{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3399381"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3399381","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ποσοτική και μορφολογική μελέτη οστικών ελλειμμάτων της ωμογλήνης σε αθλητές με καθ' έξιν εξάρθρημα ώμου: σύγκριση αξονικής τομογραφίας και τρισδιάστατης εκτύπωσης.","abstract":"Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν α) να αναπτυχθεί μια πρωτότυπη μεθοδολογία υπολογισμού του οστικού ελλείματος της ωμογλήνης σε αθλητές με καθ ́έξιν εξάρθρημα του ώμου με την χρήση τρισδιάστατης εκτύπωσης, χρησιμοποιώντας δεδομένα αξονικής τομογραφίας και β) να διερευνηθεί εάν η ποσοτική αξιολόγηση του οστικού ελλείμματος της ωμογλήνης με τη χρήση τρισδιάστατης εκτύπωσης αποτελεί ακριβή εκτίμηση του οστικού ελλείμματος σε σχέση με τις μεθόδους στις οποίες χρησιμοποιείται τρισδιάστατη αξονική τομογραφία. Πραγματοποιήθηκε μορφομετρική ανάλυση και υπολογισμός του οστικού ελλείματος (ΟΕ) της ωμογλήνης σε 44 αθλητές, με μέσο όρο ηλικίας 33,73±8,54. Το 25% του δείγματος ήταν γυναίκες και το 75 % ήταν άντρες, ενώ ο μέσος αριθμός των εξαρθρημάτων ήταν 3,25±1,98. Σε όλες τις περιπτώσεις πραγματοποιήθηκε τρισδιάστατη εκτύπωση της ωμογλήνης του πάσχοντος, αλλά και του φυσιολογικού ώμου. Στα ψηφιακά μοντέλα με τρισδιάστατη αξονική τομογραφία υπολογίσθηκε το ΟΕ με τη μέθοδο: α) PICO, β) τη μέθοδο του δείκτη της ωμογλήνης, γ) τη μέθοδο προσθοπίσθιας απόστασης της ωμογλήνης και δ) τη μέθοδο του σχετικού ύψους/πλάτους της ωμογλήνης. Στα εκτυπωμένα μοντέλα αξιολογήθηκαν: α) η μέθοδος του δείκτη της ωμογλήνης, β) η μέθοδος προσθοπίσθιας απόστασης της ωμογλήνης και γ) η μέθοδος του σχετικού ύψους/πλάτους της ωμογλήνης. Για την αξιοπιστία της μεθόδου υπολογίστηκε ο δείκτης ενδοταξικής συσχέτισης ICC. Παρατηρήθηκε τέλεια συμφωνία ανάμεσα στις μετρήσεις του ίδιου εξεταστή με τιμές ICC >0,989 για όλες τις μεθόδους, καθώς και μεταξύ των μετρήσεων δυο διαφορετικών εξεταστών με τιμές ICC >0.989 αντίστοιχα. Κατά την συσχέτιση μεταξύ των τεχνικών υπολογισμού του οστικού ελλείματος στα τρισδιάστατα εκτυπωμένα μοντέλα και στη μέθοδο PICO παρατηρήθηκε μέτρια συσχέτιση για την μέθοδο προσθιοπίσθιας απόστασης και για τη μέθοδο του δείκτη της ωμογλήνης (ICC=0,69 και ICC=0,738 αντίστοιχα), ενώ παρατηρήθηκε καλή συμφωνία με τη μέθοδο σχετικού ύψους/πλάτους της ωμογλήνης (ICC=0,856). Το συνηθέστερο μορφολογικό σχήμα της ωμογλήνης ήταν η μορφή δίκην αχλαδιού (pear) με ποσοστά εμφάνισης στις φυσιολογικές ωμογλήνες μεταξύ των δύο μεθόδων 64,3% έναντι 71,4%% (εκτυπωμένα έναντι ψηφιακών μοντέλων), ενώ για τις παθολογικές ωμογλήνες 27,3% έναντι 31,8% αντίστοιχα. Ο συχνότερος τύπος εντομής στην ωμογλήνη είναι ο τύπος με μία εντομή σε ποσοστό 88% μεταξύ των φυσιολογικών, ενώ στις παθολογικές παρατηρήθηκε μείωση της εμφάνισης του τύπου ωμογλήνης με 1 εντομή στο 55% και αύξηση τύπου ωμογλήνης χωρίς εντομή με ποσοστό 45% έναντι 7% των φυσιολογικών ωμογληνών. Ο υπολογισμός του ΟΕ της ωμογλήνης με την χρήση τρισδιάστατης εκτύπωσης είναι μία αξιόπιστη μέθοδος συγκρινόμενη με τη μέθοδο PICO και είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στην ταυτόχρονη αξιολόγηση των μορφολογικών χαρακτηριστικών της ωμογλήνης (σχήμα, εντομή, είδος εντομής, βάθος).","abstract_html":"Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν α) να αναπτυχθεί μια πρωτότυπη μεθοδολογία υπολογισμού του οστικού ελλείματος της ωμογλήνης σε αθλητές με καθ ́έξιν εξάρθρημα του ώμου με την χρήση τρισδιάστατης εκτύπωσης, χρησιμοποιώντας δεδομένα αξονικής τομογραφίας και β) να διερευνηθεί εάν η ποσοτική αξιολόγηση του οστικού ελλείμματος της ωμογλήνης με τη χρήση τρισδιάστατης εκτύπωσης αποτελεί ακριβή εκτίμηση του οστικού ελλείμματος σε σχέση με τις μεθόδους στις οποίες χρησιμοποιείται τρισδιάστατη αξονική τομογραφία. Πραγματοποιήθηκε μορφομετρική ανάλυση και υπολογισμός του οστικού ελλείματος (ΟΕ) της ωμογλήνης σε 44 αθλητές, με μέσο όρο ηλικίας 33,73±8,54. Το 25% του δείγματος ήταν γυναίκες και το 75 % ήταν άντρες, ενώ ο μέσος αριθμός των εξαρθρημάτων ήταν 3,25±1,98. Σε όλες τις περιπτώσεις πραγματοποιήθηκε τρισδιάστατη εκτύπωση της ωμογλήνης του πάσχοντος, αλλά και του φυσιολογικού ώμου. Στα ψηφιακά μοντέλα με τρισδιάστατη αξονική τομογραφία υπολογίσθηκε το ΟΕ με τη μέθοδο: α) PICO, β) τη μέθοδο του δείκτη της ωμογλήνης, γ) τη μέθοδο προσθοπίσθιας απόστασης της ωμογλήνης και δ) τη μέθοδο του σχετικού ύψους/πλάτους της ωμογλήνης. Στα εκτυπωμένα μοντέλα αξιολογήθηκαν: α) η μέθοδος του δείκτη της ωμογλήνης, β) η μέθοδος προσθοπίσθιας απόστασης της ωμογλήνης και γ) η μέθοδος του σχετικού ύψους/πλάτους της ωμογλήνης. Για την αξιοπιστία της μεθόδου υπολογίστηκε ο δείκτης ενδοταξικής συσχέτισης ICC. Παρατηρήθηκε τέλεια συμφωνία ανάμεσα στις μετρήσεις του ίδιου εξεταστή με τιμές ICC &gt;0,989 για όλες τις μεθόδους, καθώς και μεταξύ των μετρήσεων δυο διαφορετικών εξεταστών με τιμές ICC &gt;0.989 αντίστοιχα. Κατά την συσχέτιση μεταξύ των τεχνικών υπολογισμού του οστικού ελλείματος στα τρισδιάστατα εκτυπωμένα μοντέλα και στη μέθοδο PICO παρατηρήθηκε μέτρια συσχέτιση για την μέθοδο προσθιοπίσθιας απόστασης και για τη μέθοδο του δείκτη της ωμογλήνης (ICC=0,69 και ICC=0,738 αντίστοιχα), ενώ παρατηρήθηκε καλή συμφωνία με τη μέθοδο σχετικού ύψους/πλάτους της ωμογλήνης (ICC=0,856). Το συνηθέστερο μορφολογικό σχήμα της ωμογλήνης ήταν η μορφή δίκην αχλαδιού (pear) με ποσοστά εμφάνισης στις φυσιολογικές ωμογλήνες μεταξύ των δύο μεθόδων 64,3% έναντι 71,4%% (εκτυπωμένα έναντι ψηφιακών μοντέλων), ενώ για τις παθολογικές ωμογλήνες 27,3% έναντι 31,8% αντίστοιχα. Ο συχνότερος τύπος εντομής στην ωμογλήνη είναι ο τύπος με μία εντομή σε ποσοστό 88% μεταξύ των φυσιολογικών, ενώ στις παθολογικές παρατηρήθηκε μείωση της εμφάνισης του τύπου ωμογλήνης με 1 εντομή στο 55% και αύξηση τύπου ωμογλήνης χωρίς εντομή με ποσοστό 45% έναντι 7% των φυσιολογικών ωμογληνών. Ο υπολογισμός του ΟΕ της ωμογλήνης με την χρήση τρισδιάστατης εκτύπωσης είναι μία αξιόπιστη μέθοδος συγκρινόμενη με τη μέθοδο PICO και είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στην ταυτόχρονη αξιολόγηση των μορφολογικών χαρακτηριστικών της ωμογλήνης (σχήμα, εντομή, είδος εντομής, βάθος).","abstract_has_math":false,"creators":["Βλαστός