{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3407898"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3407898","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκφύλιση χειρουργικής βιοπροσθετικής αορτικής βαλβίδας: Επαναληπτική χειρουργική έναντι διακαθετηριακής αντικατάστασης","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ – ΣΚΟΠΟΣ Η εκφύλιση της χειρουργικής βιοπροσθετικής βαλβίδας αποτελεί μία επικίνδυνη κατάσταση, που αναπόφευκτα θα οδηγήσει στην αναζήτηση αντιμετώπισης με επανεπέμβαση. Με τη ραγδαία εξέλιξη των διακαθετηριακών τεχνικών δίνεται η επιλογή της αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος με ελάχιστα επεμβατικό τρόπο, ιδιαίτερα όσον αφορά τις βιοπροσθετικές βαλβίδες στη θέση της αορτικής, εντούτοις με το εξής ερώτημα να προκύπτει: επαναληπτική χειρουργική αντικατάσταση (re-SAVR) ή διακαθετηριακή αντιμετώπιση (ViV-TAVI); ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Η πλειονότητα των δεδομένων προέρχεται από μελέτες παρατήρησης, ενώ η απουσία τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών περιορίζει την εξαγωγή πληροφοριών επί του θέματος. Ωστόσο, αρκετά αξιόπιστα συμπεράσματα μπορούν να προκύψουν από 7 μετααναλύσεις, που έχουν διεξαχθεί από το 2017 μέχρι και σήμερα. Σε αυτές συμπεριλήφθηκαν συνολικά 21 μελέτες παρατήρησης (αναδρομικές και προοπτικές) από ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Γερμανία και Καναδά συγκαταλέγοντας 18.648 ασθενείς. Οι ασθενείς που είχαν διακαθετηριακά εμφυτευμένη αρχική βιοπροσθετική αορτική βαλβίδα αποκλείστηκαν από τη μελέτη. Επιπλέον, οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν σε αυτούς που υπεβλήθησαν σε ViV-TAVI και σε αυτούς που υπεβλήθησαν σε re-SAVR. Τα πρωτεύοντα κλινικά καταληκτικά σημεία ήταν η συνολική θνητότητα στις 30 ημέρες και μετά τους 3 μήνες, ενώ δευτερευόντως εξετάστηκαν η διάρκεια νοσηλείας, η πιθανότητα ανάγκης εμφύτευσης μόνιμου τεχνητού βηματοδότη και η πιθανότητα επιπλοκών (αγγειακών, ισχαιμικών, αιμορραγικών και νεφρολογικών). Εν τέλει, εξετάστηκαν οι τιμές μέσης διαβαλβιδικής κλίσης πίεσης μετεπεμβατικά, καθώς και η πιθανότητα εμφάνισης παραβαλβιδικής διαφυγής (PVL) και δυσαρμονίας προσθετικής βαλβίδαςασθενούς (PPM). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Συγκεντρωτικά, οι ασθενείς της ομάδας ViV-TAVI είχαν μικρότερη βραχυπρόθεσμη θνητότητα και μικρότερη διάρκεια νοσηλείας, ενώ παρατηρήθηκαν μικρότερα ποσοστά ανάγκης εμφύτευσης μόνιμου τεχνητού βηματοδότη, αιμορραγιών και νεφρολογικών 58 επιπλοκών. Όσον αφορά την ενδιάμεση θνητότητα και τις ισχαιμικές/αγγειακές επιπλοκές δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις δύο τεχνικές. Από την άλλη πλευρά, οι ασθενείς της ομάδας re-SAVR παρουσίασαν μικρότερες τιμές μέσης διαβαλβιδικής κλίσης πίεσης μετεπεμβατικά, καθώς και μικρότερα ποσοστά PVL και PPM. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η ViV-TAVI αποτελεί εξαιρετική εναλλακτική επιλογή για την αντιμετώπιση της εκφύλισης της χειρουργικής βιοπροσθετικής αορτικής βαλβίδας, ιδιαίτερα σε ασθενείς υψηλού χειρουργικού κινδύνου ή μη-χειρουργήσιμους, που συνοδεύεται από μείωση της συνολικής θνητότητας στις 30 ημέρες. Η μελλοντική διενέργεια τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών κρίνεται αναγκαία για την εξαγωγή ακόμα πιο αξιόπιστων συμπερασμάτων.