{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3400071"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3400071","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Delirium μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση: Συστηματική Ανασκόπηση","abstract":"Εισαγωγή: Tο παραλήρημα είναι ένα σημαντικό πρόβλημα για τους ασθενείς που νοσηλεύονται σε νοσοκομείο και σχετίζεται με σοβαρές δυσμενείς εκβάσεις, όπως αυξημένη θνησιμότητα, ιδρυματοποίηση και άνοια. Το παραλήρημα μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση διαγιγνώσκεται στο 26%-52% των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συχνότητας εμφάνισης και των παραγόντων κινδύνου για παραλήρημα μετά από καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και αναζήτηση άρθρων στις διεθνείς βάσεις δεδομένων (Pubmed, Cinahl, Google Scholar, Cochrane Library). Τέθηκε χρονικός περιορισμός αναφορικά με την ημερομηνία δημοσίευσης των άρθρων (άρθρα που έχουν δημοσιευθεί την τελευταία 15ετία). Βρέθηκαν 5 μελέτες που πληρούσαν τα κριτήρια για τη συμμετοχή τους στην ανασκόπηση. Αποτελέσματα: Το ποσοστό εμφάνισης παραληρήματος μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση κατά μέσο όρο στις περισσότερες μελέτες βρέθηκε περίπου 25%. Μετεγχειρητικοί παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη παραληρήματος ήταν η μεγάλη ηλικία, η προηγούμενη εμφάνιση κατάθλιψης, η παρατεταμένη νοσηλεία στη ΜΕΘ, η διάρκεια παραμονής στην καρδιοπνευμονική παράκαμψη, η διάρκεια παραμονής στη μηχανική υποστήριξη της αναπνοής και το εμπύρετο. Συμπεράσματα: Υπάρχουν πολλοί τροποποιήσιμοι και μη τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου που προδιαθέτουν τους ασθενείς σε μετεγχειρητικό παραλήρημα, όπως η άνοια, η κατάθλιψη, η υπέρταση, ο διαβήτης, το ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου, η συστηματική φλεγμονή από τη χειρουργική επέμβαση και η καρδιοπνευμονική παράκαμψη. Η υιοθέτηση μιας διεπιστημονικής προσέγγισης και η χρήση εξειδικευμένων προγραμμάτων βοηθούν στην ενίσχυση των αποτελεσμάτων της φροντίδας που παρέχει στον ασθενή με παραλήρημα η ομάδα υγείας του κάθε νοσοκομείου.","abstract_html":"Εισαγωγή: Tο παραλήρημα είναι ένα σημαντικό πρόβλημα για τους ασθενείς που νοσηλεύονται σε νοσοκομείο και σχετίζεται με σοβαρές δυσμενείς εκβάσεις, όπως αυξημένη θνησιμότητα, ιδρυματοποίηση και άνοια. Το παραλήρημα μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση διαγιγνώσκεται στο 26%-52% των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συχνότητας εμφάνισης και των παραγόντων κινδύνου για παραλήρημα μετά από καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και αναζήτηση άρθρων στις διεθνείς βάσεις δεδομένων (Pubmed, Cinahl, Google Scholar, Cochrane Library). Τέθηκε χρονικός περιορισμός αναφορικά με την ημερομηνία δημοσίευσης των άρθρων (άρθρα που έχουν δημοσιευθεί την τελευταία 15ετία). Βρέθηκαν 5 μελέτες που πληρούσαν τα κριτήρια για τη συμμετοχή τους στην ανασκόπηση. Αποτελέσματα: Το ποσοστό εμφάνισης παραληρήματος μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση κατά μέσο όρο στις περισσότερες μελέτες βρέθηκε περίπου 25%. Μετεγχειρητικοί παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη παραληρήματος ήταν η μεγάλη ηλικία, η προηγούμενη εμφάνιση κατάθλιψης, η παρατεταμένη νοσηλεία στη ΜΕΘ, η διάρκεια παραμονής στην καρδιοπνευμονική παράκαμψη, η διάρκεια παραμονής στη μηχανική υποστήριξη της αναπνοής και το εμπύρετο. Συμπεράσματα: Υπάρχουν πολλοί τροποποιήσιμοι και μη τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου που προδιαθέτουν τους ασθενείς σε μετεγχειρητικό παραλήρημα, όπως η άνοια, η κατάθλιψη, η υπέρταση, ο διαβήτης, το ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου, η συστηματική φλεγμονή από τη χειρουργική επέμβαση και η καρδιοπνευμονική παράκαμψη. Η υιοθέτηση μιας διεπιστημονικής προσέγγισης και η χρήση εξειδικευμένων προγραμμάτων βοηθούν στην ενίσχυση των αποτελεσμάτων της φροντίδας που παρέχει στον ασθενή με παραλήρημα η ομάδα υγείας του κάθε νοσοκομείου.","abstract_has_math":false,"creators":["Βελούλας