{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3400082"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3400082","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Δημογραφικά, κλινικά και εργαστηριακά χαρακτηριστικά που επηρεάζουν τη διάρκεια νοσηλείας και την έκβαση της νόσου σε ασθενείς με COVID-19 λοίμωξη, αναδρομική μελέτη σε δείγμα ασθενών του ΠΓΝ Αττικόν","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι διαγνωστικές και προγνωστικές πληροφορίες για την νόσο COVID-19 εξακολουθούν να είναι χρήσιμες. Υπάρχουν περιορισμένες μελέτες στην Ελλάδα για τα χαρακτηριστικά και την έκβαση των νοσηλευόμενων ασθενών με COVID-19 στις διάφορες χρονικές φάσεις της πανδημίας. Η δημιουργία ενός προγνωστικού αλγορίθμου για την βαρύτητα νόσησης είναι σημαντική για την σωστή διαχείριση αυτών των ασθενών. Με την μελέτη αυτή στο ΠΓΝ «Αττικό» προσπαθήσαμε να συγκεντρώσουμε ευρήματα σχετικά με τα ποσοστά θνητότητας εντός νοσοκομείων, αλλά και τις μεταβλητές που πιθανά επηρεάζουν όχι μόνο την θνητότητα, αλλά και την διάρκεια νοσηλείας. ΜΕΘΟΔΟΙ: Η συγκεκριμένη μελέτη είναι μία αναδρομική μελέτη κοορτής, καθώς εντάχθηκαν συνολικά 178 ασθενείς που νοσηλεύτηκαν στην Δ’ Παθολογική Κλινική του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικό» κατά το διάστημα 09/2021 έως 02/2022 με νόσο COVID-19. Καταγράφηκαν πληροφορίες για τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών, πιθανές συννοσηρότητες, η εμβολιαστική τους κατάσταση, εργαστηριακές εξετάσεις εισαγωγής στο νοσοκομείο, θεραπευτικοί χειρισμοί που έγιναν και η έκβαση της νόσου. Οι πληροφορίες συλλέχθηκαν από το ηλεκτρονικό σύστημα καταγραφής «Medis» του νοσοκομείου «Αττικό» και από τους ιατρικούς και νοσηλευτικούς φακέλους των ασθενών. Η μελέτη της σχέσης της θνητότητας με τις ανεξάρτητες μεταβλητές έγινε είτε με chi-square test είτε με Logistic regression analysis, ενώ η μελέτη της σχέσης των μεταβλητών με την διάρκεια νοσηλείας έγινε με linear regression analysis. Η σύγκριση των μέσων τιμών εργαστηριακών εξετάσεων των ασθενών έγινε με independent sample t-test. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η ολική θνητότητα ήταν 8.4% σε ένα δείγμα πληθυσμού μελέτης μέσης ηλικίας 65.73 ετών (SD=17.49) και με συννοσηρότητες σε ποσοστό 65.2%. Αύξηση θνητότητας συσχετίστηκε με την αύξηση της ηλικίας (OR=1.148, p value=0.002) , την παρουσία ενεργής κακοήθειας (OR=1.936, p-value=0.041). Από τους βιοδείκτες που μελετήθηκαν, η μέση τιμή των δ-διμερών ήταν σχεδόν διπλάσια στην ομάδα των αποθανόντων (3263.96ng/dl) σε σχέση με την ομάδα των επιβιωσάντων (1772.34ng/dl) με p-value=0.037. Από τις διαθέσιμες θεραπευτικές αγωγές η τοσιλιζουμάμπη συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο θνητότητας (OR=22.126, p-value=0.020). Ξεχωριστή ανάλυση έγινε για τους παράγοντες που πιθανά επηρεάζουν την διάρκεια νοσηλείας. Η αύξηση της ηλικίας κατά 10 έτη σχετιζόταν με αύξηση της διάρκειας νοσηλείας κατά 1.36 ημέρες (p-value=0.002), η ενεργή κακοήθεια με αύξηση της διάρκειας νοσηλείας κατά 6.458 ημέρες (p value=0.009). Για κάθε 500 μονάδες ng/dl αύξησης των δ-διμερών η διάρκεια νοσηλείας αυξανόταν κατά μέσο όρο κατά 0.5 ημέρα (p-value=0.002) και για κάθε 500 μονάδες ng/ml αύξησης της φερριτίνης κατά 1 ημέρα (p-value=0.018), κρατώντας τους άλλους παράγοντες σταθερούς. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η μελέτη αυτή καταδεικνύει τα ποσοστά θνητότητας εντός νοσοκομείου, αλλά και τις μεταβλητές που πιθανά επηρεάζουν όχι μόνο την θνητότητα, αλλά και την διάρκεια νοσηλείας. Η ηλικία, οι συννοσηρότητες, η εμβολιαστική κατάσταση, οι διαγνωστικές εξετάσεις και οι θεραπευτικοί χειρισμοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την δημιουργία προγνωστικών αλγορίθμων για την διαστρωμάτωση των ασθενών και την απόφαση εισαγωγής τους στο νοσοκομείο.