{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3401714"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3401714","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αυτοτραυματικές-μη αυτοκτονικές και αυτοκτονικές συμπεριφορές σε μαθητές γυμνασίου. Η σχέση τους με τις εμπειρίες εκφοβισμού","abstract":"Θεωρητικό Υπόβαθρο: Η αυτοκτονική συμπεριφορά και οι αυτoτραυματισμοί είναι συχνοί κυρίως στην εφηβεία και συνδέονται με αυξημένη ψυχοπαθολογία, κίνδυνο αυτοκτονίας και αυξημένες ανάγκες υπηρεσιών ψυχική υγείας. Παράλληλα, o παραδοσιακός και ηλεκτρονικός εκφοβισμός στoυς εφήβους αποτελεί ζήτημα δημόσιας υγείας, και τέτoιου τύπου εμπειρίες ενέχουν κίνδυνo εμφάνισης αυτοτραυματικών και αυτοκτονικών συμπεριφoρών. Σκοπός: Η ανάδειξη των ποσοστών εμφάνισης αυτοτραυματικών μη-αυτοκτονικών και αυτοκτονικών συμπεριφορών σε μαθητές Γυμνασίου και η διερεύνηση σχέσεων μεταξύ αυτών των συμπεριφορών με τις εμπειρίες παραδοσιακού και ηλεκτρονικού εκφοβισμού. Μεθοδολογία: Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της Διεθνούς Διακρατικής Μελέτης Global Child and Adolescents Mental Health Study (GCAMHS),σχετικά με την ψυχοκοινωνική επιβάρυνση των εφήβων έπειτα από την πανδημία COVID-19. Συμμετείχαν 5711 έφηβοι ηλικίας 13.43±0.97 ετών (3.110 κορίτσια, 2.502 αγόρια, 99 άλλο), από 51 σχολικές μονάδες σε 6 περιφερειακές ενότητες της Ελλάδας. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (Strengths and Difficulties Questionnaire; SDQ) και με ερωτήσεις για τη συχνότητα «Αρνητικών Σκέψεων και Συμπεριφορών», της «Αναζήτησης Eξωτερικής Bοήθειας» και «Εμπειριών Παραδοσιακού και Ηλεκτρονικού Εκφοβισμού». Αποτελέσματα: Το 26.3% των μαθητών εκδήλωσαν αυτοτραυματικές μη-αυτοκτονικές συμπεριφορές, το 28.9% εκδήλωσαν αυτοκτονικές σκέψεις και το 9% εκδήλωσαν τουλάχιστον μία απόπειρα αυτοκτονίας. Μαθητές σε ποσοστό 26,2% ανέφεραν ότι βίωσαν εμπειρίες παραδοσιακού εκφοβισμού, το 21,3% εξ αυτών ως θύματα, το 10,4% ως θύτες και το 5,2% ως θύτες-θύματα. Τα ποσοστά για τις εμπειρίες ηλεκτρονικού εκφοβισμού ήταν 16.5%, το 11,6% ως θύματα, 8,4% ως θύτες και 3,5% ως θύτες-θύματα. Αναφορικά με την εμφάνιση αυτοτραυματικών συμπεριφορών, το φύλο «άλλο» (OR:3.573, CI 95%:2.099-6.081, P-value<.001), το φύλο «αγόρι» (OR:0.725, CI 95%:0.618-0.850, P-value<.001), oι εμπειρίες παραδοσιακού εκφοβισμού ως θύτης (OR:1.556, CI 95%:1.149-2.107, P-value=0.004) και ως θύμα (OR:1.852, CI 95%:1.545-2.219, P-value<.001) και οι εμπειρίες ηλεκτρονικού εκφοβισμού ως θύμα (OR:1.591, CI 95%:1.259-2.010, P-value<.001), η διαβίωση με τους βιολογικούς γονείς (OR:0.714, CI 95%:0.592-0.862, P-value<.001), η διαβίωση σε αστική περιοχή (OR:1.885, CI 95%:1.584-2.243, P-value<.001), η ανάγκη για εξωτερική βοήθεια (OR:2.138, CI 95%:1.837-2.488, P-value<.001) και η υψηλότερη συνολική βαθμολογία στην Κλίμακα Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (OR:1.129, CI 95%:1.115-2.144, P-value<.001) φάνηκε να προβλέπουν την πιθανότητα εμφάνισης αυτοτραυματικών συμπεριφορών. Ομοίως, για τις αυτοκτονικές σκέψεις, το φύλο «άλλο» (OR:4.539, CI 95%:2.541-8.109, P-value<.001), το φύλο «αγόρι» (OR:0.664, CI 95%:0.568-0.778, P-value<.001), oι εμπειρίες παραδοσιακού εκφοβισμού ως θύμα (OR:2.205, CI 95%:1.840-2.643, P-value<.001) και οι εμπειρίες ηλεκτρονικού εκφοβισμού ως θύτης (OR:1.702, CI 95%:1.239-2.338, P-value<.001) και ως θύμα (OR:1.687, CI 95%:1.328-2.142, P-value<.001), η διαβίωση με τους βιολογικούς γονείς (OR:0.726, CI 95%:0.601-0.876, P-value<.001), η διαβίωση σε αστική περιοχή (OR:1.886, CI 95%:1.589-2.239, P-value<.001), η ανάγκη για εξωτερική βοήθεια (OR:2.193, CI 95%:1.890-2.545, P-value<.001) και η υψηλότερη συνολική βαθμολογία στην Κλίμακα Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (OR:1.136, CI 