{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3410052"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3410052","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αξιολόγηση της συσχέτισης της ενδοθηλιακής αγγειακής βλάβης με τη μικροαγγειακή κυκλοφορία του αμφιβληστροειδούς σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2","abstract":"Σκοπός: Να αξιολογηθεί η πιθανή συσχέτιση ανάμεσα στην ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και στις μικροαγγειακές μεταβολές του αμφιβληστροειδούς στην οπτική τομογραφία συνοχής-αγγειογραφία (optical coherence tomography-angiography - OCT-A) και τα απεικονιστικά ευρήματα στην OCT σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη (ΣΔ) τύπου 2. Μέθοδος: Οι συμμετέχοντες σε αυτή τη συγχρονική μελέτη ήταν 65 ασθενείς με ΣΔ τύπου 2 και 42 μάρτυρες χωρίς ΣΔ, σταθμισμένοι σε ηλικία και φύλο με τους ασθενείς. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε ενδελεχή οφθαλμολογική εξέταση και πολυτροπική απεικόνιση, συμπεριλαμβανομένης της φωτογραφίας βυθού, της OCT και της OCT-A. Επιπλέον, έγινε αξιολόγηση της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας, με τη μέτρηση του πάχους του ενδοθηλιακού γλυκοκάλυκα, μέσω της αιματούμενης οριακής περιοχής (PBR5-25), καθώς και της αρτηριακής σκληρίας, με τη μέτρηση της ταχύτητας σφυγμικού κύματος καρωτίδας-μηριαίας (PWV), των κεντρικών αορτικών πιέσεων και του δείκτη επαύξησης (Aix). Για την εξέταση της πιθανής συσχέτισης μεταξύ των μεταβλητών απεικόνισης του οφθαλμού και των μεταβλητών που σχετίζονται με το καρδιαγγειακό σύστημα διενεργήθηκε μονομεταβλητή και πολυμεταβλητή ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης. Υπολογίστηκαν οι λόγοι πιθανοτήτων (OR) με τα αντίστοιχα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης (CI). Μια τιμή p <0,05 θεωρήθηκε στατιστικά σημαντική. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με ΣΔ παρουσίασαν σημαντικά υψηλότερο PBR5-25 σε σύγκριση με τους μάρτυρες χωρίς ΣΔ (p=0,023). Κατά τη μονομεταβλητή ανάλυση, η αυξημένη PBR5-25 (>=2,19 μm έναντι <2,19 μm) συσχετίστηκε με μειωμένη αγγειακή πυκνότητα περιθηλαία (VD) στο ανώτερο τεταρτημόριο [μονομεταβλητό OR (95%CI) = 0.34 (0,12-0,93), p=0,037], αλλά η τάση αυτή έχασε τη σημαντικότητά της στην πολυμεταβλητή ανάλυση, αν και το OR παρέμεινε αξιόλογο [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 0,37 (0,12-1,12), p=0,079]. Τα αποτελέσματα της πολυμεταβλητής ανάλυσης λογιστικής παλινδρόμησης έδειξαν ότι η αυξημένη PWV (≥13,7 m/sec έναντι <13,7 m/sec) σχετιζόταν με αυξημένη έκταση της αναγγείου ζώνης (FAZ) στην OCT-A [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 2,88 (1,03-8,04), p=0,044] και αυξημένη περίμετρο FAZ [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 2,82 (1,01-7,89), p=0,048]. Επιπλέον, ο αυξημένος Aix (≥14,745% έναντι <14,745%) συσχετίστηκε με την παρουσία διαβητικού οιδήματος ωχράς κηλίδας (ΔΟΩ) [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 3,05 (1,00-9,34), p=0,050], αυξημένο πάχος περιβοθρικά - άνω στην OCT [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 3,37 (1,07-10,60), p=0.038], αυξημένο πάχος περιβοθρικά - κροταφικά στην OCT [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 3,37 (1,04-10,90), p=0,043], αυξημένο πάχος παραβοθρικά - άνω στην OCT [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 3,47 (1,11-10,78), p=0,032] και αυξημένο πάχος παραβοθρικά - κροταφικά στην OCT [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 3,41 (1,11-10,49), p=0,032]. Συμπεράσματα: Οι δείκτες ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας και αρτηριακής σκληρίας συσχετίστηκαν με δομικές και μικροαγγειακές αλλοιώσεις του αμφιβληστροειδούς σε ασθενείς με ΣΔ, επισημαίνοντας ότι η OCT-A θα μπορούσε να είναι ένας χρήσιμος βιοδείκτης ανίχνευσης πιθανού καρδιαγγειακού κινδύνου σε αυτούς τους ασθενείς. Ωστόσο, δεδομένου ότι οι ασθενείς με ΣΔ είναι πολύπλοκοι ασθενείς με συννοσηρότητες, η καρδιαγγειακή αξιολόγηση δεν θα πρέπει να παραλείπεται, τονίζοντας τη σημασία της στενής παρακολούθησης για την έγκαιρη ανίχνευση μακρο- και μικροαγγειακών επιπλοκών, καθώς και για την έγκαιρη παρέμβαση. Περαιτέρω μελέτες είναι απαραίτητες για την αιτιολόγηση των αποτελεσμάτων μας και την περαιτέρω διερεύνηση της παθοφυσιολογίας της ΣΔ.","abstract_html":"Σκοπός: Να αξιολογηθεί η πιθανή συσχέτιση ανάμεσα στην ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και στις μικροαγγειακές μεταβολές του αμφιβληστροειδούς στην οπτική τομογραφία συνοχής-αγγειογραφία (optical coherence tomography-angiography - OCT-A) και τα απεικονιστικά ευρήματα στην OCT σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη (ΣΔ) τύπου 2. Μέθοδος: Οι συμμετέχοντες σε αυτή τη συγχρονική μελέτη ήταν 65 ασθενείς με ΣΔ τύπου 2 και 42 μάρτυρες χωρίς ΣΔ, σταθμισμένοι σε ηλικία και φύλο με τους ασθενείς. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε ενδελεχή οφθαλμολογική εξέταση και πολυτροπική απεικόνιση, συμπεριλαμβανομένης της φωτογραφίας βυθού, της OCT και της OCT-A. Επιπλέον, έγινε αξιολόγηση της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας, με τη μέτρηση του πάχους του ενδοθηλιακού γλυκοκάλυκα, μέσω της αιματούμενης οριακής περιοχής (PBR5-25), καθώς και της αρτηριακής σκληρίας, με τη μέτρηση της ταχύτητας σφυγμικού κύματος καρωτίδας-μηριαίας (PWV), των κεντρικών αορτικών πιέσεων και του δείκτη επαύξησης (Aix). Για την εξέταση της πιθανής συσχέτισης μεταξύ των μεταβλητών απεικόνισης του οφθαλμού και των μεταβλητών που σχετίζονται με το καρδιαγγειακό σύστημα διενεργήθηκε μονομεταβλητή και πολυμεταβλητή ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης. Υπολογίστηκαν οι λόγοι πιθανοτήτων (OR) με τα αντίστοιχα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης (CI). Μια τιμή p &lt;0,05 θεωρήθηκε στατιστικά σημαντική. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με ΣΔ παρουσίασαν σημαντικά υψηλότερο PBR5-25 σε σύγκριση με τους μάρτυρες χωρίς ΣΔ (p=0,023). Κατά τη μονομεταβλητή ανάλυση, η αυξημένη PBR5-25 (&gt;=2,19 μm έναντι &lt;2,19 μm) συσχετίστηκε με μειωμένη αγγειακή πυκνότητα περιθηλαία (VD) στο ανώτερο τεταρτημόριο [μονομεταβλητό OR (95%CI) = 0.34 (0,12-0,93), p=0,037], αλλά η τάση αυτή έχασε τη σημαντικότητά της στην πολυμεταβλητή ανάλυση, αν και το OR παρέμεινε αξιόλογο [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 0,37 (0,12-1,12), p=0,079]. Τα αποτελέσματα της πολυμεταβλητής ανάλυσης λογιστικής παλινδρόμησης έδειξαν ότι η αυξημένη PWV (≥13,7 m/sec έναντι &lt;13,7 m/sec) σχετιζόταν με αυξημένη έκταση της αναγγείου ζώνης (FAZ) στην OCT-A [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 2,88 (1,03-8,04), p=0,044] και αυξημένη περίμετρο FAZ [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 2,82 (1,01-7,89), p=0,048]. Επιπλέον, ο αυξημένος Aix (≥14,745% έναντι &lt;14,745%) συσχετίστηκε με την παρουσία