{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3398013"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3398013","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το άγχος στα αδέρφια ηλικίας 8-18 ετών παιδιών με διαταραχή φάσματος του αυτισμού. Συσχέτιση με το άγχος των γονέων στο γονεϊκό τους ρόλο και τις γονεϊκές στρατηγικές διαχείρισης-αντιμετώπισης κρίσεων","abstract":"Θεωρητικό Υπόβαθρο: Οι γονείς και τα αδέρφια των παιδιών με διαταραχή φάσματος αυτισμού (ΔΑΦ) επιβαρύνονται ψυχολογικά περισσότερο, σε σχέση με τους γονείς-αδέρφια παιδιών τυπικής ανάπτυξης (ΤΑ). Σκοπός: Η διερεύνηση επίδρασης της ΔΑΦ στην ψυχική υγεία των γονέων και στα ΤΑ αδέρφια, καθώς και των γονεϊκών στρατηγικών που χρησιμοποιούνται για τη διαχείριση άγχους σε δύσκολες καταστάσεις/κρίσεις της οικογένειας. Μεθοδολογία: Το δείγμα προήλθε από την περιοχή της Εύβοιας με τη συμμετοχή 97 οικογενειών από συλλόγους γονέων-κηδεμόνων ειδικών σχολείων (ομάδα ΔΑΦ) και 100 οικογενειών από δημόσιο δημοτικό σχολείο (ομάδα ελέγχου). Η Μέση ηλικία γονέα για τις ομάδες ΔΑΦ-Ελέγχου ήταν τα 47 έτη (ΤΑ 6,95) & 45 έτη (ΤΑ 5,11) αντίστοιχα. Η μέση ηλικία παιδιών και για τις δύο ομάδες ήταν τα 13 έτη με (ΤΑ 3,63) & (ΤΑ 3,08) αντίστοιχα. Σε ότι αφορά την αντιπροσωπευτικότητα φύλου, παρουσιάστηκε αριθμητική υπεροχή των γυναικών και στις δύο ομάδες γονέων, ενώ στα παιδιά, ίσος αριθμός κοριτσιών και αγοριών και στις δύο ομάδες. Μέσα συλλογής δεδομένων: Χορηγήθηκαν τα παρακάτω ερωτηματολόγια-κλίμακες: Αυτοσχέδιο Ερωτηματολόγιο γονέα-παιδιού, Κλίμακα Παιδικού άγχους (Spense Children’s Anxiety(S-CAS), Κλίμακα Παιδικής κατάθλιψης (Children’s Depression Inventory (CDI), Κλίμακα Γονεϊκού άγχους (Parenting Stress (PSI-SF), Κλίμακα προσωπικής εκτίμησης οικογενειακής κρίσης (Family Crisis Oriented Personal Evaluation Scales (F-COPES). Αποτελέσματα: Οι γονείς της ΔΑΦ ομάδας, εμφανίζουν μεγαλύτερο άγχος στο γονεϊκό τους ρόλο σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (p<0,05), καθώς βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ τους. Ωστόσο, δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες ως προς το βαθμό συμπτωμάτων άγχους στα ΤΑ αδέρφια ούτε ως προς τις στρατηγικές που χρησιμοποιούν οι οικογένειες σε δύσκολες καταστάσεις/κρίσεις. Στις αναλύσεις παλινδρόμησης, στο σύνολο του δείγματος, βρέθηκε ότι η επιβάρυνση του γονέα σχετιζόταν σημαντικά θετικά με την κατάθλιψη των παιδιών (β=0,008,p=0,002), με τη διαταραχή πανικού-αγοραφοβία (β=0,008,p=0,015), την κοινωνική φοβία (β=0,005,p=0,026), και την ψυχαναγκαστική συμπεριφορά (β=0,008, p=0,001). Η αμυντική απάντηση του γονέα σχετιζόταν σημαντικά θετικά με τη Γενικευμένη αγχώδη διαταραχή (β=0,014,p=0,001). Η αναζήτηση πνευματικής υποστήριξης σχετιζόταν σημαντικά θετικά με τη ψυχαναγκαστική συμπεριφορά (β=0,013,p=0,003) και η Κινητοποίηση της οικογένειας για βοήθεια σχετιζόταν σημαντικά θετικά με τη Διαταραχή άγχους αποχωρισμού (β=0,015,p=0,015). Συμπεράσματα: Oι γονείς με ΔΦΑ παιδιά και ΤΑ αδέρφια, εμφανίζουν μεγάλο άγχος στο γονεϊκό τους ρόλο και αυτός είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες που επηρεάζει το άγχος και η κατάθλιψη των παιδιών. Επομένως, επειδή, η