{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3410487"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3410487","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση κατάθλιψης και παράτασης του QT διαστήματος: σύγκριση μεταξύ ατόμων ηλικίας μεγαλύτερης και μικρότερης από 65 έτη-δεδομένα από τη μελέτη Κορινθία","abstract":"Εισαγωγή: Η κατάθλιψη συχνά περιγράφεται ως συννοσηρότητα στους ασθενείς με καρδιαγγειακές παθήσεις με συχνότητα μεταξύ 35%-74%. Η παρουσία μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής έχει χαρακτηριστεί ως ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για καρδιαγγειακές επιπλοκές πιθανώς λόγω δυσλειτουργίας του αυτόνομου νευρικού συστήματος, που οδηγεί σε αυξημένη επίπτωση κακοήθων κοιλιακών αρρυθμιών και αιφνίδιου καρδιακού θανάτου. Σκοπός: Η μελέτη αυτή εξετάζει τη συσχέτιση κατάθλιψης με παρατεταμένο διάστημα QTc στις διάφορες ηλικιακές ομάδες. Υλικό και Μέθοδοι: Διενεργήθηκε αξιολόγηση των συμπτωμάτων κατάθλιψης στους 1637 συμμετέχοντες της συγχρονικής μελέτης «Κορινθία» με την κλίμακα αυτοαξιολόγησης Zung στους συμμετέχοντες κάτω των 65 ετών (ομάδα 1) και με τη γηριατρική κλίμακα κατάθλιψης σε αυτούς άνω των 65 ετών (ομάδα 2).Το διάστημα QT αντλήθηκε από τις ΗΚΓ καταγραφές και διορθώθηκε ως προς την καρδιακή συχνότητα (QTc). Αποτελέσματα: Στην ομάδα 1 ασθενείς με κατάθλιψη ήταν κυρίως γυναίκες (γυναικείο φύλο σε μη κατάθλιψη: 53,5% vs. Σε κατάθλιψη: 68,2%, p<0,001) ενώ παρατηρήθηκε υψηλότερη επίπτωση στεφανιαίας νόσου (μη κατάθλιψη: 7,0% vs. Κατάθλιψη: 12,5%, p=0,020) και σακχαρώδη διαβήτη (μη κατάθλιψη: 8,8% vs. Κατάθλιψη: 18,2%, p<0,001). Μάλιστα όσοι χαρακτηρίστηκαν ως έχοντες κατάθλιψη είχαν μεγαλύτερης διάρκειας QTc διάστημα (μη κατάθλιψη: 389,3 ±27,0 ms vs. Κατάθλιψη: 401.1 ±32.9 ms, p<0,001) και μεγαλύτερο ποσοστό παθολογικού QTc (μη κατάθλιψη: 2,0% vs. Κατάληψη: 10,8%, p=0,001) συγκριτικά με εκείνους χωρίς κατάθλιψη. Αντίθετα η κατάθλιψη δε συσχετίστηκε με μακρύτερο QTc στους συμμετέχοντες ηλικίας ≥ 65 years -ομάδα 2 (μη κατάθλιψη: 409,9 ±29.6 ms vs. Κατάθλιψη: 405,2 ±46.4 ms, p=-0,37) και τα ποσοστά παθολογικού QTc ήταν επίσης παρόμοια (μη κατάθλιψη: 13,2% vs. Κατάθλιψη: 12,3%, p=0.78). Διενεργήθηκε ανάλυση γραμμικής παλινδρόμησης σύμφωνα με τα ηλικιακά γκρουπ προσαρμοσμένα για παράγοντες που σχετίζονται με παράταση του QT διαστήματος (π.χ. γυναικείο φύλο, κάπνισμα, edac, σακχαρώδης διαβήτης, BMI, συστολική αρτηριακή πίεση, στεφανιαία νόσος, LVEF) και η κατάθλιψη συσχετίστηκε με αυξημένη διάρκεια QTc (περίπου 11.1ms) - ανεξάρτητα από τους προηγουμένως αναφερόμενους συγχυτές- μόνο στην ομάδα 1. Παρομοίως η κατάθλιψη συσχετίστηκε με σχεδόν 10,6 φορές υψηλότερη επίπτωση παθολογικού QTc διαστήματος στην ομάδα 1 ακόμη και μετά την προσαρμογή για τους προαναφερθέντες συγχυτές, εύρημα το οποίο δεν παρατηρήθηκε στο γκρουπ των ηλικιωμένων-ομάδα 2. Συμπέρασμα: Η κατάθλιψη συσχετίστηκε με μακρύτερο διάστημα QTc ειδικά σε άτομα ηλικίας κάτω των 65 ετών. Τα ευρήματα αυτά υποδεικνύουν πιθανή αλληλεπίδραση μεταξύ κατάθλιψης και δυσλειτουργίας του αυτόνομου νευρικού συστήματος ως δυνητικό παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακή πάθηση και αιφνίδιο καρδιακό θάνατο.