{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3399260"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3399260","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πολλαπλή σκλήρυνση: τρέχουσες και μελλοντικές θεραπείες","abstract":"Η πολλαπλή σκλήρυνση (ΠΣ) ή σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μία χρόνια αυτοάνοση, φλεγμονώδης, νευροεκφυλιστική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ). Η ΠΣ εμφανίζεται κυρίως στους νεαρούς ενήλικες και υπολογίζεται πως 2.9 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με πολλαπλή σκλήρυνση παγκοσμίως. Η διάγνωση της νόσου βασίζεται στην απεικόνιση των βλαβών στο ΚΝΣ μέσω μαγνητικής τομογραφίας και στην αξιολόγηση των κλινικών συμπτωμάτων. Ο υποκείμενος παθοφυσιολογικός μηχανισμός δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Οι έρευνες υποδηλώνουν πως η παθογένεση της νόσου οφείλεται στην καταστροφή της μυελίνης των νευρώνων κυρίως από τα Τ-λεμφοκύτταρα αλλά και από τα Β-λεμφοκύτταρα που εισχωρούν από την περιφέρεια στο ΚΝΣ μέσα από τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Υπό φυσιολογικές συνθήκες ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός εμποδίζει την εισχώρηση πολλών μορίων όπως και των ανοσοκυττάρων στον εγκέφαλο. Η δυσλειτουργία του αιματοεγκεφαλικού φραγμού στην πολλαπλή σκλήρυνση, διευκολύνει τη διείσδυση των ανοσοκυττάρων στον εγκέφαλο προκαλώντας έναν καταρράκτη φλεγμονωδών διαδικασιών στον οποίο συμβάλλουν και τα κύτταρα του κεντρικού νευρικού συστήματος. Οι φλεγμονές στο ΚΝΣ σχετίζονται συχνά με υποτροπές της νόσου και όσο η νόσος εξελίσσεται, εξελίσσεται η νευροεκφύλιση και η αναπηρία. Ο συνδυασμός χρόνιας φλεγμονής και νευροεκφύλισης παρουσιάζει διαφορετική κλινική εικόνα και εξέλιξη σε κάθε ασθενή. Η πολλαπλή σκλήρυνση μπορεί να είναι υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα, δευτεροπαθώς προϊούσα ή πρωτοπαθώς προϊούσα. Παρότι τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχουν αναπτυχθεί στοχευμένες θεραπείες και εκλεκτικά θεραπευτικά μόρια, καμία δεν επιτυγχάνει την ίαση της νόσου. Οι τρέχουσες θεραπείες είναι ανοσοτροποποιητικές ή ανασοκατασταλτικές, στοχεύουν στη μείωση του αριθμού των περιφερικών ανοσοκυττάρων περιορίζοντας έμμεσα την φλεγμονή στο ΚΝΣ. Λίγα θεραπευτικά μόρια μπορούν να διαπεράσουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να δράσουν στην νευροεκφύλιση όπως έχει δειχθεί σε προκλινικά μοντέλα. Οι μελλοντικές θεραπείες θα στοχεύουν όχι μόνο στα ανοσοκύτταρα της περιφέρειας αλλά και στο ΚΝΣ δρώντας νευροπροστατευτικά προλαμβάνοντας έτσι την εξέλιξη της νόσου και την εγκατάσταση της αναπηρίας. Σκοπός αυτής της διπλωματικής εργασίας είναι η ανασκόπηση των τρεχουσών και των μελλοντικών θεραπειών της ΠΣ, του τρόπου δράσης τους και στα ευεργετικά οφέλη που έχουν ή δυνητικά θα έχουν για τους ασθενείς με ΠΣ.","abstract_html":"Η πολλαπλή σκλήρυνση (ΠΣ) ή σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μία χρόνια αυτοάνοση, φλεγμονώδης, νευροεκφυλιστική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ). Η ΠΣ εμφανίζεται κυρίως στους νεαρούς ενήλικες και υπολογίζεται πως 2.9 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με πολλαπλή σκλήρυνση παγκοσμίως. Η διάγνωση της νόσου βασίζεται στην απεικόνιση των βλαβών στο ΚΝΣ μέσω μαγνητικής τομογραφίας και στην αξιολόγηση των κλινικών συμπτωμάτων. Ο υποκείμενος παθοφυσιολογικός μηχανισμός δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Οι έρευνες υποδηλώνουν πως η παθογένεση της νόσου οφείλεται στην καταστροφή της μυελίνης των νευρώνων κυρίως από τα Τ-λεμφοκύτταρα αλλά και από τα Β-λεμφοκύτταρα που εισχωρούν από την περιφέρεια στο ΚΝΣ μέσα από τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Υπό φυσιολογικές συνθήκες ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός εμποδίζει την εισχώρηση πολλών μορίων όπως και των ανοσοκυττάρων στον εγκέφαλο. Η δυσλειτουργία του αιματοεγκεφαλικού φραγμού στην πολλαπλή σκλήρυνση, διευκολύνει τη διείσδυση των ανοσοκυττάρων στον εγκέφαλο προκαλώντας έναν καταρράκτη φλεγμονωδών διαδικασιών στον οποίο συμβάλλουν και τα κύτταρα του κεντρικού νευρικού