{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3400141"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3400141","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια και εξωσωματική γονιμοποίηση","abstract":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία γίνεται ανάλυση της βασικής ανατομίας και της φυσιολογίας του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος και εν συνεχεία της πάθησης της Πρόωρης Ωοθηκικής Ανεπάρκειας, της Εξωσωματικής Γονιμοποίησης και στον συνδυασμό των δύο ως λύση στην υπογονιμότητα των γυναικών λόγω της πάθησης. Ο όρος πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια χρησιμοποιείται συνήθως για να περιγράψει γυναίκες κάτω των 40 ετών που παρουσιάζουν αμηνόρροια, υπεργοναδοτροπικό υπογοναδισμό και στειρότητα. Η κλινική εικόνα ποικίλλει και πολλές διαφορετικές διαταραχές μπορεί να προκαλέσουν πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια. Έχει σοβαρές συνέπειες για την υγεία, όπως ψυχολογική δυσφορία, στειρότητα, οστεοπόρωση, αυτοάνοση νόσο, ισχαιμική καρδιακή νόσο και αυξημένο κίνδυνο θανάτου. Η νόσος Hashimoto είναι η πιο κοινή αυτοάνοση νόσος που σχετίζεται με πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια, ενώ ακολούθως αιτιολογική συσχέτιση υπάρχει και με γενετικές ανωμαλίες, χημειοθεραπευτική αγωγή και ακτινοθεραπεία, περιβαλλοντικούς παράγοντες, ένζυμα αλλά και πολλές φορές θεωρείται αγνώστου αιτιολογίας. Η διάγνωση είναι καθοριστική αλλά και δύσκολη, καθώς είναι ιδανικό να τεθεί εγκαίρως τόσο για την πρόληψη των συμπτωμάτων όσο και για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας. Η χορήγηση της θεραπείας πρέπει να ξεκινήσει αμέσως για να αποφευχθούν μακροπρόθεσμες συνέπειες. Η θεραπεία με οιστρογόνα είναι ο βασικός πυλώνας της διαχείρισης. Θα πρέπει να προσφέρεται ορμονική θεραπεία για την επίλυση των συμπτωμάτων λόγω ανεπάρκειας οιστρογόνων ενώ η δωρεά ωαρίου, η τεκνοποίηση μέσω παρένθετης μητέρας και η κρυοσυντήρηση ωαρίων αποτελεί βασικό πυλώνα στην αντιμετώπιση την υπογονιμότητας. Η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) είναι η πιο κοινή μορφή τεχνολογίας υποβοηθούμενης αναπαραγωγής που χρησιμοποιείται για τη διαχείριση ασθενών που έχουν δυσκολία σύλληψης. Αυτή η τεχνική περιστρέφεται γύρω από την αιτιολογία, την αξιολόγηση και τον ρόλο των διεπαγγελματικών ομάδων στις στρατηγικές διαχείρισης της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Οι τεχνικές που περιλαμβάνουν χειρισμό ωαρίων έξω από το σώμα ονομάζονται τεχνολογίες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (ART), από τις οποίες η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) είναι η πιο κοινή μορφή. Ο όρος \"in vitro\" σημαίνει έξω από έναν ζωντανό οργανισμό, καθώς το ωάριο ωριμάζει in vivo στην ωοθήκη, το έμβρυο εξελίσσεται σε εγκυμοσύνη στη μήτρα, αλλά το ωοκύτταρο γονιμοποιείται σε ένα τριβλίο. Ενδείξεις για εξωσωματική γονιμοποίηση έχουν όλες οι γυναίκες οι οποίες φέρουν βλάβη στους ωαγωγούς, βλάβες λόγω ενδομητρίωσης, λόγω εξασθένησης των ωαρίων, λόγω ανατομικών ανωμαλιών και τέλος λόγω αδυναμίας του σπέρματος του άνδρα. Για την εφαρμογή της χρειάζεται εξειδικευμένο προσωπικό και κατάλληλος εξοπλισμός. Υπάρχουν συγκεκριμένα στάδια και τεχνικές της εξωσωματικής γονιμοποίησης οι οποίες είναι η ελεγχόμενη διέγερση των ωοθηκών, ο μακρύς κύκλος, ο βραχύς κύκλος, η ωοληψία, η γονιμοποίηση του ωαρίου και τέλος η εμβρυομεταφορά. Οι επιπλοκές λόγω της χορήγησης ορμονών για διέγερση των ωοθηκών μπορεί να αποβούν απειλητικές για την ζωή των γυναικών με κυρίαρχο εκπρόσωπο αυτών των επιπλοκών το Σύνδρομο Υπερδιέγερσης των Ωοθηκών. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μεγάλη προσπάθεια ταξινόμησης των γυναικών με πτωχή ωοθηκική εφεδρεία, που κυρίως οφείλεται σε αίτια που οδηγούν στην Πρόωρη Ωοθηκική Ανεπάρκεια προκειμένου να προβλεφθεί η θετική τους ανταπόκριση στην γονιμοποίηση μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης αλλά και στην εφαρμογή πρωτοκόλλων μέσω συγκεκριμένων δόσεων σε ορμονικές θεραπείες. Το συμπέρασμα που προκύπτει παρόλα αυτά είναι πως το μόνο πρωτόκολλο που ουσιαστικά προσφέρει πολύ υψηλό ποσοστό επιτυχίας είναι η δωρεά ωαρίου παρόλο που τα τελευταία χρόνια φαίνεται πως μια νέα καινοτόμος θεραπεία με χορήγηση αυτόλογου πλάσματος δείχνει να έχει εντυπωσιακά αποτελέσματα αλλά τα έως τώρα δεδομένα χαρακτηρίζονται ανεπαρκή προκειμένου να λάβει ουσιαστική θέση στην θεραπεία.","abstract_html":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία γίνεται ανάλυση της βασικής ανατομίας και της φυσιολογίας του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος και εν συνεχεία της πάθησης της Πρόωρης Ωοθηκικής Ανεπάρκειας, της Εξωσωματικής Γονιμοποίησης και στον συνδυασμό των δύο ως λύση στην υπογονιμότητα των γυναικών λόγω της πάθησης. Ο όρος πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια χρησιμοποιείται συνήθως για να περιγράψει γυναίκες κάτω των 40 ετών που παρουσιάζουν αμηνόρροια, υπεργοναδοτροπικό υπογοναδισμό και στειρότητα. Η κλινική εικόνα ποικίλλει και πολλές διαφορετικές διαταραχές μπορεί να προκαλέσουν πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια. Έχει σοβαρές συνέπειες για την υγεία, όπως ψυχολογική δυσφορία, στειρότητα, οστεοπόρωση, αυτοάνοση νόσο, ισχαιμική καρδιακή νόσο και αυξημένο κίνδυνο θανάτου. Η νόσος Hashimoto είναι η πιο κοινή αυτοάνοση νόσος που σχετίζεται με πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια, ενώ ακολούθως αιτιολογική συσχέτιση υπάρχει και με γενετικές ανωμαλίες, χημειοθεραπευτική αγωγή και ακτινοθεραπεία, περιβαλλοντικούς παράγοντες, ένζυμα αλλά και πολλές φορές θεωρείται αγνώστου αιτιολογίας. Η διάγνωση είναι καθοριστική αλλά και δύσκολη, καθώς είναι ιδανικό να τεθεί εγκαίρως τόσο για την πρόληψη των συμπτωμάτων όσο και για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας. Η χορήγηση της θεραπείας πρέπει να ξεκινήσει αμέσως για να αποφευχθούν μακροπρόθεσμες συνέπειες. Η θεραπεία με οιστρογόνα είναι ο βασικός πυλώνας της διαχείρισης. Θα πρέπει να προσφέρεται ορμονική θεραπεία για την επίλυση των συμπτωμάτων λόγω ανεπάρκειας οιστρογόνων ενώ η δωρεά ωαρίου, η τεκνοποίηση μέσω παρένθετης μητέρας και η κρυοσυντήρηση ωαρίων αποτελεί βασικό πυλώνα στην αντιμετώπιση την υπογονιμότητας. Η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) είναι η πιο κοινή μορφή τεχνολογίας υποβοηθούμενης αναπαραγωγής που χρησιμοποιείται για τη διαχείριση ασθενών που έχουν δυσκολία σύλληψης. Αυτή η τεχνική περιστρέφεται γύρω από την αιτιολογία, την αξιολόγηση και τον ρόλο των διεπαγγελματικών ομάδων στις στρατηγικές διαχείρισης της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Οι τεχνικές που περιλαμβάνουν χειρισμό ωαρίων έξω από το σώμα ονομάζονται τεχνολογίες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (ART), από τις οποίες η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) είναι η πιο κοινή μορφή. Ο όρος &quot;in vitro&quot; σημαίνει έξω από έναν ζωντανό οργανισμό, καθώς το ωάριο ωριμάζει in vivo στην ωοθήκη, το έμβρυο εξελίσσεται σε εγκυμοσύνη στη μήτρα, αλλά το ωοκύτταρο γονιμοποιείται σε ένα τριβλίο. Ενδείξεις