{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3404525"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3404525","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο Ρόλος της βιοκατάλυσης στον καρκίνο και τη θεραπεία του","abstract":"συγκεκριμένη εργασία αποτελεί αναδρομική ανασκόπηση της πρόσφατης βιβλιογραφίας, αναφορικά με τη μελέτη γενετικού υποβάθρου του καρκίνου, συναρτήσει της βιολογικής δράσης και αναστολής ενζύμων, σε in vitro και in silico διαδικασίες. Κοινός άξονας όλων των καρκινικών παθήσεων, είναι ο ανεξέλεγκτος κυτταρικός πολλαπλασιασμός, στα πλαίσια διατάραξης του γονιδιωματικού μεταβολισμού.Η απορρύθμιση βιοκαταλυτών, αίρει την ομαλή κυτταρική ενεργητικότητα, συντείνοντας στην ογκογένεση. Με αφορμή αυτή τη κλινική συσχέτιση, μελετήθηκαν 4 ενζυμικές ομάδες, με δυναμικό ρόλο στις λειτουργίες του DNA. Αρχικά, οι τελομεράσες, διατηρούν σταθερό το μήκος του ευκαρυωτικού γονιδιώματος, όμως σε αυξημένα επίπεδα, ενδέχεται να μπλοκάρουν τους αποπτωτικούς μηχανισμούς ενός σωματικού κυττάρου, ανάγοντας το σε καρκινικό. Οι τοποϊσομεράσες από την άλλη πλευρά συνιστούν βιοκαταλύτες,άρρηκτα συνυφασμένους με τη μεταβολή της τοπολογίας του DNA, με αποτέλεσμα η αναστολή τους από φαρμακευτικές ενώσεις να ευνοεί την επαγωγή της κυτταροστατικότητας, άρα και την αύξηση των ποσοστών βιωσιμότητας των ασθενών. Οι αλλαγές στη δομή της συμπιεσμένης χρωματίνης, στα πλαίσια της μεταγραφικής απόκρισης, οδηγούν είτε στην ενεργοποίηση είτε στην καταστολή του εκάστοτε γονιδίου. Στα ένζυμα που συμμετέχουν στις σχετικές διαδικασίες, συμπεριλαμβάνονται οι μεθυλοτρανσφεράσες ιστονών, οι οποίες επηρεάζουν τους μηχανισμούς καρκινογένεσης, με πολλαπλούς τρόπους, συνιστώντας έτσι στόχο ποικίλων φαρμάκων και θεραπειών. Τέλος, ο τρόπος διαχείρισης εξωτερικών ερεθισμάτων, από το κύτταρο, προϋποθέτει την ανάπτυξη ποικίλων οδών σηματοδότησης, στα μηχανιστικά στάδια των οποίων, οι κινάσες, δρουν ως σηματοδοτικά ενδιάμεσα. Ωστόσο, η υπερέκφραση τους, προάγει την ανάπτυξη και τη μετάσταση όγκων, όπως BC, GC και LC. Για καθένα από τα προαναφερθέντα ένζυμα, εξετάσθηκαν φαρμακευτικές ενώσεις που αναστέλλουν τη δράση τους, δρώντας αποτελεσματικά,ως χημειοθεραπευτικοί παράγοντες. Παράλληλα, υπογραμμίστηκαν οι παράγοντες που αναστέλλουν την άμεση εφαρμογή τους και αναδείχθηκε η συνθετική χημεία ως ένα πολυδιάστατο εργαλείο για τον τομέα της φαρμακοβιομηχανίας.","abstract_html":"συγκεκριμένη εργασία αποτελεί αναδρομική ανασκόπηση της πρόσφατης βιβλιογραφίας, αναφορικά με τη μελέτη γενετικού υποβάθρου του καρκίνου, συναρτήσει της βιολογικής δράσης και αναστολής ενζύμων, σε in vitro και in silico διαδικασίες. Κοινός άξονας όλων των καρκινικών παθήσεων, είναι ο ανεξέλεγκτος κυτταρικός πολλαπλασιασμός, στα πλαίσια διατάραξης του γονιδιωματικού μεταβολισμού.Η απορρύθμιση βιοκαταλυτών, αίρει την ομαλή κυτταρική ενεργητικότητα, συντείνοντας στην ογκογένεση. Με αφορμή αυτή τη κλινική συσχέτιση, μελετήθηκαν 4 ενζυμικές ομάδες, με δυναμικό ρόλο στις λειτουργίες του DNA. Αρχικά, οι τελομεράσες, διατηρούν σταθερό το μήκος του ευκαρυωτικού γονιδιώματος, όμως σε αυξημένα επίπεδα, ενδέχεται να μπλοκάρουν τους αποπτωτικούς μηχανισμούς ενός σωματικού κυττάρου, ανάγοντας το σε καρκινικό. Οι τοποϊσομεράσες από την άλλη πλευρά συνιστούν βιοκαταλύτες,άρρηκτα συνυφασμένους με τη μεταβολή της τοπολογίας