{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3407837"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3407837","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Preoperative embolization in the management of Solitary Fibrous Tumors of the CNS","abstract":"Υλικό: Οι Μονήρεις Ινώδεις Όγκοι (SFTs) στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ) αποτελούν σπάνιο τύπο ινώδους νεόπλασμα που παρουσιάζει σημαντικές διαγνωστικές και θεραπευτικές προκλήσεις. Αυτοί οι όγκοι αποτελούν λιγότερο από το 1% όλων των SFTs, προέρχονται συνήθως από τα μήνιγγες, τον νωτιαίο μυελό και τα κρανιακά νεύρα. Είναι ιδιαιτέρως αγγειοβριθείς όγκοι που εμφανίζονται σε ποικίλες και συχνά περίπλοκες τοποθεσίες εντός του ΚΝΣ, καθιστώντας συχνά την πλήρη χειρουργική αφαίρεση τους ανέφικτη. Η ποικίλη αγγειοβρίθεια των SFTs επηρεάζει σημαντικά τις συμπληρωματικές δυνατές επιλογές θεραπείας, ιδιαίτερα αυτή του προεγχειρητικού εμβολισμού. Αυτή η τεχνική, χρησιμοποιείται συχνά για αγγειοβριθείς όγκους και λειτουργεί ως συμπληρωματική της χειρουργικής. Στοχεύει στη μείωση της αιματικής παροχής του όγκου, διευκολύνοντας έτσι την χειρουργική αφαίρεση. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη αιμορραγία, μικρότερη διάρκεια χειρουργείου και μείωση της θνησιμότητας και της θνητότητας που σχετίζεται με τη χειρουργική διαχείριση του νευρικού και αγγειακού ιστού. Μέθοδοι: Διεξήχθη μια εστιασμένη ανασκόπηση βάσει PRISMA και χρησιμοποιώντας την PubMed, επιλέγοντας μελέτες των τελευταίων 11 ετών που αναλύουν τον προεγχειρητικό εμβολισμό για SFTs του ΚΝΣ. Άρθρα που συζητούσαν μη σχετικές διαδικασίες ή άλλους τύπους όγκων αποκλείστηκαν. Οι επιλεγμένες μελέτες κατηγοριοποιήθηκαν περαιτέρω σε τρεις ομάδες βάσει των περιοχών του ΚΝΣ που εμπλέκονται, αντανακλώντας τις διακριτές ιδιότητές τους και τις αντίστοιχες τεχνικές εμβολισμού που χρησιμοποιήθηκαν (Ενδογκεφαλικά/Σπονδυλικά/Κογχικά). Αποτελέσματα: Ο προεγχειρητικός εμβολισμός, χρησιμοποιώντας κυρίως παράγοντες όπως το Onyx, φαίνεται να έχει δυνατότητα μείωσης των περιεγχειρητικών κινδύνων μαλακώνοντας τους όγκους και μειώνοντας την αγγειοποίηση. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα διαφέρει αρκετά ανάλογα με το μέγεθος, τη θέση και την αγγειακή πολυπλοκότητα του όγκου. Η ατελής αφαίρεση της αγγείωσης του όγκου, οι όγκοι με κυρίαρχη τροφοδότηση από τις αρτηρίες την έσω καρωτίδα και την σπονδυλοβασική και τα πολλαπλά μικρά σύνθετα τροφοφόρα παρουσίασαν μόνο περιθωριακά αποτελέσματα ενώ συνοδεύονταν επίσης από αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών. Οι τροποποιημένες τεχνικές προστασίας με μπαλόνι και ο διακρανιακός ή διαμυελικός εμβολισμός αντίστοιχα στα υβριδικά χειρουργικά δωμάτια έχουν τη δυνατότητα να μειώσουν αυτόν τον κίνδυνο, αλλά απαιτούνται μελέτες με μεγαλύτερα δείγματα. Συμπεράσματα: Ο προεγχειρητικός εμβολισμός φαίνεται υποσχόμενος για τη βελτίωση των χειρουργικών αποτελεσμάτων στα SFTs του ΚΝΣ αλλά απαιτεί μια προσαρμοσμένη και εξατομικευμένη προσέγγιση για την αντιμετώπιση των μοναδικών χαρακτηριστικών κάθε περίπτωσης. Επιπλέον έρευνα είναι απαραίτητη για τη βελτίωση των τεχνικών εμβολισμού και την καθιέρωση εξατομικευμένων πρωτοκόλλων που επικεντρώνονται κυρίως στο