{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3401375"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3401375","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανάπτυξη μεθόδων και ρυθμιστικών διαδικασιών έγκρισης επανατοποθετημένων φαρμάκων","abstract":"Η ανάπτυξη ενός νέου φαρμάκου είναι μια πολύπλοκη και χρονοβόρα διαδικασία, η διάρκεια της οποίας μπορεί να κυμανθεί από 12 έως 15 έτη. Κατά μέσο όρο φέρνοντας ένα φάρμακο από το στάδιο της ανάπτυξης στην αγορά μπορεί να κοστίσει έως και δύο δισεκατομμύρια δολάρια. Παρά τις μεγάλες επενδύσεις για έρευνα και ανάπτυξη νέων φαρμάκων, ο αριθμός των εγκρίσεων παραμένει μικρός. Στην πραγματικότητα, μόνο το 10% των φαρμάκων εγκρίνονται από τους ρυθμιστικούς οργανισμούς, με τα υπόλοιπα να αποτυγχάνουν λόγω χαμηλής αποτελεσματικότητας ή υψηλής τοξικότητας λόγω της περιορισμένης προγνωστικής ισχύος των μοντέλων ασθενειών σε προκλινικές μελέτες. Η επανατοποθέτηση φαρμάκων αποτελεί μια στρατηγική για την ανακάλυψη νέων θεραπευτικών ενδείξεων, χρησιμοποιώντας τα υπάρχοντα εγκεκριμένα φάρμακα που έχουν αποδεδειγμένη φαρμακοκινητική και ασφάλεια για τον άνθρωπο. Το πλεονέκτημα αυτής της στρατηγικής είναι ότι εξαλείφονται μερικά απαραίτητα βήματα στην ανάπτυξη φαρμάκων, μειώνοντας έτσι το κόστος και τον χρόνο που απαιτείται για τις κλινικές δοκιμές. Ωστόσο, το ρυθμιστικό πλαίσιο που περιβάλλει τα επανατοποθετημένα φάρμακα είναι περίπλοκο, και περιλαμβάνει πολύπλοκα ζητήματα όπως η ασφάλεια, η αποτελεσματικότητα, η πνευματική ιδιοκτησία και η δυναμική της αγοράς. Αυτή η μελέτη διερευνά το δυναμικό τοπίο των επανατοποθετημένων φαρμάκων, δίνοντας έμφαση στα πιθανά οφέλη και προκλήσεις που σχετίζονται με την επανατοποθέτηση των υπαρχόντων φαρμακευτικών προϊόντων για νέες θεραπευτικές ενδείξεις. Επίσης, εμβαθύνει στις πειραματικές και υπολογιστικές μεθόδους ανάπτυξης και ρυθμιστικούς μηχανισμούς που διέπουν την επανατοποθέτηση φαρμάκων, αξιολογεί την τρέχουσα κατάσταση των εγκρίσεων επανατοποθετημένων φαρμάκων και αναλύει τον αντίκτυπο των ρυθμιστικών πολιτικών στην προώθηση ή την παρεμπόδιση της καινοτομίας σε αυτόν τον τομέα. Ακόμη, αναφέρει μελέτες περίπτωσης επανατοποθέτησης φαρμάκων αναλύοντας κλινικά δεδομένα για τη νόσο COVID-19, καθώς και για τον καρκίνο του μαστού. Η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε στην παρούσα μελέτη είναι αυτή της βιβλιογραφικής ανασκόπησης της ελληνικής και ξενόγλωσσης βιβλιογραφίας. Ωστόσο, παρά τα πλεονεκτήματα, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν είναι όλες οι προσπάθειες επανατοποθέτησης επιτυχημένες. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα των επανατοποθετημένων φαρμάκων για νέες ενδείξεις απαιτούν προσεκτική αξιολόγηση των επιστημονικών, κλινικών και ρυθμιστικών παραγόντων. Για την αντιμετώπιση των τρεχουσών προκλήσεων, προωθείται η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού πλαισίου συνεργασίας. Σε αυτό το πλαίσιο, ακαδημαϊκοί, μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί, φαρμακευτικές βιομηχανίες, φορείς αξιολόγησης τεχνολογίας υγείας και ρυθμιστικές αρχές θα μπορούσαν να συνεργαστούν για τη δημιουργία νέων χρήσεων για φάρμακα που ήδη κυκλοφορούν στην αγορά.","abstract_html":"Η ανάπτυξη ενός νέου φαρμάκου είναι μια πολύπλοκη και χρονοβόρα διαδικασία, η διάρκεια της οποίας μπορεί να κυμανθεί από 12 έως 15 έτη. Κατά μέσο όρο φέρνοντας ένα φάρμακο από το στάδιο της ανάπτυξης στην αγορά μπορεί να κοστίσει έως και δύο δισεκατομμύρια δολάρια. Παρά τις μεγάλες επενδύσεις για έρευνα και ανάπτυξη νέων φαρμάκων, ο αριθμός των εγκρίσεων παραμένει