{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3398084"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3398084","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση πολυμορφισμών γονιδίων θρόμβωσης με θνησιμότητα ασθενών με COVID-19","abstract":"Η θρόμβωση αποτελεί μια φυσιολογική διαδικασία του οργανισμού η οποία επέρχεται μετά τον τραυματισμό ενός αγγείου με τελικό στόχος την επίσχεση της αιμορραγίας. Παρά το γεγονός ότι αποτελεί φυσιολογική διαδικασία κρύβει και επιπλοκές καθώς ο θρόμβος μπορεί να απελευθερωθεί και να μετακινηθεί σε άλλα σημεία ή να εμποδίσει τη κυκλοφορία του αίματος. Η νόσος COVID-19 προκαλείται από το νέο ιό SARS-CoV-2 που έχει διαδοθεί σε μια παγκόσμια πανδημία. Ο SARS-CoV-2 είναι ένας μονόκλωνος ιός RNA που εισέρχεται στα κύτταρα μέσω των υποδοχέων ACE 2. Μεταξύ άλλων η νόσος αυτή φαίνεται να σχετίζεται και με θρομβωτικά συμβάντα, που συμβαίνουν σε έως και στο ένα τρίτο των ασθενών με COVID-19, τα οποία είναι κυρίως πνευμονικές εμβολές και σχετίζονται με πιο σοβαρή νόσο και αυξημένη θνησιμότητα. Αυτά τα συμβάντα οφείλονται κυρίως σε υπερβολική φλεγμονή, ενεργοποίηση και τραυματισμό των ενδοθηλιακών κυττάρων, ενεργοποίηση αιμοπεταλίων και υπερπηκτικότητα. Οι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί που κρύβουν τη σοβαρότητα και την εξέλιξη της νόσου παραμένουν ασαφείς, παρ’ όλα αυτά υπάρχουν κάποιοι βασικοί μηχανισμοί που έχουν προταθεί ότι συμβάλλουν στην εξέλιξη του COVID-19 από την είσοδο του ιού μέχρι την ανεπάρκεια οργάνων πολλαπλών συστημάτων, καθώς και τον κεντρικό ρόλο της ανοσολογικής απόκρισης. Σημαντικό ρόλο στην πρόγνωση της νόσου έχουν κι οι βιοδείκτες, κυρίως τα υψηλά επίπεδα ινωδογόνου και D-διμερούς, αλλά και δείκτες ενεργοποίησης αιμοπεταλίων, συσσωμάτωσης αιμοπεταλίων, ενεργοποίησης ή τραυματισμού ενδοθηλιακών κυττάρων, που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση του κινδύνου θρόμβωσης στους ασθενείς. Η παρούσα μελέτη θα διερευνήσει την πιθανή συσχέτιση των πολυμορφισμών rs 6025 G>A του γονιδίου του παράγοντα πήξης του αίματος V, rs rs1799963 G>A του γονιδίου της προθρομβίνης, rs1800790 G>A του γονιδίου του β-ινωδογόνου, rs1801131 A>C και rs1801133 G>A του γονιδίου του MTHFR και rs1799889 4G/5G του γονιδίου PAI-I με την εμφάνιση θρομβώσεων και την θνησιμότητα σε ασθενείς που νόσησαν με COVID-19, σε Καυκάσιο πληθυσμό της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Συνολικά 134 μη συγγενή μεταξύ τους άτομα που νόσησαν με COVID-19, συμμετείχαν στην παρούσα μελέτη και χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, νοσηλευόμενους ασθενείς που διασωληνώθηκαν σε ΜΕΘ με τελική έκβαση της νοσηλείας θάνατο και νοσηλευόμενους ασθενείς που είτε χρειάστηκαν είτε όχι διασωλήνωση με τελική έκβαση της νοσηλείας βελτίωση. Το γενωμικό DNA απομονώθηκε από ολικό αίμα μετά από ανωνυμοποίηση των δειγμάτων και γονοτυπήθηκαν για τους επιλεγμένους πολυμορφισμούς με KASP PCR. Η στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων των γονοτυπίσεων για τον πολυμορφισμό rs1799963 του γονίδιου της προθρομβίνης εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των γονοτύπων, κάτι που ενδεχομένως θα μπορούσε να αποτελέσει έναν ικανό βιοδείκτη για την πορεία και εξέλιξη της νόσου του Covid-19.","abstract_html":"Η θρόμβωση αποτελεί μια φυσιολογική διαδικασία του οργανισμού η οποία επέρχεται μετά τον τραυματισμό ενός αγγείου με τελικό στόχος την επίσχεση της αιμορραγίας. Παρά το γεγονός ότι αποτελεί φυσιολογική διαδικασία κρύβει και επιπλοκές καθώς ο θρόμβος μπορεί να απελευθερωθεί και να μετακινηθεί σε άλλα σημεία ή να εμποδίσει τη κυκλοφορία του αίματος. Η νόσος COVID-19 προκαλείται από το νέο ιό SARS-CoV-2 που έχει διαδοθεί σε μια παγκόσμια πανδημία. Ο SARS-CoV-2 είναι ένας μονόκλωνος ιός RNA που