Δημήτριος","Veloulas Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:35Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3400071"],"render_values":[{"text":"uoadl:3400071","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400071","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400071","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3400071","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βελούλας Δημήτριος","Veloulas Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3400071","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400071"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Tο παραλήρημα είναι ένα σημαντικό πρόβλημα για τους ασθενείς που νοσηλεύονται σε νοσοκομείο και σχετίζεται με σοβαρές δυσμενείς εκβάσεις, όπως αυξημένη θνησιμότητα, ιδρυματοποίηση και άνοια. Το παραλήρημα μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση διαγιγνώσκεται στο 26%-52% των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συχνότητας εμφάνισης και των παραγόντων κινδύνου για παραλήρημα μετά από καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και αναζήτηση άρθρων στις διεθνείς βάσεις δεδομένων (Pubmed, Cinahl, Google Scholar, Cochrane Library). Τέθηκε χρονικός περιορισμός αναφορικά με την ημερομηνία δημοσίευσης των άρθρων (άρθρα που έχουν δημοσιευθεί την τελευταία 15ετία). Βρέθηκαν 5 μελέτες που πληρούσαν τα κριτήρια για τη συμμετοχή τους στην ανασκόπηση. Αποτελέσματα: Το ποσοστό εμφάνισης παραληρήματος μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση κατά μέσο όρο στις περισσότερες μελέτες βρέθηκε περίπου 25%. Μετεγχειρητικοί παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη παραληρήματος ήταν η μεγάλη ηλικία, η προηγούμενη εμφάνιση κατάθλιψης, η παρατεταμένη νοσηλεία στη ΜΕΘ, η διάρκεια παραμονής στην καρδιοπνευμονική παράκαμψη, η διάρκεια παραμονής στη μηχανική υποστήριξη της αναπνοής και το εμπύρετο. Συμπεράσματα: Υπάρχουν πολλοί τροποποιήσιμοι και μη τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου που προδιαθέτουν τους ασθενείς σε μετεγχειρητικό παραλήρημα, όπως η άνοια, η κατάθλιψη, η υπέρταση, ο διαβήτης, το ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου, η συστηματική φλεγμονή από τη χειρουργική επέμβαση και η καρδιοπνευμονική παράκαμψη. Η υιοθέτηση μιας διεπιστημονικής προσέγγισης και η χρήση εξειδικευμένων προγραμμάτων βοηθούν στην ενίσχυση των αποτελεσμάτων της φροντίδας που παρέχει στον ασθενή με παραλήρημα η ομάδα υγείας του κάθε νοσοκομείου.","Introduction: Delirium is a significant problem for hospitalized patients and is associated with serious adverse outcomes, such as increased mortality, institutionalization, and dementia. Delirium after cardiac surgery is diagnosed in 26%-52% of patients. Purpose: The purpose of the present study was to investigate the incidence and risk factors for delirium after cardiac surgery. Material and Method: A systematic review of the literature and a search for articles in international databases (Pubmed, Cinahl, Google Scholar, Cochrane Library) were performed. A time limit was set regarding the publication date of the articles (articles published in the last 15 years). We found 5 studies that met the criteria for inclusion in the review. Results: The average rate of delirium after cardiac surgery in most studies was found to be approximately 25%. Postoperative risk factors for the development of delirium were older age, previous onset of depression, prolonged ICU stay, length of stay on cardiopulmonary bypass, length of stay on mechanical respiratory support, and fever. Conclusions: There are many modifiable and non-modifiable risk factors that predispose patients to postoperative delirium, including dementia, depression, hypertension, diabetes, history of stroke, systemic inflammation from surgery, and cardiopulmonary bypass. The adoption of a multidisciplinary approach and the use of specialized programs help to enhance the outcomes of the care provided to the patient with delirium by the health team of each hospital."