95%:1.122-2.151, P-value<.001) φάνηκε να προβλέπουν την εμφάνιση αυτοκτονικών σκέψεων. Τέλος σχετικά με τις απόπειρες αυτοκτονίας , το φύλο «άλλο» (OR:2.742, CI 95%:1.649-4.560, P-value<.001), oι εμπειρίες παραδοσιακού εκφοβισμού ως θύτης (OR:2.458, CI 95%:1.652-3.657, P-value<.001) και ως θύμα (OR:2.061, CI 95%:1.602-2.652, P-value<.001) και οι εμπειρίες ηλεκτρονικού εκφοβισμού ως θύμα (OR:1.625, CI 95%:1.178-2.712, P-value<.001), η διαβίωση με τους βιολογικούς γονείς (OR:0.683, CI 95%:0.531-0.877, P-value=0.003), η διαβίωση σε αστική περιοχή (OR:1.713, CI 95%:1.320-2.223, P-value<.001), η ανάγκη για εξωτερική βοήθεια (OR:2.258, CI 95%:1.744-2.922, P-value<.001) και η υψηλότερη συνολική βαθμολογία στην Κλίμακα Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (OR:1.125, CI 95%:1.104-1.147, P-value<.001) φάνηκε να προβλέπουν τις απόπειρες αυτοκτονίας. Συμπεράσματα: Από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, όπως και τα αποτελέσματα από την παρούσα έρευνα, αναδεικνύεται η σοβαρότητα του φαινομένου των αυτοτραυματικών και αυτοκτονικών συμπεριφορών και το γεγονός ότι οι εμπειρίες εκφοβισμού λειτουργούν προβλεπτικά για την εμφάνιση αυτών των συμπεριοφορών. Συστήνεται η αξιοποίηση των παραπάνω δεδομένων ώστε να δημιουργηθούν προγραμμάτα πρόληψης και θεραπείας των αυτοτραυματικών και αυτοκτονικών συμπεριφορών.","abstract_html":"Θεωρητικό Υπόβαθρο: Η αυτοκτονική συμπεριφορά και οι αυτoτραυματισμοί είναι συχνοί κυρίως στην εφηβεία και συνδέονται με αυξημένη ψυχοπαθολογία, κίνδυνο αυτοκτονίας και αυξημένες ανάγκες υπηρεσιών ψυχική υγείας. Παράλληλα, o παραδοσιακός και ηλεκτρονικός εκφοβισμός στoυς εφήβους αποτελεί ζήτημα δημόσιας υγείας, και τέτoιου τύπου εμπειρίες ενέχουν κίνδυνo εμφάνισης αυτοτραυματικών και αυτοκτονικών συμπεριφoρών. Σκοπός: Η ανάδειξη των ποσοστών εμφάνισης αυτοτραυματικών μη-αυτοκτονικών και αυτοκτονικών συμπεριφορών σε μαθητές Γυμνασίου και η διερεύνηση σχέσεων μεταξύ αυτών των συμπεριφορών με τις εμπειρίες παραδοσιακού και ηλεκτρονικού εκφοβισμού. Μεθοδολογία: Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της Διεθνούς Διακρατικής Μελέτης Global Child and Adolescents Mental Health Study (GCAMHS),σχετικά με την ψυχοκοινωνική επιβάρυνση των εφήβων έπειτα από την πανδημία COVID-19. Συμμετείχαν 5711 έφηβοι ηλικίας 13.43±0.97 ετών (3.110 κορίτσια, 2.502 αγόρια, 99 άλλο), από 51 σχολικές μονάδες σε 6 περιφερειακές ενότητες της Ελλάδας. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (Strengths and Difficulties Questionnaire; SDQ) και με ερωτήσεις για τη συχνότητα «Αρνητικών Σκέψεων και Συμπεριφορών», της «Αναζήτησης Eξωτερικής Bοήθειας» και «Εμπειριών Παραδοσιακού και Ηλεκτρονικού Εκφοβισμού». Αποτελέσματα: Το 26.3% των μαθητών εκδήλωσαν αυτοτραυματικές μη-αυτοκτονικές συμπεριφορές, το 28.9% εκδήλωσαν αυτοκτονικές σκέψεις και το 9% εκδήλωσαν τουλάχιστον μία απόπειρα αυτοκτονίας. Μαθητές σε ποσοστό 26,2% ανέφεραν ότι βίωσαν εμπειρίες παραδοσιακού εκφοβισμού, το 21,3% εξ αυτών ως θύματα, το 10,4% ως θύτες και το 5,2% ως θύτες-θύματα. Τα ποσοστά για τις εμπειρίες ηλεκτρονικού εκφοβισμού ήταν 16.5%, το 11,6% ως θύματα, 8,4% ως θύτες και 3,5% ως θύτες-θύματα. Αναφορικά με την εμφάνιση αυτοτραυματικών συμπεριφορών, το φύλο «άλλο» (OR:3.573, CI 95%:2.099-6.081, P-value&lt;.001), το φύλο «αγόρι» (OR:0.725, CI 95%:0.618-0.850, P-value&lt;.001), oι εμπειρίες παραδοσιακού εκφοβισμού ως θύτης (OR:1.556, CI 95%:1.149-2.107, P-value=0.004) και ως θύμα (OR:1.852, CI 95%:1.545-2.219, P-value&lt;.001) και οι εμπειρίες ηλεκτρονικού εκφοβισμού ως θύμα (OR:1.591, CI 95%:1.259-2.010, P-value&lt;.001), η διαβίωση με τους βιολογικούς γονείς (OR:0.714, CI 95%:0.592-0.862, P-value&lt;.001), η διαβίωση