συστήματος. Οι φλεγμονές στο ΚΝΣ σχετίζονται συχνά με υποτροπές της νόσου και όσο η νόσος εξελίσσεται, εξελίσσεται η νευροεκφύλιση και η αναπηρία. Ο συνδυασμός χρόνιας φλεγμονής και νευροεκφύλισης παρουσιάζει διαφορετική κλινική εικόνα και εξέλιξη σε κάθε ασθενή. Η πολλαπλή σκλήρυνση μπορεί να είναι υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα, δευτεροπαθώς προϊούσα ή πρωτοπαθώς προϊούσα. Παρότι τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχουν αναπτυχθεί στοχευμένες θεραπείες και εκλεκτικά θεραπευτικά μόρια, καμία δεν επιτυγχάνει την ίαση της νόσου. Οι τρέχουσες θεραπείες είναι ανοσοτροποποιητικές ή ανασοκατασταλτικές, στοχεύουν στη μείωση του αριθμού των περιφερικών ανοσοκυττάρων περιορίζοντας έμμεσα την φλεγμονή στο ΚΝΣ. Λίγα θεραπευτικά μόρια μπορούν να διαπεράσουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να δράσουν στην νευροεκφύλιση όπως έχει δειχθεί σε προκλινικά μοντέλα. Οι μελλοντικές θεραπείες θα στοχεύουν όχι μόνο στα ανοσοκύτταρα της περιφέρειας αλλά και στο ΚΝΣ δρώντας νευροπροστατευτικά προλαμβάνοντας έτσι την εξέλιξη της νόσου και την εγκατάσταση της αναπηρίας. Σκοπός αυτής της διπλωματικής εργασίας είναι η ανασκόπηση των τρεχουσών και των μελλοντικών θεραπειών της ΠΣ, του τρόπου δράσης τους και στα ευεργετικά οφέλη που έχουν ή δυνητικά θα έχουν για τους ασθενείς με ΠΣ.","abstract_has_math":false,"creators":["Μουστάκη Καλλιόπη","Moustaki Kalliopi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:32Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3399260"],"render_values":[{"text":"uoadl:3399260","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399260","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399260","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3399260","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μουστάκη Καλλιόπη","Moustaki Kalliopi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3399260","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399260"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η πολλαπλή σκλήρυνση (ΠΣ) ή σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μία χρόνια αυτοάνοση, φλεγμονώδης, νευροεκφυλιστική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ). Η ΠΣ εμφανίζεται κυρίως στους νεαρούς ενήλικες και υπολογίζεται πως 2.9 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με πολλαπλή σκλήρυνση παγκοσμίως. Η διάγνωση της νόσου βασίζεται στην απεικόνιση των βλαβών στο ΚΝΣ μέσω μαγνητικής τομογραφίας και στην αξιολόγηση των κλινικών συμπτωμάτων. Ο υποκείμενος παθοφυσιολογικός μηχανισμός δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Οι έρευνες υποδηλώνουν πως η παθογένεση της νόσου οφείλεται στην καταστροφή της μυελίνης των νευρώνων κυρίως από τα Τ-λεμφοκύτταρα αλλά και από τα Β-λεμφοκύτταρα που εισχωρούν από την περιφέρεια στο ΚΝΣ μέσα από τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Υπό φυσιολογικές συνθήκες ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός εμποδίζει την εισχώρηση πολλών μορίων όπως και των ανοσοκυττάρων στον εγκέφαλο. Η δυσλειτουργία του αιματοεγκεφαλικού φραγμού στην πολλαπλή σκλήρυνση, διευκολύνει τη διείσδυση των ανοσοκυττάρων στον εγκέφαλο προκαλώντας έναν καταρράκτη φλεγμονωδών διαδικασιών στον οποίο συμβάλλουν και τα κύτταρα του κεντρικού νευρικού συστήματος. Οι φλεγμονές στο ΚΝΣ σχετίζονται συχνά με υποτροπές της νόσου και όσο η νόσος εξελίσσεται, εξελίσσεται η νευροεκφύλιση και η αναπηρία. Ο συνδυασμός χρόνιας φλεγμονής και νευροεκφύλισης παρουσιάζει διαφορετική κλινική εικόνα και εξέλιξη σε κάθε ασθενή. Η πολλαπλή σκλήρυνση μπορεί να είναι υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα, δευτεροπαθώς προϊούσα ή πρωτοπαθώς προϊούσα. Παρότι τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχουν αναπτυχθεί στοχευμένες θεραπείες και εκλεκτικά θεραπευτικά μόρια, καμία δεν επιτυγχάνει την ίαση της νόσου. Οι τρέχουσες θεραπείες είναι ανοσοτροποποιητικές ή ανασοκατασταλτικές, στοχεύουν στη μείωση του αριθμού των περιφερικών ανοσοκυττάρων περιορίζοντας έμμεσα την φλεγμονή στο ΚΝΣ. Λίγα θεραπευτικά μόρια μπορούν να διαπεράσουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να