{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3401365"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3401365","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"“Με ποιον τρόπο η COVID-19 διάβρωσε το ανθρώπινο κεφάλαιο και ποιος ο ρόλος των κρατών στην αναστροφή των επιπτώσεων της πανδημίας για τις νέες γενιές","abstract":"Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, όπως η έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας, η COVID19 και η πανδημική κρίση που πυροδότησε, προκάλεσε τεράστια κατάρρευση του ανθρώπινου κεφαλαίου σε κρίσιμες στιγμές του κύκλου ζωής, εκτροχιάζοντας την ανάπτυξη για εκατομμύρια παιδιά και νέους, ιδιαίτερα σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Η ανάλυση παγκόσμιων δεδομένων για τους νέους που ήταν κάτω των 25 ετών κατά την έναρξη της πανδημίας, ανέδειξε τις επιπτώσεις της πανδημίας στους νέους σε βασικά αναπτυξιακά στάδια: πρώιμη παιδική ηλικία (0-5 ετών), σχολική ηλικία (6-14 ετών) και νεολαία (15-24 ετών). Διαπιστώθηκε ότι οι σημερινοί μαθητές θα μπορούσαν να χάσουν έως και το 10% των μελλοντικών κερδών τους λόγω των εκπαιδευτικών κλυδωνισμών που προκαλούνται από τον COVID-19. Και το γνωστικό έλλειμμα στα σημερινά νήπια θα μπορούσε να μεταφραστεί σε μείωση των αποδοχών κατά 25% όταν αυτά τα παιδιά είναι ενήλικες. Το ανθρώπινο κεφάλαιο - οι γνώσεις, οι δεξιότητες και η υγεία που συσσωρεύουν οι άνθρωποι στη ζωή τους - είναι το κλειδί για την απελευθέρωση των δυνατοτήτων ενός παιδιού, και για να μπορέσουν οι χώρες να επιτύχουν μια ανθεκτική ανάκαμψη και μια ισχυρή μελλοντική ανάπτυξη. Ωστόσο, η πανδημία έκλεισε τα σχολεία και τους χώρους εργασίας και διέκοψε άλλες βασικές υπηρεσίες που προστατεύουν και προάγουν το ανθρώπινο κεφάλαιο, όπως η φροντίδα της μητέρας και του παιδιού και η επαγγελματική κατάρτιση Λόγω της πανδημίας, τα παιδιά προσχολικής ηλικίας απώλεσαν σε μεγάλο βαθμό την προσχολική εκπαίδευσή τους και αντιμετώπισαν μεγάλη επισιτιστική ανασφάλεια κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Μεταξύ των παιδιών σχολικής ηλικίας, κατά μέσο όρο, για κάθε τριάντα ημέρες κλεισίματος των σχολείων, οι μαθητές έχασαν περίπου τριάντα δύο ημέρες μάθησης. Αυτό οφείλεται στο ότι το κλείσιμο των σχολείων και τα αναποτελεσματικά μέτρα εξ αποστάσεως μάθησης έκαναν τους μαθητές να χάσουν τη δυνατότητα μάθησης και επίσης να ξεχάσουν όσα είχαν ήδη μάθει. Ως αποτέλεσμα, η μαθησιακή φτώχεια έχει αυξηθεί περαιτέρω. Επιπλέον, η COVID-19 επέφερε βαρύ πλήγμα στην απασχόληση των νέων. Υπολογίζεται ότι στο τέλος του 2021, 40.000.000 άνθρωποι δεν μπήκαν στην αγορά εργασίας λόγω της πανδημίας, επιδεινώνοντας τις τάσεις της ανεργίας των νέων. Επίσης, οι αποδοχές των νέων συρρικνώθηκαν κατά 15% το 2020 και 12% το 2021. Το παράθυρο για την αντιμετώπιση των καθυστερήσεων στη συσσώρευση ανθρώπινου κεφαλαίου είναι μικρό, καθώς τα κενά στα αρχικά στάδια του κύκλου ζωής τείνουν να διευρύνονται με την πάροδο του χρόνου. Χωρίς μακροχρόνια στόχευση, η πανδημία θα βαθύνει περαιτέρω τη φτώχεια και την ανισότητα. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διπλωματική εργασία αναφέρεται σε επιλογές πολιτικής που υπάρχουν, ώστε να αναστραφούν οι συνέπειες της πανδημίας στους σημερινούς νέους, υπογραμμίζοντας την προτεραιότητα του ζητήματος για τη μελλοντική ανάπτυξη των κρατών. Δεδομένου ότι οι άνθρωποι κάτω των 25 ετών σήμερα –δηλαδή αυτοί που έχουν πληγεί περισσότερο από τη διάβρωση του ανθρώπινου κεφαλαίου– το 2050 θα αποτελούν περισσότερο από το 90% της πλέον παραγωγικής ηλικίας του εργατικού δυναμικού, η αντιστροφή του αντίκτυπου της πανδημίας σε αυτούς και η επένδυση στο μέλλον τους θα πρέπει να είναι κορυφαία προτεραιότητα για τις κυβερνήσεις. Διαφορετικά, αυτές οι ομάδες θα αντιπροσωπεύουν όχι απλώς μια χαμένη γενιά, αλλά μάλλον πολλές χαμένες γενιές.","abstract_html":"Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, όπως η έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας, η COVID19 και η πανδημική κρίση που πυροδότησε, προκάλεσε τεράστια κατάρρευση του ανθρώπινου κεφαλαίου σε κρίσιμες στιγμές του κύκλου ζωής, εκτροχιάζοντας την ανάπτυξη για εκατομμύρια παιδιά και νέους, ιδιαίτερα σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Η ανάλυση παγκόσμιων δεδομένων για τους νέους που ήταν κάτω των 25 ετών κατά την έναρξη της πανδημίας, ανέδειξε τις επιπτώσεις της πανδημίας στους νέους σε βασικά αναπτυξιακά στάδια: πρώιμη παιδική ηλικία (0-5 ετών), σχολική ηλικία (6-14 ετών) και νεολαία (15-24 ετών). Διαπιστώθηκε ότι οι σημερινοί μαθητές θα μπορούσαν να χάσουν έως και το 10% των μελλοντικών κερδών τους λόγω των εκπαιδευτικών κλυδωνισμών που προκαλούνται από τον COVID-19. Και το γνωστικό έλλειμμα στα σημερινά νήπια θα μπορούσε να μεταφραστεί σε μείωση των αποδοχών κατά 25% όταν αυτά τα παιδιά είναι ενήλικες. Το ανθρώπινο κεφάλαιο - οι γνώσεις, οι δεξιότητες και η υγεία που συσσωρεύουν οι άνθρωποι στη ζωή τους - είναι το κλειδί για την απελευθέρωση των δυνατοτήτων ενός παιδιού, και για να μπορέσουν οι χώρες να επιτύχουν μια ανθεκτική ανάκαμψη και μια ισχυρή μελλοντική ανάπτυξη. Ωστόσο, η πανδημία έκλεισε τα σχολεία και τους χώρους εργασίας και διέκοψε άλλες βασικές υπηρεσίες που προστατεύουν και προάγουν το ανθρώπινο κεφάλαιο, όπως η φροντίδα της μητέρας και του παιδιού και η επαγγελματική κατάρτιση Λόγω της πανδημίας, τα παιδιά προσχολικής ηλικίας απώλεσαν σε μεγάλο βαθμό την προσχολική εκπαίδευσή τους και αντιμετώπισαν μεγάλη επισιτιστική ανασφάλεια κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Μεταξύ των παιδιών σχολικής ηλικίας, κατά μέσο όρο, για κάθε τριάντα ημέρες κλεισίματος των σχολείων, οι μαθητές έχασαν περίπου τριάντα δύο ημέρες μάθησης. Αυτό οφείλεται στο ότι το κλείσιμο των σχολείων και τα αναποτελεσματικά μέτρα εξ αποστάσεως μάθησης έκαναν τους μαθητές να χάσουν τη δυνατότητα μάθησης και επίσης να ξεχάσουν όσα είχαν ήδη μάθει. Ως αποτέλεσμα, η μαθησιακή φτώχεια έχει αυξηθεί περαιτέρω. Επιπλέον, η COVID-19 επέφερε βαρύ πλήγμα στην απασχόληση των νέων. Υπολογίζεται ότι στο τέλος του 2021, 40.000.000 άνθρωποι δεν μπήκαν στην αγορά εργασίας λόγω της πανδημίας, επιδεινώνοντας τις τάσεις της ανεργίας των νέων. Επίσης, οι αποδοχές των νέων συρρικνώθηκαν κατά 15% το 2020 και 12% το 2021. Το παράθυρο για την αντιμετώπιση των καθυστερήσεων στη συσσώρευση ανθρώπινου κεφαλαίου είναι μικρό, καθώς τα κενά στα αρχικά στάδια του κύκλου ζωής τείνουν να διευρύνονται με την πάροδο του χρόνου. Χωρίς μακροχρόνια στόχευση, η πανδημία θα βαθύνει περαιτέρω τη φτώχεια και την ανισότητα. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διπλωματική εργασία αναφέρεται σε επιλογές πολιτικής που υπάρχουν, ώστε να αναστραφούν οι συνέπειες της πανδημίας στους σημερινούς νέους, υπογραμμίζοντας την προτεραιότητα του ζητήματος για τη μελλοντική ανάπτυξη των κρατών. Δεδομένου ότι οι άνθρωποι κάτω των 25 ετών σήμερα –δηλαδή αυτοί που έχουν πληγεί περισσότερο από τη διάβρωση του ανθρώπινου κεφαλαίου– το 2050 θα αποτελούν περισσότερο από το 90% της πλέον παραγωγικής ηλικίας του εργατικού δυναμικού, η αντιστροφή του αντίκτυπου της πανδημίας σε αυτούς και η επένδυση στο μέλλον τους θα πρέπει να είναι κορυφαία προτεραιότητα για τις κυβερνήσεις. Διαφορετικά, αυτές οι ομάδες θα αντιπροσωπεύουν όχι απλώς μια χαμένη γενιά, αλλά μάλλον πολλές χαμένες γενιές.