{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3398710"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3398710","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δυναμική οστική ποιότητα","abstract":"Είναι γνωστό ότι τα οστά μεταβάλλουν τη γεωμετρία και αρχιτεκτονική τους ως αντίδραση στα μηχανικά φορτία που ασκούνται σε αυτά ( νόμος του Wolf ). O Roux από το 1881 είχε προτείνει ότι η κυτταρική δραστηριότητα επηρεάζεται από τη μηχανική φόρτιση. Στη πορεία ο Η.Frost με την θεωρία του μηχανοστάτη χαρακτήρισε τους βιολογικούς μηχανισμούς που προσαρμόζουν την οστική μάζα και αρχιτεκτονική με βάση τις ανάγκες που επιβάλλει η φυσική δραστηριότητα, ως οστική κατασκευή και οστική ανακατασκευή. O όρος ποιότητα του οστού αναφέρεται στο σύνολο των παραμέτρων γεωμετρίας, αρχιτεκτονικής και ιδιοτήτων του υλικού του οστίτη ιστού που σχετίζονται άμεσα με την αντοχή των οστών. Για το σπογγώδες οστό, σημαντικές παράμετροι αρχιτεκτονικής είναι ο αριθμός, το πάχος και η συνεκτικότητα των οστεοδοκίδων, ενώ για το φλοιώδες η πορωτικότητα και το πάχος του φλοιού. Το ζητούμενο στην κλινική πράξη είναι η αποφυγή –μείωση των καταγμάτων, ζητούμενο που οδηγεί κατευθείαν στην αντοχή των οστών. Η οστική αντοχή φυσιολογικά μειώνεται σημαντικά με την πάροδο της ηλικίας εξαιτίας ποσοτικών και ποιοτικών μεταβολών που παρατηρούνται στο σπογγώδες και στο φλοιώδες οστό. Στους ασθενείς που πάσχουν από οστεοπόρωση, παρατηρείται όχι μόνο, μείωση της οστικής μάζας αλλά και διαταραχή της οστικής ποιότητας.Σύμφωνα με αρκετούς ερευνητές,στις γυναίκες με μετεμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση παρατηρείται ελάτωση του αριθμού, του πάχους και της συνεκτικότητας των οστεοδοκίδων στο σπογγώδες οστούν , και ελλάτωση του πάχους του φλοιού με συνοδό αύξηση της πορωτικότητάς του. Οι αλλαγές αυτές οφείλονται σε διαταραχές του ρυθμού της οστικής ανακατασκευής , με αποτέλεσμα αυξημένη οστική απορρόφηση χωρίς ισόποση παραγωγή σε κάθε κύκλο. Η έννοια της οστικής ποιότητας εισήχθη με σκοπό την πρόβλεψη του καταγματικού κινδύνου όταν η οστική πυκνότητα ή άλλοι προγνωστικοί παράγοντες δεν επαρκούν. Για την πρόβλεψη του καταγματικού κινδύνου σε έναν οστεοπερωτικό ασθενή είναι σημαντική η μέτρηση της οστικής πυκνότητας (BMD) χρησιμοποιώντας την μέθοδο της DXA. Ωστόσο, έχει παρατηρηθεί ότι τα περισσότερα κατάγματα συμβαίνουν σε ασθενείς οι οποίοι έχουν οστεοπενία με βάση τη μέθοδο DXA. Σήμερα λοιπόν γνωρίζουμε ότι η μέθοδος αυτή δεν επαρκεί για να αποδώσει πλήρως το καταγματικό κίνδυνο ενός οστεοπορωτικού ασθενή, και για το σκοπό αυτό προτείνεται η χρήση συμπληρωματικών τεχνικών που να παρέχουν μια εκτίμηση οστικής ποιότητας.Η μέθοδος που θα περιγράψουμε λαμβάνει υπόψιν ότι η μηχανική βλάβη των ανθρώπινων οστών σπάνια εμφανίζεται σε συνθήκες αποφόρτισης ή στατικές συνθήκες. Ως εκ τούτου η καλύτερη κατανόηση του κατάγματος και η πρόληψη απαιτεί μέτρηση τόσο των στατικών όσο και δυναμικών ιδιοτήτων των οστών, όταν εκτίθενται σε εξωτερικές φορτίσεις σε ρεαλιστικό \"πραγματικό κόσμο\" in vivo. Έτσι , μια νέα τεχνική που χρησημοποιήθηκε στο κέντρο οστεοπόρωσης του πανεπιστημιακού νοσοκομείου του Cincinnati το 2010, περιλάμβανε μετρήσεις σε ηρεμία και κατόπιν σε συνθήκες φότισης σε 67 γυναίκες μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε 2 ομάδες ανάλογα με την ύπαρξη ή όχι σπονδυλικού κατάγματος. Αρχικά έγινε καταγραφή της οστικής ποιότητας και της οστικής γεωμετρίας σε συνθήκες αποφόρτισης και θέση αδράνειας με την μέθοδο της DXA για τον μηριαίο αυχένα. Καταγράφηκαν ουσιαστικά η αντοχή του οστεοπορωτικού οστούν σε δυνάμεις κάμψης , σε συμπιεστικές δυνάμεις και η αστάθεια του φλοιού. Κατόπιν έγινε καταγραφή της