{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3402370"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3402370","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η χρήση του μοντέλου Kaiser-Permanente για την αξιολόγηση του κινδύνου πρώιμης νεογνικής σήψης (EOD) σε Νεογνική Μονάδα Ενδιάμεσης Νοσηλείας","abstract":"Εισαγωγή: Ο β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας B (Group B streptococcus-GBS) αποτελεί μέρος της φυσιολογικής χλωρίδας του κόλπου, της περιουρηθρικής περιοχής και του ορθού των γυναικών σε ποσοστό 20-30% καθώς και το συχνότερο αίτιο νεογνικής σήψης. Οι περιπτώσεις νεογνικής σήψης για την 1η εβδομάδα της ζωής και κυρίως για τις πρώτες 72 ώρες ζωής αφορούν στην πρώιμη νεογνική νόσο (Early onset disease-EOD) η οποία σχετίζεται με υψηλή θνησιμότητα και χρήζει άμεσης χορήγησης αντιμικροβιακής αγωγής. Για το σκοπό αυτό, δημιουργήθηκε η κλίμακα Kaiser η οποία ενσωματώνοντας τους προβλεπόμενους για τη νόσο παράγοντες κινδύνου και την κλινική εικόνα του νεογνού, υπολογίζει την πιθανότητα εμφάνισης πρώιμης σήψης ανά περιστατικό. Σκοπός – Μεθοδολογία: Η μελέτη αυτή έχει σκοπό να καταγράψει αναδρομικά τα νεογνά που πληρούσαν έστω ένα κριτήριο αυξημένου κινδύνου για εμφάνιση GBS-EOD σύμφωνα με τις κατευθυντήριες συστάσεις της NICE (National Institute for Health and Care Excellence) και έλαβαν αντιμικροβιακή αγωγή από τους θεράποντες σε Μονάδα Ενδιάμεσης Νοσηλείας και να αξιολογήσει τον εκτιμώμενο κίνδυνο σήψης μετά από εφαρμογή του μοντέλου Kaiser. Κατόπιν, έγινε σύγκριση του εκτιμώμενου κινδύνου EOD κατά Kaiser με τις πρακτικές της NICE και της Αμερικάνικης Εταιρείας Παιδιατρικής (AAP). Πρόκειται για αναδρομική μελέτη η οποία πραγματοποιήθηκε με βάση το ηλεκτρονικό αρχείο και τους ιατρικούς φακέλους της Νεογνολογικής Κλινικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στο Αρεταίειο Νοσοκομείο για το διάστημα 01/2018-12/2021. Από τις συνολικά 3.321 γεννήσεις, 259 νεογνά είχαν έστω ένα παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση EOD με βάση τις κατευθυντήριες συστάσεις της NICE. Αποτελέσματα: Από τα νεογνά που είχαν έστω ένα παράγοντα κινδύνου για εμφάνιση EOD κατά NICE (N=259), το 21.2% έλαβε αντιμικροβιακή αγωγή στο μαιευτήριο μελέτης (Ν=55/259). Απόλυτη ένδειξη έναρξης αγωγής κατά τη NICE είχε το 13.5% (Ν=35/259). Στο σύνολο των θεραπευμένων νεογνών (Ν=55), το 63.6% έλαβε ορθώς αντιμικροβιακή αγωγή σε ομοφωνία με τα κριτήρια της NICE ενώ στο 36.4% η χρήση των αντιβιοτικών στηρίχτηκε στην προσωπική κρίση των θεραπόντων ιατρών και αφορούσε σε υγιή νεογνά με παρατεταμένη ρήξη θυλακίου (ΠΡΘ) + άγνωστο GBS status μετά τις 36 εβδομάδες κύησης. Το μοναδικό περιστατικό μικροβιολογικά επιβεβαιωμένης GBS-EOD διαγνώσθηκε στις 36 ώρες ζωής λόγω εμφάνισης ωχρότητας. Μετά την εφαρμογή του υπολογιστικού μοντέλου Kaiser στον πληθυσμό των νεογνών που έλαβε αγωγή, μόλις το 10.9% είχε ένδειξη για χρήση αντιβιοτικών, χωρίς ωστόσο να συμπεριλαμβάνεται το νεογνό με την επιβεβαιωμένη σήψη. Το εκτιμώμενο ποσοστό χορήγησης αντιμικροβιακής αγωγής κατά Kaiser για τα νεογνά που έλαβαν αντιβιοτικά ήταν το χαμηλότερο συγκριτικά με τις υπόλοιπες πρακτικές (p=< 0.00001). Η χρήση αντιβιοτικών για τον ίδιο πληθυσμό (Ν=55) με γνώμονα τις συστάσεις της AAP, βρέθηκε μειωμένη συγκριτικά με τις συστάσεις της NICE (63.6%), και συγκεκριμένα 58.2% με την προσέγγιση των παραγόντων κινδύνου (risk-based strategy) και 60% με την προσέγγιση της τακτικής κλινικής εξέτασης (SPE: Serial Physical Examination). Η μοναδική μέθοδος που σχετίστηκε με την έγκαιρη διάγνωση του νεογνού με την επιβεβαιωμένη σήψη ήταν εκείνη της SPE. Στη μελέτη μας, για τα νεογνά που έλαβαν θεραπεία ως πιθανά περιστατικά GBS-EOD, η καλύτερη διαγνωστική πρακτική ήταν ο συνδυασμός του μοντέλου Kaiser με την SPE καθώς σχετίστηκε με χαμηλή χρήση αντιβιοτικών (13%, Ν=7/55) και έγκαιρη ανίχνευση του αληθούς περιστατικού GBS-EOD. Συμπέρασμα: Δεν υπάρχει ομοφωνία των επιστημονικών απόψεων για τον αλγόριθμο αντιμετώπισης της EOD, ωστόσο η απόφαση για τη χρήση των αντιβιοτικών στις Νεογνικές Μονάδες πρέπει να στηρίζεται σε επιστημονικά τεκμηριωμένες και επίσημες συστάσεις. Οι συστάσεις της NICE συνδέονται με το υψηλότερο ποσοστό αντιμικροβιακής αγωγής χωρίς να υπάρχει πάντα το αντίστοιχο διαγνωστικό όφελος. Η μεμονωμένη εφαρμογή του υπολογιστικού μοντέλου Kaiser δεν προτείνεται καθώς δύναται να συσχετιστεί με καθυστερημένη διάγνωση των περιστατικών EOD. Αντίθετα, σε συνδυασμό με την πρακτική της SPE, το μοντέλο Kaiser μπορεί να συντελέσει στην αποφυγή της κατάχρησης των αντιβιοτικών και την άμεση θεραπεία όλων των αληθών περιπτώσεων νεογνικής σηψαιμίας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας B (Group B streptococcus-GBS) αποτελεί μέρος της φυσιολογικής χλωρίδας του κόλπου, της περιουρηθρικής περιοχής και του ορθού των γυναικών σε ποσοστό 20-30% καθώς και το συχνότερο αίτιο νεογνικής σήψης. Οι περιπτώσεις νεογνικής σήψης για την 1η εβδομάδα της ζωής και κυρίως για τις πρώτες 72 ώρες ζωής αφορούν στην πρώιμη νεογνική νόσο (Early onset disease-EOD) η οποία σχετίζεται με υψηλή θνησιμότητα και χρήζει άμεσης χορήγησης αντιμικροβιακής αγωγής. Για το σκοπό αυτό, δημιουργήθηκε η κλίμακα Kaiser η οποία ενσωματώνοντας τους προβλεπόμενους για τη νόσο παράγοντες κινδύνου και την κλινική εικόνα του νεογνού, υπολογίζει την πιθανότητα εμφάνισης πρώιμης σήψης ανά περιστατικό. Σκοπός – Μεθοδολογία: Η μελέτη αυτή έχει σκοπό να καταγράψει αναδρομικά τα νεογνά που πληρούσαν έστω ένα κριτήριο αυξημένου κινδύνου για εμφάνιση GBS-EOD σύμφωνα με τις κατευθυντήριες συστάσεις της NICE (National Institute for Health and Care Excellence) και έλαβαν αντιμικροβιακή αγωγή από τους θεράποντες σε Μονάδα Ενδιάμεσης Νοσηλείας και να αξιολογήσει τον εκτιμώμενο κίνδυνο σήψης μετά από εφαρμογή του μοντέλου Kaiser. Κατόπιν, έγινε σύγκριση του εκτιμώμενου κινδύνου EOD κατά Kaiser με τις πρακτικές της NICE και της Αμερικάνικης Εταιρείας Παιδιατρικής (AAP). Πρόκειται για αναδρομική μελέτη η οποία πραγματοποιήθηκε με βάση το ηλεκτρονικό αρχείο και τους ιατρικούς φακέλους της Νεογνολογικής Κλινικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στο Αρεταίειο Νοσοκομείο για το διάστημα 01/2018-12/2021. Από τις συνολικά 3.321 γεννήσεις, 259 νεογνά είχαν έστω ένα παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση EOD με βάση τις κατευθυντήριες συστάσεις της NICE. Αποτελέσματα: Από τα νεογνά που είχαν έστω ένα παράγοντα κινδύνου για εμφάνιση EOD κατά NICE (N=259), το 21.2% έλαβε αντιμικροβιακή αγωγή στο μαιευτήριο μελέτης (Ν=55/259). Απόλυτη ένδειξη έναρξης αγωγής κατά τη NICE είχε το 13.5% (Ν=35/259). Στο σύνολο