{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3406203"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3406203","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Comparison of adjunctive application of implantoplasty or an erythritol air-abrasive device in the surgical treatment of peri-implantitis. Preliminary 3-month clinical and microbiological results of an ongoing randomized clinical trial.","abstract":"Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης είναι η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της επιπρόσθετης εφαρμογής αεροστίλβωσης ή λείανσης των σπειρών στη χειρουργική θεραπεία της περιεμφυτευματίτιδας, όπως απεικονίζεται από τις μεταβολές των κλινικών και μικροβιολογικών παραμέτρων σε διάστημα παρακολούθησης τριών μηνών μετεγχειρητικά. Δευτερευόντως, στόχος της μελέτης είναι να πραγματοποιηθεί σύγκριση των μικροβιολογικών παραμέτρων των χειρουργικά θεραπευμένων περιεμφυτευματικών ιστών με αυτές των υγιών εμφυτευμάτων. Υλικά και μέθοδοι: Συνολικά 19 μη καπνιστές με περιεμφυτευματίτιδα και 20 ασθενείς με υγιείς περιεμφυτευματικούς ιστούς συμπεριελήφθησαν στην κλινική μελέτη. Οι ασθενείς με τα νοσούντα εμφυτεύματα έλαβαν αρχικά μη χειρουργική και κατόπιν χειρουργική θεραπεία με την εφαρμογή αφαιρετικής τεχνικής. Το πρωτόκολλο απολύμανσης περιελάμβανε αρχικώς μηχανική απομάκρυνση των εναποθέσεων με βουρτσάκια τιτανίου. Στη συνέχεια, έπειτα από τυχαιοποίηση, σε 10 ασθενείς εφαρμόστηκε επιπρόσθετη εφαρμογή αεροστίλβωσης με κόκκους ερυθριτόλης (ομάδα ΑFL) ενώ στους υπόλοιπους 9 ασθενείς πραγματοποιήθηκε συμπληρωματική λείανση των σπειρών (ομάδα ΙΡΡ). Οι κλινικές παράμετροι καταγράφηκαν κατά την αρχική εξέταση, 6 εβδομάδες μετά τη μη χειρουργική και 3 μήνες μετά τη χειρουργική θεραπεία. Στις ίδιες χρονικές στιγμές πραγματοποιήθηκε λήψη μικροβιολογικών δειγμάτων για την ανίχνευση και ποσοτικοποίηση πέντε περιοδοντοπαθογόνων μικροβίων (Porphyromonas gingivalis, Tannerella forsythia, Prevotella intermedia, Fusobacterium nucleatum and Campylobacter rectus) με την εφαρμογή αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης με τη χρήση μοριακών ανιχνευτών. Παράλληλα, στους ασθενείς της ομάδας υγιών εμφυτευμάτων κατά την αρχική κλινική εξέταση πραγματοποιήθηκε η συλλογή των κλινικών παραμέτρων και μικροβιολογικών δειγμάτων και στη συνέχεια υπερουλική απομάκρυνση των εναποθέσεων με την εφαρμογή αεροστίλβωσης. Ακολούθησε επανεξέταση μετά από 3 μήνες. Αποτελέσματα: Ο δείκτης πλάκας ήταν μειωμένος καθόλη τη διάρκεια της μελέτης, σε όλες τις ομάδες. Η μη χειρουργική θεραπεία απέτυχε να ικανοποιήσει τα κριτήρια ολοκλήρωσης της θεραπείας περιεμφυτευματίτιδας (απουσία θυλάκων ≤ 5 χιλ. με ≤ 1 επιφάνεια με σημειακή αιμορραγία σύμφωνα με το δείκτη ΜΒΙ και απουσία πυορροής) κατά την επανεξέταση, 6 εβδομάδες μετά από τη θεραπεία. Η χειρουργική θεραπεία οδήγησε σε βελτίωση των κλινικών παραμέτρων. Παρατηρήθηκε μείωση του βάθους θυλάκου και στις δύο ομάδες κατά 1.3 χιλ. σε σχέση με τα προεγχειρητικά βάθη θυλάκων των 5.7 χιλ. και 5.3 χιλ. που καταγράφηκαν στις ομάδες AFL και ΙΡΡ, αντίστοιχα. Επιπλέον, παρατηρήθηκε σημαντική μείωση των δεικτών αιμορραγίας (ΜΒΙ, ΒοΡ) και πυορροής (SoP). Τα κριτήρια ολοκλήρωσης της θεραπείας επιτεύχθηκαν στο 52.63% των εμφυτευμάτων που έλαβαν χειρουργική θεραπεία και συγκεκριμένα σε 5/10 εμφυτεύματα στην ομάδα ΑFL και 5/9 εμφυτεύματα στην ομάδα ΙΡΡ. Σε ό.