{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3397613"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3397613","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αξιολόγηση της Σχέσης Δύναμης και Γωνίας Της Άρθρωσης Του Γόνατος με Διαφορετικά Συστήματα Μέτρησης","abstract":"Στις αθλητικές δραστηριότητες, η αξιολόγηση των φυσικών ικανοτήτων των αθλητών συχνά περιλαμβάνει μετρήσεις δύναμης, ειδικά σε κρίσιμες μυϊκές ομάδες όπως είναι οι εκτείνοντες και καμπτήρες του γονάτου. Η αξιολόγηση των ανισορροπιών δύναμης μεταξύ αγωνιστών και ανταγωνιστών μυών, καθώς και μεταξύ των δύο ποδιών είναι σημαντική για την απόδοση και την υγεία του μυοσκελετικού συστήματος. Συγκρίθηκε η δύναμη των καμπτήρων και εκτεινόντων του γονάτου με ισοκινητική δυναμομετρία (ISD) (καθιερωμένη πρότυπη μέτρηση) έναντι της ισομετρικής δυναμομετρίας με δυναμόμετρο που κρατούσαν οι εξεταστές (HHD) σε διαφορετικούς τύπους μυϊκής σύσπασης και διαφορετικές γωνίες άρθρωσης. Στόχος ήταν να αξιολογηθεί η μυϊκή δύναμη σε όλο το εύρος της άρθρωσης του γονάτου, χρησιμοποιώντας εργαλεία χαμηλού κόστους. 12 υγιείς αθλούμενοι, ηλικίας 24 ± 2 ετών εκτέλεσαν 3 μέγιστες σύγκεντρες προσπάθειες κάμψης-έκτασης στο ISD με γωνιακή ταχύτητα 60⁰/s και 2 ισομετρικές προσπάθειες σε έξι γωνίες του γονάτου (10⁰, 30⁰, 50⁰, 70⁰, 90⁰, 110⁰) σε πρηνή και καθιστή θέση. Σε διαφορετική συνεδρία αξιολογήθηκαν στις αντίστοιχες ισομετρικές προσπάθειες με HHD σε πρηνή θέση. Συγκρίθηκε η μέγιστη δύναμη καθώς και η αναλογία μεταξύ καμπτήρων και εκτεινόντων του γονάτου (H/Q ratio) μεταξύ των συστημάτων μέτρησης. Τα αποτελέσματα έδειξαν υψηλή αξιοπιστία μεταξύ των μετρήσεων σε όλες τις μεθόδους (ICC= 0.812-0.971, p< 0.001), καθώς και μέτριες έως υψηλές συσχετίσεις μεταξύ HHD και ISD για την έκταση και κάμψη του γονάτου (r= 0.614-0.846, p<0.05). Σημαντικές διαφορές εντοπίστηκαν μεταξύ των συστημάτων μέτρησης για την έκταση (F= 6.988, p< 0.001) και την κάμψη (F= 5.253, p< 0.001) ωστόσο η μέτρηση δύναμης με HHD φάνηκε να μην διαφέρει από την ισομετρική πρηνή προσπάθεια με ISD στην έκταση, και από την ισομετρική καθιστή προσπάθεια με ISD στην κάμψη σε όλες τις γωνίες. Το εύρημα αυτό, εξηγείται από τις μηκοδυναμικές διαφορές του ορθού μηριαίου και των οπισθίων μηριαίων μυών, των οποίων το μήκος μεταβάλλεται στις διαφορετικές θέσεις αξιολόγησης. Τέλος, οι H/Q διέφεραν μεταξύ των μεθόδων (F= 6.878, p< 0.001) στις περισσότερες γωνίες με τους λόγους να κυμαίνονται από 0.20 έως και 4.7, εκτός από τις 90⁰ (30%) και 110⁰ (25%). Ωστόσο, συγκρίνοντάς τους με τον συμβατικό τρόπο δεν διέφεραν μεταξύ HHD και ISD-σε καθιστή θέση (50-55%) ενώ στην ISD-πρηνή κυμαίνονταν χαμηλότερα (33-35%). Συμπερασματικά, η μελέτη ανάδειξε την HHD ως μία εύχρηστη και προσιτή μέθοδο αξιολόγησης, με την οποία οι ειδικοί του αθλητισμού μπορούν να πραγματοποιούν γρήγορες και αξιόπιστες μετρήσεις δύναμης στους αθλούμενους, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για αξιολόγηση μιας άρθρωσης σε όλο το εύρος της, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κάθε αθλήματος.","abstract_html":"Στις αθλητικές δραστηριότητες, η αξιολόγηση των φυσικών ικανοτήτων των αθλητών συχνά περιλαμβάνει μετρήσεις δύναμης, ειδικά σε κρίσιμες μυϊκές ομάδες όπως είναι οι εκτείνοντες και καμπτήρες του γονάτου. Η αξιολόγηση των ανισορροπιών δύναμης μεταξύ αγωνιστών και ανταγωνιστών μυών, καθώς και μεταξύ των δύο ποδιών είναι σημαντική για την απόδοση και την υγεία του μυοσκελετικού συστήματος. Συγκρίθηκε η δύναμη των καμπτήρων και εκτεινόντων του γονάτου με ισοκινητική δυναμομετρία (ISD) (καθιερωμένη πρότυπη μέτρηση) έναντι της ισομετρικής δυναμομετρίας με δυναμόμετρο που κρατούσαν οι εξεταστές (HHD) σε διαφορετικούς τύπους μυϊκής σύσπασης και διαφορετικές γωνίες άρθρωσης. Στόχος ήταν να αξιολογηθεί η μυϊκή δύναμη σε όλο το εύρος της άρθρωσης του γονάτου, χρησιμοποιώντας εργαλεία χαμηλού κόστους. 