{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3410268"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3410268","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ ARDUINO ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΙΚΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΔΙΑΛΥΜΑΤΩΝ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ","abstract":"Για τη διδασκαλία της Χημείας προτείνονται από το ΑΠΣ και τις επιμορφώσεις των εκπαιδευτικών διάφορα μαθησιακά περιβάλλοντα, όπως το εργαστήριο Φυσικών Επιστημών και ψηφιακά εργαλεία, μεταξύ των οποίων αρκετά δημοφιλή στην εκπαιδευτική κοινότητα είναι τα εικονικά εργαστήρια. Πρόσφατα τα σχολεία εξοπλίζονται με διαδραστικούς πίνακας, που προσφέρουν τη δυνατότητα αξιοποίησης ψηφιακών εργαλείων από ποικίλα αποθετήρια όπως το Φωτόδεντρο. Επίσης, τα σχολεία προμηθεύτηκαν πρόσφατα εργαλεία εκπαιδευτικής ρομποτικής με αισθητήρες που μπορούν να αξιοποιηθούν και ως εργαστηριακά όργανα, καλύπτοντας ελλείψεις τις υπάρχουσας εργαστηριακής υποδομής και παρέχοντας τη δυνατότητα ανάπτυξης καινοτόμων εργαστηριακών οργάνων. Παράλληλα, διατηρείται από τους εκπαιδευτικούς η χρήση της παραδοσιακής διδασκαλίας στον συμβατικό πίνακα. H παρούσα έρευνα εστίασε στην ανάπτυξη και σύγκριση τριών διδακτικών προσεγγίσεων για τη διδασκαλία της περιεκτικότητας των διαλυμάτων στη Β΄ τάξη Γυμνασίου με την αξιοποίηση: α) εργαστηριακού οργάνου Arduino μέτρησης της περιεκτικότητας διαλύματος, β) εικονικού εργαστηρίου στον διαδραστικό πίνακα και γ) του συμβατικού πίνακα. Οι διδακτικές προσεγγίσεις συγκρίθηκαν ως προς τις στάσεις των μαθητών και τα μαθησιακά αποτελέσματα. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε έξι τμήματα του ίδιου σχολείου, που διδάχθηκαν από τον ίδιο καθηγητή. Τα τμήματα είχαν ήδη διδαχθεί την ενότητα. Το πρώτο τμήμα διδάχθηκε με χρήση εργαστηριακού οργάνου Arduino σε hands on πειράματα, το δεύτερο με χρήση εικονικού εργαστηρίου στον διαδραστικό πίνακα, και το τρίτο με χρήση συμβατικού πίνακα. Στους μαθητές και των τριών τμημάτων δόθηκαν παρόμοια φύλλα εργασίας που ενσωμάτωναν και στατικά σχήματα πειραμάτων. Η αξιολόγηση των μαθησιακών αποτελεσμάτων έγινε μέσω ερωτηματολογίων πολλαπλής επιλογής και η αξιολόγηση των στάσεων των μαθητών έγινε μέσω ερωτηματολογίων Likert. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι μαθητές που διδάχθηκαν με το εικονικό εργαστήριο παρουσίασαν βελτίωση στα μαθησιακά αποτελέσματα. Oι μαθητές που διδάχθηκαν με Arduino βρήκαν τις δραστηριότητες πιο ενδιαφέρουσες και ότι τους βοήθησε να συνεργαστούν μεταξύ τους, έτσι ώστε να οδηγηθούν στην υλοποίηση πειραμάτων. Συμπερασματικά, η διδασκαλία με το εργαστηριακό όργανο Arduino δίνει τη δυνατότητα στον εκπαιδευτικό ανάπτυξης εργαστηριακών οργάνων που δεν υπάρχουν στα εργαστήρια Φυσικών Επιστημών για την υλοποίηση hands-on εργαστηρίων, τα οποία αυξάνουν το ενδιαφέρον των μαθητών και προωθούν τη συνεργασία μεταξύ τους και τους βοηθούν στην υλοποίηση πειραμάτων στο εργαστήριο. Το εικονικό εργαστήριο είναι ένα χρήσιμο εργαλείο, καθώς μπορεί να βοηθήσει στην περαιτέρω ανάλυση των σημαντικών εννοιών από τον εκπαιδευτικό και ως αποτέλεσμα μπορεί να βελτιώσει τα μαθησιακά αποτελέσματα σε σύγκριση με την παραδοσιακή διδασκαλία στον συμβατικό πίνακα.","abstract_html":"Για τη διδασκαλία της Χημείας προτείνονται από το ΑΠΣ και τις επιμορφώσεις των εκπαιδευτικών διάφορα μαθησιακά περιβάλλοντα, όπως το εργαστήριο Φυσικών Επιστημών και ψηφιακά εργαλεία, μεταξύ των οποίων αρκετά δημοφιλή στην εκπαιδευτική κοινότητα είναι τα εικονικά εργαστήρια. Πρόσφατα τα σχολεία εξοπλίζονται με διαδραστικούς πίνακας, που προσφέρουν τη δυνατότητα αξιοποίησης ψηφιακών εργαλείων από ποικίλα