δυναμικής οστικής ποιότητας, σε 5 φορτιζόμενες ανατομικές επιφάνειες : αστράγαλος, κνημιαίο κύρτωμα, μηριαίοι κόνδυλοι, κατώτερη οσφυική μοίρα ΣΣ (3ο ΟΜΣΣ) , ανώτερη θωρακική μοίρα ΣΣ (7ο ΘΜΣΣ), με τη χρήση ειδικών ηλεκτροδίων- χιλιομετρητές που τοποθετήθηκαν στο δέρμα στις περιοχές αυτές που αναφέρθηκαν παραπάνω. Οι μετρήσεις δυναμικής οστικής πιότητας αφορούσαν την BSA (bone shock absorption) και τον συντελεστή απόσβεσης ζ (damping factor ζ). Από τα δημογραφικά στοιχεία των ασθενών φαίνεται ότι οι γυναίκες με κατάγματα ήταν μεγαλύτερες στην ηλικία σε σύγκριση με αυτές χωρίς κάταγμα ΣΣ Ως προς τη δυναμική ποιότητα , βρέθηκε ότι η τιμή του damping factor στους ασθενείς με σπονδυλικά κατάγματα ήταν σημαντικά χαμηλότερη σε σχέση με αυτούς που δεν είχαν. Από την άλλη μεριά οι παραδοσιακές μετρήσεις της γεωμετρίας του οστού και της οστικής ποιότητας που αναφέρθηκαν παραπάνω δεν έδειξαν κάποια σημαντική διαφορά όσον αφορά τον κίνδυνο ή την ύπαρξη οστεοπορωτικού κατάγματος. Οι συγγραφείς καταλήγουν ότι σε γυναίκες με οστεοπόρωση, η τιμή του παράγοντα απορρόφησης ζ έδωσε την δυνατότητα να εντοπιστούν ασθενείς με οστεοπορωτικά κατάγματα, σε αντίθεση με την τιμή της BMD και των άλλων μέτρων εμβιοχανικής που δεν έδειξαν κάποια αξιόλογη διαφορά, όπως ήταν αναμενόμενο από τη βιβλιογραφία. Λέξεις Κλειδιά: οστική μάζα, ποιότητα οστού, οστεοπόρωση, κάταγμα, απορρόφηση φορτίων","abstract_html":"Είναι γνωστό ότι τα οστά μεταβάλλουν τη γεωμετρία και αρχιτεκτονική τους ως αντίδραση στα μηχανικά φορτία που ασκούνται σε αυτά ( νόμος του Wolf ). O Roux από το 1881 είχε προτείνει ότι η κυτταρική δραστηριότητα επηρεάζεται από τη μηχανική φόρτιση. Στη πορεία ο Η.Frost με την θεωρία του μηχανοστάτη χαρακτήρισε τους βιολογικούς μηχανισμούς που προσαρμόζουν την οστική μάζα και αρχιτεκτονική με βάση τις ανάγκες που επιβάλλει η φυσική δραστηριότητα, ως οστική κατασκευή και οστική ανακατασκευή. O όρος ποιότητα του οστού αναφέρεται στο σύνολο των παραμέτρων γεωμετρίας, αρχιτεκτονικής και ιδιοτήτων του υλικού του οστίτη ιστού που σχετίζονται άμεσα με την αντοχή των οστών. Για το σπογγώδες οστό, σημαντικές παράμετροι αρχιτεκτονικής είναι ο αριθμός, το πάχος και η συνεκτικότητα των οστεοδοκίδων, ενώ για το φλοιώδες η πορωτικότητα και το πάχος του φλοιού. Το ζητούμενο στην κλινική πράξη είναι η αποφυγή –μείωση των καταγμάτων, ζητούμενο που οδηγεί κατευθείαν στην αντοχή των οστών. Η οστική αντοχή φυσιολογικά μειώνεται σημαντικά με την πάροδο της ηλικίας εξαιτίας ποσοτικών και ποιοτικών μεταβολών που παρατηρούνται στο σπογγώδες και στο φλοιώδες οστό. Στους ασθενείς που πάσχουν από οστεοπόρωση, παρατηρείται όχι μόνο, μείωση της οστικής μάζας αλλά και διαταραχή της οστικής ποιότητας.Σύμφωνα με αρκετούς ερευνητές,στις γυναίκες με μετεμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση παρατηρείται ελάτωση του αριθμού, του πάχους και της συνεκτικότητας των οστεοδοκίδων στο σπογγώδες οστούν , και ελλάτωση του πάχους του φλοιού με συνοδό αύξηση της πορωτικότητάς του. Οι αλλαγές αυτές οφείλονται σε διαταραχές του ρυθμού της οστικής ανακατασκευής , με αποτέλεσμα αυξημένη οστική απορρόφηση χωρίς ισόποση παραγωγή σε κάθε κύκλο. Η έννοια της οστικής ποιότητας εισήχθη με σκοπό την πρόβλεψη του καταγματικού κινδύνου όταν η οστική πυκνότητα ή άλλοι προγνωστικοί παράγοντες δεν επαρκούν. Για την πρόβλεψη του καταγματικού κινδύνου σε έναν οστεοπερωτικό ασθενή είναι σημαντική η μέτρηση της οστικής πυκνότητας (BMD) χρησιμοποιώντας την μέθοδο της DXA. Ωστόσο, έχει παρατηρηθεί ότι τα περισσότερα κατάγματα συμβαίνουν σε ασθενείς οι οποίοι έχουν οστεοπενία με βάση τη μέθοδο DXA. Σήμερα λοιπόν γνωρίζουμε ότι η μέθοδος αυτή δεν επαρκεί για να αποδώσει πλήρως το καταγματικό κίνδυνο ενός οστεοπορωτικού ασθενή, και για το σκοπό αυτό προτείνεται η χρήση συμπληρωματικών τεχνικών που να παρέχουν μια εκτίμηση οστικής ποιότητας.