{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3401355"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3401355","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη ετερόπλευρου ελλείμματος δύναμης κάτω άκρων κατά την αλματική διαδικασία βάθους σε νεαρούς αθλητές διαφορετικών ειδικοτήτων","abstract":"Η παρουσία ισορροπίας σε μέγεθος, σχήμα, μορφή ως προς κάποιο δεδομένο άξονα ορίζεται ως συμμετρία. Στο ανθρώπινο σώμα θεωρούμε συμμετρία αυτή του κάθετου άξονα που χωρίζει το σώμα σε δεξί και αριστερό ήμισυ. Έτσι, οποιαδήποτε απόκλιση από τη συμμετρία αυτή ορίζεται ως ετερόπλευρη ασυμμετρία. Οι όροι της ασυμμετρίας και του ετερόπλευρου ελλείματος δεν θα πρέπει να συγχέονται καθώς είναι δύο διαφορετικά φαινόμενα που μπορεί να επηρεάσουν την απόδοση και την υγεία των αθλητών με διαφορετικούς τρόπους. Η έννοια της ασυμμετρίας έχει υπόσταση ενώ, το ετερόπλευρο έλλειμα είναι ένας μαθηματικός τύπος που εξυπηρετεί σκοπούς ερευνητικούς. Οι ασυμμετρίες αναφέρονται στις διαφορές μεταξύ των δύο πλευρών του σώματος, όπως η διαφορά στη δύναμη, την ευλυγισία ή την κινητικότητα μεταξύ του αριστερού και του δεξιού άκρου και μπορεί να οφείλονται σε πολλούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων τραυματισμών, κληρονομικότητας ή ανακολουθιών στην εκτέλεση ασκήσεων. Αντίθετα, το ετερόπλευρο έλλειμα (bilateral deficit/BLD) αφορά τη μείωση της ικανότητας του σώματος να παράγει δύναμη ή να εκτελέσει κινήσεις όταν χρησιμοποιούνται και τα δύο άκρα ταυτόχρονα σε σχέση με τη χρήση κάθε άκρου χωριστά. Το ετερόπλευρο έλλειμμα καθορίζεται συνήθως από την τιμή του διμερούς δείκτη (BI) που προκύπτει από την παρακάτω εξίσωση: BI [%] = 100 × (bilateral/ right unilateral + left unilateral) − 100, όπου ετερόπλευρο σημαίνει το άθροισμα των δυνάμεων που παράγονται από κάθε άκρο κατά την ετερόπλευρη σύσπαση, ενώ μονομερής σημαίνει το άθροισμα των μέγιστων δυνάμεων που παράγονται κατά τις μονομερείς συσπάσεις με κάθε άκρο ξεχωριστά . Στον αθλητισμό, η σχέση μεταξύ των ασυμμετριών και του ετερόπλευρου ελλείμματος είναι συνήθως διμερής πράγμα που σημαίνει ότι οι ασυμμετρίες μπορούν να επιδεινώσουν το ετερόπλευρο έλλειμα και αντίστροφα. Η ανισορροπία στην ισχύ, για παράδειγμα, μεταξύ των δύο πλευρών του σώματος μπορεί να οδηγήσει σε ανισορροπία στην απόδοση κατά την εκτέλεση ασκήσεων δύναμης ή αντοχής. Για το λόγο αυτό κρίθηκε σκόπιμο για τη συγκεκριμένη μελέτη να αναλυθεί κατά την ανασκόπηση βιβλιογραφίας η σχέση ασυμμετριών και ετερόπλευρου ελλείμματος στους αθλητές διαφορετικών φύλων και ειδικοτήτων. Στόχος της συγκεκριμένης μελέτης είναι να διερευνήσει την επίδραση α) του φύλου και β) της προπονητικής εξειδίκευσης στα ετερόπλευρα ελλείματα θηλέων και αρρένων αθλητών. Στη μελέτη συμμετείχαν 194 άρρενες αθλητές ηλικίας 18,5±4,08 έτη με σωματικό ανάστημα 180,14±10,22 cm και σωματικού βάρους 73,89±13,8 kg και 106 κορίτσια ηλικίας 16,91±3,52 έτη σωματικού αναστήματος 169,78+-8,10 cm και σωματικού βάρους 62,97±8,46 kg. Θεωρήθηκαν όλοι υγιείς (34) χωρίς κάποια γνωστή κυριαρχία κάποιου εκ των 2 κάτω άκρων. Η συγκεκριμένη μελέτη από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας φαίνεται ότι είναι η πρώτη που διερευνά σε βάθος το φαινόμενο του διμερούς ελλείματος όσον αφορά το άλμα βάθους συγκρίνοντας επίλεκτους νεαρούς αθλητές εθνικών ομάδων ως προς τα δύο φύλα, την εξειδίκευση 16 διαφορετικών αθλημάτων και τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά (ομαδικά/ατομικά αθλήματα) Η διαδικασία της μέτρησης περιλάμβανε την αλματική διαδικασία βάθους αθλητών διαφορετικών ειδικοτήτων , φύλου και ηλικίας (μέγιστο ύψος άλματος σε cm από το έδαφος κατακόρυφα από το ειδικό δάπεδο, τον χρόνο επαφής του αθλητή με το ειδικό δάπεδο μετά την πτώση του από σταθερό ύψος 35cm και υπολογίστηκε ο δείκτης αντιδραστικής δύναμης). Επιλέχθηκε το άλμα βάθους επειδή είναι η αλτική διαδικασία η οποία συνδυάζει έντονα έκκεντρα χαρακτηριστικά (πτώση του σώματος), ισομετρική φάση κατά την αλλαγή κατεύθυνσης και σύγκεντρη δύναμη για την εκτέλεση άλματος. Ελήφθησαν 2-3 μετρήσεις ανά αθλητή και χρησιμοποιήθηκε η βέλτιστη εξ’αυτών. Οι μετρήσεις των ανωτέρων μεταβλητών πραγματοποιήθηκαν ανά αθλητή α) με ταυτόχρονη χρήση και των δύο κάτω άκρων του β) με χρήση μόνο του ενός κάτω άκρου και γ) με χρήση του ετέρου κάτω άκρου(η επιλογή της σειράς χρήσης των κάτω άκρων αφέθηκε στους ίδιους τους αθλητές και συνήθως ξεκινούσαν με το ‘’κυρίαρχο’’ άκρο τους). Έγινε στατιστική ανάλυση των συλλεχθέντων μετρήσεων με το πρόγραμμα SPSS ενώ για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων αλλά και την ερμηνεία των αποτελεσμάτων έγινε ανασκόπηση της διεθνούς σχετικής βιβλιογραφίας. Συμπερασματικά, παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο φύλων ως προς το ετερόπλευρο έλλειμμα στο μονοποδικό αντιδραστικό άλμα βάθους (BDDJ) και στον δείκτη αντιδραστικής