μελέτη των συναισθηματικών δυσκολιών στα ΤΑ αδέρφια κρίνεται σημαντική, η συγκεκριμένη έρευνα, θα παρέχει τη βάση για να διερευνήσει εκ νέου μελλοντικά, τόσο το άγχος των ΤΑ αδερφών, όσο και των γονέων.","abstract_html":"Θεωρητικό Υπόβαθρο: Οι γονείς και τα αδέρφια των παιδιών με διαταραχή φάσματος αυτισμού (ΔΑΦ) επιβαρύνονται ψυχολογικά περισσότερο, σε σχέση με τους γονείς-αδέρφια παιδιών τυπικής ανάπτυξης (ΤΑ). Σκοπός: Η διερεύνηση επίδρασης της ΔΑΦ στην ψυχική υγεία των γονέων και στα ΤΑ αδέρφια, καθώς και των γονεϊκών στρατηγικών που χρησιμοποιούνται για τη διαχείριση άγχους σε δύσκολες καταστάσεις/κρίσεις της οικογένειας. Μεθοδολογία: Το δείγμα προήλθε από την περιοχή της Εύβοιας με τη συμμετοχή 97 οικογενειών από συλλόγους γονέων-κηδεμόνων ειδικών σχολείων (ομάδα ΔΑΦ) και 100 οικογενειών από δημόσιο δημοτικό σχολείο (ομάδα ελέγχου). Η Μέση ηλικία γονέα για τις ομάδες ΔΑΦ-Ελέγχου ήταν τα 47 έτη (ΤΑ 6,95) &amp; 45 έτη (ΤΑ 5,11) αντίστοιχα. Η μέση ηλικία παιδιών και για τις δύο ομάδες ήταν τα 13 έτη με (ΤΑ 3,63) &amp; (ΤΑ 3,08) αντίστοιχα. Σε ότι αφορά την αντιπροσωπευτικότητα φύλου, παρουσιάστηκε αριθμητική υπεροχή των γυναικών και στις δύο ομάδες γονέων, ενώ στα παιδιά, ίσος αριθμός κοριτσιών και αγοριών και στις δύο ομάδες. Μέσα συλλογής δεδομένων: Χορηγήθηκαν τα παρακάτω ερωτηματολόγια-κλίμακες: Αυτοσχέδιο Ερωτηματολόγιο γονέα-παιδιού, Κλίμακα Παιδικού άγχους (Spense Children’s Anxiety(S-CAS), Κλίμακα Παιδικής κατάθλιψης (Children’s Depression Inventory (CDI), Κλίμακα Γονεϊκού άγχους (Parenting Stress (PSI-SF), Κλίμακα προσωπικής εκτίμησης οικογενειακής κρίσης (Family Crisis Oriented Personal Evaluation Scales (F-COPES). Αποτελέσματα: Οι γονείς της ΔΑΦ ομάδας, εμφανίζουν μεγαλύτερο άγχος στο γονεϊκό τους ρόλο σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (p&lt;0,05), καθώς βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ τους. Ωστόσο, δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες ως προς το βαθμό συμπτωμάτων άγχους στα ΤΑ αδέρφια ούτε ως προς τις στρατηγικές που χρησιμοποιούν οι οικογένειες σε δύσκολες καταστάσεις/κρίσεις. Στις αναλύσεις παλινδρόμησης, στο σύνολο του δείγματος, βρέθηκε ότι η επιβάρυνση του γονέα σχετιζόταν σημαντικά θετικά με την κατάθλιψη των παιδιών (β=0,008,p=0,002), με τη διαταραχή πανικού-αγοραφοβία (β=0,008,p=0,015), την κοινωνική φοβία (β=0,005,p=0,026), και την ψυχαναγκαστική συμπεριφορά (β=0,008, p=0,001). Η αμυντική απάντηση του γονέα σχετιζόταν σημαντικά θετικά με τη Γενικευμένη αγχώδη διαταραχή (β=0,014,p=0,001). Η αναζήτηση πνευματικής υποστήριξης σχετιζόταν σημαντικά θετικά με τη ψυχαναγκαστική συμπεριφορά (β=0,013,p=0,003) και η Κινητοποίηση της οικογένειας για βοήθεια σχετιζόταν σημαντικά θετικά με τη Διαταραχή άγχους αποχωρισμού (β=0,015,p=0,015). Συμπεράσματα: Oι γονείς με ΔΦΑ παιδιά και ΤΑ αδέρφια, εμφανίζουν μεγάλο άγχος στο γονεϊκό τους ρόλο και αυτός είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες που επηρεάζει το άγχος και η κατάθλιψη των παιδιών. Επομένως, επειδή, η μελέτη των συναισθηματικών δυσκολιών στα ΤΑ αδέρφια κρίνεται σημαντική, η συγκεκριμένη έρευνα, θα παρέχει τη βάση για να διερευνήσει εκ νέου μελλοντικά, τόσο το άγχος των ΤΑ αδερφών, όσο και των γονέων.