{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3401935"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3401935","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση των ινκρετινών σε μεταβολικές παραμέτρους στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1","abstract":"Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί μία νόσο με ευρύτατο πεδίο έρευνας παγκοσμίως λόγω της ολοένα και αυξανόμενης επίπτωσής του. Η επιστημονική κοινότητα έχει αφοσιωθεί στην ανακάλυψη νεότερων θεραπευτικών προσεγγίσεων για την καταπολέμησή του, καθώς και των επιπτώσεών του. Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 (ΣΔτ2) είναι αποτέλεσμα του σύγχρονου τρόπου ζωής και το μεταβολικό σύνδρομο (ΜΣ), κύριο παθοφυσιολογικό υπόβαθρό του ακολουθεί τις αυξητικές τάσεις παγκοσμίως της παχυσαρκίας. Η αυξητική αυτή τάση εμφάνισης της νόσου στον πληθυσμό έχει καταστήσει επιτακτική την ανάγκη ανεύρεσης νέων θεραπευτικών πρωτοκόλλων. Στη θεραπευτική μας φαρέτρα την τελευταία δεκαετία έχουν εισέλθει ραγδαίως τα ινκρετινικά ανάλογα που αρχικά κατευθύνθηκαν στην αντιμετώπιση του ΣΔτ2 και της παχυσαρκίας, της “επιδημίας” κατά πολλούς του 21ου αιώνα. Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 (ΣΔτ1), μια αυτοάνοσης αιτιολογίας νόσος, αποτελεί κατ’ εξοχήν ινσουλινοθεραπευόμενη νόσο. Σε συνδυασμό όμως με την αύξηση της επίπτωσης της παχυσαρκίας και του ΜΣ συνολικότερα, ολοένα και περισσότεροι ασθενείς του φέρουν χαρακτηριστικά πολλών νοσολογικών οντοτήτων. Οι αυξανόμενες γνώσεις μας για το παθοφυσιολογικό υπόβαθρο της νόσου έχουν κάνει τους ερευνητές να στρέφονται σε νεότερες επιπρόσθετες θεραπευτικές προσεγγίσεις, πέρα από την κλασική προσέγγιση με ινσουλίνη, φάρμακα που θα μπορούσαν να αποτρέψουν την καταστροφή των β-κυττάρων. Στην παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση θα διερευνηθεί η θέση των ινκρετινικών αναλόγων στον ΣΔτ1, με γνώμονα τα παθοφυσιολογικά εκείνα μονοπάτια που θα μπορούσαν να αποτελέσουν στόχο των ινκρετινών.","abstract_html":"Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί μία νόσο με ευρύτατο πεδίο έρευνας παγκοσμίως λόγω της ολοένα και αυξανόμενης επίπτωσής του. Η επιστημονική κοινότητα έχει αφοσιωθεί στην ανακάλυψη νεότερων θεραπευτικών προσεγγίσεων για την καταπολέμησή του, καθώς και των επιπτώσεών του. Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 (ΣΔτ2) είναι αποτέλεσμα του σύγχρονου τρόπου ζωής και το μεταβολικό σύνδρομο (ΜΣ), κύριο παθοφυσιολογικό υπόβαθρό του ακολουθεί τις αυξητικές τάσεις παγκοσμίως της παχυσαρκίας. Η αυξητική αυτή τάση εμφάνισης της νόσου στον πληθυσμό έχει καταστήσει επιτακτική την ανάγκη ανεύρεσης νέων θεραπευτικών πρωτοκόλλων. Στη θεραπευτική μας φαρέτρα την τελευταία δεκαετία έχουν εισέλθει ραγδαίως τα ινκρετινικά ανάλογα που αρχικά κατευθύνθηκαν στην αντιμετώπιση του ΣΔτ2 και της παχυσαρκίας, της “επιδημίας” κατά πολλούς του 21ου αιώνα. Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 (ΣΔτ1), μια αυτοάνοσης αιτιολογίας νόσος, αποτελεί κατ’ εξοχήν ινσουλινοθεραπευόμενη νόσο. Σε συνδυασμό όμως με την αύξηση της επίπτωσης της παχυσαρκίας και του ΜΣ συνολικότερα, ολοένα και περισσότεροι ασθενείς του φέρουν χαρακτηριστικά πολλών νοσολογικών οντοτήτων. Οι αυξανόμενες γνώσεις μας για το παθοφυσιολογικό υπόβαθρο της νόσου έχουν κάνει τους ερευνητές να στρέφονται σε νεότερες επιπρόσθετες θεραπευτικές προσεγγίσεις, πέρα από την κλασική προσέγγιση με ινσουλίνη, φάρμακα που θα μπορούσαν να αποτρέψουν την καταστροφή των β-κυττάρων. Στην παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση θα διερευνηθεί η θέση των ινκρετινικών αναλόγων στον ΣΔτ1, με γνώμονα τα παθοφυσιολογικά εκείνα μονοπάτια που θα μπορούσαν να αποτελέσουν στόχο των