δύναμης (BDRSI). Ειδικότερα φαίνεται ότι το ετερόπλευρο έλλειμμα στο BDDJ ήταν μεγαλύτερο στους άρρενες αθλητές (-10,87 ± 14,00 VS -2,78±16,73) από εκείνο των θηλέων (p=0.001) ενώ το ετερόπλευρο έλλειμμα στο BDRSI που είναι παράγωγο μέγεθος του χρόνου πτήσης /χρόνου επαφής φαίνεται ότι και τα δύο φύλα είχαν μικρότερη απόδοση μονοποδικά σε σχέση με τη διποδική εκτέλεση (p=0.001). Ως προς το ετερόπλευρο έλλειμμα της αντιδραστικής δύναμης(p=0.05) φαίνεται ότι το BDRSI των αρρένων αθλητών στα μαχητικά ήταν μεγαλύτερο (23.88±23.82 VS 12.88±20.94) από εκείνο των αθλητών στις αθλοπαιδιές (p=0.005) το οποίο ήταν όμοιο εύρημα και για τις αθλήτριες της μελέτης(43,11± 50,45VS18,62± 23,00) (p=0.02). Παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές ως προς το χρόνο επαφής μεταξύ αρρένων αθλητών ατομικών σε σύγκριση με τα ομαδικά(p=0.032). Ειδικότερα φαίνεται ότι το ετερόπλευρο έλλειμα του BDCTDJ είναι μεγαλύτερο στα ομαδικά σε σύγκριση με τα ατομικά αθλήματα στους άρρενες αθλητές (7,49± 0,91VS7,57± 0,67) ενώ όμοιο ήταν το αποτέλεσμα και για τις αθλήτριες(6,97± 0,88 VS 8,72± 1,31). Παρατηρήθηκε επίσης ότι το ετερόπλευρο έλλειμα του BDRSI ήταν μεγαλύτερο στα ατομικά σε σύγκριση με τα ομαδικά αθλήματα στους άρρενες αθλητές (23,96± 2,92VS20,94± 1,85) με όμοιο αποτέλεσμα να παρατηρείται και στις αθλήτριες (46,66± 5,92 VS 22,95± 3,45). Καταλήγοντας, το ετερόπλευρο έλλειμα μπορεί να έχει διαφορετικές επιπτώσεις στους αθλητές ανάλογα με τον τύπο του αθλήματος και είναι σημαντικό για τους αθλητές και τους προπονητές να αντιμετωπίζουν αυτές τις επιπτώσεις με κατάλληλο τρόπο προκειμένου να βελτιώσουν την απόδοσή τους και να διατηρήσουν την υγεία τους. Είναι επομένως σημαντικό για τους αθλητές και τους προπονητές να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τόσο τις ασυμμετρίες όσο και το ετερόπλευρο έλλειμα προκειμένου να βελτιώσουν την απόδοσή τους και να μειώσουν τον κίνδυνο τραυματισμού.","abstract_html":"Η παρουσία ισορροπίας σε μέγεθος, σχήμα, μορφή ως προς κάποιο δεδομένο άξονα ορίζεται ως συμμετρία. Στο ανθρώπινο σώμα θεωρούμε συμμετρία αυτή του κάθετου άξονα που χωρίζει το σώμα σε δεξί και αριστερό ήμισυ. Έτσι, οποιαδήποτε απόκλιση από τη συμμετρία αυτή ορίζεται ως ετερόπλευρη ασυμμετρία. Οι όροι της ασυμμετρίας και του ετερόπλευρου ελλείματος δεν θα πρέπει να συγχέονται καθώς είναι δύο διαφορετικά φαινόμενα που μπορεί να επηρεάσουν την απόδοση και την υγεία των αθλητών με διαφορετικούς τρόπους. Η έννοια της ασυμμετρίας έχει υπόσταση ενώ, το ετερόπλευρο έλλειμα είναι ένας μαθηματικός τύπος που εξυπηρετεί σκοπούς ερευνητικούς. Οι ασυμμετρίες αναφέρονται στις διαφορές μεταξύ των δύο πλευρών του σώματος, όπως η διαφορά στη δύναμη, την ευλυγισία ή την κινητικότητα μεταξύ του αριστερού και του δεξιού άκρου και μπορεί να οφείλονται σε πολλούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων τραυματισμών, κληρονομικότητας ή ανακολουθιών στην εκτέλεση ασκήσεων. Αντίθετα, το ετερόπλευρο έλλειμα (bilateral deficit/BLD) αφορά τη μείωση της ικανότητας του σώματος να παράγει δύναμη ή να εκτελέσει κινήσεις όταν χρησιμοποιούνται και τα δύο άκρα ταυτόχρονα σε σχέση με τη χρήση κάθε άκρου χωριστά. Το ετερόπλευρο έλλειμμα καθορίζεται συνήθως από την τιμή του διμερούς δείκτη (BI) που προκύπτει από την παρακάτω εξίσωση: BI [%] = 100 × (bilateral/ right unilateral + left unilateral) − 100, όπου ετερόπλευρο σημαίνει το άθροισμα των δυνάμεων που παράγονται από κάθε άκρο κατά την ετερόπλευρη σύσπαση, ενώ μονομερής σημαίνει το άθροισμα των μέγιστων δυνάμεων που παράγονται κατά τις μονομερείς συσπάσεις με κάθε άκρο ξεχωριστά . Στον αθλητισμό, η σχέση μεταξύ των ασυμμετριών και του ετερόπλευρου ελλείμματος είναι συνήθως διμερής πράγμα που σημαίνει ότι οι ασυμμετρίες μπορούν να επιδεινώσουν το ετερόπλευρο έλλειμα και αντίστροφα. Η ανισορροπία στην ισχύ, για παράδειγμα, μεταξύ των δύο πλευρών του σώματος μπορεί να οδηγήσει σε ανισορροπία στην απόδοση κατά την εκτέλεση ασκήσεων δύναμης ή αντοχής. Για το λόγο αυτό κρίθηκε σκόπιμο για τη συγκεκριμένη μελέτη να αναλυθεί κατά την ανασκόπηση βιβλιογραφίας η σχέση ασυμμετριών και ετερόπλευρου ελλείμματος στους αθλητές διαφορετικών φύλων και ειδικοτήτων. Στόχος της συγκεκριμένης μελέτης είναι να διερευνήσει την επίδραση α) του φύλου και β) της προπονητικής εξειδίκευσης στα ετερόπλευρα ελλείματα θηλέων και αρρένων αθλητών. Στη μελέτη συμμετείχαν 194 άρρενες αθλητές ηλικίας 18,5±4,08 έτη με σωματικό ανάστημα 180,14±10,22 cm και σωματικού βάρους 73,89±13,8 kg και 106 κορίτσια ηλικίας 16,91±3,52 έτη σωματικού αναστήματος 169,78+-8,10 cm και σωματικού βάρους 62,97±8,46 kg. Θεωρήθηκαν όλοι υγιείς (34) χωρίς κάποια γνωστή κυριαρχία κάποιου εκ των 2 κάτω άκρων. Η συγκεκριμένη μελέτη από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας φαίνεται ότι είναι η πρώτη που διερευνά σε βάθος το φαινόμενο