για εξωσωματική γονιμοποίηση έχουν όλες οι γυναίκες οι οποίες φέρουν βλάβη στους ωαγωγούς, βλάβες λόγω ενδομητρίωσης, λόγω εξασθένησης των ωαρίων, λόγω ανατομικών ανωμαλιών και τέλος λόγω αδυναμίας του σπέρματος του άνδρα. Για την εφαρμογή της χρειάζεται εξειδικευμένο προσωπικό και κατάλληλος εξοπλισμός. Υπάρχουν συγκεκριμένα στάδια και τεχνικές της εξωσωματικής γονιμοποίησης οι οποίες είναι η ελεγχόμενη διέγερση των ωοθηκών, ο μακρύς κύκλος, ο βραχύς κύκλος, η ωοληψία, η γονιμοποίηση του ωαρίου και τέλος η εμβρυομεταφορά. Οι επιπλοκές λόγω της χορήγησης ορμονών για διέγερση των ωοθηκών μπορεί να αποβούν απειλητικές για την ζωή των γυναικών με κυρίαρχο εκπρόσωπο αυτών των επιπλοκών το Σύνδρομο Υπερδιέγερσης των Ωοθηκών. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μεγάλη προσπάθεια ταξινόμησης των γυναικών με πτωχή ωοθηκική εφεδρεία, που κυρίως οφείλεται σε αίτια που οδηγούν στην Πρόωρη Ωοθηκική Ανεπάρκεια προκειμένου να προβλεφθεί η θετική τους ανταπόκριση στην γονιμοποίηση μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης αλλά και στην εφαρμογή πρωτοκόλλων μέσω συγκεκριμένων δόσεων σε ορμονικές θεραπείες. Το συμπέρασμα που προκύπτει παρόλα αυτά είναι πως το μόνο πρωτόκολλο που ουσιαστικά προσφέρει πολύ υψηλό ποσοστό επιτυχίας είναι η δωρεά ωαρίου παρόλο που τα τελευταία χρόνια φαίνεται πως μια νέα καινοτόμος θεραπεία με χορήγηση αυτόλογου πλάσματος δείχνει να έχει εντυπωσιακά αποτελέσματα αλλά τα έως τώρα δεδομένα χαρακτηρίζονται ανεπαρκή προκειμένου να λάβει ουσιαστική θέση στην θεραπεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Τόπης Σπυρίδων","Topis Spyridon"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:35Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3400141"],"render_values":[{"text":"uoadl:3400141","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400141","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400141","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3400141","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τόπης Σπυρίδων","Topis Spyridon"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3400141","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400141"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία γίνεται ανάλυση της βασικής ανατομίας και της φυσιολογίας του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος και εν συνεχεία της πάθησης της Πρόωρης Ωοθηκικής Ανεπάρκειας, της Εξωσωματικής Γονιμοποίησης και στον συνδυασμό των δύο ως λύση στην υπογονιμότητα των γυναικών λόγω της πάθησης. Ο όρος πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια χρησιμοποιείται συνήθως για να περιγράψει γυναίκες κάτω των 40 ετών που παρουσιάζουν αμηνόρροια, υπεργοναδοτροπικό υπογοναδισμό και στειρότητα. Η κλινική εικόνα ποικίλλει και πολλές διαφορετικές διαταραχές μπορεί να προκαλέσουν πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια. Έχει σοβαρές συνέπειες για την υγεία, όπως ψυχολογική δυσφορία, στειρότητα, οστεοπόρωση, αυτοάνοση νόσο, ισχαιμική καρδιακή νόσο και αυξημένο κίνδυνο θανάτου. Η νόσος Hashimoto είναι η πιο κοινή αυτοάνοση νόσος που σχετίζεται με πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια, ενώ ακολούθως αιτιολογική συσχέτιση υπάρχει και με γενετικές ανωμαλίες, χημειοθεραπευτική αγωγή και ακτινοθεραπεία, περιβαλλοντικούς παράγοντες, ένζυμα αλλά και πολλές φορές θεωρείται αγνώστου αιτιολογίας. Η διάγνωση είναι καθοριστική αλλά και δύσκολη, καθώς είναι ιδανικό να τεθεί εγκαίρως τόσο για την πρόληψη των συμπτωμάτων όσο και