{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3403190"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3403190","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η Διαχείριση του Πένθους στην Εφηβεία: Η Ετοιμότητα της Σχολικής Μονάδας","abstract":"Η παρούσα ποιοτική μελέτη διερευνά την ετοιμότητα της σχολικής κοινότητας για τη διαχείριση του πένθους στην εφηβεία, με έμφαση στην κατανόηση των προοπτικών, των στρατηγικών και των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές και οι οικογένειες τους. Επιπλέον, διερευνά το επίπεδο κατάρτισης των εκπαιδευτικών γύρω από το θέμα της απώλειας και του πένθους αλλά και τις στρατηγικές και τις παρεμβάσεις που εφαρμόζονται επί του παρόντος από τη σχολική κοινότητα για να βοηθήσουν τους εφήβους να αντιμετωπίσουν τη θλίψη και την απώλεια. Στην έρευνα έλαβαν μέρος έξι (6) εκπαιδευτικοί δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και τρεις (3) σχολικοί ψυχολόγοι στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Η συλλογή των δεδομένων έγινε μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων. Η έρευνα κατέδειξε ότι η αίσθηση ετοιμότητας και η στάση των εκπαιδευτικών απέναντι στον/στην μαθητή/-τρια που βιώνει πένθος εξαρτάται από πλήθος παραγόντων. Οι περισσότεροι/ες καθηγητές/τριες κρίνουν μεγάλης βαρύτητας τον παράγοντα να έχουν οι ίδιοι κάποιο προσωπικό βίωμα απώλειας ώστε να μπορέσουν να συναισθανθούν τον/την έφηβο/η. Το μεγαλύτερο μέρος δηλώνει ότι θα ήθελε περισσότερη καθοδήγηση και καλύτερη κατάρτιση πάνω σε ζητήματα πένθους. Την ίδια στιγμή οι σχολικοί ψυχολόγοι αναφέρουν πως το σχολείο δε τους δίνει το χώρο και το χρόνο που θα ήθελαν, ώστε να πραγματοποιήσουν δράσεις και παρεμβάσεις σε καθηγητές/τριες και μαθητές/τριες. Σημαντικό να αναφερθεί είναι το γεγονός ότι υπήρξαν διαφορετικές απόψεις μεταξύ των εκπαιδευτικών, ως προς την ευαισθησία, την προσέγγιση και την αντίληψη του ρόλου του/της εκπαιδευτικού στην υποστήριξη του πενθούντα μαθητή/τριας. Αξιοσημείωτη είναι η διαφοροποίηση μεταξύ πολύ έμπειρων και σχετικά νέων εκπαιδευτικών. Τα συμπεράσματα της παρούσας έρευνας αναδεικνύουν την ανάγκη για επιμόρφωση του εκπαιδευτικού προσωπικού και δημιουργία προγραμμάτων παρέμβασης στο πλαίσιο μαθημάτων που θα στοχεύουν στην εξοικείωση των εφήβων με τον θάνατο και την απώλεια. Προέκυψε επίσης η ανάγκη για πιο σαφείς οδηγίες σε ότι αφορά την στήριξη των πενθούντων μαθητών/-τριών και καλύτερη πλαισίωση από την διεύθυνση του σχολείου. Εκτός των προαναφερθέντων, βασικότερο εύρημα της παρούσας έρευνας κρίνεται το γεγονός της δυσκολίας στη δημιουργία εκπαιδευτικού συναισθηματικού δεσμού μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή/τριας, το οποίο αποτελεί τροχοπέδη τόσο στη διαχείριση του μαθητικού πένθους, αλλά και οποιουδήποτε άλλου φαινομένου εντός σχολικής μονάδας.","abstract_html":"Η παρούσα ποιοτική μελέτη διερευνά την ετοιμότητα της σχολικής κοινότητας για τη διαχείριση του πένθους στην εφηβεία, με έμφαση στην κατανόηση των προοπτικών, των στρατηγικών και των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές και οι οικογένειες τους. Επιπλέον, διερευνά το επίπεδο κατάρτισης των εκπαιδευτικών γύρω από το θέμα της απώλειας και του πένθους αλλά και τις στρατηγικές και τις παρεμβάσεις που εφαρμόζονται επί του παρόντος από τη σχολική κοινότητα για να βοηθήσουν τους εφήβους να αντιμετωπίσουν τη θλίψη και την απώλεια. Στην έρευνα έλαβαν μέρος έξι (6) εκπαιδευτικοί δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και τρεις (3) σχολικοί ψυχολόγοι στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Η συλλογή των δεδομένων έγινε μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων. Η έρευνα κατέδειξε ότι η αίσθηση ετοιμότητας και η στάση των εκπαιδευτικών απέναντι στον/στην μαθητή/-τρια που βιώνει πένθος εξαρτάται από πλήθος παραγόντων. Οι περισσότεροι/ες καθηγητές/τριες κρίνουν μεγάλης βαρύτητας τον παράγοντα να έχουν οι ίδιοι κάποιο προσωπικό βίωμα απώλειας ώστε να μπορέσουν να συναισθανθούν τον/την έφηβο/η. Το