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπιτουλιώτης Χρήστος","Bitouliotis Christos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:41Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3401365"],"render_values":[{"text":"uoadl:3401365","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401365","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401365","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3401365","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπιτουλιώτης Χρήστος","Bitouliotis Christos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3401365","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401365"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, όπως η έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας, η COVID19 και η πανδημική κρίση που πυροδότησε, προκάλεσε τεράστια κατάρρευση του ανθρώπινου κεφαλαίου σε κρίσιμες στιγμές του κύκλου ζωής, εκτροχιάζοντας την ανάπτυξη για εκατομμύρια παιδιά και νέους, ιδιαίτερα σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Η ανάλυση παγκόσμιων δεδομένων για τους νέους που ήταν κάτω των 25 ετών κατά την έναρξη της πανδημίας, ανέδειξε τις επιπτώσεις της πανδημίας στους νέους σε βασικά αναπτυξιακά στάδια: πρώιμη παιδική ηλικία (0-5 ετών), σχολική ηλικία (6-14 ετών) και νεολαία (15-24 ετών). Διαπιστώθηκε ότι οι σημερινοί μαθητές θα μπορούσαν να χάσουν έως και το 10% των μελλοντικών κερδών τους λόγω των εκπαιδευτικών κλυδωνισμών που προκαλούνται από τον COVID-19. Και το γνωστικό έλλειμμα στα σημερινά νήπια θα μπορούσε να μεταφραστεί σε μείωση των αποδοχών κατά 25% όταν αυτά τα παιδιά είναι ενήλικες. Το ανθρώπινο κεφάλαιο - οι γνώσεις, οι δεξιότητες και η υγεία που συσσωρεύουν οι άνθρωποι στη ζωή τους - είναι το κλειδί για την απελευθέρωση των δυνατοτήτων ενός παιδιού, και για να μπορέσουν οι χώρες να επιτύχουν μια ανθεκτική ανάκαμψη και μια ισχυρή μελλοντική ανάπτυξη. Ωστόσο, η πανδημία έκλεισε τα σχολεία και τους χώρους εργασίας και διέκοψε άλλες βασικές υπηρεσίες που προστατεύουν και προάγουν το ανθρώπινο κεφάλαιο, όπως η φροντίδα της μητέρας και του παιδιού και η επαγγελματική κατάρτιση Λόγω της πανδημίας, τα παιδιά προσχολικής ηλικίας απώλεσαν σε μεγάλο βαθμό την προσχολική εκπαίδευσή τους και αντιμετώπισαν μεγάλη επισιτιστική ανασφάλεια κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Μεταξύ των παιδιών σχολικής ηλικίας, κατά μέσο όρο, για κάθε τριάντα ημέρες κλεισίματος των σχολείων, οι μαθητές έχασαν περίπου τριάντα δύο ημέρες μάθησης. Αυτό οφείλεται στο ότι το κλείσιμο των σχολείων και τα αναποτελεσματικά μέτρα εξ αποστάσεως μάθησης έκαναν τους μαθητές να χάσουν τη δυνατότητα μάθησης και επίσης να ξεχάσουν όσα είχαν ήδη μάθει. Ως αποτέλεσμα, η μαθησιακή φτώχεια έχει αυξηθεί περαιτέρω. Επιπλέον, η COVID-19 επέφερε βαρύ πλήγμα στην απασχόληση των νέων. Υπολογίζεται ότι στο τέλος του 2021, 40.000.000 άνθρωποι δεν μπήκαν στην αγορά εργασίας λόγω της πανδημίας, επιδεινώνοντας τις τάσεις της ανεργίας των νέων. Επίσης, οι αποδοχές των νέων συρρικνώθηκαν κατά 15% το 2020 και 12% το 2021. Το παράθυρο για την αντιμετώπιση των καθυστερήσεων στη συσσώρευση ανθρώπινου κεφαλαίου είναι μικρό, καθώς τα κενά στα αρχικά στάδια του κύκλου ζωής τείνουν να διευρύνονται με την πάροδο του χρόνου. Χωρίς μακροχρόνια στόχευση, η πανδημία θα βαθύνει περαιτέρω τη φτώχεια και την ανισότητα. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διπλωματική εργασία αναφέρεται σε επιλογές πολιτικής που υπάρχουν, ώστε να αναστραφούν οι συνέπειες της πανδημίας στους σημερινούς νέους, υπογραμμίζοντας την προτεραιότητα του ζητήματος για τη μελλοντική ανάπτυξη των κρατών. Δεδομένου ότι οι άνθρωποι κάτω των 25 ετών σήμερα –δηλαδή αυτοί που έχουν πληγεί περισσότερο από τη διάβρωση του ανθρώπινου κεφαλαίου– το 2050 θα αποτελούν περισσότερο από το 90% της πλέον παραγωγικής ηλικίας του εργατικού δυναμικού, η αντιστροφή του αντίκτυπου της πανδημίας σε αυτούς και η επένδυση στο μέλλον τους θα πρέπει να είναι κορυφαία προτεραιότητα για τις κυβερνήσεις. Διαφορετικά, αυτές οι ομάδες θα αντιπροσωπεύουν όχι απλώς μια χαμένη γενιά, αλλά μάλλον πολλές χαμένες γενιές.","According to recent studies, such as the World Bank report, COVID-19 and the pandemic crisis triggered a massive erosion of human capital at critical moments in the life cycle, derailing development for millions of children and youth, particularly in lowand middle income countries. Analysis of global data on young people who were under 25 at the start of the pandemic highlighted the impact of the pandemic on young people at key developmental stages: early childhood (0-5 years), school age (6-14 years) and youth (15-24 years). It was revealed that today's students could lose up to 10% of their future earnings due to the educational disruptions caused by COVID-19 and that the cognitive deficit of today's toddlers could be translated into a 25% drop in their earnings when they become adults. Human capital - the knowledge, skills and health that people accumulate over their lifetime - is the key to unlocking a child's potential and enabling countries to achieve resilient recovery and strong future growth. However, the pandemic has closed schools and workplaces and disrupted other essential services that protect and promote human capital, such as maternal and child care and job training. Due to the pandemic, preschool children lost a lot of their preschool education and experienced a lot of food insecurity during the pandemic. In addition, school-age children lost, on average, about thirty-two days of learning for every thirty days of school closures. This is because school closures and ineffective distance learning measures taken, made students miss out on learning and also forget what they had already learned. As a result, learning poverty has further increased. In addition, COVID-19 has dealt a heavy blow to youth employment. It is estimated that at the end of 2021, 40,000,000 people did not enter the labor market due to the pandemic, exacerbating youth unemployment trends. Also, youth earnings shrank by 15% in 2020 and 12% in 2021. The window for addressing delays in human capital accumulation is small, as gaps in the early stages of the life cycle tend to widen over time. Without long-term targeting, the pandemic will further deepen poverty and inequality. In this frame, this study focuses on policy options available in order to reverse the consequences of the pandemic on today's youth, underlining the priority of the issue for the future development of all countries. Given that today's under-25s, those most affected by the erosion of human capital, will make up more than 90% of the most productive-age workforce in 2050, reversing the impact of the pandemic on them and investing in their future should be a top priority