{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3399966"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3399966","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"η εμπλοκή των εκτελεστικών λειτουργιών κατά την επίλυση μαθηματικών προβλημάτων – ασκήσεων»","abstract":"Η παρούσα εργασία αναφέρεται στις εκτελεστικές λειτουργίες της αναστολής, της μνήμης εργασίας, της γνωστικής ευελιξίας, του συλλογισμού, της λήψης αποφάσεων της επίλυσης προβλημάτων και του προγραμματισμού. Οι εκτελεστικές λειτουργίες χωρίζονται σε λειτουργίες χαμηλότερης και υψηλότερης τάξης (Marulis et al., 2019), όπου στις πρώτες συγκαταλέγονται βασικές γνωστικές διεργασίες, απαραίτητες για τη διεκπεραίωση εργασιών και οι δεύτερες συνθέτουν αυτοτελείς γνωστικές ικανότητες, χαρακτηριστικό παράδειγμα των οποίων αποτελούν οι μαθηματικές δεξιότητες, στις οποίες φαίνεται να διακρίνονται κάποιοι μαθητές. Aπό την εκτενέστερη έρευνα των Miyake et al. (2000), συνάγεται το συμπέρασμα ότι από τις εκτελεστικές λειτουργίες η αναστολή, η μνήμη εργασίας και η γνωστική ευελιξία αποτελούν βασικά δομικά συστατικά του συλλογισμού, της λήψης αποφάσεων της επίλυσης προβλημάτων και του προγραμματισμού. Αυτές οι εκτελεστικές λειτουργίες ανήκουν στο φάσμα της υψηλότερης τάξης και συνθέτουν τη “νοημοσύνη”. H νοημοσύνη χαρακτηρίζεται ως “συλλογιστική ικανότητα που βρίσκεται σε συνεχή ροή υπό των έλεγχο των συναισθημάτων (Ferrer, E., 2009). Ο όρος “νοημοσύνη” εδώ χρησιμοποιείται καταχρηστικά δηλώνοντας τις γνωστικές δεξιότητες στο σύνολό τους. Όπως, θα δούμε παρακάτω ο έλεγχος των συναισθημάτων, που καλείται ως αυτορρύθμιση είναι ο βασικός πυλώνας ανάπτυξης των εκτελεστικών λειτουργιών (Anderson, 2002). Μέσω βιβλιογραφικής ανασκόπησης παρουσιάζονται οι βασικές εκτελεστικές λειτουργίες της αναστολής, της μνήμης εργασίας και της γνωστικής ευελιξίας. Παρουσιάζονται μελέτες που δείχνουν εάν ο βαθμός ανάπτυξής καθεμίας χωριστά σχετίζεται εκείνον των υπολοίπων και θα γίνει αναφορά σε κάποια βασικά ενοποιημένα μοντέλα εκτελεστικών λειτουργιών Zelazo, P. D., Carter, A., Reznick, J. S., & Frye, D. (1997); Banich, Marie T. (2009), P. (2002); Ropovik, Ivan (2014). Μέσω βιβλιογραφικής ανασκόπησης παρουσιάζονται μελέτες που εξετάζουν την εμπλοκή των εκτελεστικών λειτουργιών στην επίλυση μαθηματικών προβλημάτων. Παρουσιάζονται με παραδείγματα, που εφαρμόζουν τη μεθόδο Polya (Polya, 1945) κατά την επίλυση μαθηματικών προβλημάτων/ ασκήσεων, περιλαμβάνει τέσσερα βασικά στάδια, σε καθένα από τα οποία φαίνεται ξεχωριστά ο προεξάρχων ρόλος και μίας διαφορετικής εκτελεστικής λειτουργίας . Η μεθόδος (Polya, 1945), εφαρμόζεται από τους εκπαιδευτικούς με σκοπό την ενίσχυση των εκτελεστικών λειτουργιών με την ενσωμάτωση των αρχών της αυτορρυθμιζόμενης μάθησης (SRL). Βασικός στόχος της μεθόδου είναι η σταθερή εποικοδόμηση γνωστικών ικανοτήτων, υποβάλλοντας τους μαθητές στην διαδικασία να θέτουν σε συνεχή έλεγχο την προσοχή και το συναίσθημά τους, με σκοπό την ενίσχυση των εκτελεστικών λειτουργιών. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η εφαρμογή της μεθόδου Polya στη διδασκαλία των μαθηματικών επιφέρει θεαματικά αποτελέσματα στη βελτίωση της μνήμης εργασίας. Η αυτορρυθμιστική μάθηση φαίνεται να εξυπηρετεί σε μεγάλο βαθμό στη βελτιστοποίηση της απόδοσης της μνήμης εργασίας και της επεξεργασίας της πληροφορίας, με αποτέλεσμα να προάγει την ανάπτυξη των εκτελεστικών λειτουργιών στο σύνολό τους (Baars, Martine; Wijnia, Lisette; Paas, Fred (2017); Qing Zhou; Stephen H. Chen; Alexandra Main (2012); Fred Paas (2006). Εν κατακλείδι, κατά την επίλυση μαθηματικών προβλημάτων/ασκήσεων εμπλέκεται σταθερά η ικανότητα της λήψης αποφάσεων, η οποία καθιστά εφικτή την επίλυση τους. Έτσι, θα γίνει αναφορά σε κάποια μοντέλα λήψης αποφάσεων, όπως έχουν αναλυθεί σε έρευνες (Miller 2004, Blömeke, 2015 κ.α) και θα αντιπαραβληθούν με τα βασικά μοντέλα της αυτορρυθμιζόμενης μάθησης (SRL), που στηρίζεται στις αρχές τις κατασκευαστικής θεωρίας (Piaget, 1953, Bruner, 1956, Vygotsky, 1978), καθώς είναι αξιοσημείωτη η ομοιότητα, που υπάρχει μεταξύ τους. Οι έρευνες που θα παρουσιαστούν σχετικά με τις εκτελεστικές λειτουργίες και την αυτορρυθμιζόμενη μάθηση συντείνουν στο συμπέρασμα ότι οι εκτελεστικές λειτουργίες χαμηλότερης τάξης μπορούν να αναπτυχθούν τα μέγιστα μέσα από ένα περιβάλλον διδασκαλίας, που βασίζεται στην αυτορρυθμιζόμενη μάθηση και να οικοδομήσουν τις γνωστικές δεξιότητες, που είναι απαραίτητες για την επίλυση των μαθηματικών προβλημάτων/ασκήσεων.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία αναφέρεται στις εκτελεστικές λειτουργίες της αναστολής, της μνήμης εργασίας, της γνωστικής ευελιξίας, του συλλογισμού, της λήψης αποφάσεων της επίλυσης προβλημάτων και του προγραμματισμού. Οι εκτελεστικές λειτουργίες χωρίζονται σε λειτουργίες χαμηλότερης και υψηλότερης τάξης (Marulis et al., 2019), όπου στις πρώτες συγκαταλέγονται βασικές γνωστικές διεργασίες, απαραίτητες για τη διεκπεραίωση εργασιών και οι δεύτερες συνθέτουν αυτοτελείς γνωστικές ικανότητες, χαρακτηριστικό παράδειγμα των οποίων αποτελούν οι μαθηματικές δεξιότητες, στις οποίες φαίνεται να διακρίνονται κάποιοι μαθητές. Aπό την εκτενέστερη έρευνα των Miyake et al. (2000), συνάγεται το συμπέρασμα ότι από τις εκτελεστικές λειτουργίες η αναστολή, η μνήμη εργασίας και η γνωστική ευελιξία αποτελούν βασικά δομικά συστατικά του συλλογισμού, της λήψης αποφάσεων της επίλυσης προβλημάτων και του προγραμματισμού. Αυτές οι εκτελεστικές λειτουργίες ανήκουν στο φάσμα της υψηλότερης τάξης και συνθέτουν τη “νοημοσύνη”. H νοημοσύνη χαρακτηρίζεται ως “συλλογιστική ικανότητα που βρίσκεται σε συνεχή ροή υπό των έλεγχο των συναισθημάτων (Ferrer, E., 2009). Ο όρος “νοημοσύνη” εδώ χρησιμοποιείται καταχρηστικά δηλώνοντας τις γνωστικές δεξιότητες στο σύνολό τους. Όπως, θα δούμε παρακάτω ο έλεγχος των συναισθημάτων, που καλείται ως αυτορρύθμιση είναι ο βασικός πυλώνας ανάπτυξης των εκτελεστικών λειτουργιών (Anderson, 2002). Μέσω βιβλιογραφικής ανασκόπησης παρουσιάζονται οι βασικές εκτελεστικές λειτουργίες της αναστολής, της μνήμης εργασίας και της γνωστικής ευελιξίας. Παρουσιάζονται μελέτες που δείχνουν εάν ο βαθμός ανάπτυξής καθεμίας χωριστά σχετίζεται εκείνον των υπολοίπων και θα γίνει αναφορά σε κάποια βασικά ενοποιημένα μοντέλα εκτελεστικών λειτουργιών Zelazo, P. D., Carter, A., Reznick, J. S., &amp; Frye, D. (1997); Banich, Marie T. (2009), P. (2002); Ropovik, Ivan (2014). Μέσω βιβλιογραφικής ανασκόπησης