δράσουν στην νευροεκφύλιση όπως έχει δειχθεί σε προκλινικά μοντέλα. Οι μελλοντικές θεραπείες θα στοχεύουν όχι μόνο στα ανοσοκύτταρα της περιφέρειας αλλά και στο ΚΝΣ δρώντας νευροπροστατευτικά προλαμβάνοντας έτσι την εξέλιξη της νόσου και την εγκατάσταση της αναπηρίας. Σκοπός αυτής της διπλωματικής εργασίας είναι η ανασκόπηση των τρεχουσών και των μελλοντικών θεραπειών της ΠΣ, του τρόπου δράσης τους και στα ευεργετικά οφέλη που έχουν ή δυνητικά θα έχουν για τους ασθενείς με ΠΣ.","Multiple sclerosis (MS) is a chronic autoimmune, inflammatory, neurodegenerative disease of the central nervous system (CNS). The onset of the disease is experienced mostly by young adults, and it is estimated that 2.9 million people live with multiple sclerosis worldwide. Multiple sclerosis can be diagnosed by examination of clinical symptoms and detection of inflammation in CNS by magnetic resonance imaging. The pathological mechanism is not fully understood. The studies suggest that the pathogenesis of the disease is due to the damage of neurons’ myelin caused mostly by T-lymphocytes but also by B-lymphocytes who migrate from the periphery to the CNS through the blood brain barrier. In normal conditions, the blood brain barrier blocks the entrance of many molecules and immune cells into the brain. The dysfunction of the blood brain barrier in multiple sclerosis permits the penetration of immune cells into the brain which trigger inflammatory cascades with the contribution of CNS cells. The inflammation in CNS is often associated with relapses of the disease and as the disease progress, the neurodegeneration and the disability also progress. The combination of chronic inflammation and neurodegeneration is different in each patient and also the way that the disease progress. There are different forms of multiple sclerosis: relapsingremitting, secondary progressive and primary progressive. The last two decades many targeted therapies and selective therapeutic molecules have been developed however none of these therapies can cure multiple sclerosis. The current treatments are immunomodulatory or immunosuppressive which means that they target the immune cells and provoke their decrease thus they limit indirectly the inflammation in CNS. Only few therapeutic molecules can pass through the blood brain barrier and can have a neuroprotective effect as it have been showed in preclinical studies. Future treatments will target not only peripheral immune cells but also the CNS, exerting a neuroprotective effect and prevent the progress of the disease and disability. The purpose of this master thesis is to review the current and the future treatments of multiple sclerosis and focus on their mechanism of action and their effects or their potential effects in patients with MS."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πολλαπλή σκλήρυνση: τρέχουσες και μελλοντικές θεραπείες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μουστάκη Καλλιόπη","Moustaki Kalliopi"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η πολλαπλή σκλήρυνση (ΠΣ) ή σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μία χρόνια αυτοάνοση, φλεγμονώδης, νευροεκφυλιστική νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ). Η ΠΣ εμφανίζεται κυρίως στους νεαρούς ενήλικες και υπολογίζεται πως 2.9 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με πολλαπλή σκλήρυνση παγκοσμίως. Η διάγνωση της νόσου βασίζεται στην απεικόνιση των βλαβών στο ΚΝΣ μέσω μαγνητικής τομογραφίας και στην αξιολόγηση των κλινικών συμπτωμάτων. Ο υποκείμενος παθοφυσιολογικός μηχανισμός δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί. Οι έρευνες υποδηλώνουν πως η παθογένεση της νόσου οφείλεται στην καταστροφή της μυελίνης των νευρώνων κυρίως από τα Τ-λεμφοκύτταρα αλλά και από τα Β-λεμφοκύτταρα που εισχωρούν από την περιφέρεια στο ΚΝΣ μέσα από τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό. Υπό φυσιολογικές συνθήκες ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός εμποδίζει την εισχώρηση πολλών μορίων όπως και των ανοσοκυττάρων στον εγκέφαλο. Η δυσλειτουργία του αιματοεγκεφαλικού