{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3400723"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3400723","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μορφολογικές και λειτουργικές αλλαγές της αριστερής κοιλίας σε ασθενείς μετά από TAVI","abstract":"Εισαγωγή: Η στένωση της αορτικής βαλβίδας αποτελεί την συχνότερη βαλβιδοπάθεια, με συχνότητα εμφάνισης η οποία αυξάνεται με την γήρανση του πληθυσμού. Η χρόνια υπερφόρτιση πίεσης από μια αιμοδυναμικά σημαντική στένωση της αορτικής βαλβίδας προκαλεί τόσο αύξηση της μυϊκής μάζας του μυοκαρδίου όσο και αλλαγές στην γεωμετρία της αριστερής κοιλίας ως αντισταθμιστικός μηχανισμός. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη των αλλαγών στην διαθωρακική υπερηχογραφική απεικόνιση της λειτουργικότητας και της υπερτροφίας των τοιχωμάτων της αριστερής κοιλίας, όπως αυτή εκφράζεται μέσω του μεσοκοιλιακού διαφράγματος-IVS, και του πάχους του οπισθίου τοιχώματος της-PWT, του κλάσματος εξωθήσεως-LVEF και της τελοδιαστολικής διαμέτρου της LV-LVEDd σε ασθενείς με αορτική στένωση οι οποίοι υπεβλήθησαν σε διαδερμική διακαθετηριακή αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας (TAVI). Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 251 ασθενείς με συμπτωματική σοβαρού βαθμού στένωση αορτικής βαλβίδας και υψηλό χειρουργικό κίνδυνο που υποβλήθηκαν σε διαδερμική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας (TAVR). Αξιολογήθηκαν υπερηχογραφικά το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας-LVEF, η τελοδιαστολική διάμετρος της αριστερής κοιλίας-LVEDd, το πάχος του μεσοκοιλιακού διαφράγματος-IVS και το πάχος του οπισθίου τοιχώματος της αριστερής κοιλίας-PWT. Οι παραπάνω μετρήσεις είναι επαναλαμβανόμενες στο χρόνο και έχουν πραγματοποιηθεί: πριν την επέμβαση TAVR, μία εβδομάδα μετά, ένα μήνα μετά, έξι μήνες μετά και ένα χρόνο μετά. Αποτελέσματα: Από τα αποτελέσματα της στατιστικής ανάλυσης προκύπτει πως υπάρχει στατιστικά σημαντική διαχρονική μείωση των IVS και PWT μετρήσεων (p-value <0,001), ενώ οι μεταβολές των LVEF και LVEDd μετρήσεων μετά την επέμβαση δεν διαφέρουν στατιστικά σημαντικά σε σχέση με πριν την επέμβαση (p-value>0,05). Ακόμα, προκύπτει στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση των LVEF και LVEDd μετρήσεων (p-value <0,001), καθώς και θετική συσχέτιση των IVS και PWT μετρήσεων (p-value<0,001) μεταξύ τους. Συμπέρασμα: Η μελέτη αυτή δείχνει ότι παρατηρείται υποστροφή της υπερτροφίας των τοιχωμάτων της αριστερής κοιλίας σε ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε διαδερμική διακαθετηριακή αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας. Ωστόσο, τόσο το κλάσμα εξώθησης όσο και η τελοδιαστολική διάμετρος της αριστερής κοιλίας δεν διέφεραν στατιστικά σημαντικά μετά την επέμβαση.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η στένωση της αορτικής βαλβίδας αποτελεί την συχνότερη βαλβιδοπάθεια, με συχνότητα εμφάνισης η οποία αυξάνεται με την γήρανση του πληθυσμού. Η χρόνια υπερφόρτιση πίεσης από μια αιμοδυναμικά σημαντική στένωση της αορτικής βαλβίδας προκαλεί τόσο αύξηση της μυϊκής μάζας του μυοκαρδίου όσο και αλλαγές στην γεωμετρία της αριστερής κοιλίας ως αντισταθμιστικός μηχανισμός. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη των αλλαγών στην διαθωρακική υπερηχογραφική απεικόνιση της λειτουργικότητας και της υπερτροφίας των τοιχωμάτων της αριστερής κοιλίας, όπως αυτή εκφράζεται μέσω του μεσοκοιλιακού διαφράγματος-IVS, και του πάχους του οπισθίου τοιχώματος της-PWT, του κλάσματος εξωθήσεως-LVEF και της τελοδιαστολικής διαμέτρου της LV-LVEDd σε ασθενείς με αορτική στένωση οι οποίοι υπεβλήθησαν σε διαδερμική διακαθετηριακή αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας (TAVI). Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 251 ασθενείς με συμπτωματική σοβαρού βαθμού στένωση αορτικής βαλβίδας και υψηλό χειρουργικό κίνδυνο που υποβλήθηκαν σε διαδερμική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας (TAVR). Αξιολογήθηκαν υπερηχογραφικά το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας-LVEF, η τελοδιαστολική διάμετρος της αριστερής κοιλίας-LVEDd, το πάχος του μεσοκοιλιακού διαφράγματος-IVS και το πάχος του οπισθίου τοιχώματος της αριστερής κοιλίας-PWT. Οι παραπάνω μετρήσεις είναι επαναλαμβανόμενες στο χρόνο και έχουν πραγματοποιηθεί: πριν την επέμβαση TAVR, μία εβδομάδα μετά, ένα μήνα μετά, έξι μήνες μετά και ένα χρόνο μετά. Αποτελέσματα: Από τα αποτελέσματα της στατιστικής ανάλυσης προκύπτει πως υπάρχει στατιστικά σημαντική διαχρονική μείωση των IVS και PWT μετρήσεων (p-value &lt;0,001), ενώ οι μεταβολές των LVEF και LVEDd μετρήσεων μετά την επέμβαση δεν διαφέρουν στατιστικά σημαντικά σε σχέση με πριν την επέμβαση (p-value&gt;0,05). Ακόμα, προκύπτει στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση των LVEF και LVEDd μετρήσεων (p-value &lt;0,001), καθώς και θετική συσχέτιση των IVS και PWT μετρήσεων (p-value&lt;0,001) μεταξύ τους. Συμπέρασμα: Η μελέτη αυτή δείχνει ότι παρατηρείται υποστροφή της υπερτροφίας των τοιχωμάτων της αριστερής κοιλίας σε ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε διαδερμική διακαθετηριακή αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας. Ωστόσο, τόσο το κλάσμα εξώθησης όσο και η τελοδιαστολική διάμετρος της αριστερής κοιλίας δεν διέφεραν στατιστικά σημαντικά μετά την επέμβαση.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαγιαννακόπουλος Βασίλειος","Papagiannakopoulos Vasileios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:39Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3400723"],"render_values":[{"text":"uoadl:3400723","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400723","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400723","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3400723","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαγιαννακόπουλος Βασίλειος","Papagiannakopoulos Vasileios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3400723","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400723"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η στένωση της αορτικής βαλβίδας αποτελεί την συχνότερη βαλβιδοπάθεια, με συχνότητα εμφάνισης η οποία αυξάνεται με την γήρανση του πληθυσμού. Η χρόνια υπερφόρτιση πίεσης από μια αιμοδυναμικά σημαντική στένωση της αορτικής βαλβίδας προκαλεί τόσο αύξηση της μυϊκής μάζας του μυοκαρδίου όσο και αλλαγές στην γεωμετρία της αριστερής κοιλίας ως αντισταθμιστικός μηχανισμός. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη των αλλαγών στην διαθωρακική υπερηχογραφική απεικόνιση της λειτουργικότητας και της υπερτροφίας των τοιχωμάτων της αριστερής κοιλίας, όπως αυτή εκφράζεται μέσω του μεσοκοιλιακού διαφράγματος-IVS, και του πάχους του οπισθίου τοιχώματος της-PWT, του κλάσματος εξωθήσεως-LVEF και της τελοδιαστολικής διαμέτρου της LV-LVEDd σε ασθενείς με αορτική στένωση οι οποίοι υπεβλήθησαν σε διαδερμική διακαθετηριακή αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας (TAVI). Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 251 ασθενείς με συμπτωματική σοβαρού βαθμού στένωση αορτικής βαλβίδας και υψηλό χειρουργικό κίνδυνο που υποβλήθηκαν σε διαδερμική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας (TAVR). Αξιολογήθηκαν υπερηχογραφικά το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας-LVEF, η τελοδιαστολική διάμετρος της αριστερής κοιλίας-LVEDd, το πάχος του μεσοκοιλιακού διαφράγματος-IVS και το πάχος του οπισθίου τοιχώματος της αριστερής κοιλίας-PWT. Οι παραπάνω μετρήσεις είναι επαναλαμβανόμενες στο χρόνο και έχουν πραγματοποιηθεί: πριν την επέμβαση TAVR, μία εβδομάδα μετά, ένα μήνα μετά, έξι μήνες μετά και ένα χρόνο μετά. Αποτελέσματα: Από τα αποτελέσματα της στατιστικής ανάλυσης προκύπτει πως υπάρχει στατιστικά σημαντική διαχρονική μείωση των IVS και PWT μετρήσεων (p-value <0,001), ενώ οι μεταβολές των LVEF και LVEDd μετρήσεων μετά την επέμβαση δεν διαφέρουν στατιστικά σημαντικά σε σχέση με πριν την επέμβαση (p-value>0,05). Ακόμα, προκύπτει στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση των LVEF και LVEDd μετρήσεων (p-value <0,001), καθώς και θετική συσχέτιση των IVS και PWT μετρήσεων (p-value<0,001) μεταξύ τους. Συμπέρασμα: Η μελέτη αυτή δείχνει ότι παρατηρείται υποστροφή της υπερτροφίας των τοιχωμάτων της αριστερής κοιλίας σε ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε διαδερμική διακαθετηριακή αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας. Ωστόσο, τόσο το κλάσμα εξώθησης όσο και η τελοδιαστολική διάμετρος της αριστερής κοιλίας δεν διέφεραν στατιστικά σημαντικά μετά την επέμβαση.","Background: Aortic valve stenosis is the most common valvular disease, with an incidence that increases with the aging of the population. Chronic pressure overload from a hemodynamically significant aortic valve stenosis causes both an increase in myocardial muscle mass and changes in left ventricular geometry as a compensatory mechanism. Objective: The purpose of this study is to evaluate the changes in the transthoracic ultrasound imaging of the functionality and hypertrophy of the walls of the left ventricle, as expressed through the interventricular septum-IVS, and the thickness of its posterior wall-PWT, the ejection fraction- LVEF and the end-diastolic diameter of the left ventricle-LVEDd in patients with severe aortic stenosis who underwent transcatheter aortic valve replacement (TAVI). Methods: The study sample consisted of 251 patients with symptomatic severe aortic valve stenosis and high surgical risk who underwent transcatheter aortic valve replacement (TAVR). Left ventricular ejection fraction-LVEF, left ventricular end-diastolic diameter-LVEDd, interventricular septal thickness-IVS and left ventricular posterior wall thickness-PWT were assessed via transthoracic ultrasound imaging. The above measurements are repeated over time and have been performed: before TAVR surgery, one week after, one month after, six months after and one year after. Results: From the results of the statistical analysis, it appears that there is a statistically significant decrease in IVS and PWT measurements over time (p-value<0,001), while the changes in LVEF and LVEDd measurements after the operation do not differ statistically significantly compared to before the operation(p-value>0,05). Furthermore, there is a statistically significant negative correlation of LVEF and LVEDd measurements (p-value<0,001), as well as a positive correlation of IVS and PWT measurements(p-value<0,001) between them. Conclusion: This study shows that left ventricular wall hypertrophy is reversed in patients who underwent percutaneous transcatheter aortic valve replacement. However, both ejection fraction and left ventricular end-diastolic diameter were not statistically significantly different after the operation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μορφολογικές και λειτουργικές αλλαγές της αριστερής κοιλίας σε ασθενείς μετά από TAVI"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαγιαννακόπουλος Βασίλειος","Papagiannakopoulos Vasileios"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η στένωση της αορτικής βαλβίδας αποτελεί την συχνότερη βαλβιδοπάθεια, με συχνότητα εμφάνισης η οποία αυξάνεται με την γήρανση του πληθυσμού. Η χρόνια υπερφόρτιση πίεσης από μια αιμοδυναμικά σημαντική στένωση της αορτικής βαλβίδας προκαλεί τόσο αύξηση της μυϊκής μάζας του μυοκαρδίου όσο και αλλαγές στην γεωμετρία της αριστερής κοιλίας ως αντισταθμιστικός μηχανισμός. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη των αλλαγών στην διαθωρακική υπερηχογραφική απεικόνιση της λειτουργικότητας και της υπερτροφίας των τοιχωμάτων της αριστερής κοιλίας, όπως αυτή εκφράζεται μέσω του μεσοκοιλιακού διαφράγματος-IVS, και του πάχους του οπισθίου τοιχώματος της-PWT, του κλάσματος εξωθήσεως-LVEF και της τελοδιαστολικής διαμέτρου της LV-LVEDd σε ασθενείς με αορτική στένωση οι οποίοι υπεβλήθησαν σε διαδερμική διακαθετηριακή αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας (TAVI). Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 251 ασθενείς με συμπτωματική σοβαρού βαθμού στένωση αορτικής βαλβίδας και υψηλό χειρουργικό κίνδυνο που υποβλήθηκαν σε διαδερμική αντικατάσταση αορτικής βαλβίδας (TAVR). Αξιολογήθηκαν υπερηχογραφικά το κλάσμα εξώθησης της αριστερής κοιλίας-LVEF, η τελοδιαστολική διάμετρος της αριστερής κοιλίας-LVEDd, το πάχος του μεσοκοιλιακού διαφράγματος-IVS και το πάχος του οπισθίου τοιχώματος της αριστερής κοιλίας-PWT. Οι παραπάνω μετρήσεις είναι επαναλαμβανόμενες στο χρόνο και έχουν πραγματοποιηθεί: πριν την επέμβαση TAVR, μία εβδομάδα μετά, ένα μήνα μετά, έξι μήνες μετά και ένα χρόνο μετά. Αποτελέσματα: Από τα αποτελέσματα της στατιστικής ανάλυσης προκύπτει πως υπάρχει στατιστικά σημαντική διαχρονική μείωση των IVS και PWT μετρήσεων (p-value <0,001), ενώ οι μεταβολές των LVEF και LVEDd μετρήσεων μετά την επέμβαση δεν διαφέρουν στατιστικά σημαντικά σε σχέση με πριν την επέμβαση (p-value>0,05). Ακόμα, προκύπτει στατιστικά σημαντική αρνητική συσχέτιση των LVEF και LVEDd μετρήσεων (p-value <0,001), καθώς και θετική συσχέτιση των IVS και PWT μετρήσεων (p-value<0,001) μεταξύ τους. Συμπέρασμα: Η μελέτη αυτή δείχνει ότι παρατηρείται υποστροφή της υπερτροφίας των τοιχωμάτων της αριστερής κοιλίας σε ασθενείς οι οποίοι υπεβλήθησαν σε διαδερμική διακαθετηριακή αντικατάσταση της αορτικής βαλβίδας. Ωστόσο, τόσο το κλάσμα εξώθησης όσο και η τελοδιαστολική διάμετρος της αριστερής κοιλίας δεν διέφεραν στατιστικά σημαντικά μετά την επέμβαση.","Background: Aortic valve stenosis is the most common valvular disease, with an incidence that increases with the aging of the population. Chronic pressure overload from a hemodynamically significant aortic valve stenosis causes both an increase in myocardial muscle mass and changes in left ventricular geometry as a compensatory mechanism. Objective: The purpose of this study is to evaluate the changes in the transthoracic ultrasound imaging of the functionality and hypertrophy of the walls of the left ventricle, as expressed through the interventricular septum-IVS, and the thickness of its posterior wall-PWT, the ejection fraction- LVEF and the end-diastolic diameter of the left ventricle-LVEDd in patients with severe aortic stenosis who underwent transcatheter aortic valve replacement (TAVI). Methods: The study sample consisted of 251 patients with symptomatic severe aortic valve stenosis and high surgical risk who underwent transcatheter aortic valve replacement (TAVR). Left ventricular ejection fraction-LVEF, left ventricular end-diastolic diameter-LVEDd, interventricular septal thickness-IVS and left ventricular posterior wall thickness-PWT were assessed via transthoracic ultrasound imaging. The above measurements are repeated over time and have been performed: before TAVR surgery, one week after, one month after, six months after and one year after. Results: From the results of the statistical analysis, it appears that there is a statistically significant decrease in IVS and PWT measurements over time (p-value<0,001), while the changes in LVEF and LVEDd measurements after the operation do not differ statistically significantly compared to before the operation(p-value>0,05). Furthermore, there is a statistically significant negative correlation of LVEF and LVEDd measurements (p-value<0,001), as well as a positive correlation of IVS and PWT measurements(p-value<0,001) between them. Conclusion: This study shows that left ventricular wall hypertrophy is reversed in patients who underwent percutaneous transcatheter aortic valve replacement. However, both ejection fraction and left ventricular end-diastolic diameter were not statistically significantly different after the operation."],"dc:identifier":["uoadl:3400723","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400723"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μορφολογικές και λειτουργικές αλλαγές της αριστερής κοιλίας σε ασθενείς μετά από TAVI"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:39Z"}