{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3407952"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3407952","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Βιβλιογραφική ενημέρωση: θεραπεία με venetoclax στη χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία – ανάλυση προγνωστικών και προβλεπτικών παραγόντων","abstract":"Εισαγωγή: H χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία είναι η πιο συχνή λευχαιμία των ενηλίκων στο δυτικό κόσμο. Νέες θεραπευτικές επιλογές έχουν βελτιώσει σημαντικά τη συνολική επιβίωση των ασθενών με αποτέλεσμα κάποιοι από τους προγνωστικούς και προβλεπτικούς παράγοντες που καθορίστηκαν με την ανοσοχημειοθεραπεία να χάνουν τη σημασία τους. Η βιβλιογραφική αυτή ανασκόπηση αναφέρεται στο πως επηρεάζονται αυτοί οι παράγοντες υπό την ευρεία χρήση της θεραπείας με venetoclax στη ΧΛΛ. Μέθοδος: Έγινε ανασκόπηση όλων των κλινικών δοκιμών φάσης Ι, ΙΙ, ΙΙΙ του venetoclax σε ασθενείς με ΧΛΛ μετά από αναζήτηση σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων. Εκτιμήθηκαν τα αποτελέσματα ως προς την PFS, την OS, την MRD, ενώ για τη διαπίστωση της ανεξάρτητης προγνωστικής σημασίας των μεταβλητών εκτιμήθηκαν τα δεδομένα από τις πολυμεταβλητές αναλύσεις για τους προγνωστικούς/προβλεπτικούς παράγοντες. Αποτελέσματα: Με τη θεραπεία με βάση το venetoclax η διαγραφή 17p, αλλά όχι οι μεταλλάξεις TP53, εξακολουθεί να αποτελεί ανεξάρτητο δυσμενή προγνωστικό παράγοντα ειδικά στην R/R ΧΛΛ, όπου μόνο το 27,3 % παραμένει χωρίς εξέλιξη νόσου στα 5 έτη. H unmutated IGHV παραμένει ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας σύμφωνα με τις δοκιμές, αφού συσχετίστηκε με μικρότερη επιβίωση ελέυθερη εξέλιξης νόσου (PFS) υπό venetoclax. Ο σύμπλοκος καρυότυπος, η διαγραφή 11q, οι μεταλλάξεις NOTCH1 και BIRC3 φαίνεται να μην σχετίζονται με χειρότερη PFS υπό venetoclax. O πολύ σύμπλοκος καρυότυπος αναδείχθηκε σε ανεξάρτητο δυσμενή προγνωστικό παράγοντα, όπως και οι διαμεταθέσεις, η λεμφαδενική νόσος (> 5 εκατοστά) και η αυξημένη β2 μικροσφαιρίνη (>3,5mg/l). Η μετάλλαξη SF3B1 είναι αρνητικός προγνωστικός παράγοντας υπό venetoclax στη R/R ΧΛΛ αλλά όχι στην 1η γραμμή θεραπείας. Τέλος η MRD κατά το συνδυασμό με anti-CD20 παραμένει ενδεικτική ως προς την επιβίωση (ανεξάρτητος προγνωστικός και προβλεπτικός παράγοντας), τα δεδομένα όμως από το συνδυασμό με BTKi δείχνουν να καταργείται η προγνωστική της αξία στους mutated IGHV, αλλά να διατηρείται αυτή στους unmutated IGHV ασθενείς. Συμπεράσματα: Παρά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα καλύτερης επιβίωσης υπό venetoclax σε ασθενείς με μέχρι πρότινος δυσμενείς προγνωστικούς παράγοντες, εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική η ανάγκη για βελτίωση της έκβασης των ασθενών με διαγραφή 17p και unmutated IGHV status.","abstract_html":"Εισαγωγή: H χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία είναι η πιο συχνή λευχαιμία των ενηλίκων στο δυτικό κόσμο. Νέες θεραπευτικές επιλογές έχουν βελτιώσει σημαντικά τη συνολική επιβίωση των ασθενών με αποτέλεσμα κάποιοι από τους προγνωστικούς και προβλεπτικούς παράγοντες που καθορίστηκαν με την ανοσοχημειοθεραπεία να χάνουν τη σημασία τους. Η βιβλιογραφική αυτή ανασκόπηση αναφέρεται στο πως επηρεάζονται αυτοί οι παράγοντες υπό την ευρεία χρήση της θεραπείας με venetoclax στη ΧΛΛ. Μέθοδος: Έγινε ανασκόπηση όλων των κλινικών δοκιμών φάσης Ι, ΙΙ, ΙΙΙ του venetoclax σε ασθενείς με ΧΛΛ μετά από αναζήτηση σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων. Εκτιμήθηκαν τα αποτελέσματα ως προς την PFS, την OS, την MRD, ενώ για τη διαπίστωση της ανεξάρτητης προγνωστικής σημασίας των μεταβλητών εκτιμήθηκαν τα δεδομένα από τις πολυμεταβλητές αναλύσεις για τους προγνωστικούς/προβλεπτικούς παράγοντες. Αποτελέσματα: Με τη θεραπεία με βάση το venetoclax η διαγραφή 17p, αλλά όχι οι μεταλλάξεις TP53, εξακολουθεί να αποτελεί ανεξάρτητο δυσμενή προγνωστικό παράγοντα ειδικά στην R/R ΧΛΛ, όπου μόνο το 27,3 % παραμένει χωρίς εξέλιξη νόσου στα 5 έτη. H unmutated IGHV παραμένει ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας σύμφωνα με τις δοκιμές, αφού συσχετίστηκε με μικρότερη επιβίωση ελέυθερη εξέλιξης νόσου (PFS) υπό venetoclax. Ο σύμπλοκος καρυότυπος, η διαγραφή 11q, οι μεταλλάξεις NOTCH1 και BIRC3 φαίνεται να μην σχετίζονται με χειρότερη PFS υπό venetoclax. O πολύ σύμπλοκος καρυότυπος αναδείχθηκε σε ανεξάρτητο δυσμενή προγνωστικό παράγοντα, όπως και οι διαμεταθέσεις, η λεμφαδενική νόσος (&gt; 5 εκατοστά) και η αυξημένη β2 μικροσφαιρίνη (&gt;3,5mg/l). Η μετάλλαξη SF3B1 είναι αρνητικός προγνωστικός παράγοντας υπό venetoclax στη R/R ΧΛΛ αλλά όχι στην 1η γραμμή θεραπείας. Τέλος η MRD κατά το συνδυασμό με anti-CD20 παραμένει ενδεικτική ως προς την επιβίωση (ανεξάρτητος προγνωστικός και προβλεπτικός παράγοντας), τα δεδομένα όμως από το συνδυασμό με BTKi δείχνουν να καταργείται η προγνωστική της αξία στους mutated IGHV, αλλά να διατηρείται αυτή στους unmutated IGHV ασθενείς. Συμπεράσματα: Παρά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα καλύτερης επιβίωσης υπό venetoclax σε ασθενείς με μέχρι πρότινος δυσμενείς προγνωστικούς παράγοντες, εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική η ανάγκη για βελτίωση της έκβασης των ασθενών με διαγραφή 17p και unmutated IGHV status.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαχαίρας Αλέξανδρος","Machairas Alexandros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3407952"],"render_values":[{"text":"uoadl:3407952","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3407952","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3407952","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3407952","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαχαίρας Αλέξανδρος","Machairas Alexandros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3407952","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3407952"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: H χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία είναι η πιο συχνή λευχαιμία των ενηλίκων στο δυτικό κόσμο. Νέες θεραπευτικές επιλογές έχουν βελτιώσει σημαντικά τη συνολική επιβίωση των ασθενών με αποτέλεσμα κάποιοι από τους προγνωστικούς και προβλεπτικούς παράγοντες που καθορίστηκαν με την ανοσοχημειοθεραπεία να χάνουν τη σημασία τους. Η βιβλιογραφική αυτή ανασκόπηση αναφέρεται στο πως επηρεάζονται αυτοί οι παράγοντες υπό την ευρεία χρήση της θεραπείας με venetoclax στη ΧΛΛ. Μέθοδος: Έγινε ανασκόπηση όλων των κλινικών δοκιμών φάσης Ι, ΙΙ, ΙΙΙ του venetoclax σε ασθενείς με ΧΛΛ μετά από αναζήτηση σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων. Εκτιμήθηκαν τα αποτελέσματα ως προς την PFS, την OS, την MRD, ενώ για τη διαπίστωση της ανεξάρτητης προγνωστικής σημασίας των μεταβλητών εκτιμήθηκαν τα δεδομένα από τις πολυμεταβλητές αναλύσεις για τους προγνωστικούς/προβλεπτικούς παράγοντες. Αποτελέσματα: Με τη θεραπεία με βάση το venetoclax η διαγραφή 17p, αλλά όχι οι μεταλλάξεις TP53, εξακολουθεί να αποτελεί ανεξάρτητο δυσμενή προγνωστικό παράγοντα ειδικά στην R/R ΧΛΛ, όπου μόνο το 27,3 % παραμένει χωρίς εξέλιξη νόσου στα 5 έτη. H unmutated IGHV παραμένει ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας σύμφωνα με τις δοκιμές, αφού συσχετίστηκε με μικρότερη επιβίωση ελέυθερη εξέλιξης νόσου (PFS) υπό venetoclax. Ο σύμπλοκος καρυότυπος, η διαγραφή 11q, οι μεταλλάξεις NOTCH1 και BIRC3 φαίνεται να μην σχετίζονται με χειρότερη PFS υπό venetoclax. O πολύ σύμπλοκος καρυότυπος αναδείχθηκε σε ανεξάρτητο δυσμενή προγνωστικό παράγοντα, όπως και οι διαμεταθέσεις, η λεμφαδενική νόσος (> 5 εκατοστά) και η αυξημένη β2 μικροσφαιρίνη (>3,5mg/l). Η μετάλλαξη SF3B1 είναι αρνητικός προγνωστικός παράγοντας υπό venetoclax στη R/R ΧΛΛ αλλά όχι στην 1η γραμμή θεραπείας. Τέλος η MRD κατά το συνδυασμό με anti-CD20 παραμένει ενδεικτική ως προς την επιβίωση (ανεξάρτητος προγνωστικός και προβλεπτικός παράγοντας), τα δεδομένα