αποθετήρια όπως το Φωτόδεντρο. Επίσης, τα σχολεία προμηθεύτηκαν πρόσφατα εργαλεία εκπαιδευτικής ρομποτικής με αισθητήρες που μπορούν να αξιοποιηθούν και ως εργαστηριακά όργανα, καλύπτοντας ελλείψεις τις υπάρχουσας εργαστηριακής υποδομής και παρέχοντας τη δυνατότητα ανάπτυξης καινοτόμων εργαστηριακών οργάνων. Παράλληλα, διατηρείται από τους εκπαιδευτικούς η χρήση της παραδοσιακής διδασκαλίας στον συμβατικό πίνακα. H παρούσα έρευνα εστίασε στην ανάπτυξη και σύγκριση τριών διδακτικών προσεγγίσεων για τη διδασκαλία της περιεκτικότητας των διαλυμάτων στη Β΄ τάξη Γυμνασίου με την αξιοποίηση: α) εργαστηριακού οργάνου Arduino μέτρησης της περιεκτικότητας διαλύματος, β) εικονικού εργαστηρίου στον διαδραστικό πίνακα και γ) του συμβατικού πίνακα. Οι διδακτικές προσεγγίσεις συγκρίθηκαν ως προς τις στάσεις των μαθητών και τα μαθησιακά αποτελέσματα. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε έξι τμήματα του ίδιου σχολείου, που διδάχθηκαν από τον ίδιο καθηγητή. Τα τμήματα είχαν ήδη διδαχθεί την ενότητα. Το πρώτο τμήμα διδάχθηκε με χρήση εργαστηριακού οργάνου Arduino σε hands on πειράματα, το δεύτερο με χρήση εικονικού εργαστηρίου στον διαδραστικό πίνακα, και το τρίτο με χρήση συμβατικού πίνακα. Στους μαθητές και των τριών τμημάτων δόθηκαν παρόμοια φύλλα εργασίας που ενσωμάτωναν και στατικά σχήματα πειραμάτων. Η αξιολόγηση των μαθησιακών αποτελεσμάτων έγινε μέσω ερωτηματολογίων πολλαπλής επιλογής και η αξιολόγηση των στάσεων των μαθητών έγινε μέσω ερωτηματολογίων Likert. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι μαθητές που διδάχθηκαν με το εικονικό εργαστήριο παρουσίασαν βελτίωση στα μαθησιακά αποτελέσματα. Oι μαθητές που διδάχθηκαν με Arduino βρήκαν τις δραστηριότητες πιο ενδιαφέρουσες και ότι τους βοήθησε να συνεργαστούν μεταξύ τους, έτσι ώστε να οδηγηθούν στην υλοποίηση πειραμάτων. Συμπερασματικά, η διδασκαλία με το εργαστηριακό όργανο Arduino δίνει τη δυνατότητα στον εκπαιδευτικό ανάπτυξης εργαστηριακών οργάνων που δεν υπάρχουν στα εργαστήρια Φυσικών Επιστημών για την υλοποίηση hands-on εργαστηρίων, τα οποία αυξάνουν το ενδιαφέρον των μαθητών και προωθούν τη συνεργασία μεταξύ τους και τους βοηθούν στην υλοποίηση πειραμάτων στο εργαστήριο. Το εικονικό εργαστήριο είναι ένα χρήσιμο εργαλείο, καθώς μπορεί να βοηθήσει στην περαιτέρω ανάλυση των σημαντικών εννοιών από τον εκπαιδευτικό και ως αποτέλεσμα μπορεί να βελτιώσει τα μαθησιακά αποτελέσματα σε σύγκριση με την παραδοσιακή διδασκαλία στον συμβατικό πίνακα.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσαγκαράκης Γεράσιμος","Tsagkarakis Gerasimos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:03Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3410268"],"render_values":[{"text":"uoadl:3410268","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410268","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410268","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3410268","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσαγκαράκης Γεράσιμος","Tsagkarakis Gerasimos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3410268","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410268"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Για τη διδασκαλία της Χημείας προτείνονται από το ΑΠΣ και τις επιμορφώσεις των εκπαιδευτικών διάφορα μαθησιακά περιβάλλοντα, όπως το εργαστήριο Φυσικών Επιστημών και ψηφιακά εργαλεία, μεταξύ των οποίων αρκετά δημοφιλή στην εκπαιδευτική κοινότητα είναι τα εικονικά εργαστήρια. Πρόσφατα τα σχολεία εξοπλίζονται με διαδραστικούς πίνακας, που προσφέρουν τη δυνατότητα αξιοποίησης ψηφιακών εργαλείων από ποικίλα αποθετήρια όπως το Φωτόδεντρο. Επίσης, τα σχολεία προμηθεύτηκαν πρόσφατα εργαλεία εκπαιδευτικής