σε αστική περιοχή (OR:1.885, CI 95%:1.584-2.243, P-value&lt;.001), η ανάγκη για εξωτερική βοήθεια (OR:2.138, CI 95%:1.837-2.488, P-value&lt;.001) και η υψηλότερη συνολική βαθμολογία στην Κλίμακα Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (OR:1.129, CI 95%:1.115-2.144, P-value&lt;.001) φάνηκε να προβλέπουν την πιθανότητα εμφάνισης αυτοτραυματικών συμπεριφορών. Ομοίως, για τις αυτοκτονικές σκέψεις, το φύλο «άλλο» (OR:4.539, CI 95%:2.541-8.109, P-value&lt;.001), το φύλο «αγόρι» (OR:0.664, CI 95%:0.568-0.778, P-value&lt;.001), oι εμπειρίες παραδοσιακού εκφοβισμού ως θύμα (OR:2.205, CI 95%:1.840-2.643, P-value&lt;.001) και οι εμπειρίες ηλεκτρονικού εκφοβισμού ως θύτης (OR:1.702, CI 95%:1.239-2.338, P-value&lt;.001) και ως θύμα (OR:1.687, CI 95%:1.328-2.142, P-value&lt;.001), η διαβίωση με τους βιολογικούς γονείς (OR:0.726, CI 95%:0.601-0.876, P-value&lt;.001), η διαβίωση σε αστική περιοχή (OR:1.886, CI 95%:1.589-2.239, P-value&lt;.001), η ανάγκη για εξωτερική βοήθεια (OR:2.193, CI 95%:1.890-2.545, P-value&lt;.001) και η υψηλότερη συνολική βαθμολογία στην Κλίμακα Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (OR:1.136, CI 95%:1.122-2.151, P-value&lt;.001) φάνηκε να προβλέπουν την εμφάνιση αυτοκτονικών σκέψεων. Τέλος σχετικά με τις απόπειρες αυτοκτονίας , το φύλο «άλλο» (OR:2.742, CI 95%:1.649-4.560, P-value&lt;.001), oι εμπειρίες παραδοσιακού εκφοβισμού ως θύτης (OR:2.458, CI 95%:1.652-3.657, P-value&lt;.001) και ως θύμα (OR:2.061, CI 95%:1.602-2.652, P-value&lt;.001) και οι εμπειρίες ηλεκτρονικού εκφοβισμού ως θύμα (OR:1.625, CI 95%:1.178-2.712, P-value&lt;.001), η διαβίωση με τους βιολογικούς γονείς (OR:0.683, CI 95%:0.531-0.877, P-value=0.003), η διαβίωση σε αστική περιοχή (OR:1.713, CI 95%:1.320-2.223, P-value&lt;.001), η ανάγκη για εξωτερική βοήθεια (OR:2.258, CI 95%:1.744-2.922, P-value&lt;.001) και η υψηλότερη συνολική βαθμολογία στην Κλίμακα Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (OR:1.125, CI 95%:1.104-1.147, P-value&lt;.001) φάνηκε να προβλέπουν τις απόπειρες αυτοκτονίας. Συμπεράσματα: Από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, όπως και τα αποτελέσματα από την παρούσα έρευνα, αναδεικνύεται η σοβαρότητα του φαινομένου των αυτοτραυματικών και αυτοκτονικών συμπεριφορών και το γεγονός ότι οι εμπειρίες εκφοβισμού λειτουργούν προβλεπτικά για την εμφάνιση αυτών των συμπεριοφορών. Συστήνεται η αξιοποίηση των παραπάνω δεδομένων ώστε να δημιουργηθούν προγραμμάτα πρόληψης και θεραπείας των αυτοτραυματικών και αυτοκτονικών συμπεριφορών.","abstract_has_math":false,"creators":["Καργιωτάκη Χαριτωμένη","Kargiotaki Charitomeni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:43Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3401714"],"render_values":[{"text":"uoadl:3401714","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401714","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401714","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3401714","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καργιωτάκη Χαριτωμένη","Kargiotaki Charitomeni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3401714","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401714"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Θεωρητικό Υπόβαθρο: Η αυτοκτονική συμπεριφορά και οι αυτoτραυματισμοί είναι συχνοί κυρίως στην εφηβεία και συνδέονται με αυξημένη ψυχοπαθολογία, κίνδυνο αυτοκτονίας και αυξημένες ανάγκες υπηρεσιών ψυχική υγείας. Παράλληλα, o παραδοσιακός και ηλεκτρονικός εκφοβισμός στoυς εφήβους αποτελεί ζήτημα δημόσιας υγείας, και τέτoιου τύπου εμπειρίες ενέχουν κίνδυνo εμφάνισης αυτοτραυματικών και αυτοκτονικών συμπεριφoρών. Σκοπός: Η ανάδειξη των ποσοστών εμφάνισης αυτοτραυματικών μη-αυτοκτονικών