{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3406151"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3406151","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Pachychoroid spectrum. OCT biomarkers in polypoidal choroidal vasculopathy and current aspects in treatment for peripapillary pachychoroid syndrome","abstract":"Το φάσμα των παθήσεων του παχυχοριοειδούς (PDS), είναι ένας σχετικά πρόσφατος όρος που έχει χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει μια διάχυτη ή εστιακή πάχυνση του χοριοειδούς, διευρυμένα αγγεία στοιβάδας Haller (παχυαγγεία) με λέπτυνση των στιβάδων Sattler και χοριοτριχοειδούς, καθώς και αυξημένη χοριοειδική αγγειακή διαπερατότητα. Υπάρχει ένας αυξανόμενος αριθμός φαινοτύπων, συμπεριλαμβανομένης της κεντρικής ορώδους χοριοαμφιβληστροειδοπάθειας, της παχυχοριοειδικής χρωστικής επιθηλιοπάθειας, της παχυχοριοειδικής νεοαγγείωσης, της πολυποειδούς χοριοειδικής αγγειοπάθειας/ανευρυσματικής νεοαγγείωσης τύπου 1, του περιθηλαίου παχυχοριοειδικού συνδρόμου, της εστιακής παχυχοριοειδικής εντομής, καθώς και δύο σχετικά νέων προσθηκών (περιθηλαία παχυχοριοειδική νεοαγγείωση και περιφερική εξιδρωματική αιμορραγική χοριοαμφιβληστροειδοπάθεια). Αυτές οι οντότητες θεωρείται ότι αντιπροσωπεύουν διαφορετικές εκδηλώσεις ενός κοινού παθομηχανισμού, καθώς έχουν παρατηρηθεί κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ τους και μπορεί η μια να εξελιχθεί στην άλλη. Η αναγνώριση αυτών των κλινικών οντοτήτων είναι σημαντική, έτσι ώστε να μπορούν να διαφοροποιηθούν από άλλες διαταραχές της ωχράς κηλίδας που έχουν διαφορετική παθοφυσιολογία και θεραπεία. Η ιδιοπαθής πολυποειδής χοριοειδική αγγειοπάθεια (PCV) περιγράφηκε για πρώτη φορά από τους Yannuzzi et al. το 1990. Το 1995, ο Spaide και οι συνεργάτες του περιέγραψαν το χαρακτηριστικό εύρημα στην αγγειογραφία με ινδοκυανίνη (ICGA) το οποίο είναι ένα διακλαδισμένο αγγειακό δίκτυο με τερματικά ανευρύσματα (πολύποδες) . Η πρόοδος στο multimodal imaging, ειδικά το enhanced-depth imaging (EDI-OCT) και το swept-source (SS-OCT) καθώς και της OCT αγγειογραφίας (OCT-A) έχουν συμβάλει στην καλύτερη κατανόηση του PCV . Το περιθηλαίο παχυχοριοειδικό σύνδρομο (PPS) είναι μια πρόσφατα αναφερθείσα οντότητα στο φάσμα PDS με χαρακτηριστικά παρόμοια με CSCR που χαρακτηριστικά περιβάλλουν το οπτικό νεύρο. Οι θεραπευτικές επιλογές και η αποτελεσματικότητά τους για το PPS ποικίλλουν. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει συμπέρασμα για το ποια είναι την κατάλληλη θεραπεία που παρέχει καλύτερα ανατομικά ή οπτικά αποτελέσματα. Αν και το PPS θεωρείται παραλλαγή της CSCR, οι μελέτες που αξιολογούν τη διαχείριση του PPS είναι δυσανάλογες με εκείνες της CSCR.","abstract_html":"Το φάσμα των παθήσεων του παχυχοριοειδούς (PDS), είναι ένας σχετικά πρόσφατος όρος που έχει χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει μια διάχυτη ή εστιακή πάχυνση του χοριοειδούς, διευρυμένα αγγεία στοιβάδας Haller (παχυαγγεία) με λέπτυνση των στιβάδων Sattler και χοριοτριχοειδούς, καθώς και αυξημένη χοριοειδική αγγειακή διαπερατότητα. Υπάρχει ένας αυξανόμενος αριθμός φαινοτύπων, συμπεριλαμβανομένης της κεντρικής ορώδους χοριοαμφιβληστροειδοπάθειας, της παχυχοριοειδικής χρωστικής επιθηλιοπάθειας, της παχυχοριοειδικής νεοαγγείωσης, της πολυποειδούς χοριοειδικής αγγειοπάθειας/ανευρυσματικής νεοαγγείωσης τύπου 1, του περιθηλαίου παχυχοριοειδικού συνδρόμου, της εστιακής παχυχοριοειδικής εντομής, καθώς και δύο σχετικά νέων προσθηκών (περιθηλαία παχυχοριοειδική νεοαγγείωση και περιφερική εξιδρωματική αιμορραγική χοριοαμφιβληστροειδοπάθεια). Αυτές οι οντότητες θεωρείται ότι αντιπροσωπεύουν διαφορετικές εκδηλώσεις ενός κοινού παθομηχανισμού, καθώς έχουν παρατηρηθεί κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ τους και μπορεί η μια να εξελιχθεί στην άλλη. Η αναγνώριση αυτών των κλινικών οντοτήτων είναι σημαντική, έτσι