των θεραπευμένων νεογνών (Ν=55), το 63.6% έλαβε ορθώς αντιμικροβιακή αγωγή σε ομοφωνία με τα κριτήρια της NICE ενώ στο 36.4% η χρήση των αντιβιοτικών στηρίχτηκε στην προσωπική κρίση των θεραπόντων ιατρών και αφορούσε σε υγιή νεογνά με παρατεταμένη ρήξη θυλακίου (ΠΡΘ) + άγνωστο GBS status μετά τις 36 εβδομάδες κύησης. Το μοναδικό περιστατικό μικροβιολογικά επιβεβαιωμένης GBS-EOD διαγνώσθηκε στις 36 ώρες ζωής λόγω εμφάνισης ωχρότητας. Μετά την εφαρμογή του υπολογιστικού μοντέλου Kaiser στον πληθυσμό των νεογνών που έλαβε αγωγή, μόλις το 10.9% είχε ένδειξη για χρήση αντιβιοτικών, χωρίς ωστόσο να συμπεριλαμβάνεται το νεογνό με την επιβεβαιωμένη σήψη. Το εκτιμώμενο ποσοστό χορήγησης αντιμικροβιακής αγωγής κατά Kaiser για τα νεογνά που έλαβαν αντιβιοτικά ήταν το χαμηλότερο συγκριτικά με τις υπόλοιπες πρακτικές (p=&lt; 0.00001). Η χρήση αντιβιοτικών για τον ίδιο πληθυσμό (Ν=55) με γνώμονα τις συστάσεις της AAP, βρέθηκε μειωμένη συγκριτικά με τις συστάσεις της NICE (63.6%), και συγκεκριμένα 58.2% με την προσέγγιση των παραγόντων κινδύνου (risk-based strategy) και 60% με την προσέγγιση της τακτικής κλινικής εξέτασης (SPE: Serial Physical Examination). Η μοναδική μέθοδος που σχετίστηκε με την έγκαιρη διάγνωση του νεογνού με την επιβεβαιωμένη σήψη ήταν εκείνη της SPE. Στη μελέτη μας, για τα νεογνά που έλαβαν θεραπεία ως πιθανά περιστατικά GBS-EOD, η καλύτερη διαγνωστική πρακτική ήταν ο συνδυασμός του μοντέλου Kaiser με την SPE καθώς σχετίστηκε με χαμηλή χρήση αντιβιοτικών (13%, Ν=7/55) και έγκαιρη ανίχνευση του αληθούς περιστατικού GBS-EOD. Συμπέρασμα: Δεν υπάρχει ομοφωνία των επιστημονικών απόψεων για τον αλγόριθμο αντιμετώπισης της EOD, ωστόσο η απόφαση για τη χρήση των αντιβιοτικών στις Νεογνικές Μονάδες πρέπει να στηρίζεται σε επιστημονικά τεκμηριωμένες και επίσημες συστάσεις. Οι συστάσεις της NICE συνδέονται με το υψηλότερο ποσοστό αντιμικροβιακής αγωγής χωρίς να υπάρχει πάντα το αντίστοιχο διαγνωστικό όφελος. Η μεμονωμένη εφαρμογή του υπολογιστικού μοντέλου Kaiser δεν προτείνεται καθώς δύναται να συσχετιστεί με καθυστερημένη διάγνωση των περιστατικών EOD. Αντίθετα, σε συνδυασμό με την πρακτική της SPE, το μοντέλο Kaiser μπορεί να συντελέσει στην αποφυγή της κατάχρησης των αντιβιοτικών και την άμεση θεραπεία όλων των αληθών περιπτώσεων νεογνικής σηψαιμίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Κρέπη Αδαμαντία","Krepi Adamantia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:49Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3402370"],"render_values":[{"text":"uoadl:3402370","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3402370","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3402370","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3402370","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κρέπη Αδαμαντία","Krepi Adamantia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3402370","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3402370"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας B (Group B streptococcus-GBS) αποτελεί μέρος της φυσιολογικής χλωρίδας του κόλπου, της περιουρηθρικής περιοχής και του ορθού των γυναικών σε ποσοστό 20-30% καθώς και το συχνότερο αίτιο νεογνικής σήψης. Οι περιπτώσεις νεογνικής σήψης για την 1η εβδομάδα της ζωής και κυρίως για τις πρώτες 72 ώρες ζωής