Η μέθοδος που θα περιγράψουμε λαμβάνει υπόψιν ότι η μηχανική βλάβη των ανθρώπινων οστών σπάνια εμφανίζεται σε συνθήκες αποφόρτισης ή στατικές συνθήκες. Ως εκ τούτου η καλύτερη κατανόηση του κατάγματος και η πρόληψη απαιτεί μέτρηση τόσο των στατικών όσο και δυναμικών ιδιοτήτων των οστών, όταν εκτίθενται σε εξωτερικές φορτίσεις σε ρεαλιστικό &quot;πραγματικό κόσμο&quot; in vivo. Έτσι , μια νέα τεχνική που χρησημοποιήθηκε στο κέντρο οστεοπόρωσης του πανεπιστημιακού νοσοκομείου του Cincinnati το 2010, περιλάμβανε μετρήσεις σε ηρεμία και κατόπιν σε συνθήκες φότισης σε 67 γυναίκες μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε 2 ομάδες ανάλογα με την ύπαρξη ή όχι σπονδυλικού κατάγματος. Αρχικά έγινε καταγραφή της οστικής ποιότητας και της οστικής γεωμετρίας σε συνθήκες αποφόρτισης και θέση αδράνειας με την μέθοδο της DXA για τον μηριαίο αυχένα. Καταγράφηκαν ουσιαστικά η αντοχή του οστεοπορωτικού οστούν σε δυνάμεις κάμψης , σε συμπιεστικές δυνάμεις και η αστάθεια του φλοιού. Κατόπιν έγινε καταγραφή της δυναμικής οστικής ποιότητας, σε 5 φορτιζόμενες ανατομικές επιφάνειες : αστράγαλος, κνημιαίο κύρτωμα, μηριαίοι κόνδυλοι, κατώτερη οσφυική μοίρα ΣΣ (3ο ΟΜΣΣ) , ανώτερη θωρακική μοίρα ΣΣ (7ο ΘΜΣΣ), με τη χρήση ειδικών ηλεκτροδίων- χιλιομετρητές που τοποθετήθηκαν στο δέρμα στις περιοχές αυτές που αναφέρθηκαν παραπάνω. Οι μετρήσεις δυναμικής οστικής πιότητας αφορούσαν την BSA (bone shock absorption) και τον συντελεστή απόσβεσης ζ (damping factor ζ). Από τα δημογραφικά στοιχεία των ασθενών φαίνεται ότι οι γυναίκες με κατάγματα ήταν μεγαλύτερες στην ηλικία σε σύγκριση με αυτές χωρίς κάταγμα ΣΣ Ως προς τη δυναμική ποιότητα , βρέθηκε ότι η τιμή του damping factor στους ασθενείς με σπονδυλικά κατάγματα ήταν σημαντικά χαμηλότερη σε σχέση με αυτούς που δεν είχαν. Από την άλλη μεριά οι παραδοσιακές μετρήσεις της γεωμετρίας του οστού και της οστικής ποιότητας που αναφέρθηκαν παραπάνω δεν έδειξαν κάποια σημαντική διαφορά όσον αφορά τον κίνδυνο ή την ύπαρξη οστεοπορωτικού κατάγματος. Οι συγγραφείς καταλήγουν ότι σε γυναίκες με οστεοπόρωση, η τιμή του παράγοντα απορρόφησης ζ έδωσε την δυνατότητα να εντοπιστούν ασθενείς με οστεοπορωτικά κατάγματα, σε αντίθεση με την τιμή της BMD και των άλλων μέτρων εμβιοχανικής που δεν έδειξαν κάποια αξιόλογη διαφορά, όπως ήταν αναμενόμενο από τη βιβλιογραφία. Λέξεις Κλειδιά: οστική μάζα, ποιότητα οστού, οστεοπόρωση, κάταγμα, απορρόφηση φορτίων","abstract_has_math":false,"creators":["Κολοβός Παναγιώτης","Kolovos Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:30Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3398710"],"render_values":[{"text":"uoadl:3398710","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3398710","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3398710","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3398710","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κολοβός Παναγιώτης","Kolovos Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3398710","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3398710"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Είναι γνωστό ότι τα οστά μεταβάλλουν τη γεωμετρία και αρχιτεκτονική τους ως αντίδραση στα μηχανικά φορτία που ασκούνται σε αυτά ( νόμος του Wolf ). O Roux από το 1881 είχε προτείνει ότι η κυτταρική δραστηριότητα επηρεάζεται από τη μηχανική φόρτιση. Στη πορεία ο Η.Frost με την θεωρία του μηχανοστάτη χαρακτήρισε τους βιολογικούς μηχανισμούς που προσαρμόζουν την οστική μάζα και αρχιτεκτονική με βάση τις ανάγκες