παρουσιάζονται μελέτες που εξετάζουν την εμπλοκή των εκτελεστικών λειτουργιών στην επίλυση μαθηματικών προβλημάτων. Παρουσιάζονται με παραδείγματα, που εφαρμόζουν τη μεθόδο Polya (Polya, 1945) κατά την επίλυση μαθηματικών προβλημάτων/ ασκήσεων, περιλαμβάνει τέσσερα βασικά στάδια, σε καθένα από τα οποία φαίνεται ξεχωριστά ο προεξάρχων ρόλος και μίας διαφορετικής εκτελεστικής λειτουργίας . Η μεθόδος (Polya, 1945), εφαρμόζεται από τους εκπαιδευτικούς με σκοπό την ενίσχυση των εκτελεστικών λειτουργιών με την ενσωμάτωση των αρχών της αυτορρυθμιζόμενης μάθησης (SRL). Βασικός στόχος της μεθόδου είναι η σταθερή εποικοδόμηση γνωστικών ικανοτήτων, υποβάλλοντας τους μαθητές στην διαδικασία να θέτουν σε συνεχή έλεγχο την προσοχή και το συναίσθημά τους, με σκοπό την ενίσχυση των εκτελεστικών λειτουργιών. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η εφαρμογή της μεθόδου Polya στη διδασκαλία των μαθηματικών επιφέρει θεαματικά αποτελέσματα στη βελτίωση της μνήμης εργασίας. Η αυτορρυθμιστική μάθηση φαίνεται να εξυπηρετεί σε μεγάλο βαθμό στη βελτιστοποίηση της απόδοσης της μνήμης εργασίας και της επεξεργασίας της πληροφορίας, με αποτέλεσμα να προάγει την ανάπτυξη των εκτελεστικών λειτουργιών στο σύνολό τους (Baars, Martine; Wijnia, Lisette; Paas, Fred (2017); Qing Zhou; Stephen H. Chen; Alexandra Main (2012); Fred Paas (2006). Εν κατακλείδι, κατά την επίλυση μαθηματικών προβλημάτων/ασκήσεων εμπλέκεται σταθερά η ικανότητα της λήψης αποφάσεων, η οποία καθιστά εφικτή την επίλυση τους. Έτσι, θα γίνει αναφορά σε κάποια μοντέλα λήψης αποφάσεων, όπως έχουν αναλυθεί σε έρευνες (Miller 2004, Blömeke, 2015 κ.α) και θα αντιπαραβληθούν με τα βασικά μοντέλα της αυτορρυθμιζόμενης μάθησης (SRL), που στηρίζεται στις αρχές τις κατασκευαστικής θεωρίας (Piaget, 1953, Bruner, 1956, Vygotsky, 1978), καθώς είναι αξιοσημείωτη η ομοιότητα, που υπάρχει μεταξύ τους. Οι έρευνες που θα παρουσιαστούν σχετικά με τις εκτελεστικές λειτουργίες και την αυτορρυθμιζόμενη μάθηση συντείνουν στο συμπέρασμα ότι οι εκτελεστικές λειτουργίες χαμηλότερης τάξης μπορούν να αναπτυχθούν τα μέγιστα μέσα από ένα περιβάλλον διδασκαλίας, που βασίζεται στην αυτορρυθμιζόμενη μάθηση και να οικοδομήσουν τις γνωστικές δεξιότητες, που είναι απαραίτητες για την επίλυση των μαθηματικών προβλημάτων/ασκήσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Τρικαλιώτη Χρυσούλα","Trikalioti Chrysoula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:35Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3399966"],"render_values":[{"text":"uoadl:3399966","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399966","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399966","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3399966","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τρικαλιώτη Χρυσούλα","Trikalioti Chrysoula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3399966","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399966"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία αναφέρεται στις εκτελεστικές λειτουργίες της αναστολής, της μνήμης εργασίας, της γνωστικής ευελιξίας, του συλλογισμού, της λήψης αποφάσεων της επίλυσης προβλημάτων και του προγραμματισμού. Οι εκτελεστικές λειτουργίες