διαβητικού οιδήματος ωχράς κηλίδας (ΔΟΩ) [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 3,05 (1,00-9,34), p=0,050], αυξημένο πάχος περιβοθρικά - άνω στην OCT [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 3,37 (1,07-10,60), p=0.038], αυξημένο πάχος περιβοθρικά - κροταφικά στην OCT [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 3,37 (1,04-10,90), p=0,043], αυξημένο πάχος παραβοθρικά - άνω στην OCT [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 3,47 (1,11-10,78), p=0,032] και αυξημένο πάχος παραβοθρικά - κροταφικά στην OCT [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 3,41 (1,11-10,49), p=0,032]. Συμπεράσματα: Οι δείκτες ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας και αρτηριακής σκληρίας συσχετίστηκαν με δομικές και μικροαγγειακές αλλοιώσεις του αμφιβληστροειδούς σε ασθενείς με ΣΔ, επισημαίνοντας ότι η OCT-A θα μπορούσε να είναι ένας χρήσιμος βιοδείκτης ανίχνευσης πιθανού καρδιαγγειακού κινδύνου σε αυτούς τους ασθενείς. Ωστόσο, δεδομένου ότι οι ασθενείς με ΣΔ είναι πολύπλοκοι ασθενείς με συννοσηρότητες, η καρδιαγγειακή αξιολόγηση δεν θα πρέπει να παραλείπεται, τονίζοντας τη σημασία της στενής παρακολούθησης για την έγκαιρη ανίχνευση μακρο- και μικροαγγειακών επιπλοκών, καθώς και για την έγκαιρη παρέμβαση. Περαιτέρω μελέτες είναι απαραίτητες για την αιτιολόγηση των αποτελεσμάτων μας και την περαιτέρω διερεύνηση της παθοφυσιολογίας της ΣΔ.","abstract_has_math":false,"creators":["Αγαπητού Χρύσα","Agapitou Chrysa"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3410052"],"render_values":[{"text":"uoadl:3410052","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410052","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410052","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3410052","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αγαπητού Χρύσα","Agapitou Chrysa"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3410052","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410052"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Να αξιολογηθεί η πιθανή συσχέτιση ανάμεσα στην ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και στις μικροαγγειακές μεταβολές του αμφιβληστροειδούς στην οπτική τομογραφία συνοχής-αγγειογραφία (optical coherence tomography-angiography - OCT-A) και τα απεικονιστικά ευρήματα στην OCT σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη (ΣΔ) τύπου 2. Μέθοδος: Οι συμμετέχοντες σε αυτή τη συγχρονική μελέτη ήταν 65 ασθενείς με ΣΔ τύπου 2 και 42 μάρτυρες χωρίς ΣΔ, σταθμισμένοι σε ηλικία και φύλο με τους ασθενείς. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε ενδελεχή οφθαλμολογική εξέταση και πολυτροπική απεικόνιση, συμπεριλαμβανομένης της φωτογραφίας βυθού, της OCT και της OCT-A. Επιπλέον, έγινε αξιολόγηση της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας, με τη μέτρηση του πάχους του ενδοθηλιακού γλυκοκάλυκα, μέσω της αιματούμενης οριακής περιοχής (PBR5-25), καθώς και της αρτηριακής σκληρίας, με τη μέτρηση της ταχύτητας σφυγμικού κύματος καρωτίδας-μηριαίας (PWV), των κεντρικών αορτικών πιέσεων και του δείκτη επαύξησης (Aix). Για την εξέταση της πιθανής συσχέτισης μεταξύ των μεταβλητών απεικόνισης του οφθαλμού και των μεταβλητών που σχετίζονται με το καρδιαγγειακό σύστημα διενεργήθηκε μονομεταβλητή και πολυμεταβλητή ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης. Υπολογίστηκαν οι λόγοι πιθανοτήτων (OR) με τα αντίστοιχα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης (CI). Μια τιμή p <0,05 θεωρήθηκε στατιστικά σημαντική. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με ΣΔ παρουσίασαν σημαντικά υψηλότερο PBR5-25 σε σύγκριση με τους μάρτυρες χωρίς ΣΔ (p=0,023). Κατά τη μονομεταβλητή ανάλυση, η αυξημένη PBR5-25 (>=2,19 μm έναντι <2,19 μm) συσχετίστηκε με μειωμένη αγγειακή πυκνότητα περιθηλαία (VD) στο ανώτερο τεταρτημόριο [μονομεταβλητό OR (95%CI) = 0.34 (0,12-0,93), p=0,037], αλλά η τάση αυτή έχασε τη σημαντικότητά της στην πολυμεταβλητή ανάλυση, αν και το OR παρέμεινε αξιόλογο [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 0,37 (0,12-1,12), p=0,079]. Τα αποτελέσματα της πολυμεταβλητής ανάλυσης λογιστικής παλινδρόμησης έδειξαν ότι η αυξημένη PWV (≥13,7 m/sec έναντι <13,7 m/sec) σχετιζόταν με αυξημένη έκταση της αναγγείου ζώνης (FAZ) στην OCT-A [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 2,88 (1,03-8,04), p=0,044] και αυξημένη περίμετρο FAZ [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 2,82 (1,01-7,89), p=0,048]. Επιπλέον, ο αυξημένος Aix (≥14,745% έναντι <14,745%) συσχετίστηκε με την παρουσία διαβητικού οιδήματος ωχράς κηλίδας (ΔΟΩ) [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 3,05 (1,00-9,34), p=0,050], αυξημένο πάχος περιβοθρικά - άνω στην OCT [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 3,37 (1,07-10,60), p=0.038], αυξημένο πάχος περιβοθρικά - κροταφικά στην OCT [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 3,37 (1,04-10,90), p=0,043], αυξημένο πάχος παραβοθρικά - άνω στην OCT [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 3,47 (1,11-10,78), p=0,032] και αυξημένο πάχος παραβοθρικά - κροταφικά στην OCT [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 3,41 (1,11-10,49), p=0,032]. Συμπεράσματα: Οι δείκτες ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας και αρτηριακής σκληρίας συσχετίστηκαν με δομικές και μικροαγγειακές αλλοιώσεις του αμφιβληστροειδούς σε ασθενείς με ΣΔ, επισημαίνοντας ότι η OCT-A θα μπορούσε να είναι ένας χρήσιμος βιοδείκτης ανίχνευσης πιθανού καρδιαγγειακού κινδύνου σε αυτούς τους ασθενείς. Ωστόσο, δεδομένου ότι οι ασθενείς με ΣΔ είναι πολύπλοκοι ασθενείς με συννοσηρότητες, η καρδιαγγειακή αξιολόγηση δεν θα πρέπει να παραλείπεται, τονίζοντας τη σημασία της στενής παρακολούθησης για την έγκαιρη ανίχνευση μακρο- και μικροαγγειακών επιπλοκών, καθώς και για την έγκαιρη παρέμβαση. Περαιτέρω μελέτες είναι απαραίτητες για την αιτιολόγηση των αποτελεσμάτων μας και την περαιτέρω διερεύνηση της παθοφυσιολογίας της ΣΔ.","Purpose: To evaluate the potential association between the endothelial dysfunction and the retinal microvasculature changes on optical coherence tomography-angiography (OCT-A), as well as imaging findings on OCT, in patients with type 2 diabetes mellitus (DM). Methods: Participants in this cross-sectional study were 65 patients with DM type 2 and 42 age- and gender-matched controls without DM. Demographic and clinical characteristics of the participants were recorded. All patients underwent a thorough ophthalmological examination and multimodal imaging, including fundus photography, OCT and OCT-A. In addition, evaluation of the endothelial dysfunction, by measuring the endothelial glycocalyx thickness, through the perfused boundary region (PBR5-25), as well as of the arterial stiffness, by measuring the carotid-femoral pulse wave velocity (PWV), the central