του διμερούς ελλείματος όσον αφορά το άλμα βάθους συγκρίνοντας επίλεκτους νεαρούς αθλητές εθνικών ομάδων ως προς τα δύο φύλα, την εξειδίκευση 16 διαφορετικών αθλημάτων και τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά (ομαδικά/ατομικά αθλήματα) Η διαδικασία της μέτρησης περιλάμβανε την αλματική διαδικασία βάθους αθλητών διαφορετικών ειδικοτήτων , φύλου και ηλικίας (μέγιστο ύψος άλματος σε cm από το έδαφος κατακόρυφα από το ειδικό δάπεδο, τον χρόνο επαφής του αθλητή με το ειδικό δάπεδο μετά την πτώση του από σταθερό ύψος 35cm και υπολογίστηκε ο δείκτης αντιδραστικής δύναμης). Επιλέχθηκε το άλμα βάθους επειδή είναι η αλτική διαδικασία η οποία συνδυάζει έντονα έκκεντρα χαρακτηριστικά (πτώση του σώματος), ισομετρική φάση κατά την αλλαγή κατεύθυνσης και σύγκεντρη δύναμη για την εκτέλεση άλματος. Ελήφθησαν 2-3 μετρήσεις ανά αθλητή και χρησιμοποιήθηκε η βέλτιστη εξ’αυτών. Οι μετρήσεις των ανωτέρων μεταβλητών πραγματοποιήθηκαν ανά αθλητή α) με ταυτόχρονη χρήση και των δύο κάτω άκρων του β) με χρήση μόνο του ενός κάτω άκρου και γ) με χρήση του ετέρου κάτω άκρου(η επιλογή της σειράς χρήσης των κάτω άκρων αφέθηκε στους ίδιους τους αθλητές και συνήθως ξεκινούσαν με το ‘’κυρίαρχο’’ άκρο τους). Έγινε στατιστική ανάλυση των συλλεχθέντων μετρήσεων με το πρόγραμμα SPSS ενώ για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων αλλά και την ερμηνεία των αποτελεσμάτων έγινε ανασκόπηση της διεθνούς σχετικής βιβλιογραφίας. Συμπερασματικά, παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο φύλων ως προς το ετερόπλευρο έλλειμμα στο μονοποδικό αντιδραστικό άλμα βάθους (BDDJ) και στον δείκτη αντιδραστικής δύναμης (BDRSI). Ειδικότερα φαίνεται ότι το ετερόπλευρο έλλειμμα στο BDDJ ήταν μεγαλύτερο στους άρρενες αθλητές (-10,87 ± 14,00 VS -2,78±16,73) από εκείνο των θηλέων (p=0.001) ενώ το ετερόπλευρο έλλειμμα στο BDRSI που είναι παράγωγο μέγεθος του χρόνου πτήσης /χρόνου επαφής φαίνεται ότι και τα δύο φύλα είχαν μικρότερη απόδοση μονοποδικά σε σχέση με τη διποδική εκτέλεση (p=0.001). Ως προς το ετερόπλευρο έλλειμμα της αντιδραστικής δύναμης(p=0.05) φαίνεται ότι το BDRSI των αρρένων αθλητών στα μαχητικά ήταν μεγαλύτερο (23.88±23.82 VS 12.88±20.94) από εκείνο των αθλητών στις αθλοπαιδιές (p=0.005) το οποίο ήταν όμοιο εύρημα και για τις αθλήτριες της μελέτης(43,11± 50,45VS18,62± 23,00) (p=0.02). Παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές ως προς το χρόνο επαφής μεταξύ αρρένων αθλητών ατομικών σε σύγκριση με τα ομαδικά(p=0.032). Ειδικότερα φαίνεται ότι το ετερόπλευρο έλλειμα του BDCTDJ είναι μεγαλύτερο στα ομαδικά σε σύγκριση με τα ατομικά αθλήματα στους άρρενες αθλητές (7,49± 0,91VS7,57± 0,67) ενώ όμοιο ήταν το αποτέλεσμα και για τις αθλήτριες(6,97± 0,88 VS 8,72± 1,31). Παρατηρήθηκε επίσης ότι το ετερόπλευρο έλλειμα του BDRSI ήταν μεγαλύτερο στα ατομικά σε σύγκριση με τα ομαδικά αθλήματα στους άρρενες αθλητές (23,96± 2,92VS20,94± 1,85) με όμοιο αποτέλεσμα να παρατηρείται και στις αθλήτριες (46,66± 5,92 VS 22,95± 3,45). Καταλήγοντας, το ετερόπλευρο έλλειμα μπορεί να έχει διαφορετικές επιπτώσεις στους αθλητές ανάλογα με τον τύπο του αθλήματος και είναι σημαντικό για τους αθλητές και τους προπονητές να αντιμετωπίζουν αυτές τις επιπτώσεις με κατάλληλο τρόπο προκειμένου να βελτιώσουν την απόδοσή τους και να διατηρήσουν την υγεία τους. Είναι επομένως σημαντικό για τους αθλητές και τους προπονητές να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τόσο τις ασυμμετρίες όσο και το ετερόπλευρο έλλειμα προκειμένου να βελτιώσουν την απόδοσή τους και να μειώσουν τον κίνδυνο τραυματισμού.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραγιάννης Κωνσταντίνος","Karagiannis Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:41Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3401355"],"render_values":[{"text":"uoadl:3401355","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401355","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401355","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3401355","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραγιάννης Κωνσταντίνος","Karagiannis Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3401355","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401355"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρουσία ισορροπίας σε μέγεθος, σχήμα, μορφή ως προς κάποιο δεδομένο άξονα ορίζεται ως συμμετρία. Στο ανθρώπινο σώμα θεωρούμε συμμετρία αυτή του κάθετου άξονα που χωρίζει το σώμα σε δεξί και αριστερό ήμισυ. Έτσι, οποιαδήποτε απόκλιση από τη συμμετρία αυτή ορίζεται ως ετερόπλευρη ασυμμετρία. Οι όροι της ασυμμετρίας και του ετερόπλευρου ελλείματος δεν θα πρέπει να συγχέονται καθώς είναι δύο διαφορετικά φαινόμενα που μπορεί να επηρεάσουν την απόδοση και την υγεία των αθλητών με διαφορετικούς τρόπους. Η έννοια της ασυμμετρίας έχει υπόσταση ενώ, το ετερόπλευρο