{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3398959"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3398959","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η χορήγηση οπιοειδών στους βαρέως πάσχοντες και παρεμβάσεις που περιορίζουν τη χρήση τους","abstract":"Εισαγωγή: Τα οπιοειδή είναι ένα από τα πιο κοινά φάρμακα που χορηγούνται στους βαρέως πάσχοντες ασθενείς τόσο για την αντιμετώπιση του πόνου τους όσο και ως συμπληρωματικό φάρμακο καταστολής. Αποτέλεσμα της έκθεσης των ασθενών αυτών σε υψηλές συγκεντρώσεις οπιοειδών είναι η εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών με σοβαρές επιπτώσεις. Σκοπός: Η ελαχιστοποίηση της χρήσης οπιοειδών σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς, με την χορήγηση επικουρικών φαρμάκων ή μη φαρμακολογικών παρεμβάσεων. Μέθοδος: Επιλέχθηκαν 21 μελέτες (N:7894), που αφορούσαν το χρονικό διάστημα 2016-2023, με παρεμβάσεις ώστε να ελαχιστοποιηθεί η χρήση των οπιοειδών, σε πληθυσμό ενηλίκων βαρέως πασχόντων ασθενών της μονάδας εντατικής θεραπείας. Στις μελέτες οι παρεμβάσεις ήταν φαρμακολογικές παρεμβάσεις με την χρήση: ακεταμινοφαίνης, κεταμίνης, λιδοκαΐνης ,τραμαδόλης, δεξμεδετομιδίνης, γκαμπαμπετίνης, σεβοφλουρανίου, μελατονίνης καθώς και την εφαρμογή περιοχικής αναισθησίας, καθώς και μη φαρμακολογικές παρεμβάσεις, εφαρμογή πρωτοκόλλου πόνου, δείκτη μέτρησης διαμέτρου κορών οφθαλμών, διαδερμικής ηλεκτρικής διέγερσης νεύρων και μουσικοθεραπείας. Αποτελέσματα: Οι 14 από τις 21 μελέτες, που αντιστοιχεί στο 44,82% (Ν:3538) είχαν θετική έκβαση στην παρέμβαση που τους εφαρμόστηκε για μείωση των οπιοειδών, ενώ στις 7 από τις 21, ποσοστό 55,18% (N:4356), δεν υπήρξε κάποια διαφορά στη χρήση οπιοειδών. Συγκεκριμένα οι 6 (Ν:321) από τις 7 μελέτες (Ν:483) της κεταμίνης, οι μελέτες : της ακεταμινοφαίνης (Ν:68), της παρακεταμόλης σε συνδυασμό με τραμαδόλη (Ν:50), της λιδοκαΐνης (Ν:21), της μελατονίνης (Ν:56), της υπαραχνοειδούς χορήγησης μορφίνης (Ν:70), καθώς και της εφαρμογής: συνεχούς περιοχικού αποκλεισμού νεύρων (Ν:76), διαδερμικής διέγερσης νεύρων (Ν: 50) και πρωτοκόλλου πόνου(Ν:2826), είχαν θετική έκβαση όσον αφορά στον περιορισμό των οπιοειδών. Αντίθετα η μια από τις 7 μελέτες της κεταμίνης (Ν:162), οι μελέτες: της δεξμεδετομιδίνης (Ν:3904), της γκαμπαμπετίνης (Ν:40), του σεβοφλουρανίου (Ν:79), της εφαρμογής αποκλεισμού μεσοπλευρίων νεύρων (Ν:80), της χρήσης δείκτη μέτρησης διαμέτρου κορών οφθαλμών (Ν:50) και εφαρμογής μουσικοθεραπείας (Ν:41), είχαν αρνητική έκβαση. Συμπέρασμα: Παρεμβάσεις φαρμακολογικές και μη όπως η χορήγηση ακεταμινοφαίνης, λιδοκαΐνης, μελατονίνης, υπαραχνοειδούς μορφίνης,ο περιοχικός αποκλεισμός ή η διέγερση νεύρων, η εφαρμογή πρωτοκόλλων πόνου, ενδέχεται να μπορούν να, μπορούν να περιορίσουν τη χρήση οπιοειδών στους βαρέως πάσχοντες ασθενείς της μονάδας εντατικής θεραπείας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα οπιοειδή είναι ένα από τα πιο κοινά φάρμακα που χορηγούνται στους βαρέως πάσχοντες ασθενείς τόσο για την αντιμετώπιση του πόνου τους όσο και ως συμπληρωματικό φάρμακο καταστολής. Αποτέλεσμα της έκθεσης των ασθενών αυτών σε υψηλές συγκεντρώσεις οπιοειδών είναι η εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών με σοβαρές επιπτώσεις. Σκοπός: Η