μεγαλύτερο μέρος δηλώνει ότι θα ήθελε περισσότερη καθοδήγηση και καλύτερη κατάρτιση πάνω σε ζητήματα πένθους. Την ίδια στιγμή οι σχολικοί ψυχολόγοι αναφέρουν πως το σχολείο δε τους δίνει το χώρο και το χρόνο που θα ήθελαν, ώστε να πραγματοποιήσουν δράσεις και παρεμβάσεις σε καθηγητές/τριες και μαθητές/τριες. Σημαντικό να αναφερθεί είναι το γεγονός ότι υπήρξαν διαφορετικές απόψεις μεταξύ των εκπαιδευτικών, ως προς την ευαισθησία, την προσέγγιση και την αντίληψη του ρόλου του/της εκπαιδευτικού στην υποστήριξη του πενθούντα μαθητή/τριας. Αξιοσημείωτη είναι η διαφοροποίηση μεταξύ πολύ έμπειρων και σχετικά νέων εκπαιδευτικών. Τα συμπεράσματα της παρούσας έρευνας αναδεικνύουν την ανάγκη για επιμόρφωση του εκπαιδευτικού προσωπικού και δημιουργία προγραμμάτων παρέμβασης στο πλαίσιο μαθημάτων που θα στοχεύουν στην εξοικείωση των εφήβων με τον θάνατο και την απώλεια. Προέκυψε επίσης η ανάγκη για πιο σαφείς οδηγίες σε ότι αφορά την στήριξη των πενθούντων μαθητών/-τριών και καλύτερη πλαισίωση από την διεύθυνση του σχολείου. Εκτός των προαναφερθέντων, βασικότερο εύρημα της παρούσας έρευνας κρίνεται το γεγονός της δυσκολίας στη δημιουργία εκπαιδευτικού συναισθηματικού δεσμού μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή/τριας, το οποίο αποτελεί τροχοπέδη τόσο στη διαχείριση του μαθητικού πένθους, αλλά και οποιουδήποτε άλλου φαινομένου εντός σχολικής μονάδας.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζουρίδη Ελένη","Zouridi Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:56Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3403190"],"render_values":[{"text":"uoadl:3403190","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3403190","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3403190","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3403190","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζουρίδη Ελένη","Zouridi Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3403190","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3403190"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα ποιοτική μελέτη διερευνά την ετοιμότητα της σχολικής κοινότητας για τη διαχείριση του πένθους στην εφηβεία, με έμφαση στην κατανόηση των προοπτικών, των στρατηγικών και των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές και οι οικογένειες τους. Επιπλέον, διερευνά το επίπεδο κατάρτισης των εκπαιδευτικών γύρω από το θέμα της απώλειας και του πένθους αλλά και τις στρατηγικές και τις παρεμβάσεις που εφαρμόζονται επί του παρόντος από τη σχολική κοινότητα για να βοηθήσουν τους εφήβους να αντιμετωπίσουν τη θλίψη και την απώλεια. Στην έρευνα έλαβαν μέρος έξι (6) εκπαιδευτικοί δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και τρεις (3) σχολικοί ψυχολόγοι στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Η συλλογή των δεδομένων έγινε μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων. Η έρευνα κατέδειξε ότι η αίσθηση ετοιμότητας και η στάση των εκπαιδευτικών απέναντι στον/στην μαθητή/-τρια που βιώνει πένθος εξαρτάται από πλήθος παραγόντων. Οι περισσότεροι/ες καθηγητές/τριες κρίνουν μεγάλης βαρύτητας τον παράγοντα να έχουν οι ίδιοι κάποιο προσωπικό βίωμα απώλειας ώστε να μπορέσουν να συναισθανθούν τον/την έφηβο/η. Το μεγαλύτερο μέρος δηλώνει ότι θα ήθελε περισσότερη καθοδήγηση και καλύτερη κατάρτιση πάνω σε ζητήματα πένθους. Την ίδια στιγμή οι σχολικοί ψυχολόγοι αναφέρουν πως το σχολείο δε τους δίνει το χώρο και το χρόνο που θα ήθελαν, ώστε να πραγματοποιήσουν δράσεις και παρεμβάσεις σε καθηγητές/τριες και μαθητές/τριες. Σημαντικό να αναφερθεί είναι το γεγονός ότι υπήρξαν διαφορετικές απόψεις μεταξύ των εκπαιδευτικών, ως προς την ευαισθησία, την προσέγγιση και την αντίληψη του ρόλου του/της εκπαιδευτικού στην υποστήριξη του πενθούντα μαθητή/τριας. Αξιοσημείωτη είναι η διαφοροποίηση μεταξύ πολύ έμπειρων και σχετικά νέων εκπαιδευτικών. Τα συμπεράσματα της παρούσας έρευνας αναδεικνύουν την ανάγκη για επιμόρφωση του εκπαιδευτικού προσωπικού και δημιουργία προγραμμάτων παρέμβασης στο πλαίσιο