έλλειμα είναι ένας μαθηματικός τύπος που εξυπηρετεί σκοπούς ερευνητικούς. Οι ασυμμετρίες αναφέρονται στις διαφορές μεταξύ των δύο πλευρών του σώματος, όπως η διαφορά στη δύναμη, την ευλυγισία ή την κινητικότητα μεταξύ του αριστερού και του δεξιού άκρου και μπορεί να οφείλονται σε πολλούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων τραυματισμών, κληρονομικότητας ή ανακολουθιών στην εκτέλεση ασκήσεων. Αντίθετα, το ετερόπλευρο έλλειμα (bilateral deficit/BLD) αφορά τη μείωση της ικανότητας του σώματος να παράγει δύναμη ή να εκτελέσει κινήσεις όταν χρησιμοποιούνται και τα δύο άκρα ταυτόχρονα σε σχέση με τη χρήση κάθε άκρου χωριστά. Το ετερόπλευρο έλλειμμα καθορίζεται συνήθως από την τιμή του διμερούς δείκτη (BI) που προκύπτει από την παρακάτω εξίσωση: BI [%] = 100 × (bilateral/ right unilateral + left unilateral) − 100, όπου ετερόπλευρο σημαίνει το άθροισμα των δυνάμεων που παράγονται από κάθε άκρο κατά την ετερόπλευρη σύσπαση, ενώ μονομερής σημαίνει το άθροισμα των μέγιστων δυνάμεων που παράγονται κατά τις μονομερείς συσπάσεις με κάθε άκρο ξεχωριστά . Στον αθλητισμό, η σχέση μεταξύ των ασυμμετριών και του ετερόπλευρου ελλείμματος είναι συνήθως διμερής πράγμα που σημαίνει ότι οι ασυμμετρίες μπορούν να επιδεινώσουν το ετερόπλευρο έλλειμα και αντίστροφα. Η ανισορροπία στην ισχύ, για παράδειγμα, μεταξύ των δύο πλευρών του σώματος μπορεί να οδηγήσει σε ανισορροπία στην απόδοση κατά την εκτέλεση ασκήσεων δύναμης ή αντοχής. Για το λόγο αυτό κρίθηκε σκόπιμο για τη συγκεκριμένη μελέτη να αναλυθεί κατά την ανασκόπηση βιβλιογραφίας η σχέση ασυμμετριών και ετερόπλευρου ελλείμματος στους αθλητές διαφορετικών φύλων και ειδικοτήτων. Στόχος της συγκεκριμένης μελέτης είναι να διερευνήσει την επίδραση α) του φύλου και β) της προπονητικής εξειδίκευσης στα ετερόπλευρα ελλείματα θηλέων και αρρένων αθλητών. Στη μελέτη συμμετείχαν 194 άρρενες αθλητές ηλικίας 18,5±4,08 έτη με σωματικό ανάστημα 180,14±10,22 cm και σωματικού βάρους 73,89±13,8 kg και 106 κορίτσια ηλικίας 16,91±3,52 έτη σωματικού αναστήματος 169,78+-8,10 cm και σωματικού βάρους 62,97±8,46 kg. Θεωρήθηκαν όλοι υγιείς (34) χωρίς κάποια γνωστή κυριαρχία κάποιου εκ των 2 κάτω άκρων. Η συγκεκριμένη μελέτη από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας φαίνεται ότι είναι η πρώτη που διερευνά σε βάθος το φαινόμενο του διμερούς ελλείματος όσον αφορά το άλμα βάθους συγκρίνοντας επίλεκτους νεαρούς αθλητές εθνικών ομάδων ως προς τα δύο φύλα, την εξειδίκευση 16 διαφορετικών αθλημάτων και τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά (ομαδικά/ατομικά αθλήματα) Η διαδικασία της μέτρησης περιλάμβανε την αλματική διαδικασία βάθους αθλητών διαφορετικών ειδικοτήτων , φύλου και ηλικίας (μέγιστο ύψος άλματος σε cm από το έδαφος κατακόρυφα από το ειδικό δάπεδο, τον χρόνο επαφής του αθλητή με το ειδικό δάπεδο μετά την πτώση του από σταθερό ύψος 35cm και υπολογίστηκε ο δείκτης αντιδραστικής δύναμης). Επιλέχθηκε το άλμα βάθους επειδή είναι η αλτική διαδικασία η οποία συνδυάζει έντονα έκκεντρα χαρακτηριστικά (πτώση του σώματος), ισομετρική φάση κατά την αλλαγή κατεύθυνσης και σύγκεντρη δύναμη για την εκτέλεση άλματος. Ελήφθησαν 2-3 μετρήσεις ανά αθλητή και χρησιμοποιήθηκε η βέλτιστη εξ’αυτών. Οι μετρήσεις των ανωτέρων μεταβλητών πραγματοποιήθηκαν ανά αθλητή α) με ταυτόχρονη χρήση και των δύο κάτω άκρων του β) με χρήση μόνο του ενός κάτω άκρου και γ) με χρήση του ετέρου κάτω άκρου(η επιλογή της σειράς χρήσης των κάτω άκρων αφέθηκε στους ίδιους τους αθλητές και συνήθως ξεκινούσαν με το ‘’κυρίαρχο’’ άκρο τους). Έγινε στατιστική ανάλυση των συλλεχθέντων μετρήσεων με το πρόγραμμα SPSS ενώ για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων αλλά και την ερμηνεία των αποτελεσμάτων έγινε ανασκόπηση της διεθνούς σχετικής βιβλιογραφίας. Συμπερασματικά, παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο φύλων ως προς το ετερόπλευρο έλλειμμα στο μονοποδικό αντιδραστικό άλμα βάθους (BDDJ) και στον δείκτη αντιδραστικής δύναμης (BDRSI). Ειδικότερα φαίνεται ότι το ετερόπλευρο έλλειμμα στο BDDJ ήταν μεγαλύτερο στους άρρενες αθλητές (-10,87 ± 14,00 VS -2,78±16,73) από εκείνο των θηλέων (p=0.001) ενώ το ετερόπλευρο έλλειμμα στο BDRSI που είναι παράγωγο μέγεθος του χρόνου πτήσης /χρόνου επαφής φαίνεται ότι και τα δύο φύλα είχαν μικρότερη απόδοση μονοποδικά σε σχέση με τη διποδική εκτέλεση (p=0.001). Ως προς το ετερόπλευρο έλλειμμα της αντιδραστικής δύναμης(p=0.05) φαίνεται ότι το BDRSI των αρρένων αθλητών στα μαχητικά ήταν μεγαλύτερο (23.88±23.82 VS 12.88±20.94) από εκείνο των αθλητών στις αθλοπαιδιές (p=0.005) το οποίο ήταν όμοιο εύρημα και για τις αθλήτριες της μελέτης(43,11± 50,45VS18,62± 23,00) (p=0.02). Παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές ως προς το χρόνο επαφής μεταξύ αρρένων αθλητών ατομικών σε σύγκριση με τα ομαδικά(p=0.032). Ειδικότερα φαίνεται ότι το ετερόπλευρο