{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3402407"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3402407","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νεο-επικουρική Χημειοθεραπεία στον καρκίνο μαστού: Κλινικές μελέτες, ανασκόπηση και προοπτικές","abstract":"Η νεοεπικουρική θεραπεία κατέχει πλέον πρωτεύοντα ρόλο στην αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού. Αν και αρχικώς εφαρμόστηκε σε τοπικά προχωρημένους ή φλεγμονώδεις όγκους, με σκοπό τον περιορισμό της ριζικότητας της εκτομής ή την αντιμετώπιση μη εξαιρέσιμων όγκων, η εντατική έρευνα που ακολούθησε ανέδειξε τα πολλαπλά οφέλη που δύναται να προσφέρει σε ποικίλα στάδια της νόσου. Η εφαρμογή της πριν την οριστική χειρουργική θεραπεία βελτιώνει τη συνολική επιβίωση των ασθενών, αλλά και τους επιμέρους δείκτες πρόγνωσης. Συχνά μετατρέπει μη εξαιρέσιμους όγκους σε χειρουργικά εξαιρέσιμους και ευοδώνει την εφαρμογή τεχνικών χειρουργικής διατήρησης του μαστού, καθώς συρρικνώνει τόσο τον αρχικό όγκο όσο και τους μασχαλιαίους λεμφαδένες. Με τον τρόπο αυτό επηρεάζει ευεργετικά το κλινικό στάδιο της νόσου, και συνεπακόλουθα την τελική πρόγνωση. Επιπλέον, η νεοεπικουρική θεραπεία αξιολογεί την ανταπόκριση του όγκου στη χημειοθεραπεία, οδηγώντας στην ακριβέστερη επιλογή του κατάλληλου θεραπευτικού σχήματος μετεγχειρητικά. Σε ορισμένους ασθενείς η παθολογοανατομική ανταπόκριση μπορεί να είναι ακόμη και πλήρης (pCR), με υποστροφή του όγκου και άριστα μακροχρόνια αποτελέσματα. Η σημαντικότερη συνεισφορά της νεοεπικουρικής θεραπείας καταγράφεται στους ασθενείς με επιθετικότερους φαινοτυπικά όγκους, όπως ο τριπλά αρνητικός καρκίνος του μαστού και ο HER2(+) καρκίνος του μαστού. Η παρούσα εργασία βιβλιογραφικής ανασκόπησης καταγράφει τα σημαντικότερα ορόσημα στην εξέλιξη της νεοεπικουρικής θεραπείας, αναλύει τα πλεονεκτήματα από την εφαρμογή της, απαριθμεί τις σημαντικότερες μελέτες που διαμόρφωσαν τη σημερινή ιατρική πρακτική πάνω στη νεοεπικουρική θεραπεία, περιγράφει τα κριτήρια επιλογής ασθενών που δύνανται να ωφεληθούν από αυτήν, καταγράφει τη χρησιμότητα της μεθόδου στις επιμέρους κλινικές και βιολογικές κατηγορίες των όγκων του μαστού και προϊδεάζει για τις πιθανές μελλοντικές εξελίξεις πάνω στη νεοεπικουρική θεραπεία για τον καρκίνο του μαστού.","abstract_html":"Η νεοεπικουρική θεραπεία κατέχει πλέον πρωτεύοντα ρόλο στην αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού. Αν και αρχικώς εφαρμόστηκε σε τοπικά προχωρημένους ή φλεγμονώδεις όγκους, με σκοπό τον περιορισμό της ριζικότητας της εκτομής ή την αντιμετώπιση μη εξαιρέσιμων όγκων, η εντατική έρευνα που ακολούθησε ανέδειξε τα πολλαπλά οφέλη που δύναται να προσφέρει σε ποικίλα στάδια της νόσου. Η εφαρμογή της πριν την οριστική χειρουργική θεραπεία βελτιώνει τη συνολική επιβίωση των ασθενών, αλλά και τους επιμέρους δείκτες πρόγνωσης. Συχνά μετατρέπει μη εξαιρέσιμους όγκους σε χειρουργικά εξαιρέσιμους και ευοδώνει την εφαρμογή τεχνικών χειρουργικής διατήρησης του μαστού, καθώς συρρικνώνει τόσο τον αρχικό όγκο όσο και τους μασχαλιαίους λεμφαδένες. Με τον τρόπο αυτό επηρεάζει ευεργετικά το κλινικό στάδιο της νόσου, και συνεπακόλουθα την τελική πρόγνωση. Επιπλέον, η νεοεπικουρική θεραπεία αξιολογεί την ανταπόκριση του όγκου στη χημειοθεραπεία, οδηγώντας στην ακριβέστερη επιλογή του