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλυβίτη Μαρία","Kalyviti Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3398013"],"render_values":[{"text":"uoadl:3398013","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3398013","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3398013","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3398013","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλυβίτη Μαρία","Kalyviti Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3398013","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3398013"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Θεωρητικό Υπόβαθρο: Οι γονείς και τα αδέρφια των παιδιών με διαταραχή φάσματος αυτισμού (ΔΑΦ) επιβαρύνονται ψυχολογικά περισσότερο, σε σχέση με τους γονείς-αδέρφια παιδιών τυπικής ανάπτυξης (ΤΑ). Σκοπός: Η διερεύνηση επίδρασης της ΔΑΦ στην ψυχική υγεία των γονέων και στα ΤΑ αδέρφια, καθώς και των γονεϊκών στρατηγικών που χρησιμοποιούνται για τη διαχείριση άγχους σε δύσκολες καταστάσεις/κρίσεις της οικογένειας. Μεθοδολογία: Το δείγμα προήλθε από την περιοχή της Εύβοιας με τη συμμετοχή 97 οικογενειών από συλλόγους γονέων-κηδεμόνων ειδικών σχολείων (ομάδα ΔΑΦ) και 100 οικογενειών από δημόσιο δημοτικό σχολείο (ομάδα ελέγχου). Η Μέση ηλικία γονέα για τις ομάδες ΔΑΦ-Ελέγχου ήταν τα 47 έτη (ΤΑ 6,95) & 45 έτη (ΤΑ 5,11) αντίστοιχα. Η μέση ηλικία παιδιών και για τις δύο ομάδες ήταν τα 13 έτη με (ΤΑ 3,63) & (ΤΑ 3,08) αντίστοιχα. Σε ότι αφορά την αντιπροσωπευτικότητα φύλου, παρουσιάστηκε αριθμητική υπεροχή των γυναικών και στις δύο ομάδες γονέων, ενώ στα παιδιά, ίσος αριθμός κοριτσιών και αγοριών και στις δύο ομάδες. Μέσα συλλογής δεδομένων: Χορηγήθηκαν τα παρακάτω ερωτηματολόγια-κλίμακες: Αυτοσχέδιο Ερωτηματολόγιο γονέα-παιδιού, Κλίμακα Παιδικού άγχους (Spense Children’s Anxiety(S-CAS), Κλίμακα Παιδικής κατάθλιψης (Children’s Depression Inventory (CDI), Κλίμακα Γονεϊκού άγχους (Parenting Stress (PSI-SF), Κλίμακα προσωπικής εκτίμησης οικογενειακής κρίσης (Family Crisis Oriented Personal Evaluation Scales (F-COPES). Αποτελέσματα: Οι γονείς της ΔΑΦ ομάδας, εμφανίζουν μεγαλύτερο άγχος στο γονεϊκό τους ρόλο σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (p<0,05), καθώς βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ τους. Ωστόσο, δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες ως προς το βαθμό συμπτωμάτων άγχους στα ΤΑ αδέρφια ούτε ως προς τις στρατηγικές που χρησιμοποιούν οι οικογένειες σε δύσκολες καταστάσεις/κρίσεις. Στις αναλύσεις παλινδρόμησης, στο σύνολο του δείγματος, βρέθηκε ότι η επιβάρυνση του γονέα σχετιζόταν σημαντικά θετικά με την κατάθλιψη των παιδιών (β=0,008,p=0,002), με τη διαταραχή πανικού-αγοραφοβία (β=0,008,p=0,015), την κοινωνική φοβία (β=0,005,p=0,026), και την ψυχαναγκαστική συμπεριφορά (β=0,008, p=0,001). Η αμυντική απάντηση του γονέα σχετιζόταν σημαντικά θετικά με τη Γενικευμένη αγχώδη διαταραχή (β=0,014,p=0,001). Η αναζήτηση πνευματικής υποστήριξης σχετιζόταν σημαντικά θετικά με τη ψυχαναγκαστική συμπεριφορά (β=0,013,p=0,003) και η Κινητοποίηση της οικογένειας για βοήθεια σχετιζόταν σημαντικά θετικά με τη Διαταραχή