μικρός. Στην πραγματικότητα, μόνο το 10% των φαρμάκων εγκρίνονται από τους ρυθμιστικούς οργανισμούς, με τα υπόλοιπα να αποτυγχάνουν λόγω χαμηλής αποτελεσματικότητας ή υψηλής τοξικότητας λόγω της περιορισμένης προγνωστικής ισχύος των μοντέλων ασθενειών σε προκλινικές μελέτες. Η επανατοποθέτηση φαρμάκων αποτελεί μια στρατηγική για την ανακάλυψη νέων θεραπευτικών ενδείξεων, χρησιμοποιώντας τα υπάρχοντα εγκεκριμένα φάρμακα που έχουν αποδεδειγμένη φαρμακοκινητική και ασφάλεια για τον άνθρωπο. Το πλεονέκτημα αυτής της στρατηγικής είναι ότι εξαλείφονται μερικά απαραίτητα βήματα στην ανάπτυξη φαρμάκων, μειώνοντας έτσι το κόστος και τον χρόνο που απαιτείται για τις κλινικές δοκιμές. Ωστόσο, το ρυθμιστικό πλαίσιο που περιβάλλει τα επανατοποθετημένα φάρμακα είναι περίπλοκο, και περιλαμβάνει πολύπλοκα ζητήματα όπως η ασφάλεια, η αποτελεσματικότητα, η πνευματική ιδιοκτησία και η δυναμική της αγοράς. Αυτή η μελέτη διερευνά το δυναμικό τοπίο των επανατοποθετημένων φαρμάκων, δίνοντας έμφαση στα πιθανά οφέλη και προκλήσεις που σχετίζονται με την επανατοποθέτηση των υπαρχόντων φαρμακευτικών προϊόντων για νέες θεραπευτικές ενδείξεις. Επίσης, εμβαθύνει στις πειραματικές και υπολογιστικές μεθόδους ανάπτυξης και ρυθμιστικούς μηχανισμούς που διέπουν την επανατοποθέτηση φαρμάκων, αξιολογεί την τρέχουσα κατάσταση των εγκρίσεων επανατοποθετημένων φαρμάκων και αναλύει τον αντίκτυπο των ρυθμιστικών πολιτικών στην προώθηση ή την παρεμπόδιση της καινοτομίας σε αυτόν τον τομέα. Ακόμη, αναφέρει μελέτες περίπτωσης επανατοποθέτησης φαρμάκων αναλύοντας κλινικά δεδομένα για τη νόσο COVID-19, καθώς και για τον καρκίνο του μαστού. Η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε στην παρούσα μελέτη είναι αυτή της βιβλιογραφικής ανασκόπησης της ελληνικής και ξενόγλωσσης βιβλιογραφίας. Ωστόσο, παρά τα πλεονεκτήματα, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν είναι όλες οι προσπάθειες επανατοποθέτησης επιτυχημένες. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα των επανατοποθετημένων φαρμάκων για νέες ενδείξεις απαιτούν προσεκτική αξιολόγηση των επιστημονικών, κλινικών και ρυθμιστικών παραγόντων. Για την αντιμετώπιση των τρεχουσών προκλήσεων, προωθείται η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού πλαισίου συνεργασίας. Σε αυτό το πλαίσιο, ακαδημαϊκοί, μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί, φαρμακευτικές βιομηχανίες, φορείς αξιολόγησης τεχνολογίας υγείας και ρυθμιστικές αρχές θα μπορούσαν να συνεργαστούν για τη δημιουργία νέων χρήσεων για φάρμακα που ήδη κυκλοφορούν στην αγορά.","abstract_has_math":false,"creators":["Σαρμπάνη Ιωάννα-Χρυσούλα","Sarmpani Ioanna-Chrysoula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:41Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3401375"],"render_values":[{"text":"uoadl:3401375","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401375","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401375","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3401375","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σαρμπάνη Ιωάννα-Χρυσούλα","Sarmpani Ioanna-Chrysoula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3401375","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401375"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ανάπτυξη ενός νέου φαρμάκου είναι μια πολύπλοκη και χρονοβόρα διαδικασία, η διάρκεια της οποίας μπορεί να κυμανθεί από 12 έως 15 έτη. Κατά μέσο όρο φέρνοντας ένα φάρμακο από το στάδιο της ανάπτυξης στην αγορά μπορεί να κοστίσει έως και δύο δισεκατομμύρια δολάρια. Παρά τις μεγάλες επενδύσεις για έρευνα και