κατάλληλου θεραπευτικού σχήματος μετεγχειρητικά. Σε ορισμένους ασθενείς η παθολογοανατομική ανταπόκριση μπορεί να είναι ακόμη και πλήρης (pCR), με υποστροφή του όγκου και άριστα μακροχρόνια αποτελέσματα. Η σημαντικότερη συνεισφορά της νεοεπικουρικής θεραπείας καταγράφεται στους ασθενείς με επιθετικότερους φαινοτυπικά όγκους, όπως ο τριπλά αρνητικός καρκίνος του μαστού και ο HER2(+) καρκίνος του μαστού. Η παρούσα εργασία βιβλιογραφικής ανασκόπησης καταγράφει τα σημαντικότερα ορόσημα στην εξέλιξη της νεοεπικουρικής θεραπείας, αναλύει τα πλεονεκτήματα από την εφαρμογή της, απαριθμεί τις σημαντικότερες μελέτες που διαμόρφωσαν τη σημερινή ιατρική πρακτική πάνω στη νεοεπικουρική θεραπεία, περιγράφει τα κριτήρια επιλογής ασθενών που δύνανται να ωφεληθούν από αυτήν, καταγράφει τη χρησιμότητα της μεθόδου στις επιμέρους κλινικές και βιολογικές κατηγορίες των όγκων του μαστού και προϊδεάζει για τις πιθανές μελλοντικές εξελίξεις πάνω στη νεοεπικουρική θεραπεία για τον καρκίνο του μαστού.","abstract_has_math":false,"creators":["Σεφερλή Σταυρούλα","Seferli Stavroula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:49Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3402407"],"render_values":[{"text":"uoadl:3402407","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3402407","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3402407","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3402407","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σεφερλή Σταυρούλα","Seferli Stavroula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3402407","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3402407"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νεοεπικουρική θεραπεία κατέχει πλέον πρωτεύοντα ρόλο στην αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού. Αν και αρχικώς εφαρμόστηκε σε τοπικά προχωρημένους ή φλεγμονώδεις όγκους, με σκοπό τον περιορισμό της ριζικότητας της εκτομής ή την αντιμετώπιση μη εξαιρέσιμων όγκων, η εντατική έρευνα που ακολούθησε ανέδειξε τα πολλαπλά οφέλη που δύναται να προσφέρει σε ποικίλα στάδια της νόσου. Η εφαρμογή της πριν την οριστική χειρουργική θεραπεία βελτιώνει τη συνολική επιβίωση των ασθενών, αλλά και τους επιμέρους δείκτες πρόγνωσης. Συχνά μετατρέπει μη εξαιρέσιμους όγκους σε χειρουργικά εξαιρέσιμους και ευοδώνει την εφαρμογή τεχνικών χειρουργικής διατήρησης του μαστού, καθώς συρρικνώνει τόσο τον αρχικό όγκο όσο και τους μασχαλιαίους λεμφαδένες. Με τον τρόπο αυτό επηρεάζει ευεργετικά το κλινικό στάδιο της νόσου, και συνεπακόλουθα την τελική πρόγνωση. Επιπλέον, η νεοεπικουρική θεραπεία αξιολογεί την ανταπόκριση του όγκου στη χημειοθεραπεία, οδηγώντας στην ακριβέστερη επιλογή του κατάλληλου θεραπευτικού σχήματος μετεγχειρητικά. Σε ορισμένους ασθενείς η παθολογοανατομική ανταπόκριση μπορεί να είναι ακόμη και πλήρης (pCR), με υποστροφή του όγκου και άριστα μακροχρόνια αποτελέσματα. Η σημαντικότερη συνεισφορά της νεοεπικουρικής θεραπείας καταγράφεται στους ασθενείς με επιθετικότερους φαινοτυπικά όγκους, όπως ο τριπλά αρνητικός καρκίνος του μαστού και ο HER2(+) καρκίνος του μαστού. Η παρούσα εργασία βιβλιογραφικής ανασκόπησης καταγράφει τα σημαντικότερα ορόσημα στην εξέλιξη της νεοεπικουρικής θεραπείας, αναλύει τα πλεονεκτήματα από την εφαρμογή της, απαριθμεί τις σημαντικότερες μελέτες