για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας. Η χορήγηση της θεραπείας πρέπει να ξεκινήσει αμέσως για να αποφευχθούν μακροπρόθεσμες συνέπειες. Η θεραπεία με οιστρογόνα είναι ο βασικός πυλώνας της διαχείρισης. Θα πρέπει να προσφέρεται ορμονική θεραπεία για την επίλυση των συμπτωμάτων λόγω ανεπάρκειας οιστρογόνων ενώ η δωρεά ωαρίου, η τεκνοποίηση μέσω παρένθετης μητέρας και η κρυοσυντήρηση ωαρίων αποτελεί βασικό πυλώνα στην αντιμετώπιση την υπογονιμότητας. Η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) είναι η πιο κοινή μορφή τεχνολογίας υποβοηθούμενης αναπαραγωγής που χρησιμοποιείται για τη διαχείριση ασθενών που έχουν δυσκολία σύλληψης. Αυτή η τεχνική περιστρέφεται γύρω από την αιτιολογία, την αξιολόγηση και τον ρόλο των διεπαγγελματικών ομάδων στις στρατηγικές διαχείρισης της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Οι τεχνικές που περιλαμβάνουν χειρισμό ωαρίων έξω από το σώμα ονομάζονται τεχνολογίες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (ART), από τις οποίες η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) είναι η πιο κοινή μορφή. Ο όρος \"in vitro\" σημαίνει έξω από έναν ζωντανό οργανισμό, καθώς το ωάριο ωριμάζει in vivo στην ωοθήκη, το έμβρυο εξελίσσεται σε εγκυμοσύνη στη μήτρα, αλλά το ωοκύτταρο γονιμοποιείται σε ένα τριβλίο. Ενδείξεις για εξωσωματική γονιμοποίηση έχουν όλες οι γυναίκες οι οποίες φέρουν βλάβη στους ωαγωγούς, βλάβες λόγω ενδομητρίωσης, λόγω εξασθένησης των ωαρίων, λόγω ανατομικών ανωμαλιών και τέλος λόγω αδυναμίας του σπέρματος του άνδρα. Για την εφαρμογή της χρειάζεται εξειδικευμένο προσωπικό και κατάλληλος εξοπλισμός. Υπάρχουν συγκεκριμένα στάδια και τεχνικές της εξωσωματικής γονιμοποίησης οι οποίες είναι η ελεγχόμενη διέγερση των ωοθηκών, ο μακρύς κύκλος, ο βραχύς κύκλος, η ωοληψία, η γονιμοποίηση του ωαρίου και τέλος η εμβρυομεταφορά. Οι επιπλοκές λόγω της χορήγησης ορμονών για διέγερση των ωοθηκών μπορεί να αποβούν απειλητικές για την ζωή των γυναικών με κυρίαρχο εκπρόσωπο αυτών των επιπλοκών το Σύνδρομο Υπερδιέγερσης των Ωοθηκών. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μεγάλη προσπάθεια ταξινόμησης των γυναικών με πτωχή ωοθηκική εφεδρεία, που κυρίως οφείλεται σε αίτια που οδηγούν στην Πρόωρη Ωοθηκική Ανεπάρκεια προκειμένου να προβλεφθεί η θετική τους ανταπόκριση στην γονιμοποίηση μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης αλλά και στην εφαρμογή πρωτοκόλλων μέσω συγκεκριμένων δόσεων σε ορμονικές θεραπείες. Το συμπέρασμα που προκύπτει παρόλα αυτά είναι πως το μόνο πρωτόκολλο που ουσιαστικά προσφέρει πολύ υψηλό ποσοστό επιτυχίας είναι η δωρεά ωαρίου παρόλο που τα τελευταία χρόνια φαίνεται πως μια νέα καινοτόμος θεραπεία με χορήγηση αυτόλογου πλάσματος δείχνει να έχει εντυπωσιακά αποτελέσματα αλλά τα έως τώρα δεδομένα χαρακτηρίζονται ανεπαρκή προκειμένου να λάβει ουσιαστική θέση στην θεραπεία.","This thesis analyses the basic anatomy and physiology of the female reproductive system and specifically the condition of Premature Ovarian Insufficiency and IVF role as a solution to female infertility resulting from the condition. The term premature ovarian failure insufficiency is commonly used to describe women under the age of 40 who experience amenorrhea, hypergonadotropic hypogonadism, and infertility. The clinical representation varies and a lot of different factors can cause premature ovarian deficiency. It has serious health consequences, including psychological distress, infertility, osteoporosis, autoimmune disease, ischemic heart disease, and increased risk of death. Hashimoto's disease