ανάπτυξη νέων φαρμάκων, ο αριθμός των εγκρίσεων παραμένει μικρός. Στην πραγματικότητα, μόνο το 10% των φαρμάκων εγκρίνονται από τους ρυθμιστικούς οργανισμούς, με τα υπόλοιπα να αποτυγχάνουν λόγω χαμηλής αποτελεσματικότητας ή υψηλής τοξικότητας λόγω της περιορισμένης προγνωστικής ισχύος των μοντέλων ασθενειών σε προκλινικές μελέτες. Η επανατοποθέτηση φαρμάκων αποτελεί μια στρατηγική για την ανακάλυψη νέων θεραπευτικών ενδείξεων, χρησιμοποιώντας τα υπάρχοντα εγκεκριμένα φάρμακα που έχουν αποδεδειγμένη φαρμακοκινητική και ασφάλεια για τον άνθρωπο. Το πλεονέκτημα αυτής της στρατηγικής είναι ότι εξαλείφονται μερικά απαραίτητα βήματα στην ανάπτυξη φαρμάκων, μειώνοντας έτσι το κόστος και τον χρόνο που απαιτείται για τις κλινικές δοκιμές. Ωστόσο, το ρυθμιστικό πλαίσιο που περιβάλλει τα επανατοποθετημένα φάρμακα είναι περίπλοκο, και περιλαμβάνει πολύπλοκα ζητήματα όπως η ασφάλεια, η αποτελεσματικότητα, η πνευματική ιδιοκτησία και η δυναμική της αγοράς. Αυτή η μελέτη διερευνά το δυναμικό τοπίο των επανατοποθετημένων φαρμάκων, δίνοντας έμφαση στα πιθανά οφέλη και προκλήσεις που σχετίζονται με την επανατοποθέτηση των υπαρχόντων φαρμακευτικών προϊόντων για νέες θεραπευτικές ενδείξεις. Επίσης, εμβαθύνει στις πειραματικές και υπολογιστικές μεθόδους ανάπτυξης και ρυθμιστικούς μηχανισμούς που διέπουν την επανατοποθέτηση φαρμάκων, αξιολογεί την τρέχουσα κατάσταση των εγκρίσεων επανατοποθετημένων φαρμάκων και αναλύει τον αντίκτυπο των ρυθμιστικών πολιτικών στην προώθηση ή την παρεμπόδιση της καινοτομίας σε αυτόν τον τομέα. Ακόμη, αναφέρει μελέτες περίπτωσης επανατοποθέτησης φαρμάκων αναλύοντας κλινικά δεδομένα για τη νόσο COVID-19, καθώς και για τον καρκίνο του μαστού. Η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε στην παρούσα μελέτη είναι αυτή της βιβλιογραφικής ανασκόπησης της ελληνικής και ξενόγλωσσης βιβλιογραφίας. Ωστόσο, παρά τα πλεονεκτήματα, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν είναι όλες οι προσπάθειες επανατοποθέτησης επιτυχημένες. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα των επανατοποθετημένων φαρμάκων για νέες ενδείξεις απαιτούν προσεκτική αξιολόγηση των επιστημονικών, κλινικών και ρυθμιστικών παραγόντων. Για την αντιμετώπιση των τρεχουσών προκλήσεων, προωθείται η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού πλαισίου συνεργασίας. Σε αυτό το πλαίσιο, ακαδημαϊκοί, μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί, φαρμακευτικές βιομηχανίες, φορείς αξιολόγησης τεχνολογίας υγείας και ρυθμιστικές αρχές θα μπορούσαν να συνεργαστούν για τη δημιουργία νέων χρήσεων για φάρμακα που ήδη κυκλοφορούν στην αγορά.","The development of a new drug is a complex and time-consuming process, the duration of which can vary from 12 to 15 years. On average bringing a drug from the development stage to market can cost up to two billion dollars. Despite large investments in research and development of new drugs, the number of approvals remains low. In fact, only 10% of drugs are approved by regulatory agencies, with the rest failing due to low efficacy or high toxicity due to the limited predictive power of disease models in preclinical studies. Drug repurposing is a strategy to discover new therapeutic indications, using existing approved drugs that have proven pharmacokinetics and safety in humans. The advantage of this strategy is that it eliminates some necessary steps in drug development, thus reducing the cost and time required for clinical trials. However, the regulatory framework surrounding repurposed medicines is complex, involving complex issues such as