εισέρχεται στα κύτταρα μέσω των υποδοχέων ACE 2. Μεταξύ άλλων η νόσος αυτή φαίνεται να σχετίζεται και με θρομβωτικά συμβάντα, που συμβαίνουν σε έως και στο ένα τρίτο των ασθενών με COVID-19, τα οποία είναι κυρίως πνευμονικές εμβολές και σχετίζονται με πιο σοβαρή νόσο και αυξημένη θνησιμότητα. Αυτά τα συμβάντα οφείλονται κυρίως σε υπερβολική φλεγμονή, ενεργοποίηση και τραυματισμό των ενδοθηλιακών κυττάρων, ενεργοποίηση αιμοπεταλίων και υπερπηκτικότητα. Οι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί που κρύβουν τη σοβαρότητα και την εξέλιξη της νόσου παραμένουν ασαφείς, παρ’ όλα αυτά υπάρχουν κάποιοι βασικοί μηχανισμοί που έχουν προταθεί ότι συμβάλλουν στην εξέλιξη του COVID-19 από την είσοδο του ιού μέχρι την ανεπάρκεια οργάνων πολλαπλών συστημάτων, καθώς και τον κεντρικό ρόλο της ανοσολογικής απόκρισης. Σημαντικό ρόλο στην πρόγνωση της νόσου έχουν κι οι βιοδείκτες, κυρίως τα υψηλά επίπεδα ινωδογόνου και D-διμερούς, αλλά και δείκτες ενεργοποίησης αιμοπεταλίων, συσσωμάτωσης αιμοπεταλίων, ενεργοποίησης ή τραυματισμού ενδοθηλιακών κυττάρων, που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση του κινδύνου θρόμβωσης στους ασθενείς. Η παρούσα μελέτη θα διερευνήσει την πιθανή συσχέτιση των πολυμορφισμών rs 6025 G&gt;A του γονιδίου του παράγοντα πήξης του αίματος V, rs rs1799963 G&gt;A του γονιδίου της προθρομβίνης, rs1800790 G&gt;A του γονιδίου του β-ινωδογόνου, rs1801131 A&gt;C και rs1801133 G&gt;A του γονιδίου του MTHFR και rs1799889 4G/5G του γονιδίου PAI-I με την εμφάνιση θρομβώσεων και την θνησιμότητα σε ασθενείς που νόσησαν με COVID-19, σε Καυκάσιο πληθυσμό της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Συνολικά 134 μη συγγενή μεταξύ τους άτομα που νόσησαν με COVID-19, συμμετείχαν στην παρούσα μελέτη και χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, νοσηλευόμενους ασθενείς που διασωληνώθηκαν σε ΜΕΘ με τελική έκβαση της νοσηλείας θάνατο και νοσηλευόμενους ασθενείς που είτε χρειάστηκαν είτε όχι διασωλήνωση με τελική έκβαση της νοσηλείας βελτίωση. Το γενωμικό DNA απομονώθηκε από ολικό αίμα μετά από ανωνυμοποίηση των δειγμάτων και γονοτυπήθηκαν για τους επιλεγμένους πολυμορφισμούς με KASP PCR. Η στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων των γονοτυπίσεων για τον πολυμορφισμό rs1799963 του γονίδιου της προθρομβίνης εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των γονοτύπων, κάτι που ενδεχομένως θα μπορούσε να αποτελέσει έναν ικανό βιοδείκτη για την πορεία και εξέλιξη της νόσου του Covid-19.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατσιαδράμη Ίλια-Ιωάννα","Katsiadrami Ilia Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:25Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3398084"],"render_values":[{"text":"uoadl:3398084","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3398084","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3398084","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3398084","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατσιαδράμη Ίλια-Ιωάννα","Katsiadrami Ilia Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3398084","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3398084"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η θρόμβωση αποτελεί μια φυσιολογική διαδικασία του οργανισμού η οποία επέρχεται μετά τον τραυματισμό ενός αγγείου με τελικό στόχος την επίσχεση της αιμορραγίας. Παρά το γεγονός ότι αποτελεί φυσιολογική διαδικασία κρύβει και επιπλοκές καθώς ο θρόμβος μπορεί να απελευθερωθεί και να μετακινηθεί σε άλλα σημεία ή να εμποδίσει τη κυκλοφορία του αίματος. Η νόσος COVID-19 προκαλείται από το νέο ιό SARS-CoV-2 που έχει διαδοθεί σε μια παγκόσμια πανδημία. Ο SARS-CoV-2 είναι ένας μονόκλωνος ιός RNA που εισέρχεται στα κύτταρα μέσω των υποδοχέων ACE 