{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3399567"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3399567","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χειρουργική προσέγγιση κυστικών νεοπλασμάτων παγκρέατος","abstract":"Τα κυστικά νεοπλάσματα του παγκρέατος (PCNs) αποτελούν μια ετερογενή ομάδα βλαβών, των οποίων ο ρυθμός διάγνωσης αυξάνεται σταδιακά εξαιτίας της ευρείας χρήσης προηγμένων απεικονιστικών τεχνικών. Αυτοί οι όγκοι χαρακτηρίζονται από την ύπαρξη κύστεων με παρουσία υγρού και ποικίλουν ως προς την ιστολογική και κλινική τους συμπεριφορά. Οι βασικοί υπότυποι περιλαμβάνουν τα ορώδη κυστικά νεοπλάσματα (SCNs), τα βλεννώδη κυστικά νεοπλάσματα (MCNs), τα ενδοπορικά θηλώδη βλεννώδη νεοπλάσματα (IPMNs) και τα συμπαγή ψευδοθηλώδη νεοπλάσματα (SPNs). Η κλινική διαχείρισή τους αποτελεί πρόκληση, λόγω την ανάγκης διαφοροποίησης μεταξύ καλοηθών και κακοήθων αλλοιώσεων. Παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την πιθανότητα κακοήθειας είναι το μέγεθος της κύστης, η παρουσία συμπαγών στοιχείων εντός της κύστης, η διάταση του κύριου παγκρεατικού πόρου και άλλα. Η ακριβής διάγνωση και η διαστρωμάτωση του κινδύνου απαιτούν συνδυασμό απεικονιστικών τεχνικών, όπως η μαγνητική τομογραφία (MRI), η μαγνητική παλίνδρομη χολαγγειοπαγκρεατογραφία (MRCP) και το ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα (EUS), με σκοπό τον καθορισμό του τύπου της κύστης και του κακοήθους δυναμικού αυτής. Η θεραπευτική αντιμετώπιση κυμαίνεται από απλή παρακολούθηση, σε καλοήθεις βλάβες, μέχρι και χειρουργική εκτομή, επί υψηλού κινδύνου ή συμπτωματικών νεοπλασμάτων. Εν κατακλείδι, τα PCNs αποτελούν διαγνωστικό και θεραπευτικό πρόβλημα λόγω της ποικιλόμορφης φύσης τους.H έγκαιρη και έγκυρη αξιολόγησή τους είναι καθοριστικής σημασίας για τον καθορισμό του κινδύνου, καθώς και του θεραπευτικού πλάνου με απώτερο σκοπό τη βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων που αφορούν τον ασθενή.","abstract_html":"Τα κυστικά νεοπλάσματα του παγκρέατος (PCNs) αποτελούν μια ετερογενή ομάδα βλαβών, των οποίων ο ρυθμός διάγνωσης αυξάνεται σταδιακά εξαιτίας της ευρείας χρήσης προηγμένων απεικονιστικών τεχνικών. Αυτοί οι όγκοι χαρακτηρίζονται από την ύπαρξη κύστεων με παρουσία υγρού και ποικίλουν ως προς την ιστολογική και κλινική τους συμπεριφορά. Οι βασικοί υπότυποι περιλαμβάνουν τα ορώδη κυστικά νεοπλάσματα (SCNs), τα βλεννώδη κυστικά νεοπλάσματα (MCNs), τα ενδοπορικά θηλώδη βλεννώδη νεοπλάσματα (IPMNs) και τα συμπαγή ψευδοθηλώδη νεοπλάσματα (SPNs). Η κλινική διαχείρισή τους αποτελεί πρόκληση, λόγω την ανάγκης διαφοροποίησης μεταξύ καλοηθών και κακοήθων αλλοιώσεων. Παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την πιθανότητα κακοήθειας είναι το μέγεθος της κύστης, η παρουσία συμπαγών στοιχείων εντός της κύστης, η διάταση του κύριου παγκρεατικού πόρου και άλλα. Η ακριβής διάγνωση και η διαστρωμάτωση του κινδύνου απαιτούν συνδυασμό απεικονιστικών τεχνικών, όπως η μαγνητική τομογραφία (MRI), η μαγνητική παλίνδρομη χολαγγειοπαγκρεατογραφία (MRCP) και το ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα (EUS), με σκοπό τον καθορισμό του τύπου της κύστης και του κακοήθους δυναμικού αυτής. Η θεραπευτική αντιμετώπιση κυμαίνεται από απλή παρακολούθηση, σε καλοήθεις βλάβες, μέχρι και χειρουργική εκτομή, επί υψηλού κινδύνου ή συμπτωματικών νεοπλασμάτων. Εν κατακλείδι, τα PCNs αποτελούν διαγνωστικό και θεραπευτικό πρόβλημα λόγω της ποικιλόμορφης φύσης τους.H έγκαιρη και έγκυρη αξιολόγησή τους είναι καθοριστικής σημασίας για τον καθορισμό του κινδύνου, καθώς και του θεραπευτικού πλάνου με απώτερο σκοπό τη βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων που αφορούν τον