{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3399572"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3399572","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίπτωση λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας έπειτα από διαδερμική ή χειρουργική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας : συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση.","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η στένωση αορτικής βαλβίδας περιεγράφηκε αρχικά από τον Carolus Rayger το 1672 και αποτελεί την πιο συχνή βαλβιδοπάθεια στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, η οποία αντιμετωπίζεται με χειρουργική ή διακαθετηριακή επέμβαση. Τα βασικότερα αίτια αυτής είναι η δίπτυχη αορτική βαλβίδα σε ηλικίες<70 ετών, η ασβέστωση σε ηλικίες>65 ετών και ο ρευματικός πυρετός σε αναπτυσσόμενες χώρες. Οι παράγοντες που επηρεάζουν την επεμβατική επιλογή αντιμετώπισης της στένωσης (διακαθετηριακή ή χειρουργική;TAVI/TAVR ή SAVR) σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας σχετίζονται με τα κλινικά χαρακτηριστικά του ατόμου, ανατομικά και τεχνικά χαρακτηριστικά καθώς και από άλλες καρδιακές παθήσεις που απαιτούν πρόσθετη επέμβαση. Η TAVI έχει αλλάξει τα δεδομένα στην αντιμετώπιση της σοβαρής αορτικής στένωσης κάνοντας εύκολη τη διαχείριση ασθενών οι οποίοι έχουν απαγορευτικό για επέμβαση χειρουργικό κίνδυνο και κατά τα άλλα κακή πρόγνωση και συστήνεται πλέον σαν επέμβαση πρώτης επιλογής (ClassI).Η λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα εμφανίζεται στο 1-6% των προσθετικών βαλβίδων και προσβάλλει εξίσου μηχανικές ή βιοπροσθετικές βαλβίδες. Η πρώτη αναφορά λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας μετά από TAVI έγινε το 2010 και υπολογίζεται ότι εμφανίζεται σε ποσοστό μεγαλύτερο από 75% τον πρώτο χρόνο μετά την επέμβαση και σε ποσοστό 18-60% είναι ενδονοσοκομειακή. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να συγκρίνει την πιθανότητα εμφάνισης λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας έπειτα από διακαθετηριακή ή χειρουργική αντικατάσταση σοβαρά στενωμένης αορτικής βαλβίδας , μέσα από συστηματική ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας και μετα-ανάλυση των πιο αξιόπιστων μελετών πάνω στο θέμα αυτό. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ Η συστηματική ανασκόπηση της παρούσας διπλωματικής εργασίας πραγματοποιήθηκε βάσει των κατευθυντήριων οδηγιών PRISMA. Η αναζήτηση των μελετών πραγματοποιήθηκε στις βάσεις δεδομένων MEDLINE και COCHRANE CENTRAL μέχρι το Δεκέμβριο του 2022.Tα κριτήρια εισαγωγής ήταν μελέτες δημοσιευμένες στην αγγλική γλώσσα, μελέτες που πραγματοποιήθηκαν αποκλειστικά σε ανθρώπους και μελέτες που συνέκριναν την επίπτωση λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας έπειτα από χειρουργική ή διακαθετηριακή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με σοβαρού βαθμού στένωση. Από την αρχική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων συλλέχθηκαν 4,374 μελέτες. Τελικά στην παρούσα μετα-ανάλυση συμπεριλήφθηκαν 9 μελέτες οι οποίες πληρούσαν τα κριτήρια εισαγωγής. Για όλες τις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα εργασία υπολογίστηκε ο κίνδυνος μεθοδολογικής μεροληψίας. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε το εργαλείο New Castle Ottawa Scale (NCOS) για τις μελέτες παρατήρησης και το εργαλείο RoB2 της Cochrane για τις τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Η παρούσα διπλωματική εργασία βασίστηκε τελικά σε 9 μελέτες οι οποίες συμπεριέλαβαν 16604 άτομα με σοβαρή στένωση αορτικής βαλβίδας. Από αυτά τα άτομα , τα 7510 υποβλήθηκαν σε διακαθετηριακή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας ενώ τα υπόλοιπα 9094 σε χειρουργική αντικατάσταση. Η μέση ηλικία των ατόμων που υποβλήθηκαν σε SAVR ήταν 76(SD=4.69), ενώ εκείνων που υποβλήθηκαν σε TAVI ήταν 80.5(SD=0.71). Μεταξύ των ατόμων που υποβλήθηκαν σε TAVI τα 87(0.1%) εμφάνισαν λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα ενώ ο αντίστοιχος αριθμός μεταξύ των ατόμων που υποβλήθηκαν σε SAVR ανέρχεται στους 130(0.2%) {OR: 0.77, CI: 0.58-1.02 p-value=0.28}.