Ιάκωβος","Vlastos Iakovos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:32Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3399381"],"render_values":[{"text":"uoadl:3399381","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399381","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399381","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3399381","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βλαστός Ιάκωβος","Vlastos Iakovos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3399381","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399381"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν α) να αναπτυχθεί μια πρωτότυπη μεθοδολογία υπολογισμού του οστικού ελλείματος της ωμογλήνης σε αθλητές με καθ ́έξιν εξάρθρημα του ώμου με την χρήση τρισδιάστατης εκτύπωσης, χρησιμοποιώντας δεδομένα αξονικής τομογραφίας και β) να διερευνηθεί εάν η ποσοτική αξιολόγηση του οστικού ελλείμματος της ωμογλήνης με τη χρήση τρισδιάστατης εκτύπωσης αποτελεί ακριβή εκτίμηση του οστικού ελλείμματος σε σχέση με τις μεθόδους στις οποίες χρησιμοποιείται τρισδιάστατη αξονική τομογραφία. Πραγματοποιήθηκε μορφομετρική ανάλυση και υπολογισμός του οστικού ελλείματος (ΟΕ) της ωμογλήνης σε 44 αθλητές, με μέσο όρο ηλικίας 33,73±8,54. Το 25% του δείγματος ήταν γυναίκες και το 75 % ήταν άντρες, ενώ ο μέσος αριθμός των εξαρθρημάτων ήταν 3,25±1,98. Σε όλες τις περιπτώσεις πραγματοποιήθηκε τρισδιάστατη εκτύπωση της ωμογλήνης του πάσχοντος, αλλά και του φυσιολογικού ώμου. Στα ψηφιακά μοντέλα με τρισδιάστατη αξονική τομογραφία υπολογίσθηκε το ΟΕ με τη μέθοδο: α) PICO, β) τη μέθοδο του δείκτη της ωμογλήνης, γ) τη μέθοδο προσθοπίσθιας απόστασης της ωμογλήνης και δ) τη μέθοδο του σχετικού ύψους/πλάτους της ωμογλήνης. Στα εκτυπωμένα μοντέλα αξιολογήθηκαν: α) η μέθοδος του δείκτη της ωμογλήνης, β) η μέθοδος προσθοπίσθιας απόστασης της ωμογλήνης και γ) η μέθοδος του σχετικού ύψους/πλάτους της ωμογλήνης. Για την αξιοπιστία της μεθόδου υπολογίστηκε ο δείκτης ενδοταξικής συσχέτισης ICC. Παρατηρήθηκε τέλεια συμφωνία ανάμεσα στις μετρήσεις του ίδιου εξεταστή με τιμές ICC >0,989 για όλες τις μεθόδους, καθώς και μεταξύ των μετρήσεων δυο διαφορετικών εξεταστών με τιμές ICC >0.989 αντίστοιχα. Κατά την συσχέτιση μεταξύ των τεχνικών υπολογισμού του οστικού ελλείματος στα τρισδιάστατα εκτυπωμένα μοντέλα και στη μέθοδο PICO παρατηρήθηκε μέτρια συσχέτιση για την μέθοδο προσθιοπίσθιας απόστασης και για τη μέθοδο του δείκτη της ωμογλήνης (ICC=0,69 και ICC=0,738 αντίστοιχα), ενώ παρατηρήθηκε καλή συμφωνία με τη μέθοδο σχετικού ύψους/πλάτους της ωμογλήνης (ICC=0,856). Το συνηθέστερο μορφολογικό σχήμα της ωμογλήνης ήταν η μορφή δίκην αχλαδιού (pear) με ποσοστά εμφάνισης στις φυσιολογικές ωμογλήνες μεταξύ των δύο μεθόδων 64,3% έναντι 71,4%% (εκτυπωμένα έναντι ψηφιακών μοντέλων), ενώ για τις παθολογικές ωμογλήνες 27,3% έναντι 31,8% αντίστοιχα. Ο συχνότερος τύπος εντομής στην ωμογλήνη είναι ο τύπος με μία εντομή σε ποσοστό 88% μεταξύ των φυσιολογικών, ενώ στις παθολογικές παρατηρήθηκε μείωση της εμφάνισης του τύπου ωμογλήνης με 1 