αφορούν στην πρώιμη νεογνική νόσο (Early onset disease-EOD) η οποία σχετίζεται με υψηλή θνησιμότητα και χρήζει άμεσης χορήγησης αντιμικροβιακής αγωγής. Για το σκοπό αυτό, δημιουργήθηκε η κλίμακα Kaiser η οποία ενσωματώνοντας τους προβλεπόμενους για τη νόσο παράγοντες κινδύνου και την κλινική εικόνα του νεογνού, υπολογίζει την πιθανότητα εμφάνισης πρώιμης σήψης ανά περιστατικό. Σκοπός – Μεθοδολογία: Η μελέτη αυτή έχει σκοπό να καταγράψει αναδρομικά τα νεογνά που πληρούσαν έστω ένα κριτήριο αυξημένου κινδύνου για εμφάνιση GBS-EOD σύμφωνα με τις κατευθυντήριες συστάσεις της NICE (National Institute for Health and Care Excellence) και έλαβαν αντιμικροβιακή αγωγή από τους θεράποντες σε Μονάδα Ενδιάμεσης Νοσηλείας και να αξιολογήσει τον εκτιμώμενο κίνδυνο σήψης μετά από εφαρμογή του μοντέλου Kaiser. Κατόπιν, έγινε σύγκριση του εκτιμώμενου κινδύνου EOD κατά Kaiser με τις πρακτικές της NICE και της Αμερικάνικης Εταιρείας Παιδιατρικής (AAP). Πρόκειται για αναδρομική μελέτη η οποία πραγματοποιήθηκε με βάση το ηλεκτρονικό αρχείο και τους ιατρικούς φακέλους της Νεογνολογικής Κλινικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στο Αρεταίειο Νοσοκομείο για το διάστημα 01/2018-12/2021. Από τις συνολικά 3.321 γεννήσεις, 259 νεογνά είχαν έστω ένα παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση EOD με βάση τις κατευθυντήριες συστάσεις της NICE. Αποτελέσματα: Από τα νεογνά που είχαν έστω ένα παράγοντα κινδύνου για εμφάνιση EOD κατά NICE (N=259), το 21.2% έλαβε αντιμικροβιακή αγωγή στο μαιευτήριο μελέτης (Ν=55/259). Απόλυτη ένδειξη έναρξης αγωγής κατά τη NICE είχε το 13.5% (Ν=35/259). Στο σύνολο των θεραπευμένων νεογνών (Ν=55), το 63.6% έλαβε ορθώς αντιμικροβιακή αγωγή σε ομοφωνία με τα κριτήρια της NICE ενώ στο 36.4% η χρήση των αντιβιοτικών στηρίχτηκε στην προσωπική κρίση των θεραπόντων ιατρών και αφορούσε σε υγιή νεογνά με παρατεταμένη ρήξη θυλακίου (ΠΡΘ) + άγνωστο GBS status μετά τις 36 εβδομάδες κύησης. Το μοναδικό περιστατικό μικροβιολογικά επιβεβαιωμένης GBS-EOD διαγνώσθηκε στις 36 ώρες ζωής λόγω εμφάνισης ωχρότητας. Μετά την εφαρμογή του υπολογιστικού μοντέλου Kaiser στον πληθυσμό των νεογνών που έλαβε αγωγή, μόλις το 10.9% είχε ένδειξη για χρήση αντιβιοτικών, χωρίς ωστόσο να συμπεριλαμβάνεται το νεογνό με την επιβεβαιωμένη σήψη. Το εκτιμώμενο ποσοστό χορήγησης αντιμικροβιακής αγωγής κατά Kaiser για τα νεογνά που έλαβαν αντιβιοτικά ήταν το χαμηλότερο συγκριτικά με τις υπόλοιπες πρακτικές (p=< 0.00001). Η χρήση αντιβιοτικών για τον ίδιο πληθυσμό (Ν=55) με γνώμονα τις συστάσεις της AAP, βρέθηκε μειωμένη συγκριτικά με τις συστάσεις της NICE (63.6%), και συγκεκριμένα 58.2% με την προσέγγιση των παραγόντων κινδύνου (risk-based strategy) και 60% με την προσέγγιση της τακτικής κλινικής εξέτασης (SPE: Serial Physical Examination). Η μοναδική μέθοδος που σχετίστηκε με την έγκαιρη διάγνωση του νεογνού με την επιβεβαιωμένη σήψη ήταν εκείνη της SPE. Στη μελέτη μας, για τα νεογνά που έλαβαν θεραπεία ως πιθανά περιστατικά GBS-EOD, η καλύτερη διαγνωστική πρακτική ήταν ο συνδυασμός του μοντέλου Kaiser με την SPE καθώς σχετίστηκε με χαμηλή χρήση αντιβιοτικών (13%, Ν=7/55) και έγκαιρη ανίχνευση του αληθούς περιστατικού GBS-EOD. Συμπέρασμα: Δεν υπάρχει ομοφωνία των επιστημονικών απόψεων για τον αλγόριθμο αντιμετώπισης της EOD, ωστόσο η απόφαση για