και αυτοκτονικών συμπεριφορών σε μαθητές Γυμνασίου και η διερεύνηση σχέσεων μεταξύ αυτών των συμπεριφορών με τις εμπειρίες παραδοσιακού και ηλεκτρονικού εκφοβισμού. Μεθοδολογία: Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της Διεθνούς Διακρατικής Μελέτης Global Child and Adolescents Mental Health Study (GCAMHS),σχετικά με την ψυχοκοινωνική επιβάρυνση των εφήβων έπειτα από την πανδημία COVID-19. Συμμετείχαν 5711 έφηβοι ηλικίας 13.43±0.97 ετών (3.110 κορίτσια, 2.502 αγόρια, 99 άλλο), από 51 σχολικές μονάδες σε 6 περιφερειακές ενότητες της Ελλάδας. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (Strengths and Difficulties Questionnaire; SDQ) και με ερωτήσεις για τη συχνότητα «Αρνητικών Σκέψεων και Συμπεριφορών», της «Αναζήτησης Eξωτερικής Bοήθειας» και «Εμπειριών Παραδοσιακού και Ηλεκτρονικού Εκφοβισμού». Αποτελέσματα: Το 26.3% των μαθητών εκδήλωσαν αυτοτραυματικές μη-αυτοκτονικές συμπεριφορές, το 28.9% εκδήλωσαν αυτοκτονικές σκέψεις και το 9% εκδήλωσαν τουλάχιστον μία απόπειρα αυτοκτονίας. Μαθητές σε ποσοστό 26,2% ανέφεραν ότι βίωσαν εμπειρίες παραδοσιακού εκφοβισμού, το 21,3% εξ αυτών ως θύματα, το 10,4% ως θύτες και το 5,2% ως θύτες-θύματα. Τα ποσοστά για τις εμπειρίες ηλεκτρονικού εκφοβισμού ήταν 16.5%, το 11,6% ως θύματα, 8,4% ως θύτες και 3,5% ως θύτες-θύματα. Αναφορικά με την εμφάνιση αυτοτραυματικών συμπεριφορών, το φύλο «άλλο» (OR:3.573, CI 95%:2.099-6.081, P-value<.001), το φύλο «αγόρι» (OR:0.725, CI 95%:0.618-0.850, P-value<.001), oι εμπειρίες παραδοσιακού εκφοβισμού ως θύτης (OR:1.556, CI 95%:1.149-2.107, P-value=0.004) και ως θύμα (OR:1.852, CI 95%:1.545-2.219, P-value<.001) και οι εμπειρίες ηλεκτρονικού εκφοβισμού ως θύμα (OR:1.591, CI 95%:1.259-2.010, P-value<.001), η διαβίωση με τους βιολογικούς γονείς (OR:0.714, CI 95%:0.592-0.862, P-value<.001), η διαβίωση σε αστική περιοχή (OR:1.885, CI 95%:1.584-2.243, P-value<.001), η ανάγκη για εξωτερική βοήθεια (OR:2.138, CI 95%:1.837-2.488, P-value<.001) και η υψηλότερη συνολική βαθμολογία στην Κλίμακα Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (OR:1.129, CI 95%:1.115-2.144, P-value<.001) φάνηκε να προβλέπουν την πιθανότητα εμφάνισης αυτοτραυματικών συμπεριφορών. Ομοίως, για τις αυτοκτονικές σκέψεις, το φύλο «άλλο» (OR:4.539, CI 95%:2.541-8.109, P-value<.001), το φύλο «αγόρι» (OR:0.664, CI 95%:0.568-0.778, P-value<.001), oι εμπειρίες παραδοσιακού εκφοβισμού ως θύμα (OR:2.205, CI 95%:1.840-2.643, P-value<.001) και οι εμπειρίες ηλεκτρονικού εκφοβισμού ως θύτης (OR:1.702, CI 95%:1.239-2.338, P-value<.001) και ως θύμα (OR:1.687, CI 95%:1.328-2.142, P-value<.001), η διαβίωση με τους βιολογικούς γονείς (OR:0.726, CI 95%:0.601-0.876, P-value<.001), η διαβίωση σε αστική περιοχή (OR:1.886, CI 95%:1.589-2.239, P-value<.001), η ανάγκη για εξωτερική βοήθεια (OR:2.193, CI 95%:1.890-2.545, P-value<.001) και η υψηλότερη συνολική βαθμολογία στην Κλίμακα Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (OR:1.136, CI 95%:1.122-2.151, P-value<.001) φάνηκε να προβλέπουν την εμφάνιση αυτοκτονικών σκέψεων. Τέλος σχετικά με τις απόπειρες αυτοκτονίας , το φύλο «άλλο» (OR:2.742, CI 95%:1.649-4.560, P-value<.001), oι εμπειρίες παραδοσιακού εκφοβισμού ως θύτης (OR:2.458, CI 95%:1.652-3.657, P-value<.001) και ως θύμα (OR:2.061, CI 95%:1.602-2.652, P-value<.001) και οι εμπειρίες ηλεκτρονικού εκφοβισμού ως θύμα (OR:1.625, CI 95%:1.178-2.712, P-value<.001), η διαβίωση με τους βιολογικούς γονείς (OR:0.683, CI 95%:0.531-0.877, P-value=0.003), η διαβίωση σε αστική περιοχή (OR:1.713, CI 95%:1.320-2.223, P-value<.001), η ανάγκη για εξωτερική βοήθεια (OR:2.258, CI 95%:1.744-2.922, P-value<.001) και η υψηλότερη συνολική βαθμολογία στην Κλίμακα Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (OR:1.125, CI 