όμως από το συνδυασμό με BTKi δείχνουν να καταργείται η προγνωστική της αξία στους mutated IGHV, αλλά να διατηρείται αυτή στους unmutated IGHV ασθενείς. Συμπεράσματα: Παρά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα καλύτερης επιβίωσης υπό venetoclax σε ασθενείς με μέχρι πρότινος δυσμενείς προγνωστικούς παράγοντες, εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική η ανάγκη για βελτίωση της έκβασης των ασθενών με διαγραφή 17p και unmutated IGHV status.","Introduction: Chronic lymphocytic leukemia is the most common adult leukemia in the Western world. New treatment options have significantly improved the overall survival of patients resulting in some of the prognostic and predictive factors established with chemoimmunotherapy losing their importance. This review addresses how these factors are affected under the widespread use of venetoclax therapy in CLL. Methods: All clinical trials of venetoclax phase I, II, III in patients with CLL were reviewed after searching electronic databases. The results were evaluated in terms of PFS, OS, MRD, while to establish the independent prognostic significance of the variables, the data from the multivariate analysis for the prognostic/predictive factors were evaluated. Results: With venetoclax-based therapy, 17p deletion, but not TP53 mutations, is still an independent adverse prognostic factor especially in relapsed/refractory (R/R) CLL, where only 27.3% remain progression free at 5 years. Unmutated IGHV status remains an independent prognostic factor according to trials, since it was associated with shorter progression free survival (PFS) under venetoclax. Complex karyotype, 11q deletion, NOTCH1 and BIRC3 mutations appear not to be associated with worse PFS under venetoclax. The high complex karyotype emerged as an independent adverse prognostic factor, as did translocations, lymph node enlargement > 5 cm and elevated β2 microglobulin (> 3.5 mg/l). SF3B1 mutation is a negative prognostic factor under venetoclax in R/R CLL but not in first line therapy. Finally, when venetoclax combined with anti-CD20, MRD remains indicative of survival (independent prognostic and predictive factor), whereas the data from the combination with BTK inhibitor show that its prognostic value is abolished in mutated IGHV, but it is preserved in unmutated IGHV patients. Conclusions: Despite the encouraging results of better survival under venetoclax in patients with previously unfavorable prognostic factors, there is still a significant need to improve the outcome of patients with 17p deletion and unmutated IGHV status."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Βιβλιογραφική ενημέρωση: θεραπεία με venetoclax στη χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία – ανάλυση προγνωστικών και προβλεπτικών παραγόντων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαχαίρας Αλέξανδρος","Machairas Alexandros"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: H χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία είναι η πιο συχνή λευχαιμία των ενηλίκων στο δυτικό κόσμο. Νέες θεραπευτικές επιλογές έχουν βελτιώσει σημαντικά τη συνολική επιβίωση των ασθενών με αποτέλεσμα κάποιοι από τους προγνωστικούς και προβλεπτικούς παράγοντες που καθορίστηκαν με την ανοσοχημειοθεραπεία να χάνουν τη σημασία τους. Η βιβλιογραφική αυτή ανασκόπηση αναφέρεται στο πως επηρεάζονται αυτοί οι παράγοντες υπό την ευρεία χρήση της θεραπείας με venetoclax στη ΧΛΛ. Μέθοδος: Έγινε ανασκόπηση όλων των κλινικών δοκιμών φάσης Ι, ΙΙ, ΙΙΙ του venetoclax σε ασθενείς με ΧΛΛ μετά από αναζήτηση σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων. Εκτιμήθηκαν τα αποτελέσματα ως προς την PFS, την OS, την MRD, ενώ για τη διαπίστωση της ανεξάρτητης προγνωστικής σημασίας των μεταβλητών εκτιμήθηκαν τα δεδομένα από τις πολυμεταβλητές αναλύσεις για τους προγνωστικούς/προβλεπτικούς παράγοντες. Αποτελέσματα: Με τη θεραπεία με βάση το venetoclax η