{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3400251"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3400251","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση της υψηλής έκφρασης του βιοδείκτη PD-L1 (≥50%) με την ανταπόκριση στη θεραπεία σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα που λαμβάνουν ανοσοθεραπεία","abstract":"Ο καρκίνος του πνεύμονα συνιστά σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνητότητας παγκοσμίως. Η αιτιολογική του σύνδεση με το κάπνισμα είναι αδιαμφισβήτητη, ενώ έχουν τεκμηριωθεί πολλοί ακόμη παράγοντες κινδύνου που αυξάνουν τη συχνότητά του τόσο μεταξύ καπνιστών όσο και μεταξύ μη καπνιστών. Οι περισσότεροι ασθενείς είναι ασυμπτωματικοί κατά την έναρξη της νόσου με αποτέλεσμα η διάγνωση να τίθεται συνήθως σε προχωρημένο στάδιο, όπου δεν είναι εφικτή η ριζική εκτομή του όγκου. Η ανοσοθεραπεία και οι στοχεύουσες θεραπείες που αναπτύχθηκαν θεωρήθηκαν σημαντική προσθήκη στη φαρέτρα συστηματικών θεραπειών του καρκίνου του πνεύμονα, καθώς η χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα αποτελούσε για χρόνια τη μοναδική επιλογή αντιμετώπισης. Αναφορικά με την ανοσοθεραπεία, η ευρύτερη χρήση των αναστολέων σημείων ελέγχου την τελευταία δεκαετία έχει δώσει ενθαρρυντικά αποτελέσματα, συμβάλλοντας στην αύξηση της επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου αλλά και της συνολικής επιβίωσης της νόσου. Πραγματοποιήθηκε μια αναδρομική μελέτη παρατήρησης σε ένα σύνολο 30 ασθενών με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, ανεξαρτήτως ιστολογικού τύπου, οι οποίοι είχαν υψηλή έκφραση του PD-L1 (≥50%) και έλαβαν ανοσοθεραπεία, με σκοπό να εξεταστεί η απάντησή τους σε αυτήν. Αξιολογήθηκε η πρόοδος της νόσου, οι πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες και η συνολική επιβίωση των συμμετεχόντων. Η διάμεση τιμή της χρονικής διάρκειας χορήγησης ανοσοθεραπείας ήταν 20,5 μήνες (εύρος 8,7 – 37,7), υποδηλώνοντας καλή ανοχή και καλό έλεγχο της νόσου. Όσον αφορά την τοξικότητα, το 53,3% των ασθενών εμφάνισε τουλάχιστον μία ανεπιθύμητη ενέργεια από τη λήψη φαρμάκου αλλά μόλις στο 13,4% καταγράφηκε διακοπή της θεραπείας, γεγονός που συνδέεται άμεσα με την πρώιμη ανίχνευση και έγκαιρη αντιμετώπισή τους. Τέλος, ο προσδιορισμός του διάμεσου της επιβίωσης των ασθενών της μελέτης σε 42 μήνες (εύρος 20-54) επιβεβαίωσε την ικανοποιητική απάντηση στην ανοσοθεραπεία και ανέδειξε την αναγκαιότητα για περαιτέρω μελέτη των βιοδεικτών στον καρκίνο του πνεύμονα με στόχο την εξατομικευμένη διαχείριση της νόσου.","abstract_html":"Ο καρκίνος του πνεύμονα συνιστά σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνητότητας παγκοσμίως. Η αιτιολογική του σύνδεση με το κάπνισμα είναι αδιαμφισβήτητη, ενώ έχουν τεκμηριωθεί πολλοί ακόμη παράγοντες κινδύνου που αυξάνουν τη συχνότητά του τόσο μεταξύ καπνιστών όσο και μεταξύ μη καπνιστών. Οι περισσότεροι ασθενείς είναι ασυμπτωματικοί κατά την έναρξη της νόσου με αποτέλεσμα η διάγνωση να τίθεται συνήθως σε προχωρημένο στάδιο, όπου δεν είναι εφικτή η ριζική εκτομή του όγκου. Η ανοσοθεραπεία και οι στοχεύουσες θεραπείες που αναπτύχθηκαν θεωρήθηκαν σημαντική προσθήκη στη φαρέτρα συστηματικών θεραπειών του καρκίνου του πνεύμονα, καθώς η χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα αποτελούσε για χρόνια τη μοναδική επιλογή αντιμετώπισης. Αναφορικά με την ανοσοθεραπεία, η ευρύτερη χρήση των αναστολέων σημείων ελέγχου την τελευταία δεκαετία έχει δώσει ενθαρρυντικά αποτελέσματα, συμβάλλοντας στην αύξηση της επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου αλλά και της συνολικής επιβίωσης της νόσου. Πραγματοποιήθηκε μια αναδρομική μελέτη παρατήρησης σε ένα σύνολο 30 ασθενών με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, ανεξαρτήτως ιστολογικού τύπου, οι οποίοι είχαν υψηλή έκφραση του PD-L1 (≥50%) και έλαβαν ανοσοθεραπεία, με σκοπό να εξεταστεί η απάντησή τους σε αυτήν. Αξιολογήθηκε η πρόοδος της νόσου, οι πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες και η συνολική επιβίωση των συμμετεχόντων. Η διάμεση τιμή της χρονικής διάρκειας χορήγησης ανοσοθεραπείας ήταν 20,5 μήνες (εύρος 8,7 – 37,7), υποδηλώνοντας καλή ανοχή και καλό έλεγχο της νόσου. Όσον αφορά την τοξικότητα, το 53,3% των ασθενών εμφάνισε τουλάχιστον μία ανεπιθύμητη ενέργεια από τη λήψη φαρμάκου αλλά μόλις στο 13,4% καταγράφηκε διακοπή της θεραπείας, γεγονός που συνδέεται άμεσα με την πρώιμη ανίχνευση και έγκαιρη αντιμετώπισή τους. Τέλος, ο προσδιορισμός του διάμεσου της επιβίωσης των ασθενών της μελέτης σε 42 μήνες (εύρος 20-54) επιβεβαίωσε την ικανοποιητική απάντηση στην ανοσοθεραπεία και ανέδειξε την αναγκαιότητα για περαιτέρω μελέτη των βιοδεικτών στον καρκίνο του πνεύμονα με στόχο την εξατομικευμένη διαχείριση της νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Φιλίππου Ιωάννα","Filippou Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:35Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3400251"],"render_values":[{"text":"uoadl:3400251","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400251","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400251","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3400251","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φιλίππου Ιωάννα","Filippou Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3400251","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400251"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος του πνεύμονα συνιστά σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνητότητας παγκοσμίως. Η αιτιολογική του σύνδεση με το κάπνισμα είναι αδιαμφισβήτητη, ενώ έχουν τεκμηριωθεί πολλοί ακόμη παράγοντες κινδύνου που αυξάνουν τη συχνότητά του τόσο μεταξύ καπνιστών όσο και μεταξύ μη καπνιστών. Οι περισσότεροι ασθενείς είναι ασυμπτωματικοί κατά την έναρξη της νόσου με αποτέλεσμα η διάγνωση να τίθεται συνήθως σε προχωρημένο στάδιο, όπου δεν είναι εφικτή η ριζική εκτομή του όγκου. Η ανοσοθεραπεία και οι στοχεύουσες θεραπείες που αναπτύχθηκαν θεωρήθηκαν σημαντική προσθήκη στη φαρέτρα συστηματικών θεραπειών του καρκίνου του πνεύμονα, καθώς η χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα αποτελούσε για χρόνια τη μοναδική επιλογή αντιμετώπισης. Αναφορικά με την ανοσοθεραπεία, η ευρύτερη χρήση των αναστολέων σημείων ελέγχου την τελευταία δεκαετία έχει δώσει ενθαρρυντικά αποτελέσματα, συμβάλλοντας στην αύξηση της επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου αλλά και της συνολικής επιβίωσης της νόσου. Πραγματοποιήθηκε μια αναδρομική μελέτη παρατήρησης σε ένα σύνολο 30 ασθενών με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, ανεξαρτήτως ιστολογικού τύπου, οι οποίοι είχαν υψηλή έκφραση του PD-L1 (≥50%) και έλαβαν ανοσοθεραπεία, με σκοπό να εξεταστεί η απάντησή τους σε αυτήν. Αξιολογήθηκε η πρόοδος της νόσου, οι πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες και η συνολική επιβίωση των συμμετεχόντων. Η διάμεση τιμή της χρονικής διάρκειας χορήγησης ανοσοθεραπείας ήταν 20,5 μήνες (εύρος 8,7 – 37,7), υποδηλώνοντας καλή ανοχή και καλό έλεγχο της νόσου. Όσον αφορά την τοξικότητα, το 53,3% των ασθενών εμφάνισε τουλάχιστον μία