χωρίζονται σε λειτουργίες χαμηλότερης και υψηλότερης τάξης (Marulis et al., 2019), όπου στις πρώτες συγκαταλέγονται βασικές γνωστικές διεργασίες, απαραίτητες για τη διεκπεραίωση εργασιών και οι δεύτερες συνθέτουν αυτοτελείς γνωστικές ικανότητες, χαρακτηριστικό παράδειγμα των οποίων αποτελούν οι μαθηματικές δεξιότητες, στις οποίες φαίνεται να διακρίνονται κάποιοι μαθητές. Aπό την εκτενέστερη έρευνα των Miyake et al. (2000), συνάγεται το συμπέρασμα ότι από τις εκτελεστικές λειτουργίες η αναστολή, η μνήμη εργασίας και η γνωστική ευελιξία αποτελούν βασικά δομικά συστατικά του συλλογισμού, της λήψης αποφάσεων της επίλυσης προβλημάτων και του προγραμματισμού. Αυτές οι εκτελεστικές λειτουργίες ανήκουν στο φάσμα της υψηλότερης τάξης και συνθέτουν τη “νοημοσύνη”. H νοημοσύνη χαρακτηρίζεται ως “συλλογιστική ικανότητα που βρίσκεται σε συνεχή ροή υπό των έλεγχο των συναισθημάτων (Ferrer, E., 2009). Ο όρος “νοημοσύνη” εδώ χρησιμοποιείται καταχρηστικά δηλώνοντας τις γνωστικές δεξιότητες στο σύνολό τους. Όπως, θα δούμε παρακάτω ο έλεγχος των συναισθημάτων, που καλείται ως αυτορρύθμιση είναι ο βασικός πυλώνας ανάπτυξης των εκτελεστικών λειτουργιών (Anderson, 2002). Μέσω βιβλιογραφικής ανασκόπησης παρουσιάζονται οι βασικές εκτελεστικές λειτουργίες της αναστολής, της μνήμης εργασίας και της γνωστικής ευελιξίας. Παρουσιάζονται μελέτες που δείχνουν εάν ο βαθμός ανάπτυξής καθεμίας χωριστά σχετίζεται εκείνον των υπολοίπων και θα γίνει αναφορά σε κάποια βασικά ενοποιημένα μοντέλα εκτελεστικών λειτουργιών Zelazo, P. D., Carter, A., Reznick, J. S., & Frye, D. (1997); Banich, Marie T. (2009), P. (2002); Ropovik, Ivan (2014). Μέσω βιβλιογραφικής ανασκόπησης παρουσιάζονται μελέτες που εξετάζουν την εμπλοκή των εκτελεστικών λειτουργιών στην επίλυση μαθηματικών προβλημάτων. Παρουσιάζονται με παραδείγματα, που εφαρμόζουν τη μεθόδο Polya (Polya, 1945) κατά την επίλυση μαθηματικών προβλημάτων/ ασκήσεων, περιλαμβάνει τέσσερα βασικά στάδια, σε καθένα από τα οποία φαίνεται ξεχωριστά ο προεξάρχων ρόλος και μίας διαφορετικής εκτελεστικής λειτουργίας . Η μεθόδος (Polya, 1945), εφαρμόζεται από τους εκπαιδευτικούς με σκοπό την ενίσχυση των εκτελεστικών λειτουργιών με την ενσωμάτωση των αρχών της αυτορρυθμιζόμενης μάθησης (SRL). Βασικός στόχος της μεθόδου είναι η σταθερή εποικοδόμηση γνωστικών ικανοτήτων, υποβάλλοντας τους μαθητές στην διαδικασία να θέτουν σε συνεχή έλεγχο την προσοχή και το συναίσθημά τους, με σκοπό την ενίσχυση των εκτελεστικών λειτουργιών. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η εφαρμογή της μεθόδου Polya στη διδασκαλία των μαθηματικών επιφέρει θεαματικά αποτελέσματα στη βελτίωση της μνήμης εργασίας. Η αυτορρυθμιστική μάθηση φαίνεται να εξυπηρετεί σε μεγάλο βαθμό στη βελτιστοποίηση της απόδοσης της μνήμης εργασίας και της επεξεργασίας της πληροφορίας, με αποτέλεσμα να προάγει την ανάπτυξη των εκτελεστικών λειτουργιών στο σύνολό τους (Baars, Martine; Wijnia, Lisette; Paas, Fred (2017); Qing Zhou; Stephen H. Chen; Alexandra Main (2012); Fred Paas (2006). Εν κατακλείδι, κατά την επίλυση μαθηματικών προβλημάτων/ασκήσεων εμπλέκεται σταθερά η ικανότητα της λήψης αποφάσεων, η οποία καθιστά εφικτή την επίλυση τους. Έτσι, θα γίνει αναφορά σε κάποια μοντέλα λήψης αποφάσεων, όπως έχουν αναλυθεί σε έρευνες (Miller 2004, Blömeke, 2015 κ.