ελαχιστοποίηση της χρήσης οπιοειδών σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς, με την χορήγηση επικουρικών φαρμάκων ή μη φαρμακολογικών παρεμβάσεων. Μέθοδος: Επιλέχθηκαν 21 μελέτες (N:7894), που αφορούσαν το χρονικό διάστημα 2016-2023, με παρεμβάσεις ώστε να ελαχιστοποιηθεί η χρήση των οπιοειδών, σε πληθυσμό ενηλίκων βαρέως πασχόντων ασθενών της μονάδας εντατικής θεραπείας. Στις μελέτες οι παρεμβάσεις ήταν φαρμακολογικές παρεμβάσεις με την χρήση: ακεταμινοφαίνης, κεταμίνης, λιδοκαΐνης ,τραμαδόλης, δεξμεδετομιδίνης, γκαμπαμπετίνης, σεβοφλουρανίου, μελατονίνης καθώς και την εφαρμογή περιοχικής αναισθησίας, καθώς και μη φαρμακολογικές παρεμβάσεις, εφαρμογή πρωτοκόλλου πόνου, δείκτη μέτρησης διαμέτρου κορών οφθαλμών, διαδερμικής ηλεκτρικής διέγερσης νεύρων και μουσικοθεραπείας. Αποτελέσματα: Οι 14 από τις 21 μελέτες, που αντιστοιχεί στο 44,82% (Ν:3538) είχαν θετική έκβαση στην παρέμβαση που τους εφαρμόστηκε για μείωση των οπιοειδών, ενώ στις 7 από τις 21, ποσοστό 55,18% (N:4356), δεν υπήρξε κάποια διαφορά στη χρήση οπιοειδών. Συγκεκριμένα οι 6 (Ν:321) από τις 7 μελέτες (Ν:483) της κεταμίνης, οι μελέτες : της ακεταμινοφαίνης (Ν:68), της παρακεταμόλης σε συνδυασμό με τραμαδόλη (Ν:50), της λιδοκαΐνης (Ν:21), της μελατονίνης (Ν:56), της υπαραχνοειδούς χορήγησης μορφίνης (Ν:70), καθώς και της εφαρμογής: συνεχούς περιοχικού αποκλεισμού νεύρων (Ν:76), διαδερμικής διέγερσης νεύρων (Ν: 50) και πρωτοκόλλου πόνου(Ν:2826), είχαν θετική έκβαση όσον αφορά στον περιορισμό των οπιοειδών. Αντίθετα η μια από τις 7 μελέτες της κεταμίνης (Ν:162), οι μελέτες: της δεξμεδετομιδίνης (Ν:3904), της γκαμπαμπετίνης (Ν:40), του σεβοφλουρανίου (Ν:79), της εφαρμογής αποκλεισμού μεσοπλευρίων νεύρων (Ν:80), της χρήσης δείκτη μέτρησης διαμέτρου κορών οφθαλμών (Ν:50) και εφαρμογής μουσικοθεραπείας (Ν:41), είχαν αρνητική έκβαση. Συμπέρασμα: Παρεμβάσεις φαρμακολογικές και μη όπως η χορήγηση ακεταμινοφαίνης, λιδοκαΐνης, μελατονίνης, υπαραχνοειδούς μορφίνης,ο περιοχικός αποκλεισμός ή η διέγερση νεύρων, η εφαρμογή πρωτοκόλλων πόνου, ενδέχεται να μπορούν να, μπορούν να περιορίσουν τη χρήση οπιοειδών στους βαρέως πάσχοντες ασθενείς της μονάδας εντατικής θεραπείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Χριστοδούλου Ιωάννα","Christodoulou Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:30Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3398959"],"render_values":[{"text":"uoadl:3398959","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3398959","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3398959","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3398959","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χριστοδούλου Ιωάννα","Christodoulou Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3398959","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3398959"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα οπιοειδή είναι ένα από τα πιο κοινά φάρμακα που χορηγούνται στους βαρέως πάσχοντες ασθενείς τόσο για την αντιμετώπιση του πόνου τους όσο και ως συμπληρωματικό φάρμακο καταστολής. Αποτέλεσμα της έκθεσης των ασθενών αυτών σε υψηλές συγκεντρώσεις οπιοειδών είναι η εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών με σοβαρές επιπτώσεις. Σκοπός: Η