{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3401566"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3401566","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτροφή Τροχοζώων με τη χρήση στελεχών μικροφυκών απομονωμένων από ελληνικές λιμνοθάλασσες","abstract":"Τα μικροφύκη αποτελούν τη βάση του τροφικού πλέγματος στο υδάτινο περιβάλλον και σε αυτά βασίζεται η παραγωγικότητα στην πλειονότητα τέτοιων οικοσυστημάτων, συμπεριλαμβανομένων των λιμνοθαλασσών και άλλων παράκτιων μεταβατικών συστημάτων. Οι οργανισμοί των παράκτιων οικοσυστημάτων έχουν προσαρμοσθεί ώστε να ανταπεξέρχονται στις έντονες και ξαφνικές διακυμάνσεις των περιβαλλοντικών συνθηκών που επικρατούν στα συστήματα αυτά, επιδεικνύοντας υψηλή παραγωγικότητα και συνήθως παραγωγή δευτερογενών μεταβολιτών, οι οποίοι μπορεί να έχουν υψηλή διατροφική αλλά και βιοτεχνολογική αξία. Στην παρούσα μελέτη, χρησιμοποιήθηκαν πέντε στελέχη μικροφυκών (LOG 1-1, VON 1-3, MPA 1-3, D4, D5) απομονωμένα από ελληνικά μεταβατικά οικοσυστήματα, τις λιμνοθάλασσες Λογαρού, Βόντα, Μπαστιάς και τις αλυκές της περιοχής Μεγάλο Έμβολο. Τα στελέχη αυτά τα οποία βρίσκονται κατατεθειμένα στην τράπεζα μικροφυκών Athu-Al, χαρακτηρίστηκαν με τη χρήση τόσο μοριακών όσο και κλασσικών μεθόδων ταξινόμησης (οπτική και ηλεκτρονική μικροσκοπία) καθώς επίσης πραγματοποιήθηκε βασικός βιοκινητικός και βιοχημικός χαρακτηρισμός τους (κινητική μελέτη καλλιεργειών, βιοόγκος, περιεκτικότητα σε πρωτογενείς μεταβολίτες και χρωστικές). Τα αποτελέσματα χρησιμοποιήθηκαν ώστε να αξιολογηθεί το καλλιεργητικό και βιοτεχνολογικό ενδιαφέρον τους. Επίσης τα δεδομένα για την ανάπτυξη και τη θρεπτική αξία των εν λόγω στελεχών παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες για τη χρήση τους ως τροφή κατά την εκτροφή τροχοζώων. Τα τροχόζωα αποτελούν μια από τις πιο διαδεδομένες ζωοπλαγκτικές ομάδες οι οποίες χρησιμοποιούνται ως ζωντανή τροφή για την εκτροφή προνυμφών ιχθύων στις θαλάσσιες ιχθυοκαλλιέργειες, με το γένος Brachionus να χρησιμοποιείται ευρέως στους ιχθυογεννητικούς σταθμούς εξαιτίας της σχετικά εύκολης και χαμηλού κόστους εκτροφής του. Σε πρώτο στάδιο πραγματοποιήθηκαν πειράματα εκτροφής ενός ελληνικού στελέχους τροχοζώου του είδους Brachionus plicatilis (Φύλο: Τροχόζωαa, Κλάση: Monogononta, Τάξη: Plioma, Οικογένεια: Brachionidae, Γένος: Brachionus, Είδος: Brachionus plicatilis) το οποίο αποκτήθηκε από συνεργαζόμενο εργαστήριο του Πανεπιστημίου Πατρών με υπεύθυνο καθηγητή τον κ. Χώτο χρησιμοποιώντας ως τροφή τα προαναφερθέντα στελέχη. Πιο αναλυτικά, μετά από τον εγκλιματισμό των τροχοζώων πραγματοποιήθηκαν πειράματα εκτροφής τους χρησιμοποιώντας ως πηγή τροφής τα πέντε απομονωμένα στελέχη μικροφυκών καθώς και το στέλεχος Dunaliella tertiolecta UTEX 999 ως στέλεχος αναφοράς. Όλα τα φύκη που χρησιμοποιήθηκαν αναπτύχθηκαν σε καλλιέργειες όγκου 5 L ενώ κάθε 24 ώρες πραγματοποιούνταν μετρήσεις της κυτταρικής πυκνότητας. Οι καλλιέργειες των τροχοζώων πραγματοποιήθηκαν σε όγκο ενός λίτρου ενώ χρησιμοποιήθηκαν πλαστικά δοχεία των 2 L για καλύτερη κατανομή και ανταλλαγή αερίων ενώ κάθε 24 ώρες 5 πραγματοποιούνταν μετρήσεις πυκνότητας πληθυσμού τροχοζώων, συνολικού αριθμού αυγών καθώς και του ποσοστού των θηλυκών που έφεραν αυγά. Μετά από τη λήψη των προαναφερθέντων μετρήσεων, χρησιμοποιώντας το βιοόγκο και την κυτταρική πυκνότητα της καλλιέργειας του εκάστοτε μικροφύκους σε συνδυασμό με την κυτταρική πυκνότητα της καλλιέργειας των τροχοζώων, υπολογιζόταν η κατάλληλη ποσότητα σίτισης και πραγματοποιείτο η σίτιση των τροχοζώων. Το βήμα αυτό κρίθηκε απαραίτητο ώστε να παραμένει σταθερή η βιομάζα που προσθετόταν ανά τροχόζωο καθώς διέφεραν τα μεγέθη των χρησιμοποιηθέντων μικροφυκών και μεταβάλλονταν καθημερινά οι κυτταρικές πυκνότητες τόσο των καλλιεργειών των μικροφυκών όσο και των καλλιεργειών των τροχοζώων. Με βάση τα αποτελέσματα του παραπάνω πειράματος, τα δύο στελέχη (LOG 1-1 και D4), ξεχώρισαν καθώς οδήγησαν σε ανάπτυξη η οποία ήταν συγκρίσιμη ή υπό περιπτώσεις ακόμα και καλύτερη