άγχους αποχωρισμού (β=0,015,p=0,015). Συμπεράσματα: Oι γονείς με ΔΦΑ παιδιά και ΤΑ αδέρφια, εμφανίζουν μεγάλο άγχος στο γονεϊκό τους ρόλο και αυτός είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες που επηρεάζει το άγχος και η κατάθλιψη των παιδιών. Επομένως, επειδή, η μελέτη των συναισθηματικών δυσκολιών στα ΤΑ αδέρφια κρίνεται σημαντική, η συγκεκριμένη έρευνα, θα παρέχει τη βάση για να διερευνήσει εκ νέου μελλοντικά, τόσο το άγχος των ΤΑ αδερφών, όσο και των γονέων.","Theoretical background: Parents and siblings of children with autism spectrum disorder (ASD) are psychologically burdened more than parents and siblings of children of typical development (TD). Aim: To investigate the effect of ASD on the mental health of parents and children/siblings of TA, and the strategies used to manage stress when there is a child with autism in the family. Methodology: The sample came from the region of Evia with the participation of 97 families from parent-guardian associations of special schools (ASD group) and 100 families from a public primary school (control group). The mean parent age for the ASD-Control groups was 47 years (SD 6.95) & 45 years (5.11) respectively. The mean age of children for both groups was 13 years with (TA 3.63) & (3.08) respectively. Regarding gender representativeness, there was a numerical superiority of women in both groups of parents, while in children, an equal number of girls and boys in both groups. Means of data collection: Improvised parent-child questionnaire, Child Anxiety Scale(S-CAS), Child Depression Scale (CDI), Parental Anxiety Scale (PSI-SF), Personal Rating Family Crisis Scale (F-COPES). Results: Parents with TD children and ASD siblings show greater anxiety in their parent role (p<0,05), compared to the control group as a statistically significant difference was found between them. However no significant difference was found between both groups in terms of the degree of anxiety symptoms of children with and without sibling ASD, nor in terms of the strategies used by families in difficult situations/crises. Also the parent burden was found to be significantly positively related to children’s depression (β=0,008, p=0,002), panic Disorder- agoraphobia (β=0,008, p=0,015) and social phobia (β=0,005, p=0,026), with compulsive behavior (β=0,008, p=0,001). Parental defensiveness was significantly positively associated with Generalized Anxiety Disorder (β=0,014, p=0,001). The search for spiritual support was significantly related positively to compulsive behavior (β=0,013, p=0,003) and the act of Family Mobilization to obtain and receive help was significantly positively related with Separation Anxiety Disorder (β=0,015, p=0,015). Conclusions: Parents with ASD children and TD siblings show great stress in their parental role and this is one of the main factors influencing children’s anxiety and depression. Therefore, because the study of emotional difficulties in TD siblings is considered important, this research will provide the basis to re-investigate in the future, both TD siblings and parent stress."