ασθενή.","abstract_has_math":false,"creators":["Κορακοβούνης Αντώνιος","Korakovounis Antonios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:33Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3399567"],"render_values":[{"text":"uoadl:3399567","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399567","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399567","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3399567","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κορακοβούνης Αντώνιος","Korakovounis Antonios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3399567","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399567"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα κυστικά νεοπλάσματα του παγκρέατος (PCNs) αποτελούν μια ετερογενή ομάδα βλαβών, των οποίων ο ρυθμός διάγνωσης αυξάνεται σταδιακά εξαιτίας της ευρείας χρήσης προηγμένων απεικονιστικών τεχνικών. Αυτοί οι όγκοι χαρακτηρίζονται από την ύπαρξη κύστεων με παρουσία υγρού και ποικίλουν ως προς την ιστολογική και κλινική τους συμπεριφορά. Οι βασικοί υπότυποι περιλαμβάνουν τα ορώδη κυστικά νεοπλάσματα (SCNs), τα βλεννώδη κυστικά νεοπλάσματα (MCNs), τα ενδοπορικά θηλώδη βλεννώδη νεοπλάσματα (IPMNs) και τα συμπαγή ψευδοθηλώδη νεοπλάσματα (SPNs). Η κλινική διαχείρισή τους αποτελεί πρόκληση, λόγω την ανάγκης διαφοροποίησης μεταξύ καλοηθών και κακοήθων αλλοιώσεων. Παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την πιθανότητα κακοήθειας είναι το μέγεθος της κύστης, η παρουσία συμπαγών στοιχείων εντός της κύστης, η διάταση του κύριου παγκρεατικού πόρου και άλλα. Η ακριβής διάγνωση και η διαστρωμάτωση του κινδύνου απαιτούν συνδυασμό απεικονιστικών τεχνικών, όπως η μαγνητική τομογραφία (MRI), η μαγνητική παλίνδρομη χολαγγειοπαγκρεατογραφία (MRCP) και το ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα (EUS), με σκοπό τον καθορισμό του τύπου της κύστης και του κακοήθους δυναμικού αυτής. Η θεραπευτική αντιμετώπιση κυμαίνεται από απλή παρακολούθηση, σε καλοήθεις βλάβες, μέχρι και χειρουργική εκτομή, επί υψηλού κινδύνου ή συμπτωματικών νεοπλασμάτων. Εν κατακλείδι, τα PCNs αποτελούν διαγνωστικό και θεραπευτικό πρόβλημα λόγω της ποικιλόμορφης φύσης τους.H έγκαιρη και έγκυρη αξιολόγησή τους είναι καθοριστικής σημασίας για τον καθορισμό του κινδύνου, καθώς και του θεραπευτικού πλάνου με απώτερο σκοπό τη βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων που αφορούν τον ασθενή.","Cystic neoplasms of the pancreas represent a diverse group of lesions that are increasingly being diagnosed due to the widespread of advanced imaging techniques. These neoplasms are characterized by fluid-filled cysts within the pancreas and can vary significantly in terms of histological and clinical behavior. The major subtypes of cystic neoplasms include serous cystic neoplasms, mucinous cystic neoplasms, intraductal papillary mucinous neoplasms and solid pseudopapillary neoplasms. The clinical management of cystic neoplasms is challenging due to the need to differentiate between benign and potentially malignant lesions. Risk factors associated with malignancy include, among others, cyst size, solid components within the cyst, and main pancreatic duct dilation. Accurate diagnosis and risk stratification often require a combination of imaging modalities, including MRI, MRCP and EUS, to determine cyst type and assess malignancy risk. Treatment approaches range from surveillance for benign lesions to surgical resection for high-risk or symptomatic neoplasms. In conclusion, cystic neoplasms of the pancreas represent a diagnostic and management challenge due to varied nature. Timely and accurate assessment through advanced imaging techniques is crucial for appropriate risk