τι αφορά τις μικροβιολογικές παραμέτρους, η μη χειρουργική θεραπεία δεν οδήγησε σε σημαντικές μεταβολές της ποσότητας των υπό μελέτη μικροβίων. Αντίθετα, 3 μήνες μετά την εφαρμογή χειρουργικής θεραπείας παρατηρήθηκε σημαντική ελάττωση του αριθμού των μικροβίων του κόκκινου συμπλέγματος (P. gingivalis, T. forsythia) σε σχέση με την επανεξέταση των 6 εβδομάδων, ενώ σημαντική μείωση των επιπέδων του F. nucleatum σημειώθηκε μόνο στην ομάδα ΙΡΡ. Παρόλα αυτά δεν παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ των ομάδων για κανένα από τα υπό μελέτη μικρόβια. Επιπρόσθετα, 3 μήνες μετεγχειρητικά τα επίπεδα των P. gingivalis, T. forsythia και P. intermedia δε διέφεραν μεταξύ των ομάδων παρέμβασης (AFL, IPP) και της ομάδας των υγιών εμφυτευμάτων, ενώ όμοια επίπεδα του C. rectus παρατηρήθαν μόνο μεταξύ των ομάδων AFL και υγιών εμφυτευμάτων. Δεν καταγράφηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες και ο βαθμός ικανοποίησης των ασθενών ήταν υψηλός και στις δύο ομάδες. Στατιστικά σημαντικά υψηλότερο αίσθημα οιδήματος κατά την πρώτη εβδομάδα μετεγχειρητικά αναφέρθηκε από τους ασθενείς μετά την εφαρμογή αεροστίλβωσης. Συμπεράσματα: Η εφαρμογή αεροστίλβωσης ή λείανσης των σπειρών οδηγεί σε σημαντική βελτίωση των κλινικών και μικροβιολογικών παραμέτρων, 3 μήνες μετά τη χειρουργική θεραπεία περιεμφυτευματίτιδας, χωρίς να παρατηρείται διαφορά μεταξύ των ομάδων. Μετεγχειρητικά, το μικροβιακό προφίλ των υπό μελέτη περιοδοντοπαθογόνων μικροβίων προσομοιάζει αυτό των υγιών εμφυτευμάτων. Ωστόσο, και τα δύο θεραπευτικά πρωτόκολλα εμφανίζουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα στην επίτευξη του θεραπευτικού στόχου.","abstract_html":"Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης είναι η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της επιπρόσθετης εφαρμογής αεροστίλβωσης ή λείανσης των σπειρών στη χειρουργική θεραπεία της περιεμφυτευματίτιδας, όπως απεικονίζεται από τις μεταβολές των κλινικών και μικροβιολογικών παραμέτρων σε διάστημα παρακολούθησης τριών μηνών μετεγχειρητικά. Δευτερευόντως, στόχος της μελέτης είναι να πραγματοποιηθεί σύγκριση των μικροβιολογικών παραμέτρων των χειρουργικά θεραπευμένων περιεμφυτευματικών ιστών με αυτές των υγιών εμφυτευμάτων. Υλικά και μέθοδοι: Συνολικά 19 μη καπνιστές με περιεμφυτευματίτιδα και 20 ασθενείς με υγιείς περιεμφυτευματικούς ιστούς συμπεριελήφθησαν στην κλινική μελέτη. Οι ασθενείς με τα νοσούντα εμφυτεύματα έλαβαν αρχικά μη χειρουργική και κατόπιν χειρουργική θεραπεία με την εφαρμογή αφαιρετικής τεχνικής. Το πρωτόκολλο απολύμανσης περιελάμβανε αρχικώς μηχανική απομάκρυνση των εναποθέσεων με βουρτσάκια τιτανίου. Στη συνέχεια, έπειτα από τυχαιοποίηση, σε 10 ασθενείς εφαρμόστηκε επιπρόσθετη εφαρμογή αεροστίλβωσης με κόκκους ερυθριτόλης (ομάδα ΑFL) ενώ στους υπόλοιπους 9 ασθενείς πραγματοποιήθηκε συμπληρωματική λείανση των σπειρών (ομάδα ΙΡΡ). Οι κλινικές παράμετροι καταγράφηκαν κατά την αρχική εξέταση, 6 εβδομάδες μετά τη μη χειρουργική και 3 μήνες μετά τη χειρουργική θεραπεία. Στις ίδιες χρονικές στιγμές πραγματοποιήθηκε λήψη μικροβιολογικών δειγμάτων για την ανίχνευση και ποσοτικοποίηση πέντε περιοδοντοπαθογόνων μικροβίων (Porphyromonas gingivalis, Tannerella forsythia, Prevotella intermedia, Fusobacterium nucleatum and Campylobacter rectus) με την εφαρμογή αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης με τη χρήση μοριακών ανιχνευτών. Παράλληλα, στους ασθενείς της ομάδας υγιών εμφυτευμάτων κατά την αρχική κλινική εξέταση πραγματοποιήθηκε η συλλογή των κλινικών παραμέτρων και μικροβιολογικών δειγμάτων και στη συνέχεια υπερουλική απομάκρυνση των εναποθέσεων με την εφαρμογή αεροστίλβωσης. Ακολούθησε επανεξέταση μετά από 3 μήνες. Αποτελέσματα: Ο δείκτης πλάκας ήταν μειωμένος καθόλη τη διάρκεια της μελέτης, σε όλες τις ομάδες. Η μη χειρουργική θεραπεία απέτυχε να ικανοποιήσει τα κριτήρια ολοκλήρωσης της θεραπείας περιεμφυτευματίτιδας (απουσία θυλάκων ≤ 5 χιλ. με ≤ 1 επιφάνεια με σημειακή αιμορραγία σύμφωνα με το δείκτη ΜΒΙ και απουσία πυορροής) κατά την επανεξέταση, 6 εβδομάδες μετά από τη θεραπεία. Η χειρουργική θεραπεία οδήγησε σε βελτίωση των κλινικών παραμέτρων. Παρατηρήθηκε μείωση του βάθους θυλάκου και στις δύο ομάδες κατά 1.3 χιλ. σε σχέση με τα προεγχειρητικά βάθη θυλάκων των 5.7 χιλ. και 5.3 χιλ. που καταγράφηκαν στις ομάδες AFL και ΙΡΡ, αντίστοιχα. Επιπλέον, παρατηρήθηκε σημαντική μείωση των δεικτών αιμορραγίας (ΜΒΙ, ΒοΡ) και πυορροής (SoP). Τα κριτήρια ολοκλήρωσης της θεραπείας επιτεύχθηκαν στο 52.63% των εμφυτευμάτων που έλαβαν χειρουργική θεραπεία και συγκεκριμένα σε 5/10 εμφυτεύματα στην ομάδα ΑFL και 5/9 εμφυτεύματα στην ομάδα ΙΡΡ. Σε ό.τι αφορά τις μικροβιολογικές παραμέτρους, η μη χειρουργική θεραπεία δεν οδήγησε σε σημαντικές μεταβολές της ποσότητας των υπό μελέτη μικροβίων. Αντίθετα, 3 μήνες μετά την εφαρμογή χειρουργικής θεραπείας παρατηρήθηκε σημαντική ελάττωση του αριθμού των μικροβίων του κόκκινου συμπλέγματος (P. gingivalis, T. forsythia) σε σχέση με την επανεξέταση των 6 εβδομάδων, ενώ σημαντική μείωση των επιπέδων του F. nucleatum σημειώθηκε μόνο στην ομάδα ΙΡΡ. Παρόλα αυτά δεν παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ των ομάδων για κανένα από τα υπό μελέτη μικρόβια. Επιπρόσθετα, 3 μήνες μετεγχειρητικά τα επίπεδα των P. gingivalis, T. forsythia και P. intermedia δε διέφεραν μεταξύ των ομάδων παρέμβασης (AFL, IPP) και της ομάδας των υγιών εμφυτευμάτων, ενώ όμοια επίπεδα του C. rectus παρατηρήθαν μόνο μεταξύ των ομάδων AFL και υγιών εμφυτευμάτων. Δεν καταγράφηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες και ο βαθμός ικανοποίησης των ασθενών ήταν υψηλός και στις δύο ομάδες. Στατιστικά σημαντικά υψηλότερο αίσθημα οιδήματος κατά την πρώτη εβδομάδα μετεγχειρητικά αναφέρθηκε από τους ασθενείς μετά την εφαρμογή αεροστίλβωσης. Συμπεράσματα: Η εφαρμογή αεροστίλβωσης ή λείανσης των σπειρών οδηγεί σε σημαντική βελτίωση των κλινικών και μικροβιολογικών παραμέτρων, 3 μήνες μετά τη χειρουργική θεραπεία περιεμφυτευματίτιδας, χωρίς να παρατηρείται διαφορά μεταξύ των ομάδων. Μετεγχειρητικά, το μικροβιακό προφίλ των υπό μελέτη περιοδοντοπαθογόνων μικροβίων προσομοιάζει αυτό των υγιών εμφυτευμάτων. Ωστόσο, και τα δύο θεραπευτικά πρωτόκολλα εμφανίζουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα στην επίτευξη του θεραπευτικού στόχου.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσαντίλα Σωτηρία","Tsantila Sotiria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:58Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3406203"],"render_values":[{"text":"uoadl:3406203","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3406203","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3406203","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3406203","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσαντίλα Σωτηρία","Tsantila Sotiria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3406203","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3406203"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης είναι η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της επιπρόσθετης εφαρμογής αεροστίλβωσης ή λείανσης των σπειρών στη χειρουργική θεραπεία της περιεμφυτευματίτιδας, όπως απεικονίζεται από τις μεταβολές των κλινικών και μικροβιολογικών παραμέτρων σε διάστημα παρακολούθησης τριών μηνών μετεγχειρητικά. Δευτερευόντως, στόχος της μελέτης είναι να πραγματοποιηθεί σύγκριση των μικροβιολογικών παραμέτρων των χειρουργικά θεραπευμένων περιεμφυτευματικών ιστών με αυτές των υγιών εμφυτευμάτων. Υλικά και μέθοδοι: Συνολικά 19 μη καπνιστές με περιεμφυτευματίτιδα και 20 ασθενείς