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι διαγνωστικές και προγνωστικές πληροφορίες για την νόσο COVID-19 εξακολουθούν να είναι χρήσιμες. Υπάρχουν περιορισμένες μελέτες στην Ελλάδα για τα χαρακτηριστικά και την έκβαση των νοσηλευόμενων ασθενών με COVID-19 στις διάφορες χρονικές φάσεις της πανδημίας. Η δημιουργία ενός προγνωστικού αλγορίθμου για την βαρύτητα νόσησης είναι σημαντική για την σωστή διαχείριση αυτών των ασθενών. Με την μελέτη αυτή στο ΠΓΝ «Αττικό» προσπαθήσαμε να συγκεντρώσουμε ευρήματα σχετικά με τα ποσοστά θνητότητας εντός νοσοκομείων, αλλά και τις μεταβλητές που πιθανά επηρεάζουν όχι μόνο την θνητότητα, αλλά και την διάρκεια νοσηλείας. ΜΕΘΟΔΟΙ: Η συγκεκριμένη μελέτη είναι μία αναδρομική μελέτη κοορτής, καθώς εντάχθηκαν συνολικά 178 ασθενείς που νοσηλεύτηκαν στην Δ’ Παθολογική Κλινική του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικό» κατά το διάστημα 09/2021 έως 02/2022 με νόσο COVID-19. Καταγράφηκαν πληροφορίες για τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών, πιθανές συννοσηρότητες, η εμβολιαστική τους κατάσταση, εργαστηριακές εξετάσεις εισαγωγής στο νοσοκομείο, θεραπευτικοί χειρισμοί που έγιναν και η έκβαση της νόσου. Οι πληροφορίες συλλέχθηκαν από το ηλεκτρονικό σύστημα καταγραφής «Medis» του νοσοκομείου «Αττικό» και από τους ιατρικούς και νοσηλευτικούς φακέλους των ασθενών. Η μελέτη της σχέσης της θνητότητας με τις ανεξάρτητες μεταβλητές έγινε είτε με chi-square test είτε με Logistic regression analysis, ενώ η μελέτη της σχέσης των μεταβλητών με την διάρκεια νοσηλείας έγινε με linear regression analysis. Η σύγκριση των μέσων τιμών εργαστηριακών εξετάσεων των ασθενών έγινε με independent sample t-test. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η ολική θνητότητα ήταν 8.4% σε ένα δείγμα πληθυσμού μελέτης μέσης ηλικίας 65.73 ετών (SD=17.49) και με συννοσηρότητες σε ποσοστό 65.2%. Αύξηση θνητότητας συσχετίστηκε με την αύξηση της ηλικίας (OR=1.148, p value=0.002) , την παρουσία ενεργής κακοήθειας (OR=1.936, p-value=0.041). Από τους βιοδείκτες που μελετήθηκαν, η μέση τιμή των δ-διμερών ήταν σχεδόν διπλάσια στην ομάδα των αποθανόντων (3263.96ng/dl) σε σχέση με την ομάδα των επιβιωσάντων (1772.34ng/dl) με p-value=0.037. Από τις διαθέσιμες θεραπευτικές αγωγές η τοσιλιζουμάμπη συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο θνητότητας (OR=22.126, p-value=0.020). Ξεχωριστή ανάλυση έγινε για τους παράγοντες που πιθανά επηρεάζουν την διάρκεια νοσηλείας. Η αύξηση της ηλικίας κατά 10 έτη σχετιζόταν με αύξηση της διάρκειας νοσηλείας κατά 1.36 ημέρες (p-value=0.002), η ενεργή κακοήθεια με αύξηση της διάρκειας νοσηλείας κατά 6.458 ημέρες (p value=0.009). Για κάθε 500 μονάδες ng/dl αύξησης των δ-διμερών η διάρκεια νοσηλείας αυξανόταν κατά μέσο όρο κατά 0.5 ημέρα (p-value=0.002) και για κάθε 500 μονάδες ng/ml αύξησης της φερριτίνης κατά 1 ημέρα (p-value=0.018), κρατώντας τους άλλους παράγοντες σταθερούς. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η μελέτη αυτή καταδεικνύει τα ποσοστά θνητότητας εντός νοσοκομείου, αλλά και τις μεταβλητές που πιθανά επηρεάζουν όχι μόνο την θνητότητα, αλλά και την διάρκεια νοσηλείας. Η ηλικία, οι συννοσηρότητες, η εμβολιαστική κατάσταση, οι διαγνωστικές εξετάσεις και οι θεραπευτικοί χειρισμοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την δημιουργία προγνωστικών αλγορίθμων για την διαστρωμάτωση των ασθενών και την απόφαση εισαγωγής τους στο νοσοκομείο.","abstract_has_math":false,"creators":["Χαχάλη Σταυρούλα-Πορφυρία","Chachali