12 υγιείς αθλούμενοι, ηλικίας 24 ± 2 ετών εκτέλεσαν 3 μέγιστες σύγκεντρες προσπάθειες κάμψης-έκτασης στο ISD με γωνιακή ταχύτητα 60⁰/s και 2 ισομετρικές προσπάθειες σε έξι γωνίες του γονάτου (10⁰, 30⁰, 50⁰, 70⁰, 90⁰, 110⁰) σε πρηνή και καθιστή θέση. Σε διαφορετική συνεδρία αξιολογήθηκαν στις αντίστοιχες ισομετρικές προσπάθειες με HHD σε πρηνή θέση. Συγκρίθηκε η μέγιστη δύναμη καθώς και η αναλογία μεταξύ καμπτήρων και εκτεινόντων του γονάτου (H/Q ratio) μεταξύ των συστημάτων μέτρησης. Τα αποτελέσματα έδειξαν υψηλή αξιοπιστία μεταξύ των μετρήσεων σε όλες τις μεθόδους (ICC= 0.812-0.971, p&lt; 0.001), καθώς και μέτριες έως υψηλές συσχετίσεις μεταξύ HHD και ISD για την έκταση και κάμψη του γονάτου (r= 0.614-0.846, p&lt;0.05). Σημαντικές διαφορές εντοπίστηκαν μεταξύ των συστημάτων μέτρησης για την έκταση (F= 6.988, p&lt; 0.001) και την κάμψη (F= 5.253, p&lt; 0.001) ωστόσο η μέτρηση δύναμης με HHD φάνηκε να μην διαφέρει από την ισομετρική πρηνή προσπάθεια με ISD στην έκταση, και από την ισομετρική καθιστή προσπάθεια με ISD στην κάμψη σε όλες τις γωνίες. Το εύρημα αυτό, εξηγείται από τις μηκοδυναμικές διαφορές του ορθού μηριαίου και των οπισθίων μηριαίων μυών, των οποίων το μήκος μεταβάλλεται στις διαφορετικές θέσεις αξιολόγησης. Τέλος, οι H/Q διέφεραν μεταξύ των μεθόδων (F= 6.878, p&lt; 0.001) στις περισσότερες γωνίες με τους λόγους να κυμαίνονται από 0.20 έως και 4.7, εκτός από τις 90⁰ (30%) και 110⁰ (25%). Ωστόσο, συγκρίνοντάς τους με τον συμβατικό τρόπο δεν διέφεραν μεταξύ HHD και ISD-σε καθιστή θέση (50-55%) ενώ στην ISD-πρηνή κυμαίνονταν χαμηλότερα (33-35%). Συμπερασματικά, η μελέτη ανάδειξε την HHD ως μία εύχρηστη και προσιτή μέθοδο αξιολόγησης, με την οποία οι ειδικοί του αθλητισμού μπορούν να πραγματοποιούν γρήγορες και αξιόπιστες μετρήσεις δύναμης στους αθλούμενους, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για αξιολόγηση μιας άρθρωσης σε όλο το εύρος της, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κάθε αθλήματος.","abstract_has_math":false,"creators":["Κωστή Χριστίνα","Kosti Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:21Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3397613"],"render_values":[{"text":"uoadl:3397613","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3397613","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3397613","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3397613","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κωστή Χριστίνα","Kosti Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3397613","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3397613"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στις αθλητικές δραστηριότητες, η αξιολόγηση των φυσικών ικανοτήτων των αθλητών συχνά περιλαμβάνει μετρήσεις δύναμης, ειδικά σε κρίσιμες μυϊκές ομάδες όπως είναι οι εκτείνοντες και καμπτήρες του γονάτου. Η αξιολόγηση των ανισορροπιών δύναμης μεταξύ αγωνιστών και ανταγωνιστών μυών, καθώς και μεταξύ των δύο ποδιών είναι σημαντική για την απόδοση και την υγεία του μυοσκελετικού συστήματος. Συγκρίθηκε η δύναμη των καμπτήρων και εκτεινόντων του γονάτου με ισοκινητική δυναμομετρία (ISD) (καθιερωμένη πρότυπη μέτρηση) έναντι της ισομετρικής δυναμομετρίας με δυναμόμετρο που κρατούσαν οι εξεταστές (HHD) σε διαφορετικούς τύπους μυϊκής σύσπασης και διαφορετικές γωνίες άρθρωσης. Στόχος ήταν να αξιολογηθεί η μυϊκή δύναμη σε όλο το εύρος της άρθρωσης του γονάτου, χρησιμοποιώντας εργαλεία χαμηλού κόστους. 