Αναφορικά με τον περιεπεμβατικό και μετεπεμβατικό κίνδυνο θανάτου, υπολογίστηκε ότι η μέση τιμή του Euroscore στα άτομα που έκαναν TAVI ήταν 23(SD=8.6)και του STS Score 6.2(SD=2.8) ενώ η αντίστοιχες τιμές για το σύνολο των ατόμων που υποβλήθηκαν σε SAVR 20(SD=9.2) και 6(SD=3.2) αντίστοιχα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η ενδοκαρδίτιδα προσθετικής βαλβίδας παραμένει μια σπάνια αλλά καταστροφική επιπλοκή .Η βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα μετά από TAVI εμφανίζεται με συχνότητα 0.3-2.1 ανά 100 ανθρωπο- έτη τον πρώτο χρόνο μετά την επέμβαση και είναι ενδονοσοκομειακή σε ένα ποσοστό 18%-60%.Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας δεν έδειξαν σημαντική διαφορά στο ποσοστό εμφάνισης ενδοκαρδίτιδας μεταξύ ασθενών που υποβλήθηκαν σε TAVI και εκείνων που υποβλήθηκαν σε SAVR .","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η στένωση αορτικής βαλβίδας περιεγράφηκε αρχικά από τον Carolus Rayger το 1672 και αποτελεί την πιο συχνή βαλβιδοπάθεια στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, η οποία αντιμετωπίζεται με χειρουργική ή διακαθετηριακή επέμβαση. Τα βασικότερα αίτια αυτής είναι η δίπτυχη αορτική βαλβίδα σε ηλικίες&lt;70 ετών, η ασβέστωση σε ηλικίες&gt;65 ετών και ο ρευματικός πυρετός σε αναπτυσσόμενες χώρες. Οι παράγοντες που επηρεάζουν την επεμβατική επιλογή αντιμετώπισης της στένωσης (διακαθετηριακή ή χειρουργική;TAVI/TAVR ή SAVR) σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας σχετίζονται με τα κλινικά χαρακτηριστικά του ατόμου, ανατομικά και τεχνικά χαρακτηριστικά καθώς και από άλλες καρδιακές παθήσεις που απαιτούν πρόσθετη επέμβαση. Η TAVI έχει αλλάξει τα δεδομένα στην αντιμετώπιση της σοβαρής αορτικής στένωσης κάνοντας εύκολη τη διαχείριση ασθενών οι οποίοι έχουν απαγορευτικό για επέμβαση χειρουργικό κίνδυνο και κατά τα άλλα κακή πρόγνωση και συστήνεται πλέον σαν επέμβαση πρώτης επιλογής (ClassI).Η λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα εμφανίζεται στο 1-6% των προσθετικών βαλβίδων και προσβάλλει εξίσου μηχανικές ή βιοπροσθετικές βαλβίδες. Η πρώτη αναφορά λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας μετά από TAVI έγινε το 2010 και υπολογίζεται ότι εμφανίζεται σε ποσοστό μεγαλύτερο από 75% τον πρώτο χρόνο μετά την επέμβαση και σε ποσοστό 18-60% είναι ενδονοσοκομειακή. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να συγκρίνει την πιθανότητα εμφάνισης λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας έπειτα από διακαθετηριακή ή χειρουργική αντικατάσταση σοβαρά στενωμένης αορτικής βαλβίδας , μέσα από συστηματική ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας και μετα-ανάλυση των πιο αξιόπιστων μελετών πάνω στο θέμα αυτό. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ Η συστηματική ανασκόπηση της παρούσας διπλωματικής εργασίας πραγματοποιήθηκε βάσει των κατευθυντήριων οδηγιών PRISMA. Η αναζήτηση των μελετών πραγματοποιήθηκε στις βάσεις δεδομένων MEDLINE και COCHRANE CENTRAL μέχρι το Δεκέμβριο του 2022.Tα κριτήρια εισαγωγής ήταν μελέτες δημοσιευμένες στην αγγλική γλώσσα, μελέτες που πραγματοποιήθηκαν αποκλειστικά σε ανθρώπους και μελέτες που συνέκριναν την επίπτωση λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας έπειτα από χειρουργική ή διακαθετηριακή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με σοβαρού βαθμού στένωση. Από την αρχική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων συλλέχθηκαν 4,374 μελέτες. Τελικά στην παρούσα μετα-ανάλυση συμπεριλήφθηκαν 9 μελέτες οι οποίες πληρούσαν τα κριτήρια εισαγωγής. Για όλες τις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα εργασία υπολογίστηκε ο κίνδυνος μεθοδολογικής μεροληψίας. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε το εργαλείο New Castle Ottawa Scale (NCOS) για τις μελέτες παρατήρησης και το εργαλείο RoB2 της Cochrane για τις τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Η παρούσα διπλωματική εργασία βασίστηκε τελικά σε 9 μελέτες οι οποίες συμπεριέλαβαν 16604 άτομα με σοβαρή στένωση αορτικής βαλβίδας. Από αυτά τα άτομα , τα 7510 υποβλήθηκαν σε διακαθετηριακή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας ενώ τα υπόλοιπα 9094 σε χειρουργική αντικατάσταση. Η μέση ηλικία των ατόμων που υποβλήθηκαν σε SAVR ήταν 76(SD=4.69), ενώ εκείνων που υποβλήθηκαν σε TAVI ήταν 80.5(SD=0.71). Μεταξύ των ατόμων που υποβλήθηκαν σε TAVI τα 87(0.1%) εμφάνισαν λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα ενώ ο αντίστοιχος αριθμός μεταξύ των ατόμων που υποβλήθηκαν σε SAVR ανέρχεται στους 130(0.2%) {OR: 0.77, CI: 0.58-1.02 p-value=0.28}.Αναφορικά με τον περιεπεμβατικό και μετεπεμβατικό κίνδυνο θανάτου, υπολογίστηκε ότι η μέση τιμή του Euroscore στα άτομα που έκαναν TAVI ήταν 23(SD=8.6)και του STS Score 6.2(SD=2.8) ενώ η αντίστοιχες τιμές για το σύνολο των ατόμων που υποβλήθηκαν σε SAVR 20(SD=9.2) και 6(SD=3.2) αντίστοιχα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η ενδοκαρδίτιδα προσθετικής βαλβίδας παραμένει μια σπάνια αλλά καταστροφική επιπλοκή .Η βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα μετά από TAVI εμφανίζεται με συχνότητα 0.3-2.1 ανά 100 ανθρωπο- έτη τον πρώτο χρόνο μετά την επέμβαση και είναι ενδονοσοκομειακή σε ένα ποσοστό 18%-60%.Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας δεν έδειξαν σημαντική διαφορά στο ποσοστό εμφάνισης ενδοκαρδίτιδας μεταξύ ασθενών που υποβλήθηκαν σε TAVI και εκείνων που υποβλήθηκαν σε SAVR .","abstract_has_math":false,"creators":["Θεοχάρη Χριστίνα","Theochari Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:33Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3399572"],"render_values":[{"text":"uoadl:3399572","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399572","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399572","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3399572","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Θεοχάρη Χριστίνα","Theochari Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3399572","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399572"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η στένωση αορτικής βαλβίδας περιεγράφηκε αρχικά από τον Carolus Rayger το 1672 και αποτελεί την πιο συχνή βαλβιδοπάθεια στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, η οποία αντιμετωπίζεται με χειρουργική ή διακαθετηριακή επέμβαση. Τα βασικότερα αίτια αυτής είναι η δίπτυχη αορτική βαλβίδα σε ηλικίες<70 ετών, η ασβέστωση σε ηλικίες>65 ετών και ο ρευματικός πυρετός σε αναπτυσσόμενες χώρες. Οι παράγοντες που επηρεάζουν την επεμβατική επιλογή αντιμετώπισης της στένωσης (διακαθετηριακή ή χειρουργική;TAVI/TAVR ή SAVR) σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας σχετίζονται με τα κλινικά χαρακτηριστικά του ατόμου, ανατομικά και τεχνικά χαρακτηριστικά καθώς και από άλλες καρδιακές παθήσεις που απαιτούν πρόσθετη επέμβαση. Η TAVI έχει αλλάξει τα δεδομένα στην αντιμετώπιση της σοβαρής αορτικής στένωσης κάνοντας εύκολη τη διαχείριση ασθενών οι οποίοι έχουν απαγορευτικό για επέμβαση χειρουργικό κίνδυνο και κατά τα άλλα κακή πρόγνωση και συστήνεται πλέον σαν επέμβαση πρώτης επιλογής (ClassI).Η λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα εμφανίζεται στο 1-6% των προσθετικών βαλβίδων και προσβάλλει εξίσου μηχανικές ή βιοπροσθετικές βαλβίδες. Η πρώτη αναφορά λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας μετά από TAVI έγινε το 2010 και υπολογίζεται ότι εμφανίζεται σε ποσοστό μεγαλύτερο από 75% τον πρώτο χρόνο μετά την επέμβαση και σε ποσοστό 18-60% είναι ενδονοσοκομειακή. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να συγκρίνει την πιθανότητα εμφάνισης λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας έπειτα από διακαθετηριακή ή χειρουργική αντικατάσταση σοβαρά στενωμένης αορτικής βαλβίδας , μέσα από συστηματική ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας και μετα-ανάλυση των πιο αξιόπιστων μελετών πάνω στο θέμα αυτό. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ Η συστηματική ανασκόπηση της παρούσας διπλωματικής εργασίας πραγματοποιήθηκε βάσει των κατευθυντήριων οδηγιών PRISMA. Η αναζήτηση των μελετών πραγματοποιήθηκε στις βάσεις δεδομένων MEDLINE και COCHRANE CENTRAL μέχρι το Δεκέμβριο του 2022.Tα κριτήρια εισαγωγής ήταν μελέτες δημοσιευμένες στην αγγλική γλώσσα, μελέτες που πραγματοποιήθηκαν αποκλειστικά σε ανθρώπους και μελέτες που συνέκριναν την επίπτωση λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας έπειτα από χειρουργική ή διακαθετηριακή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με σοβαρού βαθμού στένωση. Από την αρχική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων συλλέχθηκαν 4,374 μελέτες. Τελικά στην παρούσα μετα-ανάλυση συμπεριλήφθηκαν 9 μελέτες οι οποίες πληρούσαν τα κριτήρια εισαγωγής. Για όλες τις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα εργασία υπολογίστηκε ο κίνδυνος μεθοδολογικής μεροληψίας. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε το εργαλείο New Castle Ottawa Scale (NCOS) για τις μελέτες παρατήρησης και το εργαλείο RoB2 της Cochrane για τις τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Η παρούσα διπλωματική εργασία βασίστηκε τελικά σε 9 μελέτες οι οποίες συμπεριέλαβαν 16604 άτομα με σοβαρή στένωση αορτικής βαλβίδας. Από αυτά τα άτομα , τα 7510 υποβλήθηκαν σε διακαθετηριακή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας ενώ τα υπόλοιπα 9094 σε χειρουργική αντικατάσταση. Η μέση ηλικία των ατόμων που υποβλήθηκαν σε SAVR ήταν 76(SD=4.69), ενώ εκείνων που υποβλήθηκαν σε TAVI ήταν 80.5(SD=0.71). Μεταξύ των ατόμων που υποβλήθηκαν σε TAVI τα 87(0.1%) εμφάνισαν λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα ενώ ο αντίστοιχος αριθμός μεταξύ των ατόμων που υποβλήθηκαν σε SAVR ανέρχεται στους 130(0.2%) {OR: 0.77, CI: 0.58-1.02 p-value=0.28}.Αναφορικά με τον περιεπεμβατικό και μετεπεμβατικό κίνδυνο θανάτου, υπολογίστηκε ότι η μέση τιμή του Euroscore στα άτομα που έκαναν TAVI ήταν 23(SD=8.6)και του STS Score 6.2(SD=2.8) ενώ η αντίστοιχες τιμές για το σύνολο των ατόμων που υποβλήθηκαν σε SAVR 20(SD=9.2) και 6(SD=3.2) αντίστοιχα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η ενδοκαρδίτιδα προσθετικής βαλβίδας παραμένει μια σπάνια αλλά καταστροφική επιπλοκή .Η βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα μετά από TAVI εμφανίζεται με συχνότητα 0.3-2.1 ανά 100 ανθρωπο- έτη τον πρώτο χρόνο μετά την επέμβαση και είναι ενδονοσοκομειακή σε ένα ποσοστό 18%-60%.Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας δεν έδειξαν σημαντική διαφορά στο ποσοστό εμφάνισης ενδοκαρδίτιδας μεταξύ ασθενών που υποβλήθηκαν σε TAVI και εκείνων που υποβλήθηκαν σε SAVR .","INTRODUCTION/BACKGROUND Aortic valve stenosis was first described by Carolus Rayger in 1672 and is the most common valvular disease in North America and Europe that is treated with surgery or transcatheter intervention. The main causes are bicuspid aortic valve in ages <70 years, calcification in ages >65 years and rheumatic fever in developing countries. The factors that influence the invasive choice to treat the stenosis (transcatheter or surgical; TAVI/TAVR or SAVR) according to the guidelines of the European Society of Cardiology are related to the individual's clinical characteristics, anatomical and technical characteristics as well as other heart diseases that require additional surgery.TAVI has revolutionized the treatment of severe aortic stenosis by making it easy to manage patients who have a prohibitive surgical risk