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ – ΣΚΟΠΟΣ Η εκφύλιση της χειρουργικής βιοπροσθετικής βαλβίδας αποτελεί μία επικίνδυνη κατάσταση, που αναπόφευκτα θα οδηγήσει στην αναζήτηση αντιμετώπισης με επανεπέμβαση. Με τη ραγδαία εξέλιξη των διακαθετηριακών τεχνικών δίνεται η επιλογή της αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος με ελάχιστα επεμβατικό τρόπο, ιδιαίτερα όσον αφορά τις βιοπροσθετικές βαλβίδες στη θέση της αορτικής, εντούτοις με το εξής ερώτημα να προκύπτει: επαναληπτική χειρουργική αντικατάσταση (re-SAVR) ή διακαθετηριακή αντιμετώπιση (ViV-TAVI); ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Η πλειονότητα των δεδομένων προέρχεται από μελέτες παρατήρησης, ενώ η απουσία τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών περιορίζει την εξαγωγή πληροφοριών επί του θέματος. Ωστόσο, αρκετά αξιόπιστα συμπεράσματα μπορούν να προκύψουν από 7 μετααναλύσεις, που έχουν διεξαχθεί από το 2017 μέχρι και σήμερα. Σε αυτές συμπεριλήφθηκαν συνολικά 21 μελέτες παρατήρησης (αναδρομικές και προοπτικές) από ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Γερμανία και Καναδά συγκαταλέγοντας 18.648 ασθενείς. Οι ασθενείς που είχαν διακαθετηριακά εμφυτευμένη αρχική βιοπροσθετική αορτική βαλβίδα αποκλείστηκαν από τη μελέτη. Επιπλέον, οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν σε αυτούς που υπεβλήθησαν σε ViV-TAVI και σε αυτούς που υπεβλήθησαν σε re-SAVR. Τα πρωτεύοντα κλινικά καταληκτικά σημεία ήταν η συνολική θνητότητα στις 30 ημέρες και μετά τους 3 μήνες, ενώ δευτερευόντως εξετάστηκαν η διάρκεια νοσηλείας, η πιθανότητα ανάγκης εμφύτευσης μόνιμου τεχνητού βηματοδότη και η πιθανότητα επιπλοκών (αγγειακών, ισχαιμικών, αιμορραγικών και νεφρολογικών). Εν τέλει, εξετάστηκαν οι τιμές μέσης διαβαλβιδικής κλίσης πίεσης μετεπεμβατικά, καθώς και η πιθανότητα εμφάνισης παραβαλβιδικής διαφυγής (PVL) και δυσαρμονίας προσθετικής βαλβίδαςασθενούς (PPM). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Συγκεντρωτικά, οι ασθενείς της ομάδας ViV-TAVI είχαν μικρότερη βραχυπρόθεσμη θνητότητα και μικρότερη διάρκεια νοσηλείας, ενώ παρατηρήθηκαν μικρότερα ποσοστά ανάγκης εμφύτευσης μόνιμου τεχνητού βηματοδότη, αιμορραγιών και νεφρολογικών 58 επιπλοκών. Όσον αφορά την ενδιάμεση θνητότητα και τις ισχαιμικές/αγγειακές επιπλοκές δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις δύο τεχνικές. Από την άλλη πλευρά, οι ασθενείς της ομάδας re-SAVR παρουσίασαν μικρότερες τιμές μέσης διαβαλβιδικής κλίσης πίεσης μετεπεμβατικά, καθώς και μικρότερα ποσοστά PVL και PPM. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η ViV-TAVI αποτελεί εξαιρετική εναλλακτική επιλογή για την αντιμετώπιση της εκφύλισης της χειρουργικής βιοπροσθετικής αορτικής βαλβίδας, ιδιαίτερα σε ασθενείς υψηλού χειρουργικού κινδύνου ή μη-χειρουργήσιμους, που συνοδεύεται από μείωση της συνολικής θνητότητας στις 30 ημέρες. Η μελλοντική διενέργεια τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών κρίνεται αναγκαία για την εξαγωγή ακόμα πιο αξιόπιστων συμπερασμάτων.","abstract_has_math":false,"creators":["Πλαΐτης Αριστείδης","Plaitis Aristides"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3407898"],"render_values":[{"text":"uoadl:3407898","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3407898","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3407898","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3407898","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πλαΐτης Αριστείδης","Plaitis Aristides"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3407898","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3407898"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ – ΣΚΟΠΟΣ Η εκφύλιση της χειρουργικής βιοπροσθετικής βαλβίδας αποτελεί μία επικίνδυνη κατάσταση, που αναπόφευκτα θα οδηγήσει στην αναζήτηση αντιμετώπισης με επανεπέμβαση. Με τη ραγδαία εξέλιξη των διακαθετηριακών τεχνικών δίνεται η επιλογή της αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος με ελάχιστα επεμβατικό τρόπο, ιδιαίτερα όσον αφορά τις βιοπροσθετικές βαλβίδες στη θέση της