α) και θα αντιπαραβληθούν με τα βασικά μοντέλα της αυτορρυθμιζόμενης μάθησης (SRL), που στηρίζεται στις αρχές τις κατασκευαστικής θεωρίας (Piaget, 1953, Bruner, 1956, Vygotsky, 1978), καθώς είναι αξιοσημείωτη η ομοιότητα, που υπάρχει μεταξύ τους. Οι έρευνες που θα παρουσιαστούν σχετικά με τις εκτελεστικές λειτουργίες και την αυτορρυθμιζόμενη μάθηση συντείνουν στο συμπέρασμα ότι οι εκτελεστικές λειτουργίες χαμηλότερης τάξης μπορούν να αναπτυχθούν τα μέγιστα μέσα από ένα περιβάλλον διδασκαλίας, που βασίζεται στην αυτορρυθμιζόμενη μάθηση και να οικοδομήσουν τις γνωστικές δεξιότητες, που είναι απαραίτητες για την επίλυση των μαθηματικών προβλημάτων/ασκήσεων.","This paper addresses the executive functions of inhibition, working memory, cognitive flexibility, reasoning, decision making, problem solving and planning. Executive functions are divided into lower-order and higher-order functions (Marulis et al., 2019), where the former include basic cognitive processes necessary for task completion and the latter constitute self-contained cognitive abilities, a typical example of which are mathematical skills, in which some students seem to excel. From the more extensive research by Miyake et al. (2000), it is concluded that of the executive functions, inhibition, working memory and cognitive flexibility are key building blocks of reasoning, decision-making, problem solving and planning. These executive functions belong to the higher order spectrum and constitute 'intelligence'. Intelligence is described as \"reasoning ability that is in a constant state of flux under the control of emotions (Ferrer, E., 2009). The term \"intelligence\" is here misused to denote cognitive skills as a whole. As, we will see below the control of emotions, referred to as self-regulation is the main pillar of development of executive functions (Anderson, 2002). Through a literature review, the main executive functions of inhibition, working memory and cognitive flexibility are presented. Studies are presented that show whether the degree of development of each separately relates to that of the others and some key unified models of executive functions will be discussed Zelazo, P. D., Carter, A., Reznick, J. S., & Frye, D. (1997); Banich, Marie T. (2009), P. (2002); Ropovik, Ivan (2014). Through a literature review, studies examining the involvement of executive functions in mathematical problem solving are presented. They are presented with examples, applying the Polya method (Polya, 1945) when solving mathematical problems/tasks, it includes four main stages, in each of which the prominent role of a different executive function is shown separately . The method (Polya, 1945), is applied by teachers in order to strengthen executive functions by incorporating the principles of self-regulated learning (SRL). The main goal of the method is the steady building of cognitive skills, subjecting students to the process of putting their attention and emotion under constant control, in order to strengthen executive functions. The findings show that the application of the Polya method in teaching mathematics