{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3402233"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3402233","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη χρονικής αντίληψης μέσω αναπαραγωγής οπτικών και ακουστικών διαστημάτων","abstract":"Η χρονική αντίληψη είναι μια σημαντική λειτουργία του εγκεφάλου η οποία βοηθά το άτομο να προσανατολιστεί ανάμεσα στον χώρο και στον χρόνο. Μέχρι στιγμής δεν έχει βρεθεί ποιος μηχανισμός στον εγκέφαλο ευθύνεται για την λειτουργία της χρονικής αντίληψης, η οποία και διερευνάται στο συγκεκριμένο πείραμα. Για το λόγο αυτό, επιλέχθηκαν 12 συμμετέχοντες, 6 άντρες και 6 γυναίκες (για να εξεταστεί και η επίδραση του φύλου), οι οποίοι πραγματοποίησαν την δοκιμασία αναπαραγωγής του διαστήματος. Ο στόχος της μελέτης είναι να διερευνηθεί κατά πόσο οι συμμετέχοντες έχουν διαφορετική αντίληψη σε διάρκειες, μικρές (200-1000ms) και μεγάλες (1200-2000ms), οι οποίες προέρχονται από οπτικό ερεθισμό σε σύγκριση με όταν προέρχονται από ακουστικό ερεθισμό και όταν η διάρκεια αναμονής (μεταξύ φάσης παρουσίασης και αναπαραγωγής) είναι μικρή (3δ.) σε σχέση με όταν είναι μεγάλη (6δ.). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες είχαν καλύτερη επίδοση στις μικρές διάρκειες οπτικών και ακουστικών ερεθισμάτων. Επίσης, βρέθηκε υψηλότερη επίδοση στην μικρή διάρκεια αναμονής, μόνο για τα ακουστικά ερεθίσματα. Οι συμμετέχοντες φάνηκε να υπερεκτιμούν τις μικρές διάρκειες και να υποεκτιμούν τις μεγάλες διάρκειες των ακουστικών ερεθισμάτων ενώ υποεκτιμούν όλες τις διάρκειες των οπτικών ερεθισμάτων, εκτός από την μικρότερη διάρκεια των 200ms, η οποία υπερεκτιμάται σταθερά και στους δυο τύπους των ερεθισμάτων. Άντρες και γυναίκες είχαν ίδια επίδοση στις δοκιμασίες. Περεταίρω διερεύνηση, με την αύξηση του δείγματος, την επέκταση των άνω χρονικών ορίων της μελέτης και την εισαγωγή ηλεκτροφυσιολογίας εγκεφάλου θα ενισχύσει την μελέτη για την κατανόηση αυτού του σύνθετου μηχανισμού της χρονικής αντίληψης","abstract_html":"Η χρονική αντίληψη είναι μια σημαντική λειτουργία του εγκεφάλου η οποία βοηθά το άτομο να προσανατολιστεί ανάμεσα στον χώρο και στον χρόνο. Μέχρι στιγμής δεν έχει βρεθεί ποιος μηχανισμός στον εγκέφαλο ευθύνεται για την λειτουργία της χρονικής αντίληψης, η οποία και διερευνάται στο συγκεκριμένο πείραμα. Για το λόγο αυτό, επιλέχθηκαν 12 συμμετέχοντες, 6 άντρες και 6 γυναίκες (για να εξεταστεί και η επίδραση του φύλου), οι οποίοι πραγματοποίησαν την δοκιμασία αναπαραγωγής του διαστήματος. Ο στόχος της μελέτης είναι να διερευνηθεί κατά πόσο οι συμμετέχοντες έχουν διαφορετική αντίληψη σε διάρκειες, μικρές (200-1000ms) και μεγάλες (1200-2000ms), οι οποίες προέρχονται από οπτικό ερεθισμό σε σύγκριση με όταν προέρχονται από ακουστικό ερεθισμό και όταν η διάρκεια αναμονής (μεταξύ φάσης παρουσίασης και αναπαραγωγής) είναι μικρή (3δ.) σε σχέση με όταν είναι μεγάλη (6δ.). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες είχαν καλύτερη επίδοση στις μικρές διάρκειες οπτικών και ακουστικών ερεθισμάτων. Επίσης, βρέθηκε υψηλότερη επίδοση στην μικρή διάρκεια αναμονής, μόνο για τα ακουστικά ερεθίσματα. Οι συμμετέχοντες φάνηκε να υπερεκτιμούν τις μικρές διάρκειες και να υποεκτιμούν τις μεγάλες διάρκειες των ακουστικών ερεθισμάτων ενώ υποεκτιμούν όλες τις διάρκειες των οπτικών ερεθισμάτων, εκτός από την μικρότερη διάρκεια των 200ms, η οποία υπερεκτιμάται σταθερά και στους δυο τύπους των ερεθισμάτων. Άντρες και γυναίκες είχαν ίδια επίδοση στις δοκιμασίες. Περεταίρω διερεύνηση, με την αύξηση του δείγματος, την επέκταση των άνω χρονικών ορίων της μελέτης και την εισαγωγή ηλεκτροφυσιολογίας εγκεφάλου θα ενισχύσει την μελέτη για την κατανόηση αυτού του σύνθετου μηχανισμού της χρονικής αντίληψης","abstract_has_math":false,"creators":["Μικαελιάν Κριστινέ","Mikaelyan