ινκρετινών.","abstract_has_math":false,"creators":["Κυριαζής Δημήτριος","Kyriazis Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:46Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3401935"],"render_values":[{"text":"uoadl:3401935","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401935","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401935","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3401935","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κυριαζής Δημήτριος","Kyriazis Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3401935","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401935"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί μία νόσο με ευρύτατο πεδίο έρευνας παγκοσμίως λόγω της ολοένα και αυξανόμενης επίπτωσής του. Η επιστημονική κοινότητα έχει αφοσιωθεί στην ανακάλυψη νεότερων θεραπευτικών προσεγγίσεων για την καταπολέμησή του, καθώς και των επιπτώσεών του. Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 (ΣΔτ2) είναι αποτέλεσμα του σύγχρονου τρόπου ζωής και το μεταβολικό σύνδρομο (ΜΣ), κύριο παθοφυσιολογικό υπόβαθρό του ακολουθεί τις αυξητικές τάσεις παγκοσμίως της παχυσαρκίας. Η αυξητική αυτή τάση εμφάνισης της νόσου στον πληθυσμό έχει καταστήσει επιτακτική την ανάγκη ανεύρεσης νέων θεραπευτικών πρωτοκόλλων. Στη θεραπευτική μας φαρέτρα την τελευταία δεκαετία έχουν εισέλθει ραγδαίως τα ινκρετινικά ανάλογα που αρχικά κατευθύνθηκαν στην αντιμετώπιση του ΣΔτ2 και της παχυσαρκίας, της “επιδημίας” κατά πολλούς του 21ου αιώνα. Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 (ΣΔτ1), μια αυτοάνοσης αιτιολογίας νόσος, αποτελεί κατ’ εξοχήν ινσουλινοθεραπευόμενη νόσο. Σε συνδυασμό όμως με την αύξηση της επίπτωσης της παχυσαρκίας και του ΜΣ συνολικότερα, ολοένα και περισσότεροι ασθενείς του φέρουν χαρακτηριστικά πολλών νοσολογικών οντοτήτων. Οι αυξανόμενες γνώσεις μας για το παθοφυσιολογικό υπόβαθρο της νόσου έχουν κάνει τους ερευνητές να στρέφονται σε νεότερες επιπρόσθετες θεραπευτικές προσεγγίσεις, πέρα από την κλασική προσέγγιση με ινσουλίνη, φάρμακα που θα μπορούσαν να αποτρέψουν την καταστροφή των β-κυττάρων. Στην παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση θα διερευνηθεί η θέση των ινκρετινικών αναλόγων στον ΣΔτ1, με γνώμονα τα παθοφυσιολογικά εκείνα μονοπάτια που θα μπορούσαν να αποτελέσουν στόχο των ινκρετινών.","Diabetes mellitus is a disease with a wide field of research worldwide due to its increasing incidence. The scientific community is dedicated to discovering new therapeutic approaches to combat the disease, as well as its effects. Type 2 Diabetes Mellitus (T2DM) is a result of the modern lifestyle and the metabolic syndrome (MS), its main pathophysiological background follows the growing trends of obesity worldwide. This increasing tendency of the disease in the population has made it imperative to find new therapeutic protocols. Incretin analogues have rapidly entered our therapeutic potential in the last decade, which were initially directed at the treatment of T2DM and obesity, the \"epidemic\" for many of the 21st century. Type 1 Diabetes Mellitus (T1DM), an autoimmune disease, is an insulin-treated disease par excellence. However, in combination with the increase in the incidence of obesity and MS in general, more and more patients have characteristics of many pathological entities. Our increasing knowledge of the pathophysiological background of the disease has led researchers to turn to newer additional therapeutic approaches, except from the classic insulin approach, such as pharmaceutical agents that could prevent the loss of β-cell mass. In the present literature review, the position of incretin analogues in T1DM will be investigated, with a view to the pathophysiological pathways that could be a target of incretins."