φραγμού στην πολλαπλή σκλήρυνση, διευκολύνει τη διείσδυση των ανοσοκυττάρων στον εγκέφαλο προκαλώντας έναν καταρράκτη φλεγμονωδών διαδικασιών στον οποίο συμβάλλουν και τα κύτταρα του κεντρικού νευρικού συστήματος. Οι φλεγμονές στο ΚΝΣ σχετίζονται συχνά με υποτροπές της νόσου και όσο η νόσος εξελίσσεται, εξελίσσεται η νευροεκφύλιση και η αναπηρία. Ο συνδυασμός χρόνιας φλεγμονής και νευροεκφύλισης παρουσιάζει διαφορετική κλινική εικόνα και εξέλιξη σε κάθε ασθενή. Η πολλαπλή σκλήρυνση μπορεί να είναι υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα, δευτεροπαθώς προϊούσα ή πρωτοπαθώς προϊούσα. Παρότι τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχουν αναπτυχθεί στοχευμένες θεραπείες και εκλεκτικά θεραπευτικά μόρια, καμία δεν επιτυγχάνει την ίαση της νόσου. Οι τρέχουσες θεραπείες είναι ανοσοτροποποιητικές ή ανασοκατασταλτικές, στοχεύουν στη μείωση του αριθμού των περιφερικών ανοσοκυττάρων περιορίζοντας έμμεσα την φλεγμονή στο ΚΝΣ. Λίγα θεραπευτικά μόρια μπορούν να διαπεράσουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να δράσουν στην νευροεκφύλιση όπως έχει δειχθεί σε προκλινικά μοντέλα. Οι μελλοντικές θεραπείες θα στοχεύουν όχι μόνο στα ανοσοκύτταρα της περιφέρειας αλλά και στο ΚΝΣ δρώντας νευροπροστατευτικά προλαμβάνοντας έτσι την εξέλιξη της νόσου και την εγκατάσταση της αναπηρίας. Σκοπός αυτής της διπλωματικής εργασίας είναι η ανασκόπηση των τρεχουσών και των μελλοντικών θεραπειών της ΠΣ, του τρόπου δράσης τους και στα ευεργετικά οφέλη που έχουν ή δυνητικά θα έχουν για τους ασθενείς με ΠΣ.","Multiple sclerosis (MS) is a chronic autoimmune, inflammatory, neurodegenerative disease of the central nervous system (CNS). The onset of the disease is experienced mostly by young adults, and it is estimated that 2.9 million people live with multiple sclerosis worldwide. Multiple sclerosis can be diagnosed by examination of clinical symptoms and detection of inflammation in CNS by magnetic resonance imaging. The pathological mechanism is not fully understood. The studies suggest that the pathogenesis of the disease is due to the damage of neurons’ myelin caused mostly by T-lymphocytes but also by B-lymphocytes who migrate from the periphery to the CNS through the blood brain barrier. In normal conditions, the blood brain barrier blocks the entrance of many molecules and immune cells into the brain. The dysfunction of the blood brain barrier in multiple sclerosis permits the penetration of immune cells into the brain which trigger inflammatory cascades with the contribution of CNS cells. The inflammation in CNS is often associated with relapses of the disease and as the disease progress, the neurodegeneration and the disability also progress. The combination of chronic inflammation and neurodegeneration is different in each patient and also the way that the disease progress. There are different forms of multiple sclerosis: relapsingremitting, secondary progressive and primary progressive. The last two decades many targeted therapies and selective therapeutic molecules have been developed however none of these therapies can cure multiple sclerosis. The current treatments are immunomodulatory or immunosuppressive which means that they target the immune cells and provoke their decrease thus they limit indirectly the inflammation in CNS. Only few therapeutic molecules can pass through the blood brain barrier and can have a neuroprotective effect as it have been showed in preclinical studies. Future treatments will target not only peripheral immune cells but also the CNS, exerting a neuroprotective effect and prevent the progress of the disease and disability. The purpose of this master thesis is to review the current and the future treatments of multiple sclerosis and focus on their mechanism of action and their effects or their potential effects in patients with MS."],"dc:identifier":["uoadl:3399260","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399260"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Πολλαπλή σκλήρυνση: τρέχουσες και μελλοντικές θεραπείες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:32Z"}