μέγεθος και τη θέση του όγκου, ενσωματώνοντας μια λεπτομερή αγγειογραφική αξιολόγηση των διακριτών αγγειακών μοτίβων για την ενίσχυση της μακροχρόνιας επιτυχίας αυτής της στρατηγικής θεραπείας.","abstract_html":"Υλικό: Οι Μονήρεις Ινώδεις Όγκοι (SFTs) στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ) αποτελούν σπάνιο τύπο ινώδους νεόπλασμα που παρουσιάζει σημαντικές διαγνωστικές και θεραπευτικές προκλήσεις. Αυτοί οι όγκοι αποτελούν λιγότερο από το 1% όλων των SFTs, προέρχονται συνήθως από τα μήνιγγες, τον νωτιαίο μυελό και τα κρανιακά νεύρα. Είναι ιδιαιτέρως αγγειοβριθείς όγκοι που εμφανίζονται σε ποικίλες και συχνά περίπλοκες τοποθεσίες εντός του ΚΝΣ, καθιστώντας συχνά την πλήρη χειρουργική αφαίρεση τους ανέφικτη. Η ποικίλη αγγειοβρίθεια των SFTs επηρεάζει σημαντικά τις συμπληρωματικές δυνατές επιλογές θεραπείας, ιδιαίτερα αυτή του προεγχειρητικού εμβολισμού. Αυτή η τεχνική, χρησιμοποιείται συχνά για αγγειοβριθείς όγκους και λειτουργεί ως συμπληρωματική της χειρουργικής. Στοχεύει στη μείωση της αιματικής παροχής του όγκου, διευκολύνοντας έτσι την χειρουργική αφαίρεση. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη αιμορραγία, μικρότερη διάρκεια χειρουργείου και μείωση της θνησιμότητας και της θνητότητας που σχετίζεται με τη χειρουργική διαχείριση του νευρικού και αγγειακού ιστού. Μέθοδοι: Διεξήχθη μια εστιασμένη ανασκόπηση βάσει PRISMA και χρησιμοποιώντας την PubMed, επιλέγοντας μελέτες των τελευταίων 11 ετών που αναλύουν τον προεγχειρητικό εμβολισμό για SFTs του ΚΝΣ. Άρθρα που συζητούσαν μη σχετικές διαδικασίες ή άλλους τύπους όγκων αποκλείστηκαν. Οι επιλεγμένες μελέτες κατηγοριοποιήθηκαν περαιτέρω σε τρεις ομάδες βάσει των περιοχών του ΚΝΣ που εμπλέκονται, αντανακλώντας τις διακριτές ιδιότητές τους και τις αντίστοιχες τεχνικές εμβολισμού που χρησιμοποιήθηκαν (Ενδογκεφαλικά/Σπονδυλικά/Κογχικά). Αποτελέσματα: Ο προεγχειρητικός εμβολισμός, χρησιμοποιώντας κυρίως παράγοντες όπως το Onyx, φαίνεται να έχει δυνατότητα μείωσης των περιεγχειρητικών κινδύνων μαλακώνοντας τους όγκους και μειώνοντας την αγγειοποίηση. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα διαφέρει αρκετά ανάλογα με το μέγεθος, τη θέση και την αγγειακή πολυπλοκότητα του όγκου. Η ατελής αφαίρεση της αγγείωσης του όγκου, οι όγκοι με κυρίαρχη τροφοδότηση από τις αρτηρίες την έσω καρωτίδα και την σπονδυλοβασική και τα πολλαπλά μικρά σύνθετα τροφοφόρα παρουσίασαν μόνο περιθωριακά αποτελέσματα ενώ συνοδεύονταν επίσης από αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών. Οι τροποποιημένες τεχνικές προστασίας με μπαλόνι και ο διακρανιακός ή διαμυελικός εμβολισμός αντίστοιχα στα υβριδικά χειρουργικά δωμάτια έχουν τη δυνατότητα να μειώσουν αυτόν τον κίνδυνο, αλλά απαιτούνται μελέτες με μεγαλύτερα δείγματα. Συμπεράσματα: Ο προεγχειρητικός εμβολισμός φαίνεται υποσχόμενος για τη βελτίωση των χειρουργικών αποτελεσμάτων στα SFTs του ΚΝΣ αλλά απαιτεί μια προσαρμοσμένη και εξατομικευμένη προσέγγιση για την αντιμετώπιση των μοναδικών χαρακτηριστικών κάθε περίπτωσης. Επιπλέον έρευνα είναι απαραίτητη για τη βελτίωση των τεχνικών εμβολισμού και την καθιέρωση εξατομικευμένων πρωτοκόλλων που επικεντρώνονται κυρίως στο μέγεθος και τη θέση του όγκου, ενσωματώνοντας μια λεπτομερή