and an otherwise poor prognosis and is now recommended as a first-choice operation (Class I). Infective endocarditis occurs in 1-6% of prosthetic valves and equally affects mechanical or bioprosthetic valves. The first report of infective endocarditis after TAVI was made in 2010 and it is estimated that it occurs in a percentage of more than 75% in the first year after the operation and in a percentage of 18-60% it is in-hospital. The purpose of this thesis is to compare the probability of infective endocarditis after transcatheter or surgical replacement of a severely narrowed aortic valve, through a systematic review of the current literature and a meta-analysis of the most reliable studies on this topic. METHODS The systematic review of this thesis was conducted based on the PRISMA statement guidelines. MEDLINE and COCHRANE CENTRAL databases were searched for studies up to December 2022. Inclusion criteria were studies published in the English language, studies performed exclusively in humans, and studies comparing the incidence of infective endocarditis after surgical or percutaneous aortic valve replacement with severe stenosis. 4,374 studies were collected from the initial database search. Finally, 9 studies that met the inclusion criteria were included in the present meta-analysis. For all studies included in this paper, the risk of methodological bias was calculated. For this purpose, the New Castle Ottawa Scale (NCOS) tool and the RoB2 tool of Cochrane collaboration were used. RESULTS This systematic review and meta-analysis was based on 9 studies that included 16,604 subjects with severe aortic valve stenosis. Of these subjects, 7,510 underwent percutaneous aortic valve replacement while the remaining 9,094 underwent surgical replacement. The mean age of subjects who underwent SAVR was 76(SD=4.69), while that of those who underwent TAVI was 80.5(SD=0.71). Among subjects who underwent TAVI 87(0.1%) developed infective endocarditis while the corresponding number among subjects who underwent SAVR was 130 (0.2%) {OR: 0.77, CI: 0.58-1.02 p-value=0.28} .Regarding the perioperative and postoperative risk of death, it was calculated that the mean value of the Euroscore in the subjects who underwent TAVI was 23(SD=8.6) and the STS Score 6.2(SD=2.8) while the corresponding values for all subjects who underwent SAVR were 20(SD=9.2)and 6(SD=3.2) respectively. CONCLUSIONS Prosthetic valve endocarditis remains a rare but devastating complication. Bacterial endocarditis after TAVI occurs with an incidence of 0.3-2.1 per 100 patient-years in the first year after surgery and is in-hospital in 18%-60%. The results of the present study did not show a significant difference in the incidence rate of endocarditis between patients who underwent TAVI and those who underwent SAVR."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίπτωση λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας έπειτα από διαδερμική ή χειρουργική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας : συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Θεοχάρη Χριστίνα","Theochari Christina"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η στένωση αορτικής βαλβίδας περιεγράφηκε αρχικά από τον Carolus Rayger το 1672 και αποτελεί την πιο συχνή βαλβιδοπάθεια στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, η οποία αντιμετωπίζεται με χειρουργική ή διακαθετηριακή επέμβαση. Τα βασικότερα αίτια αυτής είναι η δίπτυχη αορτική βαλβίδα σε ηλικίες<70 ετών, η ασβέστωση σε ηλικίες>65 ετών και ο ρευματικός πυρετός σε αναπτυσσόμενες χώρες. Οι παράγοντες που επηρεάζουν την επεμβατική επιλογή αντιμετώπισης της στένωσης (διακαθετηριακή ή χειρουργική;TAVI/TAVR ή SAVR) σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας σχετίζονται με τα κλινικά χαρακτηριστικά του ατόμου, ανατομικά και τεχνικά χαρακτηριστικά καθώς και από άλλες καρδιακές παθήσεις που απαιτούν πρόσθετη επέμβαση. Η TAVI έχει αλλάξει τα δεδομένα στην αντιμετώπιση της σοβαρής αορτικής στένωσης κάνοντας εύκολη τη διαχείριση ασθενών οι οποίοι έχουν απαγορευτικό για επέμβαση χειρουργικό κίνδυνο και κατά τα άλλα κακή πρόγνωση και συστήνεται πλέον σαν επέμβαση πρώτης επιλογής (ClassI).