brings about dramatic results in improving working memory. Self-regulatory learning appears to serve greatly in optimizing the performance of working memory and information processing, thereby promoting the development of executive functions as a whole (Baars, Martine; Wijnia, Lisette; Paas, Fred (2017); Qing Zhou; Stephen H. Chen; Alexandra Main (2012); Fred Paas (2006). In conclusion, when solving mathematical problems/exercises, the ability to make decisions is invariably involved, which makes their solution possible. Thus, some models of decision making, as analysed in research (Miller 2004; Blömeke, 2015, etc.) will be referred to and contrasted with the basic models of self-regulated learning (SRL), based on the principles of constructionist theory (Piaget, 1953; Bruner, 1956; Vygotsky, 1978), as the similarity, which exists between them, is remarkable. The research that will be presented on executive functions and self-regulated learning leads to the conclusion that lower-order executive functions can be maximally developed through a teaching environment based on self-regulated learning and build the cognitive skills necessary to solve mathematical problems/exercises."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["η εμπλοκή των εκτελεστικών λειτουργιών κατά την επίλυση μαθηματικών προβλημάτων – ασκήσεων»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τρικαλιώτη Χρυσούλα","Trikalioti Chrysoula"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία αναφέρεται στις εκτελεστικές λειτουργίες της αναστολής, της μνήμης εργασίας, της γνωστικής ευελιξίας, του συλλογισμού, της λήψης αποφάσεων της επίλυσης προβλημάτων και του προγραμματισμού. Οι εκτελεστικές λειτουργίες χωρίζονται σε λειτουργίες χαμηλότερης και υψηλότερης τάξης (Marulis et al., 2019), όπου στις πρώτες συγκαταλέγονται βασικές γνωστικές διεργασίες, απαραίτητες για τη διεκπεραίωση εργασιών και οι δεύτερες συνθέτουν αυτοτελείς γνωστικές ικανότητες, χαρακτηριστικό παράδειγμα των οποίων αποτελούν οι μαθηματικές δεξιότητες, στις οποίες φαίνεται να διακρίνονται κάποιοι μαθητές. Aπό την εκτενέστερη έρευνα των Miyake et al. (2000), συνάγεται το συμπέρασμα ότι από τις εκτελεστικές λειτουργίες η αναστολή, η μνήμη εργασίας και η γνωστική ευελιξία αποτελούν βασικά δομικά συστατικά του συλλογισμού, της λήψης αποφάσεων της επίλυσης προβλημάτων και του προγραμματισμού. Αυτές οι εκτελεστικές λειτουργίες ανήκουν στο φάσμα της υψηλότερης τάξης και συνθέτουν τη “νοημοσύνη”. H νοημοσύνη χαρακτηρίζεται ως “συλλογιστική ικανότητα που βρίσκεται σε συνεχή ροή υπό των έλεγχο των συναισθημάτων (Ferrer, E., 2009). Ο όρος “νοημοσύνη” εδώ χρησιμοποιείται καταχρηστικά δηλώνοντας τις γνωστικές δεξιότητες στο σύνολό τους. Όπως, θα δούμε παρακάτω ο έλεγχος των συναισθημάτων, που καλείται ως αυτορρύθμιση είναι ο βασικός πυλώνας ανάπτυξης των εκτελεστικών λειτουργιών (Anderson, 2002). Μέσω βιβλιογραφικής ανασκόπησης παρουσιάζονται οι βασικές εκτελεστικές λειτουργίες της αναστολής, της μνήμης εργασίας και της γνωστικής ευελιξίας. Παρουσιάζονται μελέτες που δείχνουν εάν ο βαθμός ανάπτυξής καθεμίας χωριστά σχετίζεται εκείνον των υπολοίπων και θα γίνει αναφορά σε κάποια βασικά ενοποιημένα μοντέλα εκτελεστικών