που επιβάλλει η φυσική δραστηριότητα, ως οστική κατασκευή και οστική ανακατασκευή. O όρος ποιότητα του οστού αναφέρεται στο σύνολο των παραμέτρων γεωμετρίας, αρχιτεκτονικής και ιδιοτήτων του υλικού του οστίτη ιστού που σχετίζονται άμεσα με την αντοχή των οστών. Για το σπογγώδες οστό, σημαντικές παράμετροι αρχιτεκτονικής είναι ο αριθμός, το πάχος και η συνεκτικότητα των οστεοδοκίδων, ενώ για το φλοιώδες η πορωτικότητα και το πάχος του φλοιού. Το ζητούμενο στην κλινική πράξη είναι η αποφυγή –μείωση των καταγμάτων, ζητούμενο που οδηγεί κατευθείαν στην αντοχή των οστών. Η οστική αντοχή φυσιολογικά μειώνεται σημαντικά με την πάροδο της ηλικίας εξαιτίας ποσοτικών και ποιοτικών μεταβολών που παρατηρούνται στο σπογγώδες και στο φλοιώδες οστό. Στους ασθενείς που πάσχουν από οστεοπόρωση, παρατηρείται όχι μόνο, μείωση της οστικής μάζας αλλά και διαταραχή της οστικής ποιότητας.Σύμφωνα με αρκετούς ερευνητές,στις γυναίκες με μετεμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση παρατηρείται ελάτωση του αριθμού, του πάχους και της συνεκτικότητας των οστεοδοκίδων στο σπογγώδες οστούν , και ελλάτωση του πάχους του φλοιού με συνοδό αύξηση της πορωτικότητάς του. Οι αλλαγές αυτές οφείλονται σε διαταραχές του ρυθμού της οστικής ανακατασκευής , με αποτέλεσμα αυξημένη οστική απορρόφηση χωρίς ισόποση παραγωγή σε κάθε κύκλο. Η έννοια της οστικής ποιότητας εισήχθη με σκοπό την πρόβλεψη του καταγματικού κινδύνου όταν η οστική πυκνότητα ή άλλοι προγνωστικοί παράγοντες δεν επαρκούν. Για την πρόβλεψη του καταγματικού κινδύνου σε έναν οστεοπερωτικό ασθενή είναι σημαντική η μέτρηση της οστικής πυκνότητας (BMD) χρησιμοποιώντας την μέθοδο της DXA. Ωστόσο, έχει παρατηρηθεί ότι τα περισσότερα κατάγματα συμβαίνουν σε ασθενείς οι οποίοι έχουν οστεοπενία με βάση τη μέθοδο DXA. Σήμερα λοιπόν γνωρίζουμε ότι η μέθοδος αυτή δεν επαρκεί για να αποδώσει πλήρως το καταγματικό κίνδυνο ενός οστεοπορωτικού ασθενή, και για το σκοπό αυτό προτείνεται η χρήση συμπληρωματικών τεχνικών που να παρέχουν μια εκτίμηση οστικής ποιότητας.Η μέθοδος που θα περιγράψουμε λαμβάνει υπόψιν ότι η μηχανική βλάβη των ανθρώπινων οστών σπάνια εμφανίζεται σε συνθήκες αποφόρτισης ή στατικές συνθήκες. Ως εκ τούτου η καλύτερη κατανόηση του κατάγματος και η πρόληψη απαιτεί μέτρηση τόσο των στατικών όσο και δυναμικών ιδιοτήτων των οστών, όταν εκτίθενται σε εξωτερικές φορτίσεις σε ρεαλιστικό \"πραγματικό κόσμο\" in vivo. Έτσι , μια νέα τεχνική που χρησημοποιήθηκε στο κέντρο οστεοπόρωσης του πανεπιστημιακού νοσοκομείου του Cincinnati το 2010, περιλάμβανε μετρήσεις σε ηρεμία και κατόπιν σε συνθήκες φότισης σε 67 γυναίκες μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε 2 ομάδες ανάλογα με την ύπαρξη ή όχι σπονδυλικού κατάγματος. Αρχικά έγινε καταγραφή της οστικής ποιότητας και της οστικής γεωμετρίας σε συνθήκες αποφόρτισης και θέση αδράνειας με την μέθοδο της DXA για τον μηριαίο αυχένα. Καταγράφηκαν ουσιαστικά η αντοχή του οστεοπορωτικού οστούν σε δυνάμεις κάμψης , σε συμπιεστικές δυνάμεις και η αστάθεια του φλοιού. Κατόπιν έγινε καταγραφή της δυναμικής οστικής ποιότητας, σε 5 φορτιζόμενες ανατομικές επιφάνειες : αστράγαλος, κνημιαίο κύρτωμα, μηριαίοι κόνδυλοι, κατώτερη οσφυική μοίρα ΣΣ (3ο ΟΜΣΣ) , ανώτερη θωρακική μοίρα ΣΣ (7ο ΘΜΣΣ), με τη χρήση ειδικών ηλεκτροδίων- χιλιομετρητές που τοποθετήθηκαν στο δέρμα στις περιοχές αυτές που αναφέρθηκαν παραπάνω. Οι μετρήσεις δυναμικής οστικής πιότητας αφορούσαν την BSA (bone shock absorption) και τον συντελεστή απόσβεσης ζ (damping factor ζ). Από τα δημογραφικά στοιχεία των ασθενών φαίνεται ότι οι γυναίκες με κατάγματα ήταν μεγαλύτερες στην ηλικία σε σύγκριση με αυτές χωρίς κάταγμα ΣΣ Ως προς τη δυναμική ποιότητα , βρέθηκε