{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3399922"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3399922","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"\"Το Αφόρητο του Πραγματικού\": Ποιοτική Διευρεύνηση των Στιγμών του Κενού & της Καταφυγής στις Οθόνες","abstract":"Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκε η συλλογική νοηματοδότηση «των στιγμών του κενού», όπως επίσης η συναισθηματική και κοινωνική τους πλαισίωση και η σύνδεση τους με την καταφυγή στις οθόνες, στη σύγχρονη δικτυωμένη πραγματικότητα. Αξιοποιώντας ένα ποιοτικό ερευνητικό σχέδιο και διενεργώντας έξι ομάδες εστίασης εξετάστηκαν οι στάσεις, αντιλήψεις και εμπειρίες 27 νεαρών ενηλίκων, ηλικίας 18- 32 ετών, οι οποίοι είναι χρήστες έξυπνου κινητού τηλεφώνου. Ακολούθως, πραγματοποιήθηκε θεματική ανάλυση στα δεδομένα που συλλέχθηκαν. Αναγνωρίστηκε μια βαθύτερη δυσκολία σε σχέση με τον ορισμό «των στιγμών του κενού», καθώς η ποιοτική τους αξιολόγηση αφορούσε την απόδοση τους τόσο ως «νεκρό» όσο και ως ελεύθερο χρόνο και ακόμη την πρόσληψη τους ως διακοπή της ροής του προγράμματος αλλά και ως προνόμιο για τους ψηφιακά γηγενείς. Οι ψηφιακές συσκευές παρουσιάστηκαν ως ένα μέσο για τη διαχείριση αυτών των στιγμών και ως ρυθμιστές δυσφορικών αισθημάτων που τις συνόδευαν, όπως η βαρεμάρα, η μοναξιά και η ανασφάλεια. Επιπλέον, η νοηματική διαπραγμάτευση αυτής της διαχείρισης μεταξύ καταναγκαστικής συμπεριφοράς και συνειδητής αποσύνδεσης, εντοπίστηκε ως κοινό σημείο στις αφηγήσεις των συμμετεχόντων. Τέλος, η καταφυγή στις οθόνες παρουσιάστηκε ως απόρροια της επιταγής για μόνιμη συνδεσιμότητα και συνεχή αυτοβελτίωση με αποτέλεσμα την πληροφοριακή και ψυχική υπερφόρτωση και την εξίσωση της ανθρώπινης με τη μηχανική εμπειρία. Τα ευρήματα συζητήθηκαν σε συνάρτηση με κλασικές θεωρίες και το προγενέστερο ερευνητικό έργο, προσφέροντας μια βελτιωμένη κατανόηση αυτών των συναισθηματικά επενδεδυμένων και κοινωνικά εμποτισμένων παύσεων της καθημερινότητας και της τάσης των νεαρών ενηλίκων να στρέφονται στις οθόνες τους κατά τη διάρκεια τους.","abstract_html":"Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκε η συλλογική νοηματοδότηση «των στιγμών του κενού», όπως επίσης η συναισθηματική και κοινωνική τους πλαισίωση και η σύνδεση τους με την καταφυγή στις οθόνες, στη σύγχρονη δικτυωμένη πραγματικότητα. Αξιοποιώντας ένα ποιοτικό ερευνητικό σχέδιο και διενεργώντας έξι ομάδες εστίασης εξετάστηκαν οι στάσεις, αντιλήψεις και εμπειρίες 27 νεαρών ενηλίκων, ηλικίας 18- 32 ετών, οι οποίοι είναι χρήστες έξυπνου κινητού τηλεφώνου. Ακολούθως, πραγματοποιήθηκε θεματική ανάλυση στα δεδομένα που συλλέχθηκαν. Αναγνωρίστηκε μια βαθύτερη δυσκολία σε σχέση με τον ορισμό «των στιγμών του κενού», καθώς η ποιοτική τους αξιολόγηση αφορούσε την απόδοση τους τόσο ως «νεκρό» όσο και ως ελεύθερο χρόνο και ακόμη την πρόσληψη τους ως διακοπή της ροής του προγράμματος αλλά και ως προνόμιο για τους ψηφιακά γηγενείς. Οι ψηφιακές συσκευές παρουσιάστηκαν ως ένα μέσο για τη διαχείριση αυτών των στιγμών και ως ρυθμιστές δυσφορικών αισθημάτων που τις συνόδευαν, όπως η βαρεμάρα, η μοναξιά και η ανασφάλεια. Επιπλέον, η νοηματική διαπραγμάτευση αυτής της διαχείρισης μεταξύ καταναγκαστικής συμπεριφοράς και συνειδητής αποσύνδεσης, εντοπίστηκε ως κοινό σημείο στις αφηγήσεις των συμμετεχόντων. Τέλος, η καταφυγή στις οθόνες παρουσιάστηκε ως απόρροια της επιταγής για μόνιμη συνδεσιμότητα και συνεχή αυτοβελτίωση με αποτέλεσμα την πληροφοριακή και ψυχική υπερφόρτωση και την εξίσωση της ανθρώπινης με τη μηχανική εμπειρία. Τα ευρήματα συζητήθηκαν σε συνάρτηση με κλασικές θεωρίες και το προγενέστερο ερευνητικό έργο, προσφέροντας μια βελτιωμένη κατανόηση αυτών των συναισθηματικά επενδεδυμένων και κοινωνικά εμποτισμένων παύσεων της καθημερινότητας και της τάσης των νεαρών ενηλίκων να στρέφονται στις οθόνες τους κατά τη διάρκεια τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατελάνου Μαρία","Katelanou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:35Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3399922"],"render_values":[{"text":"uoadl:3399922","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399922","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399922","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3399922","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατελάνου Μαρία","Katelanou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3399922","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399922"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκε η συλλογική νοηματοδότηση «των στιγμών του κενού», όπως επίσης η συναισθηματική και κοινωνική τους πλαισίωση και η σύνδεση τους με την καταφυγή στις οθόνες, στη σύγχρονη δικτυωμένη πραγματικότητα. Αξιοποιώντας ένα ποιοτικό ερευνητικό σχέδιο και διενεργώντας έξι ομάδες εστίασης εξετάστηκαν οι στάσεις, αντιλήψεις και εμπειρίες 27 νεαρών ενηλίκων, ηλικίας 18- 32 ετών, οι οποίοι είναι χρήστες έξυπνου κινητού τηλεφώνου. Ακολούθως, πραγματοποιήθηκε θεματική ανάλυση στα δεδομένα που συλλέχθηκαν. Αναγνωρίστηκε μια βαθύτερη δυσκολία σε σχέση με τον ορισμό «των στιγμών του κενού», καθώς η ποιοτική τους αξιολόγηση αφορούσε την απόδοση τους τόσο ως «νεκρό» όσο και ως ελεύθερο χρόνο και ακόμη την πρόσληψη τους ως διακοπή της ροής του προγράμματος αλλά και ως προνόμιο για τους ψηφιακά γηγενείς. Οι ψηφιακές συσκευές παρουσιάστηκαν ως ένα μέσο για τη διαχείριση αυτών των στιγμών και ως ρυθμιστές δυσφορικών αισθημάτων που τις συνόδευαν, όπως η βαρεμάρα, η μοναξιά και η ανασφάλεια. Επιπλέον, η νοηματική διαπραγμάτευση αυτής της διαχείρισης μεταξύ καταναγκαστικής συμπεριφοράς και συνειδητής αποσύνδεσης, εντοπίστηκε ως κοινό σημείο στις αφηγήσεις των συμμετεχόντων. Τέλος, η καταφυγή στις οθόνες παρουσιάστηκε ως απόρροια της επιταγής για μόνιμη συνδεσιμότητα και συνεχή αυτοβελτίωση με αποτέλεσμα την πληροφοριακή και ψυχική υπερφόρτωση και την εξίσωση της ανθρώπινης με τη μηχανική εμπειρία. Τα ευρήματα συζητήθηκαν σε συνάρτηση με κλασικές θεωρίες και το προγενέστερο ερευνητικό έργο, προσφέροντας μια βελτιωμένη κατανόηση αυτών των συναισθηματικά επενδεδυμένων και κοινωνικά εμποτισμένων παύσεων της καθημερινότητας και της τάσης των νεαρών ενηλίκων να στρέφονται στις οθόνες τους κατά τη διάρκεια τους.","This study explored the collective meaning-making of \"moments of void\", as well as their emotional and social framing and their connection to the recourse to screens in our contemporary networked reality. Utilizing a qualitative research design and conducting six focus groups, the attitudes, perceptions and experiences of 27 young adults, aged 18- 32 years, who are smart phone users were examined. Subsequently, a thematic analysis was conducted on the data collected. An underlying difficulty was identified in relation to the definition of 'moments of void', as their qualitative assessment concerned their performance as both 'dead' and free time, and even their perception as both a disruption to the flow of organized time, as well as a privilege for digital natives. Digital devices were presented as a means of managing these moments and as regulators of dysphoric feelings that accompanied them, such as boredom, loneliness, and insecurity. Furthermore, the signifying negotiation of this management between compulsive behavior and conscious disconnection was identified as a common aspect in the participants' narratives. Finally, recourse to screens was presented as an outgrowth of the imperative for permanent connectivity and constant self-improvement resulting in information and mental overload and the equation of human experience to a mechanical one. Findings were discussed in relation to classical theories and prior research work, offering an improved understanding of these emotionally invested and socially imbued pauses of everyday life and also of the tendency of young adults to turn to their screens during these times."