αγγειογραφική αξιολόγηση των διακριτών αγγειακών μοτίβων για την ενίσχυση της μακροχρόνιας επιτυχίας αυτής της στρατηγικής θεραπείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Κοκκινοπλίτης Μιχαήλ","Kokkinoplitis Michail"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:29:58Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3407837"],"render_values":[{"text":"uoadl:3407837","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3407837","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3407837","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3407837","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κοκκινοπλίτης Μιχαήλ","Kokkinoplitis Michail"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3407837","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3407837"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υλικό: Οι Μονήρεις Ινώδεις Όγκοι (SFTs) στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ) αποτελούν σπάνιο τύπο ινώδους νεόπλασμα που παρουσιάζει σημαντικές διαγνωστικές και θεραπευτικές προκλήσεις. Αυτοί οι όγκοι αποτελούν λιγότερο από το 1% όλων των SFTs, προέρχονται συνήθως από τα μήνιγγες, τον νωτιαίο μυελό και τα κρανιακά νεύρα. Είναι ιδιαιτέρως αγγειοβριθείς όγκοι που εμφανίζονται σε ποικίλες και συχνά περίπλοκες τοποθεσίες εντός του ΚΝΣ, καθιστώντας συχνά την πλήρη χειρουργική αφαίρεση τους ανέφικτη. Η ποικίλη αγγειοβρίθεια των SFTs επηρεάζει σημαντικά τις συμπληρωματικές δυνατές επιλογές θεραπείας, ιδιαίτερα αυτή του προεγχειρητικού εμβολισμού. Αυτή η τεχνική, χρησιμοποιείται συχνά για αγγειοβριθείς όγκους και λειτουργεί ως συμπληρωματική της χειρουργικής. Στοχεύει στη μείωση της αιματικής παροχής του όγκου, διευκολύνοντας έτσι την χειρουργική αφαίρεση. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη αιμορραγία, μικρότερη διάρκεια χειρουργείου και μείωση της θνησιμότητας και της θνητότητας που σχετίζεται με τη χειρουργική διαχείριση του νευρικού και αγγειακού ιστού. Μέθοδοι: Διεξήχθη μια εστιασμένη ανασκόπηση βάσει PRISMA και χρησιμοποιώντας την PubMed, επιλέγοντας μελέτες των τελευταίων 11 ετών που αναλύουν τον προεγχειρητικό εμβολισμό για SFTs του ΚΝΣ. Άρθρα που συζητούσαν μη σχετικές διαδικασίες ή άλλους τύπους όγκων αποκλείστηκαν. Οι επιλεγμένες μελέτες κατηγοριοποιήθηκαν περαιτέρω σε τρεις ομάδες βάσει των περιοχών του ΚΝΣ που εμπλέκονται, αντανακλώντας τις διακριτές ιδιότητές τους και τις αντίστοιχες τεχνικές εμβολισμού που χρησιμοποιήθηκαν (Ενδογκεφαλικά/Σπονδυλικά/Κογχικά). Αποτελέσματα: Ο προεγχειρητικός εμβολισμός, χρησιμοποιώντας κυρίως παράγοντες όπως το Onyx, φαίνεται να έχει δυνατότητα μείωσης των περιεγχειρητικών κινδύνων μαλακώνοντας τους όγκους και μειώνοντας την αγγειοποίηση. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα διαφέρει αρκετά ανάλογα με το μέγεθος, τη θέση και την αγγειακή πολυπλοκότητα του όγκου. Η ατελής αφαίρεση της αγγείωσης του όγκου, οι όγκοι με κυρίαρχη τροφοδότηση από τις αρτηρίες την έσω καρωτίδα και την σπονδυλοβασική και τα πολλαπλά μικρά σύνθετα τροφοφόρα παρουσίασαν μόνο περιθωριακά αποτελέσματα ενώ συνοδεύονταν επίσης από αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών. Οι τροποποιημένες τεχνικές προστασίας με μπαλόνι και ο διακρανιακός