safety, efficacy, intellectual property and market dynamics. This study explores the dynamic landscape of repurposed drugs, emphasizing the potential benefits and challenges associated with repurposing existing pharmaceuticals for new therapeutic indications. It also delves into the experimental and computational development methods and regulatory mechanisms governing drug repurposing, assesses the current state of repurposing drug approvals, and analyzes the impact of regulatory policies on promoting or hindering innovation in this area. It also reports drug repurposing case studies analyzing clinical data for the disease COVID-19, as well as breast cancer. The methodology used in the present study is that of the bibliographic review of Greek and foreign language literature. However, despite these advantages, it should be noted that not all repositioning efforts are successful. The safety and efficacy of relabeled drugs for new indications require careful evaluation of scientific, clinical, and regulatory factors. To address the current challenges, the creation of a European cooperation framework is promoted. In this context, academics, nonprofit organizations, pharmaceutical industries, health technology assessment agencies and regulatory authorities could work together to create new uses for drugs already on the market."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανάπτυξη μεθόδων και ρυθμιστικών διαδικασιών έγκρισης επανατοποθετημένων φαρμάκων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σαρμπάνη Ιωάννα-Χρυσούλα","Sarmpani Ioanna-Chrysoula"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η ανάπτυξη ενός νέου φαρμάκου είναι μια πολύπλοκη και χρονοβόρα διαδικασία, η διάρκεια της οποίας μπορεί να κυμανθεί από 12 έως 15 έτη. Κατά μέσο όρο φέρνοντας ένα φάρμακο από το στάδιο της ανάπτυξης στην αγορά μπορεί να κοστίσει έως και δύο δισεκατομμύρια δολάρια. Παρά τις μεγάλες επενδύσεις για έρευνα και ανάπτυξη νέων φαρμάκων, ο αριθμός των εγκρίσεων παραμένει μικρός. Στην πραγματικότητα, μόνο το 10% των φαρμάκων εγκρίνονται από τους ρυθμιστικούς οργανισμούς, με τα υπόλοιπα να αποτυγχάνουν λόγω χαμηλής αποτελεσματικότητας ή υψηλής τοξικότητας λόγω της περιορισμένης προγνωστικής ισχύος των μοντέλων ασθενειών σε προκλινικές μελέτες. Η επανατοποθέτηση φαρμάκων αποτελεί μια στρατηγική για την ανακάλυψη νέων θεραπευτικών ενδείξεων, χρησιμοποιώντας τα υπάρχοντα εγκεκριμένα φάρμακα που έχουν αποδεδειγμένη φαρμακοκινητική και ασφάλεια για τον άνθρωπο. Το πλεονέκτημα αυτής της στρατηγικής είναι ότι εξαλείφονται μερικά απαραίτητα βήματα στην ανάπτυξη φαρμάκων, μειώνοντας έτσι το κόστος και τον χρόνο που απαιτείται για τις κλινικές δοκιμές. Ωστόσο, το ρυθμιστικό πλαίσιο που περιβάλλει τα επανατοποθετημένα φάρμακα είναι περίπλοκο, και περιλαμβάνει πολύπλοκα ζητήματα όπως η ασφάλεια, η αποτελεσματικότητα, η πνευματική ιδιοκτησία και η δυναμική της αγοράς. Αυτή η μελέτη διερευνά το δυναμικό τοπίο των επανατοποθετημένων φαρμάκων, δίνοντας έμφαση στα πιθανά οφέλη και προκλήσεις που σχετίζονται με την επανατοποθέτηση των υπαρχόντων φαρμακευτικών προϊόντων για νέες θεραπευτικές ενδείξεις. Επίσης, εμβαθύνει στις πειραματικές και υπολογιστικές μεθόδους ανάπτυξης και ρυθμιστικούς μηχανισμούς που διέπουν την επανατοποθέτηση φαρμάκων, αξιολογεί την τρέχουσα κατάσταση των εγκρίσεων επανατοποθετημένων φαρμάκων και αναλύει τον αντίκτυπο των ρυθμιστικών πολιτικών στην προώθηση ή την παρεμπόδιση της καινοτομίας σε αυτόν τον τομέα. Ακόμη, αναφέρει μελέτες περίπτωσης επανατοποθέτησης φαρμάκων αναλύοντας κλινικά δεδομένα για τη