{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3400280"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3400280","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση της χορήγησης denosumab ως νεοεπικουρικής θεραπείας πριν την απόξεση, έναντι απόξεσης ως μονοθεραπείας, για την αντιμετώπιση του προχωρημένου (Campanacci III) γιγαντοκυτταρικού όγκου των οστών. Μια μετα-ανάλυση και συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας","abstract":"Εισαγωγή: Το denosumab είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που προσδένεται στον RANKL και έχει πάρει έγκριση για τη χρήση του στον προχωρημένο γιγαντοκυτταρικό όγκο των οστών. Η πιθανή επίδραση του φαρμάκου στον τοπικό έλεγχο της νόσου αλλά και η συσχέτιση του με την τοπική υποτροπή της νόσου δεν είναι πλήρως αποσαφηνισμένα. Σκοπός της μετα-ανάλυσης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της προεγχειρητικής χορήγησης denosumab σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε απόξεση, συγκριτικά με ασθενείς που αντιμετωπίσθηκαν με απόξεση χωρίς την λήψη του φαρμάκου. Μεθοδολογία: Η συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας διενεργήθηκε στις ακόλουθες μηχανές αναζήτησης: PubMed, Cochrane Library, ScienceDirect και ClinicalTrials.gov από την πρώτη δημοσιευμένη μέλετη έως τον Σεπτέμβριο του 2023. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε συμφωνα με τις οδηγίες του Προτιμώμενου Τρόπου Αναφοράς για Συστηματικές Ανασκοπήσεις και Μετα-Αναλύσεις (PRISMA). Αποτελέσματα: Δεκατέσσερις μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια εισόδου. 244 ασθενείς έλαβαν προεγχειρητικά denosumab και υπεβλήθησαν σε απόξεση και 1024 αντιμετωπίσθηκαν με απόξεση χωρίς προεγχειρητική λήψη του φαρμάκου. Το πιο συχνό δοσολογικό σχήμα περιλάμβανε 120 mg denosumab υποδορίως κάθε 28 ημέρες με δυο δόσεις φόρτισης την 8η και την 15η ημέρα του πρώτου μήνα. Το άνω τμήμα του μηριαίου αποτέλεσε το συχνότερο σημείο εντόπισης του όγκου (33,7%). O μέσος χρόνος παρακολούθησης κυμάνθηκε μεταξύ 12 και 95,3 μήνες. Η ομάδα denosumab εμφάνισε μεγαλύτερο κίνδυνο υποτροπής της νόσου (p=0,001), μικρότερη διεγχειρητική απώλεια αίματος (p=0,0002), μεγαλύτερο χειρουργικό χρόνο (p=0,0002) και υψηλότερο MSTS σκορ (p=0,005). Συμπέρασμα: Η θεραπεία με denosumab μπορεί να σχετίζεται με αυξημένα ποσοστά τοπικής υποτροπής, ωστόσο μπορεί να μειώσει τη βαρύτητα της χειρουργικής επέμβασης. Η χορήγηση του θα πρέπει να εξετάζεται με προσοχή, τουλάχιστον μέχρι την πραγματοποίηση τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών που να καταγράφουν σαφές όφελος ή μη.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το denosumab είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που προσδένεται στον RANKL και έχει πάρει έγκριση για τη χρήση του στον προχωρημένο γιγαντοκυτταρικό όγκο των οστών. Η πιθανή επίδραση του φαρμάκου στον τοπικό έλεγχο της νόσου αλλά και η συσχέτιση του με την τοπική υποτροπή της νόσου δεν είναι πλήρως αποσαφηνισμένα. Σκοπός της μετα-ανάλυσης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της προεγχειρητικής χορήγησης denosumab σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε απόξεση, συγκριτικά με ασθενείς που αντιμετωπίσθηκαν με απόξεση χωρίς την λήψη του φαρμάκου. Μεθοδολογία: Η συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας διενεργήθηκε στις ακόλουθες μηχανές αναζήτησης: PubMed, Cochrane Library, ScienceDirect και ClinicalTrials.gov από την πρώτη δημοσιευμένη μέλετη έως τον Σεπτέμβριο του 2023. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε συμφωνα με τις οδηγίες του Προτιμώμενου Τρόπου Αναφοράς για Συστηματικές Ανασκοπήσεις και Μετα-Αναλύσεις (PRISMA). Αποτελέσματα: Δεκατέσσερις μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια εισόδου. 244 ασθενείς έλαβαν προεγχειρητικά denosumab και υπεβλήθησαν σε απόξεση και 1024 αντιμετωπίσθηκαν με απόξεση χωρίς προεγχειρητική λήψη του φαρμάκου. Το πιο συχνό δοσολογικό σχήμα περιλάμβανε 120 mg denosumab υποδορίως κάθε 28 ημέρες με δυο δόσεις φόρτισης την 8η και την 15η ημέρα του πρώτου μήνα. Το άνω τμήμα του μηριαίου αποτέλεσε το συχνότερο σημείο εντόπισης του όγκου (33,7%). O μέσος χρόνος παρακολούθησης κυμάνθηκε μεταξύ 12 και 95,3 μήνες. Η ομάδα denosumab εμφάνισε μεγαλύτερο κίνδυνο υποτροπής της νόσου (p=0,001), μικρότερη διεγχειρητική απώλεια αίματος (p=0,0002), μεγαλύτερο χειρουργικό χρόνο (p=0,0002) και υψηλότερο MSTS σκορ (p=0,005). Συμπέρασμα: Η θεραπεία με denosumab μπορεί να σχετίζεται με αυξημένα ποσοστά τοπικής υποτροπής, ωστόσο μπορεί να μειώσει τη βαρύτητα της χειρουργικής επέμβασης. Η χορήγηση του θα πρέπει να εξετάζεται με προσοχή, τουλάχιστον μέχρι την πραγματοποίηση τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών που να καταγράφουν σαφές όφελος ή μη.","abstract_has_math":false,"creators":["Παναγιωτίδου Σουσάνα","Panagiotidou Sousana"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:37Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3400280"],"render_values":[{"text":"uoadl:3400280","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400280","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400280","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3400280","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παναγιωτίδου Σουσάνα","Panagiotidou Sousana"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3400280","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400280"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το denosumab είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που προσδένεται στον RANKL και έχει πάρει έγκριση για τη χρήση του στον προχωρημένο γιγαντοκυτταρικό όγκο των οστών. Η πιθανή επίδραση του φαρμάκου στον τοπικό έλεγχο της νόσου αλλά και η συσχέτιση του με την τοπική υποτροπή της νόσου δεν είναι πλήρως αποσαφηνισμένα. Σκοπός της μετα-ανάλυσης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της προεγχειρητικής χορήγησης denosumab σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε απόξεση, συγκριτικά με ασθενείς που αντιμετωπίσθηκαν με απόξεση χωρίς την λήψη του φαρμάκου. Μεθοδολογία: Η συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας διενεργήθηκε στις ακόλουθες μηχανές αναζήτησης: PubMed, Cochrane Library, ScienceDirect και ClinicalTrials.gov από την πρώτη δημοσιευμένη μέλετη έως τον Σεπτέμβριο του 2023. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε συμφωνα με τις οδηγίες του Προτιμώμενου Τρόπου Αναφοράς για Συστηματικές Ανασκοπήσεις και Μετα-Αναλύσεις (PRISMA). Αποτελέσματα: Δεκατέσσερις μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια εισόδου. 