{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3410334"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3410334","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κυτταρική θεραπεία με CAR T σε ασθενείς με λέμφωμα DLBCL (Μεγαλοκυτταρικό B-λέμφωμα)","abstract":"Το διάχυτο λέμφωμα από μεγάλα Β-κύτταρα (Diffuse Large B-cell Lymphoma, DLBCL) περιλαμβάνει μία ετερογενή ομάδα μορφολογικά, γενετικά, και κλινικά διακριτών ασθενειών. Εμφανίζεται κυρίως σε άτομα μεγαλύτερα των 60 ετών, παρόλα αυτά μπορεί να εμφανιστεί και σε παιδιά και εφήβους. Η αιτιολογία της νόσησης από DLBCL παραμένει άγνωστη. Συνήθως προκύπτει de novo αλλά και από μετατροπή ενός λιγότερο επιθετικού λεμφώματος. Το DLBCL, NOS είναι το πιο συχνό λέμφωμα και χαρακτηρίζεται από διάχυτη ανάπτυξη μεσαίων ή μεγάλων λεμφωματικών κυττάρων που οδηγεί σε μερική ή συνηθέστερα ολοκληρωτική κατάλυση της αρχιτεκτονικής δομής του λεμφαδένα ή του εξωλεμφαδενικού ιστού που έχει προσβληθεί. Το διάχυτο λέμφωμα από μεγάλα Β-κύτταρα αποτελεί ένα δυνητικώς ιάσιμο νόσημα. Στην πλειοψηφία τους οι ασθενείς με DLBCL θεραπεύονται στην 1 η γραμμή θεραπείας με το χημειοθεραπευτικό σχήμα R-CHOP, που αποτελεί τη θεραπεία επιλογής στη διάγνωση. Οι ασθενείς που δεν θεραπεύονται στην 1 η γραμμή θεραπείας υποβάλλονται σε 2 ης γραμμής θεραπεία (θεραπεία διάσωσης ακολουθούμενη συχνά από αυτόλογη μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων, κυτταρική θεραπεία με Car T, μονοκλωνικά αντισώματα) και επί ανθεκτικής νόσου ή υποτροπής μετά τη 2 η γραμμή θεραπείας ακολουθεί 3 ης γραμμής θεραπεία (Car-T, διειδικά αντισώματα, Selinexor, Loncastuximab tesirine, αλλογενής μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων). Η κυτταρική θεραπεία με CAR T αποτελεί μια “στοχευμένη” Τ-κυτταρική ανοσοθεραπεία. Τα CAR-T κύτταρα είναι γενετικά τροποποιημένα Τ- λεμφοκύτταρα που φέρουν στην επιφάνειά τους ένα χιμαιρικό αντιγονικό υποδοχέα (Chimeric antigen receptor – CAR), ο οποίος είναι ουσιαστικά ένα αντίσωμα, που αναγνωρίζει ένα συγκεκριμένο αντιγόνο και που μέσω αυτού μπορούν να αναγνωρίσουν, να συνδεθούν και να καταστρέψουν τα νεοπλασματικά κύτταρα in vivo, μέσω έκκρισης κυτταροτοξικών μορίων. Η χρήση των CAR-T κυττάρων στους ασθενείς με DLBCL προσβλέπει στη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών με κακή έκβαση του νοσήματος με πρωτοπαθώς ανθεκτική νόσο ή με υποτροπή νωρίτερα από 12 μήνες μετά τη θεραπεία 1ης γραμμής. Όσο αφορά στο DLBCL, 3 είδη CAR-T (Axi-cel, Tisa-cel, Liso-cel) έχουν ένδειξη ως 3η γραμμή θεραπείας, για τους ασθενείς που έχουν αποτύχει μετά από αυτόλογη μεταμόσχευση ή μετά από 2ης γραμμής θεραπεία και δεν είναι επιλέξιμοι για αυτόλογη μεταμόσχευση, με υψηλά ποσοστά συνολικής ανταπόκρισης (53-83%) και πλήρους ύφεσης (39-65%). Το 30-40% των ασθενών επιτυγχάνει μακροχρόνιο έλεγχο της νόσου, με καθοριστικό προγνωστικό παράγοντα το φορτίο της νόσου προ της έγχυσης των CAR-T. Επιπλέον, το Axi-cel έχει ένδειξη και ως 2ης γραμμής θεραπεία στους πρωτοπαθώς ανθεκτικούς στην αρχική