από αυτήν που επετεύχθη με τη χρήση του μικροφύκους αναφοράς (Dunaliella tertiolecta UTEX 999), τα στελέχη (VON 1-3 και D5) οδήγησαν σε μικρή ανάπτυξη και το στέλεχος (MPA 1-3) δεν κατάφερε να στηρίξει την ανάπτυξη της καλλιέργειας των τροχοζώων. Εκτός από την επιτυχημένη εκτροφή των τροχοζώων μία πολύ σημαντική παράμετρος για τη χρήση τους στους ιχθυογεννητικούς σταθμούς είναι η διατροφική τους αξία που παίζει καίριο ρόλο στη σωστή ανάπτυξη των πρώιμων σταδίων ζωής των καλλιεργούμενων ψαριών. Για το λόγο αυτό, δοκιμάστηκε ένα πρωτόκολλο εμπλουτισμού του υπό μελέτη τροχοζώου με τη χρήση των έξι προαναφερθέντων στελεχών μικροφυκών. Σκοπός της διαδικασίας του εμπλουτισμού στην υδατοκαλλιέργεια αποτελεί η αύξηση της θρεπτικής αξίας των τροχοζώων που προορίζονται για τροφή των αρχικών σταδίων ανάπτυξης ψαριών, μαλακίων και λοιπών καλλιεργούμενων οργανισμών. Τα λιπαρά οξέα και δη τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (PUFA), αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους στόχους του εμπλουτισμού. Για το λόγο αυτό πραγματοποιήθηκε ανάλυση της σύνθεσης των στελεχών των μικροφυκών σε λιπαρά οξέα, καθώς και των τροχοζώων ύστερα από σύντομη περίοδο σίτισής τους με περίσσεια βιομάζας από το εκάστοτε στέλεχος. Αξίζει να σημειωθεί ότι όλα τα στελέχη μικροφυκών που χρησιμοποιήθηκαν οδήγησαν σε σημαντική ενίσχυση της περιεκτικότητας του υπό μελέτη τροχοζώου σε ολικά λιπαρά οξέα (αύξηση από 33 έως 182 %) καθώς και στον εμπλουτισμό με αξιοσημείωτες ποσότητες σημαντικών πολυακόρεστων λιπαρών οξέων όπως το λινολεικό οξύ (LA) και το α-λινολενικό οξυ (ALA).","abstract_html":"Τα μικροφύκη αποτελούν τη βάση του τροφικού πλέγματος στο υδάτινο περιβάλλον και σε αυτά βασίζεται η παραγωγικότητα στην πλειονότητα τέτοιων οικοσυστημάτων, συμπεριλαμβανομένων των λιμνοθαλασσών και άλλων παράκτιων μεταβατικών συστημάτων. Οι οργανισμοί των παράκτιων οικοσυστημάτων έχουν προσαρμοσθεί ώστε να ανταπεξέρχονται στις έντονες και ξαφνικές διακυμάνσεις των περιβαλλοντικών συνθηκών που επικρατούν στα συστήματα αυτά, επιδεικνύοντας υψηλή παραγωγικότητα και συνήθως παραγωγή δευτερογενών μεταβολιτών, οι οποίοι μπορεί να έχουν υψηλή διατροφική αλλά και βιοτεχνολογική αξία. Στην παρούσα μελέτη, χρησιμοποιήθηκαν πέντε στελέχη μικροφυκών (LOG 1-1, VON 1-3, MPA 1-3, D4, D5) απομονωμένα από ελληνικά μεταβατικά οικοσυστήματα, τις λιμνοθάλασσες Λογαρού, Βόντα, Μπαστιάς και τις αλυκές της περιοχής Μεγάλο Έμβολο. Τα στελέχη αυτά τα οποία βρίσκονται κατατεθειμένα στην τράπεζα μικροφυκών Athu-Al, χαρακτηρίστηκαν με τη χρήση τόσο μοριακών όσο και κλασσικών μεθόδων ταξινόμησης (οπτική και ηλεκτρονική μικροσκοπία) καθώς επίσης πραγματοποιήθηκε βασικός βιοκινητικός και βιοχημικός χαρακτηρισμός τους (κινητική μελέτη καλλιεργειών, βιοόγκος, περιεκτικότητα σε πρωτογενείς μεταβολίτες και χρωστικές). Τα αποτελέσματα χρησιμοποιήθηκαν ώστε να αξιολογηθεί το καλλιεργητικό και βιοτεχνολογικό ενδιαφέρον τους. Επίσης τα δεδομένα για την ανάπτυξη και τη θρεπτική αξία των εν λόγω στελεχών παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες για τη χρήση τους ως τροφή κατά την εκτροφή τροχοζώων. Τα τροχόζωα αποτελούν μια από τις πιο διαδεδομένες ζωοπλαγκτικές ομάδες οι οποίες χρησιμοποιούνται ως ζωντανή τροφή για την εκτροφή προνυμφών ιχθύων στις θαλάσσιες ιχθυοκαλλιέργειες, με το γένος Brachionus να χρησιμοποιείται ευρέως στους ιχθυογεννητικούς σταθμούς εξαιτίας της σχετικά εύκολης και χαμηλού κόστους εκτροφής του. Σε πρώτο στάδιο πραγματοποιήθηκαν πειράματα εκτροφής ενός ελληνικού στελέχους τροχοζώου του είδους Brachionus plicatilis (Φύλο: Τροχόζωαa, Κλάση: Monogononta, Τάξη: Plioma, Οικογένεια: Brachionidae, Γένος: Brachionus, Είδος: Brachionus plicatilis) το οποίο αποκτήθηκε από συνεργαζόμενο εργαστήριο του Πανεπιστημίου Πατρών με υπεύθυνο καθηγητή τον κ. Χώτο χρησιμοποιώντας ως τροφή τα προαναφερθέντα στελέχη. Πιο αναλυτικά, μετά από τον εγκλιματισμό των τροχοζώων πραγματοποιήθηκαν πειράματα εκτροφής τους χρησιμοποιώντας ως πηγή τροφής τα πέντε