μαθημάτων που θα στοχεύουν στην εξοικείωση των εφήβων με τον θάνατο και την απώλεια. Προέκυψε επίσης η ανάγκη για πιο σαφείς οδηγίες σε ότι αφορά την στήριξη των πενθούντων μαθητών/-τριών και καλύτερη πλαισίωση από την διεύθυνση του σχολείου. Εκτός των προαναφερθέντων, βασικότερο εύρημα της παρούσας έρευνας κρίνεται το γεγονός της δυσκολίας στη δημιουργία εκπαιδευτικού συναισθηματικού δεσμού μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή/τριας, το οποίο αποτελεί τροχοπέδη τόσο στη διαχείριση του μαθητικού πένθους, αλλά και οποιουδήποτε άλλου φαινομένου εντός σχολικής μονάδας.","This qualitative study explores the school community's readiness to manage adolescent grief, with a focus on understanding the perspectives, strategies, and challenges faced by teachers, students, and their families. In addition, it explores the level of teacher training around the topic of loss and grief and the strategies and interventions currently being implemented by the school community to help adolescents cope with grief and loss. Six (6) secondary school teachers and three (3) school psychologists in secondary schools participated in the study. Data was collected through semi-structured interviews. The study revealed that teachers' sense of readiness and attitude towards the student experiencing bereavement depends on a multitude of factors. Most teachers considered the factor of having a personal experience of loss themselves to be of great importance in order to be able to empathize with the adolescent. Most state that they would like more guidance and better training on grief issues. At the same time, school psychologists report that the school does not give them the space and time they would like in order to carry out activities and interventions with teachers and students. It is important to mention that there were different opinions among the teachers regarding the sensitivity, approach and perception of the role of the teacher in supporting the bereaved student. Noteworthy is the differentiation between highly experienced and relatively new teachers. The findings of the present study highlight the need for teaching staff training and the creation of intervention programs within courses aimed at helping adolescents understand and deal with death and loss. The need also emerged for clearer guidelines in terms of support for bereaved pupils and better support from school management. Apart from the aforementioned, the main finding of the present study is the obvious difficulty in the creation of a close educational bond between teachers and pupils, that could allow the proper management of pupils’ grief over a loss, but furthermore the better management of any other phenomena within a school unit."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η Διαχείριση του Πένθους στην Εφηβεία: Η Ετοιμότητα της Σχολικής Μονάδας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζουρίδη Ελένη","Zouridi Eleni"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η παρούσα ποιοτική μελέτη διερευνά την ετοιμότητα της σχολικής κοινότητας για τη διαχείριση του πένθους στην εφηβεία, με έμφαση στην κατανόηση των προοπτικών, των στρατηγικών και των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές και οι οικογένειες τους. Επιπλέον, διερευνά το επίπεδο κατάρτισης των εκπαιδευτικών γύρω από το θέμα της απώλειας και του πένθους αλλά και τις στρατηγικές και τις παρεμβάσεις που εφαρμόζονται επί του παρόντος από τη σχολική κοινότητα για να βοηθήσουν τους εφήβους να αντιμετωπίσουν τη θλίψη και την απώλεια. Στην έρευνα έλαβαν μέρος έξι (6) εκπαιδευτικοί δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και τρεις (3) σχολικοί ψυχολόγοι στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Η συλλογή των δεδομένων έγινε μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων. Η έρευνα κατέδειξε ότι η αίσθηση ετοιμότητας και η στάση των εκπαιδευτικών απέναντι στον/στην μαθητή/-τρια που βιώνει πένθος εξαρτάται από πλήθος παραγόντων. Οι