is the most common autoimmune disease associated with premature ovarian failure, followed by genetic abnormalities, chemotherapy and radiation therapy, environmental factors, enzymes, but is often considered to be of unknown etiology. The diagnosis is critical and challenging, as it is time sensitive to both prevent symptomsas well as to efficientlytreat infertility. Treatment must be started immediately to avoid long-term effects. Estrogen therapy is the mainstay of patient management. Hormonal therapy should be offered to resolve symptoms due to estrogen deficiency, while egg donation, surrogacy and egg cryopreservation are mainstays of infertility treatment. In vitro fertilization (IVF) is the most common form of assisted reproductive technology used to manage patients who have difficulty conceiving. This technique revolves around the etiology, assessment and role of interprofessional teams in IVF management strategies. Techniques that involve manipulating eggs outside the body are called assisted reproductive technologies (ART), of which in vitro fertilization (IVF) is the most common form. The term \"in vitro\" means outside a living organism, as the egg matures in vivo in the ovary, the embryo develops into a pregnancy in the uterus, but the oocyte is fertilized in a plate.iIn vitro fertilization is indicated for all women that who have damage to at the fallopian tubes, damage due to, endometriosis, to weakening of the eggs, to anatomical abnormalities and finally due to poor sperm motility. For its application, specialized personnel and appropriate equipment are needed. There are specific stages and techniques of in vitro fertilization which including are the controlled stimulation of the ovaries, the long cycle, the short cycle, the egg retrieval, the fertilization of the egg and finally the embryo transfer. Complications due to the administration of hormones for ovarian stimulation can be life-threatening for women, with the main complications being Ovarian Hyperstimulation Syndrome. In the recent years, a great effort has been made to classify women with poor ovarian reserve, that has been mainly caused by Premature Ovarian Insufficiency, in order to predict their positive response to fertilization through IVF and to specific hormonal treatment.. However, the conclusion that emerges is that the only protocol that fundamentally offers a very high success rate is egg donation. Nevertheless, a new innovative treatment with autologous plasma (Platelet- Rich Plasma) administration seems to have impressive results, but the data so far is characterized inadequate to be taken into consideration for treatment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια και εξωσωματική γονιμοποίηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τόπης Σπυρίδων","Topis Spyridon"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία γίνεται ανάλυση της βασικής ανατομίας και της φυσιολογίας του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος και εν συνεχεία της πάθησης της Πρόωρης Ωοθηκικής Ανεπάρκειας, της Εξωσωματικής Γονιμοποίησης και στον συνδυασμό των δύο ως λύση στην υπογονιμότητα των γυναικών λόγω της πάθησης. Ο όρος πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια χρησιμοποιείται συνήθως για να περιγράψει γυναίκες κάτω των 40 ετών που παρουσιάζουν αμηνόρροια, υπεργοναδοτροπικό υπογοναδισμό και στειρότητα. Η κλινική εικόνα ποικίλλει και πολλές διαφορετικές διαταραχές μπορεί να προκαλέσουν πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια. Έχει