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το άγχος στα αδέρφια ηλικίας 8-18 ετών παιδιών με διαταραχή φάσματος του αυτισμού. Συσχέτιση με το άγχος των γονέων στο γονεϊκό τους ρόλο και τις γονεϊκές στρατηγικές διαχείρισης-αντιμετώπισης κρίσεων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλυβίτη Μαρία","Kalyviti Maria"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Θεωρητικό Υπόβαθρο: Οι γονείς και τα αδέρφια των παιδιών με διαταραχή φάσματος αυτισμού (ΔΑΦ) επιβαρύνονται ψυχολογικά περισσότερο, σε σχέση με τους γονείς-αδέρφια παιδιών τυπικής ανάπτυξης (ΤΑ). Σκοπός: Η διερεύνηση επίδρασης της ΔΑΦ στην ψυχική υγεία των γονέων και στα ΤΑ αδέρφια, καθώς και των γονεϊκών στρατηγικών που χρησιμοποιούνται για τη διαχείριση άγχους σε δύσκολες καταστάσεις/κρίσεις της οικογένειας. Μεθοδολογία: Το δείγμα προήλθε από την περιοχή της Εύβοιας με τη συμμετοχή 97 οικογενειών από συλλόγους γονέων-κηδεμόνων ειδικών σχολείων (ομάδα ΔΑΦ) και 100 οικογενειών από δημόσιο δημοτικό σχολείο (ομάδα ελέγχου). Η Μέση ηλικία γονέα για τις ομάδες ΔΑΦ-Ελέγχου ήταν τα 47 έτη (ΤΑ 6,95) & 45 έτη (ΤΑ 5,11) αντίστοιχα. Η μέση ηλικία παιδιών και για τις δύο ομάδες ήταν τα 13 έτη με (ΤΑ 3,63) & (ΤΑ 3,08) αντίστοιχα. Σε ότι αφορά την αντιπροσωπευτικότητα φύλου, παρουσιάστηκε αριθμητική υπεροχή των γυναικών και στις δύο ομάδες γονέων, ενώ στα παιδιά, ίσος αριθμός κοριτσιών και αγοριών και στις δύο ομάδες. Μέσα συλλογής δεδομένων: Χορηγήθηκαν τα παρακάτω ερωτηματολόγια-κλίμακες: Αυτοσχέδιο Ερωτηματολόγιο γονέα-παιδιού, Κλίμακα Παιδικού άγχους (Spense Children’s Anxiety(S-CAS), Κλίμακα Παιδικής κατάθλιψης (Children’s Depression Inventory (CDI), Κλίμακα Γονεϊκού άγχους (Parenting Stress (PSI-SF), Κλίμακα προσωπικής εκτίμησης οικογενειακής κρίσης (Family Crisis Oriented Personal Evaluation Scales (F-COPES). Αποτελέσματα: Οι γονείς της ΔΑΦ ομάδας, εμφανίζουν μεγαλύτερο άγχος στο γονεϊκό τους ρόλο σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (p<0,05), καθώς βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ τους. Ωστόσο, δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες ως προς το βαθμό συμπτωμάτων άγχους στα ΤΑ αδέρφια ούτε ως προς τις στρατηγικές που χρησιμοποιούν οι οικογένειες σε δύσκολες καταστάσεις/κρίσεις. Στις αναλύσεις παλινδρόμησης, στο σύνολο του δείγματος, βρέθηκε ότι η επιβάρυνση του γονέα σχετιζόταν σημαντικά θετικά με την κατάθλιψη των παιδιών (β=0,008,p=0,002), με τη διαταραχή πανικού-αγοραφοβία (β=0,008,p=0,015), την κοινωνική φοβία (β=0,005,p=0,026), και την ψυχαναγκαστική συμπεριφορά (β=0,008, p=0,001). Η αμυντική απάντηση του γονέα σχετιζόταν σημαντικά θετικά με τη Γενικευμένη αγχώδη διαταραχή (β=0,014,p=0,001). Η αναζήτηση πνευματικής υποστήριξης σχετιζόταν σημαντικά θετικά με τη ψυχαναγκαστική συμπεριφορά (β=0,013,p=0,003) και η Κινητοποίηση της οικογένειας για βοήθεια σχετιζόταν σημαντικά θετικά με τη Διαταραχή άγχους αποχωρισμού (β=0,015,p=0,015). Συμπεράσματα: Oι γονείς με ΔΦΑ παιδιά και ΤΑ αδέρφια, εμφανίζουν μεγάλο άγχος στο γονεϊκό τους ρόλο και αυτός είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες που επηρεάζει το άγχος και η κατάθλιψη των παιδιών. Επομένως, επειδή, η μελέτη των συναισθηματικών δυσκολιών στα ΤΑ αδέρφια κρίνεται