ελαχιστοποίηση της χρήσης οπιοειδών σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς, με την χορήγηση επικουρικών φαρμάκων ή μη φαρμακολογικών παρεμβάσεων. Μέθοδος: Επιλέχθηκαν 21 μελέτες (N:7894), που αφορούσαν το χρονικό διάστημα 2016-2023, με παρεμβάσεις ώστε να ελαχιστοποιηθεί η χρήση των οπιοειδών, σε πληθυσμό ενηλίκων βαρέως πασχόντων ασθενών της μονάδας εντατικής θεραπείας. Στις μελέτες οι παρεμβάσεις ήταν φαρμακολογικές παρεμβάσεις με την χρήση: ακεταμινοφαίνης, κεταμίνης, λιδοκαΐνης ,τραμαδόλης, δεξμεδετομιδίνης, γκαμπαμπετίνης, σεβοφλουρανίου, μελατονίνης καθώς και την εφαρμογή περιοχικής αναισθησίας, καθώς και μη φαρμακολογικές παρεμβάσεις, εφαρμογή πρωτοκόλλου πόνου, δείκτη μέτρησης διαμέτρου κορών οφθαλμών, διαδερμικής ηλεκτρικής διέγερσης νεύρων και μουσικοθεραπείας. Αποτελέσματα: Οι 14 από τις 21 μελέτες, που αντιστοιχεί στο 44,82% (Ν:3538) είχαν θετική έκβαση στην παρέμβαση που τους εφαρμόστηκε για μείωση των οπιοειδών, ενώ στις 7 από τις 21, ποσοστό 55,18% (N:4356), δεν υπήρξε κάποια διαφορά στη χρήση οπιοειδών. Συγκεκριμένα οι 6 (Ν:321) από τις 7 μελέτες (Ν:483) της κεταμίνης, οι μελέτες : της ακεταμινοφαίνης (Ν:68), της παρακεταμόλης σε συνδυασμό με τραμαδόλη (Ν:50), της λιδοκαΐνης (Ν:21), της μελατονίνης (Ν:56), της υπαραχνοειδούς χορήγησης μορφίνης (Ν:70), καθώς και της εφαρμογής: συνεχούς περιοχικού αποκλεισμού νεύρων (Ν:76), διαδερμικής διέγερσης νεύρων (Ν: 50) και πρωτοκόλλου πόνου(Ν:2826), είχαν θετική έκβαση όσον αφορά στον περιορισμό των οπιοειδών. Αντίθετα η μια από τις 7 μελέτες της κεταμίνης (Ν:162), οι μελέτες: της δεξμεδετομιδίνης (Ν:3904), της γκαμπαμπετίνης (Ν:40), του σεβοφλουρανίου (Ν:79), της εφαρμογής αποκλεισμού μεσοπλευρίων νεύρων (Ν:80), της χρήσης δείκτη μέτρησης διαμέτρου κορών οφθαλμών (Ν:50) και εφαρμογής μουσικοθεραπείας (Ν:41), είχαν αρνητική έκβαση. Συμπέρασμα: Παρεμβάσεις φαρμακολογικές και μη όπως η χορήγηση ακεταμινοφαίνης, λιδοκαΐνης, μελατονίνης, υπαραχνοειδούς μορφίνης,ο περιοχικός αποκλεισμός ή η διέγερση νεύρων, η εφαρμογή πρωτοκόλλων πόνου, ενδέχεται να μπορούν να, μπορούν να περιορίσουν τη χρήση οπιοειδών στους βαρέως πάσχοντες ασθενείς της μονάδας εντατικής θεραπείας.","Introduction: Opioids are one of the most common drugs administered to critically ill patients for pain management and as an adjunctive sedation drug. The result of the exposure of these patients to high concentrations of opioids is the occurrence of adverse effects with serious consequences. Purpose: To minimize the use of opioids in critically ill patients, by administering adjuvant drugs or non-pharmacological interventions. Method: Twenty-one studies (Ν:7894), at the period of 2016-2023, included interventions on the use of opioids, in a population of adult critically ill patients in the intensive care unit. The pharmacological implemented interventions are the following: acetaminophen, ketamine, lidocaine, tramadol, dexmedetomidine, gabapentin, sevoflurane, melatonin as well as the application of regional anesthesia. The non-pharmacological interventions that implemented are a pain protocol, pupil diameter measurement index, transcutaneous electrical nerve stimulation and music therapy. Results: Fourteenth of the 21 studies, corresponding