2. Μεταξύ άλλων η νόσος αυτή φαίνεται να σχετίζεται και με θρομβωτικά συμβάντα, που συμβαίνουν σε έως και στο ένα τρίτο των ασθενών με COVID-19, τα οποία είναι κυρίως πνευμονικές εμβολές και σχετίζονται με πιο σοβαρή νόσο και αυξημένη θνησιμότητα. Αυτά τα συμβάντα οφείλονται κυρίως σε υπερβολική φλεγμονή, ενεργοποίηση και τραυματισμό των ενδοθηλιακών κυττάρων, ενεργοποίηση αιμοπεταλίων και υπερπηκτικότητα. Οι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί που κρύβουν τη σοβαρότητα και την εξέλιξη της νόσου παραμένουν ασαφείς, παρ’ όλα αυτά υπάρχουν κάποιοι βασικοί μηχανισμοί που έχουν προταθεί ότι συμβάλλουν στην εξέλιξη του COVID-19 από την είσοδο του ιού μέχρι την ανεπάρκεια οργάνων πολλαπλών συστημάτων, καθώς και τον κεντρικό ρόλο της ανοσολογικής απόκρισης. Σημαντικό ρόλο στην πρόγνωση της νόσου έχουν κι οι βιοδείκτες, κυρίως τα υψηλά επίπεδα ινωδογόνου και D-διμερούς, αλλά και δείκτες ενεργοποίησης αιμοπεταλίων, συσσωμάτωσης αιμοπεταλίων, ενεργοποίησης ή τραυματισμού ενδοθηλιακών κυττάρων, που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση του κινδύνου θρόμβωσης στους ασθενείς. Η παρούσα μελέτη θα διερευνήσει την πιθανή συσχέτιση των πολυμορφισμών rs 6025 G>A του γονιδίου του παράγοντα πήξης του αίματος V, rs rs1799963 G>A του γονιδίου της προθρομβίνης, rs1800790 G>A του γονιδίου του β-ινωδογόνου, rs1801131 A>C και rs1801133 G>A του γονιδίου του MTHFR και rs1799889 4G/5G του γονιδίου PAI-I με την εμφάνιση θρομβώσεων και την θνησιμότητα σε ασθενείς που νόσησαν με COVID-19, σε Καυκάσιο πληθυσμό της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Συνολικά 134 μη συγγενή μεταξύ τους άτομα που νόσησαν με COVID-19, συμμετείχαν στην παρούσα μελέτη και χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, νοσηλευόμενους ασθενείς που διασωληνώθηκαν σε ΜΕΘ με τελική έκβαση της νοσηλείας θάνατο και νοσηλευόμενους ασθενείς που είτε χρειάστηκαν είτε όχι διασωλήνωση με τελική έκβαση της νοσηλείας βελτίωση. Το γενωμικό DNA απομονώθηκε από ολικό αίμα μετά από ανωνυμοποίηση των δειγμάτων και γονοτυπήθηκαν για τους επιλεγμένους πολυμορφισμούς με KASP PCR. Η στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων των γονοτυπίσεων για τον πολυμορφισμό rs1799963 του γονίδιου της προθρομβίνης εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των γονοτύπων, κάτι που ενδεχομένως θα μπορούσε να αποτελέσει έναν ικανό βιοδείκτη για την πορεία και εξέλιξη της νόσου του Covid-19.","Thrombosis is the normal process of the body that occurs after an injury to a vessel with the ultimate goal of stopping bleeding. Even though it is a normal process, it also hides complications as the clot can break free and move onto other places or even block blood circulation. The disease of COVID-19 is caused by the novel SARS-CoV-2 virus that has spread in a global pandemic. SARS-CoV-2 is a single-stranded RNA virus that enters cells through ACE 2 receptors. Among other things, this disease appears to be associated with thrombotic events, that occur in up to a third of patients with COVID-19, and which are mainly pulmonary embolism and are associated with severe disease and increased mortality. These events are mainly due to excessive inflammation, endothelial cell activation and injury, platelet activation and hypercoagulability. The pathophysiological mechanisms underlying disease severity and progression remain unclear, however there are some key mechanisms that have been proposed to contribute to the progression of COVID-19 from viral entry to multisystem organ failure, as well as central role of the immune response has been described. Biomarkers, high levels of fibrinogen and D-dimer, but also indicators of platelet activation, platelet aggregation, endothelial cell activation or