αορτικής, εντούτοις με το εξής ερώτημα να προκύπτει: επαναληπτική χειρουργική αντικατάσταση (re-SAVR) ή διακαθετηριακή αντιμετώπιση (ViV-TAVI); ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Η πλειονότητα των δεδομένων προέρχεται από μελέτες παρατήρησης, ενώ η απουσία τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών περιορίζει την εξαγωγή πληροφοριών επί του θέματος. Ωστόσο, αρκετά αξιόπιστα συμπεράσματα μπορούν να προκύψουν από 7 μετααναλύσεις, που έχουν διεξαχθεί από το 2017 μέχρι και σήμερα. Σε αυτές συμπεριλήφθηκαν συνολικά 21 μελέτες παρατήρησης (αναδρομικές και προοπτικές) από ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Γερμανία και Καναδά συγκαταλέγοντας 18.648 ασθενείς. Οι ασθενείς που είχαν διακαθετηριακά εμφυτευμένη αρχική βιοπροσθετική αορτική βαλβίδα αποκλείστηκαν από τη μελέτη. Επιπλέον, οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν σε αυτούς που υπεβλήθησαν σε ViV-TAVI και σε αυτούς που υπεβλήθησαν σε re-SAVR. Τα πρωτεύοντα κλινικά καταληκτικά σημεία ήταν η συνολική θνητότητα στις 30 ημέρες και μετά τους 3 μήνες, ενώ δευτερευόντως εξετάστηκαν η διάρκεια νοσηλείας, η πιθανότητα ανάγκης εμφύτευσης μόνιμου τεχνητού βηματοδότη και η πιθανότητα επιπλοκών (αγγειακών, ισχαιμικών, αιμορραγικών και νεφρολογικών). Εν τέλει, εξετάστηκαν οι τιμές μέσης διαβαλβιδικής κλίσης πίεσης μετεπεμβατικά, καθώς και η πιθανότητα εμφάνισης παραβαλβιδικής διαφυγής (PVL) και δυσαρμονίας προσθετικής βαλβίδαςασθενούς (PPM). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Συγκεντρωτικά, οι ασθενείς της ομάδας ViV-TAVI είχαν μικρότερη βραχυπρόθεσμη θνητότητα και μικρότερη διάρκεια νοσηλείας, ενώ παρατηρήθηκαν μικρότερα ποσοστά ανάγκης εμφύτευσης μόνιμου τεχνητού βηματοδότη, αιμορραγιών και νεφρολογικών 58 επιπλοκών. Όσον αφορά την ενδιάμεση θνητότητα και τις ισχαιμικές/αγγειακές επιπλοκές δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις δύο τεχνικές. Από την άλλη πλευρά, οι ασθενείς της ομάδας re-SAVR παρουσίασαν μικρότερες τιμές μέσης διαβαλβιδικής κλίσης πίεσης μετεπεμβατικά, καθώς και μικρότερα ποσοστά PVL και PPM. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η ViV-TAVI αποτελεί εξαιρετική εναλλακτική επιλογή για την αντιμετώπιση της εκφύλισης της χειρουργικής βιοπροσθετικής αορτικής βαλβίδας, ιδιαίτερα σε ασθενείς υψηλού χειρουργικού κινδύνου ή μη-χειρουργήσιμους, που συνοδεύεται από μείωση της συνολικής θνητότητας στις 30 ημέρες. Η μελλοντική διενέργεια τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών κρίνεται αναγκαία για την εξαγωγή ακόμα πιο αξιόπιστων συμπερασμάτων.","INTRODUCTION – BACKGROUND Surgical bioprosthetic valve degeneration is considered a dangerous clinical scenario, which will inevitably lead in the search of treatment with reintervention. The option of resolving this issue with minimally invasive ways is possible due to the rapidly evolving transcatheter techniques, especially reguarding aortic bioprostheses, although with the emergence of the following question: redo surgical aortic valve replacement (re-SAVR) or valve-in-valve transcatheter aortic valve implantation (ViV-TAVI)? MATERIAL AND METHODS The majority of data is resulting from observational studies, while the abscence of randomized clinical trials is limiting the availability of information on the issue. However, decently reliable outcomes can come forth from 7 meta-analyses that have been conducted from 2017 until today. These meta-analyses included 21 observational studies in total (retrospective and prospective) from USA, UK, France, Germany and Canada involving collectively 18.648 patients. Patients with transcatheter initial bioprosthetic aortic valve were excluded from the