ανεπιθύμητη ενέργεια από τη λήψη φαρμάκου αλλά μόλις στο 13,4% καταγράφηκε διακοπή της θεραπείας, γεγονός που συνδέεται άμεσα με την πρώιμη ανίχνευση και έγκαιρη αντιμετώπισή τους. Τέλος, ο προσδιορισμός του διάμεσου της επιβίωσης των ασθενών της μελέτης σε 42 μήνες (εύρος 20-54) επιβεβαίωσε την ικανοποιητική απάντηση στην ανοσοθεραπεία και ανέδειξε την αναγκαιότητα για περαιτέρω μελέτη των βιοδεικτών στον καρκίνο του πνεύμονα με στόχο την εξατομικευμένη διαχείριση της νόσου.","Lung cancer is a significant cause of morbidity and mortality worldwide. Whereas cigarette smoking accounts for the majority of lung cancer cases, there are many additional risk factors that increase the incidence of the disease among former or never smokers as well. Early lung cancer is almost always asymptomatic and the majority of patients are diagnosed with advanced disease, which is usually unresectable. The use of immunotherapy and targeted therapies has revolutionised the treatment of the disease, giving an important therapeutic addition to the standard approach of platinum-based regimens. As far as immunotherapy is concerned, immune checkpoint inhibitors have shown impressive results over the last decade, accounting for an important increase both in progression free survival and overall survival of patients. We performed a retrospective observational study among 30 patients with locally advanced or metastatic non-small cell lung cancer, regardless of histology, with high PD-L1 expression (≥50%), who were treated with immunotherapy with a view to examining response to treatment. We assessed any disease progression, any possible adverse effects and we evaluated the overall survival of the participants. The median duration of immunotherapy was 20,5 months (8,7 – 37,7), showing good drug tolerance and sufficient disease control. As with toxicity, 53,3% of the participants reported at least one immunotherapy related adverse event but only 13,4% had to discontinue treatment, a fact that was related with the early detection and successful management of their symptoms. Last but not least, the median survival time was 42 months (20 - 54), confirming good response to treatment and highlighting the need for further investigation on lung cancer biomarkers in order to achieve personalised treatment of the patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση της υψηλής έκφρασης του βιοδείκτη PD-L1 (≥50%) με την ανταπόκριση στη θεραπεία σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα που λαμβάνουν ανοσοθεραπεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φιλίππου Ιωάννα","Filippou Ioanna"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Ο καρκίνος του πνεύμονα συνιστά σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνητότητας παγκοσμίως. Η αιτιολογική του σύνδεση με το κάπνισμα είναι αδιαμφισβήτητη, ενώ έχουν τεκμηριωθεί πολλοί ακόμη παράγοντες κινδύνου που αυξάνουν τη συχνότητά του τόσο μεταξύ καπνιστών όσο και μεταξύ μη καπνιστών. Οι περισσότεροι ασθενείς είναι ασυμπτωματικοί κατά την έναρξη της νόσου με αποτέλεσμα η διάγνωση να τίθεται συνήθως σε προχωρημένο στάδιο, όπου δεν είναι εφικτή η ριζική εκτομή του όγκου. Η ανοσοθεραπεία και οι στοχεύουσες θεραπείες που αναπτύχθηκαν θεωρήθηκαν σημαντική προσθήκη στη φαρέτρα συστηματικών θεραπειών του καρκίνου του πνεύμονα, καθώς η χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα αποτελούσε για χρόνια τη μοναδική επιλογή αντιμετώπισης. Αναφορικά με την ανοσοθεραπεία, η ευρύτερη χρήση των αναστολέων σημείων ελέγχου την τελευταία