έλλειμα του BDCTDJ είναι μεγαλύτερο στα ομαδικά σε σύγκριση με τα ατομικά αθλήματα στους άρρενες αθλητές (7,49± 0,91VS7,57± 0,67) ενώ όμοιο ήταν το αποτέλεσμα και για τις αθλήτριες(6,97± 0,88 VS 8,72± 1,31). Παρατηρήθηκε επίσης ότι το ετερόπλευρο έλλειμα του BDRSI ήταν μεγαλύτερο στα ατομικά σε σύγκριση με τα ομαδικά αθλήματα στους άρρενες αθλητές (23,96± 2,92VS20,94± 1,85) με όμοιο αποτέλεσμα να παρατηρείται και στις αθλήτριες (46,66± 5,92 VS 22,95± 3,45). Καταλήγοντας, το ετερόπλευρο έλλειμα μπορεί να έχει διαφορετικές επιπτώσεις στους αθλητές ανάλογα με τον τύπο του αθλήματος και είναι σημαντικό για τους αθλητές και τους προπονητές να αντιμετωπίζουν αυτές τις επιπτώσεις με κατάλληλο τρόπο προκειμένου να βελτιώσουν την απόδοσή τους και να διατηρήσουν την υγεία τους. Είναι επομένως σημαντικό για τους αθλητές και τους προπονητές να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τόσο τις ασυμμετρίες όσο και το ετερόπλευρο έλλειμα προκειμένου να βελτιώσουν την απόδοσή τους και να μειώσουν τον κίνδυνο τραυματισμού.","The presence of balance in size, shape, and form with respect to a given axis is defined as symmetry. In the human body, we consider symmetry as that of the vertical axis that divides the body into right and left halves. Thus, any deviation from this symmetry is defined as unilateral asymmetry. The terms asymmetry and bilateral deficit should not be confused as they are two different phenomena that can affect the performance and health of athletes in different ways. The concept of asymmetry is substantive, while bilateral deficit is a mathematical formula serving research purposes. Asymmetries refer to differences between the two sides of the body, such as differences in strength, flexibility, or mobility between the left and right extremities, and may be due to various factors, including injuries, heredity, or inconsistencies in exercise execution. In contrast, unilateral deficit (bilateral deficit/BLD) concerns the reduction in the body's ability to produce force or execute movements when both extremities are used simultaneously compared to the use of each extremity separately.The bilateral deficit is usually determined by the value of the bilateral deficit index (BI) resulting from the following equation: BI [%] = 100 × (bilateral / right unilateral + left unilateral) − 100, where bilateral means the sum of the forces generated by each extremity during bilateral contraction, while unilateral means the sum of the maximum forces generated during bilateral contractions with each extremity separately. In sports, the relationship between asymmetries and unilateral deficit is usually bidirectional, meaning that asymmetries can exacerbate the unilateral deficit and vice versa. Imbalance in strength, for example, between the two sides of the body can lead to performance imbalance during strength or endurance exercises.For this reason, it was deemed appropriate for this particular study to analyze the relationship between asymmetries and bilateral deficit in athletes of different genders and specialties during literature review. The aim of this study is to investigate the effect of a) gender and b) training specialization on unilateral deficits in male and female athletes. The study involved 194 male athletes aged 18.5 ± 4.08 years with a body height of 180.14 ± 10.22 cm and body weight of 73.89 ± 13.8 kg, and 106 female athletes aged 16.91 ± 3.52 years with a body height of 169.78 ± 8.10 cm and body weight of 62.97 ± 8.46 kg. All participants were considered healthy without any known dominance of either lower extremity.This study, based on literature review, appears to be the first to thoroughly investigate the phenomenon of bilateral deficit concerning the depth jump comparing elite young athletes of national teams regarding both genders, the specialization in 16 different sports, and the competitive characteristics (team/individual sports).The measurement process included the depth jump procedure of athletes of different specialties, genders, and ages (maximum jump height in cm from the ground vertically from the special floor, the athlete's contact time with the special floor after the fall from a stable height of 35 cm, and the reactive force index was calculated). Depth jump was chosen because it combines intense eccentric characteristics (body drop), isometric phase during direction change, and concentric force for jump execution.2-3 measurements per athlete were taken, and the best of them was used. Statistical analysis of the collected measurements was performed using the SPSS program, while literature review was conducted to draw safe conclusions and interpret the results.In conclusion, statistically significant differences were observed between the two genders regarding unilateral deficit in the