ότι η τιμή του damping factor στους ασθενείς με σπονδυλικά κατάγματα ήταν σημαντικά χαμηλότερη σε σχέση με αυτούς που δεν είχαν. Από την άλλη μεριά οι παραδοσιακές μετρήσεις της γεωμετρίας του οστού και της οστικής ποιότητας που αναφέρθηκαν παραπάνω δεν έδειξαν κάποια σημαντική διαφορά όσον αφορά τον κίνδυνο ή την ύπαρξη οστεοπορωτικού κατάγματος. Οι συγγραφείς καταλήγουν ότι σε γυναίκες με οστεοπόρωση, η τιμή του παράγοντα απορρόφησης ζ έδωσε την δυνατότητα να εντοπιστούν ασθενείς με οστεοπορωτικά κατάγματα, σε αντίθεση με την τιμή της BMD και των άλλων μέτρων εμβιοχανικής που δεν έδειξαν κάποια αξιόλογη διαφορά, όπως ήταν αναμενόμενο από τη βιβλιογραφία. Λέξεις Κλειδιά: οστική μάζα, ποιότητα οστού, οστεοπόρωση, κάταγμα, απορρόφηση φορτίων","It is known that bones change their geometry and architecture in response to the mechanical loads exerted on them (Wolf's Law). Roux, since 1881, has suggested that cellular activity is affected by mechanical loading. In the process, H. Frost, with engineer theory, characterized the biological mechanisms that adapt the bone mass and architecture to the needs imposed by physical activity, such as bone construction and bone reconstruction. The term bone quality refers to the set of parameters of geometry, architecture and properties of bone tissue material that are directly related to bone strength. For spongy bone, important architectural parameters are the number, thickness and consistency of the osteochonds, while for the cortical the porosity and the thickness of the bark. The goal in clinical practice is to avoid fracture reduction, which leads directly to bone strength. Bone resistance normally decreases significantly with age due to quantitative and qualitative changes observed in spongy and cortical bone. Osteoporosis patients have not only a reduction in bone mass but also a bone quality disorder. According to several researchers, women with postmenopausal osteoporosis have been shown to reduce the number, thickness and consistency of the osteochondrias in the spongy bone, and reduce of the thickness of the crust with an accompanying increase in its porosity. These changes are due to disturbances in the rate of bone reconstruction, resulting in increased bone resorption without equivalent production in each cycle. The concept of bone quality was introduced to predict the fetal risk when bone density or other prognostic factors are insufficient. To predict the risk of cognition in an osteoporotic patient it is important to measure bone density (BMD) using the DXA method. However, it has been observed that most fractures occur in patients who have osteopenia based on the DXA method. Nowadays, we know that this method is not sufficient to fully render the fetal risk of an osteoporotic patient, and for this purpose it is proposed to use complementary techniques to provide a bone quality assessment. The method to be described takes into account that mechanical damage to human bones rarely occurs in discharge conditions or static conditions. Therefore better understanding of fracture and prevention requires measurement of both static and dynamic bone properties when exposed to external loads in a realistic \"real world\" in vivo. Thus, a new technique used at the osteoporosis center at the Cincinnati University Hospital in 2010 included measurements at rest and then under stress conditions in 67 postmenopausal osteoporosis women. Patients were divided into 2 groups depending on whether or not a vertebral fracture was present. Initially, the bone quality and bone geometry was recorded in discharge conditions and inactivity position using the DXA method for