{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3400985"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3400985","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της πυλαιοκοιλικής αναστόμωσης και της χορήγησης ρεγαδενοσόνης στη διηπατική κλίση γαλακτικού και στις συστηματικές αιμοδυναμικές μεταβλητές σε πειραματικό μοντέλο εκτεταμένης ηπατεκτομής. Πειραματική μελέτη σε οικόσιτους χοίρους","abstract":"Η μετεγχειρητική ηπατική ανεπάρκεια είναι μία διαχρονική και σύγχρονη κλινική οντότητα της ηπατοχειρουργικής, η οποία έχει μελετηθεί και εξακολουθεί να μελετάται αναλυτικά λόγω της πολυπλοκότητας της αλλά και της σημαντικής θνητότητας που έχει. Βασικός αιτιολογικός παράγοντας της επιπλοκής αυτής όπως προκύπτει από την σύγχρονη έρευνα, είναι το φαινόμενο HABR (hepatic artery buffer response) με αγγειοσύσπαση της ηπατικής αρτηρίας ως αντίδραση της πυλαίας υπερροής και της έκπλυσης της αδενοσίνης από το εναπομείναν ήπαρ. Τρόποι αντιμετώπισης αυτού του φαινομένου και άρα αυτής της σοβαρής επιπλοκής της μετεγχειρητικής ηπατικής ανεπάρκειας, υπάρχουν τόσο χειρουργικοί όσο και φαρμακευτικοί. Οι χειρουργικές τεχνικές λόγω της πολυπλοκότητας τους και της εφαρμογής τους σε επιλεγμενους ασθενείς είναι αρκετά περιορισμένες. Παρόλα αυτά υποσχόμενη είναι η έρευνα όσον αφορά φαρμακευτικούς παράγοντες που μπορούν να αντιστρέψουν το φαινόμενο ΗΑΒR και την αγγειοσύσπαση της ηπατικής αρτηρίας. Η αδενοσίνη είναι η κύρια ουσία που πρωταγωνιστεί στην παθοφυσιολογία του φαινομένου αυτού και για τον λόγο αυτό μελέτη αναλόγων ουσιών της αδενοσίνης είναι αρκετά υποσχόμενη. Το ερευνητικό μας ενδιαφέρον και ερώτημα στην παρούσα πειραματική μελέτη είναι κατά πόσο η χρήση της ρεγαδενοσόνης, ενός αναλόγου της αδενοσίνης και η πυλαιοκοιλική αναστόμωση αντίστοιχα επηρεάζουν αιμοδυναμικά τα πειραματικά μοντέλα και κατά πόσο με τη μέτρηση του γαλακτικού οξέος και του transhepatic lactate gradient παρατηρούμε μια βελτίωση της ηπατικής λειτουργίας τόσο με τη χρήση της πυλαικοιλικής αναστόμωσης όσο και με τη χρήση της ρεγαδενοσόνης μετά από μια εκτεταμένη ηπατεκτομή.","abstract_html":"Η μετεγχειρητική ηπατική ανεπάρκεια είναι μία διαχρονική και σύγχρονη κλινική οντότητα της ηπατοχειρουργικής, η οποία έχει μελετηθεί και εξακολουθεί να μελετάται αναλυτικά λόγω της πολυπλοκότητας της αλλά και της σημαντικής θνητότητας που έχει. Βασικός αιτιολογικός παράγοντας της επιπλοκής αυτής όπως προκύπτει από την σύγχρονη έρευνα, είναι το φαινόμενο HABR (hepatic artery buffer response) με αγγειοσύσπαση της ηπατικής αρτηρίας ως αντίδραση της πυλαίας υπερροής και της έκπλυσης της αδενοσίνης από το εναπομείναν ήπαρ. Τρόποι αντιμετώπισης αυτού του φαινομένου και άρα αυτής της σοβαρής επιπλοκής της μετεγχειρητικής ηπατικής ανεπάρκειας, υπάρχουν τόσο χειρουργικοί όσο και φαρμακευτικοί. Οι χειρουργικές τεχνικές λόγω της πολυπλοκότητας τους και της εφαρμογής τους σε επιλεγμενους ασθενείς είναι αρκετά περιορισμένες. Παρόλα αυτά υποσχόμενη είναι η έρευνα όσον αφορά φαρμακευτικούς παράγοντες που μπορούν να αντιστρέψουν το φαινόμενο ΗΑΒR και την αγγειοσύσπαση της ηπατικής αρτηρίας. Η αδενοσίνη είναι η κύρια ουσία που πρωταγωνιστεί στην παθοφυσιολογία του φαινομένου αυτού και για τον λόγο αυτό μελέτη αναλόγων ουσιών της αδενοσίνης είναι αρκετά υποσχόμενη. Το ερευνητικό μας ενδιαφέρον και ερώτημα στην παρούσα πειραματική μελέτη είναι κατά πόσο η χρήση της ρεγαδενοσόνης, ενός αναλόγου της αδενοσίνης και η πυλαιοκοιλική αναστόμωση αντίστοιχα επηρεάζουν αιμοδυναμικά τα πειραματικά μοντέλα και κατά πόσο με τη μέτρηση του γαλακτικού οξέος και του transhepatic lactate gradient παρατηρούμε μια βελτίωση της ηπατικής λειτουργίας τόσο με τη χρήση της πυλαικοιλικής αναστόμωσης όσο και με τη χρήση της ρεγαδενοσόνης μετά από μια εκτεταμένη ηπατεκτομή.","abstract_has_math":false,"creators":["Μασσαράς