νόσο COVID-19, καθώς και για τον καρκίνο του μαστού. Η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε στην παρούσα μελέτη είναι αυτή της βιβλιογραφικής ανασκόπησης της ελληνικής και ξενόγλωσσης βιβλιογραφίας. Ωστόσο, παρά τα πλεονεκτήματα, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν είναι όλες οι προσπάθειες επανατοποθέτησης επιτυχημένες. Η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα των επανατοποθετημένων φαρμάκων για νέες ενδείξεις απαιτούν προσεκτική αξιολόγηση των επιστημονικών, κλινικών και ρυθμιστικών παραγόντων. Για την αντιμετώπιση των τρεχουσών προκλήσεων, προωθείται η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού πλαισίου συνεργασίας. Σε αυτό το πλαίσιο, ακαδημαϊκοί, μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί, φαρμακευτικές βιομηχανίες, φορείς αξιολόγησης τεχνολογίας υγείας και ρυθμιστικές αρχές θα μπορούσαν να συνεργαστούν για τη δημιουργία νέων χρήσεων για φάρμακα που ήδη κυκλοφορούν στην αγορά.","The development of a new drug is a complex and time-consuming process, the duration of which can vary from 12 to 15 years. On average bringing a drug from the development stage to market can cost up to two billion dollars. Despite large investments in research and development of new drugs, the number of approvals remains low. In fact, only 10% of drugs are approved by regulatory agencies, with the rest failing due to low efficacy or high toxicity due to the limited predictive power of disease models in preclinical studies. Drug repurposing is a strategy to discover new therapeutic indications, using existing approved drugs that have proven pharmacokinetics and safety in humans. The advantage of this strategy is that it eliminates some necessary steps in drug development, thus reducing the cost and time required for clinical trials. However, the regulatory framework surrounding repurposed medicines is complex, involving complex issues such as safety, efficacy, intellectual property and market dynamics. This study explores the dynamic landscape of repurposed drugs, emphasizing the potential benefits and challenges associated with repurposing existing pharmaceuticals for new therapeutic indications. It also delves into the experimental and computational development methods and regulatory mechanisms governing drug repurposing, assesses the current state of repurposing drug approvals, and analyzes the impact of regulatory policies on promoting or hindering innovation in this area. It also reports drug repurposing case studies analyzing clinical data for the disease COVID-19, as well as breast cancer. The methodology used in the present study is that of the bibliographic review of Greek and foreign language literature. However, despite these advantages, it should be noted that not all repositioning efforts are successful. The safety and efficacy of relabeled drugs for new indications require careful evaluation of scientific, clinical, and regulatory factors. To address the current challenges, the creation of a European cooperation framework is promoted. In this context, academics, nonprofit organizations, pharmaceutical industries, health technology assessment agencies and regulatory authorities could work together to create new uses for drugs already on the market."],"dc:identifier":["uoadl:3401375","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401375"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ανάπτυξη μεθόδων και ρυθμιστικών διαδικασιών έγκρισης επανατοποθετημένων φαρμάκων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:41Z"}