the femoral neck. The resistance of the osteoporotic bone to bending forces, compressive forces and cortical instability were recorded. Then the dynamic bone quality was recorded on 5 load-bearing anatomical surfaces: ankles, tibial bend, femoral tubers, lower lumbar spine (3rd OMS), upper thoracic spine (7th THMS), and using special electrodes - odometers placed in the skin in the areas mentioned above (Figure 1). Dynamic bone strength measurements were for bone shock absorption (BSA) and damping factor ζ (damping factor ζ). From the demographics of the patients it appears that women with fractures were older in age compared to those without a fracture of AS In terms of dynamic quality, it was found that the value of the damping factor in patients with vertebral fractures was significantly lower than those who did not had. On the other hand, the traditional measurements of bone geometry and bone quality mentioned above did not show any significant difference in the risk or osteoporotic fracture. The authors conclude that in women with osteoporosis, the value of the absorption factor ζ has made it possible to identify patients with osteoporotic fractures as opposed to the BMD value and other pneumochemical measures that did not show any significant difference, as was expected from the literature. Key Words: bone mass, bone quality, osteoporosis, fracture, shock absorption"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δυναμική οστική ποιότητα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κολοβός Παναγιώτης","Kolovos Panagiotis"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Είναι γνωστό ότι τα οστά μεταβάλλουν τη γεωμετρία και αρχιτεκτονική τους ως αντίδραση στα μηχανικά φορτία που ασκούνται σε αυτά ( νόμος του Wolf ). O Roux από το 1881 είχε προτείνει ότι η κυτταρική δραστηριότητα επηρεάζεται από τη μηχανική φόρτιση. Στη πορεία ο Η.Frost με την θεωρία του μηχανοστάτη χαρακτήρισε τους βιολογικούς μηχανισμούς που προσαρμόζουν την οστική μάζα και αρχιτεκτονική με βάση τις ανάγκες που επιβάλλει η φυσική δραστηριότητα, ως οστική κατασκευή και οστική ανακατασκευή. O όρος ποιότητα του οστού αναφέρεται στο σύνολο των παραμέτρων γεωμετρίας, αρχιτεκτονικής και ιδιοτήτων του υλικού του οστίτη ιστού που σχετίζονται άμεσα με την αντοχή των οστών. Για το σπογγώδες οστό, σημαντικές παράμετροι αρχιτεκτονικής είναι ο αριθμός, το πάχος και η συνεκτικότητα των οστεοδοκίδων, ενώ για το φλοιώδες η πορωτικότητα και το πάχος του φλοιού. Το ζητούμενο στην κλινική πράξη είναι η αποφυγή –μείωση των καταγμάτων, ζητούμενο που οδηγεί κατευθείαν στην αντοχή των οστών. Η οστική αντοχή φυσιολογικά μειώνεται σημαντικά με την πάροδο της ηλικίας εξαιτίας ποσοτικών και ποιοτικών μεταβολών που παρατηρούνται στο σπογγώδες και στο φλοιώδες οστό. Στους ασθενείς που πάσχουν από οστεοπόρωση, παρατηρείται όχι μόνο, μείωση της οστικής μάζας αλλά και διαταραχή της οστικής ποιότητας.Σύμφωνα με αρκετούς ερευνητές,στις γυναίκες με μετεμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση παρατηρείται ελάτωση του αριθμού, του πάχους και της συνεκτικότητας των οστεοδοκίδων στο σπογγώδες οστούν , και ελλάτωση του πάχους του φλοιού με συνοδό αύξηση της πορωτικότητάς του. Οι αλλαγές αυτές οφείλονται σε διαταραχές του ρυθμού της οστικής ανακατασκευής , με αποτέλεσμα αυξημένη οστική απορρόφηση χωρίς ισόποση παραγωγή σε κάθε κύκλο. Η έννοια της οστικής ποιότητας εισήχθη με σκοπό την πρόβλεψη του καταγματικού κινδύνου όταν η οστική πυκνότητα ή άλλοι προγνωστικοί παράγοντες δεν επαρκούν. Για την πρόβλεψη του καταγματικού κινδύνου σε έναν οστεοπερωτικό ασθενή είναι σημαντική η μέτρηση της οστικής πυκνότητας (BMD) χρησιμοποιώντας την μέθοδο της DXA. Ωστόσο, έχει παρατηρηθεί ότι τα περισσότερα κατάγματα συμβαίνουν σε ασθενείς οι οποίοι έχουν οστεοπενία με βάση τη μέθοδο DXA. Σήμερα λοιπόν γνωρίζουμε ότι η μέθοδος αυτή δεν επαρκεί για να αποδώσει πλήρως το καταγματικό κίνδυνο ενός οστεοπορωτικού ασθενή, και για το σκοπό αυτό προτείνεται η χρήση συμπληρωματικών τεχνικών που να παρέχουν μια εκτίμηση οστικής ποιότητας.