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η κατάθλιψη συχνά περιγράφεται ως συννοσηρότητα στους ασθενείς με καρδιαγγειακές παθήσεις με συχνότητα μεταξύ 35%-74%. Η παρουσία μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής έχει χαρακτηριστεί ως ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για καρδιαγγειακές επιπλοκές πιθανώς λόγω δυσλειτουργίας του αυτόνομου νευρικού συστήματος, που οδηγεί σε αυξημένη επίπτωση κακοήθων κοιλιακών αρρυθμιών και αιφνίδιου καρδιακού θανάτου. Σκοπός: Η μελέτη αυτή εξετάζει τη συσχέτιση κατάθλιψης με παρατεταμένο διάστημα QTc στις διάφορες ηλικιακές ομάδες. Υλικό και Μέθοδοι: Διενεργήθηκε αξιολόγηση των συμπτωμάτων κατάθλιψης στους 1637 συμμετέχοντες της συγχρονικής μελέτης «Κορινθία» με την κλίμακα αυτοαξιολόγησης Zung στους συμμετέχοντες κάτω των 65 ετών (ομάδα 1) και με τη γηριατρική κλίμακα κατάθλιψης σε αυτούς άνω των 65 ετών (ομάδα 2).Το διάστημα QT αντλήθηκε από τις ΗΚΓ καταγραφές και διορθώθηκε ως προς την καρδιακή συχνότητα (QTc). Αποτελέσματα: Στην ομάδα 1 ασθενείς με κατάθλιψη ήταν κυρίως γυναίκες (γυναικείο φύλο σε μη κατάθλιψη: 53,5% vs. Σε κατάθλιψη: 68,2%, p&lt;0,001) ενώ παρατηρήθηκε υψηλότερη επίπτωση στεφανιαίας νόσου (μη κατάθλιψη: 7,0% vs. Κατάθλιψη: 12,5%, p=0,020) και σακχαρώδη διαβήτη (μη κατάθλιψη: 8,8% vs. Κατάθλιψη: 18,2%, p&lt;0,001). Μάλιστα όσοι χαρακτηρίστηκαν ως έχοντες κατάθλιψη είχαν μεγαλύτερης διάρκειας QTc διάστημα (μη κατάθλιψη: 389,3 ±27,0 ms vs. Κατάθλιψη: 401.1 ±32.9 ms, p&lt;0,001) και μεγαλύτερο ποσοστό παθολογικού QTc (μη κατάθλιψη: 2,0% vs. Κατάληψη: 10,8%, p=0,001) συγκριτικά με εκείνους χωρίς κατάθλιψη. Αντίθετα η κατάθλιψη δε συσχετίστηκε με μακρύτερο QTc στους συμμετέχοντες ηλικίας ≥ 65 years -ομάδα 2 (μη κατάθλιψη: 409,9 ±29.6 ms vs. Κατάθλιψη: 405,2 ±46.4 ms, p=-0,37) και τα ποσοστά παθολογικού QTc ήταν επίσης παρόμοια (μη κατάθλιψη: 13,2% vs. Κατάθλιψη: 12,3%, p=0.78). Διενεργήθηκε ανάλυση γραμμικής παλινδρόμησης σύμφωνα με τα ηλικιακά γκρουπ προσαρμοσμένα για παράγοντες που σχετίζονται με παράταση του QT διαστήματος (π.χ. γυναικείο φύλο, κάπνισμα, edac, σακχαρώδης διαβήτης, BMI, συστολική αρτηριακή πίεση, στεφανιαία νόσος, LVEF) και η κατάθλιψη συσχετίστηκε με αυξημένη διάρκεια QTc (περίπου 11.1ms) - ανεξάρτητα από τους προηγουμένως αναφερόμενους συγχυτές- μόνο στην ομάδα 1. Παρομοίως η κατάθλιψη συσχετίστηκε με σχεδόν 10,6 φορές υψηλότερη επίπτωση παθολογικού QTc διαστήματος στην ομάδα 1 ακόμη και μετά την προσαρμογή για τους προαναφερθέντες συγχυτές, εύρημα το οποίο δεν παρατηρήθηκε στο γκρουπ των ηλικιωμένων-ομάδα 2. Συμπέρασμα: Η κατάθλιψη συσχετίστηκε με μακρύτερο διάστημα QTc ειδικά σε άτομα ηλικίας κάτω των 65 ετών. Τα ευρήματα αυτά υποδεικνύουν πιθανή αλληλεπίδραση μεταξύ κατάθλιψης και δυσλειτουργίας του αυτόνομου νευρικού συστήματος ως δυνητικό παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακή πάθηση και αιφνίδιο καρδιακό θάνατο.","abstract_has_math":false,"creators":["Νιάρχου Παναγιούλα","Niarchou