απομονωμένα στελέχη μικροφυκών καθώς και το στέλεχος Dunaliella tertiolecta UTEX 999 ως στέλεχος αναφοράς. Όλα τα φύκη που χρησιμοποιήθηκαν αναπτύχθηκαν σε καλλιέργειες όγκου 5 L ενώ κάθε 24 ώρες πραγματοποιούνταν μετρήσεις της κυτταρικής πυκνότητας. Οι καλλιέργειες των τροχοζώων πραγματοποιήθηκαν σε όγκο ενός λίτρου ενώ χρησιμοποιήθηκαν πλαστικά δοχεία των 2 L για καλύτερη κατανομή και ανταλλαγή αερίων ενώ κάθε 24 ώρες 5 πραγματοποιούνταν μετρήσεις πυκνότητας πληθυσμού τροχοζώων, συνολικού αριθμού αυγών καθώς και του ποσοστού των θηλυκών που έφεραν αυγά. Μετά από τη λήψη των προαναφερθέντων μετρήσεων, χρησιμοποιώντας το βιοόγκο και την κυτταρική πυκνότητα της καλλιέργειας του εκάστοτε μικροφύκους σε συνδυασμό με την κυτταρική πυκνότητα της καλλιέργειας των τροχοζώων, υπολογιζόταν η κατάλληλη ποσότητα σίτισης και πραγματοποιείτο η σίτιση των τροχοζώων. Το βήμα αυτό κρίθηκε απαραίτητο ώστε να παραμένει σταθερή η βιομάζα που προσθετόταν ανά τροχόζωο καθώς διέφεραν τα μεγέθη των χρησιμοποιηθέντων μικροφυκών και μεταβάλλονταν καθημερινά οι κυτταρικές πυκνότητες τόσο των καλλιεργειών των μικροφυκών όσο και των καλλιεργειών των τροχοζώων. Με βάση τα αποτελέσματα του παραπάνω πειράματος, τα δύο στελέχη (LOG 1-1 και D4), ξεχώρισαν καθώς οδήγησαν σε ανάπτυξη η οποία ήταν συγκρίσιμη ή υπό περιπτώσεις ακόμα και καλύτερη από αυτήν που επετεύχθη με τη χρήση του μικροφύκους αναφοράς (Dunaliella tertiolecta UTEX 999), τα στελέχη (VON 1-3 και D5) οδήγησαν σε μικρή ανάπτυξη και το στέλεχος (MPA 1-3) δεν κατάφερε να στηρίξει την ανάπτυξη της καλλιέργειας των τροχοζώων. Εκτός από την επιτυχημένη εκτροφή των τροχοζώων μία πολύ σημαντική παράμετρος για τη χρήση τους στους ιχθυογεννητικούς σταθμούς είναι η διατροφική τους αξία που παίζει καίριο ρόλο στη σωστή ανάπτυξη των πρώιμων σταδίων ζωής των καλλιεργούμενων ψαριών. Για το λόγο αυτό, δοκιμάστηκε ένα πρωτόκολλο εμπλουτισμού του υπό μελέτη τροχοζώου με τη χρήση των έξι προαναφερθέντων στελεχών μικροφυκών. Σκοπός της διαδικασίας του εμπλουτισμού στην υδατοκαλλιέργεια αποτελεί η αύξηση της θρεπτικής αξίας των τροχοζώων που προορίζονται για τροφή των αρχικών σταδίων ανάπτυξης ψαριών, μαλακίων και λοιπών καλλιεργούμενων οργανισμών. Τα λιπαρά οξέα και δη τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (PUFA), αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους στόχους του εμπλουτισμού. Για το λόγο αυτό πραγματοποιήθηκε ανάλυση της σύνθεσης των στελεχών των μικροφυκών σε λιπαρά οξέα, καθώς και των τροχοζώων ύστερα από σύντομη περίοδο σίτισής τους με περίσσεια βιομάζας από το εκάστοτε στέλεχος. Αξίζει να σημειωθεί ότι όλα τα στελέχη μικροφυκών που χρησιμοποιήθηκαν οδήγησαν σε σημαντική ενίσχυση της περιεκτικότητας του υπό μελέτη τροχοζώου σε ολικά λιπαρά οξέα (αύξηση από 33 έως 182 %) καθώς και στον εμπλουτισμό με αξιοσημείωτες ποσότητες σημαντικών πολυακόρεστων λιπαρών οξέων όπως το λινολεικό οξύ (LA) και το α-λινολενικό οξυ (ALA).","abstract_has_math":false,"creators":["Κουκουβίνης Κωνσταντίνος-Άδωνις","Koukouvinis Konstantinos-Adonis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:43Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3401566"],"render_values":[{"text":"uoadl:3401566","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401566","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401566","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3401566","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουκουβίνης Κωνσταντίνος-Άδωνις","Koukouvinis Konstantinos-Adonis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3401566","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401566"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα μικροφύκη αποτελούν τη βάση του τροφικού πλέγματος στο υδάτινο περιβάλλον και σε αυτά βασίζεται η παραγωγικότητα στην πλειονότητα τέτοιων οικοσυστημάτων, συμπεριλαμβανομένων των λιμνοθαλασσών και άλλων παράκτιων μεταβατικών συστημάτων. Οι οργανισμοί των παράκτιων οικοσυστημάτων έχουν προσαρμοσθεί ώστε να