{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3407944"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3407944","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συγκριτική αξιολόγηση των κλινικών δεικτών εκτίμησης του κινδύνου οστεοπόρωσης, σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες ηλικίας 50-64 ετών, που υποβλήθηκαν σε μέτρηση οστικής πυκνότητας με τη μέθοδο DXA, στο νησί της Κρήτης","abstract":"Σκοπός: Η αξιολόγηση της απόδοσης πέντε κλινικών δεικτών εκτίμησης του κινδύνου οστεοπόρωσης (SCORE, ORAI, ABONE, OST και OSIRIS), στον εντοπισμό της υποομάδας νεαρών μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών ηλικίας 50-64 ετών, που θα ωφεληθούν από τον προσυμπτωματικό έλεγχο με τη μέθοδο DXA. Υλικό και μέθοδος: Οι προαναφερθέντες κλινικοί δείκτες εκτίμησης κινδύνου οστεοπόρωσης υπολογίστηκαν για 258 νεαρές μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες (ηλικίας 50-64 ετών) που υποβλήθηκαν σε σάρωση με τη μέθοδο DXA, σε διαγνωστικό εργαστήριο στο Ηράκλειο Κρήτης. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με T-score ≤-2.5 ή T-score ≤-2.0 είχαν στατιστικά σημαντική υψηλότερη τιμή SCORE, ORAI και ABONE και χαμηλότερη τιμή OST, OSIRIS και OSIRIS Adjusted score, σε σύγκριση με τους ασθενείς με T-score >-2.5 και T-score >-2.0, αντίστοιχα. Οι δείκτες ORAI (T-score≤-2.0) και OST (T-score≤-2.5) είχαν το υψηλότερο άθροισμα ευαισθησίας και ειδικότητας. Η ανάλυση CHAID επιβεβαίωσε περαιτέρω τη σχετική σημασία του δείκτη OST στην ομάδα των οστεοπορωτικών γυναικών (T-score≤-2.5 έναντι T-score >-2.5), με σημείο αποκοπής (cut-off) το 2.8. Στην άλλη ομάδα (T-score ≤-2.0 vs T-score >-2.0) ο δείκτης ORAI έδειξε μια στατιστικά σημαντική σχέση με σημείο αποκοπής (cut-off) το 8. Συμπέρασμα: Το OST, παρά τους περιορισμούς του, αποτελεί ένα ελκυστικό εργαλείο προσυμπτωματικού ελέγχου, το οποίο μπορεί να εντοπίσει μια υποομάδα νέων (50-64), μετεμμηνοπαυσιακών οστεοπορωτικών γυναικών, που θα ωφελούνταν από τον προσυμπτωματικό έλεγχο για την οστεοπόρωση με τη μέθοδο DXA.","abstract_html":"Σκοπός: Η αξιολόγηση της απόδοσης πέντε κλινικών δεικτών εκτίμησης του κινδύνου οστεοπόρωσης (SCORE, ORAI, ABONE, OST και OSIRIS), στον εντοπισμό της υποομάδας νεαρών μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών ηλικίας 50-64 ετών, που θα ωφεληθούν από τον προσυμπτωματικό έλεγχο με τη μέθοδο DXA. Υλικό και μέθοδος: Οι προαναφερθέντες κλινικοί δείκτες εκτίμησης κινδύνου οστεοπόρωσης υπολογίστηκαν για 258 νεαρές μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες (ηλικίας 50-64 ετών) που υποβλήθηκαν σε σάρωση με τη μέθοδο DXA, σε διαγνωστικό εργαστήριο στο Ηράκλειο Κρήτης. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με T-score ≤-2.5 ή T-score ≤-2.0 είχαν στατιστικά σημαντική υψηλότερη τιμή SCORE, ORAI και ABONE και χαμηλότερη τιμή OST, OSIRIS και OSIRIS Adjusted score, σε σύγκριση με τους ασθενείς με T-score &gt;-2.5 και T-score &gt;-2.0, αντίστοιχα. Οι δείκτες ORAI (T-score≤-2.0) και OST (T-score≤-2.5) είχαν το υψηλότερο άθροισμα ευαισθησίας και ειδικότητας. Η ανάλυση CHAID επιβεβαίωσε περαιτέρω τη σχετική σημασία του δείκτη OST στην ομάδα των οστεοπορωτικών γυναικών (T-score≤-2.5 έναντι T-score &gt;-2.5), με σημείο αποκοπής (cut-off) το 2.8. Στην άλλη ομάδα (T-score ≤-2.0 vs T-score &gt;-2.0) ο δείκτης ORAI έδειξε μια στατιστικά σημαντική σχέση με σημείο αποκοπής (cut-off) το 8. Συμπέρασμα: Το OST, παρά τους περιορισμούς του, αποτελεί ένα ελκυστικό εργαλείο προσυμπτωματικού ελέγχου, το οποίο μπορεί να εντοπίσει μια υποομάδα νέων (50-64), μετεμμηνοπαυσιακών οστεοπορωτικών γυναικών, που θα ωφελούνταν από τον προσυμπτωματικό έλεγχο για την οστεοπόρωση με τη