του DNA, με αποτέλεσμα η αναστολή τους από φαρμακευτικές ενώσεις να ευνοεί την επαγωγή της κυτταροστατικότητας, άρα και την αύξηση των ποσοστών βιωσιμότητας των ασθενών. Οι αλλαγές στη δομή της συμπιεσμένης χρωματίνης, στα πλαίσια της μεταγραφικής απόκρισης, οδηγούν είτε στην ενεργοποίηση είτε στην καταστολή του εκάστοτε γονιδίου. Στα ένζυμα που συμμετέχουν στις σχετικές διαδικασίες, συμπεριλαμβάνονται οι μεθυλοτρανσφεράσες ιστονών, οι οποίες επηρεάζουν τους μηχανισμούς καρκινογένεσης, με πολλαπλούς τρόπους, συνιστώντας έτσι στόχο ποικίλων φαρμάκων και θεραπειών. Τέλος, ο τρόπος διαχείρισης εξωτερικών ερεθισμάτων, από το κύτταρο, προϋποθέτει την ανάπτυξη ποικίλων οδών σηματοδότησης, στα μηχανιστικά στάδια των οποίων, οι κινάσες, δρουν ως σηματοδοτικά ενδιάμεσα. Ωστόσο, η υπερέκφραση τους, προάγει την ανάπτυξη και τη μετάσταση όγκων, όπως BC, GC και LC. Για καθένα από τα προαναφερθέντα ένζυμα, εξετάσθηκαν φαρμακευτικές ενώσεις που αναστέλλουν τη δράση τους, δρώντας αποτελεσματικά,ως χημειοθεραπευτικοί παράγοντες. Παράλληλα, υπογραμμίστηκαν οι παράγοντες που αναστέλλουν την άμεση εφαρμογή τους και αναδείχθηκε η συνθετική χημεία ως ένα πολυδιάστατο εργαλείο για τον τομέα της φαρμακοβιομηχανίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαγόρα Λυδία Ειρήνη","Papagora Lydia Eirini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:56Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3404525"],"render_values":[{"text":"uoadl:3404525","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3404525","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3404525","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3404525","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαγόρα Λυδία Ειρήνη","Papagora Lydia Eirini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3404525","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3404525"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["συγκεκριμένη εργασία αποτελεί αναδρομική ανασκόπηση της πρόσφατης βιβλιογραφίας, αναφορικά με τη μελέτη γενετικού υποβάθρου του καρκίνου, συναρτήσει της βιολογικής δράσης και αναστολής ενζύμων, σε in vitro και in silico διαδικασίες. Κοινός άξονας όλων των καρκινικών παθήσεων, είναι ο ανεξέλεγκτος κυτταρικός πολλαπλασιασμός, στα πλαίσια διατάραξης του γονιδιωματικού μεταβολισμού.Η απορρύθμιση βιοκαταλυτών, αίρει την ομαλή κυτταρική ενεργητικότητα, συντείνοντας στην ογκογένεση. Με αφορμή αυτή τη κλινική συσχέτιση, μελετήθηκαν 4 ενζυμικές ομάδες, με δυναμικό ρόλο στις λειτουργίες του DNA. Αρχικά, οι τελομεράσες, διατηρούν σταθερό το μήκος του ευκαρυωτικού γονιδιώματος, όμως σε αυξημένα επίπεδα, ενδέχεται να μπλοκάρουν τους αποπτωτικούς μηχανισμούς ενός σωματικού κυττάρου, ανάγοντας το σε καρκινικό. Οι τοποϊσομεράσες από την άλλη πλευρά συνιστούν βιοκαταλύτες,άρρηκτα συνυφασμένους με τη μεταβολή της τοπολογίας του DNA, με αποτέλεσμα η αναστολή τους από φαρμακευτικές ενώσεις να ευνοεί την επαγωγή της κυτταροστατικότητας, άρα και την αύξηση των ποσοστών βιωσιμότητας των ασθενών. Οι αλλαγές στη δομή της συμπιεσμένης χρωματίνης, στα πλαίσια της μεταγραφικής απόκρισης, οδηγούν είτε στην ενεργοποίηση είτε στην καταστολή του εκάστοτε γονιδίου. Στα ένζυμα που συμμετέχουν στις σχετικές διαδικασίες, συμπεριλαμβάνονται οι μεθυλοτρανσφεράσες ιστονών, οι οποίες επηρεάζουν τους