{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3410056"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3410056","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εκτίμηση βιοδεικτών σε σχέση με το είδος , την αντιμετώπιση και την έκβαση του οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου","abstract":"Εισαγωγή: Αρκετοί καρδιακοί βιοδείκτες έχουν αναδειχθεί ως ισχυροί προγνωστικοί παράγοντες κινδύνου μεταξύ ασθενών που παρουσιάζουν οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ACS) και είναι πλέον τακτικά διαθέσιμοι στους κλινικούς γιατρούς. Αυξημένα επίπεδα τροπονίνης I (TnI), υψηλής ευαισθησίας C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (hs-CRP), και νατριουρητικό πεπτίδιο τύπου Β (BNP) το καθένα σχετίζονται με υψηλότερα ποσοστά θανάτου και υποτροπιάζοντα ισχαιμικά συμβάντα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση των επιπέδων των βιοδεικτών σε σχέση με την αντιμετώπιση, την έκβαση και το είδος του εμφράγματος ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 ασθενείς οι οποίοι προσήλθαν στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών μεγάλου Δημοσίου Γενικού Νοσοκομείου της Αθήνας κατά τις ημέρες γενικής εφημερίας, με συμπτωματολογία οξέος στεφανιαίου συνδρόμου και νοσηλεύθηκαν σε καρδιολογικές ή καρδιοχειρουργικές κλινικές, όπως και σε μονάδες εμφραγμάτων. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω συμπλήρωσης ειδικού εντύπου καταγραφής κλινικών σημείων και εργαστηριακών/βιοχημικών/ ηλεκτροκαρδιογραφικών και υπερηχογραφικών εξετάσεων, όπως καταγράφονταν στον ιατρικό τους φάκελο. Αποτελέσματα: Από τους 100 ασθενείς του δείγματος το μεγαλύτερο ποσοστό (81%) ήταν άνδρες . Η ηλικία τους στο 19,0% ήταν 30-50 ετών, στο 45,0% 51-65 ετών και στο 36,0% άνω των 65 ετών. Από τη σύγκριση της τιμής των βιοδεικτών με το είδος του οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου στατιστικά σημαντικές διαφορές βρέθηκαν στην τροπονίνη εισαγωγής, όπου μεγαλύτερες τιμές παρατηρήθηκαν στο πρόσθιο ΟΕΜ (p=0,028) και στην τροπονίνη επόμενης ημέρας στο πλάγιο-οπίσθιο ΟΕΜ (p<0,001) όπως και στις τιμές LDH στο πλάγιο-οπίσθιο ΟΕΜ (p<0,001). Στο STEMI παρατηρήθηκαν υψηλότερες τιμές τροπονίνης κατά την εισαγωγή και την επόμενη ημέρα (p=0,028)και (p<0,001), αντίστοιχα, όπως και στις τιμές SGOT (p=0,039), LDH (p<0,001) και γ-GT (p=0,018).Περισσότερες από πέντε ημέρες νοσηλείας είχαν οι ασθενείς με υψηλότερη τιμή τροπονίνης επόμενης ημέρας (p=0,042), CRP (p<0,001) όπως και υψηλότερες τιμές SGOT (p=0,047). Συμπέρασμα: Οι τιμές των βιοδεικτών και συχνότερα της τροπονίνης, SGOT, LDH και CRP αποτελούν ανεξάρτητους παράγοντες για το είδος, την έκβαση και τον χρόνο νοσηλείας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Αρκετοί καρδιακοί βιοδείκτες έχουν αναδειχθεί ως ισχυροί προγνωστικοί παράγοντες κινδύνου μεταξύ ασθενών που παρουσιάζουν οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ACS) και είναι πλέον τακτικά διαθέσιμοι στους κλινικούς γιατρούς. Αυξημένα επίπεδα τροπονίνης I (TnI), υψηλής ευαισθησίας C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (hs-CRP), και νατριουρητικό πεπτίδιο τύπου Β (BNP) το καθένα σχετίζονται με υψηλότερα ποσοστά θανάτου και υποτροπιάζοντα ισχαιμικά συμβάντα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση των επιπέδων των βιοδεικτών σε σχέση με την αντιμετώπιση, την έκβαση και το είδος του εμφράγματος ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 ασθενείς οι οποίοι προσήλθαν στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών μεγάλου Δημοσίου Γενικού Νοσοκομείου της Αθήνας κατά τις ημέρες γενικής εφημερίας, με συμπτωματολογία οξέος στεφανιαίου συνδρόμου και νοσηλεύθηκαν σε καρδιολογικές ή καρδιοχειρουργικές κλινικές, όπως και σε μονάδες εμφραγμάτων. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω συμπλήρωσης ειδικού εντύπου καταγραφής κλινικών σημείων και εργαστηριακών/βιοχημικών/ ηλεκτροκαρδιογραφικών και υπερηχογραφικών εξετάσεων, όπως καταγράφονταν στον ιατρικό τους φάκελο. Αποτελέσματα: Από τους 100 ασθενείς του δείγματος το μεγαλύτερο ποσοστό (81%) ήταν άνδρες . Η ηλικία τους στο 19,0% ήταν 30-50 ετών, στο 45,0% 51-65 ετών και στο 36,0% άνω των 65 ετών. Από τη σύγκριση της τιμής των βιοδεικτών με το είδος του οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου στατιστικά σημαντικές διαφορές βρέθηκαν στην τροπονίνη εισαγωγής, όπου μεγαλύτερες τιμές παρατηρήθηκαν στο πρόσθιο ΟΕΜ (p=0,028) και στην τροπονίνη επόμενης ημέρας στο πλάγιο-οπίσθιο ΟΕΜ (p&lt;0,001) όπως και στις τιμές LDH στο πλάγιο-οπίσθιο ΟΕΜ (p&lt;0,001). Στο STEMI παρατηρήθηκαν υψηλότερες τιμές τροπονίνης κατά την εισαγωγή και την επόμενη ημέρα (p=0,028)και (p&lt;0,001), αντίστοιχα, όπως και στις τιμές SGOT (p=0,039), LDH (p&lt;0,001) και γ-GT (p=0,018).Περισσότερες από πέντε ημέρες νοσηλείας είχαν οι ασθενείς με υψηλότερη τιμή τροπονίνης επόμενης ημέρας (p=0,042), CRP (p&lt;0,001) όπως και υψηλότερες τιμές SGOT (p=0,047). Συμπέρασμα: Οι τιμές των βιοδεικτών και συχνότερα της τροπονίνης, SGOT, LDH και CRP αποτελούν ανεξάρτητους παράγοντες για το είδος, την έκβαση και τον χρόνο νοσηλείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Νάκη Βασιλική","Naki Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3410056"],"render_values":[{"text":"uoadl:3410056","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410056","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410056","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3410056","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νάκη Βασιλική","Naki Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3410056","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410056"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Αρκετοί καρδιακοί βιοδείκτες έχουν αναδειχθεί ως ισχυροί προγνωστικοί παράγοντες κινδύνου μεταξύ ασθενών που παρουσιάζουν οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ACS) και είναι πλέον τακτικά διαθέσιμοι στους κλινικούς γιατρούς. Αυξημένα επίπεδα τροπονίνης I (TnI), υψηλής ευαισθησίας C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (hs-CRP), και νατριουρητικό πεπτίδιο τύπου Β (BNP) το καθένα σχετίζονται με υψηλότερα ποσοστά θανάτου και υποτροπιάζοντα ισχαιμικά συμβάντα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση των επιπέδων των βιοδεικτών σε σχέση με την αντιμετώπιση, την έκβαση και το είδος του εμφράγματος ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 ασθενείς οι οποίοι προσήλθαν στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών μεγάλου Δημοσίου Γενικού Νοσοκομείου της Αθήνας κατά τις ημέρες γενικής εφημερίας, με συμπτωματολογία οξέος στεφανιαίου συνδρόμου και νοσηλεύθηκαν σε καρδιολογικές ή καρδιοχειρουργικές κλινικές, όπως και σε μονάδες εμφραγμάτων. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω συμπλήρωσης ειδικού εντύπου καταγραφής κλινικών σημείων και εργαστηριακών/βιοχημικών/ ηλεκτροκαρδιογραφικών και υπερηχογραφικών εξετάσεων, όπως καταγράφονταν στον ιατρικό τους φάκελο. Αποτελέσματα: Από τους 100 ασθενείς του δείγματος το μεγαλύτερο ποσοστό (81%) ήταν άνδρες . Η ηλικία τους στο 19,0% ήταν 30-50 ετών, στο 45,0% 51-65 ετών και στο 36,0% άνω των 65 ετών. Από τη σύγκριση της τιμής των βιοδεικτών με το είδος του οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου στατιστικά σημαντικές διαφορές βρέθηκαν στην τροπονίνη εισαγωγής, όπου μεγαλύτερες τιμές παρατηρήθηκαν στο πρόσθιο ΟΕΜ (p=0,028) και στην τροπονίνη επόμενης ημέρας στο πλάγιο-οπίσθιο ΟΕΜ (p<0,001) όπως και στις τιμές LDH στο πλάγιο-οπίσθιο ΟΕΜ (p<0,001). Στο STEMI παρατηρήθηκαν υψηλότερες τιμές τροπονίνης κατά την εισαγωγή και την επόμενη ημέρα (p=0,028)και (p<0,001), αντίστοιχα, όπως και στις τιμές SGOT (p=0,039), LDH (p<0,001) και γ-GT (p=0,018).