ρομποτικής με αισθητήρες που μπορούν να αξιοποιηθούν και ως εργαστηριακά όργανα, καλύπτοντας ελλείψεις τις υπάρχουσας εργαστηριακής υποδομής και παρέχοντας τη δυνατότητα ανάπτυξης καινοτόμων εργαστηριακών οργάνων. Παράλληλα, διατηρείται από τους εκπαιδευτικούς η χρήση της παραδοσιακής διδασκαλίας στον συμβατικό πίνακα. H παρούσα έρευνα εστίασε στην ανάπτυξη και σύγκριση τριών διδακτικών προσεγγίσεων για τη διδασκαλία της περιεκτικότητας των διαλυμάτων στη Β΄ τάξη Γυμνασίου με την αξιοποίηση: α) εργαστηριακού οργάνου Arduino μέτρησης της περιεκτικότητας διαλύματος, β) εικονικού εργαστηρίου στον διαδραστικό πίνακα και γ) του συμβατικού πίνακα. Οι διδακτικές προσεγγίσεις συγκρίθηκαν ως προς τις στάσεις των μαθητών και τα μαθησιακά αποτελέσματα. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε έξι τμήματα του ίδιου σχολείου, που διδάχθηκαν από τον ίδιο καθηγητή. Τα τμήματα είχαν ήδη διδαχθεί την ενότητα. Το πρώτο τμήμα διδάχθηκε με χρήση εργαστηριακού οργάνου Arduino σε hands on πειράματα, το δεύτερο με χρήση εικονικού εργαστηρίου στον διαδραστικό πίνακα, και το τρίτο με χρήση συμβατικού πίνακα. Στους μαθητές και των τριών τμημάτων δόθηκαν παρόμοια φύλλα εργασίας που ενσωμάτωναν και στατικά σχήματα πειραμάτων. Η αξιολόγηση των μαθησιακών αποτελεσμάτων έγινε μέσω ερωτηματολογίων πολλαπλής επιλογής και η αξιολόγηση των στάσεων των μαθητών έγινε μέσω ερωτηματολογίων Likert. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι μαθητές που διδάχθηκαν με το εικονικό εργαστήριο παρουσίασαν βελτίωση στα μαθησιακά αποτελέσματα. Oι μαθητές που διδάχθηκαν με Arduino βρήκαν τις δραστηριότητες πιο ενδιαφέρουσες και ότι τους βοήθησε να συνεργαστούν μεταξύ τους, έτσι ώστε να οδηγηθούν στην υλοποίηση πειραμάτων. Συμπερασματικά, η διδασκαλία με το εργαστηριακό όργανο Arduino δίνει τη δυνατότητα στον εκπαιδευτικό ανάπτυξης εργαστηριακών οργάνων που δεν υπάρχουν στα εργαστήρια Φυσικών Επιστημών για την υλοποίηση hands-on εργαστηρίων, τα οποία αυξάνουν το ενδιαφέρον των μαθητών και προωθούν τη συνεργασία μεταξύ τους και τους βοηθούν στην υλοποίηση πειραμάτων στο εργαστήριο. Το εικονικό εργαστήριο είναι ένα χρήσιμο εργαλείο, καθώς μπορεί να βοηθήσει στην περαιτέρω ανάλυση των σημαντικών εννοιών από τον εκπαιδευτικό και ως αποτέλεσμα μπορεί να βελτιώσει τα μαθησιακά αποτελέσματα σε σύγκριση με την παραδοσιακή διδασκαλία στον συμβατικό πίνακα.","In Chemistry education, the official curriculum and teacher training programs recommend learning environments, such as the Science Lab and various digital tools, with virtual labs being particularly popular in the educational community. Schools have been recently equipped with interactive whiteboards, which facilitate the use of digital resources from various repositories such as Photodentro. Additionally, schools have recently acquired educational robotics tools with sensors that can used as laboratory instruments, addressing the shortcomings of existing lab infrastructure and providing opportunities for developing innovative laboratory devices. Simultaneously, traditional teaching methods using the conventional blackboard continue to be employed by educators. The present research focused on developing and comparing three teaching approaches for instructing on the concentration of solutions in the 8th grade, utilizing a) Arduino laboratory instrument for measuring solution concentration, b) virtual lab on an interactive whiteboard, and c) traditional blackboard. These teaching approaches were compared based on student attitudes and learning outcomes concerning declarative knowledge. The research was conducted in six classes of the same school, taught by the same teacher. The