με υγιείς περιεμφυτευματικούς ιστούς συμπεριελήφθησαν στην κλινική μελέτη. Οι ασθενείς με τα νοσούντα εμφυτεύματα έλαβαν αρχικά μη χειρουργική και κατόπιν χειρουργική θεραπεία με την εφαρμογή αφαιρετικής τεχνικής. Το πρωτόκολλο απολύμανσης περιελάμβανε αρχικώς μηχανική απομάκρυνση των εναποθέσεων με βουρτσάκια τιτανίου. Στη συνέχεια, έπειτα από τυχαιοποίηση, σε 10 ασθενείς εφαρμόστηκε επιπρόσθετη εφαρμογή αεροστίλβωσης με κόκκους ερυθριτόλης (ομάδα ΑFL) ενώ στους υπόλοιπους 9 ασθενείς πραγματοποιήθηκε συμπληρωματική λείανση των σπειρών (ομάδα ΙΡΡ). Οι κλινικές παράμετροι καταγράφηκαν κατά την αρχική εξέταση, 6 εβδομάδες μετά τη μη χειρουργική και 3 μήνες μετά τη χειρουργική θεραπεία. Στις ίδιες χρονικές στιγμές πραγματοποιήθηκε λήψη μικροβιολογικών δειγμάτων για την ανίχνευση και ποσοτικοποίηση πέντε περιοδοντοπαθογόνων μικροβίων (Porphyromonas gingivalis, Tannerella forsythia, Prevotella intermedia, Fusobacterium nucleatum and Campylobacter rectus) με την εφαρμογή αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης με τη χρήση μοριακών ανιχνευτών. Παράλληλα, στους ασθενείς της ομάδας υγιών εμφυτευμάτων κατά την αρχική κλινική εξέταση πραγματοποιήθηκε η συλλογή των κλινικών παραμέτρων και μικροβιολογικών δειγμάτων και στη συνέχεια υπερουλική απομάκρυνση των εναποθέσεων με την εφαρμογή αεροστίλβωσης. Ακολούθησε επανεξέταση μετά από 3 μήνες. Αποτελέσματα: Ο δείκτης πλάκας ήταν μειωμένος καθόλη τη διάρκεια της μελέτης, σε όλες τις ομάδες. Η μη χειρουργική θεραπεία απέτυχε να ικανοποιήσει τα κριτήρια ολοκλήρωσης της θεραπείας περιεμφυτευματίτιδας (απουσία θυλάκων ≤ 5 χιλ. με ≤ 1 επιφάνεια με σημειακή αιμορραγία σύμφωνα με το δείκτη ΜΒΙ και απουσία πυορροής) κατά την επανεξέταση, 6 εβδομάδες μετά από τη θεραπεία. Η χειρουργική θεραπεία οδήγησε σε βελτίωση των κλινικών παραμέτρων. Παρατηρήθηκε μείωση του βάθους θυλάκου και στις δύο ομάδες κατά 1.3 χιλ. σε σχέση με τα προεγχειρητικά βάθη θυλάκων των 5.7 χιλ. και 5.3 χιλ. που καταγράφηκαν στις ομάδες AFL και ΙΡΡ, αντίστοιχα. Επιπλέον, παρατηρήθηκε σημαντική μείωση των δεικτών αιμορραγίας (ΜΒΙ, ΒοΡ) και πυορροής (SoP). Τα κριτήρια ολοκλήρωσης της θεραπείας επιτεύχθηκαν στο 52.63% των εμφυτευμάτων που έλαβαν χειρουργική θεραπεία και συγκεκριμένα σε 5/10 εμφυτεύματα στην ομάδα ΑFL και 5/9 εμφυτεύματα στην ομάδα ΙΡΡ. Σε ό.τι αφορά τις μικροβιολογικές παραμέτρους, η μη χειρουργική θεραπεία δεν οδήγησε σε σημαντικές μεταβολές της ποσότητας των υπό μελέτη μικροβίων. Αντίθετα, 3 μήνες μετά την εφαρμογή χειρουργικής θεραπείας παρατηρήθηκε σημαντική ελάττωση του αριθμού των μικροβίων του κόκκινου συμπλέγματος (P. gingivalis, T. forsythia) σε σχέση με την επανεξέταση των 6 εβδομάδων, ενώ σημαντική μείωση των επιπέδων του F. nucleatum σημειώθηκε μόνο στην ομάδα ΙΡΡ. Παρόλα αυτά δεν παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ των ομάδων για κανένα από τα υπό μελέτη μικρόβια. Επιπρόσθετα, 3 μήνες μετεγχειρητικά τα επίπεδα των P. gingivalis, T. forsythia και P. intermedia δε διέφεραν μεταξύ των ομάδων παρέμβασης (AFL, IPP) και της ομάδας των υγιών εμφυτευμάτων, ενώ όμοια επίπεδα του C. rectus παρατηρήθαν μόνο μεταξύ των ομάδων AFL και υγιών εμφυτευμάτων. Δεν καταγράφηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες και ο βαθμός ικανοποίησης των ασθενών ήταν υψηλός και στις δύο ομάδες. Στατιστικά σημαντικά υψηλότερο αίσθημα οιδήματος κατά την πρώτη εβδομάδα μετεγχειρητικά αναφέρθηκε από τους ασθενείς μετά την εφαρμογή αεροστίλβωσης. Συμπεράσματα: Η εφαρμογή αεροστίλβωσης ή λείανσης των σπειρών οδηγεί σε σημαντική βελτίωση των κλινικών και μικροβιολογικών παραμέτρων, 3 μήνες μετά τη χειρουργική θεραπεία περιεμφυτευματίτιδας, χωρίς