{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3398111"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3398111","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Βιοηθική και Βιοποικιλότητα","abstract":"H Βιοποικιλότητα παρόλο που είναι απαραίτητη για την ευημερία των κατοίκων της Γης και είναι η εκδήλωση της απίστευτης ποικιλίας της ζωής στον πλανήτη μας, απειλείται καθώς ο ρυθμός εξαφάνισης των ειδών υπερβαίνει κατά πολύ τον ρυθμό της νέας ειδογένεσης φυτών, εντόμων και ζώων. Η Βιοηθική προσέγγιση μέχρι πρόσφατα ασχολείτο με τη μεταχείριση μορφών ζωής, κυρίως ζώων και φυτών και οικοσυστημάτων χωρίς ενιαία αντιμετώπιση των θεμάτων καθόσον άλλοι υποστηρίζουν την ανάγκη της προστασίας του περιβάλλοντος ως μέσου για την επιβίωση και τη διασφάλιση καλύτερου τρόπου διαβίωσης, ενώ άλλοι εισηγούνται το χρέος του ανθρώπου να προστατεύει το περιβάλλον ως αυτοσκοπό. Και ενώ οφείλουμε σεβασμό και μέριμνα στο φυσικό κόσμο, δεν θεωρούμε ουσιαστικά ότι όσοι κατοικούν στο φυσικό κόσμο είναι φορείς δικαιωμάτων και επομένως πρέπει να προστατευθεί η αυτονομία τους. Η προσέγγιση αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον επικρατούντα ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα που δίνει βάση στη χρηστική αξία της φύσης. Προστατεύουμε και σεβόμαστε τη φύση στα πλαίσια μιας εργαλειακής προσέγγισης, γιατί μας είναι πολύτιμη ως μέσο για την επίτευξη των δικών μας σκοπών. Με τη γέννηση της οικολογικής σκέψης αναγνωρίζουμε σε όλα τα μέρη της φύσης εγγενή αξία, μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν, και αναλαμβάνουμε υποχρεώσεις έναντι της απλά και μόνον για δικό της όφελος, στα πλαίσια της βιοκεντρικής ηθικής. Η σύγχρονη Βιοηθική προσέγγιση συνίσταται στο ότι ο φυσικός κόσμος έχει εγγενή αξία, οι επιλογές χρήσης γης είναι ηθικές επιλογές και σχετίζονται με τις ηθικές προκλήσεις που αφορούν την προστασία και τη βελτίωση της βιοποικιλότητας, σε αντίθεση με την ανθρώπινη περιφρόνηση για την εγγενή αξία της βιοποικιλότητας. Το φιλοσοφικό ρεύμα του οικοκεντρισμού και της Ηθικής της Γης, δεν νοεί πλέον τον μη ανθρώπινο κόσμο ως εργαλειακή αξία, ως αποθήκη φυσικών πόρων και αποδέκτη λυμάτων. Φροντίζει για την ικανοποίηση των αυτόνομων σκοπών του φυσικού κόσμου για επιβίωση, αναπαραγωγή και ποιότητα ζωής ανάλογη με τις δυνατότητές του. Η έννοια των δικαιωμάτων των ζώων, των φυτών, των γεωγραφικών περιοχών, εξασφαλίζει την προστασία και τον σεβασμό απέναντι στον μη ανθρώπινο κόσμο, καθώς η εγγενής αξία του όντος (ανθρώπινου και μη ανθρώπινου) δεν καθορίζεται πλέον από την καντιανή προσέγγιση της ύπαρξης ορθολογικότητας. Στα πλαίσια της οικοκεντρικής προσέγγισης της περιβαλλοντικής Βιοηθικής αναδεικνύονται πλέον οι ομοιότητες ανάμεσα στα ανθρώπινα και στα μη ανθρώπινα μέρη της φύσης, με μια προσέγγιση σεβόμενη την αυτονομία βάσει αρχών. Αποφάσεις που μειώνουν την αποψίλωση των δασών, φροντίζουν τα απειλούμενα είδη, κλπ., μας οδηγούν προς τον ηθικό στόχο προστασίας και διατήρησης της βιολογικής ποικιλότητας.","abstract_html":"H Βιοποικιλότητα παρόλο που είναι απαραίτητη για την ευημερία των κατοίκων της Γης και είναι η εκδήλωση της απίστευτης ποικιλίας της ζωής στον πλανήτη μας, απειλείται καθώς ο ρυθμός εξαφάνισης των ειδών υπερβαίνει κατά πολύ τον ρυθμό της νέας ειδογένεσης φυτών, εντόμων και ζώων. Η Βιοηθική προσέγγιση μέχρι πρόσφατα ασχολείτο με τη μεταχείριση μορφών ζωής, κυρίως ζώων και φυτών και οικοσυστημάτων