depth jump (BDDJ) and the reactive strength index (BDRSI). Specifically, it appears that the unilateral deficit in BDDJ was greater in male athletes (-10.87 ± 14.00 VS -2.78 ± 16.73) than in females (p=0.001), while the unilateral deficit in BDRSI, which is a derived quantity of flight time/ contact time, seems that both genders had lower performance unilaterally compared to bilateral execution (p=0.001). Regarding the unilateral deficit of the reactive force (p=0.05), it appears that the BDRSI of male athletes in combat sports was higher (23.88 ± 23.82 VS 12.88 ± 20.94) than that of athletes in team sports (p=0.005), which was a similar finding for the female athletes of the study (43.11 ± 50.45 VS 18.62 ± 23.00) (p=0.02). Significant differences were also observed in the contact time between male individual athletes compared to team sports (p=0.032). Specifically, it appears that the unilateral deficit of BDCTDJ was higher in team sports compared to individual sports in male athletes (7.49 ± 0.91 VS 7.57 ± 0.67), while a similar result was observed for female athletes (6.97 ± 0.88 VS 8.72 ± 1.31). It was also observed that the bilateral deficit of BDRSI was higher in individual sports compared to team sports in male athletes (23.96 ± 2.92 VS 20.94 ± 1.85), with a similar result observed in female athletes (46.66 ± 5.92 VS 22.95 ± 3.45). To sum up, unilateral deficit may have different impacts on athletes depending on the type of sport, and it is important for athletes and coaches to address these impacts appropriately in order to improve performance and maintain their health. Therefore, it is important for athletes and coaches to recognize and manage both asymmetries and unilateral deficit in order to improve their performance and reduce the risk of injury."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη ετερόπλευρου ελλείμματος δύναμης κάτω άκρων κατά την αλματική διαδικασία βάθους σε νεαρούς αθλητές διαφορετικών ειδικοτήτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραγιάννης Κωνσταντίνος","Karagiannis Konstantinos"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η παρουσία ισορροπίας σε μέγεθος, σχήμα, μορφή ως προς κάποιο δεδομένο άξονα ορίζεται ως συμμετρία. Στο ανθρώπινο σώμα θεωρούμε συμμετρία αυτή του κάθετου άξονα που χωρίζει το σώμα σε δεξί και αριστερό ήμισυ. Έτσι, οποιαδήποτε απόκλιση από τη συμμετρία αυτή ορίζεται ως ετερόπλευρη ασυμμετρία. Οι όροι της ασυμμετρίας και του ετερόπλευρου ελλείματος δεν θα πρέπει να συγχέονται καθώς είναι δύο διαφορετικά φαινόμενα που μπορεί να επηρεάσουν την απόδοση και την υγεία των αθλητών με διαφορετικούς τρόπους. Η έννοια της ασυμμετρίας έχει υπόσταση ενώ, το ετερόπλευρο έλλειμα είναι ένας μαθηματικός τύπος που εξυπηρετεί σκοπούς ερευνητικούς. Οι ασυμμετρίες αναφέρονται στις διαφορές μεταξύ των δύο πλευρών του σώματος, όπως η διαφορά στη δύναμη, την ευλυγισία ή την κινητικότητα μεταξύ του αριστερού και του δεξιού άκρου και μπορεί να οφείλονται σε πολλούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων τραυματισμών, κληρονομικότητας ή ανακολουθιών στην εκτέλεση ασκήσεων. Αντίθετα, το ετερόπλευρο έλλειμα (bilateral deficit/BLD) αφορά τη μείωση της ικανότητας του σώματος να παράγει δύναμη ή να εκτελέσει κινήσεις όταν χρησιμοποιούνται και τα δύο άκρα ταυτόχρονα σε σχέση με τη χρήση κάθε άκρου χωριστά. Το ετερόπλευρο έλλειμμα καθορίζεται συνήθως από την τιμή του διμερούς δείκτη (BI) που προκύπτει από την παρακάτω εξίσωση: BI [%] = 100 × (bilateral/ right unilateral + left unilateral) − 100, όπου ετερόπλευρο σημαίνει το άθροισμα των δυνάμεων που παράγονται από κάθε άκρο κατά την ετερόπλευρη σύσπαση, ενώ μονομερής σημαίνει το άθροισμα των μέγιστων δυνάμεων που παράγονται κατά τις μονομερείς συσπάσεις με κάθε άκρο ξεχωριστά . Στον αθλητισμό, η σχέση μεταξύ των ασυμμετριών και του ετερόπλευρου ελλείμματος είναι συνήθως διμερής πράγμα που σημαίνει ότι οι ασυμμετρίες μπορούν να επιδεινώσουν το ετερόπλευρο έλλειμα και αντίστροφα. Η ανισορροπία στην ισχύ, για παράδειγμα, μεταξύ των δύο πλευρών του σώματος μπορεί να οδηγήσει σε ανισορροπία στην απόδοση κατά την εκτέλεση ασκήσεων δύναμης ή αντοχής. Για το λόγο αυτό κρίθηκε σκόπιμο για τη συγκεκριμένη μελέτη να αναλυθεί κατά την ανασκόπηση βιβλιογραφίας η σχέση ασυμμετριών και ετερόπλευρου ελλείμματος στους αθλητές διαφορετικών φύλων και ειδικοτήτων. Στόχος της συγκεκριμένης μελέτης είναι να διερευνήσει την επίδραση α) του φύλου και β) της προπονητικής εξειδίκευσης στα ετερόπλευρα ελλείματα θηλέων και αρρένων αθλητών. Στη μελέτη συμμετείχαν 194 άρρενες αθλητές ηλικίας 18,5±4,08 έτη με σωματικό ανάστημα 180,14±10,22 cm και σωματικού βάρους 73,89±13,8 kg και 106 κορίτσια ηλικίας 16,91±3,52 έτη σωματικού αναστήματος 169,78+-8,10 cm και σωματικού βάρους 62,97±8,46 kg. Θεωρήθηκαν όλοι υγιείς (34) χωρίς κάποια γνωστή