ανταπεξέρχονται στις έντονες και ξαφνικές διακυμάνσεις των περιβαλλοντικών συνθηκών που επικρατούν στα συστήματα αυτά, επιδεικνύοντας υψηλή παραγωγικότητα και συνήθως παραγωγή δευτερογενών μεταβολιτών, οι οποίοι μπορεί να έχουν υψηλή διατροφική αλλά και βιοτεχνολογική αξία. Στην παρούσα μελέτη, χρησιμοποιήθηκαν πέντε στελέχη μικροφυκών (LOG 1-1, VON 1-3, MPA 1-3, D4, D5) απομονωμένα από ελληνικά μεταβατικά οικοσυστήματα, τις λιμνοθάλασσες Λογαρού, Βόντα, Μπαστιάς και τις αλυκές της περιοχής Μεγάλο Έμβολο. Τα στελέχη αυτά τα οποία βρίσκονται κατατεθειμένα στην τράπεζα μικροφυκών Athu-Al, χαρακτηρίστηκαν με τη χρήση τόσο μοριακών όσο και κλασσικών μεθόδων ταξινόμησης (οπτική και ηλεκτρονική μικροσκοπία) καθώς επίσης πραγματοποιήθηκε βασικός βιοκινητικός και βιοχημικός χαρακτηρισμός τους (κινητική μελέτη καλλιεργειών, βιοόγκος, περιεκτικότητα σε πρωτογενείς μεταβολίτες και χρωστικές). Τα αποτελέσματα χρησιμοποιήθηκαν ώστε να αξιολογηθεί το καλλιεργητικό και βιοτεχνολογικό ενδιαφέρον τους. Επίσης τα δεδομένα για την ανάπτυξη και τη θρεπτική αξία των εν λόγω στελεχών παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες για τη χρήση τους ως τροφή κατά την εκτροφή τροχοζώων. Τα τροχόζωα αποτελούν μια από τις πιο διαδεδομένες ζωοπλαγκτικές ομάδες οι οποίες χρησιμοποιούνται ως ζωντανή τροφή για την εκτροφή προνυμφών ιχθύων στις θαλάσσιες ιχθυοκαλλιέργειες, με το γένος Brachionus να χρησιμοποιείται ευρέως στους ιχθυογεννητικούς σταθμούς εξαιτίας της σχετικά εύκολης και χαμηλού κόστους εκτροφής του. Σε πρώτο στάδιο πραγματοποιήθηκαν πειράματα εκτροφής ενός ελληνικού στελέχους τροχοζώου του είδους Brachionus plicatilis (Φύλο: Τροχόζωαa, Κλάση: Monogononta, Τάξη: Plioma, Οικογένεια: Brachionidae, Γένος: Brachionus, Είδος: Brachionus plicatilis) το οποίο αποκτήθηκε από συνεργαζόμενο εργαστήριο του Πανεπιστημίου Πατρών με υπεύθυνο καθηγητή τον κ. Χώτο χρησιμοποιώντας ως τροφή τα προαναφερθέντα στελέχη. Πιο αναλυτικά, μετά από τον εγκλιματισμό των τροχοζώων πραγματοποιήθηκαν πειράματα εκτροφής τους χρησιμοποιώντας ως πηγή τροφής τα πέντε απομονωμένα στελέχη μικροφυκών καθώς και το στέλεχος Dunaliella tertiolecta UTEX 999 ως στέλεχος αναφοράς. Όλα τα φύκη που χρησιμοποιήθηκαν αναπτύχθηκαν σε καλλιέργειες όγκου 5 L ενώ κάθε 24 ώρες πραγματοποιούνταν μετρήσεις της κυτταρικής πυκνότητας. Οι καλλιέργειες των τροχοζώων πραγματοποιήθηκαν σε όγκο ενός λίτρου ενώ χρησιμοποιήθηκαν πλαστικά δοχεία των 2 L για καλύτερη κατανομή και ανταλλαγή αερίων ενώ κάθε 24 ώρες 5 πραγματοποιούνταν μετρήσεις πυκνότητας πληθυσμού τροχοζώων, συνολικού αριθμού αυγών καθώς και του ποσοστού των θηλυκών που έφεραν αυγά. Μετά από τη λήψη των προαναφερθέντων μετρήσεων, χρησιμοποιώντας το βιοόγκο και την κυτταρική πυκνότητα της καλλιέργειας του εκάστοτε μικροφύκους σε συνδυασμό με την κυτταρική πυκνότητα της καλλιέργειας των τροχοζώων, υπολογιζόταν η κατάλληλη ποσότητα σίτισης και πραγματοποιείτο η σίτιση των τροχοζώων. Το βήμα αυτό κρίθηκε απαραίτητο ώστε να παραμένει σταθερή η βιομάζα που προσθετόταν ανά τροχόζωο καθώς διέφεραν τα μεγέθη των χρησιμοποιηθέντων μικροφυκών και μεταβάλλονταν καθημερινά οι κυτταρικές πυκνότητες τόσο των καλλιεργειών των μικροφυκών όσο και των καλλιεργειών των τροχοζώων. Με βάση τα αποτελέσματα του παραπάνω πειράματος, τα δύο στελέχη (LOG 1-1 και D4), ξεχώρισαν καθώς οδήγησαν σε ανάπτυξη η οποία ήταν συγκρίσιμη ή υπό περιπτώσεις ακόμα και καλύτερη από αυτήν που επετεύχθη με τη χρήση του μικροφύκους αναφοράς (Dunaliella tertiolecta UTEX 999), τα στελέχη (VON 1-3 και D5) οδήγησαν σε μικρή ανάπτυξη και το στέλεχος (MPA 1-3) δεν κατάφερε να στηρίξει την ανάπτυξη της καλλιέργειας των τροχοζώων. Εκτός από την επιτυχημένη εκτροφή των τροχοζώων μία πολύ σημαντική παράμετρος για τη χρήση τους στους ιχθυογεννητικούς σταθμούς είναι η διατροφική τους αξία που παίζει καίριο ρόλο στη σωστή ανάπτυξη των πρώιμων σταδίων ζωής των καλλιεργούμενων ψαριών. Για το λόγο αυτό, δοκιμάστηκε ένα πρωτόκολλο εμπλουτισμού του υπό μελέτη τροχοζώου με τη