ή διαμυελικός εμβολισμός αντίστοιχα στα υβριδικά χειρουργικά δωμάτια έχουν τη δυνατότητα να μειώσουν αυτόν τον κίνδυνο, αλλά απαιτούνται μελέτες με μεγαλύτερα δείγματα. Συμπεράσματα: Ο προεγχειρητικός εμβολισμός φαίνεται υποσχόμενος για τη βελτίωση των χειρουργικών αποτελεσμάτων στα SFTs του ΚΝΣ αλλά απαιτεί μια προσαρμοσμένη και εξατομικευμένη προσέγγιση για την αντιμετώπιση των μοναδικών χαρακτηριστικών κάθε περίπτωσης. Επιπλέον έρευνα είναι απαραίτητη για τη βελτίωση των τεχνικών εμβολισμού και την καθιέρωση εξατομικευμένων πρωτοκόλλων που επικεντρώνονται κυρίως στο μέγεθος και τη θέση του όγκου, ενσωματώνοντας μια λεπτομερή αγγειογραφική αξιολόγηση των διακριτών αγγειακών μοτίβων για την ενίσχυση της μακροχρόνιας επιτυχίας αυτής της στρατηγικής θεραπείας.","Background: Solitary Fibrous Tumors (SFTs) in the Central Nervous System (CNS) are a rare type of fibroblastic neoplasm that present significant diagnostic and therapeutic challenges. These tumors, accounting for less than 1% of all SFTs, typically arise from the meninges, spinal cord, and cranial nerves. They are highly vascular tumors appearing in diverse and often complex locations within the CNS often making complete surgical excision not feasible. The variable vascularity of SFTs significantly influences complementary possible treatment options, particularly preoperative embolization. This technique, commonly used for hypervascular tumors, serves as an adjunct to surgery. It aims to decrease the tumor's blood supply, thus facilitating safer surgical resections. This can lead to reduced bleeding, shorter surgery time, and lower morbidity and mortality associated with the surgical management of neural tissue and vascular structures. Methods: We conducted a focused review using PubMed, selecting studies from the last 11 years that discussed preoperative embolization for CNS SFTs. Articles discussing unrelated procedures or other tumor types were excluded. The selected studies were further categorized into three groups based on the CNS regions involved, reflecting their distinct properties and the corresponding embolization techniques used(Intracranial/Spinal/Orbital). Results: Preoperative embolization, primarily using agents like Onyx, shows potential in reducing perioperative risks by softening tumors and decreasing vascularity. However, effectiveness varies a lot with the tumor's size, location and vascular complexity. Incomplete devascularasation of the tumor, ICA/VB-dominant SFTs and multiple small complex feeders presented to yield only marginal results while also carried an increased risk of complications. Modified Balloon Protection Techniques and intra-operative transcranial or transpedicular embolization respectively in the hybrid operating rooms are able to minimize that risk but studies with bigger samples are needed. Conclusion: Preoperative embolization shows promising results for improving surgical outcomes in CNS SFTs but demands a customized and tailored approach to address the unique characteristics of each case. Additional research is essential to refine embolization techniques and establish individualized protocols that primarily focus on tumor size and location, integrating