μηχανισμούς καρκινογένεσης, με πολλαπλούς τρόπους, συνιστώντας έτσι στόχο ποικίλων φαρμάκων και θεραπειών. Τέλος, ο τρόπος διαχείρισης εξωτερικών ερεθισμάτων, από το κύτταρο, προϋποθέτει την ανάπτυξη ποικίλων οδών σηματοδότησης, στα μηχανιστικά στάδια των οποίων, οι κινάσες, δρουν ως σηματοδοτικά ενδιάμεσα. Ωστόσο, η υπερέκφραση τους, προάγει την ανάπτυξη και τη μετάσταση όγκων, όπως BC, GC και LC. Για καθένα από τα προαναφερθέντα ένζυμα, εξετάσθηκαν φαρμακευτικές ενώσεις που αναστέλλουν τη δράση τους, δρώντας αποτελεσματικά,ως χημειοθεραπευτικοί παράγοντες. Παράλληλα, υπογραμμίστηκαν οι παράγοντες που αναστέλλουν την άμεση εφαρμογή τους και αναδείχθηκε η συνθετική χημεία ως ένα πολυδιάστατο εργαλείο για τον τομέα της φαρμακοβιομηχανίας.","The purpose of this paper was to study the genetic onset of cancer, and its correlation with the biological activity and inhibition of enzymes, via in vitro processes and in silico modellings. The hallmarks of all cancer is cellular immortalization, as a result of the disruption of DNA metabolism. The dysregulation of biocatalysts enhances uncontrolled cell proliferation, contributing to cancer progression. Subsequently, 4 different enzyme groups with important roles in DNA functions, have been highlighted. Initially, telomerases stabilize the length of the human genome, but at aberrant levels, they may block the apoptotic pathways of a somatic cell and promote tumorigenesis. Topoisomerases, on the other hand, are biocatalysts able to modify the topology of DNA, so their inhibition by pharmaceutical compounds can induce cytotoxicity. Alterations in the structure of chromatin, in the context of the transcriptional response, is related either with gene activation or silencing. Histone methyltransferases are involved in some of those mechanisms and affect malignancies in multiple ways. Thus, they constitute a promising target for anticancer pharmaceuticals and treatments. Lastly, cellular signaling determines how a cell respond to afferent stimuli. The enzyme group of kinases, control essential events of signaling pathways by acting as intermediates. However, their upregulated expression aids proliferation and metastasis of tumors such as BC, GC and LC. Developing inhibitors for each one of the demonstrated group of enzymes, were examined, to evaluate their chemotherapeutical efficacy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο Ρόλος της βιοκατάλυσης στον καρκίνο και τη θεραπεία του"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαγόρα Λυδία Ειρήνη","Papagora Lydia Eirini"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["συγκεκριμένη εργασία αποτελεί αναδρομική ανασκόπηση της πρόσφατης βιβλιογραφίας, αναφορικά με τη μελέτη γενετικού υποβάθρου του καρκίνου, συναρτήσει της βιολογικής δράσης και αναστολής ενζύμων, σε in vitro και in silico διαδικασίες. Κοινός άξονας όλων των καρκινικών παθήσεων, είναι ο ανεξέλεγκτος κυτταρικός πολλαπλασιασμός, στα πλαίσια διατάραξης του γονιδιωματικού μεταβολισμού.