Panagioula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:03Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3410487"],"render_values":[{"text":"uoadl:3410487","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410487","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410487","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3410487","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νιάρχου Παναγιούλα","Niarchou Panagioula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3410487","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410487"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η κατάθλιψη συχνά περιγράφεται ως συννοσηρότητα στους ασθενείς με καρδιαγγειακές παθήσεις με συχνότητα μεταξύ 35%-74%. Η παρουσία μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής έχει χαρακτηριστεί ως ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για καρδιαγγειακές επιπλοκές πιθανώς λόγω δυσλειτουργίας του αυτόνομου νευρικού συστήματος, που οδηγεί σε αυξημένη επίπτωση κακοήθων κοιλιακών αρρυθμιών και αιφνίδιου καρδιακού θανάτου. Σκοπός: Η μελέτη αυτή εξετάζει τη συσχέτιση κατάθλιψης με παρατεταμένο διάστημα QTc στις διάφορες ηλικιακές ομάδες. Υλικό και Μέθοδοι: Διενεργήθηκε αξιολόγηση των συμπτωμάτων κατάθλιψης στους 1637 συμμετέχοντες της συγχρονικής μελέτης «Κορινθία» με την κλίμακα αυτοαξιολόγησης Zung στους συμμετέχοντες κάτω των 65 ετών (ομάδα 1) και με τη γηριατρική κλίμακα κατάθλιψης σε αυτούς άνω των 65 ετών (ομάδα 2).Το διάστημα QT αντλήθηκε από τις ΗΚΓ καταγραφές και διορθώθηκε ως προς την καρδιακή συχνότητα (QTc). Αποτελέσματα: Στην ομάδα 1 ασθενείς με κατάθλιψη ήταν κυρίως γυναίκες (γυναικείο φύλο σε μη κατάθλιψη: 53,5% vs. Σε κατάθλιψη: 68,2%, p<0,001) ενώ παρατηρήθηκε υψηλότερη επίπτωση στεφανιαίας νόσου (μη κατάθλιψη: 7,0% vs. Κατάθλιψη: 12,5%, p=0,020) και σακχαρώδη διαβήτη (μη κατάθλιψη: 8,8% vs. Κατάθλιψη: 18,2%, p<0,001). Μάλιστα όσοι χαρακτηρίστηκαν ως έχοντες κατάθλιψη είχαν μεγαλύτερης διάρκειας QTc διάστημα (μη κατάθλιψη: 389,3 ±27,0 ms vs. Κατάθλιψη: 401.1 ±32.9 ms, p<0,001) και μεγαλύτερο ποσοστό παθολογικού QTc (μη κατάθλιψη: 2,0% vs. Κατάληψη: 10,8%, p=0,001) συγκριτικά με εκείνους χωρίς κατάθλιψη. Αντίθετα η κατάθλιψη δε συσχετίστηκε με μακρύτερο QTc στους συμμετέχοντες ηλικίας ≥ 65 years -ομάδα 2 (μη κατάθλιψη: 409,9 ±29.6 ms vs. Κατάθλιψη: 405,2 ±46.4 ms, p=-0,37) και τα ποσοστά παθολογικού QTc ήταν επίσης παρόμοια (μη κατάθλιψη: 13,2% vs. Κατάθλιψη: 12,3%, p=0.78). Διενεργήθηκε ανάλυση γραμμικής παλινδρόμησης σύμφωνα με τα ηλικιακά γκρουπ προσαρμοσμένα για παράγοντες που σχετίζονται με παράταση του QT διαστήματος (π.χ. γυναικείο φύλο, κάπνισμα, edac, σακχαρώδης διαβήτης, BMI, συστολική αρτηριακή πίεση, στεφανιαία νόσος, LVEF) και η κατάθλιψη συσχετίστηκε με αυξημένη διάρκεια QTc (περίπου 11.1ms) - ανεξάρτητα από τους προηγουμένως αναφερόμενους συγχυτές- μόνο στην ομάδα 1. Παρομοίως η κατάθλιψη συσχετίστηκε με σχεδόν 10,6 φορές υψηλότερη επίπτωση παθολογικού QTc διαστήματος στην ομάδα 1 ακόμη και μετά την προσαρμογή για τους προαναφερθέντες συγχυτές, εύρημα το οποίο δεν παρατηρήθηκε στο γκρουπ των