χωρίς ενιαία αντιμετώπιση των θεμάτων καθόσον άλλοι υποστηρίζουν την ανάγκη της προστασίας του περιβάλλοντος ως μέσου για την επιβίωση και τη διασφάλιση καλύτερου τρόπου διαβίωσης, ενώ άλλοι εισηγούνται το χρέος του ανθρώπου να προστατεύει το περιβάλλον ως αυτοσκοπό. Και ενώ οφείλουμε σεβασμό και μέριμνα στο φυσικό κόσμο, δεν θεωρούμε ουσιαστικά ότι όσοι κατοικούν στο φυσικό κόσμο είναι φορείς δικαιωμάτων και επομένως πρέπει να προστατευθεί η αυτονομία τους. Η προσέγγιση αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον επικρατούντα ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα που δίνει βάση στη χρηστική αξία της φύσης. Προστατεύουμε και σεβόμαστε τη φύση στα πλαίσια μιας εργαλειακής προσέγγισης, γιατί μας είναι πολύτιμη ως μέσο για την επίτευξη των δικών μας σκοπών. Με τη γέννηση της οικολογικής σκέψης αναγνωρίζουμε σε όλα τα μέρη της φύσης εγγενή αξία, μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν, και αναλαμβάνουμε υποχρεώσεις έναντι της απλά και μόνον για δικό της όφελος, στα πλαίσια της βιοκεντρικής ηθικής. Η σύγχρονη Βιοηθική προσέγγιση συνίσταται στο ότι ο φυσικός κόσμος έχει εγγενή αξία, οι επιλογές χρήσης γης είναι ηθικές επιλογές και σχετίζονται με τις ηθικές προκλήσεις που αφορούν την προστασία και τη βελτίωση της βιοποικιλότητας, σε αντίθεση με την ανθρώπινη περιφρόνηση για την εγγενή αξία της βιοποικιλότητας. Το φιλοσοφικό ρεύμα του οικοκεντρισμού και της Ηθικής της Γης, δεν νοεί πλέον τον μη ανθρώπινο κόσμο ως εργαλειακή αξία, ως αποθήκη φυσικών πόρων και αποδέκτη λυμάτων. Φροντίζει για την ικανοποίηση των αυτόνομων σκοπών του φυσικού κόσμου για επιβίωση, αναπαραγωγή και ποιότητα ζωής ανάλογη με τις δυνατότητές του. Η έννοια των δικαιωμάτων των ζώων, των φυτών, των γεωγραφικών περιοχών, εξασφαλίζει την προστασία και τον σεβασμό απέναντι στον μη ανθρώπινο κόσμο, καθώς η εγγενής αξία του όντος (ανθρώπινου και μη ανθρώπινου) δεν καθορίζεται πλέον από την καντιανή προσέγγιση της ύπαρξης ορθολογικότητας. Στα πλαίσια της οικοκεντρικής προσέγγισης της περιβαλλοντικής Βιοηθικής αναδεικνύονται πλέον οι ομοιότητες ανάμεσα στα ανθρώπινα και στα μη ανθρώπινα μέρη της φύσης, με μια προσέγγιση σεβόμενη την αυτονομία βάσει αρχών. Αποφάσεις που μειώνουν την αποψίλωση των δασών, φροντίζουν τα απειλούμενα είδη, κλπ., μας οδηγούν προς τον ηθικό στόχο προστασίας και διατήρησης της βιολογικής ποικιλότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Οικονόμου Μιχαήλ-Άγγελος","Oikonomou Michail-Aggelos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:25Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3398111"],"render_values":[{"text":"uoadl:3398111","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3398111","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3398111","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3398111","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Οικονόμου Μιχαήλ-Άγγελος","Oikonomou Michail-Aggelos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3398111","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3398111"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["H Βιοποικιλότητα παρόλο που είναι απαραίτητη για την ευημερία των κατοίκων της Γης και είναι η εκδήλωση της απίστευτης ποικιλίας της ζωής στον πλανήτη μας, απειλείται καθώς ο ρυθμός εξαφάνισης των ειδών υπερβαίνει κατά πολύ τον ρυθμό της νέας ειδογένεσης φυτών, εντόμων και ζώων. Η Βιοηθική προσέγγιση