εντομή στο 55% και αύξηση τύπου ωμογλήνης χωρίς εντομή με ποσοστό 45% έναντι 7% των φυσιολογικών ωμογληνών. Ο υπολογισμός του ΟΕ της ωμογλήνης με την χρήση τρισδιάστατης εκτύπωσης είναι μία αξιόπιστη μέθοδος συγκρινόμενη με τη μέθοδο PICO και είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στην ταυτόχρονη αξιολόγηση των μορφολογικών χαρακτηριστικών της ωμογλήνης (σχήμα, εντομή, είδος εντομής, βάθος).","The purpose of the present study was a) to develop a new methodology for calculating the glenoid bone loss in athletes with habitual dislocation of the shoulder using 3D printing and b) to investigated whether the quantitative assessment of the glenoid bone loss using 3D printing is an accurate assessment method compared to the methods in which CT tomography is used. Morphometric analysis and calculation of the glenoid bone loss was performed in 44 athletes, with an average age of 33.73±8.54. 25% of the sample were women and 75% were men, while the average number of dislocations was 3.25±1.98. In all cases, a three-dimensional printed model of the pathological glenoid was made as well as of the normal glenoid. In the digital models the glenoid bone loss was calculated using the below methods: a) PICO, b) the glenoid index, c) the anteroposterior glenoid distance and d) the relative height/width of the glenoid. The printed models were evaluated for: a) the glenoid index method, b) the anteroposterior glenoid distance method, and c) the relative glenoid height/width method. For the reliability of the method, the intraclass correlation index (ICC) was calculated. Perfect agreement was observed between the measurements of the same examiner with ICC values >0.989 for all methods, as well as between the measurements of two different examiners with ICC values >0.989 respectively. During the correlation between the techniques for calculating the glenoid bone loss in the 3D printed models and the PICO method, a moderate correlation was observed for the anteroposterior distance method and for the glenoid index method (ICC=0.69 and ICC=0.738 respectively), while good agreement was observed with the relative height/width method of the glenoid (ICC=0.856). The most common morphological shape of the glenoid was the pear form with rates of occurrence in the normal glenoid between the two methods 64.3% versus 71.4%% (printed versus digital models), while for the pathological glenoid 27.3% versus 31.8% respectively. The most frequent type of notch in the glenoid is the type with one notch at a rate of 88% among the normal ones, while in pathological cases a decrease in the appearance of the glenoid type with 1 incision was observed at 55% and an increase of the glenoid type without incision at a rate of 45% against 7% of normal glenoid. The calculation of the glenoid bone loss using 3D printing is a reliable method compared to the PICO method and is particularly useful in the simultaneous evaluation of the morphological characteristics of the glenoid (shape, type of notch, depth)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ποσοτική και μορφολογική μελέτη οστικών ελλειμμάτων της ωμογλήνης σε αθλητές με καθ' έξιν εξάρθρημα ώμου: σύγκριση αξονικής τομογραφίας και τρισδιάστατης εκτύπωσης."