95%:1.104-1.147, P-value<.001) φάνηκε να προβλέπουν τις απόπειρες αυτοκτονίας. Συμπεράσματα: Από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, όπως και τα αποτελέσματα από την παρούσα έρευνα, αναδεικνύεται η σοβαρότητα του φαινομένου των αυτοτραυματικών και αυτοκτονικών συμπεριφορών και το γεγονός ότι οι εμπειρίες εκφοβισμού λειτουργούν προβλεπτικά για την εμφάνιση αυτών των συμπεριοφορών. Συστήνεται η αξιοποίηση των παραπάνω δεδομένων ώστε να δημιουργηθούν προγραμμάτα πρόληψης και θεραπείας των αυτοτραυματικών και αυτοκτονικών συμπεριφορών.","Background: Suicidal behavior and self-injury are common especially in adolescence and are associated with increased psychopathology, suicide risk and increased needs for mental health services. At the same time, traditional and cyber bullying among adolescents is a public health issue, and such experiences hide a risk of self-injurious and suicidal behaviors. Objectives: Highlight the rates of occurrence of self-injurious non-suicidal and suicidal behaviors in high school students and investigate correlation between these behaviors and the experiences of traditional and cyber bullying. Method: The study was carried out as part of the Global Child and Adolescents Mental Health Study (GCAMHS), regarding the psychosocial burden of adolescents following the COVID-19 pandemic. 5711 adolescents aged 13.43±0.97 years participated (3110 girls, 2502 boys, 99 other) from 51 school units in 6 regional units of Greece. The data was collected with the Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ) and with questions about the frequency of \"Negative Thoughts and Behaviors\", \"Seeking External Help\" and \"Experiences of Traditional and Cyberbullying\". Results: 26.3% of the students displayed self-injurious non-suicidal behaviors, 28.9% displayed suicidal thoughts and 9% made at least one suicide attempt. 26.2% of students reported that they experienced traditional bullying, 21.3% of them as victims, 10.4% as perpetrators and 5.2% as perpetrator-victims. The rates for cyberbullying experiences were 16.5%, 11.6% as victims, 8.4% as perpetrators and 3.5% as perpetrator-victims. Regarding the occurrence of non-suicidal self-injurious behaviors, gender \"other\" (OR:3.573, CI 95%:2.099-6.081, P-value<.001), gender \"boy\" (OR:0.725, CI 95%:0.618-0.850 , P-value<.001), experiences of traditional bullying as a perpetrator (OR:1.556, CI 95%:1.149-2.107, P-value=0.004) and as a victim (OR:1.852, CI 95%:1.545-2.219, P-value<.001) and cyberbullying experiences as a victim (OR:1.591, CI 95%:1.259-2.010, P-value<.001), living with biological parents (OR:0.714, CI 95%: 0.592-0.862, P-value<.001), living in an urban area (OR:1.885, CI 95%:1.584-2.243, P-value<.001), the need for external assistance (OR:2.138, CI 95 %:1.837-2.488, P-value<.001) and a higher overall score on the Strengths and Difficulties Scale (OR:1.129, CI 95%:1.115-2.144, P-value<.001) appeared to predict the likelihood of non-suicidal self-injury behaviors. Similarly, for suicidal thoughts, gender \"other\" (OR:4.539, CI 95%:2.541-8.109, P-value<.001), gender \"boy\" (OR:0.664, CI 95%:0.568-0.778 , P-value<.001), experiences of traditional bullying as a victim (OR:2.205, CI 95%:1.840-2.643, P-value<.001) and experiences of cyberbullying as a perpetrator (OR:1.702, CI 95% :1.239-2.338, P-value<.001) and being a victim (OR:1.687, CI 95%:1.328-2.142, P-value<.001), living with biological parents (OR:0.726, CI 95% :0.601-0.876, P-value<.001), living in an urban area (OR:1.886, CI 95%:1.589-2.239, P-value<.001), the need for outside help (OR:2.193, CI 95%:1.890-2.545, P-value<.001) and higher total score on the Strengths and