μέθοδο DXA.","abstract_has_math":false,"creators":["Χλαπουτάκης Κωνσταντίνος","Chlapoutakis Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3407944"],"render_values":[{"text":"uoadl:3407944","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3407944","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3407944","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3407944","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χλαπουτάκης Κωνσταντίνος","Chlapoutakis Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3407944","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3407944"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Η αξιολόγηση της απόδοσης πέντε κλινικών δεικτών εκτίμησης του κινδύνου οστεοπόρωσης (SCORE, ORAI, ABONE, OST και OSIRIS), στον εντοπισμό της υποομάδας νεαρών μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών ηλικίας 50-64 ετών, που θα ωφεληθούν από τον προσυμπτωματικό έλεγχο με τη μέθοδο DXA. Υλικό και μέθοδος: Οι προαναφερθέντες κλινικοί δείκτες εκτίμησης κινδύνου οστεοπόρωσης υπολογίστηκαν για 258 νεαρές μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες (ηλικίας 50-64 ετών) που υποβλήθηκαν σε σάρωση με τη μέθοδο DXA, σε διαγνωστικό εργαστήριο στο Ηράκλειο Κρήτης. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με T-score ≤-2.5 ή T-score ≤-2.0 είχαν στατιστικά σημαντική υψηλότερη τιμή SCORE, ORAI και ABONE και χαμηλότερη τιμή OST, OSIRIS και OSIRIS Adjusted score, σε σύγκριση με τους ασθενείς με T-score >-2.5 και T-score >-2.0, αντίστοιχα. Οι δείκτες ORAI (T-score≤-2.0) και OST (T-score≤-2.5) είχαν το υψηλότερο άθροισμα ευαισθησίας και ειδικότητας. Η ανάλυση CHAID επιβεβαίωσε περαιτέρω τη σχετική σημασία του δείκτη OST στην ομάδα των οστεοπορωτικών γυναικών (T-score≤-2.5 έναντι T-score >-2.5), με σημείο αποκοπής (cut-off) το 2.8. Στην άλλη ομάδα (T-score ≤-2.0 vs T-score >-2.0) ο δείκτης ORAI έδειξε μια στατιστικά σημαντική σχέση με σημείο αποκοπής (cut-off) το 8. Συμπέρασμα: Το OST, παρά τους περιορισμούς του, αποτελεί ένα ελκυστικό εργαλείο προσυμπτωματικού ελέγχου, το οποίο μπορεί να εντοπίσει μια υποομάδα νέων (50-64), μετεμμηνοπαυσιακών οστεοπορωτικών γυναικών, που θα ωφελούνταν από τον προσυμπτωματικό έλεγχο για την οστεοπόρωση με τη μέθοδο DXA.","Objectives: To assess the performance of five osteoporosis clinical risk assessment tools (SCORE, ORAI, ABONE, OST and OSIRIS), in identifying the subgroup of young postmenopausal women aged 50-64, who will benefit from DXA screening. Methods: The above-mentioned osteoporosis risk assessment tools were calculated for 258 young postmenopausal women (aged 50-64) who had a DXA scan, in Crete/Greece. Results: Patients with a T-score ≤-2.5 or a T-score ≤ -2.0 had a statistically significant higher value of SCORE, ORAI and ABONE and a lower value of OST, OSIRIS, and OSIRIS Adjusted Score, compared to the patients with T-score >-2.5 and T-score >-2.0, respectively. ORAI (T-score≤-2.0) and OST (T-score≤-2.5) demonstrated the highest sum of sensitivity and specificity. CHAID analysis further confirmed the relative significance of the OST tool in the osteoporosis group (T-score≤-2.5 vs. T-score >-2.5), for a cut-off of 2.8. In the other group (T-score ≤-2.0 vs T-score >-2.0) the ORAI score showed a significantly important relationship for a cut-off of 8. Conclusion: OST, despite its performance limitations, constitutes an attractive screening tool, which may identify a subgroup of the young (50-64), postmenopausal osteoporotic women, who would benefit from DXA screening."