που διαμόρφωσαν τη σημερινή ιατρική πρακτική πάνω στη νεοεπικουρική θεραπεία, περιγράφει τα κριτήρια επιλογής ασθενών που δύνανται να ωφεληθούν από αυτήν, καταγράφει τη χρησιμότητα της μεθόδου στις επιμέρους κλινικές και βιολογικές κατηγορίες των όγκων του μαστού και προϊδεάζει για τις πιθανές μελλοντικές εξελίξεις πάνω στη νεοεπικουρική θεραπεία για τον καρκίνο του μαστού.","Neoadjuvant therapy holds a key role in the treatment of breast cancer. Although initially applied in cases of locally advanced disease or inflammatory tumors (aiming for less radical excisions) or managing inoperable tumors, subsequent extended research on the matter highlighted multiple benefits from the neoadjuvant therapy in various stages of the disease. Applied prior to the definite surgical treatment, neoadjuvant therapy was found to improve several prognostic factors, including overall survival. Inoperable tumors can be rendered resectable, facilitating breast conserving surgical techniques, as it causes both the initial tumor and the axillary lymph nodes to decrease in size. Thus, the clinical stage of the disease can be downgraded, with a favorable effect on the final prognosis. Furthermore, neoadjuvant therapy can evaluate the tumor’s clinical response, guiding towards a more precise choice of the proper adjuvant treatment. In certain patients, even a pathologic complete response (pCR) can be achieved by neoadjuvant therapy alone, leading to tumor eradication and excellent long term results. Neoadjuvant therapy’s most important contribution is noted in patients with aggressive phenotypes, such as triple negative breast cancer (TNBC) and HER2(+) breast cancer. This review of the literature follows the most important milestones in the evolution of neoadjuvant therapy, offering an analysis on the benefits that stem from applying the treatment, citing the most influential studies that shaped current clinical practice of neoadjuvant therapy, describing patient eligibility criteria, documenting the method’s usefulness in specific clinical and pathologic subtypes of breast tumors and shedding light on potential future directions in neoadjuvant therapy for breast cancer."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νεο-επικουρική Χημειοθεραπεία στον καρκίνο μαστού: Κλινικές μελέτες, ανασκόπηση και προοπτικές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σεφερλή Σταυρούλα","Seferli Stavroula"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η νεοεπικουρική θεραπεία κατέχει πλέον πρωτεύοντα ρόλο στην αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού. Αν και αρχικώς εφαρμόστηκε σε τοπικά προχωρημένους ή φλεγμονώδεις όγκους, με σκοπό τον περιορισμό της ριζικότητας της εκτομής ή την αντιμετώπιση μη εξαιρέσιμων όγκων, η εντατική έρευνα που ακολούθησε ανέδειξε τα πολλαπλά οφέλη που δύναται να προσφέρει σε ποικίλα στάδια της νόσου. Η εφαρμογή της πριν την οριστική χειρουργική θεραπεία βελτιώνει τη συνολική επιβίωση των ασθενών, αλλά και τους επιμέρους δείκτες πρόγνωσης. Συχνά μετατρέπει μη εξαιρέσιμους όγκους σε χειρουργικά εξαιρέσιμους και ευοδώνει την εφαρμογή τεχνικών χειρουργικής διατήρησης του μαστού, καθώς συρρικνώνει τόσο τον αρχικό όγκο όσο και τους μασχαλιαίους λεμφαδένες. Με τον τρόπο αυτό επηρεάζει ευεργετικά το κλινικό