κυριαρχία κάποιου εκ των 2 κάτω άκρων. Η συγκεκριμένη μελέτη από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας φαίνεται ότι είναι η πρώτη που διερευνά σε βάθος το φαινόμενο του διμερούς ελλείματος όσον αφορά το άλμα βάθους συγκρίνοντας επίλεκτους νεαρούς αθλητές εθνικών ομάδων ως προς τα δύο φύλα, την εξειδίκευση 16 διαφορετικών αθλημάτων και τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά (ομαδικά/ατομικά αθλήματα) Η διαδικασία της μέτρησης περιλάμβανε την αλματική διαδικασία βάθους αθλητών διαφορετικών ειδικοτήτων , φύλου και ηλικίας (μέγιστο ύψος άλματος σε cm από το έδαφος κατακόρυφα από το ειδικό δάπεδο, τον χρόνο επαφής του αθλητή με το ειδικό δάπεδο μετά την πτώση του από σταθερό ύψος 35cm και υπολογίστηκε ο δείκτης αντιδραστικής δύναμης). Επιλέχθηκε το άλμα βάθους επειδή είναι η αλτική διαδικασία η οποία συνδυάζει έντονα έκκεντρα χαρακτηριστικά (πτώση του σώματος), ισομετρική φάση κατά την αλλαγή κατεύθυνσης και σύγκεντρη δύναμη για την εκτέλεση άλματος. Ελήφθησαν 2-3 μετρήσεις ανά αθλητή και χρησιμοποιήθηκε η βέλτιστη εξ’αυτών. Οι μετρήσεις των ανωτέρων μεταβλητών πραγματοποιήθηκαν ανά αθλητή α) με ταυτόχρονη χρήση και των δύο κάτω άκρων του β) με χρήση μόνο του ενός κάτω άκρου και γ) με χρήση του ετέρου κάτω άκρου(η επιλογή της σειράς χρήσης των κάτω άκρων αφέθηκε στους ίδιους τους αθλητές και συνήθως ξεκινούσαν με το ‘’κυρίαρχο’’ άκρο τους). Έγινε στατιστική ανάλυση των συλλεχθέντων μετρήσεων με το πρόγραμμα SPSS ενώ για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων αλλά και την ερμηνεία των αποτελεσμάτων έγινε ανασκόπηση της διεθνούς σχετικής βιβλιογραφίας. Συμπερασματικά, παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο φύλων ως προς το ετερόπλευρο έλλειμμα στο μονοποδικό αντιδραστικό άλμα βάθους (BDDJ) και στον δείκτη αντιδραστικής δύναμης (BDRSI). Ειδικότερα φαίνεται ότι το ετερόπλευρο έλλειμμα στο BDDJ ήταν μεγαλύτερο στους άρρενες αθλητές (-10,87 ± 14,00 VS -2,78±16,73) από εκείνο των θηλέων (p=0.001) ενώ το ετερόπλευρο έλλειμμα στο BDRSI που είναι παράγωγο μέγεθος του χρόνου πτήσης /χρόνου επαφής φαίνεται ότι και τα δύο φύλα είχαν μικρότερη απόδοση μονοποδικά σε σχέση με τη διποδική εκτέλεση (p=0.001). Ως προς το ετερόπλευρο έλλειμμα της αντιδραστικής δύναμης(p=0.05) φαίνεται ότι το BDRSI των αρρένων αθλητών στα μαχητικά ήταν μεγαλύτερο (23.88±23.82 VS 12.88±20.94) από εκείνο των αθλητών στις αθλοπαιδιές (p=0.005) το οποίο ήταν όμοιο εύρημα και για τις αθλήτριες της μελέτης(43,11± 50,45VS18,62± 23,00) (p=0.02). Παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές ως προς το χρόνο επαφής μεταξύ αρρένων αθλητών ατομικών σε σύγκριση με τα ομαδικά(p=0.032). Ειδικότερα φαίνεται ότι το ετερόπλευρο έλλειμα του BDCTDJ είναι μεγαλύτερο στα ομαδικά σε σύγκριση με τα ατομικά αθλήματα στους άρρενες αθλητές (7,49± 0,91VS7,57± 0,67) ενώ όμοιο ήταν το αποτέλεσμα και για τις αθλήτριες(6,97± 0,88 VS 8,72± 1,31). Παρατηρήθηκε επίσης ότι το ετερόπλευρο έλλειμα του BDRSI ήταν μεγαλύτερο στα ατομικά σε σύγκριση με τα ομαδικά αθλήματα στους άρρενες αθλητές (23,96± 2,92VS20,94± 1,85) με όμοιο αποτέλεσμα να παρατηρείται και στις αθλήτριες (46,66± 5,92 VS 22,95± 3,45). Καταλήγοντας, το ετερόπλευρο έλλειμα μπορεί να έχει διαφορετικές επιπτώσεις στους αθλητές ανάλογα με τον τύπο του αθλήματος και είναι σημαντικό για τους αθλητές και τους προπονητές να αντιμετωπίζουν αυτές τις επιπτώσεις με κατάλληλο τρόπο προκειμένου να βελτιώσουν την απόδοσή τους και να διατηρήσουν την υγεία τους. Είναι επομένως σημαντικό για τους αθλητές και τους προπονητές να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τόσο τις ασυμμετρίες όσο και το ετερόπλευρο έλλειμα προκειμένου να βελτιώσουν την απόδοσή τους και να μειώσουν τον κίνδυνο τραυματισμού.","The presence of balance in size, shape, and form with respect to a given axis is defined as symmetry. In the human body, we consider symmetry as that of the vertical axis that divides the body into right and left halves. Thus, any deviation from this symmetry is defined as unilateral asymmetry. The terms asymmetry and bilateral deficit should not be confused as they are two different phenomena that can affect the performance and health of athletes in different ways. The concept of asymmetry is substantive, while bilateral deficit is a mathematical formula serving research purposes. Asymmetries refer to differences between the two sides of the body, such as differences in strength, flexibility, or mobility between the left and right extremities, and may be due to various factors, including injuries, heredity, or inconsistencies in exercise execution. In contrast, unilateral deficit (bilateral deficit/BLD) concerns the reduction in the body's ability to produce force or execute movements when both extremities are used simultaneously compared to the use of each extremity