μέχρι πρόσφατα ασχολείτο με τη μεταχείριση μορφών ζωής, κυρίως ζώων και φυτών και οικοσυστημάτων χωρίς ενιαία αντιμετώπιση των θεμάτων καθόσον άλλοι υποστηρίζουν την ανάγκη της προστασίας του περιβάλλοντος ως μέσου για την επιβίωση και τη διασφάλιση καλύτερου τρόπου διαβίωσης, ενώ άλλοι εισηγούνται το χρέος του ανθρώπου να προστατεύει το περιβάλλον ως αυτοσκοπό. Και ενώ οφείλουμε σεβασμό και μέριμνα στο φυσικό κόσμο, δεν θεωρούμε ουσιαστικά ότι όσοι κατοικούν στο φυσικό κόσμο είναι φορείς δικαιωμάτων και επομένως πρέπει να προστατευθεί η αυτονομία τους. Η προσέγγιση αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον επικρατούντα ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα που δίνει βάση στη χρηστική αξία της φύσης. Προστατεύουμε και σεβόμαστε τη φύση στα πλαίσια μιας εργαλειακής προσέγγισης, γιατί μας είναι πολύτιμη ως μέσο για την επίτευξη των δικών μας σκοπών. Με τη γέννηση της οικολογικής σκέψης αναγνωρίζουμε σε όλα τα μέρη της φύσης εγγενή αξία, μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν, και αναλαμβάνουμε υποχρεώσεις έναντι της απλά και μόνον για δικό της όφελος, στα πλαίσια της βιοκεντρικής ηθικής. Η σύγχρονη Βιοηθική προσέγγιση συνίσταται στο ότι ο φυσικός κόσμος έχει εγγενή αξία, οι επιλογές χρήσης γης είναι ηθικές επιλογές και σχετίζονται με τις ηθικές προκλήσεις που αφορούν την προστασία και τη βελτίωση της βιοποικιλότητας, σε αντίθεση με την ανθρώπινη περιφρόνηση για την εγγενή αξία της βιοποικιλότητας. Το φιλοσοφικό ρεύμα του οικοκεντρισμού και της Ηθικής της Γης, δεν νοεί πλέον τον μη ανθρώπινο κόσμο ως εργαλειακή αξία, ως αποθήκη φυσικών πόρων και αποδέκτη λυμάτων. Φροντίζει για την ικανοποίηση των αυτόνομων σκοπών του φυσικού κόσμου για επιβίωση, αναπαραγωγή και ποιότητα ζωής ανάλογη με τις δυνατότητές του. Η έννοια των δικαιωμάτων των ζώων, των φυτών, των γεωγραφικών περιοχών, εξασφαλίζει την προστασία και τον σεβασμό απέναντι στον μη ανθρώπινο κόσμο, καθώς η εγγενής αξία του όντος (ανθρώπινου και μη ανθρώπινου) δεν καθορίζεται πλέον από την καντιανή προσέγγιση της ύπαρξης ορθολογικότητας. Στα πλαίσια της οικοκεντρικής προσέγγισης της περιβαλλοντικής Βιοηθικής αναδεικνύονται πλέον οι ομοιότητες ανάμεσα στα ανθρώπινα και στα μη ανθρώπινα μέρη της φύσης, με μια προσέγγιση σεβόμενη την αυτονομία βάσει αρχών. Αποφάσεις που μειώνουν την αποψίλωση των δασών, φροντίζουν τα απειλούμενα είδη, κλπ., μας οδηγούν προς τον ηθικό στόχο προστασίας και διατήρησης της βιολογικής ποικιλότητας.","Until recently, the Bioethics Approach was concerned with the treatment of life forms, mainly animals and plants and ecosystems, without uniformly addressing the issues, as others argue for the need to protect the environment as a mean to survive and ensure a better way of living, while others suggest man's duty to protect the environment as an end in itself. And while we owe respect and care to the natural world, we do not actually believe that those who live in the natural world are carriers of rights and therefore their autonomy must be protected. This approach is largely due to the prevailing anthropocentric character that provides a basis to the utilitarian value of nature. We protect and respect nature as part of a tool-based approach, because it is valuable to us as a means to achieve our own goals. With the establishment of the ecological thinking, we recognize in all parts of nature an intrinsic value, just