περισσότεροι/ες καθηγητές/τριες κρίνουν μεγάλης βαρύτητας τον παράγοντα να έχουν οι ίδιοι κάποιο προσωπικό βίωμα απώλειας ώστε να μπορέσουν να συναισθανθούν τον/την έφηβο/η. Το μεγαλύτερο μέρος δηλώνει ότι θα ήθελε περισσότερη καθοδήγηση και καλύτερη κατάρτιση πάνω σε ζητήματα πένθους. Την ίδια στιγμή οι σχολικοί ψυχολόγοι αναφέρουν πως το σχολείο δε τους δίνει το χώρο και το χρόνο που θα ήθελαν, ώστε να πραγματοποιήσουν δράσεις και παρεμβάσεις σε καθηγητές/τριες και μαθητές/τριες. Σημαντικό να αναφερθεί είναι το γεγονός ότι υπήρξαν διαφορετικές απόψεις μεταξύ των εκπαιδευτικών, ως προς την ευαισθησία, την προσέγγιση και την αντίληψη του ρόλου του/της εκπαιδευτικού στην υποστήριξη του πενθούντα μαθητή/τριας. Αξιοσημείωτη είναι η διαφοροποίηση μεταξύ πολύ έμπειρων και σχετικά νέων εκπαιδευτικών. Τα συμπεράσματα της παρούσας έρευνας αναδεικνύουν την ανάγκη για επιμόρφωση του εκπαιδευτικού προσωπικού και δημιουργία προγραμμάτων παρέμβασης στο πλαίσιο μαθημάτων που θα στοχεύουν στην εξοικείωση των εφήβων με τον θάνατο και την απώλεια. Προέκυψε επίσης η ανάγκη για πιο σαφείς οδηγίες σε ότι αφορά την στήριξη των πενθούντων μαθητών/-τριών και καλύτερη πλαισίωση από την διεύθυνση του σχολείου. Εκτός των προαναφερθέντων, βασικότερο εύρημα της παρούσας έρευνας κρίνεται το γεγονός της δυσκολίας στη δημιουργία εκπαιδευτικού συναισθηματικού δεσμού μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή/τριας, το οποίο αποτελεί τροχοπέδη τόσο στη διαχείριση του μαθητικού πένθους, αλλά και οποιουδήποτε άλλου φαινομένου εντός σχολικής μονάδας.","This qualitative study explores the school community's readiness to manage adolescent grief, with a focus on understanding the perspectives, strategies, and challenges faced by teachers, students, and their families. In addition, it explores the level of teacher training around the topic of loss and grief and the strategies and interventions currently being implemented by the school community to help adolescents cope with grief and loss. Six (6) secondary school teachers and three (3) school psychologists in secondary schools participated in the study. Data was collected through semi-structured interviews. The study revealed that teachers' sense of readiness and attitude towards the student experiencing bereavement depends on a multitude of factors. Most teachers considered the factor of having a personal experience of loss themselves to be of great importance in order to be able to empathize with the adolescent. Most state that they would like more guidance and better training on grief issues. At the same time, school psychologists report that the school does not give them the space and time they would like in order to carry out activities and interventions with teachers and students. It is important to mention that there were different opinions among the teachers regarding the sensitivity, approach and perception of the role of the teacher in supporting the bereaved student. Noteworthy is the differentiation between highly experienced and relatively new teachers. The findings of the present study highlight the need for teaching staff training and the creation of intervention programs within courses aimed at helping adolescents understand and deal with death and loss. The need also emerged for clearer guidelines in terms of support for bereaved pupils and better support from school management. Apart from the aforementioned, the main finding of the present study is the obvious difficulty in the creation of a close educational bond between teachers and pupils, that could allow the proper management of pupils’ grief over a loss, but furthermore the better management of any other phenomena within a school unit."],"dc:identifier":["uoadl:3403190","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3403190"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Η Διαχείριση του Πένθους στην Εφηβεία: Η Ετοιμότητα της Σχολικής Μονάδας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:56Z"}