Stavroula-Porfyria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:35Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3400082"],"render_values":[{"text":"uoadl:3400082","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400082","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400082","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3400082","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χαχάλη Σταυρούλα-Πορφυρία","Chachali Stavroula-Porfyria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3400082","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400082"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι διαγνωστικές και προγνωστικές πληροφορίες για την νόσο COVID-19 εξακολουθούν να είναι χρήσιμες. Υπάρχουν περιορισμένες μελέτες στην Ελλάδα για τα χαρακτηριστικά και την έκβαση των νοσηλευόμενων ασθενών με COVID-19 στις διάφορες χρονικές φάσεις της πανδημίας. Η δημιουργία ενός προγνωστικού αλγορίθμου για την βαρύτητα νόσησης είναι σημαντική για την σωστή διαχείριση αυτών των ασθενών. Με την μελέτη αυτή στο ΠΓΝ «Αττικό» προσπαθήσαμε να συγκεντρώσουμε ευρήματα σχετικά με τα ποσοστά θνητότητας εντός νοσοκομείων, αλλά και τις μεταβλητές που πιθανά επηρεάζουν όχι μόνο την θνητότητα, αλλά και την διάρκεια νοσηλείας. ΜΕΘΟΔΟΙ: Η συγκεκριμένη μελέτη είναι μία αναδρομική μελέτη κοορτής, καθώς εντάχθηκαν συνολικά 178 ασθενείς που νοσηλεύτηκαν στην Δ’ Παθολογική Κλινική του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικό» κατά το διάστημα 09/2021 έως 02/2022 με νόσο COVID-19. Καταγράφηκαν πληροφορίες για τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών, πιθανές συννοσηρότητες, η εμβολιαστική τους κατάσταση, εργαστηριακές εξετάσεις εισαγωγής στο νοσοκομείο, θεραπευτικοί χειρισμοί που έγιναν και η έκβαση της νόσου. Οι πληροφορίες συλλέχθηκαν από το ηλεκτρονικό σύστημα καταγραφής «Medis» του νοσοκομείου «Αττικό» και από τους ιατρικούς και νοσηλευτικούς φακέλους των ασθενών. Η μελέτη της σχέσης της θνητότητας με τις ανεξάρτητες μεταβλητές έγινε είτε με chi-square test είτε με Logistic regression analysis, ενώ η μελέτη της σχέσης των μεταβλητών με την διάρκεια νοσηλείας έγινε με linear regression analysis. Η σύγκριση των μέσων τιμών εργαστηριακών εξετάσεων των ασθενών έγινε με independent sample t-test. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η ολική θνητότητα ήταν 8.4% σε ένα δείγμα πληθυσμού μελέτης μέσης ηλικίας 65.73 ετών (SD=17.49) και με συννοσηρότητες σε ποσοστό 65.2%. Αύξηση θνητότητας συσχετίστηκε με την αύξηση της ηλικίας (OR=1.148, p value=0.002) , την παρουσία ενεργής κακοήθειας (OR=1.936, p-value=0.041). Από τους βιοδείκτες που μελετήθηκαν, η μέση τιμή των δ-διμερών ήταν σχεδόν διπλάσια στην ομάδα των αποθανόντων (3263.96ng/dl) σε σχέση με την ομάδα των επιβιωσάντων (1772.34ng/dl) με p-value=0.037. Από τις διαθέσιμες θεραπευτικές αγωγές η τοσιλιζουμάμπη συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο θνητότητας (OR=22.126, p-value=0.020). Ξεχωριστή ανάλυση έγινε για τους παράγοντες που πιθανά επηρεάζουν την διάρκεια νοσηλείας. Η αύξηση της ηλικίας κατά 10 έτη σχετιζόταν με αύξηση της διάρκειας νοσηλείας κατά 1.36 ημέρες (p-value=0.002), η ενεργή κακοήθεια με αύξηση της διάρκειας νοσηλείας κατά 6.458 ημέρες (p value=0.009). Για κάθε 500 μονάδες ng/dl αύξησης των δ-διμερών η διάρκεια νοσηλείας αυξανόταν κατά μέσο όρο κατά 0.5 ημέρα (p-value=0.002) και για κάθε 500 μονάδες ng/ml αύξησης της φερριτίνης κατά 1 ημέρα (p-value=0.018), κρατώντας τους άλλους παράγοντες σταθερούς. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η μελέτη αυτή καταδεικνύει τα ποσοστά θνητότητας εντός νοσοκομείου, αλλά και τις μεταβλητές που πιθανά επηρεάζουν όχι μόνο την θνητότητα, αλλά και την διάρκεια νοσηλείας. Η ηλικία, οι συννοσηρότητες, η εμβολιαστική κατάσταση, οι διαγνωστικές εξετάσεις και οι θεραπευτικοί χειρισμοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την δημιουργία προγνωστικών αλγορίθμων για την διαστρωμάτωση των ασθενών και την απόφαση εισαγωγής τους στο νοσοκομείο.","INTRODUCTION: Diagnostic and prognostic information about COVID-19 disease is still useful. There are limited studies in Greece concerning the characteristics and disease outcome of hospitalized patients with COVID-19 at different chronological periods of the pandemic. Creating a prognostic algorithm for disease severity is important for the proper management of these patients. With this study at University General Hospital of \"Attikon\" we tried to collect data of in-hospital mortality rates; but also to study the variables that could possibly influence both mortality and hospitalization duration. METHODS: This is a retrospective cohort study, with the enrollment of a total of 178 patients with COVID-19 disease that needed hospitalizion in the 4th Department of Internal Medicine of University General Hospital of \"Attikon\" during the period 09/2021 to 02/2022. Demographic characteristics of patients, comorbidities, vaccination status , hospital admission laboratory exams, therapeutic approaches and disease outcome were recorded. The information was collected by the electronic recording system \"Medis\" of the hospital \"Attikon\" and by the medical and nursing files of the patients. The relationship between mortality and the aforementioned independent variables was studied either by chi-square test or by Logistic Regression Analysis, while the relationship between hospitalization duration and the same variables was studied with Linear Regression Analysis. Comparison of the mean values of laboratory exams between survivors and non-survivors was run with an independent sample t-test. RESULTS: Overall mortality was 8.4% in a study population with mean age 65.73 years (SD=17.49) and with comorbidities at a rate of 65.2%. Increased mortality was associated with increasing age (OR=1.148, p-value=0.002) and the presence of active malignancy (OR=1.936, p-value=0.041). Among the biomarkers studied, mean value of δ-dimers was almost twice as high in the group of the non-survivors (3263.96ng/dl) compared to the group of survivors (1772.34ng/dl) with p-value=0.037. Of the available therapeutic approaches, tocilizumab was associated with an increased risk of mortality (OR=22.126, p-value=0.020). A separate analysis was made for the variables that could possibly affect the duration of hospitalization. An increase in age by 10 years was associated with an increase in the length of hospitalization by 1.36 days (p-value=0.002), and active malignancy with an increase in the length of hospitalization by 6,458 days (p-value=0.009). For every 500 ng/dl increase in δ-dimers, the duration of hospitalization increased on average by 0.5 day (p-value=0.002) and for every 500 units of ng/ml increase in ferritin, hospitalization duration increased by 1 day (p-value=0.018), keeping other factors constant. CONCLUSION: This study demonstrates the mortality rates of hospitalized patients with COVID-19 and the variables that possibly affect not only mortality, but hospitalization duration as well. Age, comorbidities, vaccination status, diagnostic tests and therapeutic procedures can be used to create predictive algorithms for risk stratification and for the necessity of someone’s hospitalization."