12 υγιείς αθλούμενοι, ηλικίας 24 ± 2 ετών εκτέλεσαν 3 μέγιστες σύγκεντρες προσπάθειες κάμψης-έκτασης στο ISD με γωνιακή ταχύτητα 60⁰/s και 2 ισομετρικές προσπάθειες σε έξι γωνίες του γονάτου (10⁰, 30⁰, 50⁰, 70⁰, 90⁰, 110⁰) σε πρηνή και καθιστή θέση. Σε διαφορετική συνεδρία αξιολογήθηκαν στις αντίστοιχες ισομετρικές προσπάθειες με HHD σε πρηνή θέση. Συγκρίθηκε η μέγιστη δύναμη καθώς και η αναλογία μεταξύ καμπτήρων και εκτεινόντων του γονάτου (H/Q ratio) μεταξύ των συστημάτων μέτρησης. Τα αποτελέσματα έδειξαν υψηλή αξιοπιστία μεταξύ των μετρήσεων σε όλες τις μεθόδους (ICC= 0.812-0.971, p< 0.001), καθώς και μέτριες έως υψηλές συσχετίσεις μεταξύ HHD και ISD για την έκταση και κάμψη του γονάτου (r= 0.614-0.846, p<0.05). Σημαντικές διαφορές εντοπίστηκαν μεταξύ των συστημάτων μέτρησης για την έκταση (F= 6.988, p< 0.001) και την κάμψη (F= 5.253, p< 0.001) ωστόσο η μέτρηση δύναμης με HHD φάνηκε να μην διαφέρει από την ισομετρική πρηνή προσπάθεια με ISD στην έκταση, και από την ισομετρική καθιστή προσπάθεια με ISD στην κάμψη σε όλες τις γωνίες. Το εύρημα αυτό, εξηγείται από τις μηκοδυναμικές διαφορές του ορθού μηριαίου και των οπισθίων μηριαίων μυών, των οποίων το μήκος μεταβάλλεται στις διαφορετικές θέσεις αξιολόγησης. Τέλος, οι H/Q διέφεραν μεταξύ των μεθόδων (F= 6.878, p< 0.001) στις περισσότερες γωνίες με τους λόγους να κυμαίνονται από 0.20 έως και 4.7, εκτός από τις 90⁰ (30%) και 110⁰ (25%). Ωστόσο, συγκρίνοντάς τους με τον συμβατικό τρόπο δεν διέφεραν μεταξύ HHD και ISD-σε καθιστή θέση (50-55%) ενώ στην ISD-πρηνή κυμαίνονταν χαμηλότερα (33-35%). Συμπερασματικά, η μελέτη ανάδειξε την HHD ως μία εύχρηστη και προσιτή μέθοδο αξιολόγησης, με την οποία οι ειδικοί του αθλητισμού μπορούν να πραγματοποιούν γρήγορες και αξιόπιστες μετρήσεις δύναμης στους αθλούμενους, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για αξιολόγηση μιας άρθρωσης σε όλο το εύρος της, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κάθε αθλήματος.","In sport activities, the assessment of athletes' physical capabilities often revolves around measuring muscle strength, particularly in critical muscle groups like the knee extensors and flexors. Assessing strength imbalances between agonist and antagonist muscles, as well as between the two legs, is important for performance and musculoskeletal health. This study compared isometric dynamometry with an examiner-held dynamometer (HHD) with isokinetic dynamometry (ISD) (considered the “gold” standard method) in different types of muscle contraction and various joint angles. The aim was to investigate whether it is possible to assess strength over the entire range of motion of the knee joint, using low-cost measurement tools. 12 healthy athletes (7 men, 5 women), aged 24 ± 2 years, performed three maximal concentric flexion-extension efforts on the ISD at 60 deg/s and two isometric efforts at six angles (10⁰, 30⁰, 50⁰, 70⁰, 90⁰, 110⁰) in prone and seated positions. In a separate session, the corresponding isometric efforts were evaluated with HHD in prone position. Comparisons based on peak force and hamstring-to-quadriceps (H/Q) ratios were made between the measurement systems. The results indicated high inter-rater reliability across all methods (ICC= 0.812-0.971, p< 0.001), as well as moderate to high correlations between HHD and ISD for knee extension (r= 0.619-0.835, p< 0.05) and flexion (r= 0.614-0.846, p< 0.05). Significant differences were observed between the measurement