244 ασθενείς έλαβαν προεγχειρητικά denosumab και υπεβλήθησαν σε απόξεση και 1024 αντιμετωπίσθηκαν με απόξεση χωρίς προεγχειρητική λήψη του φαρμάκου. Το πιο συχνό δοσολογικό σχήμα περιλάμβανε 120 mg denosumab υποδορίως κάθε 28 ημέρες με δυο δόσεις φόρτισης την 8η και την 15η ημέρα του πρώτου μήνα. Το άνω τμήμα του μηριαίου αποτέλεσε το συχνότερο σημείο εντόπισης του όγκου (33,7%). O μέσος χρόνος παρακολούθησης κυμάνθηκε μεταξύ 12 και 95,3 μήνες. Η ομάδα denosumab εμφάνισε μεγαλύτερο κίνδυνο υποτροπής της νόσου (p=0,001), μικρότερη διεγχειρητική απώλεια αίματος (p=0,0002), μεγαλύτερο χειρουργικό χρόνο (p=0,0002) και υψηλότερο MSTS σκορ (p=0,005). Συμπέρασμα: Η θεραπεία με denosumab μπορεί να σχετίζεται με αυξημένα ποσοστά τοπικής υποτροπής, ωστόσο μπορεί να μειώσει τη βαρύτητα της χειρουργικής επέμβασης. Η χορήγηση του θα πρέπει να εξετάζεται με προσοχή, τουλάχιστον μέχρι την πραγματοποίηση τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών που να καταγράφουν σαφές όφελος ή μη.","Introduction: Denosumab is a monoclonal antibody that binds to RANKL and has been approved for use in advanced giant cell tumors of bone. Its potential impact on local disease control as well as its association with local recurrence is uncorroborated. The aim of this meta-analysis was to investigate the effect of neo-adjuvant use of denosumab in patients undergoing curettage, compared to patients treated with curettage without preoperative drug administration. Methodology: Systematic literature search was conducted on the following search engines: PubMed, Cochrane Library, ScienceDirect, and ClinicalTrials.gov from the first published study until September 2023. Data analysis was performed according to the PRISMA guidelines. Results: Fourteen studies met the inclusion criteria. 244 patients received preoperative denosumab and underwent curettage, while 1024 were treated with curettage without preoperative drug administration. The most common dosage regimen included subcutaneous administration of 120 mg denosumab every 28 days with two loading doses on the 8th and 15th day of the first month. The upper part of the femur was the most frequent site of the tumor (33.7%). The mean follow-up time ranged from 12 to 95.3 months. The denosumab group showed a higher risk of disease recurrence (p=0.001), lower intraoperative blood loss (p=0.0002), longer surgical time (p=0.0002), and higher MSTS score (p=0.005). Conclusion: Denosumab treatment may be associated with increased rates of local recurrence, but it may downgrade the surgery. The administration of the drug should be approached with caution, at least until randomized clinical trials are conducted to clearly document its benefits or lack thereof."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση της χορήγησης denosumab ως νεοεπικουρικής θεραπείας πριν την απόξεση, έναντι απόξεσης ως μονοθεραπείας, για την αντιμετώπιση του προχωρημένου (Campanacci III) γιγαντοκυτταρικού όγκου των οστών. Μια μετα-ανάλυση και συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παναγιωτίδου Σουσάνα","Panagiotidou Sousana"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το denosumab είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που προσδένεται στον RANKL και έχει πάρει έγκριση για τη χρήση του στον προχωρημένο γιγαντοκυτταρικό όγκο των οστών. Η πιθανή επίδραση του φαρμάκου στον τοπικό έλεγχο της νόσου αλλά και η συσχέτιση του με την τοπική υποτροπή της νόσου δεν είναι πλήρως αποσαφηνισμένα. Σκοπός της μετα-ανάλυσης ήταν η διερεύνηση της επίδρασης της προεγχειρητικής χορήγησης denosumab σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε απόξεση, συγκριτικά με ασθενείς που αντιμετωπίσθηκαν με απόξεση χωρίς την λήψη του φαρμάκου. Μεθοδολογία: Η συστηματική αναζήτηση της βιβλιογραφίας διενεργήθηκε στις ακόλουθες μηχανές αναζήτησης: PubMed, Cochrane Library, ScienceDirect και ClinicalTrials.gov από την πρώτη δημοσιευμένη μέλετη έως τον Σεπτέμβριο του 2023. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε συμφωνα με τις οδηγίες του Προτιμώμενου Τρόπου Αναφοράς για Συστηματικές Ανασκοπήσεις και Μετα-Αναλύσεις (PRISMA). Αποτελέσματα: Δεκατέσσερις μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια εισόδου. 244 ασθενείς έλαβαν προεγχειρητικά denosumab και υπεβλήθησαν σε απόξεση και 1024 αντιμετωπίσθηκαν με απόξεση χωρίς προεγχειρητική λήψη του φαρμάκου. Το πιο συχνό δοσολογικό σχήμα περιλάμβανε 120 mg denosumab υποδορίως κάθε 28 ημέρες με δυο δόσεις φόρτισης την 8η και την 15η ημέρα του πρώτου μήνα. Το άνω τμήμα του μηριαίου αποτέλεσε το συχνότερο σημείο εντόπισης του όγκου (33,7%). O μέσος χρόνος παρακολούθησης κυμάνθηκε μεταξύ 12 και 95,3 μήνες. Η ομάδα denosumab εμφάνισε μεγαλύτερο κίνδυνο υποτροπής της νόσου (p=0,001), μικρότερη διεγχειρητική απώλεια αίματος (p=0,0002), μεγαλύτερο χειρουργικό χρόνο (p=0,0002) και υψηλότερο MSTS σκορ (p=0,005). Συμπέρασμα: Η θεραπεία με denosumab μπορεί να σχετίζεται με αυξημένα ποσοστά τοπικής υποτροπής, ωστόσο μπορεί να μειώσει τη βαρύτητα της χειρουργικής επέμβασης. Η χορήγηση του θα πρέπει να εξετάζεται με προσοχή, τουλάχιστον μέχρι την πραγματοποίηση τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών που να καταγράφουν σαφές όφελος ή μη.","Introduction: Denosumab is a monoclonal antibody that binds to RANKL and has been approved for use in advanced giant cell tumors of bone. Its potential impact on local disease control as well as its association with local recurrence is uncorroborated. The aim of this meta-analysis was to investigate the effect of neo-adjuvant use of denosumab in patients undergoing curettage, compared to patients treated with curettage without preoperative drug administration. Methodology: Systematic literature search was conducted on the following search engines: PubMed, Cochrane Library, ScienceDirect, and ClinicalTrials.gov from the first published study until September 2023. Data analysis was performed according to the PRISMA guidelines. Results: Fourteen studies met the inclusion criteria. 244 patients received preoperative denosumab and underwent curettage, while 1024 were treated with curettage without preoperative drug administration. The most common dosage regimen included subcutaneous administration of 120 mg denosumab every 28 days with two loading doses on the 8th and 15th day of the first month. The upper part of the femur was the most frequent site of the tumor (33.7%). The mean follow-up time ranged from 12 to 95.3 months. The denosumab group showed a higher risk of disease recurrence (p=0.001), lower intraoperative blood loss (p=0.0002), longer surgical time (p=0.0002), and higher MSTS score (p=0.005). Conclusion: Denosumab treatment may be associated with increased rates of local recurrence, but it may downgrade the surgery. The administration of the drug should be approached with caution, at least until randomized clinical trials are conducted to clearly document its benefits or lack thereof."],"dc:identifier":["uoadl:3400280","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400280"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση της χορήγησης denosumab ως νεοεπικουρικής θεραπείας πριν την απόξεση, έναντι απόξεσης ως μονοθεραπείας, για την αντιμετώπιση του προχωρημένου (Campanacci III) γιγαντοκυτταρικού όγκου των οστών. Μια μετα-ανάλυση και συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:37Z"}