Περισσότερες από πέντε ημέρες νοσηλείας είχαν οι ασθενείς με υψηλότερη τιμή τροπονίνης επόμενης ημέρας (p=0,042), CRP (p<0,001) όπως και υψηλότερες τιμές SGOT (p=0,047). Συμπέρασμα: Οι τιμές των βιοδεικτών και συχνότερα της τροπονίνης, SGOT, LDH και CRP αποτελούν ανεξάρτητους παράγοντες για το είδος, την έκβαση και τον χρόνο νοσηλείας.","Introduction: Several cardiac biomarkers have emerged as strong predictors of risk among patients presenting with acute coronary syndrome (ACS) and are now regurarly available to clinicians. Elevated troponin I (TnI), high sensitivity C-reactive protein (hs-CRP), and B-type natriuretic peptide (BNP) levels are each associated with higher rates of death and recurrent ischemic events. Aim: The aim of the present study was to assess biomarker levels in relation to the management, outcome and type of infarction in patients with acute coronary syndrome. Material and Methods: The study sample consisted of 100 patients who presented to the Emergency Department of a large Public General Hospital of Athens during general on-call days, with symptoms of acute coronary syndrome and were hospitalized in cardiology or cardiac surgery clinics, as well as in infarction units. Data collection was performed by completing a special form to record clinical signs and laboratory/ biochemical/ electrocardiographic and ultrasound tests as recorded in their medical records. Results: Of the 100 patients in the sample, the majority (81%) were male. The age of 19.0% was 30-50 years old, 45.0% 51-65 years old and 36.0% over 65 years old. From the comparison of biomarker values with the type of acute myocardial infarction, statistically significant differences were found in the admission troponin, where higher values were observed in the anterior ACS (p=0.028) and in the next-day troponin in the lateral-posterior ACS (p<0.001) as well as in the LDH values in the lateral-posterior ACS (p<0.001). Higher troponin values at admission and next day (p=0.028) and (p<0.001) were observed in STEMI, respectively, as well as in SGOT (p=0.039), LDH (p<0.001) and γ-GT (p=0.018) values. More than five days of hospitalization were experienced by patients with higher next-day troponin (p=0.042), CRP (p<0.001) as well as higher SGOT values (p=0.047). Conclusion: Biomarker values and especially troponin, SGOT, LDH and CRP are independent factors for type, outcome and hospitalization time."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εκτίμηση βιοδεικτών σε σχέση με το είδος , την αντιμετώπιση και την έκβαση του οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νάκη Βασιλική","Naki Vasiliki"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Αρκετοί καρδιακοί βιοδείκτες έχουν αναδειχθεί ως ισχυροί προγνωστικοί παράγοντες κινδύνου μεταξύ ασθενών που παρουσιάζουν οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ACS) και είναι πλέον τακτικά διαθέσιμοι στους κλινικούς γιατρούς. Αυξημένα επίπεδα τροπονίνης I (TnI), υψηλής ευαισθησίας C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (hs-CRP), και νατριουρητικό πεπτίδιο τύπου Β (BNP) το καθένα σχετίζονται με υψηλότερα ποσοστά θανάτου και υποτροπιάζοντα ισχαιμικά συμβάντα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση των επιπέδων των βιοδεικτών σε σχέση με την αντιμετώπιση, την έκβαση και το είδος του εμφράγματος ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο. Υλικό και Μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 100 ασθενείς οι οποίοι προσήλθαν στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών μεγάλου Δημοσίου Γενικού Νοσοκομείου της Αθήνας κατά τις ημέρες γενικής εφημερίας, με συμπτωματολογία οξέος στεφανιαίου συνδρόμου και νοσηλεύθηκαν σε καρδιολογικές ή καρδιοχειρουργικές κλινικές, όπως και σε μονάδες εμφραγμάτων. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε μέσω συμπλήρωσης ειδικού εντύπου καταγραφής κλινικών σημείων και εργαστηριακών/βιοχημικών/ ηλεκτροκαρδιογραφικών και υπερηχογραφικών εξετάσεων, όπως καταγράφονταν στον ιατρικό τους φάκελο. Αποτελέσματα: Από τους 100 ασθενείς του δείγματος το μεγαλύτερο ποσοστό (81%) ήταν άνδρες . Η ηλικία τους στο 19,0% ήταν 30-50 ετών, στο 45,0% 51-65 ετών και στο 36,0% άνω των 65 ετών. Από τη σύγκριση της τιμής των βιοδεικτών με το είδος του οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου στατιστικά σημαντικές διαφορές βρέθηκαν στην τροπονίνη εισαγωγής, όπου μεγαλύτερες τιμές παρατηρήθηκαν στο πρόσθιο ΟΕΜ (p=0,028) και στην τροπονίνη επόμενης ημέρας στο πλάγιο-οπίσθιο ΟΕΜ (p<0,001) όπως και στις τιμές LDH στο πλάγιο-οπίσθιο ΟΕΜ (p<0,001). Στο STEMI παρατηρήθηκαν υψηλότερες τιμές τροπονίνης κατά την εισαγωγή και την επόμενη ημέρα (p=0,028)και (p<0,001), αντίστοιχα, όπως και στις τιμές SGOT (p=0,039), LDH (p<0,001) και γ-GT (p=0,018).Περισσότερες από πέντε ημέρες νοσηλείας είχαν οι ασθενείς με υψηλότερη τιμή τροπονίνης επόμενης ημέρας (p=0,042), CRP (p<0,001) όπως και υψηλότερες τιμές SGOT (p=0,047). Συμπέρασμα: Οι τιμές των βιοδεικτών και συχνότερα της τροπονίνης, SGOT, LDH και CRP αποτελούν ανεξάρτητους παράγοντες για το είδος, την έκβαση και τον χρόνο νοσηλείας.","Introduction: Several cardiac biomarkers have emerged as strong predictors of risk among patients presenting with acute coronary syndrome (ACS) and are now regurarly available to clinicians. Elevated troponin I (TnI), high sensitivity C-reactive protein (hs-CRP), and B-type natriuretic peptide (BNP) levels are each associated with higher rates of death and recurrent ischemic events. Aim: The aim of the present study was to assess biomarker levels in relation to the management, outcome and type of infarction in patients with acute coronary syndrome. Material and Methods: The study sample consisted of 100 patients who presented to the Emergency Department of a large Public General Hospital of Athens during general on-call days, with symptoms of acute coronary syndrome and were hospitalized in cardiology or cardiac surgery clinics, as well as in infarction units. Data collection was performed by completing a special form to record clinical signs and laboratory/ biochemical/ electrocardiographic and ultrasound tests as recorded in their medical records. Results: Of the 100 patients in the sample, the majority (81%) were male. The age of 19.0% was 30-50 years old, 45.0% 51-65 years old and 36.0% over 65 years old. From the comparison of biomarker values with the type of acute myocardial infarction, statistically significant differences were found in the admission troponin, where higher values were observed in the anterior ACS (p=0.028) and in the next-day troponin in the lateral-posterior ACS (p<0.001) as well as in the LDH values in the lateral-posterior ACS (p<0.001). Higher troponin values at admission and next day (p=0.028) and (p<0.001) were observed in STEMI, respectively, as well as in SGOT (p=0.039), LDH (p<0.001) and γ-GT (p=0.018) values. More than five days of hospitalization were experienced by patients with higher next-day troponin (p=0.042), CRP (p<0.001) as well as higher SGOT values (p=0.047). Conclusion: Biomarker values and especially troponin, SGOT, LDH and CRP are independent factors for type, outcome and hospitalization time."],"dc:identifier":["uoadl:3410056","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410056"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εκτίμηση βιοδεικτών σε σχέση με το είδος , την αντιμετώπιση και την έκβαση του οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:00Z"}