στάδιο της νόσου, και συνεπακόλουθα την τελική πρόγνωση. Επιπλέον, η νεοεπικουρική θεραπεία αξιολογεί την ανταπόκριση του όγκου στη χημειοθεραπεία, οδηγώντας στην ακριβέστερη επιλογή του κατάλληλου θεραπευτικού σχήματος μετεγχειρητικά. Σε ορισμένους ασθενείς η παθολογοανατομική ανταπόκριση μπορεί να είναι ακόμη και πλήρης (pCR), με υποστροφή του όγκου και άριστα μακροχρόνια αποτελέσματα. Η σημαντικότερη συνεισφορά της νεοεπικουρικής θεραπείας καταγράφεται στους ασθενείς με επιθετικότερους φαινοτυπικά όγκους, όπως ο τριπλά αρνητικός καρκίνος του μαστού και ο HER2(+) καρκίνος του μαστού. Η παρούσα εργασία βιβλιογραφικής ανασκόπησης καταγράφει τα σημαντικότερα ορόσημα στην εξέλιξη της νεοεπικουρικής θεραπείας, αναλύει τα πλεονεκτήματα από την εφαρμογή της, απαριθμεί τις σημαντικότερες μελέτες που διαμόρφωσαν τη σημερινή ιατρική πρακτική πάνω στη νεοεπικουρική θεραπεία, περιγράφει τα κριτήρια επιλογής ασθενών που δύνανται να ωφεληθούν από αυτήν, καταγράφει τη χρησιμότητα της μεθόδου στις επιμέρους κλινικές και βιολογικές κατηγορίες των όγκων του μαστού και προϊδεάζει για τις πιθανές μελλοντικές εξελίξεις πάνω στη νεοεπικουρική θεραπεία για τον καρκίνο του μαστού.","Neoadjuvant therapy holds a key role in the treatment of breast cancer. Although initially applied in cases of locally advanced disease or inflammatory tumors (aiming for less radical excisions) or managing inoperable tumors, subsequent extended research on the matter highlighted multiple benefits from the neoadjuvant therapy in various stages of the disease. Applied prior to the definite surgical treatment, neoadjuvant therapy was found to improve several prognostic factors, including overall survival. Inoperable tumors can be rendered resectable, facilitating breast conserving surgical techniques, as it causes both the initial tumor and the axillary lymph nodes to decrease in size. Thus, the clinical stage of the disease can be downgraded, with a favorable effect on the final prognosis. Furthermore, neoadjuvant therapy can evaluate the tumor’s clinical response, guiding towards a more precise choice of the proper adjuvant treatment. In certain patients, even a pathologic complete response (pCR) can be achieved by neoadjuvant therapy alone, leading to tumor eradication and excellent long term results. Neoadjuvant therapy’s most important contribution is noted in patients with aggressive phenotypes, such as triple negative breast cancer (TNBC) and HER2(+) breast cancer. This review of the literature follows the most important milestones in the evolution of neoadjuvant therapy, offering an analysis on the benefits that stem from applying the treatment, citing the most influential studies that shaped current clinical practice of neoadjuvant therapy, describing patient eligibility criteria, documenting the method’s usefulness in specific clinical and pathologic subtypes of breast tumors and shedding light on potential future directions in neoadjuvant therapy for breast cancer."],"dc:identifier":["uoadl:3402407","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3402407"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Νεο-επικουρική Χημειοθεραπεία στον καρκίνο μαστού: Κλινικές μελέτες, ανασκόπηση και προοπτικές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:49Z"}