injury, which are used to assess the risk of thrombosis in patients, also play an important role in the prognosis of the disease. The present study will investigate the possible association of polymorphisms rs 6025 G>A of blood coagulation factor V gene, rs rs1799963 G>A of prothrombin gene, rs1800790 G>A of beta-fibrinogen gene, rs1801131 A>C and rs1801133 G>A of the MTHFR gene and rs1799889 4G/5G of the PAI-I gene with the occurrence of thrombosis and mortality in patients infected with COVID-19, in a Caucasian population of Southeast Europe. A total of 134 unrelated individuals with COVID-19 participated in the present study and were divided into two groups, hospitalized patients who were intubated in the ICU with death as the final outcome of hospitalization and hospitalized patients who either required or did not require intubation with health improvement as the final outcome of hospitalization. Genomic DNA was isolated from whole blood after anonymization of the samples and genotyped for the selected polymorphisms by KASP PCR. Statistical analysis of the genotyping results for the rs1799963 polymorphism of the prothrombin gene showed a statistically significant difference between the genotypes, which could potentially be a capable biomarker for the course and progression of the Covid-19 disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση πολυμορφισμών γονιδίων θρόμβωσης με θνησιμότητα ασθενών με COVID-19"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατσιαδράμη Ίλια-Ιωάννα","Katsiadrami Ilia Ioanna"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η θρόμβωση αποτελεί μια φυσιολογική διαδικασία του οργανισμού η οποία επέρχεται μετά τον τραυματισμό ενός αγγείου με τελικό στόχος την επίσχεση της αιμορραγίας. Παρά το γεγονός ότι αποτελεί φυσιολογική διαδικασία κρύβει και επιπλοκές καθώς ο θρόμβος μπορεί να απελευθερωθεί και να μετακινηθεί σε άλλα σημεία ή να εμποδίσει τη κυκλοφορία του αίματος. Η νόσος COVID-19 προκαλείται από το νέο ιό SARS-CoV-2 που έχει διαδοθεί σε μια παγκόσμια πανδημία. Ο SARS-CoV-2 είναι ένας μονόκλωνος ιός RNA που εισέρχεται στα κύτταρα μέσω των υποδοχέων ACE 2. Μεταξύ άλλων η νόσος αυτή φαίνεται να σχετίζεται και με θρομβωτικά συμβάντα, που συμβαίνουν σε έως και στο ένα τρίτο των ασθενών με COVID-19, τα οποία είναι κυρίως πνευμονικές εμβολές και σχετίζονται με πιο σοβαρή νόσο και αυξημένη θνησιμότητα. Αυτά τα συμβάντα οφείλονται κυρίως σε υπερβολική φλεγμονή, ενεργοποίηση και τραυματισμό των ενδοθηλιακών κυττάρων, ενεργοποίηση αιμοπεταλίων και υπερπηκτικότητα. Οι παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί που κρύβουν τη σοβαρότητα και την εξέλιξη της νόσου παραμένουν ασαφείς, παρ’ όλα αυτά υπάρχουν κάποιοι βασικοί μηχανισμοί που έχουν προταθεί ότι συμβάλλουν στην εξέλιξη του COVID-19 από την είσοδο του ιού μέχρι την ανεπάρκεια οργάνων πολλαπλών συστημάτων, καθώς και τον κεντρικό ρόλο της ανοσολογικής απόκρισης. Σημαντικό ρόλο στην πρόγνωση της νόσου έχουν κι οι βιοδείκτες, κυρίως τα υψηλά επίπεδα ινωδογόνου και D-διμερούς, αλλά και δείκτες ενεργοποίησης αιμοπεταλίων, συσσωμάτωσης αιμοπεταλίων, ενεργοποίησης ή τραυματισμού ενδοθηλιακών κυττάρων, που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση του κινδύνου θρόμβωσης στους ασθενείς. Η παρούσα μελέτη θα διερευνήσει την πιθανή συσχέτιση των πολυμορφισμών rs 6025 G>A του γονιδίου του παράγοντα πήξης του αίματος V, rs rs1799963 G>A του γονιδίου της προθρομβίνης, rs1800790 G>A του γονιδίου του β-ινωδογόνου, rs1801131 A>C και rs1801133 G>A του γονιδίου του MTHFR και rs1799889 4G/5G του γονιδίου PAI-I με την εμφάνιση θρομβώσεων και την θνησιμότητα σε ασθενείς που νόσησαν με COVID-19, σε Καυκάσιο πληθυσμό της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Συνολικά 134 