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["\"Το Αφόρητο του Πραγματικού\": Ποιοτική Διευρεύνηση των Στιγμών του Κενού & της Καταφυγής στις Οθόνες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατελάνου Μαρία","Katelanou Maria"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Στην παρούσα μελέτη διερευνήθηκε η συλλογική νοηματοδότηση «των στιγμών του κενού», όπως επίσης η συναισθηματική και κοινωνική τους πλαισίωση και η σύνδεση τους με την καταφυγή στις οθόνες, στη σύγχρονη δικτυωμένη πραγματικότητα. Αξιοποιώντας ένα ποιοτικό ερευνητικό σχέδιο και διενεργώντας έξι ομάδες εστίασης εξετάστηκαν οι στάσεις, αντιλήψεις και εμπειρίες 27 νεαρών ενηλίκων, ηλικίας 18- 32 ετών, οι οποίοι είναι χρήστες έξυπνου κινητού τηλεφώνου. Ακολούθως, πραγματοποιήθηκε θεματική ανάλυση στα δεδομένα που συλλέχθηκαν. Αναγνωρίστηκε μια βαθύτερη δυσκολία σε σχέση με τον ορισμό «των στιγμών του κενού», καθώς η ποιοτική τους αξιολόγηση αφορούσε την απόδοση τους τόσο ως «νεκρό» όσο και ως ελεύθερο χρόνο και ακόμη την πρόσληψη τους ως διακοπή της ροής του προγράμματος αλλά και ως προνόμιο για τους ψηφιακά γηγενείς. Οι ψηφιακές συσκευές παρουσιάστηκαν ως ένα μέσο για τη διαχείριση αυτών των στιγμών και ως ρυθμιστές δυσφορικών αισθημάτων που τις συνόδευαν, όπως η βαρεμάρα, η μοναξιά και η ανασφάλεια. Επιπλέον, η νοηματική διαπραγμάτευση αυτής της διαχείρισης μεταξύ καταναγκαστικής συμπεριφοράς και συνειδητής αποσύνδεσης, εντοπίστηκε ως κοινό σημείο στις αφηγήσεις των συμμετεχόντων. Τέλος, η καταφυγή στις οθόνες παρουσιάστηκε ως απόρροια της επιταγής για μόνιμη συνδεσιμότητα και συνεχή αυτοβελτίωση με αποτέλεσμα την πληροφοριακή και ψυχική υπερφόρτωση και την εξίσωση της ανθρώπινης με τη μηχανική εμπειρία. Τα ευρήματα συζητήθηκαν σε συνάρτηση με κλασικές θεωρίες και το προγενέστερο ερευνητικό έργο, προσφέροντας μια βελτιωμένη κατανόηση αυτών των συναισθηματικά επενδεδυμένων και κοινωνικά εμποτισμένων παύσεων της καθημερινότητας και της τάσης των νεαρών ενηλίκων να στρέφονται στις οθόνες τους κατά τη διάρκεια τους.","This study explored the collective meaning-making of \"moments of void\", as well as their emotional and social framing and their connection to the recourse to screens in our contemporary networked reality. Utilizing a qualitative research design and conducting six focus groups, the attitudes, perceptions and experiences of 27 young adults, aged 18- 32 years, who are smart phone users were examined. Subsequently, a thematic analysis was conducted on the data collected. An underlying difficulty was identified in relation to the definition of 'moments of void', as their qualitative assessment concerned their performance as both 'dead' and free time, and even their perception as both a disruption to the flow of organized time, as well as a privilege for digital natives. Digital devices were presented as a means of managing these moments and as regulators of dysphoric feelings that accompanied them, such as boredom, loneliness, and insecurity. Furthermore, the signifying negotiation of this management between compulsive behavior and conscious disconnection was identified as a common aspect in the participants' narratives. Finally, recourse to screens was presented as an outgrowth of the imperative for permanent connectivity and constant self-improvement resulting in information and mental overload and the equation of human experience to a mechanical one. Findings were discussed in relation to classical theories and prior research work, offering an improved understanding of these emotionally invested and socially imbued pauses of everyday life and also of the tendency of young adults to turn to their screens during these times."],"dc:identifier":["uoadl:3399922","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399922"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["\"Το Αφόρητο του Πραγματικού\": Ποιοτική Διευρεύνηση των Στιγμών του Κενού & της Καταφυγής στις Οθόνες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:35Z"}