because they exist, and we commit ourselves to them for their own benefit, within the biocentric ethics. The modern Bioethical approach suggests that the natural world has intrinsic value, so land-use options are ethical choices and are related to the ethical challenges of protecting and improving biodiversity, as opposed to human contempt for the intrinsic value of biodiversity. The philosophical current of ecocentrism and Earth Ethics no longer perceives the non-human world as a tool value, as a storehouse of natural resources and waste waters. In contrast, it cares for the fulfillment of the natural world's autonomous goals of survival, reproduction and quality of life according to its capabilities. The concept of animal rights, plants, geographical areas, ensures protection and respect for the non-human world, as the intrinsic value of the being (human and non-human) is no longer determined by the Kantian approach of being rational. In the context of the ecocentric approach to environmental Bioethics, the similarities between human and non-human parts of nature are now highlighted, with an approach respecting autonomy based on principles. Decisions that reduce deforestation, care for endangered species, etc., lead us towards the ethical goal of protecting and preserving biological diversity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Βιοηθική και Βιοποικιλότητα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Οικονόμου Μιχαήλ-Άγγελος","Oikonomou Michail-Aggelos"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["H Βιοποικιλότητα παρόλο που είναι απαραίτητη για την ευημερία των κατοίκων της Γης και είναι η εκδήλωση της απίστευτης ποικιλίας της ζωής στον πλανήτη μας, απειλείται καθώς ο ρυθμός εξαφάνισης των ειδών υπερβαίνει κατά πολύ τον ρυθμό της νέας ειδογένεσης φυτών, εντόμων και ζώων. Η Βιοηθική προσέγγιση μέχρι πρόσφατα ασχολείτο με τη μεταχείριση μορφών ζωής, κυρίως ζώων και φυτών και οικοσυστημάτων χωρίς ενιαία αντιμετώπιση των θεμάτων καθόσον άλλοι υποστηρίζουν την ανάγκη της προστασίας του περιβάλλοντος ως μέσου για την επιβίωση και τη διασφάλιση καλύτερου τρόπου διαβίωσης, ενώ άλλοι εισηγούνται το χρέος του ανθρώπου να προστατεύει το περιβάλλον ως αυτοσκοπό. Και ενώ οφείλουμε σεβασμό και μέριμνα στο φυσικό κόσμο, δεν θεωρούμε ουσιαστικά ότι όσοι κατοικούν στο φυσικό κόσμο είναι φορείς δικαιωμάτων και επομένως πρέπει να προστατευθεί η αυτονομία τους. Η προσέγγιση αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον επικρατούντα ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα που δίνει βάση στη χρηστική αξία της φύσης. Προστατεύουμε και σεβόμαστε τη φύση στα πλαίσια μιας εργαλειακής προσέγγισης, γιατί μας είναι πολύτιμη ως μέσο για την επίτευξη των δικών μας σκοπών. Με τη γέννηση της οικολογικής σκέψης αναγνωρίζουμε σε όλα τα μέρη της φύσης εγγενή αξία, μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν, και αναλαμβάνουμε υποχρεώσεις έναντι της απλά και μόνον για δικό της όφελος, στα πλαίσια της βιοκεντρικής ηθικής. Η σύγχρονη Βιοηθική προσέγγιση συνίσταται στο ότι ο φυσικός κόσμος έχει εγγενή αξία, οι επιλογές χρήσης γης είναι ηθικές επιλογές και σχετίζονται με τις ηθικές προκλήσεις που αφορούν την προστασία και τη βελτίωση της βιοποικιλότητας, σε αντίθεση με την ανθρώπινη περιφρόνηση για την εγγενή αξία της βιοποικιλότητας. Το φιλοσοφικό ρεύμα του οικοκεντρισμού και της Ηθικής της Γης, δεν νοεί πλέον