Difficulties Scale (OR:1.136, CI 95%:1.122-2.151, P-value<.001) appeared to predict the occurrence of suicidal thoughts. Finally, regarding suicide attempts, gender \"other\" (OR:2.742, CI 95%:1.649-4.560, P-value<.001), experiences of traditional bullying as a perpetrator (OR:2.458, CI 95%:1.652- 3.657, P-value<.001) and as a victim (OR:2.061, CI 95%:1.602-2.652, P-value<.001) and cyberbullying experiences as a victim (OR:1.625, CI 95%:1.178- 2.712, P-value<.001), living with biological parents (OR:0.683, CI 95%:0.531-0.877, P-value=0.003), living in an urban area (OR:1.713, CI 95%: 1.320-2.223, P-value<.001), the need for external help (OR:2.258, CI 95%:1.744-2.922, P-value<.001) and the highest overall score on the Strengths and Difficulties Scale (OR: 1.125, CI 95%:1.104-1.147, P-value<.001) appeared to predict suicide attempts. Conclusions: From the literature review, as well as the results from the present research, the importance of the phenomenon of self-injurious and suicidal behaviors and the fact that bullying experiences work predictively for the appearance of these behaviors emerge. It is recommended to utilize the above data in order to create programs for the prevention and treatment of self-injurious and suicidal behaviors."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αυτοτραυματικές-μη αυτοκτονικές και αυτοκτονικές συμπεριφορές σε μαθητές γυμνασίου. Η σχέση τους με τις εμπειρίες εκφοβισμού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καργιωτάκη Χαριτωμένη","Kargiotaki Charitomeni"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Θεωρητικό Υπόβαθρο: Η αυτοκτονική συμπεριφορά και οι αυτoτραυματισμοί είναι συχνοί κυρίως στην εφηβεία και συνδέονται με αυξημένη ψυχοπαθολογία, κίνδυνο αυτοκτονίας και αυξημένες ανάγκες υπηρεσιών ψυχική υγείας. Παράλληλα, o παραδοσιακός και ηλεκτρονικός εκφοβισμός στoυς εφήβους αποτελεί ζήτημα δημόσιας υγείας, και τέτoιου τύπου εμπειρίες ενέχουν κίνδυνo εμφάνισης αυτοτραυματικών και αυτοκτονικών συμπεριφoρών. Σκοπός: Η ανάδειξη των ποσοστών εμφάνισης αυτοτραυματικών μη-αυτοκτονικών και αυτοκτονικών συμπεριφορών σε μαθητές Γυμνασίου και η διερεύνηση σχέσεων μεταξύ αυτών των συμπεριφορών με τις εμπειρίες παραδοσιακού και ηλεκτρονικού εκφοβισμού. Μεθοδολογία: Η μελέτη πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της Διεθνούς Διακρατικής Μελέτης Global Child and Adolescents Mental Health Study (GCAMHS),σχετικά με την ψυχοκοινωνική επιβάρυνση των εφήβων έπειτα από την πανδημία COVID-19. Συμμετείχαν 5711 έφηβοι ηλικίας 13.43±0.97 ετών (3.110 κορίτσια, 2.502 αγόρια, 99 άλλο), από 51 σχολικές μονάδες σε 6 περιφερειακές ενότητες της Ελλάδας. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το ερωτηματολόγιο Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (Strengths and Difficulties Questionnaire; SDQ) και με ερωτήσεις για τη συχνότητα «Αρνητικών Σκέψεων και Συμπεριφορών», της «Αναζήτησης Eξωτερικής Bοήθειας» και «Εμπειριών Παραδοσιακού και Ηλεκτρονικού Εκφοβισμού». Αποτελέσματα: Το 26.3% των μαθητών εκδήλωσαν αυτοτραυματικές μη-αυτοκτονικές συμπεριφορές, το 28.9% εκδήλωσαν αυτοκτονικές σκέψεις και το 9% εκδήλωσαν τουλάχιστον μία απόπειρα αυτοκτονίας. Μαθητές σε ποσοστό 26,2% ανέφεραν ότι βίωσαν εμπειρίες παραδοσιακού εκφοβισμού, το 21,3% εξ αυτών ως θύματα, το 10,4% ως θύτες και το 5,2% ως θύτες-θύματα. Τα ποσοστά για τις εμπειρίες ηλεκτρονικού εκφοβισμού ήταν 16.5%, το 11,6% ως θύματα, 8,4% ως θύτες και 3,5% ως θύτες-θύματα. Αναφορικά με την εμφάνιση αυτοτραυματικών συμπεριφορών, το φύλο «άλλο» (OR:3.573, CI 95%:2.099-6.081, P-value<.001), το φύλο «αγόρι» (OR:0.725, CI 95%:0.618-0.850, P-value<.001), oι εμπειρίες παραδοσιακού εκφοβισμού ως θύτης (OR:1.556, CI 