{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3401955"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3401955","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συνδυασμένη άσκηση έναντι αερόβιας άσκησης σε ασθενείς μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου","abstract":"Η συνδυασμένη άσκηση (άσκηση με αντιστάσεις και αερόβιας άσκησης) εναντίον αερόβιας άσκησης θεωρείται μια πολύτιμη μη φαρμακευτική μέθοδος παρέμβασης σε προγράμματα που έχουν σχεδιαστεί για την βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας και της συνολικής κατάστασης της υγείας των ασθενών και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία καρδιαγγειακών παθήσεων. Ο σκοπός της παρούσας πτυχιακής εργασίας είναι να εντοπιστούν οι διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα σε δύο ή περισσότερες ομάδες που πραγματοποίησαν διάφορα προγράμματα συνδυασμένης άσκησης (ασκήσεις με αντιστάσεις και αερόβια) και αερόβιας άσκησης σε ασθενείς που έχουν υποστεί έμφραγμά. Η βάση δεδομένων για την αναζήτηση μελετών ήταν η PubMed, χωρίς όριο συγκεκριμένης χρονικής περιόδου. Συγκεκριμένα κριτήρια έκριναν την ένταξη των άρθρων στην παρούσα εργασία. Συνολικά, 4 έρευνες χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα εργασία. Η κλίμακα PEDro χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση της μεθοδολογικής ποιότητας αυτών, η οποία έδειξε 1 έρευνα μέτριας μεθοδολογικής ποιότητας και 3 έρευνες υψηλής μεθοδολογικής ποιότητας. Τα αποτελέσματα της παρούσας ανασκόπησης δείχνουν πως η συνδυασμένη άσκηση εμφανίζεται ως μια αποτελεσματική και ασφαλής πρόσθετη ή / και εναλλακτική μορφή άσκησης και αποκατάστασης για άτομα που έχουν υποστεί έμφραγμα και δεν αποτελεί μια υποδεέστερη επιλογή όσον αφορά την αποτελεσματικότητα στην ικανότητα άσκησης και την ποιότητα ζωής σε σχέση με παραδοσιακά προγράμματα άσκησης όπως αυτά της αερόβιας. Από τις μελέτες που συνέκριναν αποκλειστικά προγράμματα με συνδυασμένη άσκηση και προγράμματα αερόβιας άσκησης προκύπτει ότι δεν υπάρχει σημαντική διαφορά τόσο στα σωματικά όσο και στα ψυχολογικά οφέλη και στις 2 μορφές άσκησης.","abstract_html":"Η συνδυασμένη άσκηση (άσκηση με αντιστάσεις και αερόβιας άσκησης) εναντίον αερόβιας άσκησης θεωρείται μια πολύτιμη μη φαρμακευτική μέθοδος παρέμβασης σε προγράμματα που έχουν σχεδιαστεί για την βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας και της συνολικής κατάστασης της υγείας των ασθενών και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία καρδιαγγειακών παθήσεων. Ο σκοπός της παρούσας πτυχιακής εργασίας είναι να εντοπιστούν οι διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα σε δύο ή περισσότερες ομάδες που πραγματοποίησαν διάφορα προγράμματα συνδυασμένης άσκησης (ασκήσεις με αντιστάσεις και αερόβια) και αερόβιας άσκησης σε ασθενείς που έχουν υποστεί έμφραγμά. Η βάση δεδομένων για την αναζήτηση μελετών ήταν η PubMed, χωρίς όριο συγκεκριμένης χρονικής περιόδου. Συγκεκριμένα κριτήρια έκριναν την ένταξη των άρθρων στην παρούσα εργασία. Συνολικά, 4 έρευνες χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα εργασία. Η κλίμακα PEDro χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση της μεθοδολογικής ποιότητας αυτών, η οποία έδειξε 1 έρευνα μέτριας μεθοδολογικής ποιότητας και 3 έρευνες υψηλής μεθοδολογικής ποιότητας. Τα αποτελέσματα της παρούσας ανασκόπησης δείχνουν πως η συνδυασμένη άσκηση εμφανίζεται ως μια αποτελεσματική και ασφαλής πρόσθετη ή / και εναλλακτική μορφή άσκησης και αποκατάστασης για άτομα που έχουν υποστεί έμφραγμα και δεν αποτελεί μια υποδεέστερη επιλογή όσον αφορά την αποτελεσματικότητα στην ικανότητα άσκησης και την ποιότητα ζωής σε σχέση με παραδοσιακά προγράμματα άσκησης όπως αυτά της αερόβιας. Από τις μελέτες που συνέκριναν αποκλειστικά προγράμματα με συνδυασμένη άσκηση και προγράμματα αερόβιας άσκησης προκύπτει ότι δεν υπάρχει σημαντική διαφορά τόσο στα σωματικά όσο και στα ψυχολογικά οφέλη και στις 2 μορφές άσκησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσακλάνος Πέτρος-Παύλος","Tsaklanos