χρήση των έξι προαναφερθέντων στελεχών μικροφυκών. Σκοπός της διαδικασίας του εμπλουτισμού στην υδατοκαλλιέργεια αποτελεί η αύξηση της θρεπτικής αξίας των τροχοζώων που προορίζονται για τροφή των αρχικών σταδίων ανάπτυξης ψαριών, μαλακίων και λοιπών καλλιεργούμενων οργανισμών. Τα λιπαρά οξέα και δη τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (PUFA), αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους στόχους του εμπλουτισμού. Για το λόγο αυτό πραγματοποιήθηκε ανάλυση της σύνθεσης των στελεχών των μικροφυκών σε λιπαρά οξέα, καθώς και των τροχοζώων ύστερα από σύντομη περίοδο σίτισής τους με περίσσεια βιομάζας από το εκάστοτε στέλεχος. Αξίζει να σημειωθεί ότι όλα τα στελέχη μικροφυκών που χρησιμοποιήθηκαν οδήγησαν σε σημαντική ενίσχυση της περιεκτικότητας του υπό μελέτη τροχοζώου σε ολικά λιπαρά οξέα (αύξηση από 33 έως 182 %) καθώς και στον εμπλουτισμό με αξιοσημείωτες ποσότητες σημαντικών πολυακόρεστων λιπαρών οξέων όπως το λινολεικό οξύ (LA) και το α-λινολενικό οξυ (ALA).","Microalgae form the basis of the food web in aquatic environments and are the basis of productivity in the majority of such ecosystems, including lagoons and other coastal transitional systems. The organisms of coastal ecosystems are adapted to cope with the strong and sudden fluctuations in the environmental conditions prevailing in these systems, demonstrating high productivity and usually producing secondary metabolites, which may have high nutritional and biotechnological value. In the present study, five strains of microalgae (LOG 1-1, VON 1-3, MPA 1-3, D4, D5) isolated from Greek transitional ecosystems, the lagoons of Logarou, Voda, Bastia and the salt ponds of the Great Embolus region were used. These strains, which are deposited in the Athu-Al microalgal bank, were characterized using both molecular and classical classification methods (optical and electron microscopy) as well as basic biokinetic and biochemical characterization (culture kinetic study, biovolume, content of primary metabolites and pigments). The results were used to evaluate their cultural and biotechnological interest. Also the data on the growth and nutritional value of these strains provide useful information for their use as feed in trophozoan breeding. Rotifers are one of the most widespread zooplankton groups used as live food for rearing larval fish in marine fish farms, with the genus Brachionus being widely used in hatcheries due to its relatively easy and low cost of rearing. In a first stage, rearing experiments were conducted on a Greek strain of the rotifer Brachionus plicatilis (Phyl: Rotifera, Class: Monogononta, Order: Plioma, Family: Brachionidae, Genus: Brachionus, Species: Brachionus plicatilis) which was obtained from a collaborating laboratory of the University of Patras under the supervision of Professor Hotos using the above mentioned strains as food. More specifically, after the acclimatization of the rotifers, rearing experiments were carried out using the five microalgal isolates as a food source and the Dunaliella tertiolecta UTEX 999 strain as a reference strain. All algae used were grown in 5 L volume cultures and cell density measurements were taken every 24 hours. Rotifers cultures were carried out in 1 L volume and 2 L plastic containers were used for better distribution and gas exchange while every 24 hours measurements of rotifers population density, total number of eggs and percentage of females laying eggs were made. 7 After obtaining the above measurements, using the biovolume and cell density of the microalgae culture in combination with the cell density of the rotifers culture, the appropriate amount of feeding was calculated and the feeding of the rotifers was carried out. This step was deemed necessary to keep the biomass added per rotifers constant as the sizes of the microalgae used varied and the cell densities of both the microalgal and rotifers cultures changed daily. Based on the results of the above