95%:1.149-2.107, P-value=0.004) και ως θύμα (OR:1.852, CI 95%:1.545-2.219, P-value<.001) και οι εμπειρίες ηλεκτρονικού εκφοβισμού ως θύμα (OR:1.591, CI 95%:1.259-2.010, P-value<.001), η διαβίωση με τους βιολογικούς γονείς (OR:0.714, CI 95%:0.592-0.862, P-value<.001), η διαβίωση σε αστική περιοχή (OR:1.885, CI 95%:1.584-2.243, P-value<.001), η ανάγκη για εξωτερική βοήθεια (OR:2.138, CI 95%:1.837-2.488, P-value<.001) και η υψηλότερη συνολική βαθμολογία στην Κλίμακα Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (OR:1.129, CI 95%:1.115-2.144, P-value<.001) φάνηκε να προβλέπουν την πιθανότητα εμφάνισης αυτοτραυματικών συμπεριφορών. Ομοίως, για τις αυτοκτονικές σκέψεις, το φύλο «άλλο» (OR:4.539, CI 95%:2.541-8.109, P-value<.001), το φύλο «αγόρι» (OR:0.664, CI 95%:0.568-0.778, P-value<.001), oι εμπειρίες παραδοσιακού εκφοβισμού ως θύμα (OR:2.205, CI 95%:1.840-2.643, P-value<.001) και οι εμπειρίες ηλεκτρονικού εκφοβισμού ως θύτης (OR:1.702, CI 95%:1.239-2.338, P-value<.001) και ως θύμα (OR:1.687, CI 95%:1.328-2.142, P-value<.001), η διαβίωση με τους βιολογικούς γονείς (OR:0.726, CI 95%:0.601-0.876, P-value<.001), η διαβίωση σε αστική περιοχή (OR:1.886, CI 95%:1.589-2.239, P-value<.001), η ανάγκη για εξωτερική βοήθεια (OR:2.193, CI 95%:1.890-2.545, P-value<.001) και η υψηλότερη συνολική βαθμολογία στην Κλίμακα Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (OR:1.136, CI 95%:1.122-2.151, P-value<.001) φάνηκε να προβλέπουν την εμφάνιση αυτοκτονικών σκέψεων. Τέλος σχετικά με τις απόπειρες αυτοκτονίας , το φύλο «άλλο» (OR:2.742, CI 95%:1.649-4.560, P-value<.001), oι εμπειρίες παραδοσιακού εκφοβισμού ως θύτης (OR:2.458, CI 95%:1.652-3.657, P-value<.001) και ως θύμα (OR:2.061, CI 95%:1.602-2.652, P-value<.001) και οι εμπειρίες ηλεκτρονικού εκφοβισμού ως θύμα (OR:1.625, CI 95%:1.178-2.712, P-value<.001), η διαβίωση με τους βιολογικούς γονείς (OR:0.683, CI 95%:0.531-0.877, P-value=0.003), η διαβίωση σε αστική περιοχή (OR:1.713, CI 95%:1.320-2.223, P-value<.001), η ανάγκη για εξωτερική βοήθεια (OR:2.258, CI 95%:1.744-2.922, P-value<.001) και η υψηλότερη συνολική βαθμολογία στην Κλίμακα Δυνατοτήτων και Δυσκολιών (OR:1.125, CI 95%:1.104-1.147, P-value<.001) φάνηκε να προβλέπουν τις απόπειρες αυτοκτονίας. Συμπεράσματα: Από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας, όπως και τα αποτελέσματα από την παρούσα έρευνα, αναδεικνύεται η σοβαρότητα του φαινομένου των αυτοτραυματικών και αυτοκτονικών συμπεριφορών και το γεγονός ότι οι εμπειρίες εκφοβισμού λειτουργούν προβλεπτικά για την εμφάνιση αυτών των συμπεριοφορών. Συστήνεται η αξιοποίηση των παραπάνω δεδομένων ώστε να δημιουργηθούν προγραμμάτα πρόληψης και θεραπείας των αυτοτραυματικών και αυτοκτονικών συμπεριφορών.","Background: Suicidal behavior and self-injury are common especially in adolescence and are associated with increased psychopathology, suicide risk and increased needs for mental health services. At the same time, traditional and cyber bullying among adolescents is a public health issue, and such experiences hide a risk of self-injurious and suicidal behaviors. Objectives: Highlight the rates of occurrence of self-injurious non-suicidal and suicidal behaviors in high school students and investigate correlation between these behaviors and the experiences of traditional and cyber bullying. Method: The study was carried out as part of the Global Child and Adolescents Mental Health Study (GCAMHS), regarding the psychosocial burden of adolescents following the COVID-19 pandemic. 