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βλαστός Ιάκωβος","Vlastos Iakovos"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Ο σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν α) να αναπτυχθεί μια πρωτότυπη μεθοδολογία υπολογισμού του οστικού ελλείματος της ωμογλήνης σε αθλητές με καθ ́έξιν εξάρθρημα του ώμου με την χρήση τρισδιάστατης εκτύπωσης, χρησιμοποιώντας δεδομένα αξονικής τομογραφίας και β) να διερευνηθεί εάν η ποσοτική αξιολόγηση του οστικού ελλείμματος της ωμογλήνης με τη χρήση τρισδιάστατης εκτύπωσης αποτελεί ακριβή εκτίμηση του οστικού ελλείμματος σε σχέση με τις μεθόδους στις οποίες χρησιμοποιείται τρισδιάστατη αξονική τομογραφία. Πραγματοποιήθηκε μορφομετρική ανάλυση και υπολογισμός του οστικού ελλείματος (ΟΕ) της ωμογλήνης σε 44 αθλητές, με μέσο όρο ηλικίας 33,73±8,54. Το 25% του δείγματος ήταν γυναίκες και το 75 % ήταν άντρες, ενώ ο μέσος αριθμός των εξαρθρημάτων ήταν 3,25±1,98. Σε όλες τις περιπτώσεις πραγματοποιήθηκε τρισδιάστατη εκτύπωση της ωμογλήνης του πάσχοντος, αλλά και του φυσιολογικού ώμου. Στα ψηφιακά μοντέλα με τρισδιάστατη αξονική τομογραφία υπολογίσθηκε το ΟΕ με τη μέθοδο: α) PICO, β) τη μέθοδο του δείκτη της ωμογλήνης, γ) τη μέθοδο προσθοπίσθιας απόστασης της ωμογλήνης και δ) τη μέθοδο του σχετικού ύψους/πλάτους της ωμογλήνης. Στα εκτυπωμένα μοντέλα αξιολογήθηκαν: α) η μέθοδος του δείκτη της ωμογλήνης, β) η μέθοδος προσθοπίσθιας απόστασης της ωμογλήνης και γ) η μέθοδος του σχετικού ύψους/πλάτους της ωμογλήνης. Για την αξιοπιστία της μεθόδου υπολογίστηκε ο δείκτης ενδοταξικής συσχέτισης ICC. Παρατηρήθηκε τέλεια συμφωνία ανάμεσα στις μετρήσεις του ίδιου εξεταστή με τιμές ICC >0,989 για όλες τις μεθόδους, καθώς και μεταξύ των μετρήσεων δυο διαφορετικών εξεταστών με τιμές ICC >0.989 αντίστοιχα. Κατά την συσχέτιση μεταξύ των τεχνικών υπολογισμού του οστικού ελλείματος στα τρισδιάστατα εκτυπωμένα μοντέλα και στη μέθοδο PICO παρατηρήθηκε μέτρια συσχέτιση για την μέθοδο προσθιοπίσθιας απόστασης και για τη μέθοδο του δείκτη της ωμογλήνης (ICC=0,69 και ICC=0,738 αντίστοιχα), ενώ παρατηρήθηκε καλή συμφωνία με τη μέθοδο σχετικού ύψους/πλάτους της ωμογλήνης (ICC=0,856). Το συνηθέστερο μορφολογικό σχήμα της ωμογλήνης ήταν η μορφή δίκην αχλαδιού (pear) με ποσοστά εμφάνισης στις φυσιολογικές ωμογλήνες μεταξύ των δύο μεθόδων 64,3% έναντι 71,4%% (εκτυπωμένα έναντι ψηφιακών μοντέλων), ενώ για τις παθολογικές ωμογλήνες 27,3% έναντι 31,8% αντίστοιχα. Ο συχνότερος τύπος εντομής στην ωμογλήνη είναι ο τύπος με μία εντομή σε ποσοστό 88% μεταξύ των φυσιολογικών, ενώ στις παθολογικές παρατηρήθηκε μείωση της εμφάνισης του τύπου ωμογλήνης με 1 εντομή στο 55% και αύξηση τύπου ωμογλήνης χωρίς εντομή με ποσοστό 45% έναντι 7% των φυσιολογικών ωμογληνών. Ο υπολογισμός του ΟΕ της ωμογλήνης με την χρήση τρισδιάστατης εκτύπωσης είναι μία αξιόπιστη μέθοδος συγκρινόμενη με τη μέθοδο PICO και είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στην ταυτόχρονη