systems for extension (F= 6.988, p< 0.001, η2= 0.443) and flexion (F= 5.253, p< 0.001, η2= 0.376) although HHD strength measurement didn’t appear to differ from the isometric prone effort with ISD in extension, and from the isometric seated effort with ISD in flexion (p> 0.05) at all angles. This finding is explained by the differences in the force-length characteristics and function of the rectus femoris and hamstring muscles, whose length varies in the different evaluation positions. Finally, H/Q differed between methods (F= 6.878, p< 0.001, η2= 0.344) at most of the angles with ratios ranging from 0.20 to 4.7, except for 90⁰ (30%) and 110⁰ (25% ). Nevertheless, when compared conventionally they did not differ between HHD and ISD-seated (50-55%) while in ISD-prone they fluctuated much lower (33-35%). In conclusion, this study demonstrates HHD as an efficient and affordable assessment method with which sports professionals can perform fast, accurate and reliable strength measurements on their athletes, emphasizing the need to evaluate a joint over its entire ROM, in ways that should be adapted, depending on the demands of each sport."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αξιολόγηση της Σχέσης Δύναμης και Γωνίας Της Άρθρωσης Του Γόνατος με Διαφορετικά Συστήματα Μέτρησης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κωστή Χριστίνα","Kosti Christina"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Στις αθλητικές δραστηριότητες, η αξιολόγηση των φυσικών ικανοτήτων των αθλητών συχνά περιλαμβάνει μετρήσεις δύναμης, ειδικά σε κρίσιμες μυϊκές ομάδες όπως είναι οι εκτείνοντες και καμπτήρες του γονάτου. Η αξιολόγηση των ανισορροπιών δύναμης μεταξύ αγωνιστών και ανταγωνιστών μυών, καθώς και μεταξύ των δύο ποδιών είναι σημαντική για την απόδοση και την υγεία του μυοσκελετικού συστήματος. Συγκρίθηκε η δύναμη των καμπτήρων και εκτεινόντων του γονάτου με ισοκινητική δυναμομετρία (ISD) (καθιερωμένη πρότυπη μέτρηση) έναντι της ισομετρικής δυναμομετρίας με δυναμόμετρο που κρατούσαν οι εξεταστές (HHD) σε διαφορετικούς τύπους μυϊκής σύσπασης και διαφορετικές γωνίες άρθρωσης. Στόχος ήταν να αξιολογηθεί η μυϊκή δύναμη σε όλο το εύρος της άρθρωσης του γονάτου, χρησιμοποιώντας εργαλεία χαμηλού κόστους. 12 υγιείς αθλούμενοι, ηλικίας 24 ± 2 ετών εκτέλεσαν 3 μέγιστες σύγκεντρες προσπάθειες κάμψης-έκτασης στο ISD με γωνιακή ταχύτητα 60⁰/s και 2 ισομετρικές προσπάθειες σε έξι γωνίες του γονάτου (10⁰, 30⁰, 50⁰, 70⁰, 90⁰, 110⁰) σε πρηνή και καθιστή θέση. Σε διαφορετική συνεδρία αξιολογήθηκαν στις αντίστοιχες ισομετρικές προσπάθειες με HHD σε πρηνή θέση. Συγκρίθηκε η μέγιστη δύναμη καθώς και η αναλογία μεταξύ καμπτήρων και εκτεινόντων του γονάτου (H/Q ratio) μεταξύ των συστημάτων μέτρησης. Τα αποτελέσματα έδειξαν υψηλή αξιοπιστία μεταξύ των μετρήσεων σε όλες τις μεθόδους (ICC= 0.812-0.971, p< 0.001), καθώς και μέτριες έως υψηλές συσχετίσεις μεταξύ HHD και ISD για την έκταση και κάμψη του γονάτου (r= 0.614-0.846, p<0.05). Σημαντικές διαφορές εντοπίστηκαν μεταξύ των συστημάτων μέτρησης για την έκταση (F= 6.988, p< 0.001) και την κάμψη (F= 5.253, p< 0.001) ωστόσο η μέτρηση δύναμης με HHD φάνηκε να μην διαφέρει από την ισομετρική πρηνή προσπάθεια με ISD στην έκταση, και από την ισομετρική καθιστή προσπάθεια με ISD στην κάμψη σε όλες τις γωνίες. Το εύρημα αυτό, εξηγείται από τις μηκοδυναμικές διαφορές του ορθού μηριαίου και των οπισθίων μηριαίων μυών, των οποίων το μήκος μεταβάλλεται στις διαφορετικές θέσεις αξιολόγησης. Τέλος, οι H/Q διέφεραν μεταξύ των μεθόδων (F= 6.878, p< 0.001) στις περισσότερες γωνίες με τους λόγους να