for governments. Otherwise, these groups will represent not just a lost generation, but rather many lost generations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["“Με ποιον τρόπο η COVID-19 διάβρωσε το ανθρώπινο κεφάλαιο και ποιος ο ρόλος των κρατών στην αναστροφή των επιπτώσεων της πανδημίας για τις νέες γενιές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπιτουλιώτης Χρήστος","Bitouliotis Christos"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, όπως η έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας, η COVID19 και η πανδημική κρίση που πυροδότησε, προκάλεσε τεράστια κατάρρευση του ανθρώπινου κεφαλαίου σε κρίσιμες στιγμές του κύκλου ζωής, εκτροχιάζοντας την ανάπτυξη για εκατομμύρια παιδιά και νέους, ιδιαίτερα σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Η ανάλυση παγκόσμιων δεδομένων για τους νέους που ήταν κάτω των 25 ετών κατά την έναρξη της πανδημίας, ανέδειξε τις επιπτώσεις της πανδημίας στους νέους σε βασικά αναπτυξιακά στάδια: πρώιμη παιδική ηλικία (0-5 ετών), σχολική ηλικία (6-14 ετών) και νεολαία (15-24 ετών). Διαπιστώθηκε ότι οι σημερινοί μαθητές θα μπορούσαν να χάσουν έως και το 10% των μελλοντικών κερδών τους λόγω των εκπαιδευτικών κλυδωνισμών που προκαλούνται από τον COVID-19. Και το γνωστικό έλλειμμα στα σημερινά νήπια θα μπορούσε να μεταφραστεί σε μείωση των αποδοχών κατά 25% όταν αυτά τα παιδιά είναι ενήλικες. Το ανθρώπινο κεφάλαιο - οι γνώσεις, οι δεξιότητες και η υγεία που συσσωρεύουν οι άνθρωποι στη ζωή τους - είναι το κλειδί για την απελευθέρωση των δυνατοτήτων ενός παιδιού, και για να μπορέσουν οι χώρες να επιτύχουν μια ανθεκτική ανάκαμψη και μια ισχυρή μελλοντική ανάπτυξη. Ωστόσο, η πανδημία έκλεισε τα σχολεία και τους χώρους εργασίας και διέκοψε άλλες βασικές υπηρεσίες που προστατεύουν και προάγουν το ανθρώπινο κεφάλαιο, όπως η φροντίδα της μητέρας και του παιδιού και η επαγγελματική κατάρτιση Λόγω της πανδημίας, τα παιδιά προσχολικής ηλικίας απώλεσαν σε μεγάλο βαθμό την προσχολική εκπαίδευσή τους και αντιμετώπισαν μεγάλη επισιτιστική ανασφάλεια κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Μεταξύ των παιδιών σχολικής ηλικίας, κατά μέσο όρο, για κάθε τριάντα ημέρες κλεισίματος των σχολείων, οι μαθητές έχασαν περίπου τριάντα δύο ημέρες μάθησης. Αυτό οφείλεται στο ότι το κλείσιμο των σχολείων και τα αναποτελεσματικά μέτρα εξ αποστάσεως μάθησης έκαναν τους μαθητές να χάσουν τη δυνατότητα μάθησης και επίσης να ξεχάσουν όσα είχαν ήδη μάθει. Ως αποτέλεσμα, η μαθησιακή φτώχεια έχει αυξηθεί περαιτέρω. Επιπλέον, η COVID-19 επέφερε βαρύ πλήγμα στην απασχόληση των νέων. Υπολογίζεται ότι στο τέλος του 2021, 40.000.000 άνθρωποι δεν μπήκαν στην αγορά εργασίας λόγω της πανδημίας, επιδεινώνοντας τις τάσεις της ανεργίας των νέων. Επίσης, οι αποδοχές των νέων συρρικνώθηκαν κατά 15% το 2020 και 12% το 2021. Το παράθυρο για την αντιμετώπιση των καθυστερήσεων στη συσσώρευση ανθρώπινου κεφαλαίου είναι μικρό, καθώς τα κενά στα αρχικά στάδια του κύκλου ζωής τείνουν να διευρύνονται με την πάροδο του χρόνου. Χωρίς μακροχρόνια στόχευση, η πανδημία θα βαθύνει περαιτέρω τη φτώχεια και την ανισότητα. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα διπλωματική εργασία αναφέρεται σε επιλογές πολιτικής που υπάρχουν, ώστε να αναστραφούν οι συνέπειες της πανδημίας στους σημερινούς νέους, υπογραμμίζοντας την προτεραιότητα του ζητήματος για τη μελλοντική ανάπτυξη των κρατών. Δεδομένου ότι οι άνθρωποι κάτω των 25 ετών σήμερα –δηλαδή αυτοί που έχουν πληγεί περισσότερο από τη διάβρωση του ανθρώπινου κεφαλαίου– το 2050 θα αποτελούν περισσότερο από το 90% της πλέον παραγωγικής ηλικίας του εργατικού δυναμικού, η αντιστροφή του αντίκτυπου της πανδημίας σε αυτούς και η επένδυση στο μέλλον τους θα πρέπει να είναι κορυφαία προτεραιότητα για τις κυβερνήσεις. Διαφορετικά, αυτές οι ομάδες θα αντιπροσωπεύουν όχι απλώς μια χαμένη γενιά, αλλά μάλλον πολλές χαμένες γενιές.","According to recent studies, such as the World Bank report, COVID-19 and the pandemic crisis triggered a massive erosion of human capital at critical moments in the life cycle, derailing development for millions of children and youth, particularly in lowand middle income countries. Analysis of global data on young people who were under 25 at the start of the pandemic highlighted the impact of the pandemic on young people at key developmental stages: early childhood (0-5 years), school age (6-14 years) and youth (15-24 years). It was revealed that today's students could lose up to 10% of their future earnings due to the educational disruptions caused by COVID-19 and that the cognitive deficit of today's toddlers could be translated into a 25% drop in their earnings when they become adults. Human capital - the knowledge, skills and health that people accumulate over their lifetime - is the key to unlocking a child's potential and enabling countries to achieve resilient recovery and strong future growth. However, the pandemic has closed schools and workplaces and disrupted other essential services that protect and promote human capital, such as maternal and child care and job training. Due to the pandemic, preschool children lost a lot of their preschool education and experienced a lot of food insecurity during the pandemic. In addition, school-age children lost, on average, about thirty-two days of learning for every thirty days of school closures. This is because school closures and ineffective distance learning measures taken, made students miss out on learning and also forget what they had already learned. As a result, learning poverty has further increased. In addition, COVID-19 has dealt a heavy blow to youth employment. It is estimated that at the end of 2021, 40,000,000 people did not enter the labor market due to the pandemic, exacerbating youth unemployment trends. Also, youth earnings shrank by 15% in 2020 and 12% in 2021. The window for addressing delays in human capital accumulation is small, as gaps in the early stages of the life cycle tend to widen over time. Without long-term targeting, the pandemic will further deepen poverty and inequality. In this frame, this study focuses on policy options available in order to reverse the consequences of the pandemic on today's youth, underlining the priority of the issue for the future development of all countries. Given that today's under-25s, those most affected by the erosion of human capital, will make up more than 90% of the most productive-age workforce in 2050, reversing the impact of the pandemic on them and investing in their future should be a top priority for governments. Otherwise, these groups will represent not just a lost generation, but rather many lost generations."],"dc:identifier":["uoadl:3401365","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401365"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["“Με ποιον τρόπο η COVID-19 διάβρωσε το ανθρώπινο κεφάλαιο και ποιος ο ρόλος των κρατών στην αναστροφή των επιπτώσεων της πανδημίας για τις νέες γενιές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:41Z"}