θεραπεία με RCHOP ασθενείς ή στους ασθενείς με πρώιμη υποτροπή (&lt;12 μήνες) από τη λήξη της αρχικής θεραπείας. Η χορήγηση του Axi-cel έναντι της αυτόλογης μεταμόσχευσης ως 2η γραμμή θεραπείας στις παραπάνω περιπτώσεις φαίνεται πως οδηγεί σε διετή επιβίωση χωρίς σύμβαμα 40% έναντι του 16%, αντίστοιχα, και σε 4-ετή συνολική επιβίωση 55% έναντι του 46%, αντίστοιχα. Ακόμα, μεταξύ των μη επιλέξιμων για αυτόλογη μεταμόσχευση ασθενών η χορήγηση του Axi-cel έναντι της συμβατικής χημειοθεραπείας οδηγεί σε πλήρη μεταβολική ύφεση σε περισσότερους από τα δυο τρίτα αυτών έναντι του &lt;15%, αντίστοιχα.","abstract_html":"Το διάχυτο λέμφωμα από μεγάλα Β-κύτταρα (Diffuse Large B-cell Lymphoma, DLBCL) περιλαμβάνει μία ετερογενή ομάδα μορφολογικά, γενετικά, και κλινικά διακριτών ασθενειών. Εμφανίζεται κυρίως σε άτομα μεγαλύτερα των 60 ετών, παρόλα αυτά μπορεί να εμφανιστεί και σε παιδιά και εφήβους. Η αιτιολογία της νόσησης από DLBCL παραμένει άγνωστη. Συνήθως προκύπτει de novo αλλά και από μετατροπή ενός λιγότερο επιθετικού λεμφώματος. Το DLBCL, NOS είναι το πιο συχνό λέμφωμα και χαρακτηρίζεται από διάχυτη ανάπτυξη μεσαίων ή μεγάλων λεμφωματικών κυττάρων που οδηγεί σε μερική ή συνηθέστερα ολοκληρωτική κατάλυση της αρχιτεκτονικής δομής του λεμφαδένα ή του εξωλεμφαδενικού ιστού που έχει προσβληθεί. Το διάχυτο λέμφωμα από μεγάλα Β-κύτταρα αποτελεί ένα δυνητικώς ιάσιμο νόσημα. Στην πλειοψηφία τους οι ασθενείς με DLBCL θεραπεύονται στην 1 η γραμμή θεραπείας με το χημειοθεραπευτικό σχήμα R-CHOP, που αποτελεί τη θεραπεία επιλογής στη διάγνωση. Οι ασθενείς που δεν θεραπεύονται στην 1 η γραμμή θεραπείας υποβάλλονται σε 2 ης γραμμής θεραπεία (θεραπεία διάσωσης ακολουθούμενη συχνά από αυτόλογη μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων, κυτταρική θεραπεία με Car T, μονοκλωνικά αντισώματα) και επί ανθεκτικής νόσου ή υποτροπής μετά τη 2 η γραμμή θεραπείας ακολουθεί 3 ης γραμμής θεραπεία (Car-T, διειδικά αντισώματα, Selinexor, Loncastuximab tesirine, αλλογενής μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων). Η κυτταρική θεραπεία με CAR T αποτελεί μια “στοχευμένη” Τ-κυτταρική ανοσοθεραπεία. Τα CAR-T κύτταρα είναι γενετικά τροποποιημένα Τ- λεμφοκύτταρα που φέρουν στην επιφάνειά τους ένα χιμαιρικό αντιγονικό υποδοχέα (Chimeric antigen receptor – CAR), ο οποίος είναι ουσιαστικά ένα αντίσωμα, που αναγνωρίζει ένα συγκεκριμένο αντιγόνο και που μέσω αυτού μπορούν να αναγνωρίσουν, να συνδεθούν και να καταστρέψουν τα νεοπλασματικά κύτταρα in vivo, μέσω έκκρισης κυτταροτοξικών μορίων. Η χρήση των CAR-T κυττάρων στους ασθενείς με DLBCL προσβλέπει στη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών με κακή έκβαση του νοσήματος με πρωτοπαθώς ανθεκτική νόσο ή με υποτροπή νωρίτερα από 12 μήνες μετά τη θεραπεία 1ης γραμμής. Όσο αφορά στο DLBCL, 3 είδη CAR-T (Axi-cel, Tisa-cel, Liso-cel) έχουν ένδειξη ως 3η γραμμή θεραπείας, για τους ασθενείς που έχουν αποτύχει μετά από αυτόλογη μεταμόσχευση ή μετά από 2ης γραμμής θεραπεία και δεν είναι επιλέξιμοι για αυτόλογη