separately.The bilateral deficit is usually determined by the value of the bilateral deficit index (BI) resulting from the following equation: BI [%] = 100 × (bilateral / right unilateral + left unilateral) − 100, where bilateral means the sum of the forces generated by each extremity during bilateral contraction, while unilateral means the sum of the maximum forces generated during bilateral contractions with each extremity separately. In sports, the relationship between asymmetries and unilateral deficit is usually bidirectional, meaning that asymmetries can exacerbate the unilateral deficit and vice versa. Imbalance in strength, for example, between the two sides of the body can lead to performance imbalance during strength or endurance exercises.For this reason, it was deemed appropriate for this particular study to analyze the relationship between asymmetries and bilateral deficit in athletes of different genders and specialties during literature review. The aim of this study is to investigate the effect of a) gender and b) training specialization on unilateral deficits in male and female athletes. The study involved 194 male athletes aged 18.5 ± 4.08 years with a body height of 180.14 ± 10.22 cm and body weight of 73.89 ± 13.8 kg, and 106 female athletes aged 16.91 ± 3.52 years with a body height of 169.78 ± 8.10 cm and body weight of 62.97 ± 8.46 kg. All participants were considered healthy without any known dominance of either lower extremity.This study, based on literature review, appears to be the first to thoroughly investigate the phenomenon of bilateral deficit concerning the depth jump comparing elite young athletes of national teams regarding both genders, the specialization in 16 different sports, and the competitive characteristics (team/individual sports).The measurement process included the depth jump procedure of athletes of different specialties, genders, and ages (maximum jump height in cm from the ground vertically from the special floor, the athlete's contact time with the special floor after the fall from a stable height of 35 cm, and the reactive force index was calculated). Depth jump was chosen because it combines intense eccentric characteristics (body drop), isometric phase during direction change, and concentric force for jump execution.2-3 measurements per athlete were taken, and the best of them was used. Statistical analysis of the collected measurements was performed using the SPSS program, while literature review was conducted to draw safe conclusions and interpret the results.In conclusion, statistically significant differences were observed between the two genders regarding unilateral deficit in the depth jump (BDDJ) and the reactive strength index (BDRSI). Specifically, it appears that the unilateral deficit in BDDJ was greater in male athletes (-10.87 ± 14.00 VS -2.78 ± 16.73) than in females (p=0.001), while the unilateral deficit in BDRSI, which is a derived quantity of flight time/ contact time, seems that both genders had lower performance unilaterally compared to bilateral execution (p=0.001). Regarding the unilateral deficit of the reactive force (p=0.05), it appears that the BDRSI of male athletes in combat sports was higher (23.88 ± 23.82 VS 12.88 ± 20.94) than that of athletes in team sports (p=0.005), which was a similar finding for the female athletes of the study (43.11 ± 50.45 VS 18.62 ± 23.00) (p=0.02). Significant differences were also observed in the contact time between male individual athletes compared to team sports (p=0.032). Specifically, it appears that the unilateral deficit of BDCTDJ was higher in team sports compared to individual sports in male athletes (7.49 ± 0.91 VS 7.57 ± 0.67), while a similar result was observed for female athletes (6.97 ± 0.88 VS 8.72 ± 1.31). It was also observed that the bilateral deficit of BDRSI was higher in individual sports compared to team sports in male athletes (23.96 ± 2.92 VS 20.94 ± 1.85), with a similar result observed in female athletes (46.66 ± 5.92 VS 22.95 ± 3.45). To sum up, unilateral deficit may have different impacts on athletes depending on the type of sport, and it is important for athletes and coaches to address these impacts appropriately in order to improve performance and maintain their health. Therefore, it is important for athletes and coaches to recognize and manage both asymmetries and unilateral deficit in order to improve their performance and reduce the risk of injury."],"dc:identifier":["uoadl:3401355","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401355"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη ετερόπλευρου ελλείμματος δύναμης κάτω άκρων κατά την αλματική διαδικασία βάθους σε νεαρούς αθλητές διαφορετικών ειδικοτήτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:41Z"}