Η λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα εμφανίζεται στο 1-6% των προσθετικών βαλβίδων και προσβάλλει εξίσου μηχανικές ή βιοπροσθετικές βαλβίδες. Η πρώτη αναφορά λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας μετά από TAVI έγινε το 2010 και υπολογίζεται ότι εμφανίζεται σε ποσοστό μεγαλύτερο από 75% τον πρώτο χρόνο μετά την επέμβαση και σε ποσοστό 18-60% είναι ενδονοσοκομειακή. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι να συγκρίνει την πιθανότητα εμφάνισης λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας έπειτα από διακαθετηριακή ή χειρουργική αντικατάσταση σοβαρά στενωμένης αορτικής βαλβίδας , μέσα από συστηματική ανασκόπηση της τρέχουσας βιβλιογραφίας και μετα-ανάλυση των πιο αξιόπιστων μελετών πάνω στο θέμα αυτό. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ Η συστηματική ανασκόπηση της παρούσας διπλωματικής εργασίας πραγματοποιήθηκε βάσει των κατευθυντήριων οδηγιών PRISMA. Η αναζήτηση των μελετών πραγματοποιήθηκε στις βάσεις δεδομένων MEDLINE και COCHRANE CENTRAL μέχρι το Δεκέμβριο του 2022.Tα κριτήρια εισαγωγής ήταν μελέτες δημοσιευμένες στην αγγλική γλώσσα, μελέτες που πραγματοποιήθηκαν αποκλειστικά σε ανθρώπους και μελέτες που συνέκριναν την επίπτωση λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας έπειτα από χειρουργική ή διακαθετηριακή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας με σοβαρού βαθμού στένωση. Από την αρχική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων συλλέχθηκαν 4,374 μελέτες. Τελικά στην παρούσα μετα-ανάλυση συμπεριλήφθηκαν 9 μελέτες οι οποίες πληρούσαν τα κριτήρια εισαγωγής. Για όλες τις μελέτες που συμπεριλήφθηκαν στην παρούσα εργασία υπολογίστηκε ο κίνδυνος μεθοδολογικής μεροληψίας. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήθηκε το εργαλείο New Castle Ottawa Scale (NCOS) για τις μελέτες παρατήρησης και το εργαλείο RoB2 της Cochrane για τις τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Η παρούσα διπλωματική εργασία βασίστηκε τελικά σε 9 μελέτες οι οποίες συμπεριέλαβαν 16604 άτομα με σοβαρή στένωση αορτικής βαλβίδας. Από αυτά τα άτομα , τα 7510 υποβλήθηκαν σε διακαθετηριακή αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας ενώ τα υπόλοιπα 9094 σε χειρουργική αντικατάσταση. Η μέση ηλικία των ατόμων που υποβλήθηκαν σε SAVR ήταν 76(SD=4.69), ενώ εκείνων που υποβλήθηκαν σε TAVI ήταν 80.5(SD=0.71). Μεταξύ των ατόμων που υποβλήθηκαν σε TAVI τα 87(0.1%) εμφάνισαν λοιμώδη ενδοκαρδίτιδα ενώ ο αντίστοιχος αριθμός μεταξύ των ατόμων που υποβλήθηκαν σε SAVR ανέρχεται στους 130(0.2%) {OR: 0.77, CI: 0.58-1.02 p-value=0.28}.Αναφορικά με τον περιεπεμβατικό και μετεπεμβατικό κίνδυνο θανάτου, υπολογίστηκε ότι η μέση τιμή του Euroscore στα άτομα που έκαναν TAVI ήταν 23(SD=8.6)και του STS Score 6.2(SD=2.8) ενώ η αντίστοιχες τιμές για το σύνολο των ατόμων που υποβλήθηκαν σε SAVR 20(SD=9.2) και 6(SD=3.2) αντίστοιχα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η ενδοκαρδίτιδα προσθετικής βαλβίδας παραμένει μια σπάνια αλλά καταστροφική επιπλοκή .Η βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα μετά από TAVI εμφανίζεται με συχνότητα 0.3-2.1 ανά 100 ανθρωπο- έτη τον πρώτο χρόνο μετά την επέμβαση και είναι ενδονοσοκομειακή σε ένα ποσοστό 18%-60%.