μεταμόσχευση, με υψηλά ποσοστά συνολικής ανταπόκρισης (53-83%) και πλήρους ύφεσης (39-65%). Το 30-40% των ασθενών επιτυγχάνει μακροχρόνιο έλεγχο της νόσου, με καθοριστικό προγνωστικό παράγοντα το φορτίο της νόσου προ της έγχυσης των CAR-T. Επιπλέον, το Axi-cel έχει ένδειξη και ως 2ης γραμμής θεραπεία στους πρωτοπαθώς ανθεκτικούς στην αρχική θεραπεία με RCHOP ασθενείς ή στους ασθενείς με πρώιμη υποτροπή (&amp;lt;12 μήνες) από τη λήξη της αρχικής θεραπείας. Η χορήγηση του Axi-cel έναντι της αυτόλογης μεταμόσχευσης ως 2η γραμμή θεραπείας στις παραπάνω περιπτώσεις φαίνεται πως οδηγεί σε διετή επιβίωση χωρίς σύμβαμα 40% έναντι του 16%, αντίστοιχα, και σε 4-ετή συνολική επιβίωση 55% έναντι του 46%, αντίστοιχα. Ακόμα, μεταξύ των μη επιλέξιμων για αυτόλογη μεταμόσχευση ασθενών η χορήγηση του Axi-cel έναντι της συμβατικής χημειοθεραπείας οδηγεί σε πλήρη μεταβολική ύφεση σε περισσότερους από τα δυο τρίτα αυτών έναντι του &amp;lt;15%, αντίστοιχα.","abstract_has_math":false,"creators":["Τζαγκαράκη Ειρήνη","Tzagaraki Eirini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:03Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3410334"],"render_values":[{"text":"uoadl:3410334","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410334","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410334","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3410334","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τζαγκαράκη Ειρήνη","Tzagaraki Eirini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3410334","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410334"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το διάχυτο λέμφωμα από μεγάλα Β-κύτταρα (Diffuse Large B-cell Lymphoma, DLBCL) περιλαμβάνει μία ετερογενή ομάδα μορφολογικά, γενετικά, και κλινικά διακριτών ασθενειών. Εμφανίζεται κυρίως σε άτομα μεγαλύτερα των 60 ετών, παρόλα αυτά μπορεί να εμφανιστεί και σε παιδιά και εφήβους. Η αιτιολογία της νόσησης από DLBCL παραμένει άγνωστη. Συνήθως προκύπτει de novo αλλά και από μετατροπή ενός λιγότερο επιθετικού λεμφώματος. Το DLBCL, NOS είναι το πιο συχνό λέμφωμα και χαρακτηρίζεται από διάχυτη ανάπτυξη μεσαίων ή μεγάλων λεμφωματικών κυττάρων που οδηγεί σε μερική ή συνηθέστερα ολοκληρωτική κατάλυση της αρχιτεκτονικής δομής του λεμφαδένα ή του εξωλεμφαδενικού ιστού που έχει προσβληθεί. Το διάχυτο λέμφωμα από μεγάλα Β-κύτταρα αποτελεί ένα δυνητικώς ιάσιμο νόσημα. Στην πλειοψηφία τους οι ασθενείς με DLBCL θεραπεύονται στην 1 η γραμμή θεραπείας με το χημειοθεραπευτικό σχήμα R-CHOP, που αποτελεί τη θεραπεία επιλογής στη διάγνωση. Οι ασθενείς που δεν θεραπεύονται στην 1 η γραμμή θεραπείας υποβάλλονται σε 2 ης γραμμής θεραπεία (θεραπεία διάσωσης ακολουθούμενη συχνά από αυτόλογη μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων, κυτταρική θεραπεία με Car T, μονοκλωνικά αντισώματα) και επί ανθεκτικής νόσου ή υποτροπής μετά τη 2 η γραμμή θεραπείας ακολουθεί 3 ης γραμμής θεραπεία (Car-T, διειδικά αντισώματα, Selinexor, Loncastuximab tesirine, αλλογενής μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων). Η κυτταρική θεραπεία με CAR T αποτελεί μια “στοχευμένη” Τ-κυτταρική ανοσοθεραπεία. Τα CAR-T κύτταρα είναι γενετικά τροποποιημένα Τ- λεμφοκύτταρα που φέρουν στην επιφάνειά τους ένα χιμαιρικό αντιγονικό υποδοχέα (Chimeric antigen receptor – CAR), ο οποίος είναι ουσιαστικά ένα αντίσωμα, που αναγνωρίζει ένα συγκεκριμένο αντιγόνο και που μέσω αυτού μπορούν να αναγνωρίσουν, να συνδεθούν και να καταστρέψουν τα νεοπλασματικά κύτταρα in vivo, μέσω έκκρισης κυτταροτοξικών μορίων. Η χρήση των CAR-T κυττάρων στους ασθενείς με DLBCL προσβλέπει στη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών με κακή έκβαση του νοσήματος με πρωτοπαθώς ανθεκτική νόσο ή με υποτροπή νωρίτερα από 12 μήνες μετά τη θεραπεία 1ης γραμμής. Όσο αφορά στο DLBCL, 3 είδη CAR-T (Axi-cel, Tisa-cel, Liso-cel) έχουν ένδειξη ως 3η γραμμή θεραπείας, για τους ασθενείς που έχουν αποτύχει μετά από αυτόλογη μεταμόσχευση ή μετά από 2ης γραμμής θεραπεία και δεν είναι επιλέξιμοι για αυτόλογη μεταμόσχευση, με υψηλά ποσοστά συνολικής ανταπόκρισης (53-83%) και πλήρους ύφεσης (39-65%). Το 30-40% των ασθενών επιτυγχάνει μακροχρόνιο έλεγχο της νόσου, με καθοριστικό προγνωστικό παράγοντα το φορτίο της νόσου προ της έγχυσης των CAR-T. Επιπλέον, το Axi-cel έχει ένδειξη και ως 2ης γραμμής θεραπεία στους πρωτοπαθώς ανθεκτικούς στην αρχική θεραπεία με RCHOP ασθενείς ή στους ασθενείς με πρώιμη υποτροπή (&lt;12 μήνες) από τη λήξη της αρχικής θεραπείας. Η χορήγηση του Axi-cel έναντι της αυτόλογης μεταμόσχευσης ως 2η γραμμή θεραπείας στις παραπάνω περιπτώσεις φαίνεται πως οδηγεί σε διετή επιβίωση χωρίς σύμβαμα 40% έναντι του 16%, αντίστοιχα, και σε 4-ετή συνολική επιβίωση 55% έναντι του 46%, αντίστοιχα. Ακόμα, μεταξύ των μη επιλέξιμων για αυτόλογη μεταμόσχευση ασθενών η χορήγηση του Axi-cel έναντι της συμβατικής χημειοθεραπείας οδηγεί σε πλήρη μεταβολική ύφεση σε περισσότερους από τα δυο τρίτα αυτών έναντι του &lt;15%, αντίστοιχα.","Diffuse large B-cell lymphoma (Diffuse Large B-cell Lymphoma, DLBCL) includes a heterogeneous group morphologically, genetically, and clinically distinct diseases. It occurs mainly in individuals older than 60 years, nevertheless it can also appear in children and teenagers. The etiology of DLBCL remains unknown. It usually arises de novo but also from conversion of a less aggressive lymphoma. DLBCL, NOS is the most common lymphoma and characterized by diffuse growth of medium or large lymphomas of cells leading to its partial or more commonly complete ablation architectural structure of the lymph node or the extralymph node tissue it has offended. Diffuse large B-cell lymphoma is a potentially curable diseases. The majority of patients with DLBCL are cured in the 1st line of treatment with the chemotherapy regimen R-CHOP, which is the treatment of choice at diagnosis. Patients who do not treated on 1st line of treatment undergo 2nd line therapy (rescue therapy often followed by autologous hematopoietic stem cell transplantation, cell