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συγκριτική αξιολόγηση των κλινικών δεικτών εκτίμησης του κινδύνου οστεοπόρωσης, σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες ηλικίας 50-64 ετών, που υποβλήθηκαν σε μέτρηση οστικής πυκνότητας με τη μέθοδο DXA, στο νησί της Κρήτης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χλαπουτάκης Κωνσταντίνος","Chlapoutakis Konstantinos"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Σκοπός: Η αξιολόγηση της απόδοσης πέντε κλινικών δεικτών εκτίμησης του κινδύνου οστεοπόρωσης (SCORE, ORAI, ABONE, OST και OSIRIS), στον εντοπισμό της υποομάδας νεαρών μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών ηλικίας 50-64 ετών, που θα ωφεληθούν από τον προσυμπτωματικό έλεγχο με τη μέθοδο DXA. Υλικό και μέθοδος: Οι προαναφερθέντες κλινικοί δείκτες εκτίμησης κινδύνου οστεοπόρωσης υπολογίστηκαν για 258 νεαρές μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες (ηλικίας 50-64 ετών) που υποβλήθηκαν σε σάρωση με τη μέθοδο DXA, σε διαγνωστικό εργαστήριο στο Ηράκλειο Κρήτης. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με T-score ≤-2.5 ή T-score ≤-2.0 είχαν στατιστικά σημαντική υψηλότερη τιμή SCORE, ORAI και ABONE και χαμηλότερη τιμή OST, OSIRIS και OSIRIS Adjusted score, σε σύγκριση με τους ασθενείς με T-score >-2.5 και T-score >-2.0, αντίστοιχα. Οι δείκτες ORAI (T-score≤-2.0) και OST (T-score≤-2.5) είχαν το υψηλότερο άθροισμα ευαισθησίας και ειδικότητας. Η ανάλυση CHAID επιβεβαίωσε περαιτέρω τη σχετική σημασία του δείκτη OST στην ομάδα των οστεοπορωτικών γυναικών (T-score≤-2.5 έναντι T-score >-2.5), με σημείο αποκοπής (cut-off) το 2.8. Στην άλλη ομάδα (T-score ≤-2.0 vs T-score >-2.0) ο δείκτης ORAI έδειξε μια στατιστικά σημαντική σχέση με σημείο αποκοπής (cut-off) το 8. Συμπέρασμα: Το OST, παρά τους περιορισμούς του, αποτελεί ένα ελκυστικό εργαλείο προσυμπτωματικού ελέγχου, το οποίο μπορεί να εντοπίσει μια υποομάδα νέων (50-64), μετεμμηνοπαυσιακών οστεοπορωτικών γυναικών, που θα ωφελούνταν από τον προσυμπτωματικό έλεγχο για την οστεοπόρωση με τη μέθοδο DXA.","Objectives: To assess the performance of five osteoporosis clinical risk assessment tools (SCORE, ORAI, ABONE, OST and OSIRIS), in identifying the subgroup of young postmenopausal women aged 50-64, who will benefit from DXA screening. Methods: The above-mentioned osteoporosis risk assessment tools were calculated for 258 young postmenopausal women (aged 50-64) who had a DXA scan, in Crete/Greece. Results: Patients with a T-score ≤-2.5 or a T-score ≤ -2.0 had a statistically significant higher value of SCORE, ORAI and ABONE and a lower value of OST, OSIRIS, and OSIRIS Adjusted Score, compared to the patients with T-score >-2.5 and T-score >-2.0, respectively. ORAI (T-score≤-2.0) and OST (T-score≤-2.5) demonstrated the highest sum of sensitivity and specificity. CHAID analysis further confirmed the relative significance of the OST tool in the osteoporosis group (T-score≤-2.5 vs. T-score >-2.5), for a cut-off of 2.8. In the other group (T-score ≤-2.0 vs T-score >-2.0) the ORAI score showed a significantly important relationship for a cut-off of 8. Conclusion: OST, despite its performance limitations, constitutes an attractive screening tool, which may identify a subgroup of the young (50-64), postmenopausal osteoporotic women, who would benefit from DXA screening."],"dc:identifier":["uoadl:3407944","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3407944"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συγκριτική αξιολόγηση των κλινικών δεικτών εκτίμησης του κινδύνου οστεοπόρωσης, σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες ηλικίας 50-64 ετών, που υποβλήθηκαν σε μέτρηση οστικής πυκνότητας με τη μέθοδο DXA, στο νησί της Κρήτης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:00Z"}