Η μέθοδος που θα περιγράψουμε λαμβάνει υπόψιν ότι η μηχανική βλάβη των ανθρώπινων οστών σπάνια εμφανίζεται σε συνθήκες αποφόρτισης ή στατικές συνθήκες. Ως εκ τούτου η καλύτερη κατανόηση του κατάγματος και η πρόληψη απαιτεί μέτρηση τόσο των στατικών όσο και δυναμικών ιδιοτήτων των οστών, όταν εκτίθενται σε εξωτερικές φορτίσεις σε ρεαλιστικό \"πραγματικό κόσμο\" in vivo. Έτσι , μια νέα τεχνική που χρησημοποιήθηκε στο κέντρο οστεοπόρωσης του πανεπιστημιακού νοσοκομείου του Cincinnati το 2010, περιλάμβανε μετρήσεις σε ηρεμία και κατόπιν σε συνθήκες φότισης σε 67 γυναίκες μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε 2 ομάδες ανάλογα με την ύπαρξη ή όχι σπονδυλικού κατάγματος. Αρχικά έγινε καταγραφή της οστικής ποιότητας και της οστικής γεωμετρίας σε συνθήκες αποφόρτισης και θέση αδράνειας με την μέθοδο της DXA για τον μηριαίο αυχένα. Καταγράφηκαν ουσιαστικά η αντοχή του οστεοπορωτικού οστούν σε δυνάμεις κάμψης , σε συμπιεστικές δυνάμεις και η αστάθεια του φλοιού. Κατόπιν έγινε καταγραφή της δυναμικής οστικής ποιότητας, σε 5 φορτιζόμενες ανατομικές επιφάνειες : αστράγαλος, κνημιαίο κύρτωμα, μηριαίοι κόνδυλοι, κατώτερη οσφυική μοίρα ΣΣ (3ο ΟΜΣΣ) , ανώτερη θωρακική μοίρα ΣΣ (7ο ΘΜΣΣ), με τη χρήση ειδικών ηλεκτροδίων- χιλιομετρητές που τοποθετήθηκαν στο δέρμα στις περιοχές αυτές που αναφέρθηκαν παραπάνω. Οι μετρήσεις δυναμικής οστικής πιότητας αφορούσαν την BSA (bone shock absorption) και τον συντελεστή απόσβεσης ζ (damping factor ζ). Από τα δημογραφικά στοιχεία των ασθενών φαίνεται ότι οι γυναίκες με κατάγματα ήταν μεγαλύτερες στην ηλικία σε σύγκριση με αυτές χωρίς κάταγμα ΣΣ Ως προς τη δυναμική ποιότητα , βρέθηκε ότι η τιμή του damping factor στους ασθενείς με σπονδυλικά κατάγματα ήταν σημαντικά χαμηλότερη σε σχέση με αυτούς που δεν είχαν. Από την άλλη μεριά οι παραδοσιακές μετρήσεις της γεωμετρίας του οστού και της οστικής ποιότητας που αναφέρθηκαν παραπάνω δεν έδειξαν κάποια σημαντική διαφορά όσον αφορά τον κίνδυνο ή την ύπαρξη οστεοπορωτικού κατάγματος. Οι συγγραφείς καταλήγουν ότι σε γυναίκες με οστεοπόρωση, η τιμή του παράγοντα απορρόφησης ζ έδωσε την δυνατότητα να εντοπιστούν ασθενείς με οστεοπορωτικά κατάγματα, σε αντίθεση με την τιμή της BMD και των άλλων μέτρων εμβιοχανικής που δεν έδειξαν κάποια αξιόλογη διαφορά, όπως ήταν αναμενόμενο από τη βιβλιογραφία. Λέξεις Κλειδιά: οστική μάζα, ποιότητα οστού, οστεοπόρωση, κάταγμα, απορρόφηση φορτίων","It is known that bones change their geometry and architecture in response to the mechanical loads exerted on them (Wolf's Law). Roux, since 1881, has suggested that cellular activity is affected by mechanical loading. In the process, H. Frost, with engineer theory, characterized the biological mechanisms that adapt the bone mass and architecture to the needs imposed by physical activity, such as bone construction and bone reconstruction. The term bone quality refers to the set of parameters of geometry, architecture and properties of bone tissue material that are directly related to bone strength. For spongy bone, important architectural parameters are the number, thickness and consistency of the osteochonds, while for the cortical the porosity and the thickness of the bark. The goal in clinical practice is to avoid fracture reduction, which leads directly to bone