σοβαρές συνέπειες για την υγεία, όπως ψυχολογική δυσφορία, στειρότητα, οστεοπόρωση, αυτοάνοση νόσο, ισχαιμική καρδιακή νόσο και αυξημένο κίνδυνο θανάτου. Η νόσος Hashimoto είναι η πιο κοινή αυτοάνοση νόσος που σχετίζεται με πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια, ενώ ακολούθως αιτιολογική συσχέτιση υπάρχει και με γενετικές ανωμαλίες, χημειοθεραπευτική αγωγή και ακτινοθεραπεία, περιβαλλοντικούς παράγοντες, ένζυμα αλλά και πολλές φορές θεωρείται αγνώστου αιτιολογίας. Η διάγνωση είναι καθοριστική αλλά και δύσκολη, καθώς είναι ιδανικό να τεθεί εγκαίρως τόσο για την πρόληψη των συμπτωμάτων όσο και για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας. Η χορήγηση της θεραπείας πρέπει να ξεκινήσει αμέσως για να αποφευχθούν μακροπρόθεσμες συνέπειες. Η θεραπεία με οιστρογόνα είναι ο βασικός πυλώνας της διαχείρισης. Θα πρέπει να προσφέρεται ορμονική θεραπεία για την επίλυση των συμπτωμάτων λόγω ανεπάρκειας οιστρογόνων ενώ η δωρεά ωαρίου, η τεκνοποίηση μέσω παρένθετης μητέρας και η κρυοσυντήρηση ωαρίων αποτελεί βασικό πυλώνα στην αντιμετώπιση την υπογονιμότητας. Η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) είναι η πιο κοινή μορφή τεχνολογίας υποβοηθούμενης αναπαραγωγής που χρησιμοποιείται για τη διαχείριση ασθενών που έχουν δυσκολία σύλληψης. Αυτή η τεχνική περιστρέφεται γύρω από την αιτιολογία, την αξιολόγηση και τον ρόλο των διεπαγγελματικών ομάδων στις στρατηγικές διαχείρισης της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Οι τεχνικές που περιλαμβάνουν χειρισμό ωαρίων έξω από το σώμα ονομάζονται τεχνολογίες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής (ART), από τις οποίες η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) είναι η πιο κοινή μορφή. Ο όρος \"in vitro\" σημαίνει έξω από έναν ζωντανό οργανισμό, καθώς το ωάριο ωριμάζει in vivo στην ωοθήκη, το έμβρυο εξελίσσεται σε εγκυμοσύνη στη μήτρα, αλλά το ωοκύτταρο γονιμοποιείται σε ένα τριβλίο. Ενδείξεις για εξωσωματική γονιμοποίηση έχουν όλες οι γυναίκες οι οποίες φέρουν βλάβη στους ωαγωγούς, βλάβες λόγω ενδομητρίωσης, λόγω εξασθένησης των ωαρίων, λόγω ανατομικών ανωμαλιών και τέλος λόγω αδυναμίας του σπέρματος του άνδρα. Για την εφαρμογή της χρειάζεται εξειδικευμένο προσωπικό και κατάλληλος εξοπλισμός. Υπάρχουν συγκεκριμένα στάδια και τεχνικές της εξωσωματικής γονιμοποίησης οι οποίες είναι η ελεγχόμενη διέγερση των ωοθηκών, ο μακρύς κύκλος, ο βραχύς κύκλος, η ωοληψία, η γονιμοποίηση του ωαρίου και τέλος η εμβρυομεταφορά. Οι επιπλοκές λόγω της χορήγησης ορμονών για διέγερση των ωοθηκών μπορεί να αποβούν απειλητικές για την ζωή των γυναικών με κυρίαρχο εκπρόσωπο αυτών των επιπλοκών το Σύνδρομο Υπερδιέγερσης των Ωοθηκών. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει μεγάλη προσπάθεια ταξινόμησης των γυναικών με πτωχή ωοθηκική εφεδρεία, που κυρίως οφείλεται σε αίτια που οδηγούν στην Πρόωρη Ωοθηκική Ανεπάρκεια προκειμένου να προβλεφθεί η θετική τους ανταπόκριση στην γονιμοποίηση μέσω εξωσωματικής γονιμοποίησης αλλά και στην εφαρμογή πρωτοκόλλων μέσω συγκεκριμένων δόσεων σε ορμονικές θεραπείες. Το συμπέρασμα που προκύπτει παρόλα αυτά είναι πως το μόνο πρωτόκολλο που ουσιαστικά προσφέρει πολύ υψηλό ποσοστό επιτυχίας είναι η δωρεά ωαρίου παρόλο που τα τελευταία χρόνια φαίνεται πως μια νέα καινοτόμος θεραπεία με χορήγηση αυτόλογου πλάσματος δείχνει να έχει εντυπωσιακά αποτελέσματα αλλά τα έως τώρα δεδομένα χαρακτηρίζονται ανεπαρκή προκειμένου να λάβει ουσιαστική θέση στην θεραπεία.","This thesis analyses the basic anatomy and physiology of the female reproductive