classes had already been taught the topic. The first class used the Arduino laboratory instrument in hands-on experiments, the second used the virtual lab on the interactive whiteboard, and the third used the traditional blackboard. Students in all three classes were given similar worksheets that included static diagrams of experiments. Learning outcomes were evaluated using declarative knowledge questionnaires, and student attitudes were assessed using Likert-scale questionnaires. The results showed that students taught with the virtual lab demonstrated statistically significant improvements in learning outcomes, while students taught with Arduino found the activities more engaging and felt that they helped them collaborate and learn how to conduct experiments. In conclusion, teaching with the Arduino laboratory instrument allows educators to develop lab equipment not available in Science Labs for implementing hands-on activities that increase student interest, promote collaboration, and help them learn how to conduct experiments in the lab. The virtual lab is a useful tool as it can assist teachers in further analyzing key concepts, thereby improving learning outcomes compared to traditional teaching with a conventional blackboard."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ ARDUINO ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΙΚΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΔΙΑΛΥΜΑΤΩΝ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσαγκαράκης Γεράσιμος","Tsagkarakis Gerasimos"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Για τη διδασκαλία της Χημείας προτείνονται από το ΑΠΣ και τις επιμορφώσεις των εκπαιδευτικών διάφορα μαθησιακά περιβάλλοντα, όπως το εργαστήριο Φυσικών Επιστημών και ψηφιακά εργαλεία, μεταξύ των οποίων αρκετά δημοφιλή στην εκπαιδευτική κοινότητα είναι τα εικονικά εργαστήρια. Πρόσφατα τα σχολεία εξοπλίζονται με διαδραστικούς πίνακας, που προσφέρουν τη δυνατότητα αξιοποίησης ψηφιακών εργαλείων από ποικίλα αποθετήρια όπως το Φωτόδεντρο. Επίσης, τα σχολεία προμηθεύτηκαν πρόσφατα εργαλεία εκπαιδευτικής ρομποτικής με αισθητήρες που μπορούν να αξιοποιηθούν και ως εργαστηριακά όργανα, καλύπτοντας ελλείψεις τις υπάρχουσας εργαστηριακής υποδομής και παρέχοντας τη δυνατότητα ανάπτυξης καινοτόμων εργαστηριακών οργάνων. Παράλληλα, διατηρείται από τους εκπαιδευτικούς η χρήση της παραδοσιακής διδασκαλίας στον συμβατικό πίνακα. H παρούσα έρευνα εστίασε στην ανάπτυξη και σύγκριση τριών διδακτικών προσεγγίσεων για τη διδασκαλία της περιεκτικότητας των διαλυμάτων στη Β΄ τάξη Γυμνασίου με την αξιοποίηση: α) εργαστηριακού οργάνου Arduino μέτρησης της περιεκτικότητας διαλύματος, β) εικονικού εργαστηρίου στον διαδραστικό πίνακα και γ) του συμβατικού πίνακα. Οι διδακτικές προσεγγίσεις συγκρίθηκαν ως προς τις στάσεις των μαθητών και τα μαθησιακά αποτελέσματα. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε έξι τμήματα του ίδιου σχολείου, που διδάχθηκαν από τον ίδιο καθηγητή. Τα τμήματα είχαν ήδη διδαχθεί την ενότητα. Το πρώτο τμήμα διδάχθηκε με χρήση εργαστηριακού οργάνου Arduino σε hands on πειράματα, το δεύτερο με χρήση εικονικού εργαστηρίου στον διαδραστικό πίνακα, και το τρίτο με χρήση συμβατικού πίνακα. Στους μαθητές και των τριών τμημάτων δόθηκαν παρόμοια φύλλα εργασίας που ενσωμάτωναν και στατικά σχήματα πειραμάτων. Η αξιολόγηση των μαθησιακών αποτελεσμάτων έγινε μέσω ερωτηματολογίων πολλαπλής επιλογής και η αξιολόγηση των στάσεων των μαθητών έγινε μέσω ερωτηματολογίων Likert. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι μαθητές που διδάχθηκαν με το εικονικό εργαστήριο παρουσίασαν βελτίωση στα μαθησιακά αποτελέσματα. Oι μαθητές που διδάχθηκαν με Arduino βρήκαν τις δραστηριότητες πιο ενδιαφέρουσες και ότι τους βοήθησε να συνεργαστούν μεταξύ τους, έτσι ώστε να οδηγηθούν στην υλοποίηση πειραμάτων. Συμπερασματικά, η διδασκαλία με το εργαστηριακό όργανο Arduino δίνει τη δυνατότητα στον εκπαιδευτικό ανάπτυξης εργαστηριακών οργάνων που δεν υπάρχουν στα εργαστήρια Φυσικών Επιστημών για την υλοποίηση hands-on εργαστηρίων, τα οποία αυξάνουν το ενδιαφέρον των μαθητών και προωθούν τη συνεργασία μεταξύ τους και τους βοηθούν στην υλοποίηση πειραμάτων στο εργαστήριο. Το εικονικό εργαστήριο είναι ένα χρήσιμο εργαλείο, καθώς μπορεί να βοηθήσει στην περαιτέρω ανάλυση των σημαντικών εννοιών από τον εκπαιδευτικό και ως αποτέλεσμα μπορεί να βελτιώσει τα μαθησιακά αποτελέσματα σε σύγκριση με την παραδοσιακή διδασκαλία στον συμβατικό πίνακα.","In Chemistry education, the official curriculum and teacher training programs recommend learning environments, such as the Science Lab and various digital tools, with virtual labs being particularly popular in the educational community. Schools have been recently equipped with interactive whiteboards, which facilitate the use of digital resources from various repositories such as Photodentro. Additionally, schools have recently acquired educational robotics tools with sensors that can used as laboratory instruments, addressing the shortcomings of existing lab infrastructure and providing opportunities for developing innovative laboratory devices. Simultaneously, traditional teaching methods using the conventional blackboard continue to be employed by educators. The present research focused on developing and comparing three teaching approaches for instructing on the concentration of solutions in the 8th grade, utilizing a) Arduino laboratory instrument for measuring solution concentration, b) virtual lab on an interactive whiteboard, and c) traditional blackboard. These teaching approaches were compared based on student attitudes and learning outcomes concerning declarative knowledge. The research was conducted in six classes of the same school, taught by the same teacher. The classes had already been taught the topic. The first class used the Arduino laboratory instrument in hands-on experiments, the second used the virtual lab on the interactive whiteboard, and the third used the traditional blackboard. Students in all three classes were given similar worksheets that included static diagrams of experiments. Learning outcomes were evaluated using declarative knowledge questionnaires, and student attitudes were assessed using Likert-scale questionnaires. The results showed that students taught with the virtual lab demonstrated statistically significant improvements in learning outcomes, while students taught with Arduino found the activities more engaging and felt that they helped them collaborate and learn how to conduct experiments. In conclusion, teaching with the Arduino laboratory instrument allows educators to develop lab equipment not available in Science Labs for implementing hands-on activities that increase student interest, promote collaboration, and help them learn how to conduct experiments in the lab. The virtual lab is a useful tool as it can assist teachers in further analyzing key concepts, thereby improving learning outcomes compared to traditional teaching with a conventional blackboard."],"dc:identifier":["uoadl:3410268","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410268"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ ARDUINO ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΙΚΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΔΙΑΛΥΜΑΤΩΝ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:03Z"}