experiment, the two strains (LOG 1-1 and D4), stood out as they led to growth that was comparable or in some cases even better than that achieved using the reference microalgae (Dunaliella tertiolecta UTEX 999), the strains (VON 1-3 and D5) led to little growth and the strain (MPA 1-3) failed to support the growth of the rotifers culture. Apart from the successful rearing of rotifers, a very important parameter for their use in hatcheries is their nutritional value, which plays a key role in the proper development of the early life stages of farmed fish. For this reason, an enrichment protocol for the rotifers under study was tested using the six aforementioned microalgal strains. The purpose of the aquaculture enrichment process is to increase the nutritional value of rotifers intended for feeding the early developmental stages of fish, molluscs and other cultured organisms. Fatty acids, in particular polyunsaturated fatty acids (PUFA), are one of the most important objectives of enrichment. For this reason, an analysis of the fatty acid composition of microalgal strains as well as of rotifers after a short period of feeding with excess biomass from the strain in question was carried out. It is noteworthy that all the microalgae strains used resulted in a significant increase in the total fatty acid content of the rotifers under study (increase from 33 to 182 %) as well as enrichment with remarkable amounts of important polyunsaturated fatty acids such as linoleic acid (LA) and alpha-linolenic acid (ALA)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτροφή Τροχοζώων με τη χρήση στελεχών μικροφυκών απομονωμένων από ελληνικές λιμνοθάλασσες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουκουβίνης Κωνσταντίνος-Άδωνις","Koukouvinis Konstantinos-Adonis"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Τα μικροφύκη αποτελούν τη βάση του τροφικού πλέγματος στο υδάτινο περιβάλλον και σε αυτά βασίζεται η παραγωγικότητα στην πλειονότητα τέτοιων οικοσυστημάτων, συμπεριλαμβανομένων των λιμνοθαλασσών και άλλων παράκτιων μεταβατικών συστημάτων. Οι οργανισμοί των παράκτιων οικοσυστημάτων έχουν προσαρμοσθεί ώστε να ανταπεξέρχονται στις έντονες και ξαφνικές διακυμάνσεις των περιβαλλοντικών συνθηκών που επικρατούν στα συστήματα αυτά, επιδεικνύοντας υψηλή παραγωγικότητα και συνήθως παραγωγή δευτερογενών μεταβολιτών, οι οποίοι μπορεί να έχουν υψηλή διατροφική αλλά και βιοτεχνολογική αξία. Στην παρούσα μελέτη, χρησιμοποιήθηκαν πέντε στελέχη μικροφυκών (LOG 1-1, VON 1-3, MPA 1-3, D4, D5) απομονωμένα από ελληνικά μεταβατικά οικοσυστήματα, τις λιμνοθάλασσες Λογαρού, Βόντα, Μπαστιάς και τις αλυκές της περιοχής Μεγάλο Έμβολο. Τα στελέχη αυτά τα οποία βρίσκονται κατατεθειμένα στην τράπεζα μικροφυκών Athu-Al, χαρακτηρίστηκαν με τη χρήση τόσο μοριακών όσο και κλασσικών μεθόδων ταξινόμησης (οπτική και ηλεκτρονική μικροσκοπία) καθώς επίσης πραγματοποιήθηκε βασικός βιοκινητικός και βιοχημικός χαρακτηρισμός τους (κινητική μελέτη καλλιεργειών, βιοόγκος, περιεκτικότητα σε πρωτογενείς μεταβολίτες και χρωστικές). Τα αποτελέσματα χρησιμοποιήθηκαν ώστε να αξιολογηθεί το καλλιεργητικό και βιοτεχνολογικό ενδιαφέρον τους. Επίσης τα δεδομένα για την ανάπτυξη και τη θρεπτική αξία των εν λόγω στελεχών παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες για τη χρήση τους ως τροφή κατά την εκτροφή τροχοζώων. Τα τροχόζωα αποτελούν μια από τις πιο διαδεδομένες ζωοπλαγκτικές ομάδες οι οποίες χρησιμοποιούνται ως ζωντανή τροφή για την εκτροφή προνυμφών ιχθύων στις θαλάσσιες ιχθυοκαλλιέργειες, με το γένος Brachionus να χρησιμοποιείται ευρέως στους ιχθυογεννητικούς σταθμούς εξαιτίας της σχετικά εύκολης και χαμηλού κόστους εκτροφής του. Σε πρώτο στάδιο πραγματοποιήθηκαν πειράματα εκτροφής ενός ελληνικού στελέχους τροχοζώου του είδους Brachionus plicatilis (Φύλο: Τροχόζωαa, Κλάση: Monogononta, Τάξη: Plioma, Οικογένεια: Brachionidae, Γένος: Brachionus, Είδος: Brachionus plicatilis) το οποίο αποκτήθηκε από συνεργαζόμενο εργαστήριο του Πανεπιστημίου