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Δημογραφικά, κλινικά και εργαστηριακά χαρακτηριστικά που επηρεάζουν τη διάρκεια νοσηλείας και την έκβαση της νόσου σε ασθενείς με COVID-19 λοίμωξη, αναδρομική μελέτη σε δείγμα ασθενών του ΠΓΝ Αττικόν"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χαχάλη Σταυρούλα-Πορφυρία","Chachali Stavroula-Porfyria"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι διαγνωστικές και προγνωστικές πληροφορίες για την νόσο COVID-19 εξακολουθούν να είναι χρήσιμες. Υπάρχουν περιορισμένες μελέτες στην Ελλάδα για τα χαρακτηριστικά και την έκβαση των νοσηλευόμενων ασθενών με COVID-19 στις διάφορες χρονικές φάσεις της πανδημίας. Η δημιουργία ενός προγνωστικού αλγορίθμου για την βαρύτητα νόσησης είναι σημαντική για την σωστή διαχείριση αυτών των ασθενών. Με την μελέτη αυτή στο ΠΓΝ «Αττικό» προσπαθήσαμε να συγκεντρώσουμε ευρήματα σχετικά με τα ποσοστά θνητότητας εντός νοσοκομείων, αλλά και τις μεταβλητές που πιθανά επηρεάζουν όχι μόνο την θνητότητα, αλλά και την διάρκεια νοσηλείας. ΜΕΘΟΔΟΙ: Η συγκεκριμένη μελέτη είναι μία αναδρομική μελέτη κοορτής, καθώς εντάχθηκαν συνολικά 178 ασθενείς που νοσηλεύτηκαν στην Δ’ Παθολογική Κλινική του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικό» κατά το διάστημα 09/2021 έως 02/2022 με νόσο COVID-19. Καταγράφηκαν πληροφορίες για τα δημογραφικά χαρακτηριστικά των ασθενών, πιθανές συννοσηρότητες, η εμβολιαστική τους κατάσταση, εργαστηριακές εξετάσεις εισαγωγής στο νοσοκομείο, θεραπευτικοί χειρισμοί που έγιναν και η έκβαση της νόσου. Οι πληροφορίες συλλέχθηκαν από το ηλεκτρονικό σύστημα καταγραφής «Medis» του νοσοκομείου «Αττικό» και από τους ιατρικούς και νοσηλευτικούς φακέλους των ασθενών. Η μελέτη της σχέσης της θνητότητας με τις ανεξάρτητες μεταβλητές έγινε είτε με chi-square test είτε με Logistic regression analysis, ενώ η μελέτη της σχέσης των μεταβλητών με την διάρκεια νοσηλείας έγινε με linear regression analysis. Η σύγκριση των μέσων τιμών εργαστηριακών εξετάσεων των ασθενών έγινε με independent sample t-test. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η ολική θνητότητα ήταν 8.4% σε ένα δείγμα πληθυσμού μελέτης μέσης ηλικίας 65.73 ετών (SD=17.49) και με συννοσηρότητες σε ποσοστό 65.2%. Αύξηση θνητότητας συσχετίστηκε με την αύξηση της ηλικίας (OR=1.148, p value=0.002) , την παρουσία ενεργής κακοήθειας (OR=1.936, p-value=0.041). Από τους βιοδείκτες που μελετήθηκαν, η μέση τιμή των δ-διμερών ήταν σχεδόν διπλάσια στην ομάδα των αποθανόντων (3263.96ng/dl) σε σχέση με την ομάδα των επιβιωσάντων (1772.34ng/dl) με p-value=0.037. Από τις διαθέσιμες θεραπευτικές αγωγές η τοσιλιζουμάμπη συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο θνητότητας (OR=22.126, p-value=0.020). Ξεχωριστή ανάλυση έγινε για τους παράγοντες που πιθανά επηρεάζουν την διάρκεια νοσηλείας. Η αύξηση της ηλικίας κατά 10 έτη σχετιζόταν με αύξηση της διάρκειας νοσηλείας κατά 1.36 ημέρες (p-value=0.002), η ενεργή κακοήθεια με αύξηση της διάρκειας νοσηλείας κατά 6.458 ημέρες (p value=0.009). Για κάθε 500 μονάδες ng/dl αύξησης των δ-διμερών η διάρκεια νοσηλείας αυξανόταν κατά μέσο όρο κατά 0.5 ημέρα (p-value=0.002) και για κάθε 500 μονάδες ng/ml αύξησης της φερριτίνης κατά 1 ημέρα (p-value=0.018), κρατώντας τους άλλους παράγοντες σταθερούς. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η μελέτη αυτή καταδεικνύει τα ποσοστά θνητότητας εντός νοσοκομείου, αλλά και τις μεταβλητές που πιθανά επηρεάζουν όχι μόνο την θνητότητα, αλλά και την διάρκεια νοσηλείας. Η ηλικία, οι συννοσηρότητες, η εμβολιαστική κατάσταση, οι διαγνωστικές εξετάσεις και οι θεραπευτικοί χειρισμοί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την δημιουργία προγνωστικών αλγορίθμων για την διαστρωμάτωση των ασθενών και την απόφαση εισαγωγής τους στο νοσοκομείο.","INTRODUCTION: Diagnostic and prognostic information about COVID-19 disease is still useful. There are limited studies in Greece concerning the characteristics and disease outcome of hospitalized patients with COVID-19 at different chronological periods of the pandemic. Creating a prognostic algorithm for disease severity is important for the proper management of these patients. With this study at University General Hospital of \"Attikon\" we tried to collect data of in-hospital mortality rates; but also to study the variables that could possibly influence both mortality and hospitalization duration. METHODS: This is a retrospective cohort study, with the enrollment of a total of 178 patients with COVID-19 disease that needed hospitalizion in the 4th Department of Internal Medicine of University General Hospital of \"Attikon\" during the period 09/2021 to 02/2022. Demographic characteristics of patients, comorbidities, vaccination status , hospital admission laboratory exams, therapeutic approaches and disease outcome were recorded. The information was collected by the electronic recording system \"Medis\" of the hospital \"Attikon\" and by the medical and nursing files of the patients. The relationship between mortality and the aforementioned independent variables was studied either by chi-square test or by Logistic Regression Analysis, while the relationship between hospitalization duration and the same variables was studied with Linear Regression Analysis. Comparison of the mean values of laboratory exams between survivors and non-survivors was run with an independent sample t-test. RESULTS: Overall mortality was 8.4% in a study population with mean age 65.73 years (SD=17.49) and with comorbidities at a rate of 65.2%. Increased mortality was associated with increasing age (OR=1.148, p-value=0.002) and the presence of active malignancy (OR=1.936, p-value=0.041). Among the biomarkers studied, mean value of δ-dimers was almost twice as high in the group of the non-survivors (3263.96ng/dl) compared to the group of survivors (1772.34ng/dl) with p-value=0.037. Of the available therapeutic approaches, tocilizumab was associated with an increased risk of mortality (OR=22.126, p-value=0.020). A separate analysis was made for the variables that could possibly affect the duration of hospitalization. An increase in age by 10 years was associated with an increase in the length of hospitalization by 1.36 days (p-value=0.002), and active malignancy with an increase in the length of hospitalization by 6,458 days (p-value=0.009). For every 500 ng/dl increase in δ-dimers, the duration of hospitalization increased on average by 0.5 day (p-value=0.002) and for every 500 units of ng/ml increase in ferritin, hospitalization duration increased by 1 day (p-value=0.018), keeping other factors constant. CONCLUSION: This study demonstrates the mortality rates of hospitalized patients with COVID-19 and the variables that possibly affect not only mortality, but hospitalization duration as well. Age, comorbidities, vaccination status, diagnostic tests and therapeutic procedures can be used to create predictive algorithms for risk stratification and for the necessity of someone’s hospitalization."],"dc:identifier":["uoadl:3400082","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400082"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Δημογραφικά, κλινικά και εργαστηριακά χαρακτηριστικά που επηρεάζουν τη διάρκεια νοσηλείας και την έκβαση της νόσου σε ασθενείς με COVID-19 λοίμωξη, αναδρομική μελέτη σε δείγμα ασθενών του ΠΓΝ Αττικόν"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:35Z"}