τη χρήση των αντιβιοτικών στις Νεογνικές Μονάδες πρέπει να στηρίζεται σε επιστημονικά τεκμηριωμένες και επίσημες συστάσεις. Οι συστάσεις της NICE συνδέονται με το υψηλότερο ποσοστό αντιμικροβιακής αγωγής χωρίς να υπάρχει πάντα το αντίστοιχο διαγνωστικό όφελος. Η μεμονωμένη εφαρμογή του υπολογιστικού μοντέλου Kaiser δεν προτείνεται καθώς δύναται να συσχετιστεί με καθυστερημένη διάγνωση των περιστατικών EOD. Αντίθετα, σε συνδυασμό με την πρακτική της SPE, το μοντέλο Kaiser μπορεί να συντελέσει στην αποφυγή της κατάχρησης των αντιβιοτικών και την άμεση θεραπεία όλων των αληθών περιπτώσεων νεογνικής σηψαιμίας.","Background: Group B Streptococcus is a common bacterium of the gastrointestinal and genitourinary tract in about 20-30% of women, which is mostly responsible for neonatal sepsis. Any case occurring during the first week of life and especially the first 72 hours of life is described as early onset neonatal disease (EOD), with high mortality rates and urgent need of antibiotic administration. For this purpose, the Kaiser-Permanente model was applied in order to estimate the EOD probability per event by assessing the combination of predicted risk factors and clinical appearance of the neonate. Aim - Methods: The aim of this study was to record the neonates who had at least one risk factor for the occurrence of GBS-EOD according to the NICE (National Institute for Health and Care Excellence) guidelines and received antimicrobial treatment by the neonatologists in a Neonatal Care Unit and then to assess the estimated risk of sepsis after applying the Kaiser model. Kaiser's estimated EOD risk was also compared to the NICE and American Academy of Pediatrics (AAP) practices. This is a retrospective study, which was carried out based on the database and medical files of the Neonatology Department of the National and Kapodistrian University of Athens, Aretaieio Hospital, Athens, for the period 01/2018-12/2021. From a total of 3.321 births, 259 neonates constituted the study population based on the recommendations of NICE on risk factors related to the incidence of EOD. Results: Of the neonates who had at least one risk factor for EOD according to NICE (N=259), 21.2% received antimicrobial treatment in the maternity ward of the study (N=55/259). Only 13.5% of them (N=35/259) had an absolute indication for antibiotic administration according to NICE. In all treated newborns (N=55), the antimicrobial treatment was given in accordance with the NICE criteria in 63.6%, while in 36.4% of them the use of antibiotics was based on personal medical judgment. The latest cases were well-appearing newborns with prolonged rupture of the membranes and unknown GBS status after 36 weeks of gestation. The study had only one, single case of microbiologically confirmed GBS-EOD which was diagnosed at 36 hours of life, due to appearance of pallor. After applying the Kaiser model to the population of treated neonates, antibiotic use was recommended for only 10.9% of them, without including the neonate with the confirmed sepsis. The Kaiser estimated rate of antimicrobial therapy for neonates receiving antibiotics was the lowest compared to the other practices (p= < 0.00001). The use of antibiotics for the same population (N=55) based on the recommendations of the