διαγραφή 17p, αλλά όχι οι μεταλλάξεις TP53, εξακολουθεί να αποτελεί ανεξάρτητο δυσμενή προγνωστικό παράγοντα ειδικά στην R/R ΧΛΛ, όπου μόνο το 27,3 % παραμένει χωρίς εξέλιξη νόσου στα 5 έτη. H unmutated IGHV παραμένει ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντας σύμφωνα με τις δοκιμές, αφού συσχετίστηκε με μικρότερη επιβίωση ελέυθερη εξέλιξης νόσου (PFS) υπό venetoclax. Ο σύμπλοκος καρυότυπος, η διαγραφή 11q, οι μεταλλάξεις NOTCH1 και BIRC3 φαίνεται να μην σχετίζονται με χειρότερη PFS υπό venetoclax. O πολύ σύμπλοκος καρυότυπος αναδείχθηκε σε ανεξάρτητο δυσμενή προγνωστικό παράγοντα, όπως και οι διαμεταθέσεις, η λεμφαδενική νόσος (> 5 εκατοστά) και η αυξημένη β2 μικροσφαιρίνη (>3,5mg/l). Η μετάλλαξη SF3B1 είναι αρνητικός προγνωστικός παράγοντας υπό venetoclax στη R/R ΧΛΛ αλλά όχι στην 1η γραμμή θεραπείας. Τέλος η MRD κατά το συνδυασμό με anti-CD20 παραμένει ενδεικτική ως προς την επιβίωση (ανεξάρτητος προγνωστικός και προβλεπτικός παράγοντας), τα δεδομένα όμως από το συνδυασμό με BTKi δείχνουν να καταργείται η προγνωστική της αξία στους mutated IGHV, αλλά να διατηρείται αυτή στους unmutated IGHV ασθενείς. Συμπεράσματα: Παρά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα καλύτερης επιβίωσης υπό venetoclax σε ασθενείς με μέχρι πρότινος δυσμενείς προγνωστικούς παράγοντες, εξακολουθεί να αποτελεί σημαντική η ανάγκη για βελτίωση της έκβασης των ασθενών με διαγραφή 17p και unmutated IGHV status.","Introduction: Chronic lymphocytic leukemia is the most common adult leukemia in the Western world. New treatment options have significantly improved the overall survival of patients resulting in some of the prognostic and predictive factors established with chemoimmunotherapy losing their importance. This review addresses how these factors are affected under the widespread use of venetoclax therapy in CLL. Methods: All clinical trials of venetoclax phase I, II, III in patients with CLL were reviewed after searching electronic databases. The results were evaluated in terms of PFS, OS, MRD, while to establish the independent prognostic significance of the variables, the data from the multivariate analysis for the prognostic/predictive factors were evaluated. Results: With venetoclax-based therapy, 17p deletion, but not TP53 mutations, is still an independent adverse prognostic factor especially in relapsed/refractory (R/R) CLL, where only 27.3% remain progression free at 5 years. Unmutated IGHV status remains an independent prognostic factor according to trials, since it was associated with shorter progression free survival (PFS) under venetoclax. Complex karyotype, 11q deletion, NOTCH1 and BIRC3 mutations appear not to be associated with worse PFS under venetoclax. The high complex karyotype emerged as an independent adverse prognostic factor, as did translocations, lymph node enlargement > 5 cm and elevated β2 microglobulin (> 3.5 mg/l). SF3B1 mutation is a negative prognostic factor under venetoclax in R/R CLL but not in first line therapy. Finally, when venetoclax combined with anti-CD20, MRD remains indicative of survival (independent prognostic and predictive factor), whereas the data from the combination with BTK inhibitor show that its prognostic value is abolished in mutated IGHV, but it is preserved in unmutated IGHV patients. Conclusions: Despite the encouraging results of better survival under venetoclax in patients with previously unfavorable prognostic factors, there is still a significant need to improve the outcome of patients with 17p deletion and unmutated IGHV status."],"dc:identifier":["uoadl:3407952","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3407952"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Βιβλιογραφική ενημέρωση: θεραπεία με venetoclax στη χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία – ανάλυση προγνωστικών και προβλεπτικών παραγόντων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:00Z"}