να παρατηρείται διαφορά μεταξύ των ομάδων. Μετεγχειρητικά, το μικροβιακό προφίλ των υπό μελέτη περιοδοντοπαθογόνων μικροβίων προσομοιάζει αυτό των υγιών εμφυτευμάτων. Ωστόσο, και τα δύο θεραπευτικά πρωτόκολλα εμφανίζουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα στην επίτευξη του θεραπευτικού στόχου.","Aim: To compare the 3-month clinical and microbiological changes following 2 different surgical treatment modalities of peri-implantitis, one with the adjunctive application of an erythritol air-abrasive device and the other with implantoplasty. Secondarily, comparison of the microbial profile of 5 key periodontal pathogens between healthy implants and implants with peri-implantitis before and after treatment was performed. Patients’ satisfaction following the two surgical modalities was also evaluated. Materials and methods: A randomized -controlled clinical trial was carried out in 19 non-smoking subjects (19 implants) diagnosed with peri-implantitis (intervention group). A control group of 20 non-smokers (20 implants) with implants diagnosed with peri-implant health was also recruited and followed-up during the same observation period. Patients in the test group received a first step of non-surgical debridement. At the 6-week evaluation, implants not fulfilling therapy endpoints, defined by the composite outcome including presence of probing depths (PPD) ≤5 mm with no more than one site exhibiting bleeding on probing presented as a single spot [modified bleeding index (MBI) score 1] and absence of suppuration (SoP), underwent resective surgical therapy. Implant surface decontamination protocol included mechanical debridement with the use of titanium brushes and the subsequent application of an erythritol-based air abrasive device (AFL group) or implantoplasty (IPP group), based on a randomization list. Patients in the control group underwent supragingival professional mechanical plaque removal with the application of erythritol-based air abrasion at the baseline examination. Clinical and microbiological outcomes were evaluated at baseline, 6 weeks after non-surgical therapy and 3 months post-surgery for the test group (diseased implants) and at baseline and the 3-month evaluation for the control group (healthy implants). Microbial analysis was performed for the detection and quantification of 5 periopathogens (Porphyromonas gingivalis, Tannerella forsythia, Prevotella intermedia, Fusobacterium nucleatum and Campylobacter rectus) using quantitative real-time polymerase chain reaction. Results: Plaque index remained low in both groups during the study period. Following non surgical step, therapy endpoints were not reached for any of the diseased implants. At the 6 week re-evaluation, no differences in mean microbial counts for the investigated microbial species were found compared to baseline levels. 3 months after surgical therapy, both groups exhibited statistically significant improvements in clinical measurements. The median PPD reduction (ΔPPD) in both groups was 1.3 mm from a pre-surgical value of 5.7 mm and 5.3 mm for AFL and IPP, respectively. A decrease in bleeding scores in terms of MBI, %BoP and number of sites per implant with BoP, and a decrease in SoP was also recorded, without significant differences between the groups. Short-term treatment success (defined as PPD≤ 5 mm, up to 1 site with MBI score 1, absence of SoP) was obtained in 52.63% of all implants (10/19 implants) and accounted to 5/10 in the AFL and 5/9 implants in the IPP group. At the 3-month follow-up, both surgical interventions significantly reduced P. gingivalis and T. forsythia