to 44,82% (N:3538) had a positive outcome in the intervention applied to them to reduce opioids, while in seven with a percentage of 55,18% (N:4356), there was no difference in opioid use. Specifically, in 6 (N:321) to 7 studies (N:483) of ketamine, the studies of: acetaminophen (N:68), paracetamol in combination with tramadol (N:50), lidocaine (N:21), melatonin (N:56), intrathecal administration of morphine (N:70), as well as the application of: continuous regional nerve block (N:76), transcutaneous nerve stimulation (N:50), and a pain protocol (N:2826), had a positive outcome in opioid restriction. While one study of ketamine (N:162), the studies of: dexmedetomidine (N:3904), gabapentin (N:40), sevoflurane (N:79), intercostal nerve block (N:80), pupillary diameter index (N:50), and music therapy (N:41) had a negative outcome. Conclusion: Pharmacological and non-pharmacological interventions such as administration of acetaminophen, lidocaine, melatonin, subarachnoid morphine, regional nerve block or stimulation, application of pain protocols, may be able to limit opioid use in critically ill intensive care unit patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η χορήγηση οπιοειδών στους βαρέως πάσχοντες και παρεμβάσεις που περιορίζουν τη χρήση τους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χριστοδούλου Ιωάννα","Christodoulou Ioanna"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα οπιοειδή είναι ένα από τα πιο κοινά φάρμακα που χορηγούνται στους βαρέως πάσχοντες ασθενείς τόσο για την αντιμετώπιση του πόνου τους όσο και ως συμπληρωματικό φάρμακο καταστολής. Αποτέλεσμα της έκθεσης των ασθενών αυτών σε υψηλές συγκεντρώσεις οπιοειδών είναι η εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών με σοβαρές επιπτώσεις. Σκοπός: Η ελαχιστοποίηση της χρήσης οπιοειδών σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς, με την χορήγηση επικουρικών φαρμάκων ή μη φαρμακολογικών παρεμβάσεων. Μέθοδος: Επιλέχθηκαν 21 μελέτες (N:7894), που αφορούσαν το χρονικό διάστημα 2016-2023, με παρεμβάσεις ώστε να ελαχιστοποιηθεί η χρήση των οπιοειδών, σε πληθυσμό ενηλίκων βαρέως πασχόντων ασθενών της μονάδας εντατικής θεραπείας. Στις μελέτες οι παρεμβάσεις ήταν φαρμακολογικές παρεμβάσεις με την χρήση: ακεταμινοφαίνης, κεταμίνης, λιδοκαΐνης ,τραμαδόλης, δεξμεδετομιδίνης, γκαμπαμπετίνης, σεβοφλουρανίου, μελατονίνης καθώς και την εφαρμογή περιοχικής αναισθησίας, καθώς και μη φαρμακολογικές παρεμβάσεις, εφαρμογή πρωτοκόλλου πόνου, δείκτη μέτρησης διαμέτρου κορών οφθαλμών, διαδερμικής ηλεκτρικής διέγερσης νεύρων και μουσικοθεραπείας. Αποτελέσματα: Οι 14 από τις 21 μελέτες, που αντιστοιχεί στο 44,82% (Ν:3538) είχαν θετική έκβαση στην παρέμβαση που τους εφαρμόστηκε για μείωση των οπιοειδών, ενώ στις 7 από τις 21, ποσοστό 55,18% (N:4356), δεν υπήρξε κάποια διαφορά στη χρήση οπιοειδών. Συγκεκριμένα οι 6 (Ν:321) από τις 7 μελέτες (Ν:483) της κεταμίνης, οι μελέτες : της ακεταμινοφαίνης (Ν:68), της παρακεταμόλης σε συνδυασμό με τραμαδόλη (Ν:50), της λιδοκαΐνης (Ν:21), της μελατονίνης (Ν:56), της υπαραχνοειδούς χορήγησης μορφίνης (Ν:70), καθώς και της εφαρμογής: συνεχούς περιοχικού αποκλεισμού νεύρων (Ν:76), διαδερμικής διέγερσης νεύρων (Ν: 50) και πρωτοκόλλου πόνου(Ν:2826), είχαν