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Delirium μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση: Συστηματική Ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βελούλας Δημήτριος","Veloulas Dimitrios"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Tο παραλήρημα είναι ένα σημαντικό πρόβλημα για τους ασθενείς που νοσηλεύονται σε νοσοκομείο και σχετίζεται με σοβαρές δυσμενείς εκβάσεις, όπως αυξημένη θνησιμότητα, ιδρυματοποίηση και άνοια. Το παραλήρημα μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση διαγιγνώσκεται στο 26%-52% των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της συχνότητας εμφάνισης και των παραγόντων κινδύνου για παραλήρημα μετά από καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις. Υλικό και Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και αναζήτηση άρθρων στις διεθνείς βάσεις δεδομένων (Pubmed, Cinahl, Google Scholar, Cochrane Library). Τέθηκε χρονικός περιορισμός αναφορικά με την ημερομηνία δημοσίευσης των άρθρων (άρθρα που έχουν δημοσιευθεί την τελευταία 15ετία). Βρέθηκαν 5 μελέτες που πληρούσαν τα κριτήρια για τη συμμετοχή τους στην ανασκόπηση. Αποτελέσματα: Το ποσοστό εμφάνισης παραληρήματος μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση κατά μέσο όρο στις περισσότερες μελέτες βρέθηκε περίπου 25%. Μετεγχειρητικοί παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη παραληρήματος ήταν η μεγάλη ηλικία, η προηγούμενη εμφάνιση κατάθλιψης, η παρατεταμένη νοσηλεία στη ΜΕΘ, η διάρκεια παραμονής στην καρδιοπνευμονική παράκαμψη, η διάρκεια παραμονής στη μηχανική υποστήριξη της αναπνοής και το εμπύρετο. Συμπεράσματα: Υπάρχουν πολλοί τροποποιήσιμοι και μη τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου που προδιαθέτουν τους ασθενείς σε μετεγχειρητικό παραλήρημα, όπως η άνοια, η κατάθλιψη, η υπέρταση, ο διαβήτης, το ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου, η συστηματική φλεγμονή από τη χειρουργική επέμβαση και η καρδιοπνευμονική παράκαμψη. Η υιοθέτηση μιας διεπιστημονικής προσέγγισης και η χρήση εξειδικευμένων προγραμμάτων βοηθούν στην ενίσχυση των αποτελεσμάτων της φροντίδας που παρέχει στον ασθενή με παραλήρημα η ομάδα υγείας του κάθε νοσοκομείου.","Introduction: Delirium is a significant problem for hospitalized patients and is associated with serious adverse outcomes, such as increased mortality, institutionalization, and dementia. Delirium after cardiac surgery is diagnosed in 26%-52% of patients. Purpose: The purpose of the present study was to investigate the incidence and risk factors for delirium after cardiac surgery. Material and Method: A systematic review of the literature and a search for articles in international databases (Pubmed, Cinahl, Google Scholar, Cochrane Library) were performed. A time limit was set regarding the publication date of the articles (articles published in the last 15 years). We found 5 studies that met the criteria for inclusion in the review. Results: The average rate of delirium after cardiac surgery in most studies was found to be approximately 25%. Postoperative risk factors for the development of delirium were older age, previous onset of depression, prolonged ICU stay, length of stay on cardiopulmonary bypass, length of stay on mechanical respiratory support, and fever. Conclusions: There are many modifiable and non-modifiable risk factors that predispose patients to postoperative delirium, including dementia, depression, hypertension, diabetes, history of stroke, systemic inflammation from surgery, and cardiopulmonary bypass. The adoption of a multidisciplinary approach and the use of specialized programs help to enhance the outcomes of the care provided to the patient with delirium by the health team of each hospital."],"dc:identifier":["uoadl:3400071","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400071"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Delirium μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση: Συστηματική Ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:35Z"}