Πατρών με υπεύθυνο καθηγητή τον κ. Χώτο χρησιμοποιώντας ως τροφή τα προαναφερθέντα στελέχη. Πιο αναλυτικά, μετά από τον εγκλιματισμό των τροχοζώων πραγματοποιήθηκαν πειράματα εκτροφής τους χρησιμοποιώντας ως πηγή τροφής τα πέντε απομονωμένα στελέχη μικροφυκών καθώς και το στέλεχος Dunaliella tertiolecta UTEX 999 ως στέλεχος αναφοράς. Όλα τα φύκη που χρησιμοποιήθηκαν αναπτύχθηκαν σε καλλιέργειες όγκου 5 L ενώ κάθε 24 ώρες πραγματοποιούνταν μετρήσεις της κυτταρικής πυκνότητας. Οι καλλιέργειες των τροχοζώων πραγματοποιήθηκαν σε όγκο ενός λίτρου ενώ χρησιμοποιήθηκαν πλαστικά δοχεία των 2 L για καλύτερη κατανομή και ανταλλαγή αερίων ενώ κάθε 24 ώρες 5 πραγματοποιούνταν μετρήσεις πυκνότητας πληθυσμού τροχοζώων, συνολικού αριθμού αυγών καθώς και του ποσοστού των θηλυκών που έφεραν αυγά. Μετά από τη λήψη των προαναφερθέντων μετρήσεων, χρησιμοποιώντας το βιοόγκο και την κυτταρική πυκνότητα της καλλιέργειας του εκάστοτε μικροφύκους σε συνδυασμό με την κυτταρική πυκνότητα της καλλιέργειας των τροχοζώων, υπολογιζόταν η κατάλληλη ποσότητα σίτισης και πραγματοποιείτο η σίτιση των τροχοζώων. Το βήμα αυτό κρίθηκε απαραίτητο ώστε να παραμένει σταθερή η βιομάζα που προσθετόταν ανά τροχόζωο καθώς διέφεραν τα μεγέθη των χρησιμοποιηθέντων μικροφυκών και μεταβάλλονταν καθημερινά οι κυτταρικές πυκνότητες τόσο των καλλιεργειών των μικροφυκών όσο και των καλλιεργειών των τροχοζώων. Με βάση τα αποτελέσματα του παραπάνω πειράματος, τα δύο στελέχη (LOG 1-1 και D4), ξεχώρισαν καθώς οδήγησαν σε ανάπτυξη η οποία ήταν συγκρίσιμη ή υπό περιπτώσεις ακόμα και καλύτερη από αυτήν που επετεύχθη με τη χρήση του μικροφύκους αναφοράς (Dunaliella tertiolecta UTEX 999), τα στελέχη (VON 1-3 και D5) οδήγησαν σε μικρή ανάπτυξη και το στέλεχος (MPA 1-3) δεν κατάφερε να στηρίξει την ανάπτυξη της καλλιέργειας των τροχοζώων. Εκτός από την επιτυχημένη εκτροφή των τροχοζώων μία πολύ σημαντική παράμετρος για τη χρήση τους στους ιχθυογεννητικούς σταθμούς είναι η διατροφική τους αξία που παίζει καίριο ρόλο στη σωστή ανάπτυξη των πρώιμων σταδίων ζωής των καλλιεργούμενων ψαριών. Για το λόγο αυτό, δοκιμάστηκε ένα πρωτόκολλο εμπλουτισμού του υπό μελέτη τροχοζώου με τη χρήση των έξι προαναφερθέντων στελεχών μικροφυκών. Σκοπός της διαδικασίας του εμπλουτισμού στην υδατοκαλλιέργεια αποτελεί η αύξηση της θρεπτικής αξίας των τροχοζώων που προορίζονται για τροφή των αρχικών σταδίων ανάπτυξης ψαριών, μαλακίων και λοιπών καλλιεργούμενων οργανισμών. Τα λιπαρά οξέα και δη τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (PUFA), αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους στόχους του εμπλουτισμού. Για το λόγο αυτό πραγματοποιήθηκε ανάλυση της σύνθεσης των στελεχών των μικροφυκών σε λιπαρά οξέα, καθώς και των τροχοζώων ύστερα από σύντομη περίοδο σίτισής τους με περίσσεια βιομάζας από το εκάστοτε στέλεχος. Αξίζει να σημειωθεί ότι όλα τα στελέχη μικροφυκών που χρησιμοποιήθηκαν οδήγησαν σε σημαντική ενίσχυση της περιεκτικότητας του υπό μελέτη τροχοζώου σε ολικά λιπαρά οξέα (αύξηση από 33 έως 182 %) καθώς και στον εμπλουτισμό με αξιοσημείωτες ποσότητες σημαντικών πολυακόρεστων λιπαρών οξέων όπως το λινολεικό οξύ (LA) και το α-λινολενικό οξυ (ALA).","Microalgae form the basis of the food web in aquatic environments and are the basis of productivity in the majority of such ecosystems, including lagoons and other coastal transitional systems. The organisms of coastal ecosystems are adapted to cope with the strong and sudden fluctuations in the environmental conditions prevailing in these systems, demonstrating high productivity and usually producing secondary metabolites, which may have high nutritional and biotechnological value. In the present study, five strains of microalgae (LOG 1-1, VON 1-3, MPA 1-3, D4, D5) isolated from Greek transitional ecosystems, the lagoons of Logarou, Voda, Bastia and the salt ponds of the Great Embolus region were used. These strains, which are deposited in the Athu-Al microalgal bank, were characterized using both molecular and