Δημήτριος","Massaras Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:39Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3400985"],"render_values":[{"text":"uoadl:3400985","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400985","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400985","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3400985","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μασσαράς Δημήτριος","Massaras Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3400985","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400985"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μετεγχειρητική ηπατική ανεπάρκεια είναι μία διαχρονική και σύγχρονη κλινική οντότητα της ηπατοχειρουργικής, η οποία έχει μελετηθεί και εξακολουθεί να μελετάται αναλυτικά λόγω της πολυπλοκότητας της αλλά και της σημαντικής θνητότητας που έχει. Βασικός αιτιολογικός παράγοντας της επιπλοκής αυτής όπως προκύπτει από την σύγχρονη έρευνα, είναι το φαινόμενο HABR (hepatic artery buffer response) με αγγειοσύσπαση της ηπατικής αρτηρίας ως αντίδραση της πυλαίας υπερροής και της έκπλυσης της αδενοσίνης από το εναπομείναν ήπαρ. Τρόποι αντιμετώπισης αυτού του φαινομένου και άρα αυτής της σοβαρής επιπλοκής της μετεγχειρητικής ηπατικής ανεπάρκειας, υπάρχουν τόσο χειρουργικοί όσο και φαρμακευτικοί. Οι χειρουργικές τεχνικές λόγω της πολυπλοκότητας τους και της εφαρμογής τους σε επιλεγμενους ασθενείς είναι αρκετά περιορισμένες. Παρόλα αυτά υποσχόμενη είναι η έρευνα όσον αφορά φαρμακευτικούς παράγοντες που μπορούν να αντιστρέψουν το φαινόμενο ΗΑΒR και την αγγειοσύσπαση της ηπατικής αρτηρίας. Η αδενοσίνη είναι η κύρια ουσία που πρωταγωνιστεί στην παθοφυσιολογία του φαινομένου αυτού και για τον λόγο αυτό μελέτη αναλόγων ουσιών της αδενοσίνης είναι αρκετά υποσχόμενη. Το ερευνητικό μας ενδιαφέρον και ερώτημα στην παρούσα πειραματική μελέτη είναι κατά πόσο η χρήση της ρεγαδενοσόνης, ενός αναλόγου της αδενοσίνης και η πυλαιοκοιλική αναστόμωση αντίστοιχα επηρεάζουν αιμοδυναμικά τα πειραματικά μοντέλα και κατά πόσο με τη μέτρηση του γαλακτικού οξέος και του transhepatic lactate gradient παρατηρούμε μια βελτίωση της ηπατικής λειτουργίας τόσο με τη χρήση της πυλαικοιλικής αναστόμωσης όσο και με τη χρήση της ρεγαδενοσόνης μετά από μια εκτεταμένη ηπατεκτομή.","Postoperative liver failure is a long-standing and contemporary clinical entity in liver surgery, which has been and continues to be studied in detail due to its complexity and its significant mortality. The main etiologic factor of this complication as revealed by contemporary research is the HABR (hepatic artery buffer response) phenomenon with hepatic artery vasoconstriction as a reaction of portal hyperflow and adenosine leaching from the remaining liver. Ways of dealing with this phenomenon, and thus this serious complication of postoperative liver failure, are both surgical and pharmacological. Surgical techniques are quite limited due to their complexity and their application to selected patients. However, research is promising regarding pharmaceutical agents that can reverse the HABR phenomenon and hepatic artery vasoconstriction. Adenosine is the main substance involved in the pathophysiology of this phenomenon and therefore studies of adenosine analogues are promising. Our research interest and question in the present experimental study is whether the use of regadenoson, an analogue of adenosine and portocaval anastomosis respectively affect hemodynamically the experimental models and whether by measuring lactic acid and transhepatic lactate gradient we observe an improvement in liver function both with the use of portocaval anastomosis and with the use of regadenoson after an extended hepatectomy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της πυλαιοκοιλικής αναστόμωσης και της χορήγησης ρεγαδενοσόνης στη διηπατική