θετική έκβαση όσον αφορά στον περιορισμό των οπιοειδών. Αντίθετα η μια από τις 7 μελέτες της κεταμίνης (Ν:162), οι μελέτες: της δεξμεδετομιδίνης (Ν:3904), της γκαμπαμπετίνης (Ν:40), του σεβοφλουρανίου (Ν:79), της εφαρμογής αποκλεισμού μεσοπλευρίων νεύρων (Ν:80), της χρήσης δείκτη μέτρησης διαμέτρου κορών οφθαλμών (Ν:50) και εφαρμογής μουσικοθεραπείας (Ν:41), είχαν αρνητική έκβαση. Συμπέρασμα: Παρεμβάσεις φαρμακολογικές και μη όπως η χορήγηση ακεταμινοφαίνης, λιδοκαΐνης, μελατονίνης, υπαραχνοειδούς μορφίνης,ο περιοχικός αποκλεισμός ή η διέγερση νεύρων, η εφαρμογή πρωτοκόλλων πόνου, ενδέχεται να μπορούν να, μπορούν να περιορίσουν τη χρήση οπιοειδών στους βαρέως πάσχοντες ασθενείς της μονάδας εντατικής θεραπείας.","Introduction: Opioids are one of the most common drugs administered to critically ill patients for pain management and as an adjunctive sedation drug. The result of the exposure of these patients to high concentrations of opioids is the occurrence of adverse effects with serious consequences. Purpose: To minimize the use of opioids in critically ill patients, by administering adjuvant drugs or non-pharmacological interventions. Method: Twenty-one studies (Ν:7894), at the period of 2016-2023, included interventions on the use of opioids, in a population of adult critically ill patients in the intensive care unit. The pharmacological implemented interventions are the following: acetaminophen, ketamine, lidocaine, tramadol, dexmedetomidine, gabapentin, sevoflurane, melatonin as well as the application of regional anesthesia. The non-pharmacological interventions that implemented are a pain protocol, pupil diameter measurement index, transcutaneous electrical nerve stimulation and music therapy. Results: Fourteenth of the 21 studies, corresponding to 44,82% (N:3538) had a positive outcome in the intervention applied to them to reduce opioids, while in seven with a percentage of 55,18% (N:4356), there was no difference in opioid use. Specifically, in 6 (N:321) to 7 studies (N:483) of ketamine, the studies of: acetaminophen (N:68), paracetamol in combination with tramadol (N:50), lidocaine (N:21), melatonin (N:56), intrathecal administration of morphine (N:70), as well as the application of: continuous regional nerve block (N:76), transcutaneous nerve stimulation (N:50), and a pain protocol (N:2826), had a positive outcome in opioid restriction. While one study of ketamine (N:162), the studies of: dexmedetomidine (N:3904), gabapentin (N:40), sevoflurane (N:79), intercostal nerve block (N:80), pupillary diameter index (N:50), and music therapy (N:41) had a negative outcome. Conclusion: Pharmacological and non-pharmacological interventions such as administration of acetaminophen, lidocaine, melatonin, subarachnoid morphine, regional nerve block or stimulation, application of pain protocols, may be able to limit opioid use in critically ill intensive care unit patients."],"dc:identifier":["uoadl:3398959","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3398959"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η χορήγηση οπιοειδών στους βαρέως πάσχοντες και παρεμβάσεις που περιορίζουν τη χρήση τους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:30Z"}