classical classification methods (optical and electron microscopy) as well as basic biokinetic and biochemical characterization (culture kinetic study, biovolume, content of primary metabolites and pigments). The results were used to evaluate their cultural and biotechnological interest. Also the data on the growth and nutritional value of these strains provide useful information for their use as feed in trophozoan breeding. Rotifers are one of the most widespread zooplankton groups used as live food for rearing larval fish in marine fish farms, with the genus Brachionus being widely used in hatcheries due to its relatively easy and low cost of rearing. In a first stage, rearing experiments were conducted on a Greek strain of the rotifer Brachionus plicatilis (Phyl: Rotifera, Class: Monogononta, Order: Plioma, Family: Brachionidae, Genus: Brachionus, Species: Brachionus plicatilis) which was obtained from a collaborating laboratory of the University of Patras under the supervision of Professor Hotos using the above mentioned strains as food. More specifically, after the acclimatization of the rotifers, rearing experiments were carried out using the five microalgal isolates as a food source and the Dunaliella tertiolecta UTEX 999 strain as a reference strain. All algae used were grown in 5 L volume cultures and cell density measurements were taken every 24 hours. Rotifers cultures were carried out in 1 L volume and 2 L plastic containers were used for better distribution and gas exchange while every 24 hours measurements of rotifers population density, total number of eggs and percentage of females laying eggs were made. 7 After obtaining the above measurements, using the biovolume and cell density of the microalgae culture in combination with the cell density of the rotifers culture, the appropriate amount of feeding was calculated and the feeding of the rotifers was carried out. This step was deemed necessary to keep the biomass added per rotifers constant as the sizes of the microalgae used varied and the cell densities of both the microalgal and rotifers cultures changed daily. Based on the results of the above experiment, the two strains (LOG 1-1 and D4), stood out as they led to growth that was comparable or in some cases even better than that achieved using the reference microalgae (Dunaliella tertiolecta UTEX 999), the strains (VON 1-3 and D5) led to little growth and the strain (MPA 1-3) failed to support the growth of the rotifers culture. Apart from the successful rearing of rotifers, a very important parameter for their use in hatcheries is their nutritional value, which plays a key role in the proper development of the early life stages of farmed fish. For this reason, an enrichment protocol for the rotifers under study was tested using the six aforementioned microalgal strains. The purpose of the aquaculture enrichment process is to increase the nutritional value of rotifers intended for feeding the early developmental stages of fish, molluscs and other cultured organisms. Fatty acids, in particular polyunsaturated fatty acids (PUFA), are one of the most important objectives of enrichment. For this reason, an analysis of the fatty acid composition of microalgal strains as well as of rotifers after a short period of feeding with excess biomass from the strain in question was carried out. It is noteworthy that all the microalgae strains used resulted in a significant increase in the total fatty acid content of the rotifers under study (increase from 33 to 182 %) as well as enrichment with remarkable amounts of important polyunsaturated fatty acids such as linoleic acid (LA) and alpha-linolenic acid (ALA)."],"dc:identifier":["uoadl:3401566","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401566"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Εκτροφή Τροχοζώων με τη χρήση στελεχών μικροφυκών απομονωμένων από ελληνικές λιμνοθάλασσες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:43Z"}