κυμαίνονται από 0.20 έως και 4.7, εκτός από τις 90⁰ (30%) και 110⁰ (25%). Ωστόσο, συγκρίνοντάς τους με τον συμβατικό τρόπο δεν διέφεραν μεταξύ HHD και ISD-σε καθιστή θέση (50-55%) ενώ στην ISD-πρηνή κυμαίνονταν χαμηλότερα (33-35%). Συμπερασματικά, η μελέτη ανάδειξε την HHD ως μία εύχρηστη και προσιτή μέθοδο αξιολόγησης, με την οποία οι ειδικοί του αθλητισμού μπορούν να πραγματοποιούν γρήγορες και αξιόπιστες μετρήσεις δύναμης στους αθλούμενους, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για αξιολόγηση μιας άρθρωσης σε όλο το εύρος της, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κάθε αθλήματος.","In sport activities, the assessment of athletes' physical capabilities often revolves around measuring muscle strength, particularly in critical muscle groups like the knee extensors and flexors. Assessing strength imbalances between agonist and antagonist muscles, as well as between the two legs, is important for performance and musculoskeletal health. This study compared isometric dynamometry with an examiner-held dynamometer (HHD) with isokinetic dynamometry (ISD) (considered the “gold” standard method) in different types of muscle contraction and various joint angles. The aim was to investigate whether it is possible to assess strength over the entire range of motion of the knee joint, using low-cost measurement tools. 12 healthy athletes (7 men, 5 women), aged 24 ± 2 years, performed three maximal concentric flexion-extension efforts on the ISD at 60 deg/s and two isometric efforts at six angles (10⁰, 30⁰, 50⁰, 70⁰, 90⁰, 110⁰) in prone and seated positions. In a separate session, the corresponding isometric efforts were evaluated with HHD in prone position. Comparisons based on peak force and hamstring-to-quadriceps (H/Q) ratios were made between the measurement systems. The results indicated high inter-rater reliability across all methods (ICC= 0.812-0.971, p< 0.001), as well as moderate to high correlations between HHD and ISD for knee extension (r= 0.619-0.835, p< 0.05) and flexion (r= 0.614-0.846, p< 0.05). Significant differences were observed between the measurement systems for extension (F= 6.988, p< 0.001, η2= 0.443) and flexion (F= 5.253, p< 0.001, η2= 0.376) although HHD strength measurement didn’t appear to differ from the isometric prone effort with ISD in extension, and from the isometric seated effort with ISD in flexion (p> 0.05) at all angles. This finding is explained by the differences in the force-length characteristics and function of the rectus femoris and hamstring muscles, whose length varies in the different evaluation positions. Finally, H/Q differed between methods (F= 6.878, p< 0.001, η2= 0.344) at most of the angles with ratios ranging from 0.20 to 4.7, except for 90⁰ (30%) and 110⁰ (25% ). Nevertheless, when compared conventionally they did not differ between HHD and ISD-seated (50-55%) while in ISD-prone they fluctuated much lower (33-35%). In conclusion, this study demonstrates HHD as an efficient and affordable assessment method with which sports professionals can perform fast, accurate and reliable strength measurements on their athletes, emphasizing the need to evaluate a joint over its entire ROM, in ways that should be adapted, depending on the demands of each sport."],"dc:identifier":["uoadl:3397613","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3397613"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Αξιολόγηση της Σχέσης Δύναμης και Γωνίας Της Άρθρωσης Του Γόνατος με Διαφορετικά Συστήματα Μέτρησης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:21Z"}