therapy with Car T, monoclonal antibodies) and on refractory disease or relapse after 2nd line treatment is followed by 3rd line treatment (Car-T, bispecific antibodies, Selinexor, Loncastuximab tesirine, allogeneic transplantation primitive hematopoietic cells). CAR T cell therapy is a “targeted” T-cell immunotherapy. CAR-T cells are genetically modified T- lymphocytes carrying a chimeric antigen on their surface receptor (Chimeric antigen receptor – CAR), which is essentially one antibody, which recognizes a specific antigen and which through it they can identify, connect and destroy them neoplastic cells in vivo, through secretion of cytotoxic molecules. THE use of CAR-T cells in patients with DLBCL is looking forward to treatment of patients with a poor outcome of the disease with primary resistant disease or with relapse earlier than 12 months after 1st line treatment. Regarding DLBCL, 3 types of CAR-T (Axi-cel, Tisa-cel, Liso-cel) have indication as 3rd line therapy, for patients who have failed thereafter from autologous transplantation or after 2nd line therapy and is not eligible for autologous transplantation, with high overall rates response (53-83%) and complete remission (39-65%). 30-40% of of patients achieves long-term control of the disease, with a decisive predictor of disease burden prior to CAR-T infusion. In addition, Axi-cel is also indicated as a 2nd line treatment in primarily refractory to initial RCHOP treatment or in patients with early relapse (&lt;12 months) from the end of the initial treatment. The administration of Axi-cel versus autologous transplantation as 2nd line of treatment in the above cases seems to lead to 2-year event-free survival 40% versus 16%, respectively, and at 4-year overall survival 55% versus 46%, respectively. Still, among the non patients eligible for autologous transplantation the administration of Axi-cel versus conventional chemotherapy leads to complete metabolic remission in more than two-thirds of them against <15%, respectively."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κυτταρική θεραπεία με CAR T σε ασθενείς με λέμφωμα DLBCL (Μεγαλοκυτταρικό B-λέμφωμα)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τζαγκαράκη Ειρήνη","Tzagaraki Eirini"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Το διάχυτο λέμφωμα από μεγάλα Β-κύτταρα (Diffuse Large B-cell Lymphoma, DLBCL) περιλαμβάνει μία ετερογενή ομάδα μορφολογικά, γενετικά, και κλινικά διακριτών ασθενειών. Εμφανίζεται κυρίως σε άτομα μεγαλύτερα των 60 ετών, παρόλα αυτά μπορεί να εμφανιστεί και σε παιδιά και εφήβους. Η αιτιολογία της νόσησης από DLBCL παραμένει άγνωστη. Συνήθως προκύπτει de novo αλλά και από μετατροπή ενός λιγότερο επιθετικού λεμφώματος. Το DLBCL, NOS είναι το πιο συχνό λέμφωμα και χαρακτηρίζεται από διάχυτη ανάπτυξη μεσαίων ή μεγάλων λεμφωματικών κυττάρων που οδηγεί σε μερική ή συνηθέστερα ολοκληρωτική κατάλυση της αρχιτεκτονικής δομής του λεμφαδένα ή του εξωλεμφαδενικού ιστού που έχει προσβληθεί. Το