a comprehensive angiographic examination of distinct vascular patterns to enhance the long-term success of this treatment strategy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Preoperative embolization in the management of Solitary Fibrous Tumors of the CNS"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κοκκινοπλίτης Μιχαήλ","Kokkinoplitis Michail"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Υλικό: Οι Μονήρεις Ινώδεις Όγκοι (SFTs) στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ) αποτελούν σπάνιο τύπο ινώδους νεόπλασμα που παρουσιάζει σημαντικές διαγνωστικές και θεραπευτικές προκλήσεις. Αυτοί οι όγκοι αποτελούν λιγότερο από το 1% όλων των SFTs, προέρχονται συνήθως από τα μήνιγγες, τον νωτιαίο μυελό και τα κρανιακά νεύρα. Είναι ιδιαιτέρως αγγειοβριθείς όγκοι που εμφανίζονται σε ποικίλες και συχνά περίπλοκες τοποθεσίες εντός του ΚΝΣ, καθιστώντας συχνά την πλήρη χειρουργική αφαίρεση τους ανέφικτη. Η ποικίλη αγγειοβρίθεια των SFTs επηρεάζει σημαντικά τις συμπληρωματικές δυνατές επιλογές θεραπείας, ιδιαίτερα αυτή του προεγχειρητικού εμβολισμού. Αυτή η τεχνική, χρησιμοποιείται συχνά για αγγειοβριθείς όγκους και λειτουργεί ως συμπληρωματική της χειρουργικής. Στοχεύει στη μείωση της αιματικής παροχής του όγκου, διευκολύνοντας έτσι την χειρουργική αφαίρεση. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη αιμορραγία, μικρότερη διάρκεια χειρουργείου και μείωση της θνησιμότητας και της θνητότητας που σχετίζεται με τη χειρουργική διαχείριση του νευρικού και αγγειακού ιστού. Μέθοδοι: Διεξήχθη μια εστιασμένη ανασκόπηση βάσει PRISMA και χρησιμοποιώντας την PubMed, επιλέγοντας μελέτες των τελευταίων 11 ετών που αναλύουν τον προεγχειρητικό εμβολισμό για SFTs του ΚΝΣ. Άρθρα που συζητούσαν μη σχετικές διαδικασίες ή άλλους τύπους όγκων αποκλείστηκαν. Οι επιλεγμένες μελέτες κατηγοριοποιήθηκαν περαιτέρω σε τρεις ομάδες βάσει των περιοχών του ΚΝΣ που εμπλέκονται, αντανακλώντας τις διακριτές ιδιότητές τους και τις αντίστοιχες τεχνικές εμβολισμού που χρησιμοποιήθηκαν (Ενδογκεφαλικά/Σπονδυλικά/Κογχικά). Αποτελέσματα: Ο προεγχειρητικός εμβολισμός, χρησιμοποιώντας κυρίως παράγοντες όπως το Onyx, φαίνεται να έχει δυνατότητα μείωσης των περιεγχειρητικών κινδύνων μαλακώνοντας τους όγκους και μειώνοντας την αγγειοποίηση. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα διαφέρει αρκετά ανάλογα με το μέγεθος, τη θέση και την αγγειακή πολυπλοκότητα του όγκου. Η ατελής αφαίρεση της αγγείωσης του όγκου, οι όγκοι με κυρίαρχη τροφοδότηση από τις αρτηρίες την έσω καρωτίδα και την σπονδυλοβασική και τα πολλαπλά μικρά σύνθετα τροφοφόρα παρουσίασαν μόνο περιθωριακά αποτελέσματα ενώ συνοδεύονταν επίσης από αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών. Οι τροποποιημένες τεχνικές προστασίας με μπαλόνι και ο διακρανιακός ή διαμυελικός εμβολισμός αντίστοιχα στα υβριδικά χειρουργικά δωμάτια έχουν τη δυνατότητα να μειώσουν αυτόν τον κίνδυνο, αλλά απαιτούνται μελέτες με μεγαλύτερα δείγματα. Συμπεράσματα: Ο προεγχειρητικός εμβολισμός φαίνεται υποσχόμενος για τη βελτίωση των χειρουργικών αποτελεσμάτων στα SFTs του ΚΝΣ αλλά απαιτεί μια προσαρμοσμένη και εξατομικευμένη προσέγγιση για την αντιμετώπιση των μοναδικών χαρακτηριστικών κάθε περίπτωσης. Επιπλέον