σημαντική, η συγκεκριμένη έρευνα, θα παρέχει τη βάση για να διερευνήσει εκ νέου μελλοντικά, τόσο το άγχος των ΤΑ αδερφών, όσο και των γονέων.","Theoretical background: Parents and siblings of children with autism spectrum disorder (ASD) are psychologically burdened more than parents and siblings of children of typical development (TD). Aim: To investigate the effect of ASD on the mental health of parents and children/siblings of TA, and the strategies used to manage stress when there is a child with autism in the family. Methodology: The sample came from the region of Evia with the participation of 97 families from parent-guardian associations of special schools (ASD group) and 100 families from a public primary school (control group). The mean parent age for the ASD-Control groups was 47 years (SD 6.95) & 45 years (5.11) respectively. The mean age of children for both groups was 13 years with (TA 3.63) & (3.08) respectively. Regarding gender representativeness, there was a numerical superiority of women in both groups of parents, while in children, an equal number of girls and boys in both groups. Means of data collection: Improvised parent-child questionnaire, Child Anxiety Scale(S-CAS), Child Depression Scale (CDI), Parental Anxiety Scale (PSI-SF), Personal Rating Family Crisis Scale (F-COPES). Results: Parents with TD children and ASD siblings show greater anxiety in their parent role (p<0,05), compared to the control group as a statistically significant difference was found between them. However no significant difference was found between both groups in terms of the degree of anxiety symptoms of children with and without sibling ASD, nor in terms of the strategies used by families in difficult situations/crises. Also the parent burden was found to be significantly positively related to children’s depression (β=0,008, p=0,002), panic Disorder- agoraphobia (β=0,008, p=0,015) and social phobia (β=0,005, p=0,026), with compulsive behavior (β=0,008, p=0,001). Parental defensiveness was significantly positively associated with Generalized Anxiety Disorder (β=0,014, p=0,001). The search for spiritual support was significantly related positively to compulsive behavior (β=0,013, p=0,003) and the act of Family Mobilization to obtain and receive help was significantly positively related with Separation Anxiety Disorder (β=0,015, p=0,015). Conclusions: Parents with ASD children and TD siblings show great stress in their parental role and this is one of the main factors influencing children’s anxiety and depression. Therefore, because the study of emotional difficulties in TD siblings is considered important, this research will provide the basis to re-investigate in the future, both TD siblings and parent stress."],"dc:identifier":["uoadl:3398013","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3398013"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Το άγχος στα αδέρφια ηλικίας 8-18 ετών παιδιών με διαταραχή φάσματος του αυτισμού. Συσχέτιση με το άγχος των γονέων στο γονεϊκό τους ρόλο και τις γονεϊκές στρατηγικές διαχείρισης-αντιμετώπισης κρίσεων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:23Z"}