{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3397432"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3397432","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"From Kubrick’s 2001 to Scott’s 2019: Science Fiction and Moral Treatment of Non-Humans","abstract":"Τα μη ανθρώπινα ζώα ως πηγές τροφής, πειραματόζωα, εργαζόμενοι και σύντροφοι αποτελούν εδώ και καιρό αντικείμενο ηθικών διλημμάτων. Ωστόσο, η ομάδα των οργανισμών που εγείρει ερωτήματα σχετικά με την ηθική τους μεταχείριση εγγράφει ολοένα και περισσότερα νέα μέλη τα τελευταία χρόνια. Οργανισμοί που έχουν κατασκευαστεί και παραχθεί από τον άνθρωπο εντάσσονται στις τάξεις των μη ανθρώπινων ζώων που είναι εν δυνάμει ηθικά υπολογίσιμοι. Τα οργανοειδή, τα υβρίδια, τα βιοηλεκτρονικά συστήματα και τα πρόσφατα αναδυθέντα δίκτυα τεχνητής νοημοσύνης Large Language Networks εισέρχονται στη σκηνή, μια σκηνή που κάποτε στήνονταν μόνο για την κινηματογράφηση της επιστημονικής φαντασίας. Οι κλασικές προσεγγίσεις επί του θέματος στη φιλοσοφία έχουν ως επί το πλείστον ακολουθήσει είτε τον δρόμο της απόδοσης ατομικών ηθικών δικαιωμάτων με βάση τις διανοητικές ικανότητες είτε τον ωφελιμιστικό δρόμο, της απόφασης της ηθικής υπολογισιμότητας με στάθμιση των επιπτώσεών της στην ολική ικανοποίηση των συμφερόντων ή στην ελαχιστοποίηση του πόνου. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν αυτές οι προσεγγίσεις είναι γνωστά. Θεωρώντας προβλήματα λιγότερο συζητημένα, ως άξια να βρεθούν στο επίκεντρο, αυτα παρουσιάζονται και στη συνέχεια παραδειγματίζονται αντλώντας από δύο μνημειώδη σημεία της κινηματογραφικής ιστορίας της επιστημονικής φαντασίας: Το 2001: A Space Odyssey του 1968 από τον Stanley Kubrick και το Blade Runner του 1982 από τον Ridley Scott. Αναχωρώντας από την ανασυγκροτημένη προβληματική επί του θέματος, προχωράμε να διερευνήσουμε μια εναλλακτική προσέγγιση, βασισμένη στην έννοια της minimal agency και των goals του Barandiaran και στην άποψη του Levin για τη βιολογική συμμετοχή σε ομάδες. Η συνέχιση της ύπαρξής γίνεται ο κεντρικός, highest order goal όλων και οποιωνδήποτε οργανισμών ή ομάδων, η ηθική μας εκτίμηση τους είναι πλαισιακή, βασισμένη στη σύγκριση του order of goals των εμπλεκομένων, και η λήψη ηθικών αποφάσεων μπορεί να υποστηριχθεί από στατιστικές επιστημονικές μεθόδους.","abstract_html":"Τα μη ανθρώπινα ζώα ως πηγές τροφής, πειραματόζωα, εργαζόμενοι και σύντροφοι αποτελούν εδώ και καιρό αντικείμενο ηθικών διλημμάτων. Ωστόσο, η ομάδα των οργανισμών που εγείρει ερωτήματα σχετικά με την ηθική τους μεταχείριση εγγράφει ολοένα και περισσότερα νέα μέλη τα τελευταία χρόνια. Οργανισμοί που έχουν κατασκευαστεί και παραχθεί από τον άνθρωπο εντάσσονται στις τάξεις των μη ανθρώπινων ζώων που είναι εν δυνάμει ηθικά υπολογίσιμοι. Τα οργανοειδή, τα υβρίδια, τα βιοηλεκτρονικά συστήματα και τα πρόσφατα αναδυθέντα δίκτυα τεχνητής νοημοσύνης Large Language Networks εισέρχονται στη σκηνή, μια σκηνή που κάποτε στήνονταν μόνο για την κινηματογράφηση της επιστημονικής φαντασίας. Οι κλασικές προσεγγίσεις επί του θέματος στη φιλοσοφία έχουν ως επί το πλείστον ακολουθήσει είτε τον δρόμο της απόδοσης ατομικών ηθικών δικαιωμάτων με βάση τις διανοητικές ικανότητες είτε τον ωφελιμιστικό δρόμο, της απόφασης της ηθικής υπολογισιμότητας με στάθμιση των επιπτώσεών της στην ολική ικανοποίηση των συμφερόντων ή στην ελαχιστοποίηση του πόνου. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν αυτές οι προσεγγίσεις είναι γνωστά. Θεωρώντας προβλήματα λιγότερο συζητημένα, ως άξια να βρεθούν στο επίκεντρο, αυτα παρουσιάζονται και στη συνέχεια παραδειγματίζονται αντλώντας από δύο μνημειώδη σημεία της κινηματογραφικής ιστορίας της επιστημονικής φαντασίας: Το 2001: A Space Odyssey του 1968 από τον Stanley Kubrick και το Blade Runner του 1982 από τον Ridley Scott. Αναχωρώντας από την ανασυγκροτημένη προβληματική επί του θέματος, προχωράμε να διερευνήσουμε μια εναλλακτική προσέγγιση, βασισμένη στην έννοια της minimal agency και των goals του Barandiaran και στην άποψη του Levin για τη βιολογική συμμετοχή σε ομάδες. Η συνέχιση της ύπαρξής γίνεται ο κεντρικός, highest order goal όλων και οποιωνδήποτε οργανισμών ή ομάδων, η ηθική μας εκτίμηση τους είναι πλαισιακή, βασισμένη στη σύγκριση του order of goals των εμπλεκομένων, και η λήψη ηθικών αποφάσεων μπορεί να υποστηριχθεί από στατιστικές επιστημονικές