Petros-Pavlos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:46Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3401955"],"render_values":[{"text":"uoadl:3401955","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401955","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401955","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3401955","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσακλάνος Πέτρος-Παύλος","Tsaklanos Petros-Pavlos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3401955","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401955"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η συνδυασμένη άσκηση (άσκηση με αντιστάσεις και αερόβιας άσκησης) εναντίον αερόβιας άσκησης θεωρείται μια πολύτιμη μη φαρμακευτική μέθοδος παρέμβασης σε προγράμματα που έχουν σχεδιαστεί για την βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας και της συνολικής κατάστασης της υγείας των ασθενών και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία καρδιαγγειακών παθήσεων. Ο σκοπός της παρούσας πτυχιακής εργασίας είναι να εντοπιστούν οι διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα σε δύο ή περισσότερες ομάδες που πραγματοποίησαν διάφορα προγράμματα συνδυασμένης άσκησης (ασκήσεις με αντιστάσεις και αερόβια) και αερόβιας άσκησης σε ασθενείς που έχουν υποστεί έμφραγμά. Η βάση δεδομένων για την αναζήτηση μελετών ήταν η PubMed, χωρίς όριο συγκεκριμένης χρονικής περιόδου. Συγκεκριμένα κριτήρια έκριναν την ένταξη των άρθρων στην παρούσα εργασία. Συνολικά, 4 έρευνες χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα εργασία. Η κλίμακα PEDro χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση της μεθοδολογικής ποιότητας αυτών, η οποία έδειξε 1 έρευνα μέτριας μεθοδολογικής ποιότητας και 3 έρευνες υψηλής μεθοδολογικής ποιότητας. Τα αποτελέσματα της παρούσας ανασκόπησης δείχνουν πως η συνδυασμένη άσκηση εμφανίζεται ως μια αποτελεσματική και ασφαλής πρόσθετη ή / και εναλλακτική μορφή άσκησης και αποκατάστασης για άτομα που έχουν υποστεί έμφραγμα και δεν αποτελεί μια υποδεέστερη επιλογή όσον αφορά την αποτελεσματικότητα στην ικανότητα άσκησης και την ποιότητα ζωής σε σχέση με παραδοσιακά προγράμματα άσκησης όπως αυτά της αερόβιας. Από τις μελέτες που συνέκριναν αποκλειστικά προγράμματα με συνδυασμένη άσκηση και προγράμματα αερόβιας άσκησης προκύπτει ότι δεν υπάρχει σημαντική διαφορά τόσο στα σωματικά όσο και στα ψυχολογικά οφέλη και στις 2 μορφές άσκησης.","Combined exercise (resistance and aerobic exercise) versus aerobic exercise is considered a valuable non-pharmacological intervention method in programs designed to improve cardiorespiratory fitness and the overall health status of patients and is used to treat cardiovascular disease. More specifically, combined exercise is the key used to rehabilitate patients after a heart attack. Despite the proven benefits of combined exercise, patient participation in such programs after a heart attack is low. But this in no way diminishes the value of aerobic exercise in such patients, which is proportional. The purpose of this thesis is to identify the differences that exist between two or more groups that performed various programs of combined exercise (resistance and aerobic exercises) and aerobic exercise in patients who have suffered a heart attack. The database for searching studies was PubMed, without a specific time period limit. Specific criteria judged the inclusion of the articles in this work. In total, 4 surveys were used in this work. The PEDro scale was used to assess their methodological quality, which showed 1 study of moderate methodological quality and 3 studies of high methodological quality. The results of this review show that combined exercise appears to be an effective and safe additional and/or alternative form of exercise and rehabilitation for people who have suffered a heart attack and is not an inferior option in terms of effectiveness on exercise capacity and quality of life in relation to with traditional exercise programs such as aerobics. From the studies that compared exclusively programs with combined exercise and aerobic exercise programs it appears that there is no significant difference in both physical and psychological benefits in both forms of exercise."