AAP, was reduced compared to the NICE recommendations (63.6%), being 58.2% for the risk-based strategy and 60% for the serial physical examination (SPE) approach. The only diagnostic method that would not miss the diagnosis of the newborn with the confirmed sepsis was that of SPE. In our study, for neonates treated as probable GBS-EOD cases, the best diagnostic practice was the combination of the Kaiser model with SPE due to the low antibiotic use (13%, N=7/55) and the early detection of the true GBS-EOD case. Conclusion: Overall, there is still no consensus over the diagnostic algorithm for EOD, however the decision for antibiotic use in Neonatal Units should be based only on official guidelines. The NICE recommendations are associated with the highest rate of antimicrobial treatment, without always detecting all newborns with confirmed sepsis. Single application of the Kaiser model is not recommended as it may be associated with delayed diagnosis of EOD cases. On the contrary, in combination with the SPE practice, the Kaiser model can restrict the antibiotic overuse and lead to prompt treatment of all true cases of neonatal sepsis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η χρήση του μοντέλου Kaiser-Permanente για την αξιολόγηση του κινδύνου πρώιμης νεογνικής σήψης (EOD) σε Νεογνική Μονάδα Ενδιάμεσης Νοσηλείας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κρέπη Αδαμαντία","Krepi Adamantia"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας B (Group B streptococcus-GBS) αποτελεί μέρος της φυσιολογικής χλωρίδας του κόλπου, της περιουρηθρικής περιοχής και του ορθού των γυναικών σε ποσοστό 20-30% καθώς και το συχνότερο αίτιο νεογνικής σήψης. Οι περιπτώσεις νεογνικής σήψης για την 1η εβδομάδα της ζωής και κυρίως για τις πρώτες 72 ώρες ζωής αφορούν στην πρώιμη νεογνική νόσο (Early onset disease-EOD) η οποία σχετίζεται με υψηλή θνησιμότητα και χρήζει άμεσης χορήγησης αντιμικροβιακής αγωγής. Για το σκοπό αυτό, δημιουργήθηκε η κλίμακα Kaiser η οποία ενσωματώνοντας τους προβλεπόμενους για τη νόσο παράγοντες κινδύνου και την κλινική εικόνα του νεογνού, υπολογίζει την πιθανότητα εμφάνισης πρώιμης σήψης ανά περιστατικό. Σκοπός – Μεθοδολογία: Η μελέτη αυτή έχει σκοπό να καταγράψει αναδρομικά τα νεογνά που πληρούσαν έστω ένα κριτήριο αυξημένου κινδύνου για εμφάνιση GBS-EOD σύμφωνα με τις κατευθυντήριες συστάσεις της NICE (National Institute for Health and Care Excellence) και έλαβαν αντιμικροβιακή αγωγή από τους θεράποντες σε Μονάδα Ενδιάμεσης Νοσηλείας και να αξιολογήσει τον εκτιμώμενο κίνδυνο σήψης μετά από εφαρμογή του μοντέλου Kaiser. Κατόπιν, έγινε σύγκριση του εκτιμώμενου κινδύνου EOD κατά Kaiser με τις πρακτικές της NICE και της Αμερικάνικης Εταιρείας Παιδιατρικής (AAP). Πρόκειται για αναδρομική μελέτη η οποία πραγματοποιήθηκε με βάση το ηλεκτρονικό αρχείο και τους ιατρικούς φακέλους της Νεογνολογικής Κλινικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών στο Αρεταίειο Νοσοκομείο για το διάστημα 01/2018-12/2021. Από τις συνολικά 3.321 γεννήσεις, 259 νεογνά είχαν έστω ένα παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση EOD με βάση τις κατευθυντήριες συστάσεις της NICE. Αποτελέσματα: Από τα νεογνά που είχαν έστω ένα παράγοντα κινδύνου για εμφάνιση EOD κατά NICE (N=259), το 21.2% έλαβε αντιμικροβιακή αγωγή