study. Furthermore, patients were divided in two groups, ViV-TAVI and re-SAVR. The primary clinical outcomes were all-cause mortality in 30 days and after 3 months, while, secondarily, hospital length of stay, risk of postinterventional pacemaker implantation and risk of vascular, ischemic, hemorrhagic and renal complications were assessed. Finally, mean pressure gradient values after the procedure, as well as the risk of paravalvular leak (PVL) and patient-prosthesis mismatch (PPM) were also assessed. RESULTS Overall, patients of ViV-TAVI group exhibited lower short-term mortality and shorter hospital length of stay, while showing lower risk of pacemaker implantation, bleeding and renal failure. No significant differences were noted between the two groups reguarding mid-term mortality and risk of vascular/ischemic complications. On the other hand, patients of re-SAVR group showed lower mean pressure gradient values after the procedure, as well as lower risk of PVL and PPM. CONCLUSIONS ViV-TAVI represents an excellent alternative option for the treatment of degenerated surgical aortic bioprostheses, epsecially for inoperable or high-risk patients, accompanied by lower all-cause mortality in 30 days. Future conduction of randomized clinical trials is of utmost importance, as it will provide even more reliable outcomes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκφύλιση χειρουργικής βιοπροσθετικής αορτικής βαλβίδας: Επαναληπτική χειρουργική έναντι διακαθετηριακής αντικατάστασης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πλαΐτης Αριστείδης","Plaitis Aristides"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ – ΣΚΟΠΟΣ Η εκφύλιση της χειρουργικής βιοπροσθετικής βαλβίδας αποτελεί μία επικίνδυνη κατάσταση, που αναπόφευκτα θα οδηγήσει στην αναζήτηση αντιμετώπισης με επανεπέμβαση. Με τη ραγδαία εξέλιξη των διακαθετηριακών τεχνικών δίνεται η επιλογή της αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος με ελάχιστα επεμβατικό τρόπο, ιδιαίτερα όσον αφορά τις βιοπροσθετικές βαλβίδες στη θέση της αορτικής, εντούτοις με το εξής ερώτημα να προκύπτει: επαναληπτική χειρουργική αντικατάσταση (re-SAVR) ή διακαθετηριακή αντιμετώπιση (ViV-TAVI); ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Η πλειονότητα των δεδομένων προέρχεται από μελέτες παρατήρησης, ενώ η απουσία τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών περιορίζει την εξαγωγή πληροφοριών επί του θέματος. Ωστόσο, αρκετά αξιόπιστα συμπεράσματα μπορούν να προκύψουν από 7 μετααναλύσεις, που έχουν διεξαχθεί από το 2017 μέχρι και σήμερα. Σε αυτές συμπεριλήφθηκαν συνολικά 21 μελέτες παρατήρησης (αναδρομικές και προοπτικές) από ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Γερμανία και Καναδά συγκαταλέγοντας 18.648 ασθενείς. Οι ασθενείς που είχαν διακαθετηριακά εμφυτευμένη αρχική βιοπροσθετική αορτική βαλβίδα αποκλείστηκαν από τη μελέτη. Επιπλέον, οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν σε αυτούς που υπεβλήθησαν σε ViV-TAVI και σε αυτούς που υπεβλήθησαν σε re-SAVR. Τα πρωτεύοντα κλινικά καταληκτικά σημεία ήταν η συνολική θνητότητα στις 30 ημέρες και μετά τους 3 μήνες, ενώ δευτερευόντως εξετάστηκαν η διάρκεια νοσηλείας, η πιθανότητα ανάγκης εμφύτευσης μόνιμου τεχνητού βηματοδότη και η πιθανότητα επιπλοκών (αγγειακών, ισχαιμικών, αιμορραγικών και νεφρολογικών). Εν τέλει, εξετάστηκαν οι τιμές μέσης διαβαλβιδικής κλίσης πίεσης μετεπεμβατικά, καθώς και η πιθανότητα εμφάνισης παραβαλβιδικής διαφυγής (PVL) και δυσαρμονίας προσθετικής βαλβίδαςασθενούς (PPM). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Συγκεντρωτικά, οι ασθενείς της ομάδας ViV-TAVI είχαν μικρότερη βραχυπρόθεσμη θνητότητα και μικρότερη διάρκεια νοσηλείας, ενώ παρατηρήθηκαν μικρότερα ποσοστά ανάγκης εμφύτευσης μόνιμου τεχνητού βηματοδότη, αιμορραγιών και νεφρολογικών 58 επιπλοκών. Όσον αφορά την ενδιάμεση θνητότητα και τις ισχαιμικές/αγγειακές επιπλοκές δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις δύο τεχνικές. Από την άλλη πλευρά, οι ασθενείς της ομάδας re-SAVR παρουσίασαν μικρότερες τιμές μέσης διαβαλβιδικής κλίσης πίεσης μετεπεμβατικά, καθώς και μικρότερα ποσοστά PVL και PPM. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η ViV-TAVI αποτελεί εξαιρετική εναλλακτική επιλογή για την αντιμετώπιση της εκφύλισης της χειρουργικής βιοπροσθετικής αορτικής βαλβίδας, ιδιαίτερα σε ασθενείς υψηλού χειρουργικού κινδύνου ή μη-χειρουργήσιμους, που συνοδεύεται από μείωση της συνολικής θνητότητας στις 30 ημέρες. Η μελλοντική διενέργεια τυχαιοποιημένων κλινικών μελετών κρίνεται αναγκαία για την εξαγωγή ακόμα πιο αξιόπιστων συμπερασμάτων.","INTRODUCTION – BACKGROUND Surgical bioprosthetic valve degeneration is considered a dangerous clinical scenario, which will inevitably lead in the search of treatment with reintervention. The option of resolving this issue with minimally invasive ways is possible due to the rapidly evolving transcatheter techniques, especially reguarding aortic bioprostheses, although with the emergence of the following question: redo surgical aortic valve replacement (re-SAVR) or valve-in-valve transcatheter aortic valve implantation (ViV-TAVI)? MATERIAL AND METHODS The majority of data is resulting from observational studies, while the abscence of randomized clinical trials is limiting the availability of information on the issue. However, decently reliable outcomes can come forth from 7 meta-analyses that have been conducted from 2017 until today. These meta-analyses included 21 observational studies in total (retrospective and prospective) from USA, UK, France, Germany and Canada involving collectively 18.648 patients. Patients with transcatheter initial bioprosthetic aortic valve were excluded from the study. Furthermore, patients were divided in two groups, ViV-TAVI and re-SAVR. The primary clinical outcomes were all-cause mortality in 30 days and after 3 months, while, secondarily, hospital length of stay, risk of postinterventional pacemaker implantation and risk of vascular, ischemic, hemorrhagic and renal complications were assessed. Finally, mean pressure gradient values after the procedure, as well as the risk of paravalvular leak (PVL) and patient-prosthesis mismatch (PPM) were also assessed. RESULTS Overall, patients of ViV-TAVI group exhibited lower short-term mortality and shorter hospital length of stay, while showing lower risk of pacemaker implantation, bleeding and renal failure. No significant differences were noted between the two groups reguarding mid-term mortality and risk of vascular/ischemic complications. On the other hand, patients of re-SAVR group showed lower mean pressure gradient values after the procedure, as well as lower risk of PVL and PPM. CONCLUSIONS ViV-TAVI represents an excellent alternative option for the treatment of degenerated surgical aortic bioprostheses, epsecially for inoperable or high-risk patients, accompanied by lower all-cause mortality in 30 days. Future conduction of randomized clinical trials is of utmost importance, as it will provide even more reliable outcomes."],"dc:identifier":["uoadl:3407898","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3407898"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εκφύλιση χειρουργικής βιοπροσθετικής αορτικής βαλβίδας: Επαναληπτική χειρουργική έναντι διακαθετηριακής αντικατάστασης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:00Z"}