αξιολόγηση των μορφολογικών χαρακτηριστικών της ωμογλήνης (σχήμα, εντομή, είδος εντομής, βάθος).","The purpose of the present study was a) to develop a new methodology for calculating the glenoid bone loss in athletes with habitual dislocation of the shoulder using 3D printing and b) to investigated whether the quantitative assessment of the glenoid bone loss using 3D printing is an accurate assessment method compared to the methods in which CT tomography is used. Morphometric analysis and calculation of the glenoid bone loss was performed in 44 athletes, with an average age of 33.73±8.54. 25% of the sample were women and 75% were men, while the average number of dislocations was 3.25±1.98. In all cases, a three-dimensional printed model of the pathological glenoid was made as well as of the normal glenoid. In the digital models the glenoid bone loss was calculated using the below methods: a) PICO, b) the glenoid index, c) the anteroposterior glenoid distance and d) the relative height/width of the glenoid. The printed models were evaluated for: a) the glenoid index method, b) the anteroposterior glenoid distance method, and c) the relative glenoid height/width method. For the reliability of the method, the intraclass correlation index (ICC) was calculated. Perfect agreement was observed between the measurements of the same examiner with ICC values >0.989 for all methods, as well as between the measurements of two different examiners with ICC values >0.989 respectively. During the correlation between the techniques for calculating the glenoid bone loss in the 3D printed models and the PICO method, a moderate correlation was observed for the anteroposterior distance method and for the glenoid index method (ICC=0.69 and ICC=0.738 respectively), while good agreement was observed with the relative height/width method of the glenoid (ICC=0.856). The most common morphological shape of the glenoid was the pear form with rates of occurrence in the normal glenoid between the two methods 64.3% versus 71.4%% (printed versus digital models), while for the pathological glenoid 27.3% versus 31.8% respectively. The most frequent type of notch in the glenoid is the type with one notch at a rate of 88% among the normal ones, while in pathological cases a decrease in the appearance of the glenoid type with 1 incision was observed at 55% and an increase of the glenoid type without incision at a rate of 45% against 7% of normal glenoid. The calculation of the glenoid bone loss using 3D printing is a reliable method compared to the PICO method and is particularly useful in the simultaneous evaluation of the morphological characteristics of the glenoid (shape, type of notch, depth)."],"dc:identifier":["uoadl:3399381","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399381"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Ποσοτική και μορφολογική μελέτη οστικών ελλειμμάτων της ωμογλήνης σε αθλητές με καθ' έξιν εξάρθρημα ώμου: σύγκριση αξονικής τομογραφίας και τρισδιάστατης εκτύπωσης."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:32Z"}