ηλικιωμένων-ομάδα 2. Συμπέρασμα: Η κατάθλιψη συσχετίστηκε με μακρύτερο διάστημα QTc ειδικά σε άτομα ηλικίας κάτω των 65 ετών. Τα ευρήματα αυτά υποδεικνύουν πιθανή αλληλεπίδραση μεταξύ κατάθλιψης και δυσλειτουργίας του αυτόνομου νευρικού συστήματος ως δυνητικό παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακή πάθηση και αιφνίδιο καρδιακό θάνατο.","Introduction:Depression is often described as a comorbidity in patients with cardiovascular disease with a prevalence between 35%-74%. The presence of major depressive disorder has been identified as an independent risk factor for cardiovascular complications probably due to autonomic nervous system dysfunction, leading to an increased incidence of malignant ventricular arrhythmias and sudden cardiac death. Aim: This study examines the association of depression with prolonged QTc interval in different age groups. Material and Methods: An assessment of depression symptoms was performed in 1637 participants of the synchrony study \"Corinthia\" using the Zung self-rating scale in participants under 65 years of age (group 1) and the geriatric depression scale in those over 65 years of age (group 2).The QT interval was derived from ECG recordings and corrected for heart rate (QTc). Results: In group 1 patients with depression were predominantly female (female gender in non-depressed: 53.5% vs. In depressed: 68.2%, p<0.001) and there was a higher incidence of coronary artery disease (non-depressed: 7.0% vs. Depressed: 12.5%, p=0.020) and diabetes mellitus (non-depressed: 8.8% vs. Depressed: 18.2%, p<0.001). In fact, those identified as having depression had a longer QTc interval (non-depression: 389.3± 27.0 ms vs. Depression: 401.1± 32.9 ms, p<0.001) and a higher proportion of abnormal QTc (non-depression: 2.0% vs. Depression: 10.8%, p=0.001) compared to those without depression. In contrast, depression was not associated with longer QTc in participants aged ≥ 65 years -group 2 (non-depression: 409.9± 29.6 ms vs. Depression: 405.2± 46.4 ms, p=-0.37) and the rates of abnormal QTc were also similar (non-depression: 13.2% vs. Depression: 12.3%, p=0.78). Linear regression analysis was performed according to age groups adjusted for factors associated with QT interval prolongation (e.g. female gender, smoking, edac, diabetes mellitus, BMI, systolic blood pressure, coronary artery disease, LVEF) and depression was associated with increased QTc duration (approximately 11.1 ms) - independent of previously reported confounders - in group 1 only. Similarly, depression was associated with an almost 10.6-fold higher incidence of abnormal QTc interval in group 1 even after adjusting for the previously mentioned confounders, a finding that was not observed in the elderly-group 2 group. Conclusion: Depression was associated with a longer QTc interval especially in people under 65 years of age. These findings suggest a possible interaction between depression and autonomic nervous system dysfunction as a potential risk factor for cardiovascular disease and sudden cardiac death."