counts compared to the 6-weeks reevaluation. Additionally, a significant decrease in F. nucleatum counts was observed only after IPP. However, no significant intergroup differences were found. Post-treatment mean counts of red complex bacteria and P.intermedia of both groups and C.rectus only for the AFL group, were at comparable levels to the heathy control group. No adverse events were noted. Patient satisfaction was high in both groups, although patients in the AFL group reported a statistically significant increased sensation of swelling during the first week following surgical debridement. Conclusions: Within the limitations of the short term observation period and the small sample size, both surgical decontamination protocols seem to significantly and equally improve peri-implant clinical parameters at the 3-month follow-up. Following surgical therapy, a shift towards a microbiological profile similar to that of the healthy control group was reported for both intervention groups. Irrespective of the decontamination protocol employed, treatment success is challenging to achieve."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Comparison of adjunctive application of implantoplasty or an erythritol air-abrasive device in the surgical treatment of peri-implantitis. Preliminary 3-month clinical and microbiological results of an ongoing randomized clinical trial."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσαντίλα Σωτηρία","Tsantila Sotiria"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης είναι η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της επιπρόσθετης εφαρμογής αεροστίλβωσης ή λείανσης των σπειρών στη χειρουργική θεραπεία της περιεμφυτευματίτιδας, όπως απεικονίζεται από τις μεταβολές των κλινικών και μικροβιολογικών παραμέτρων σε διάστημα παρακολούθησης τριών μηνών μετεγχειρητικά. Δευτερευόντως, στόχος της μελέτης είναι να πραγματοποιηθεί σύγκριση των μικροβιολογικών παραμέτρων των χειρουργικά θεραπευμένων περιεμφυτευματικών ιστών με αυτές των υγιών εμφυτευμάτων. Υλικά και μέθοδοι: Συνολικά 19 μη καπνιστές με περιεμφυτευματίτιδα και 20 ασθενείς με υγιείς περιεμφυτευματικούς ιστούς συμπεριελήφθησαν στην κλινική μελέτη. Οι ασθενείς με τα νοσούντα εμφυτεύματα έλαβαν αρχικά μη χειρουργική και κατόπιν χειρουργική θεραπεία με την εφαρμογή αφαιρετικής τεχνικής. Το πρωτόκολλο απολύμανσης περιελάμβανε αρχικώς μηχανική απομάκρυνση των εναποθέσεων με βουρτσάκια τιτανίου. Στη συνέχεια, έπειτα από τυχαιοποίηση, σε 10 ασθενείς εφαρμόστηκε επιπρόσθετη εφαρμογή αεροστίλβωσης με κόκκους ερυθριτόλης (ομάδα ΑFL) ενώ στους υπόλοιπους 9 ασθενείς πραγματοποιήθηκε συμπληρωματική λείανση των σπειρών (ομάδα ΙΡΡ). Οι κλινικές παράμετροι καταγράφηκαν κατά την αρχική εξέταση, 6 εβδομάδες μετά τη μη χειρουργική και 3 μήνες μετά τη χειρουργική θεραπεία. Στις ίδιες χρονικές στιγμές πραγματοποιήθηκε λήψη μικροβιολογικών δειγμάτων για την ανίχνευση και ποσοτικοποίηση πέντε περιοδοντοπαθογόνων μικροβίων (Porphyromonas gingivalis, Tannerella forsythia, Prevotella intermedia, Fusobacterium nucleatum and Campylobacter rectus) με την εφαρμογή αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης με τη χρήση μοριακών ανιχνευτών. Παράλληλα, στους ασθενείς της ομάδας υγιών εμφυτευμάτων κατά την αρχική κλινική εξέταση πραγματοποιήθηκε η συλλογή των κλινικών παραμέτρων και μικροβιολογικών δειγμάτων και στη συνέχεια υπερουλική απομάκρυνση των εναποθέσεων με την εφαρμογή αεροστίλβωσης. Ακολούθησε επανεξέταση μετά από 3 μήνες. Αποτελέσματα: Ο δείκτης πλάκας ήταν μειωμένος καθόλη τη διάρκεια της μελέτης, σε όλες τις ομάδες. Η μη χειρουργική θεραπεία απέτυχε να ικανοποιήσει τα