στο μαιευτήριο μελέτης (Ν=55/259). Απόλυτη ένδειξη έναρξης αγωγής κατά τη NICE είχε το 13.5% (Ν=35/259). Στο σύνολο των θεραπευμένων νεογνών (Ν=55), το 63.6% έλαβε ορθώς αντιμικροβιακή αγωγή σε ομοφωνία με τα κριτήρια της NICE ενώ στο 36.4% η χρήση των αντιβιοτικών στηρίχτηκε στην προσωπική κρίση των θεραπόντων ιατρών και αφορούσε σε υγιή νεογνά με παρατεταμένη ρήξη θυλακίου (ΠΡΘ) + άγνωστο GBS status μετά τις 36 εβδομάδες κύησης. Το μοναδικό περιστατικό μικροβιολογικά επιβεβαιωμένης GBS-EOD διαγνώσθηκε στις 36 ώρες ζωής λόγω εμφάνισης ωχρότητας. Μετά την εφαρμογή του υπολογιστικού μοντέλου Kaiser στον πληθυσμό των νεογνών που έλαβε αγωγή, μόλις το 10.9% είχε ένδειξη για χρήση αντιβιοτικών, χωρίς ωστόσο να συμπεριλαμβάνεται το νεογνό με την επιβεβαιωμένη σήψη. Το εκτιμώμενο ποσοστό χορήγησης αντιμικροβιακής αγωγής κατά Kaiser για τα νεογνά που έλαβαν αντιβιοτικά ήταν το χαμηλότερο συγκριτικά με τις υπόλοιπες πρακτικές (p=< 0.00001). Η χρήση αντιβιοτικών για τον ίδιο πληθυσμό (Ν=55) με γνώμονα τις συστάσεις της AAP, βρέθηκε μειωμένη συγκριτικά με τις συστάσεις της NICE (63.6%), και συγκεκριμένα 58.2% με την προσέγγιση των παραγόντων κινδύνου (risk-based strategy) και 60% με την προσέγγιση της τακτικής κλινικής εξέτασης (SPE: Serial Physical Examination). Η μοναδική μέθοδος που σχετίστηκε με την έγκαιρη διάγνωση του νεογνού με την επιβεβαιωμένη σήψη ήταν εκείνη της SPE. Στη μελέτη μας, για τα νεογνά που έλαβαν θεραπεία ως πιθανά περιστατικά GBS-EOD, η καλύτερη διαγνωστική πρακτική ήταν ο συνδυασμός του μοντέλου Kaiser με την SPE καθώς σχετίστηκε με χαμηλή χρήση αντιβιοτικών (13%, Ν=7/55) και έγκαιρη ανίχνευση του αληθούς περιστατικού GBS-EOD. Συμπέρασμα: Δεν υπάρχει ομοφωνία των επιστημονικών απόψεων για τον αλγόριθμο αντιμετώπισης της EOD, ωστόσο η απόφαση για τη χρήση των αντιβιοτικών στις Νεογνικές Μονάδες πρέπει να στηρίζεται σε επιστημονικά τεκμηριωμένες και επίσημες συστάσεις. Οι συστάσεις της NICE συνδέονται με το υψηλότερο ποσοστό αντιμικροβιακής αγωγής χωρίς να υπάρχει πάντα το αντίστοιχο διαγνωστικό όφελος. Η μεμονωμένη εφαρμογή του υπολογιστικού μοντέλου Kaiser δεν προτείνεται καθώς δύναται να συσχετιστεί με καθυστερημένη διάγνωση των περιστατικών EOD. Αντίθετα, σε συνδυασμό με την πρακτική της SPE, το μοντέλο Kaiser μπορεί να συντελέσει στην αποφυγή της κατάχρησης των αντιβιοτικών και την άμεση θεραπεία όλων των αληθών περιπτώσεων νεογνικής σηψαιμίας.","Background: Group B Streptococcus is a common bacterium of the gastrointestinal and genitourinary tract in about 20-30% of women, which is mostly responsible for neonatal sepsis. Any case occurring during the first week of life and especially the first 72 hours of life is described as early onset neonatal disease (EOD), with high mortality rates and urgent need of antibiotic administration. For this purpose, the Kaiser-Permanente model was applied in order to estimate the EOD probability per event by assessing the combination of predicted risk factors and clinical appearance of the neonate. Aim - Methods: The aim of this study was to record the neonates who had at least one risk factor for the occurrence of GBS-EOD according to the NICE (National Institute for Health and Care Excellence) guidelines and received antimicrobial treatment by the neonatologists in a Neonatal