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση κατάθλιψης και παράτασης του QT διαστήματος: σύγκριση μεταξύ ατόμων ηλικίας μεγαλύτερης και μικρότερης από 65 έτη-δεδομένα από τη μελέτη Κορινθία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νιάρχου Παναγιούλα","Niarchou Panagioula"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η κατάθλιψη συχνά περιγράφεται ως συννοσηρότητα στους ασθενείς με καρδιαγγειακές παθήσεις με συχνότητα μεταξύ 35%-74%. Η παρουσία μείζονος καταθλιπτικής διαταραχής έχει χαρακτηριστεί ως ανεξάρτητος παράγοντας κινδύνου για καρδιαγγειακές επιπλοκές πιθανώς λόγω δυσλειτουργίας του αυτόνομου νευρικού συστήματος, που οδηγεί σε αυξημένη επίπτωση κακοήθων κοιλιακών αρρυθμιών και αιφνίδιου καρδιακού θανάτου. Σκοπός: Η μελέτη αυτή εξετάζει τη συσχέτιση κατάθλιψης με παρατεταμένο διάστημα QTc στις διάφορες ηλικιακές ομάδες. Υλικό και Μέθοδοι: Διενεργήθηκε αξιολόγηση των συμπτωμάτων κατάθλιψης στους 1637 συμμετέχοντες της συγχρονικής μελέτης «Κορινθία» με την κλίμακα αυτοαξιολόγησης Zung στους συμμετέχοντες κάτω των 65 ετών (ομάδα 1) και με τη γηριατρική κλίμακα κατάθλιψης σε αυτούς άνω των 65 ετών (ομάδα 2).Το διάστημα QT αντλήθηκε από τις ΗΚΓ καταγραφές και διορθώθηκε ως προς την καρδιακή συχνότητα (QTc). Αποτελέσματα: Στην ομάδα 1 ασθενείς με κατάθλιψη ήταν κυρίως γυναίκες (γυναικείο φύλο σε μη κατάθλιψη: 53,5% vs. Σε κατάθλιψη: 68,2%, p<0,001) ενώ παρατηρήθηκε υψηλότερη επίπτωση στεφανιαίας νόσου (μη κατάθλιψη: 7,0% vs. Κατάθλιψη: 12,5%, p=0,020) και σακχαρώδη διαβήτη (μη κατάθλιψη: 8,8% vs. Κατάθλιψη: 18,2%, p<0,001). Μάλιστα όσοι χαρακτηρίστηκαν ως έχοντες κατάθλιψη είχαν μεγαλύτερης διάρκειας QTc διάστημα (μη κατάθλιψη: 389,3 ±27,0 ms vs. Κατάθλιψη: 401.1 ±32.9 ms, p<0,001) και μεγαλύτερο ποσοστό παθολογικού QTc (μη κατάθλιψη: 2,0% vs. Κατάληψη: 10,8%, p=0,001) συγκριτικά με εκείνους χωρίς κατάθλιψη. Αντίθετα η κατάθλιψη δε συσχετίστηκε με μακρύτερο QTc στους συμμετέχοντες ηλικίας ≥ 65 years -ομάδα 2 (μη κατάθλιψη: 409,9 ±29.6 ms vs. Κατάθλιψη: 405,2 ±46.4 ms, p=-0,37) και τα ποσοστά παθολογικού QTc ήταν επίσης παρόμοια (μη κατάθλιψη: 13,2% vs. Κατάθλιψη: 12,3%, p=0.78). Διενεργήθηκε ανάλυση γραμμικής παλινδρόμησης σύμφωνα με τα ηλικιακά γκρουπ προσαρμοσμένα για παράγοντες που σχετίζονται με παράταση του QT διαστήματος (π.χ. γυναικείο φύλο, κάπνισμα, edac, σακχαρώδης διαβήτης, BMI, συστολική αρτηριακή πίεση, στεφανιαία νόσος, LVEF) και η κατάθλιψη συσχετίστηκε με αυξημένη διάρκεια QTc (περίπου 11.1ms) - ανεξάρτητα από τους προηγουμένως αναφερόμενους συγχυτές- μόνο στην ομάδα 1. Παρομοίως η κατάθλιψη συσχετίστηκε με σχεδόν 10,6 φορές υψηλότερη επίπτωση παθολογικού QTc διαστήματος στην ομάδα 1 ακόμη και μετά την προσαρμογή για τους προαναφερθέντες συγχυτές, εύρημα το οποίο δεν παρατηρήθηκε στο γκρουπ των ηλικιωμένων-ομάδα 2. Συμπέρασμα: Η κατάθλιψη συσχετίστηκε με μακρύτερο διάστημα QTc ειδικά σε άτομα ηλικίας κάτω των 65 ετών. Τα ευρήματα αυτά υποδεικνύουν πιθανή αλληλεπίδραση μεταξύ κατάθλιψης και δυσλειτουργίας του αυτόνομου νευρικού συστήματος ως δυνητικό παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακή πάθηση και