κριτήρια ολοκλήρωσης της θεραπείας περιεμφυτευματίτιδας (απουσία θυλάκων ≤ 5 χιλ. με ≤ 1 επιφάνεια με σημειακή αιμορραγία σύμφωνα με το δείκτη ΜΒΙ και απουσία πυορροής) κατά την επανεξέταση, 6 εβδομάδες μετά από τη θεραπεία. Η χειρουργική θεραπεία οδήγησε σε βελτίωση των κλινικών παραμέτρων. Παρατηρήθηκε μείωση του βάθους θυλάκου και στις δύο ομάδες κατά 1.3 χιλ. σε σχέση με τα προεγχειρητικά βάθη θυλάκων των 5.7 χιλ. και 5.3 χιλ. που καταγράφηκαν στις ομάδες AFL και ΙΡΡ, αντίστοιχα. Επιπλέον, παρατηρήθηκε σημαντική μείωση των δεικτών αιμορραγίας (ΜΒΙ, ΒοΡ) και πυορροής (SoP). Τα κριτήρια ολοκλήρωσης της θεραπείας επιτεύχθηκαν στο 52.63% των εμφυτευμάτων που έλαβαν χειρουργική θεραπεία και συγκεκριμένα σε 5/10 εμφυτεύματα στην ομάδα ΑFL και 5/9 εμφυτεύματα στην ομάδα ΙΡΡ. Σε ό.τι αφορά τις μικροβιολογικές παραμέτρους, η μη χειρουργική θεραπεία δεν οδήγησε σε σημαντικές μεταβολές της ποσότητας των υπό μελέτη μικροβίων. Αντίθετα, 3 μήνες μετά την εφαρμογή χειρουργικής θεραπείας παρατηρήθηκε σημαντική ελάττωση του αριθμού των μικροβίων του κόκκινου συμπλέγματος (P. gingivalis, T. forsythia) σε σχέση με την επανεξέταση των 6 εβδομάδων, ενώ σημαντική μείωση των επιπέδων του F. nucleatum σημειώθηκε μόνο στην ομάδα ΙΡΡ. Παρόλα αυτά δεν παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ των ομάδων για κανένα από τα υπό μελέτη μικρόβια. Επιπρόσθετα, 3 μήνες μετεγχειρητικά τα επίπεδα των P. gingivalis, T. forsythia και P. intermedia δε διέφεραν μεταξύ των ομάδων παρέμβασης (AFL, IPP) και της ομάδας των υγιών εμφυτευμάτων, ενώ όμοια επίπεδα του C. rectus παρατηρήθαν μόνο μεταξύ των ομάδων AFL και υγιών εμφυτευμάτων. Δεν καταγράφηκαν ανεπιθύμητες ενέργειες και ο βαθμός ικανοποίησης των ασθενών ήταν υψηλός και στις δύο ομάδες. Στατιστικά σημαντικά υψηλότερο αίσθημα οιδήματος κατά την πρώτη εβδομάδα μετεγχειρητικά αναφέρθηκε από τους ασθενείς μετά την εφαρμογή αεροστίλβωσης. Συμπεράσματα: Η εφαρμογή αεροστίλβωσης ή λείανσης των σπειρών οδηγεί σε σημαντική βελτίωση των κλινικών και μικροβιολογικών παραμέτρων, 3 μήνες μετά τη χειρουργική θεραπεία περιεμφυτευματίτιδας, χωρίς να παρατηρείται διαφορά μεταξύ των ομάδων. Μετεγχειρητικά, το μικροβιακό προφίλ των υπό μελέτη περιοδοντοπαθογόνων μικροβίων προσομοιάζει αυτό των υγιών εμφυτευμάτων. Ωστόσο, και τα δύο θεραπευτικά πρωτόκολλα εμφανίζουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα στην επίτευξη του θεραπευτικού στόχου.","Aim: To compare the 3-month clinical and microbiological changes following 2 different surgical treatment modalities of peri-implantitis, one with the adjunctive application of an erythritol air-abrasive device and the other with implantoplasty. Secondarily, comparison of the microbial profile of 5 key periodontal pathogens between healthy implants and implants with peri-implantitis before and after treatment was performed. Patients’ satisfaction following the two surgical modalities was also evaluated. Materials and methods: A randomized -controlled clinical trial was carried out in 19 non-smoking subjects (19 implants) diagnosed with peri-implantitis (intervention group). A control group of 20 non-smokers (20 implants) with implants diagnosed with peri-implant health was also recruited and followed-up during the same observation period. Patients in the test group received a first step of non-surgical debridement. At the 6-week evaluation, implants not fulfilling therapy endpoints, defined by the composite outcome including presence of probing depths (PPD) ≤5 mm with no more than one site exhibiting bleeding on probing presented as a single spot [modified bleeding index (MBI) score 1] and absence of suppuration (SoP), underwent resective surgical therapy. Implant surface decontamination protocol included mechanical debridement with the use of titanium brushes and the subsequent application of an erythritol-based air abrasive device (AFL group) or implantoplasty (IPP group), based on a randomization list. Patients in the control group underwent supragingival professional mechanical plaque removal with the application of erythritol-based air abrasion at the baseline examination. Clinical and microbiological outcomes were evaluated at baseline, 6 weeks after non-surgical therapy and 3 months post-surgery for the test group (diseased implants) and at baseline and the 3-month evaluation for the control group (healthy implants). Microbial analysis was performed for the detection and quantification of 5 periopathogens (Porphyromonas gingivalis, Tannerella forsythia, Prevotella intermedia, Fusobacterium nucleatum and Campylobacter rectus) using quantitative real-time polymerase chain reaction. Results: Plaque index remained low in both groups during the study period. Following non surgical step, therapy endpoints were not reached for any of the diseased implants. At the 6 week re-evaluation, no differences in mean microbial counts for the investigated microbial species were found compared to baseline levels. 3 months after surgical therapy, both groups exhibited statistically significant improvements in clinical measurements. The median PPD reduction (ΔPPD) in both groups was 1.3 mm from a pre-surgical value of 5.7 mm and 5.3 mm for AFL and IPP, respectively. A decrease in bleeding scores in terms of MBI, %BoP and number of sites per implant with BoP, and a decrease in SoP was also recorded, without significant differences between the groups. Short-term treatment success (defined as PPD≤ 5 mm, up to 1 site with MBI score 1, absence of SoP) was obtained in 52.63% of all implants (10/19 implants) and accounted to 5/10 in the AFL and 5/9 implants in the IPP group. At the 3-month follow-up, both surgical interventions significantly reduced P. gingivalis and T. forsythia counts compared to the 6-weeks reevaluation. Additionally, a significant decrease in F. nucleatum counts was observed only after IPP. However, no significant intergroup differences were found. Post-treatment mean counts of red complex bacteria and P.intermedia of both groups and C.rectus only for the AFL group, were at comparable levels to the heathy control group. No adverse events were noted. Patient satisfaction was high in both groups, although patients in the AFL group reported a statistically significant increased sensation of swelling during the first week following surgical debridement. Conclusions: Within the limitations of the short term observation period and the small sample size, both surgical decontamination protocols seem to significantly and equally improve peri-implant clinical parameters at the 3-month follow-up. Following surgical therapy, a shift towards a microbiological profile similar to that of the healthy control group was reported for both intervention groups. Irrespective of the decontamination protocol employed, treatment success is challenging to achieve."],"dc:identifier":["uoadl:3406203","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3406203"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Comparison of adjunctive application of implantoplasty or an erythritol air-abrasive device in the surgical treatment of peri-implantitis. Preliminary 3-month clinical and microbiological results of an ongoing randomized clinical trial."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:58Z"}