system and specifically the condition of Premature Ovarian Insufficiency and IVF role as a solution to female infertility resulting from the condition. The term premature ovarian failure insufficiency is commonly used to describe women under the age of 40 who experience amenorrhea, hypergonadotropic hypogonadism, and infertility. The clinical representation varies and a lot of different factors can cause premature ovarian deficiency. It has serious health consequences, including psychological distress, infertility, osteoporosis, autoimmune disease, ischemic heart disease, and increased risk of death. Hashimoto's disease is the most common autoimmune disease associated with premature ovarian failure, followed by genetic abnormalities, chemotherapy and radiation therapy, environmental factors, enzymes, but is often considered to be of unknown etiology. The diagnosis is critical and challenging, as it is time sensitive to both prevent symptomsas well as to efficientlytreat infertility. Treatment must be started immediately to avoid long-term effects. Estrogen therapy is the mainstay of patient management. Hormonal therapy should be offered to resolve symptoms due to estrogen deficiency, while egg donation, surrogacy and egg cryopreservation are mainstays of infertility treatment. In vitro fertilization (IVF) is the most common form of assisted reproductive technology used to manage patients who have difficulty conceiving. This technique revolves around the etiology, assessment and role of interprofessional teams in IVF management strategies. Techniques that involve manipulating eggs outside the body are called assisted reproductive technologies (ART), of which in vitro fertilization (IVF) is the most common form. The term \"in vitro\" means outside a living organism, as the egg matures in vivo in the ovary, the embryo develops into a pregnancy in the uterus, but the oocyte is fertilized in a plate.iIn vitro fertilization is indicated for all women that who have damage to at the fallopian tubes, damage due to, endometriosis, to weakening of the eggs, to anatomical abnormalities and finally due to poor sperm motility. For its application, specialized personnel and appropriate equipment are needed. There are specific stages and techniques of in vitro fertilization which including are the controlled stimulation of the ovaries, the long cycle, the short cycle, the egg retrieval, the fertilization of the egg and finally the embryo transfer. Complications due to the administration of hormones for ovarian stimulation can be life-threatening for women, with the main complications being Ovarian Hyperstimulation Syndrome. In the recent years, a great effort has been made to classify women with poor ovarian reserve, that has been mainly caused by Premature Ovarian Insufficiency, in order to predict their positive response to fertilization through IVF and to specific hormonal treatment.. However, the conclusion that emerges is that the only protocol that fundamentally offers a very high success rate is egg donation. Nevertheless, a new innovative treatment with autologous plasma (Platelet- Rich Plasma) administration seems to have impressive results, but the data so far is characterized inadequate to be taken into consideration for treatment."],"dc:identifier":["uoadl:3400141","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400141"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια και εξωσωματική γονιμοποίηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:35Z"}