Η απορρύθμιση βιοκαταλυτών, αίρει την ομαλή κυτταρική ενεργητικότητα, συντείνοντας στην ογκογένεση. Με αφορμή αυτή τη κλινική συσχέτιση, μελετήθηκαν 4 ενζυμικές ομάδες, με δυναμικό ρόλο στις λειτουργίες του DNA. Αρχικά, οι τελομεράσες, διατηρούν σταθερό το μήκος του ευκαρυωτικού γονιδιώματος, όμως σε αυξημένα επίπεδα, ενδέχεται να μπλοκάρουν τους αποπτωτικούς μηχανισμούς ενός σωματικού κυττάρου, ανάγοντας το σε καρκινικό. Οι τοποϊσομεράσες από την άλλη πλευρά συνιστούν βιοκαταλύτες,άρρηκτα συνυφασμένους με τη μεταβολή της τοπολογίας του DNA, με αποτέλεσμα η αναστολή τους από φαρμακευτικές ενώσεις να ευνοεί την επαγωγή της κυτταροστατικότητας, άρα και την αύξηση των ποσοστών βιωσιμότητας των ασθενών. Οι αλλαγές στη δομή της συμπιεσμένης χρωματίνης, στα πλαίσια της μεταγραφικής απόκρισης, οδηγούν είτε στην ενεργοποίηση είτε στην καταστολή του εκάστοτε γονιδίου. Στα ένζυμα που συμμετέχουν στις σχετικές διαδικασίες, συμπεριλαμβάνονται οι μεθυλοτρανσφεράσες ιστονών, οι οποίες επηρεάζουν τους μηχανισμούς καρκινογένεσης, με πολλαπλούς τρόπους, συνιστώντας έτσι στόχο ποικίλων φαρμάκων και θεραπειών. Τέλος, ο τρόπος διαχείρισης εξωτερικών ερεθισμάτων, από το κύτταρο, προϋποθέτει την ανάπτυξη ποικίλων οδών σηματοδότησης, στα μηχανιστικά στάδια των οποίων, οι κινάσες, δρουν ως σηματοδοτικά ενδιάμεσα. Ωστόσο, η υπερέκφραση τους, προάγει την ανάπτυξη και τη μετάσταση όγκων, όπως BC, GC και LC. Για καθένα από τα προαναφερθέντα ένζυμα, εξετάσθηκαν φαρμακευτικές ενώσεις που αναστέλλουν τη δράση τους, δρώντας αποτελεσματικά,ως χημειοθεραπευτικοί παράγοντες. Παράλληλα, υπογραμμίστηκαν οι παράγοντες που αναστέλλουν την άμεση εφαρμογή τους και αναδείχθηκε η συνθετική χημεία ως ένα πολυδιάστατο εργαλείο για τον τομέα της φαρμακοβιομηχανίας.","The purpose of this paper was to study the genetic onset of cancer, and its correlation with the biological activity and inhibition of enzymes, via in vitro processes and in silico modellings. The hallmarks of all cancer is cellular immortalization, as a result of the disruption of DNA metabolism. The dysregulation of biocatalysts enhances uncontrolled cell proliferation, contributing to cancer progression. Subsequently, 4 different enzyme groups with important roles in DNA functions, have been highlighted. Initially, telomerases stabilize the length of the human genome, but at aberrant levels, they may block the apoptotic pathways of a somatic cell and promote tumorigenesis. Topoisomerases, on the other hand, are biocatalysts able to modify the topology of DNA, so their inhibition by pharmaceutical compounds can induce cytotoxicity. Alterations in the structure of chromatin, in the context of the transcriptional response, is related either with gene activation or silencing. Histone methyltransferases are involved in some of those mechanisms and affect malignancies in multiple ways. Thus, they constitute a promising target for anticancer pharmaceuticals and treatments. Lastly, cellular signaling determines how a cell respond to afferent stimuli. The enzyme group of kinases, control essential events of signaling pathways by acting as intermediates. However, their upregulated expression aids proliferation and metastasis of tumors such as BC, GC and LC. Developing inhibitors for each one of the demonstrated group of enzymes, were examined, to evaluate their chemotherapeutical efficacy."],"dc:identifier":["uoadl:3404525","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3404525"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο Ρόλος της βιοκατάλυσης στον καρκίνο και τη θεραπεία του"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:56Z"}