αιφνίδιο καρδιακό θάνατο.","Introduction:Depression is often described as a comorbidity in patients with cardiovascular disease with a prevalence between 35%-74%. The presence of major depressive disorder has been identified as an independent risk factor for cardiovascular complications probably due to autonomic nervous system dysfunction, leading to an increased incidence of malignant ventricular arrhythmias and sudden cardiac death. Aim: This study examines the association of depression with prolonged QTc interval in different age groups. Material and Methods: An assessment of depression symptoms was performed in 1637 participants of the synchrony study \"Corinthia\" using the Zung self-rating scale in participants under 65 years of age (group 1) and the geriatric depression scale in those over 65 years of age (group 2).The QT interval was derived from ECG recordings and corrected for heart rate (QTc). Results: In group 1 patients with depression were predominantly female (female gender in non-depressed: 53.5% vs. In depressed: 68.2%, p<0.001) and there was a higher incidence of coronary artery disease (non-depressed: 7.0% vs. Depressed: 12.5%, p=0.020) and diabetes mellitus (non-depressed: 8.8% vs. Depressed: 18.2%, p<0.001). In fact, those identified as having depression had a longer QTc interval (non-depression: 389.3± 27.0 ms vs. Depression: 401.1± 32.9 ms, p<0.001) and a higher proportion of abnormal QTc (non-depression: 2.0% vs. Depression: 10.8%, p=0.001) compared to those without depression. In contrast, depression was not associated with longer QTc in participants aged ≥ 65 years -group 2 (non-depression: 409.9± 29.6 ms vs. Depression: 405.2± 46.4 ms, p=-0.37) and the rates of abnormal QTc were also similar (non-depression: 13.2% vs. Depression: 12.3%, p=0.78). Linear regression analysis was performed according to age groups adjusted for factors associated with QT interval prolongation (e.g. female gender, smoking, edac, diabetes mellitus, BMI, systolic blood pressure, coronary artery disease, LVEF) and depression was associated with increased QTc duration (approximately 11.1 ms) - independent of previously reported confounders - in group 1 only. Similarly, depression was associated with an almost 10.6-fold higher incidence of abnormal QTc interval in group 1 even after adjusting for the previously mentioned confounders, a finding that was not observed in the elderly-group 2 group. Conclusion: Depression was associated with a longer QTc interval especially in people under 65 years of age. These findings suggest a possible interaction between depression and autonomic nervous system dysfunction as a potential risk factor for cardiovascular disease and sudden cardiac death."],"dc:identifier":["uoadl:3410487","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410487"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συσχέτιση κατάθλιψης και παράτασης του QT διαστήματος: σύγκριση μεταξύ ατόμων ηλικίας μεγαλύτερης και μικρότερης από 65 έτη-δεδομένα από τη μελέτη Κορινθία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:03Z"}