δεκαετία έχει δώσει ενθαρρυντικά αποτελέσματα, συμβάλλοντας στην αύξηση της επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου αλλά και της συνολικής επιβίωσης της νόσου. Πραγματοποιήθηκε μια αναδρομική μελέτη παρατήρησης σε ένα σύνολο 30 ασθενών με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, ανεξαρτήτως ιστολογικού τύπου, οι οποίοι είχαν υψηλή έκφραση του PD-L1 (≥50%) και έλαβαν ανοσοθεραπεία, με σκοπό να εξεταστεί η απάντησή τους σε αυτήν. Αξιολογήθηκε η πρόοδος της νόσου, οι πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες και η συνολική επιβίωση των συμμετεχόντων. Η διάμεση τιμή της χρονικής διάρκειας χορήγησης ανοσοθεραπείας ήταν 20,5 μήνες (εύρος 8,7 – 37,7), υποδηλώνοντας καλή ανοχή και καλό έλεγχο της νόσου. Όσον αφορά την τοξικότητα, το 53,3% των ασθενών εμφάνισε τουλάχιστον μία ανεπιθύμητη ενέργεια από τη λήψη φαρμάκου αλλά μόλις στο 13,4% καταγράφηκε διακοπή της θεραπείας, γεγονός που συνδέεται άμεσα με την πρώιμη ανίχνευση και έγκαιρη αντιμετώπισή τους. Τέλος, ο προσδιορισμός του διάμεσου της επιβίωσης των ασθενών της μελέτης σε 42 μήνες (εύρος 20-54) επιβεβαίωσε την ικανοποιητική απάντηση στην ανοσοθεραπεία και ανέδειξε την αναγκαιότητα για περαιτέρω μελέτη των βιοδεικτών στον καρκίνο του πνεύμονα με στόχο την εξατομικευμένη διαχείριση της νόσου.","Lung cancer is a significant cause of morbidity and mortality worldwide. Whereas cigarette smoking accounts for the majority of lung cancer cases, there are many additional risk factors that increase the incidence of the disease among former or never smokers as well. Early lung cancer is almost always asymptomatic and the majority of patients are diagnosed with advanced disease, which is usually unresectable. The use of immunotherapy and targeted therapies has revolutionised the treatment of the disease, giving an important therapeutic addition to the standard approach of platinum-based regimens. As far as immunotherapy is concerned, immune checkpoint inhibitors have shown impressive results over the last decade, accounting for an important increase both in progression free survival and overall survival of patients. We performed a retrospective observational study among 30 patients with locally advanced or metastatic non-small cell lung cancer, regardless of histology, with high PD-L1 expression (≥50%), who were treated with immunotherapy with a view to examining response to treatment. We assessed any disease progression, any possible adverse effects and we evaluated the overall survival of the participants. The median duration of immunotherapy was 20,5 months (8,7 – 37,7), showing good drug tolerance and sufficient disease control. As with toxicity, 53,3% of the participants reported at least one immunotherapy related adverse event but only 13,4% had to discontinue treatment, a fact that was related with the early detection and successful management of their symptoms. Last but not least, the median survival time was 42 months (20 - 54), confirming good response to treatment and highlighting the need for further investigation on lung cancer biomarkers in order to achieve personalised treatment of the patients."],"dc:identifier":["uoadl:3400251","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400251"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συσχέτιση της υψηλής έκφρασης του βιοδείκτη PD-L1 (≥50%) με την ανταπόκριση στη θεραπεία σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνωμα πνεύμονα που λαμβάνουν ανοσοθεραπεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:35Z"}