μεθόδους.","abstract_has_math":false,"creators":["Δημητρόπουλος Νικόλαος","Dimitropoulos Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:19Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3397432"],"render_values":[{"text":"uoadl:3397432","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3397432","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3397432","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3397432","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δημητρόπουλος Νικόλαος","Dimitropoulos Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3397432","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3397432"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα μη ανθρώπινα ζώα ως πηγές τροφής, πειραματόζωα, εργαζόμενοι και σύντροφοι αποτελούν εδώ και καιρό αντικείμενο ηθικών διλημμάτων. Ωστόσο, η ομάδα των οργανισμών που εγείρει ερωτήματα σχετικά με την ηθική τους μεταχείριση εγγράφει ολοένα και περισσότερα νέα μέλη τα τελευταία χρόνια. Οργανισμοί που έχουν κατασκευαστεί και παραχθεί από τον άνθρωπο εντάσσονται στις τάξεις των μη ανθρώπινων ζώων που είναι εν δυνάμει ηθικά υπολογίσιμοι. Τα οργανοειδή, τα υβρίδια, τα βιοηλεκτρονικά συστήματα και τα πρόσφατα αναδυθέντα δίκτυα τεχνητής νοημοσύνης Large Language Networks εισέρχονται στη σκηνή, μια σκηνή που κάποτε στήνονταν μόνο για την κινηματογράφηση της επιστημονικής φαντασίας. Οι κλασικές προσεγγίσεις επί του θέματος στη φιλοσοφία έχουν ως επί το πλείστον ακολουθήσει είτε τον δρόμο της απόδοσης ατομικών ηθικών δικαιωμάτων με βάση τις διανοητικές ικανότητες είτε τον ωφελιμιστικό δρόμο, της απόφασης της ηθικής υπολογισιμότητας με στάθμιση των επιπτώσεών της στην ολική ικανοποίηση των συμφερόντων ή στην ελαχιστοποίηση του πόνου. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν αυτές οι προσεγγίσεις είναι γνωστά. Θεωρώντας προβλήματα λιγότερο συζητημένα, ως άξια να βρεθούν στο επίκεντρο, αυτα παρουσιάζονται και στη συνέχεια παραδειγματίζονται αντλώντας από δύο μνημειώδη σημεία της κινηματογραφικής ιστορίας της επιστημονικής φαντασίας: Το 2001: A Space Odyssey του 1968 από τον Stanley Kubrick και το Blade Runner του 1982 από τον Ridley Scott. Αναχωρώντας από την ανασυγκροτημένη προβληματική επί του θέματος, προχωράμε να διερευνήσουμε μια εναλλακτική προσέγγιση, βασισμένη στην έννοια της minimal agency και των goals του Barandiaran και στην άποψη του Levin για τη βιολογική συμμετοχή σε ομάδες. Η συνέχιση της ύπαρξής γίνεται ο κεντρικός, highest order goal όλων και οποιωνδήποτε οργανισμών ή ομάδων, η ηθική μας εκτίμηση τους είναι πλαισιακή, βασισμένη στη σύγκριση του order of goals των εμπλεκομένων, και η λήψη ηθικών αποφάσεων μπορεί να υποστηριχθεί από στατιστικές επιστημονικές μεθόδους.","Non-human animals as food sources, test subjects, workers and companions have long been the subject of moral quandaries. The group of organisms raising questions regarding their moral treatment is however increasingly subscribing new members over the recent years. Organisms engineered and produced by humans are joining non-human ranks of the morally eligible. Organoids, hybrids, bioelectronic systems and the recently emerged artificial intelligence Large Language Networks are entering the scene, a scene once set only for the filming of science fiction. Classic approaches on the matter in philosophy have mostly taken either the road of attributing individual moral rights on the basis of intellectual capacities or the utilitarian way, of deciding moral considerability by weighing its impact on total satisfaction of interests or the minimization of pain. The problems these approaches face are well known. Considering problems less discussed, as deserving to take center stage, they are presented and then exemplified drawing from two monumental points in science fiction filmic history: 1968's 2001: A Space Odyssey by Stanley Kubrick and 1982's Blade Runner by Ridley Scott. Departing from the refocused problematic on the subject, we set off to explore an alternative approach, based on Barandiaran's notion of minimal agency and goals, and Levin's view on biologic group membership. The continuation of one' s existence is made the central, highest order goal of all and any organisms or groups, our moral consideration of them is contextual, based on comparison of the order of goals of those involved, and moral decision making can be accommodated by statistical scientific methods."