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συνδυασμένη άσκηση έναντι αερόβιας άσκησης σε ασθενείς μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσακλάνος Πέτρος-Παύλος","Tsaklanos Petros-Pavlos"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η συνδυασμένη άσκηση (άσκηση με αντιστάσεις και αερόβιας άσκησης) εναντίον αερόβιας άσκησης θεωρείται μια πολύτιμη μη φαρμακευτική μέθοδος παρέμβασης σε προγράμματα που έχουν σχεδιαστεί για την βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας και της συνολικής κατάστασης της υγείας των ασθενών και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία καρδιαγγειακών παθήσεων. Ο σκοπός της παρούσας πτυχιακής εργασίας είναι να εντοπιστούν οι διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα σε δύο ή περισσότερες ομάδες που πραγματοποίησαν διάφορα προγράμματα συνδυασμένης άσκησης (ασκήσεις με αντιστάσεις και αερόβια) και αερόβιας άσκησης σε ασθενείς που έχουν υποστεί έμφραγμά. Η βάση δεδομένων για την αναζήτηση μελετών ήταν η PubMed, χωρίς όριο συγκεκριμένης χρονικής περιόδου. Συγκεκριμένα κριτήρια έκριναν την ένταξη των άρθρων στην παρούσα εργασία. Συνολικά, 4 έρευνες χρησιμοποιήθηκαν στην παρούσα εργασία. Η κλίμακα PEDro χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση της μεθοδολογικής ποιότητας αυτών, η οποία έδειξε 1 έρευνα μέτριας μεθοδολογικής ποιότητας και 3 έρευνες υψηλής μεθοδολογικής ποιότητας. Τα αποτελέσματα της παρούσας ανασκόπησης δείχνουν πως η συνδυασμένη άσκηση εμφανίζεται ως μια αποτελεσματική και ασφαλής πρόσθετη ή / και εναλλακτική μορφή άσκησης και αποκατάστασης για άτομα που έχουν υποστεί έμφραγμα και δεν αποτελεί μια υποδεέστερη επιλογή όσον αφορά την αποτελεσματικότητα στην ικανότητα άσκησης και την ποιότητα ζωής σε σχέση με παραδοσιακά προγράμματα άσκησης όπως αυτά της αερόβιας. Από τις μελέτες που συνέκριναν αποκλειστικά προγράμματα με συνδυασμένη άσκηση και προγράμματα αερόβιας άσκησης προκύπτει ότι δεν υπάρχει σημαντική διαφορά τόσο στα σωματικά όσο και στα ψυχολογικά οφέλη και στις 2 μορφές άσκησης.","Combined exercise (resistance and aerobic exercise) versus aerobic exercise is considered a valuable non-pharmacological intervention method in programs designed to improve cardiorespiratory fitness and the overall health status of patients and is used to treat cardiovascular disease. More specifically, combined exercise is the key used to rehabilitate patients after a heart attack. Despite the proven benefits of combined exercise, patient participation in such programs after a heart attack is low. But this in no way diminishes the value of aerobic exercise in such patients, which is proportional. The purpose of this thesis is to identify the differences that exist between two or more groups that performed various programs of combined exercise (resistance and aerobic exercises) and aerobic exercise in patients who have suffered a heart attack. The database for searching studies was PubMed, without a specific time period limit. Specific criteria judged the inclusion of the articles in this work. In total, 4 surveys were used in this work. The PEDro scale was used to assess their methodological quality, which showed 1 study of moderate methodological quality and 3 studies of high methodological quality. The results of this review show that combined exercise appears to be an effective and safe additional and/or alternative form of exercise and rehabilitation for people who have suffered a heart attack and is not an inferior option in terms of effectiveness on exercise capacity and quality of life in relation to with traditional exercise programs such as aerobics. From the studies that compared exclusively programs with combined exercise and aerobic exercise programs it appears that there is no significant difference in both physical and psychological benefits in both forms of exercise."],"dc:identifier":["uoadl:3401955","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3401955"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συνδυασμένη άσκηση έναντι αερόβιας άσκησης σε ασθενείς μετά από έμφραγμα του μυοκαρδίου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:46Z"}