aortic pressures and the augmentation index (Aix). Univariate and multivariate logistic regression analysis was performed for the examination of the potential association between the eye imaging variables and the cardiovascular-related variables. The odds-ratios (OR) with the respective 95% confidence intervals (CI) were calculated. A p value <0.05 was considered as statistically significant. Results: Patients with DM presented significantly higher PBR5-25 compared to controls without DM (p=0.023). At the univariate analysis, increased PBR5-25 (>=2.19 μm vs <2.19 μm) was associated with decreased peripapillary vessel density (VD) at the superior quadrant [univariate OR (95%CI) = 0.34 (0.12-0.93), p=0.037], but this trend lost its significance at the multivariate analysis, although the OR remained sizeable [adjusted OR (95%CI) = 0.37 (0.12-1.12), p=0.079]. The results of the multivariate logistic regression analysis showed that increased PWV (≥13.7 m/sec vs. <13.7 m/sec) was associated with increased foveal avascular zone (FAZ) area on OCT-A [adjusted OR (95%CI) = 2.88 (1.03-8.04), p=0.044] and increased FAZ perimeter [adjusted OR (95%CI) = 2.82 (1.01-7.89), p=0.048]. Moreover, increased Aix (≥14.745% vs. <14.745%) was associated with diabetic macular edema (DME) presence [adjusted OR (95%CI) = 3.05 (1.00-9.34), p=0.050], increased perifoveal superior thickness on OCT [adjusted OR (95%CI) = 3.37 (1.07-10.60), p=0.038], increased perifoveal temporal thickness on OCT [adjusted OR (95%CI) = 3.37 (1.04-10.90), p=0.043], increased parafoveal superior thickness on OCT [adjusted OR (95%CI) = 3.47 (1.11-10.78), p=0.032] and increased parafoveal temporal thickness on OCT [adjusted OR (95%CI) = 3.41 (1.11-10.49), p=0.032]. Conclusions: Markers of endothelial dysfunction and arterial stiffness were associated with structural and microvascular retinal alterations in patients with DM, pointing out that OCT-A could be a useful biomarker of detecting potential cardiovascular risk in such patients. However, since patients with DM are complex patients with comorbidities, the cardiovascular assessment should not be omitted, emphasizing the importance of close monitoring for early detection of macro- and micro-vascular complications, as well as early intervention. Further studies are necessary to justify our results and further scrutinize the pathophysiology of DR."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αξιολόγηση της συσχέτισης της ενδοθηλιακής αγγειακής βλάβης με τη μικροαγγειακή κυκλοφορία του αμφιβληστροειδούς σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αγαπητού Χρύσα","Agapitou Chrysa"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Σκοπός: Να αξιολογηθεί η πιθανή συσχέτιση ανάμεσα στην ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και στις μικροαγγειακές μεταβολές του αμφιβληστροειδούς στην οπτική τομογραφία συνοχής-αγγειογραφία (optical coherence tomography-angiography - OCT-A) και τα απεικονιστικά ευρήματα στην OCT σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη (ΣΔ) τύπου 2. Μέθοδος: Οι συμμετέχοντες σε αυτή τη συγχρονική μελέτη ήταν 65 ασθενείς με ΣΔ τύπου 2 και 42 μάρτυρες χωρίς ΣΔ, σταθμισμένοι σε ηλικία και φύλο με τους ασθενείς. Καταγράφηκαν τα δημογραφικά και κλινικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων. Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε ενδελεχή οφθαλμολογική εξέταση και πολυτροπική απεικόνιση, συμπεριλαμβανομένης της φωτογραφίας βυθού, της OCT και της OCT-A. Επιπλέον, έγινε αξιολόγηση της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας, με τη μέτρηση του πάχους του ενδοθηλιακού γλυκοκάλυκα, μέσω της αιματούμενης οριακής περιοχής (PBR5-25), καθώς και της αρτηριακής σκληρίας, με τη μέτρηση της ταχύτητας σφυγμικού κύματος καρωτίδας-μηριαίας (PWV), των κεντρικών αορτικών πιέσεων και του δείκτη επαύξησης (Aix). Για την εξέταση της πιθανής συσχέτισης μεταξύ των μεταβλητών απεικόνισης του οφθαλμού και των μεταβλητών που σχετίζονται με το καρδιαγγειακό σύστημα διενεργήθηκε μονομεταβλητή και πολυμεταβλητή ανάλυση λογιστικής παλινδρόμησης. Υπολογίστηκαν οι λόγοι πιθανοτήτων (OR) με τα αντίστοιχα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης (CI). Μια τιμή p <0,05 θεωρήθηκε στατιστικά σημαντική. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με ΣΔ παρουσίασαν σημαντικά υψηλότερο PBR5-25 σε σύγκριση με τους μάρτυρες χωρίς ΣΔ (p=0,023). Κατά τη μονομεταβλητή ανάλυση, η αυξημένη PBR5-25 (>=2,19 μm έναντι <2,19 μm) συσχετίστηκε με μειωμένη αγγειακή πυκνότητα περιθηλαία (VD) στο ανώτερο τεταρτημόριο [μονομεταβλητό OR (95%CI) = 0.34 (0,12-0,93), p=0,037], αλλά η τάση αυτή έχασε τη σημαντικότητά της στην πολυμεταβλητή ανάλυση, αν και το OR παρέμεινε αξιόλογο [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 0,37 (0,12-1,12), p=0,079]. Τα αποτελέσματα της πολυμεταβλητής ανάλυσης λογιστικής παλινδρόμησης έδειξαν ότι η αυξημένη PWV (≥13,7 m/sec έναντι <13,7 m/sec) σχετιζόταν με αυξημένη έκταση της αναγγείου ζώνης (FAZ) στην OCT-A [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 2,88 (1,03-8,04), p=0,044] και αυξημένη περίμετρο FAZ [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 2,82 (1,01-7,89), p=0,048]. Επιπλέον, ο αυξημένος Aix (≥14,745% έναντι <14,745%) συσχετίστηκε με την παρουσία διαβητικού οιδήματος ωχράς κηλίδας (ΔΟΩ) [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 3,05 (1,00-9,34), p=0,050], αυξημένο πάχος περιβοθρικά - άνω στην OCT [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 3,37 (1,07-10,60), p=0.038], αυξημένο πάχος περιβοθρικά - κροταφικά στην OCT [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 3,37 (1,04-10,90), p=0,043], αυξημένο πάχος παραβοθρικά - άνω στην OCT [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 3,47 (1,11-10,78), p=0,032] και αυξημένο πάχος παραβοθρικά - κροταφικά στην OCT [προσαρμοσμένο OR (95%CI) = 3,41 (1,11-10,49), p=0,032]. Συμπεράσματα: Οι δείκτες ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας και αρτηριακής σκληρίας συσχετίστηκαν με δομικές και μικροαγγειακές αλλοιώσεις του αμφιβληστροειδούς σε ασθενείς με ΣΔ, επισημαίνοντας ότι η OCT-A θα μπορούσε να είναι ένας χρήσιμος βιοδείκτης ανίχνευσης πιθανού καρδιαγγειακού κινδύνου σε αυτούς τους ασθενείς. Ωστόσο, δεδομένου ότι οι ασθενείς με ΣΔ είναι πολύπλοκοι ασθενείς με συννοσηρότητες, η καρδιαγγειακή αξιολόγηση δεν θα πρέπει να παραλείπεται, τονίζοντας τη σημασία της στενής παρακολούθησης για την έγκαιρη ανίχνευση μακρο- και μικροαγγειακών επιπλοκών, καθώς και για την έγκαιρη παρέμβαση. Περαιτέρω μελέτες είναι απαραίτητες για την αιτιολόγηση των αποτελεσμάτων μας και την περαιτέρω διερεύνηση της παθοφυσιολογίας της ΣΔ.","Purpose: To evaluate the potential association between the endothelial dysfunction and the retinal microvasculature changes on optical coherence tomography-angiography (OCT-A), as well as imaging findings on OCT, in patients with type 2 diabetes mellitus (DM). Methods: Participants in this cross-sectional study were 65 patients with DM type 2 and 42 age- and gender-matched controls without DM. Demographic and clinical characteristics of the participants were recorded. All patients underwent a thorough ophthalmological examination and multimodal imaging, including fundus photography, OCT and OCT-A. In addition, evaluation of the endothelial dysfunction, by measuring the endothelial glycocalyx thickness, through the perfused boundary region (PBR5-25), as well as of the arterial stiffness, by measuring the carotid-femoral pulse wave velocity (PWV), the central aortic pressures and the augmentation index (Aix). Univariate and multivariate logistic regression analysis was performed for the examination of the potential association between the eye imaging variables and the cardiovascular-related variables. The odds-ratios (OR) with the respective 95% confidence intervals (CI) were calculated. A p value <0.05 was considered as statistically significant. Results: Patients with DM presented significantly higher PBR5-25 compared to controls without DM (p=0.023). At the univariate analysis, increased PBR5-25 (>=2.19 μm vs <2.19 μm) was associated with decreased peripapillary vessel density (VD) at the superior quadrant [univariate OR (95%CI) = 0.34 (0.12-0.93), p=0.037], but this trend lost its significance at the multivariate analysis, although the OR remained sizeable [adjusted OR (95%CI) = 0.37 (0.12-1.12), p=0.079]. The results of the multivariate logistic regression analysis showed that increased PWV (≥13.7 m/sec vs. <13.7 m/sec) was associated with increased foveal avascular zone (FAZ) area on OCT-A [adjusted OR (95%CI) = 2.88 (1.03-8.04), p=0.044] and increased FAZ perimeter [adjusted OR (95%CI) = 2.82 (1.01-7.89), p=0.048]. Moreover, increased Aix (≥14.745% vs. <14.745%) was associated with diabetic macular edema (DME) presence [adjusted OR (95%CI) = 3.05 (1.00-9.34), p=0.050], increased perifoveal superior thickness on OCT [adjusted OR (95%CI) = 3.37 (1.07-10.60), p=0.038], increased perifoveal temporal thickness on OCT [adjusted OR (95%CI) = 3.37 (1.04-10.90), p=0.043], increased parafoveal superior thickness on OCT [adjusted OR (95%CI) = 3.47 (1.11-10.78), p=0.032] and increased parafoveal temporal thickness on OCT [adjusted OR (95%CI) = 3.41 (1.11-10.49), p=0.032]. Conclusions: Markers of endothelial dysfunction and arterial stiffness were associated with structural and microvascular retinal alterations in patients with DM, pointing out that OCT-A could be a useful biomarker of detecting potential cardiovascular risk in such patients. However, since patients with DM are complex patients with comorbidities, the cardiovascular assessment should not be omitted, emphasizing the importance of close monitoring for early detection of macro- and micro-vascular complications, as well as early intervention. Further studies are necessary to justify our results and further scrutinize the pathophysiology of DR."],"dc:identifier":["uoadl:3410052","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410052"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αξιολόγηση της συσχέτισης της ενδοθηλιακής αγγειακής βλάβης με τη μικροαγγειακή κυκλοφορία του αμφιβληστροειδούς σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:00Z"}