strength. Bone resistance normally decreases significantly with age due to quantitative and qualitative changes observed in spongy and cortical bone. Osteoporosis patients have not only a reduction in bone mass but also a bone quality disorder. According to several researchers, women with postmenopausal osteoporosis have been shown to reduce the number, thickness and consistency of the osteochondrias in the spongy bone, and reduce of the thickness of the crust with an accompanying increase in its porosity. These changes are due to disturbances in the rate of bone reconstruction, resulting in increased bone resorption without equivalent production in each cycle. The concept of bone quality was introduced to predict the fetal risk when bone density or other prognostic factors are insufficient. To predict the risk of cognition in an osteoporotic patient it is important to measure bone density (BMD) using the DXA method. However, it has been observed that most fractures occur in patients who have osteopenia based on the DXA method. Nowadays, we know that this method is not sufficient to fully render the fetal risk of an osteoporotic patient, and for this purpose it is proposed to use complementary techniques to provide a bone quality assessment. The method to be described takes into account that mechanical damage to human bones rarely occurs in discharge conditions or static conditions. Therefore better understanding of fracture and prevention requires measurement of both static and dynamic bone properties when exposed to external loads in a realistic \"real world\" in vivo. Thus, a new technique used at the osteoporosis center at the Cincinnati University Hospital in 2010 included measurements at rest and then under stress conditions in 67 postmenopausal osteoporosis women. Patients were divided into 2 groups depending on whether or not a vertebral fracture was present. Initially, the bone quality and bone geometry was recorded in discharge conditions and inactivity position using the DXA method for the femoral neck. The resistance of the osteoporotic bone to bending forces, compressive forces and cortical instability were recorded. Then the dynamic bone quality was recorded on 5 load-bearing anatomical surfaces: ankles, tibial bend, femoral tubers, lower lumbar spine (3rd OMS), upper thoracic spine (7th THMS), and using special electrodes - odometers placed in the skin in the areas mentioned above (Figure 1). Dynamic bone strength measurements were for bone shock absorption (BSA) and damping factor ζ (damping factor ζ). From the demographics of the patients it appears that women with fractures were older in age compared to those without a fracture of AS In terms of dynamic quality, it was found that the value of the damping factor in patients with vertebral fractures was significantly lower than those who did not had. On the other hand, the traditional measurements of bone geometry and bone quality mentioned above did not show any significant difference in the risk or osteoporotic fracture. The authors conclude that in women with osteoporosis, the value of the absorption factor ζ has made it possible to identify patients with osteoporotic fractures as opposed to the BMD value and other pneumochemical measures that did not show any significant difference, as was expected from the literature. Key Words: bone mass, bone quality, osteoporosis, fracture, shock absorption"],"dc:identifier":["uoadl:3398710","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3398710"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Δυναμική οστική ποιότητα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:30Z"}