έρευνα είναι απαραίτητη για τη βελτίωση των τεχνικών εμβολισμού και την καθιέρωση εξατομικευμένων πρωτοκόλλων που επικεντρώνονται κυρίως στο μέγεθος και τη θέση του όγκου, ενσωματώνοντας μια λεπτομερή αγγειογραφική αξιολόγηση των διακριτών αγγειακών μοτίβων για την ενίσχυση της μακροχρόνιας επιτυχίας αυτής της στρατηγικής θεραπείας.","Background: Solitary Fibrous Tumors (SFTs) in the Central Nervous System (CNS) are a rare type of fibroblastic neoplasm that present significant diagnostic and therapeutic challenges. These tumors, accounting for less than 1% of all SFTs, typically arise from the meninges, spinal cord, and cranial nerves. They are highly vascular tumors appearing in diverse and often complex locations within the CNS often making complete surgical excision not feasible. The variable vascularity of SFTs significantly influences complementary possible treatment options, particularly preoperative embolization. This technique, commonly used for hypervascular tumors, serves as an adjunct to surgery. It aims to decrease the tumor's blood supply, thus facilitating safer surgical resections. This can lead to reduced bleeding, shorter surgery time, and lower morbidity and mortality associated with the surgical management of neural tissue and vascular structures. Methods: We conducted a focused review using PubMed, selecting studies from the last 11 years that discussed preoperative embolization for CNS SFTs. Articles discussing unrelated procedures or other tumor types were excluded. The selected studies were further categorized into three groups based on the CNS regions involved, reflecting their distinct properties and the corresponding embolization techniques used(Intracranial/Spinal/Orbital). Results: Preoperative embolization, primarily using agents like Onyx, shows potential in reducing perioperative risks by softening tumors and decreasing vascularity. However, effectiveness varies a lot with the tumor's size, location and vascular complexity. Incomplete devascularasation of the tumor, ICA/VB-dominant SFTs and multiple small complex feeders presented to yield only marginal results while also carried an increased risk of complications. Modified Balloon Protection Techniques and intra-operative transcranial or transpedicular embolization respectively in the hybrid operating rooms are able to minimize that risk but studies with bigger samples are needed. Conclusion: Preoperative embolization shows promising results for improving surgical outcomes in CNS SFTs but demands a customized and tailored approach to address the unique characteristics of each case. Additional research is essential to refine embolization techniques and establish individualized protocols that primarily focus on tumor size and location, integrating a comprehensive angiographic examination of distinct vascular patterns to enhance the long-term success of this treatment strategy."],"dc:identifier":["uoadl:3407837","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3407837"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Preoperative embolization in the management of Solitary Fibrous Tumors of the CNS"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:29:58Z"}