κλίση γαλακτικού και στις συστηματικές αιμοδυναμικές μεταβλητές σε πειραματικό μοντέλο εκτεταμένης ηπατεκτομής. Πειραματική μελέτη σε οικόσιτους χοίρους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μασσαράς Δημήτριος","Massaras Dimitrios"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η μετεγχειρητική ηπατική ανεπάρκεια είναι μία διαχρονική και σύγχρονη κλινική οντότητα της ηπατοχειρουργικής, η οποία έχει μελετηθεί και εξακολουθεί να μελετάται αναλυτικά λόγω της πολυπλοκότητας της αλλά και της σημαντικής θνητότητας που έχει. Βασικός αιτιολογικός παράγοντας της επιπλοκής αυτής όπως προκύπτει από την σύγχρονη έρευνα, είναι το φαινόμενο HABR (hepatic artery buffer response) με αγγειοσύσπαση της ηπατικής αρτηρίας ως αντίδραση της πυλαίας υπερροής και της έκπλυσης της αδενοσίνης από το εναπομείναν ήπαρ. Τρόποι αντιμετώπισης αυτού του φαινομένου και άρα αυτής της σοβαρής επιπλοκής της μετεγχειρητικής ηπατικής ανεπάρκειας, υπάρχουν τόσο χειρουργικοί όσο και φαρμακευτικοί. Οι χειρουργικές τεχνικές λόγω της πολυπλοκότητας τους και της εφαρμογής τους σε επιλεγμενους ασθενείς είναι αρκετά περιορισμένες. Παρόλα αυτά υποσχόμενη είναι η έρευνα όσον αφορά φαρμακευτικούς παράγοντες που μπορούν να αντιστρέψουν το φαινόμενο ΗΑΒR και την αγγειοσύσπαση της ηπατικής αρτηρίας. Η αδενοσίνη είναι η κύρια ουσία που πρωταγωνιστεί στην παθοφυσιολογία του φαινομένου αυτού και για τον λόγο αυτό μελέτη αναλόγων ουσιών της αδενοσίνης είναι αρκετά υποσχόμενη. Το ερευνητικό μας ενδιαφέρον και ερώτημα στην παρούσα πειραματική μελέτη είναι κατά πόσο η χρήση της ρεγαδενοσόνης, ενός αναλόγου της αδενοσίνης και η πυλαιοκοιλική αναστόμωση αντίστοιχα επηρεάζουν αιμοδυναμικά τα πειραματικά μοντέλα και κατά πόσο με τη μέτρηση του γαλακτικού οξέος και του transhepatic lactate gradient παρατηρούμε μια βελτίωση της ηπατικής λειτουργίας τόσο με τη χρήση της πυλαικοιλικής αναστόμωσης όσο και με τη χρήση της ρεγαδενοσόνης μετά από μια εκτεταμένη ηπατεκτομή.","Postoperative liver failure is a long-standing and contemporary clinical entity in liver surgery, which has been and continues to be studied in detail due to its complexity and its significant mortality. The main etiologic factor of this complication as revealed by contemporary research is the HABR (hepatic artery buffer response) phenomenon with hepatic artery vasoconstriction as a reaction of portal hyperflow and adenosine leaching from the remaining liver. Ways of dealing with this phenomenon, and thus this serious complication of postoperative liver failure, are both surgical and pharmacological. Surgical techniques are quite limited due to their complexity and their application to selected patients. However, research is promising regarding pharmaceutical agents that can reverse the HABR phenomenon and hepatic artery vasoconstriction. Adenosine is the main substance involved in the pathophysiology of this phenomenon and therefore studies of adenosine analogues are promising. Our research interest and question in the present experimental study is whether the use of regadenoson, an analogue of adenosine and portocaval anastomosis respectively affect hemodynamically the experimental models and whether by measuring lactic acid and transhepatic lactate gradient we observe an improvement in liver function both with the use of portocaval anastomosis and with the use of regadenoson after an extended hepatectomy."],"dc:identifier":["uoadl:3400985","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3400985"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της πυλαιοκοιλικής αναστόμωσης και της χορήγησης ρεγαδενοσόνης στη διηπατική κλίση γαλακτικού και στις συστηματικές αιμοδυναμικές μεταβλητές σε πειραματικό μοντέλο εκτεταμένης ηπατεκτομής. Πειραματική μελέτη σε οικόσιτους χοίρους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:39Z"}