stratification and treatment decision-making, ultimately optimizing patient outcomes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χειρουργική προσέγγιση κυστικών νεοπλασμάτων παγκρέατος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κορακοβούνης Αντώνιος","Korakovounis Antonios"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Τα κυστικά νεοπλάσματα του παγκρέατος (PCNs) αποτελούν μια ετερογενή ομάδα βλαβών, των οποίων ο ρυθμός διάγνωσης αυξάνεται σταδιακά εξαιτίας της ευρείας χρήσης προηγμένων απεικονιστικών τεχνικών. Αυτοί οι όγκοι χαρακτηρίζονται από την ύπαρξη κύστεων με παρουσία υγρού και ποικίλουν ως προς την ιστολογική και κλινική τους συμπεριφορά. Οι βασικοί υπότυποι περιλαμβάνουν τα ορώδη κυστικά νεοπλάσματα (SCNs), τα βλεννώδη κυστικά νεοπλάσματα (MCNs), τα ενδοπορικά θηλώδη βλεννώδη νεοπλάσματα (IPMNs) και τα συμπαγή ψευδοθηλώδη νεοπλάσματα (SPNs). Η κλινική διαχείρισή τους αποτελεί πρόκληση, λόγω την ανάγκης διαφοροποίησης μεταξύ καλοηθών και κακοήθων αλλοιώσεων. Παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με την πιθανότητα κακοήθειας είναι το μέγεθος της κύστης, η παρουσία συμπαγών στοιχείων εντός της κύστης, η διάταση του κύριου παγκρεατικού πόρου και άλλα. Η ακριβής διάγνωση και η διαστρωμάτωση του κινδύνου απαιτούν συνδυασμό απεικονιστικών τεχνικών, όπως η μαγνητική τομογραφία (MRI), η μαγνητική παλίνδρομη χολαγγειοπαγκρεατογραφία (MRCP) και το ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα (EUS), με σκοπό τον καθορισμό του τύπου της κύστης και του κακοήθους δυναμικού αυτής. Η θεραπευτική αντιμετώπιση κυμαίνεται από απλή παρακολούθηση, σε καλοήθεις βλάβες, μέχρι και χειρουργική εκτομή, επί υψηλού κινδύνου ή συμπτωματικών νεοπλασμάτων. Εν κατακλείδι, τα PCNs αποτελούν διαγνωστικό και θεραπευτικό πρόβλημα λόγω της ποικιλόμορφης φύσης τους.H έγκαιρη και έγκυρη αξιολόγησή τους είναι καθοριστικής σημασίας για τον καθορισμό του κινδύνου, καθώς και του θεραπευτικού πλάνου με απώτερο σκοπό τη βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων που αφορούν τον ασθενή.","Cystic neoplasms of the pancreas represent a diverse group of lesions that are increasingly being diagnosed due to the widespread of advanced imaging techniques. These neoplasms are characterized by fluid-filled cysts within the pancreas and can vary significantly in terms of histological and clinical behavior. The major subtypes of cystic neoplasms include serous cystic neoplasms, mucinous cystic neoplasms, intraductal papillary mucinous neoplasms and solid pseudopapillary neoplasms. The clinical management of cystic neoplasms is challenging due to the need to differentiate between benign and potentially malignant lesions. Risk factors associated with malignancy include, among others, cyst size, solid components within the cyst, and main pancreatic duct dilation. Accurate diagnosis and risk stratification often require a combination of imaging modalities, including MRI, MRCP and EUS, to determine cyst type and assess malignancy risk. Treatment approaches range from surveillance for benign lesions to surgical resection for high-risk or symptomatic neoplasms. In conclusion, cystic neoplasms of the pancreas represent a diagnostic and management challenge due to varied nature. Timely and accurate assessment through advanced imaging techniques is crucial for appropriate risk stratification and treatment decision-making, ultimately optimizing patient outcomes."],"dc:identifier":["uoadl:3399567","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399567"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Χειρουργική προσέγγιση κυστικών νεοπλασμάτων παγκρέατος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:33Z"}