λειτουργιών Zelazo, P. D., Carter, A., Reznick, J. S., & Frye, D. (1997); Banich, Marie T. (2009), P. (2002); Ropovik, Ivan (2014). Μέσω βιβλιογραφικής ανασκόπησης παρουσιάζονται μελέτες που εξετάζουν την εμπλοκή των εκτελεστικών λειτουργιών στην επίλυση μαθηματικών προβλημάτων. Παρουσιάζονται με παραδείγματα, που εφαρμόζουν τη μεθόδο Polya (Polya, 1945) κατά την επίλυση μαθηματικών προβλημάτων/ ασκήσεων, περιλαμβάνει τέσσερα βασικά στάδια, σε καθένα από τα οποία φαίνεται ξεχωριστά ο προεξάρχων ρόλος και μίας διαφορετικής εκτελεστικής λειτουργίας . Η μεθόδος (Polya, 1945), εφαρμόζεται από τους εκπαιδευτικούς με σκοπό την ενίσχυση των εκτελεστικών λειτουργιών με την ενσωμάτωση των αρχών της αυτορρυθμιζόμενης μάθησης (SRL). Βασικός στόχος της μεθόδου είναι η σταθερή εποικοδόμηση γνωστικών ικανοτήτων, υποβάλλοντας τους μαθητές στην διαδικασία να θέτουν σε συνεχή έλεγχο την προσοχή και το συναίσθημά τους, με σκοπό την ενίσχυση των εκτελεστικών λειτουργιών. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η εφαρμογή της μεθόδου Polya στη διδασκαλία των μαθηματικών επιφέρει θεαματικά αποτελέσματα στη βελτίωση της μνήμης εργασίας. Η αυτορρυθμιστική μάθηση φαίνεται να εξυπηρετεί σε μεγάλο βαθμό στη βελτιστοποίηση της απόδοσης της μνήμης εργασίας και της επεξεργασίας της πληροφορίας, με αποτέλεσμα να προάγει την ανάπτυξη των εκτελεστικών λειτουργιών στο σύνολό τους (Baars, Martine; Wijnia, Lisette; Paas, Fred (2017); Qing Zhou; Stephen H. Chen; Alexandra Main (2012); Fred Paas (2006). Εν κατακλείδι, κατά την επίλυση μαθηματικών προβλημάτων/ασκήσεων εμπλέκεται σταθερά η ικανότητα της λήψης αποφάσεων, η οποία καθιστά εφικτή την επίλυση τους. Έτσι, θα γίνει αναφορά σε κάποια μοντέλα λήψης αποφάσεων, όπως έχουν αναλυθεί σε έρευνες (Miller 2004, Blömeke, 2015 κ.α) και θα αντιπαραβληθούν με τα βασικά μοντέλα της αυτορρυθμιζόμενης μάθησης (SRL), που στηρίζεται στις αρχές τις κατασκευαστικής θεωρίας (Piaget, 1953, Bruner, 1956, Vygotsky, 1978), καθώς είναι αξιοσημείωτη η ομοιότητα, που υπάρχει μεταξύ τους. Οι έρευνες που θα παρουσιαστούν σχετικά με τις εκτελεστικές λειτουργίες και την αυτορρυθμιζόμενη μάθηση συντείνουν στο συμπέρασμα ότι οι εκτελεστικές λειτουργίες χαμηλότερης τάξης μπορούν να αναπτυχθούν τα μέγιστα μέσα από ένα περιβάλλον διδασκαλίας, που βασίζεται στην αυτορρυθμιζόμενη μάθηση και να οικοδομήσουν τις γνωστικές δεξιότητες, που είναι απαραίτητες για την επίλυση των μαθηματικών προβλημάτων/ασκήσεων.","This paper addresses the executive functions of inhibition, working memory, cognitive flexibility, reasoning, decision making, problem solving and planning. Executive functions are divided into lower-order and higher-order functions (Marulis et al., 2019), where the former include basic cognitive processes necessary for task completion and the latter constitute self-contained cognitive abilities, a typical example of which are mathematical skills, in which some students seem to excel. From the more extensive research by Miyake et al. (2000), it is concluded that of the executive functions, inhibition, working memory and cognitive flexibility are key building blocks of reasoning, decision-making, problem solving and planning. These executive