διάχυτο λέμφωμα από μεγάλα Β-κύτταρα αποτελεί ένα δυνητικώς ιάσιμο νόσημα. Στην πλειοψηφία τους οι ασθενείς με DLBCL θεραπεύονται στην 1 η γραμμή θεραπείας με το χημειοθεραπευτικό σχήμα R-CHOP, που αποτελεί τη θεραπεία επιλογής στη διάγνωση. Οι ασθενείς που δεν θεραπεύονται στην 1 η γραμμή θεραπείας υποβάλλονται σε 2 ης γραμμής θεραπεία (θεραπεία διάσωσης ακολουθούμενη συχνά από αυτόλογη μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων, κυτταρική θεραπεία με Car T, μονοκλωνικά αντισώματα) και επί ανθεκτικής νόσου ή υποτροπής μετά τη 2 η γραμμή θεραπείας ακολουθεί 3 ης γραμμής θεραπεία (Car-T, διειδικά αντισώματα, Selinexor, Loncastuximab tesirine, αλλογενής μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων). Η κυτταρική θεραπεία με CAR T αποτελεί μια “στοχευμένη” Τ-κυτταρική ανοσοθεραπεία. Τα CAR-T κύτταρα είναι γενετικά τροποποιημένα Τ- λεμφοκύτταρα που φέρουν στην επιφάνειά τους ένα χιμαιρικό αντιγονικό υποδοχέα (Chimeric antigen receptor – CAR), ο οποίος είναι ουσιαστικά ένα αντίσωμα, που αναγνωρίζει ένα συγκεκριμένο αντιγόνο και που μέσω αυτού μπορούν να αναγνωρίσουν, να συνδεθούν και να καταστρέψουν τα νεοπλασματικά κύτταρα in vivo, μέσω έκκρισης κυτταροτοξικών μορίων. Η χρήση των CAR-T κυττάρων στους ασθενείς με DLBCL προσβλέπει στη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών με κακή έκβαση του νοσήματος με πρωτοπαθώς ανθεκτική νόσο ή με υποτροπή νωρίτερα από 12 μήνες μετά τη θεραπεία 1ης γραμμής. Όσο αφορά στο DLBCL, 3 είδη CAR-T (Axi-cel, Tisa-cel, Liso-cel) έχουν ένδειξη ως 3η γραμμή θεραπείας, για τους ασθενείς που έχουν αποτύχει μετά από αυτόλογη μεταμόσχευση ή μετά από 2ης γραμμής θεραπεία και δεν είναι επιλέξιμοι για αυτόλογη μεταμόσχευση, με υψηλά ποσοστά συνολικής ανταπόκρισης (53-83%) και πλήρους ύφεσης (39-65%). Το 30-40% των ασθενών επιτυγχάνει μακροχρόνιο έλεγχο της νόσου, με καθοριστικό προγνωστικό παράγοντα το φορτίο της νόσου προ της έγχυσης των CAR-T. Επιπλέον, το Axi-cel έχει ένδειξη και ως 2ης γραμμής θεραπεία στους πρωτοπαθώς ανθεκτικούς στην αρχική θεραπεία με RCHOP ασθενείς ή στους ασθενείς με πρώιμη υποτροπή (&lt;12 μήνες) από τη λήξη της αρχικής θεραπείας. Η χορήγηση του Axi-cel έναντι της αυτόλογης μεταμόσχευσης ως 2η γραμμή θεραπείας στις παραπάνω περιπτώσεις φαίνεται πως οδηγεί σε διετή επιβίωση χωρίς σύμβαμα 40% έναντι του 16%, αντίστοιχα, και σε 4-ετή συνολική επιβίωση 55% έναντι του 46%, αντίστοιχα. Ακόμα, μεταξύ των μη επιλέξιμων για αυτόλογη μεταμόσχευση ασθενών η χορήγηση του Axi-cel έναντι της συμβατικής χημειοθεραπείας οδηγεί σε πλήρη μεταβολική ύφεση σε περισσότερους από τα δυο τρίτα αυτών έναντι του &lt;15%, αντίστοιχα.","Diffuse large B-cell lymphoma (Diffuse Large B-cell Lymphoma, DLBCL) includes a heterogeneous group morphologically, genetically, and clinically distinct diseases. It occurs mainly in individuals older than 60 years, nevertheless it can also appear in children and teenagers. The etiology of DLBCL remains unknown. It usually arises de novo but also from conversion