Kristine"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:49Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3402233"],"render_values":[{"text":"uoadl:3402233","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3402233","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3402233","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3402233","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μικαελιάν Κριστινέ","Mikaelyan Kristine"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3402233","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3402233"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η χρονική αντίληψη είναι μια σημαντική λειτουργία του εγκεφάλου η οποία βοηθά το άτομο να προσανατολιστεί ανάμεσα στον χώρο και στον χρόνο. Μέχρι στιγμής δεν έχει βρεθεί ποιος μηχανισμός στον εγκέφαλο ευθύνεται για την λειτουργία της χρονικής αντίληψης, η οποία και διερευνάται στο συγκεκριμένο πείραμα. Για το λόγο αυτό, επιλέχθηκαν 12 συμμετέχοντες, 6 άντρες και 6 γυναίκες (για να εξεταστεί και η επίδραση του φύλου), οι οποίοι πραγματοποίησαν την δοκιμασία αναπαραγωγής του διαστήματος. Ο στόχος της μελέτης είναι να διερευνηθεί κατά πόσο οι συμμετέχοντες έχουν διαφορετική αντίληψη σε διάρκειες, μικρές (200-1000ms) και μεγάλες (1200-2000ms), οι οποίες προέρχονται από οπτικό ερεθισμό σε σύγκριση με όταν προέρχονται από ακουστικό ερεθισμό και όταν η διάρκεια αναμονής (μεταξύ φάσης παρουσίασης και αναπαραγωγής) είναι μικρή (3δ.) σε σχέση με όταν είναι μεγάλη (6δ.). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες είχαν καλύτερη επίδοση στις μικρές διάρκειες οπτικών και ακουστικών ερεθισμάτων. Επίσης, βρέθηκε υψηλότερη επίδοση στην μικρή διάρκεια αναμονής, μόνο για τα ακουστικά ερεθίσματα. Οι συμμετέχοντες φάνηκε να υπερεκτιμούν τις μικρές διάρκειες και να υποεκτιμούν τις μεγάλες διάρκειες των ακουστικών ερεθισμάτων ενώ υποεκτιμούν όλες τις διάρκειες των οπτικών ερεθισμάτων, εκτός από την μικρότερη διάρκεια των 200ms, η οποία υπερεκτιμάται σταθερά και στους δυο τύπους των ερεθισμάτων. Άντρες και γυναίκες είχαν ίδια επίδοση στις δοκιμασίες. Περεταίρω διερεύνηση, με την αύξηση του δείγματος, την επέκταση των άνω χρονικών ορίων της μελέτης και την εισαγωγή ηλεκτροφυσιολογίας εγκεφάλου θα ενισχύσει την μελέτη για την κατανόηση αυτού του σύνθετου μηχανισμού της χρονικής αντίληψης","Time perception is a significant brain function which helps the individual to navigate into time and space. Until now, it hasn’t been found which brain mechanism is responsible for time perception, which we will investigate in this study. For this purpose, 12 participants were chosen, 6 men and 6 women (to examine the impact of the factor of sex), which performed the temporal reproduction task. The aim of this study is to investigate how much participants have different perception in lengths, short (200-1000ms) and long (1200-2000ms), which come from visual modality in comparison to auditory modality and when the delay time (between presentation and reproduction phase) is short (3s.) in relation to when its long (6s.). The results showed that participants had better performance in short lengths of visual and auditory modalities. It was found also, higher performance in short delay time, only in auditory modality. Participants seem to overestimate short lengths and underestimate long lengths of auditory stimulations while they underestimate all the lengths of visual stimulations, except from the shortest length of 200ms, which is constantly overestimated in both modalities. Men and women showed same performance in the tasks. Further investigation, by increasing the amount of sample, by extending the upper time limits and by importing brain electrophysiology would strengthen the study to understand this complicated mechanism of time perception."