Care Unit and then to assess the estimated risk of sepsis after applying the Kaiser model. Kaiser's estimated EOD risk was also compared to the NICE and American Academy of Pediatrics (AAP) practices. This is a retrospective study, which was carried out based on the database and medical files of the Neonatology Department of the National and Kapodistrian University of Athens, Aretaieio Hospital, Athens, for the period 01/2018-12/2021. From a total of 3.321 births, 259 neonates constituted the study population based on the recommendations of NICE on risk factors related to the incidence of EOD. Results: Of the neonates who had at least one risk factor for EOD according to NICE (N=259), 21.2% received antimicrobial treatment in the maternity ward of the study (N=55/259). Only 13.5% of them (N=35/259) had an absolute indication for antibiotic administration according to NICE. In all treated newborns (N=55), the antimicrobial treatment was given in accordance with the NICE criteria in 63.6%, while in 36.4% of them the use of antibiotics was based on personal medical judgment. The latest cases were well-appearing newborns with prolonged rupture of the membranes and unknown GBS status after 36 weeks of gestation. The study had only one, single case of microbiologically confirmed GBS-EOD which was diagnosed at 36 hours of life, due to appearance of pallor. After applying the Kaiser model to the population of treated neonates, antibiotic use was recommended for only 10.9% of them, without including the neonate with the confirmed sepsis. The Kaiser estimated rate of antimicrobial therapy for neonates receiving antibiotics was the lowest compared to the other practices (p= < 0.00001). The use of antibiotics for the same population (N=55) based on the recommendations of the AAP, was reduced compared to the NICE recommendations (63.6%), being 58.2% for the risk-based strategy and 60% for the serial physical examination (SPE) approach. The only diagnostic method that would not miss the diagnosis of the newborn with the confirmed sepsis was that of SPE. In our study, for neonates treated as probable GBS-EOD cases, the best diagnostic practice was the combination of the Kaiser model with SPE due to the low antibiotic use (13%, N=7/55) and the early detection of the true GBS-EOD case. Conclusion: Overall, there is still no consensus over the diagnostic algorithm for EOD, however the decision for antibiotic use in Neonatal Units should be based only on official guidelines. The NICE recommendations are associated with the highest rate of antimicrobial treatment, without always detecting all newborns with confirmed sepsis. Single application of the Kaiser model is not recommended as it may be associated with delayed diagnosis of EOD cases. On the contrary, in combination with the SPE practice, the Kaiser model can restrict the antibiotic overuse and lead to prompt treatment of all true cases of neonatal sepsis."],"dc:identifier":["uoadl:3402370","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3402370"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η χρήση του μοντέλου Kaiser-Permanente για την αξιολόγηση του κινδύνου πρώιμης νεογνικής σήψης (EOD) σε Νεογνική Μονάδα Ενδιάμεσης Νοσηλείας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:49Z"}