of a less aggressive lymphoma. DLBCL, NOS is the most common lymphoma and characterized by diffuse growth of medium or large lymphomas of cells leading to its partial or more commonly complete ablation architectural structure of the lymph node or the extralymph node tissue it has offended. Diffuse large B-cell lymphoma is a potentially curable diseases. The majority of patients with DLBCL are cured in the 1st line of treatment with the chemotherapy regimen R-CHOP, which is the treatment of choice at diagnosis. Patients who do not treated on 1st line of treatment undergo 2nd line therapy (rescue therapy often followed by autologous hematopoietic stem cell transplantation, cell therapy with Car T, monoclonal antibodies) and on refractory disease or relapse after 2nd line treatment is followed by 3rd line treatment (Car-T, bispecific antibodies, Selinexor, Loncastuximab tesirine, allogeneic transplantation primitive hematopoietic cells). CAR T cell therapy is a “targeted” T-cell immunotherapy. CAR-T cells are genetically modified T- lymphocytes carrying a chimeric antigen on their surface receptor (Chimeric antigen receptor – CAR), which is essentially one antibody, which recognizes a specific antigen and which through it they can identify, connect and destroy them neoplastic cells in vivo, through secretion of cytotoxic molecules. THE use of CAR-T cells in patients with DLBCL is looking forward to treatment of patients with a poor outcome of the disease with primary resistant disease or with relapse earlier than 12 months after 1st line treatment. Regarding DLBCL, 3 types of CAR-T (Axi-cel, Tisa-cel, Liso-cel) have indication as 3rd line therapy, for patients who have failed thereafter from autologous transplantation or after 2nd line therapy and is not eligible for autologous transplantation, with high overall rates response (53-83%) and complete remission (39-65%). 30-40% of of patients achieves long-term control of the disease, with a decisive predictor of disease burden prior to CAR-T infusion. In addition, Axi-cel is also indicated as a 2nd line treatment in primarily refractory to initial RCHOP treatment or in patients with early relapse (&lt;12 months) from the end of the initial treatment. The administration of Axi-cel versus autologous transplantation as 2nd line of treatment in the above cases seems to lead to 2-year event-free survival 40% versus 16%, respectively, and at 4-year overall survival 55% versus 46%, respectively. Still, among the non patients eligible for autologous transplantation the administration of Axi-cel versus conventional chemotherapy leads to complete metabolic remission in more than two-thirds of them against <15%, respectively."],"dc:identifier":["uoadl:3410334","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410334"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κυτταρική θεραπεία με CAR T σε ασθενείς με λέμφωμα DLBCL (Μεγαλοκυτταρικό B-λέμφωμα)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:03Z"}