5711 adolescents aged 13.43±0.97 years participated (3110 girls, 2502 boys, 99 other) from 51 school units in 6 regional units of Greece. The data was collected with the Strengths and Difficulties Questionnaire (SDQ) and with questions about the frequency of \"Negative Thoughts and Behaviors\", \"Seeking External Help\" and \"Experiences of Traditional and Cyberbullying\". Results: 26.3% of the students displayed self-injurious non-suicidal behaviors, 28.9% displayed suicidal thoughts and 9% made at least one suicide attempt. 26.2% of students reported that they experienced traditional bullying, 21.3% of them as victims, 10.4% as perpetrators and 5.2% as perpetrator-victims. The rates for cyberbullying experiences were 16.5%, 11.6% as victims, 8.4% as perpetrators and 3.5% as perpetrator-victims. Regarding the occurrence of non-suicidal self-injurious behaviors, gender \"other\" (OR:3.573, CI 95%:2.099-6.081, P-value<.001), gender \"boy\" (OR:0.725, CI 95%:0.618-0.850 , P-value<.001), experiences of traditional bullying as a perpetrator (OR:1.556, CI 95%:1.149-2.107, P-value=0.004) and as a victim (OR:1.852, CI 95%:1.545-2.219, P-value<.001) and cyberbullying experiences as a victim (OR:1.591, CI 95%:1.259-2.010, P-value<.001), living with biological parents (OR:0.714, CI 95%: 0.592-0.862, P-value<.001), living in an urban area (OR:1.885, CI 95%:1.584-2.243, P-value<.001), the need for external assistance (OR:2.138, CI 95 %:1.837-2.488, P-value<.001) and a higher overall score on the Strengths and Difficulties Scale (OR:1.129, CI 95%:1.115-2.144, P-value<.001) appeared to predict the likelihood of non-suicidal self-injury behaviors. Similarly, for suicidal thoughts, gender \"other\" (OR:4.539, CI 95%:2.541-8.109, P-value<.001), gender \"boy\" (OR:0.664, CI 95%:0.568-0.778 , P-value<.001), experiences of traditional bullying as a victim (OR:2.205, CI 95%:1.840-2.643, P-value<.001) and experiences of cyberbullying as a perpetrator (OR:1.702, CI 95% :1.239-2.338, P-value<.001) and being a victim (OR:1.687, CI 95%:1.328-2.142, P-value<.001), living with biological parents (OR:0.726, CI 95% :0.601-0.876, P-value<.001), living in an urban area (OR:1.886, CI 95%:1.589-2.239, P-value<.001), the need for outside help (OR:2.193, CI 95%:1.890-2.545, P-value<.001) and higher total score on the Strengths and Difficulties Scale (OR:1.136, CI 95%:1.122-2.151, P-value<.001) appeared to predict the occurrence of suicidal thoughts. Finally, regarding suicide attempts, gender \"other\" (OR:2.742, CI 95%:1.649-4.560, P-value<.001), experiences of traditional bullying as a perpetrator (OR:2.458, CI 95%:1.652- 3.657, P-value<.001) and as a victim (OR:2.061, CI 95%:1.602-2.652, P-value<.001) and cyberbullying experiences as a victim (OR:1.625, CI 95%:1.178- 2.712, P-value<.001), living with biological parents (OR:0.683, CI 95%:0.531-0.877, P-value=0.003), living in an urban area (OR:1.713, CI 95%: 1.320-2.223, P-value<.001), the need for external help (OR:2.258, CI 95%:1.744-2.922, P-value<.001) and the highest overall score on the Strengths and Difficulties Scale (OR: 1.125, CI 95%:1.104-1.147, P-value<.001) appeared to predict suicide attempts. Conclusions: From the literature review, as well as the results from the present research, the importance of the phenomenon of self-injurious and suicidal behaviors and the fact that bullying experiences work predictively for the appearance of these behaviors emerge. It is recommended to utilize the above data in order to create programs for the prevention and treatment of self-injurious and suicidal behaviors."],"dc:identifier":["uoadl:3401714","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401714"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αυτοτραυματικές-μη αυτοκτονικές και αυτοκτονικές συμπεριφορές σε μαθητές γυμνασίου. Η σχέση τους με τις εμπειρίες εκφοβισμού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:43Z"}