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη χρονικής αντίληψης μέσω αναπαραγωγής οπτικών και ακουστικών διαστημάτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μικαελιάν Κριστινέ","Mikaelyan Kristine"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η χρονική αντίληψη είναι μια σημαντική λειτουργία του εγκεφάλου η οποία βοηθά το άτομο να προσανατολιστεί ανάμεσα στον χώρο και στον χρόνο. Μέχρι στιγμής δεν έχει βρεθεί ποιος μηχανισμός στον εγκέφαλο ευθύνεται για την λειτουργία της χρονικής αντίληψης, η οποία και διερευνάται στο συγκεκριμένο πείραμα. Για το λόγο αυτό, επιλέχθηκαν 12 συμμετέχοντες, 6 άντρες και 6 γυναίκες (για να εξεταστεί και η επίδραση του φύλου), οι οποίοι πραγματοποίησαν την δοκιμασία αναπαραγωγής του διαστήματος. Ο στόχος της μελέτης είναι να διερευνηθεί κατά πόσο οι συμμετέχοντες έχουν διαφορετική αντίληψη σε διάρκειες, μικρές (200-1000ms) και μεγάλες (1200-2000ms), οι οποίες προέρχονται από οπτικό ερεθισμό σε σύγκριση με όταν προέρχονται από ακουστικό ερεθισμό και όταν η διάρκεια αναμονής (μεταξύ φάσης παρουσίασης και αναπαραγωγής) είναι μικρή (3δ.) σε σχέση με όταν είναι μεγάλη (6δ.). Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες είχαν καλύτερη επίδοση στις μικρές διάρκειες οπτικών και ακουστικών ερεθισμάτων. Επίσης, βρέθηκε υψηλότερη επίδοση στην μικρή διάρκεια αναμονής, μόνο για τα ακουστικά ερεθίσματα. Οι συμμετέχοντες φάνηκε να υπερεκτιμούν τις μικρές διάρκειες και να υποεκτιμούν τις μεγάλες διάρκειες των ακουστικών ερεθισμάτων ενώ υποεκτιμούν όλες τις διάρκειες των οπτικών ερεθισμάτων, εκτός από την μικρότερη διάρκεια των 200ms, η οποία υπερεκτιμάται σταθερά και στους δυο τύπους των ερεθισμάτων. Άντρες και γυναίκες είχαν ίδια επίδοση στις δοκιμασίες. Περεταίρω διερεύνηση, με την αύξηση του δείγματος, την επέκταση των άνω χρονικών ορίων της μελέτης και την εισαγωγή ηλεκτροφυσιολογίας εγκεφάλου θα ενισχύσει την μελέτη για την κατανόηση αυτού του σύνθετου μηχανισμού της χρονικής αντίληψης","Time perception is a significant brain function which helps the individual to navigate into time and space. Until now, it hasn’t been found which brain mechanism is responsible for time perception, which we will investigate in this study. For this purpose, 12 participants were chosen, 6 men and 6 women (to examine the impact of the factor of sex), which performed the temporal reproduction task. The aim of this study is to investigate how much participants have different perception in lengths, short (200-1000ms) and long (1200-2000ms), which come from visual modality in comparison to auditory modality and when the delay time (between presentation and reproduction phase) is short (3s.) in relation to when its long (6s.). The results showed that participants had better performance in short lengths of visual and auditory modalities. It was found also, higher performance in short delay time, only in auditory modality. Participants seem to overestimate short lengths and underestimate long lengths of auditory stimulations while they underestimate all the lengths of visual stimulations, except from the shortest length of 200ms, which is constantly overestimated in both modalities. Men and women showed same performance in the tasks. Further investigation, by increasing the amount of sample, by extending the upper time limits and by importing brain electrophysiology would strengthen the study to understand this complicated mechanism of time perception."],"dc:identifier":["uoadl:3402233","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3402233"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη χρονικής αντίληψης μέσω αναπαραγωγής οπτικών και ακουστικών διαστημάτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:49Z"}