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["From Kubrick’s 2001 to Scott’s 2019: Science Fiction and Moral Treatment of Non-Humans"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δημητρόπουλος Νικόλαος","Dimitropoulos Nikolaos"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Τα μη ανθρώπινα ζώα ως πηγές τροφής, πειραματόζωα, εργαζόμενοι και σύντροφοι αποτελούν εδώ και καιρό αντικείμενο ηθικών διλημμάτων. Ωστόσο, η ομάδα των οργανισμών που εγείρει ερωτήματα σχετικά με την ηθική τους μεταχείριση εγγράφει ολοένα και περισσότερα νέα μέλη τα τελευταία χρόνια. Οργανισμοί που έχουν κατασκευαστεί και παραχθεί από τον άνθρωπο εντάσσονται στις τάξεις των μη ανθρώπινων ζώων που είναι εν δυνάμει ηθικά υπολογίσιμοι. Τα οργανοειδή, τα υβρίδια, τα βιοηλεκτρονικά συστήματα και τα πρόσφατα αναδυθέντα δίκτυα τεχνητής νοημοσύνης Large Language Networks εισέρχονται στη σκηνή, μια σκηνή που κάποτε στήνονταν μόνο για την κινηματογράφηση της επιστημονικής φαντασίας. Οι κλασικές προσεγγίσεις επί του θέματος στη φιλοσοφία έχουν ως επί το πλείστον ακολουθήσει είτε τον δρόμο της απόδοσης ατομικών ηθικών δικαιωμάτων με βάση τις διανοητικές ικανότητες είτε τον ωφελιμιστικό δρόμο, της απόφασης της ηθικής υπολογισιμότητας με στάθμιση των επιπτώσεών της στην ολική ικανοποίηση των συμφερόντων ή στην ελαχιστοποίηση του πόνου. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν αυτές οι προσεγγίσεις είναι γνωστά. Θεωρώντας προβλήματα λιγότερο συζητημένα, ως άξια να βρεθούν στο επίκεντρο, αυτα παρουσιάζονται και στη συνέχεια παραδειγματίζονται αντλώντας από δύο μνημειώδη σημεία της κινηματογραφικής ιστορίας της επιστημονικής φαντασίας: Το 2001: A Space Odyssey του 1968 από τον Stanley Kubrick και το Blade Runner του 1982 από τον Ridley Scott. Αναχωρώντας από την ανασυγκροτημένη προβληματική επί του θέματος, προχωράμε να διερευνήσουμε μια εναλλακτική προσέγγιση, βασισμένη στην έννοια της minimal agency και των goals του Barandiaran και στην άποψη του Levin για τη βιολογική συμμετοχή σε ομάδες. Η συνέχιση της ύπαρξής γίνεται ο κεντρικός, highest order goal όλων και οποιωνδήποτε οργανισμών ή ομάδων, η ηθική μας εκτίμηση τους είναι πλαισιακή, βασισμένη στη σύγκριση του order of goals των εμπλεκομένων, και η λήψη ηθικών αποφάσεων μπορεί να υποστηριχθεί από στατιστικές επιστημονικές μεθόδους.","Non-human animals as food sources, test subjects, workers and companions have long been the subject of moral quandaries. The group of organisms raising questions regarding their moral treatment is however increasingly subscribing new members over the recent years. Organisms engineered and produced by humans are joining non-human ranks of the morally eligible. Organoids, hybrids, bioelectronic systems and the recently emerged artificial intelligence Large Language Networks are entering the scene, a scene once set only for the filming of science fiction. Classic approaches on the matter in philosophy have mostly taken either the road of attributing individual moral rights on the basis of intellectual capacities or the utilitarian way, of deciding moral considerability by weighing its impact on total satisfaction of interests or the minimization of pain. The problems these approaches face are well known. Considering problems less discussed, as deserving to take center stage, they are presented and then exemplified drawing from two monumental points in science fiction filmic history: 1968's 2001: A Space Odyssey by Stanley Kubrick and 1982's Blade Runner by Ridley Scott. Departing from the refocused problematic on the subject, we set off to explore an alternative approach, based on Barandiaran's notion of minimal agency and goals, and Levin's view on biologic group membership. The continuation of one' s existence is made the central, highest order goal of all and any organisms or groups, our moral consideration of them is contextual, based on comparison of the order of goals of those involved, and moral decision making can be accommodated by statistical scientific methods."],"dc:identifier":["uoadl:3397432","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3397432"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["From Kubrick’s 2001 to Scott’s 2019: Science Fiction and Moral Treatment of Non-Humans"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:19Z"}