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση των ινκρετινών σε μεταβολικές παραμέτρους στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κυριαζής Δημήτριος","Kyriazis Dimitrios"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί μία νόσο με ευρύτατο πεδίο έρευνας παγκοσμίως λόγω της ολοένα και αυξανόμενης επίπτωσής του. Η επιστημονική κοινότητα έχει αφοσιωθεί στην ανακάλυψη νεότερων θεραπευτικών προσεγγίσεων για την καταπολέμησή του, καθώς και των επιπτώσεών του. Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 (ΣΔτ2) είναι αποτέλεσμα του σύγχρονου τρόπου ζωής και το μεταβολικό σύνδρομο (ΜΣ), κύριο παθοφυσιολογικό υπόβαθρό του ακολουθεί τις αυξητικές τάσεις παγκοσμίως της παχυσαρκίας. Η αυξητική αυτή τάση εμφάνισης της νόσου στον πληθυσμό έχει καταστήσει επιτακτική την ανάγκη ανεύρεσης νέων θεραπευτικών πρωτοκόλλων. Στη θεραπευτική μας φαρέτρα την τελευταία δεκαετία έχουν εισέλθει ραγδαίως τα ινκρετινικά ανάλογα που αρχικά κατευθύνθηκαν στην αντιμετώπιση του ΣΔτ2 και της παχυσαρκίας, της “επιδημίας” κατά πολλούς του 21ου αιώνα. Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 1 (ΣΔτ1), μια αυτοάνοσης αιτιολογίας νόσος, αποτελεί κατ’ εξοχήν ινσουλινοθεραπευόμενη νόσο. Σε συνδυασμό όμως με την αύξηση της επίπτωσης της παχυσαρκίας και του ΜΣ συνολικότερα, ολοένα και περισσότεροι ασθενείς του φέρουν χαρακτηριστικά πολλών νοσολογικών οντοτήτων. Οι αυξανόμενες γνώσεις μας για το παθοφυσιολογικό υπόβαθρο της νόσου έχουν κάνει τους ερευνητές να στρέφονται σε νεότερες επιπρόσθετες θεραπευτικές προσεγγίσεις, πέρα από την κλασική προσέγγιση με ινσουλίνη, φάρμακα που θα μπορούσαν να αποτρέψουν την καταστροφή των β-κυττάρων. Στην παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση θα διερευνηθεί η θέση των ινκρετινικών αναλόγων στον ΣΔτ1, με γνώμονα τα παθοφυσιολογικά εκείνα μονοπάτια που θα μπορούσαν να αποτελέσουν στόχο των ινκρετινών.","Diabetes mellitus is a disease with a wide field of research worldwide due to its increasing incidence. The scientific community is dedicated to discovering new therapeutic approaches to combat the disease, as well as its effects. Type 2 Diabetes Mellitus (T2DM) is a result of the modern lifestyle and the metabolic syndrome (MS), its main pathophysiological background follows the growing trends of obesity worldwide. This increasing tendency of the disease in the population has made it imperative to find new therapeutic protocols. Incretin analogues have rapidly entered our therapeutic potential in the last decade, which were initially directed at the treatment of T2DM and obesity, the \"epidemic\" for many of the 21st century. Type 1 Diabetes Mellitus (T1DM), an autoimmune disease, is an insulin-treated disease par excellence. However, in combination with the increase in the incidence of obesity and MS in general, more and more patients have characteristics of many pathological entities. Our increasing knowledge of the pathophysiological background of the disease has led researchers to turn to newer additional therapeutic approaches, except from the classic insulin approach, such as pharmaceutical agents that could prevent the loss of β-cell mass. In the present literature review, the position of incretin analogues in T1DM will be investigated, with a view to the pathophysiological pathways that could be a target of incretins."],"dc:identifier":["uoadl:3401935","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401935"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση των ινκρετινών σε μεταβολικές παραμέτρους στο σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:46Z"}