μη συγγενή μεταξύ τους άτομα που νόσησαν με COVID-19, συμμετείχαν στην παρούσα μελέτη και χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, νοσηλευόμενους ασθενείς που διασωληνώθηκαν σε ΜΕΘ με τελική έκβαση της νοσηλείας θάνατο και νοσηλευόμενους ασθενείς που είτε χρειάστηκαν είτε όχι διασωλήνωση με τελική έκβαση της νοσηλείας βελτίωση. Το γενωμικό DNA απομονώθηκε από ολικό αίμα μετά από ανωνυμοποίηση των δειγμάτων και γονοτυπήθηκαν για τους επιλεγμένους πολυμορφισμούς με KASP PCR. Η στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων των γονοτυπίσεων για τον πολυμορφισμό rs1799963 του γονίδιου της προθρομβίνης εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των γονοτύπων, κάτι που ενδεχομένως θα μπορούσε να αποτελέσει έναν ικανό βιοδείκτη για την πορεία και εξέλιξη της νόσου του Covid-19.","Thrombosis is the normal process of the body that occurs after an injury to a vessel with the ultimate goal of stopping bleeding. Even though it is a normal process, it also hides complications as the clot can break free and move onto other places or even block blood circulation. The disease of COVID-19 is caused by the novel SARS-CoV-2 virus that has spread in a global pandemic. SARS-CoV-2 is a single-stranded RNA virus that enters cells through ACE 2 receptors. Among other things, this disease appears to be associated with thrombotic events, that occur in up to a third of patients with COVID-19, and which are mainly pulmonary embolism and are associated with severe disease and increased mortality. These events are mainly due to excessive inflammation, endothelial cell activation and injury, platelet activation and hypercoagulability. The pathophysiological mechanisms underlying disease severity and progression remain unclear, however there are some key mechanisms that have been proposed to contribute to the progression of COVID-19 from viral entry to multisystem organ failure, as well as central role of the immune response has been described. Biomarkers, high levels of fibrinogen and D-dimer, but also indicators of platelet activation, platelet aggregation, endothelial cell activation or injury, which are used to assess the risk of thrombosis in patients, also play an important role in the prognosis of the disease. The present study will investigate the possible association of polymorphisms rs 6025 G>A of blood coagulation factor V gene, rs rs1799963 G>A of prothrombin gene, rs1800790 G>A of beta-fibrinogen gene, rs1801131 A>C and rs1801133 G>A of the MTHFR gene and rs1799889 4G/5G of the PAI-I gene with the occurrence of thrombosis and mortality in patients infected with COVID-19, in a Caucasian population of Southeast Europe. A total of 134 unrelated individuals with COVID-19 participated in the present study and were divided into two groups, hospitalized patients who were intubated in the ICU with death as the final outcome of hospitalization and hospitalized patients who either required or did not require intubation with health improvement as the final outcome of hospitalization. Genomic DNA was isolated from whole blood after anonymization of the samples and genotyped for the selected polymorphisms by KASP PCR. Statistical analysis of the genotyping results for the rs1799963 polymorphism of the prothrombin gene showed a statistically significant difference between the genotypes, which could potentially be a capable biomarker for the course and progression of the Covid-19 disease."],"dc:identifier":["uoadl:3398084","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3398084"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Συσχέτιση πολυμορφισμών γονιδίων θρόμβωσης με θνησιμότητα ασθενών με COVID-19"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:25Z"}