τον μη ανθρώπινο κόσμο ως εργαλειακή αξία, ως αποθήκη φυσικών πόρων και αποδέκτη λυμάτων. Φροντίζει για την ικανοποίηση των αυτόνομων σκοπών του φυσικού κόσμου για επιβίωση, αναπαραγωγή και ποιότητα ζωής ανάλογη με τις δυνατότητές του. Η έννοια των δικαιωμάτων των ζώων, των φυτών, των γεωγραφικών περιοχών, εξασφαλίζει την προστασία και τον σεβασμό απέναντι στον μη ανθρώπινο κόσμο, καθώς η εγγενής αξία του όντος (ανθρώπινου και μη ανθρώπινου) δεν καθορίζεται πλέον από την καντιανή προσέγγιση της ύπαρξης ορθολογικότητας. Στα πλαίσια της οικοκεντρικής προσέγγισης της περιβαλλοντικής Βιοηθικής αναδεικνύονται πλέον οι ομοιότητες ανάμεσα στα ανθρώπινα και στα μη ανθρώπινα μέρη της φύσης, με μια προσέγγιση σεβόμενη την αυτονομία βάσει αρχών. Αποφάσεις που μειώνουν την αποψίλωση των δασών, φροντίζουν τα απειλούμενα είδη, κλπ., μας οδηγούν προς τον ηθικό στόχο προστασίας και διατήρησης της βιολογικής ποικιλότητας.","Until recently, the Bioethics Approach was concerned with the treatment of life forms, mainly animals and plants and ecosystems, without uniformly addressing the issues, as others argue for the need to protect the environment as a mean to survive and ensure a better way of living, while others suggest man's duty to protect the environment as an end in itself. And while we owe respect and care to the natural world, we do not actually believe that those who live in the natural world are carriers of rights and therefore their autonomy must be protected. This approach is largely due to the prevailing anthropocentric character that provides a basis to the utilitarian value of nature. We protect and respect nature as part of a tool-based approach, because it is valuable to us as a means to achieve our own goals. With the establishment of the ecological thinking, we recognize in all parts of nature an intrinsic value, just because they exist, and we commit ourselves to them for their own benefit, within the biocentric ethics. The modern Bioethical approach suggests that the natural world has intrinsic value, so land-use options are ethical choices and are related to the ethical challenges of protecting and improving biodiversity, as opposed to human contempt for the intrinsic value of biodiversity. The philosophical current of ecocentrism and Earth Ethics no longer perceives the non-human world as a tool value, as a storehouse of natural resources and waste waters. In contrast, it cares for the fulfillment of the natural world's autonomous goals of survival, reproduction and quality of life according to its capabilities. The concept of animal rights, plants, geographical areas, ensures protection and respect for the non-human world, as the intrinsic value of the being (human and non-human) is no longer determined by the Kantian approach of being rational. In the context of the ecocentric approach to environmental Bioethics, the similarities between human and non-human parts of nature are now highlighted, with an approach respecting autonomy based on principles. Decisions that reduce deforestation, care for endangered species, etc., lead us towards the ethical goal of protecting and preserving biological diversity."],"dc:identifier":["uoadl:3398111","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3398111"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Βιοηθική και Βιοποικιλότητα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:25Z"}