Τα αποτελέσματα της παρούσας εργασίας δεν έδειξαν σημαντική διαφορά στο ποσοστό εμφάνισης ενδοκαρδίτιδας μεταξύ ασθενών που υποβλήθηκαν σε TAVI και εκείνων που υποβλήθηκαν σε SAVR .","INTRODUCTION/BACKGROUND Aortic valve stenosis was first described by Carolus Rayger in 1672 and is the most common valvular disease in North America and Europe that is treated with surgery or transcatheter intervention. The main causes are bicuspid aortic valve in ages <70 years, calcification in ages >65 years and rheumatic fever in developing countries. The factors that influence the invasive choice to treat the stenosis (transcatheter or surgical; TAVI/TAVR or SAVR) according to the guidelines of the European Society of Cardiology are related to the individual's clinical characteristics, anatomical and technical characteristics as well as other heart diseases that require additional surgery.TAVI has revolutionized the treatment of severe aortic stenosis by making it easy to manage patients who have a prohibitive surgical risk and an otherwise poor prognosis and is now recommended as a first-choice operation (Class I). Infective endocarditis occurs in 1-6% of prosthetic valves and equally affects mechanical or bioprosthetic valves. The first report of infective endocarditis after TAVI was made in 2010 and it is estimated that it occurs in a percentage of more than 75% in the first year after the operation and in a percentage of 18-60% it is in-hospital. The purpose of this thesis is to compare the probability of infective endocarditis after transcatheter or surgical replacement of a severely narrowed aortic valve, through a systematic review of the current literature and a meta-analysis of the most reliable studies on this topic. METHODS The systematic review of this thesis was conducted based on the PRISMA statement guidelines. MEDLINE and COCHRANE CENTRAL databases were searched for studies up to December 2022. Inclusion criteria were studies published in the English language, studies performed exclusively in humans, and studies comparing the incidence of infective endocarditis after surgical or percutaneous aortic valve replacement with severe stenosis. 4,374 studies were collected from the initial database search. Finally, 9 studies that met the inclusion criteria were included in the present meta-analysis. For all studies included in this paper, the risk of methodological bias was calculated. For this purpose, the New Castle Ottawa Scale (NCOS) tool and the RoB2 tool of Cochrane collaboration were used. RESULTS This systematic review and meta-analysis was based on 9 studies that included 16,604 subjects with severe aortic valve stenosis. Of these subjects, 7,510 underwent percutaneous aortic valve replacement while the remaining 9,094 underwent surgical replacement. The mean age of subjects who underwent SAVR was 76(SD=4.69), while that of those who underwent TAVI was 80.5(SD=0.71). Among subjects who underwent TAVI 87(0.1%) developed infective endocarditis while the corresponding number among subjects who underwent SAVR was 130 (0.2%) {OR: 0.77, CI: 0.58-1.02 p-value=0.28} .Regarding the perioperative and postoperative risk of death, it was calculated that the mean value of the Euroscore in the subjects who underwent TAVI was 23(SD=8.6) and the STS Score 6.2(SD=2.8) while the corresponding values for all subjects who underwent SAVR were 20(SD=9.2)and 6(SD=3.2) respectively. CONCLUSIONS Prosthetic valve endocarditis remains a rare but devastating complication. Bacterial endocarditis after TAVI occurs with an incidence of 0.3-2.1 per 100 patient-years in the first year after surgery and is in-hospital in 18%-60%. The results of the present study did not show a significant difference in the incidence rate of endocarditis between patients who underwent TAVI and those who underwent SAVR."],"dc:identifier":["uoadl:3399572","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399572"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επίπτωση λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας έπειτα από διαδερμική ή χειρουργική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας : συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:33Z"}