functions belong to the higher order spectrum and constitute 'intelligence'. Intelligence is described as \"reasoning ability that is in a constant state of flux under the control of emotions (Ferrer, E., 2009). The term \"intelligence\" is here misused to denote cognitive skills as a whole. As, we will see below the control of emotions, referred to as self-regulation is the main pillar of development of executive functions (Anderson, 2002). Through a literature review, the main executive functions of inhibition, working memory and cognitive flexibility are presented. Studies are presented that show whether the degree of development of each separately relates to that of the others and some key unified models of executive functions will be discussed Zelazo, P. D., Carter, A., Reznick, J. S., & Frye, D. (1997); Banich, Marie T. (2009), P. (2002); Ropovik, Ivan (2014). Through a literature review, studies examining the involvement of executive functions in mathematical problem solving are presented. They are presented with examples, applying the Polya method (Polya, 1945) when solving mathematical problems/tasks, it includes four main stages, in each of which the prominent role of a different executive function is shown separately . The method (Polya, 1945), is applied by teachers in order to strengthen executive functions by incorporating the principles of self-regulated learning (SRL). The main goal of the method is the steady building of cognitive skills, subjecting students to the process of putting their attention and emotion under constant control, in order to strengthen executive functions. The findings show that the application of the Polya method in teaching mathematics brings about dramatic results in improving working memory. Self-regulatory learning appears to serve greatly in optimizing the performance of working memory and information processing, thereby promoting the development of executive functions as a whole (Baars, Martine; Wijnia, Lisette; Paas, Fred (2017); Qing Zhou; Stephen H. Chen; Alexandra Main (2012); Fred Paas (2006). In conclusion, when solving mathematical problems/exercises, the ability to make decisions is invariably involved, which makes their solution possible. Thus, some models of decision making, as analysed in research (Miller 2004; Blömeke, 2015, etc.) will be referred to and contrasted with the basic models of self-regulated learning (SRL), based on the principles of constructionist theory (Piaget, 1953; Bruner, 1956; Vygotsky, 1978), as the similarity, which exists between them, is remarkable. The research that will be presented on executive functions and self-regulated learning leads to the conclusion that lower-order executive functions can be maximally developed through a teaching environment based on self-regulated learning and build the cognitive skills necessary to solve mathematical problems/exercises."],"dc:identifier":["uoadl:3399966","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3399966"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["η εμπλοκή των εκτελεστικών λειτουργιών κατά την επίλυση μαθηματικών προβλημάτων – ασκήσεων»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:35Z"}