ώστε να μπορούν να διαφοροποιηθούν από άλλες διαταραχές της ωχράς κηλίδας που έχουν διαφορετική παθοφυσιολογία και θεραπεία. Η ιδιοπαθής πολυποειδής χοριοειδική αγγειοπάθεια (PCV) περιγράφηκε για πρώτη φορά από τους Yannuzzi et al. το 1990. Το 1995, ο Spaide και οι συνεργάτες του περιέγραψαν το χαρακτηριστικό εύρημα στην αγγειογραφία με ινδοκυανίνη (ICGA) το οποίο είναι ένα διακλαδισμένο αγγειακό δίκτυο με τερματικά ανευρύσματα (πολύποδες) . Η πρόοδος στο multimodal imaging, ειδικά το enhanced-depth imaging (EDI-OCT) και το swept-source (SS-OCT) καθώς και της OCT αγγειογραφίας (OCT-A) έχουν συμβάλει στην καλύτερη κατανόηση του PCV . Το περιθηλαίο παχυχοριοειδικό σύνδρομο (PPS) είναι μια πρόσφατα αναφερθείσα οντότητα στο φάσμα PDS με χαρακτηριστικά παρόμοια με CSCR που χαρακτηριστικά περιβάλλουν το οπτικό νεύρο. Οι θεραπευτικές επιλογές και η αποτελεσματικότητά τους για το PPS ποικίλλουν. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει συμπέρασμα για το ποια είναι την κατάλληλη θεραπεία που παρέχει καλύτερα ανατομικά ή οπτικά αποτελέσματα. Αν και το PPS θεωρείται παραλλαγή της CSCR, οι μελέτες που αξιολογούν τη διαχείριση του PPS είναι δυσανάλογες με εκείνες της CSCR.","abstract_has_math":false,"creators":["Καζιάνης Σπυρίδων","Kazianis Spyridon"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:58Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3406151"],"render_values":[{"text":"uoadl:3406151","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3406151","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3406151","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3406151","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καζιάνης Σπυρίδων","Kazianis Spyridon"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3406151","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3406151"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το φάσμα των παθήσεων του παχυχοριοειδούς (PDS), είναι ένας σχετικά πρόσφατος όρος που έχει χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει μια διάχυτη ή εστιακή πάχυνση του χοριοειδούς, διευρυμένα αγγεία στοιβάδας Haller (παχυαγγεία) με λέπτυνση των στιβάδων Sattler και χοριοτριχοειδούς, καθώς και αυξημένη χοριοειδική αγγειακή διαπερατότητα. Υπάρχει ένας αυξανόμενος αριθμός φαινοτύπων, συμπεριλαμβανομένης της κεντρικής ορώδους χοριοαμφιβληστροειδοπάθειας, της παχυχοριοειδικής χρωστικής επιθηλιοπάθειας, της παχυχοριοειδικής νεοαγγείωσης, της πολυποειδούς χοριοειδικής αγγειοπάθειας/ανευρυσματικής νεοαγγείωσης τύπου 1, του περιθηλαίου παχυχοριοειδικού συνδρόμου, της εστιακής παχυχοριοειδικής εντομής, καθώς και δύο σχετικά νέων προσθηκών (περιθηλαία παχυχοριοειδική νεοαγγείωση και περιφερική εξιδρωματική αιμορραγική χοριοαμφιβληστροειδοπάθεια). Αυτές οι οντότητες θεωρείται ότι αντιπροσωπεύουν διαφορετικές εκδηλώσεις ενός κοινού παθομηχανισμού, καθώς έχουν παρατηρηθεί κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ τους και μπορεί η μια να εξελιχθεί στην άλλη. Η αναγνώριση αυτών των κλινικών οντοτήτων είναι σημαντική, έτσι ώστε να μπορούν να διαφοροποιηθούν από άλλες διαταραχές της ωχράς κηλίδας που έχουν διαφορετική παθοφυσιολογία και θεραπεία. Η ιδιοπαθής πολυποειδής χοριοειδική αγγειοπάθεια (PCV) περιγράφηκε για πρώτη φορά από τους Yannuzzi et al. το 1990. Το 1995, ο Spaide και οι συνεργάτες του περιέγραψαν το χαρακτηριστικό εύρημα στην αγγειογραφία με ινδοκυανίνη (ICGA) το οποίο είναι ένα διακλαδισμένο αγγειακό δίκτυο με τερματικά ανευρύσματα (πολύποδες) . Η πρόοδος στο multimodal imaging, ειδικά το enhanced-depth imaging (EDI-OCT) και το swept-source (SS-OCT) καθώς και της OCT αγγειογραφίας (OCT-A) έχουν συμβάλει στην καλύτερη κατανόηση του PCV . Το περιθηλαίο παχυχοριοειδικό σύνδρομο (PPS) είναι μια πρόσφατα αναφερθείσα οντότητα στο φάσμα PDS με χαρακτηριστικά παρόμοια με CSCR που χαρακτηριστικά περιβάλλουν το οπτικό νεύρο. Οι θεραπευτικές επιλογές και η αποτελεσματικότητά τους για το PPS ποικίλλουν. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει συμπέρασμα για το ποια είναι την κατάλληλη θεραπεία που παρέχει καλύτερα ανατομικά ή οπτικά αποτελέσματα. Αν και το PPS θεωρείται παραλλαγή της CSCR, οι μελέτες που αξιολογούν τη διαχείριση του PPS είναι δυσανάλογες με εκείνες της CSCR.","Pachychoroid disease spectrum (PDS) is a relatively recent term that has been used to describe a diffuse or focal choroidal thickening, dilated Haller’s layer vessels (pachyvessels) with attenuation of the Sattler and choriocapillaris layers, as long as choroidal vascular hyperpermeability. There is an increasing number of phenotypes including central serous chorioretinopathy (CSCR), pachychoroid pigment epitheliopathy, pachychoroidneovasculopathy, polypoidal choroidal vasculopathy/ aneurysmal type 1 neovascularization, peripapillary pachychoroid syndrome, and focal choroidal excavation, as well as two relatively new additions (peripapillary pachychoroid neovasculopathy and peripheral exudative hemorrhagic chorioretinopathy).These conditions are believed to represent different manifestations of a common pathogenic process, as overlapping features have been observed, and progression from one to another can occur. Recognition of these clinical entities is important, so it can be differentiated from other macular disorders that have different pathophysiology and treatment. Idiopathic polypoidal choroidal vasculopathy(PCV) was first described by Yannuzzi et al.in 1990.In 1995, Spaide and colleagues described the characteristic indocyanine green angiography(ICGA) findings of this disorder which included a branching vascular network with terminal aneurysmal (polypoidal) dilatations. Advances in multimodal imaging, especially of enhanced-depth imaging optical coherence tomography (EDI-OCT) and swept-source optical coherence tomography (SS-OCT) as well as of OCT Angiography (OCT-A) have contributed to the better understanding of PCV. Peripapillary pachychoroid syndrome (PPS) is a recently reported entity in the PDS spectrum with CSCR-like features that characteristically surround the optic nerve.Treatment options and the efficacy of them for PPS vary.Up to this day there is no conclusion as to which is the appropriate therapy that provides better anatomical or visual results. Although PPS is considered a CSCR variant, the studies evaluating the management of PPS are disproportionate to those of CSCR."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Pachychoroid spectrum. OCT biomarkers in polypoidal choroidal vasculopathy and current aspects in treatment for peripapillary pachychoroid syndrome"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καζιάνης Σπυρίδων","Kazianis Spyridon"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Το φάσμα των παθήσεων του παχυχοριοειδούς (PDS), είναι ένας σχετικά πρόσφατος όρος που έχει χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει μια διάχυτη ή εστιακή πάχυνση του χοριοειδούς, διευρυμένα αγγεία στοιβάδας Haller (παχυαγγεία) με λέπτυνση των στιβάδων Sattler και χοριοτριχοειδούς, καθώς και αυξημένη χοριοειδική αγγειακή διαπερατότητα. Υπάρχει ένας αυξανόμενος αριθμός φαινοτύπων, συμπεριλαμβανομένης της κεντρικής ορώδους χοριοαμφιβληστροειδοπάθειας, της παχυχοριοειδικής χρωστικής επιθηλιοπάθειας, της παχυχοριοειδικής νεοαγγείωσης, της πολυποειδούς χοριοειδικής αγγειοπάθειας/ανευρυσματικής νεοαγγείωσης τύπου 1, του περιθηλαίου παχυχοριοειδικού συνδρόμου, της εστιακής παχυχοριοειδικής εντομής, καθώς και δύο σχετικά νέων προσθηκών (περιθηλαία παχυχοριοειδική νεοαγγείωση και περιφερική εξιδρωματική αιμορραγική χοριοαμφιβληστροειδοπάθεια). Αυτές οι οντότητες θεωρείται ότι αντιπροσωπεύουν διαφορετικές εκδηλώσεις ενός κοινού παθομηχανισμού, καθώς έχουν παρατηρηθεί κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ τους και μπορεί η μια να εξελιχθεί στην άλλη. Η αναγνώριση αυτών των κλινικών οντοτήτων είναι σημαντική, έτσι ώστε να μπορούν να διαφοροποιηθούν από άλλες διαταραχές της ωχράς κηλίδας που έχουν διαφορετική παθοφυσιολογία και θεραπεία. Η ιδιοπαθής πολυποειδής χοριοειδική αγγειοπάθεια (PCV) περιγράφηκε για πρώτη φορά από τους Yannuzzi et al. το 1990. Το 1995, ο Spaide και οι συνεργάτες του περιέγραψαν το χαρακτηριστικό εύρημα στην αγγειογραφία με ινδοκυανίνη (ICGA) το οποίο είναι ένα διακλαδισμένο αγγειακό δίκτυο με τερματικά ανευρύσματα (πολύποδες) . Η πρόοδος στο multimodal imaging, ειδικά το enhanced-depth imaging (EDI-OCT) και το swept-source (SS-OCT) καθώς και της OCT αγγειογραφίας (OCT-A) έχουν συμβάλει στην καλύτερη κατανόηση του PCV . Το περιθηλαίο παχυχοριοειδικό σύνδρομο (PPS) είναι μια πρόσφατα αναφερθείσα οντότητα στο φάσμα PDS με χαρακτηριστικά παρόμοια με CSCR που χαρακτηριστικά περιβάλλουν το οπτικό νεύρο. Οι θεραπευτικές επιλογές και η αποτελεσματικότητά τους για το PPS ποικίλλουν. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει συμπέρασμα για το ποια είναι την κατάλληλη θεραπεία που παρέχει καλύτερα ανατομικά ή οπτικά αποτελέσματα. Αν και το PPS θεωρείται παραλλαγή της CSCR, οι μελέτες που αξιολογούν τη διαχείριση του PPS είναι δυσανάλογες με εκείνες της CSCR.","Pachychoroid disease spectrum (PDS) is a relatively recent term that has been used to describe a diffuse or focal choroidal thickening, dilated Haller’s layer vessels (pachyvessels) with attenuation of the Sattler and choriocapillaris layers, as long as choroidal vascular hyperpermeability. There is an increasing number of phenotypes including central serous chorioretinopathy (CSCR), pachychoroid pigment epitheliopathy, pachychoroidneovasculopathy, polypoidal choroidal vasculopathy/ aneurysmal type 1 neovascularization, peripapillary pachychoroid syndrome, and focal choroidal excavation, as well as two relatively new additions (peripapillary pachychoroid neovasculopathy and peripheral exudative hemorrhagic chorioretinopathy).These conditions are believed to represent different manifestations of a common pathogenic process, as overlapping features have been observed, and progression from one to another can occur. Recognition of these clinical entities is important, so it can be differentiated from other macular disorders that have different pathophysiology and treatment. Idiopathic polypoidal choroidal vasculopathy(PCV) was first described by Yannuzzi et al.in 1990.In 1995, Spaide and colleagues described the characteristic indocyanine green angiography(ICGA) findings of this disorder which included a branching vascular network with terminal aneurysmal (polypoidal) dilatations. Advances in multimodal imaging, especially of enhanced-depth imaging optical coherence tomography (EDI-OCT) and swept-source optical coherence tomography (SS-OCT) as well as of OCT Angiography (OCT-A) have contributed to the better understanding of PCV. Peripapillary pachychoroid syndrome (PPS) is a recently reported entity in the PDS spectrum with CSCR-like features that characteristically surround the optic nerve.Treatment options and the efficacy of them for PPS vary.Up to this day there is no conclusion as to which is the appropriate therapy that provides better anatomical or visual results. Although PPS is considered a CSCR variant, the studies evaluating the management of PPS are disproportionate to those of CSCR."],"dc:identifier":["uoadl:3406151","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3406151"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Pachychoroid spectrum. OCT biomarkers in polypoidal choroidal vasculopathy and current aspects in treatment for peripapillary pachychoroid syndrome"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:58Z"}