{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3410546"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3410546","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τετρακυκλίνες και oστά","abstract":"Οι τετρακυκλίνες αντιπροσωπεύουν μια κατηγορία αντιβιοτικών ευρέος φάσματος που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία διαφόρων βακτηριακών λοιμώξεων. Ανήκουν στη κατηγορία των βακτηριοστατικών αντιβιοτικών και δρουν αναστέλλοντας τη βακτηριακή πρωτεϊνοσύνθεση. Δρουν κυρίως έναντι λοιμώξεων από Gram (+) και Gram (-) βακτήρια. Ταυτόχρονα με τις αντιβακτηριακές του ιδιότητες, παρουσιάζουν αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές δράσεις ενώ δρουν και ως αναστολείς των μεταλλοπρωτεασών. Λόγω των ιδιοτήτων αυτών, οι τετρακυκλίνες έχουν θεραπευτική χρησιμότητα σε μη λοιμώδεις καταστάσεις όπως η κοινή ακμή, η ροδόχρου ακμή και οι περιοδοντικές ασθένειες. Επιπλέον, οι τετρακυκλίνες έχουν δείξει πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα για τη θεραπεία διαφόρων μη μολυσματικών παθήσεων, συμπεριλαμβανομένης της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, των φλεγμονωδών νόσων του εντέρου και ορισμένων δερματολογικών διαταραχών Λόγω της χημικής τους δομής, οι τετρακυκλίνες μπορούν να συνδέονται με τα άλατα ασβεστίου του οστίτη ιστού. Η σχέση των τετρακυκλινών με τα οστά είναι πολλαπλή. Οι αντιβιοτικές ιδιότητες των τετρακυκλινών τις καθιστούν πολύτιμες στην αντιμετώπιση των οστικών και περιπροθετικών λοιμώξεων. Η ικανότητα των τετρακυκλινών να συσσωρεύονται και να αποθηκεύονται στον οστίτη ιστό, συνδεόμενοι με τα άλατα ασβεστίου, βρίσκει εφαρμογή στην εκτίμηση της οστικής παραγωγής και του οστικού μεταβολισμού. Συσσωρευόμενοι στον οστίτη ιστό, οι τετρακυκλίνες επηρεάζουν την οστική παραγωγή και την οστική απορρόφηση. Οι τετρακυκλίνες έχουν δοσοεξαρτώμενες επιδράσεις στην οστεοβλαστογένεση ενώ η δράση τους στην οστεοκλαστογένεση είναι κυρίως ανασταλτική. Πειραματικά δεδομένα, δείχνουν ότι οι τετρακυκλίνες αυξάνουν την οστική πυκνότητα μετά την εμμηνόπαυση. Η ικανότητα τους να διέρχονται από τον πλακουντιακό φραγμό, τις καθιστά δυνητικά μη ασφαλείς για χορήγηση σε έγκυες, λόγω ενδεχόμενης καθυστέρησης της σκελετικής ανάπτυξης των εμβρύων. Η ανεπιθύμητη ενέργεια του αποχρωματισμού των οδόντων περιορίζει τη χρήση τους σε παιδιά ηλικίας κάτω των 8 ετών. Τέλος, υπάρχουν κάποια προκλινικά δεδομένα, ότι οι τετρακυκλίνες μπορούν να δράσουν έναντι στην άσηπτη χαλάρωση των αρθροπλαστικών και στην καθυστέρηση της εξέλιξης της οστεοαρθρίτιδας.","abstract_html":"Οι τετρακυκλίνες αντιπροσωπεύουν μια κατηγορία αντιβιοτικών ευρέος φάσματος που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία διαφόρων βακτηριακών λοιμώξεων. Ανήκουν στη κατηγορία των βακτηριοστατικών αντιβιοτικών και δρουν αναστέλλοντας τη βακτηριακή πρωτεϊνοσύνθεση. Δρουν κυρίως έναντι λοιμώξεων από Gram (+) και Gram (-) βακτήρια. Ταυτόχρονα με τις αντιβακτηριακές του ιδιότητες, παρουσιάζουν αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές δράσεις ενώ δρουν και ως αναστολείς των μεταλλοπρωτεασών. Λόγω των ιδιοτήτων αυτών, οι τετρακυκλίνες έχουν θεραπευτική χρησιμότητα σε μη λοιμώδεις καταστάσεις όπως η κοινή ακμή, η ροδόχρου ακμή και οι περιοδοντικές ασθένειες. Επιπλέον, οι τετρακυκλίνες έχουν δείξει πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα για τη θεραπεία διαφόρων μη μολυσματικών παθήσεων, συμπεριλαμβανομένης της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, των φλεγμονωδών νόσων του εντέρου και ορισμένων δερματολογικών διαταραχών Λόγω της χημικής τους δομής, οι τετρακυκλίνες μπορούν να συνδέονται με τα άλατα ασβεστίου του οστίτη ιστού. Η σχέση των τετρακυκλινών με τα οστά είναι πολλαπλή. Οι αντιβιοτικές ιδιότητες των τετρακυκλινών τις καθιστούν πολύτιμες στην αντιμετώπιση των οστικών και περιπροθετικών λοιμώξεων. Η ικανότητα των τετρακυκλινών να συσσωρεύονται και να αποθηκεύονται στον οστίτη ιστό, συνδεόμενοι με τα άλατα ασβεστίου, βρίσκει εφαρμογή στην εκτίμηση της οστικής παραγωγής και του οστικού μεταβολισμού. Συσσωρευόμενοι στον οστίτη ιστό, οι τετρακυκλίνες επηρεάζουν την οστική παραγωγή και την οστική απορρόφηση. Οι τετρακυκλίνες έχουν δοσοεξαρτώμενες επιδράσεις στην οστεοβλαστογένεση ενώ η δράση τους στην οστεοκλαστογένεση είναι κυρίως ανασταλτική. Πειραματικά δεδομένα, δείχνουν ότι οι τετρακυκλίνες αυξάνουν την οστική πυκνότητα μετά την εμμηνόπαυση. Η ικανότητα τους να διέρχονται από τον πλακουντιακό φραγμό, τις καθιστά δυνητικά μη ασφαλείς για χορήγηση σε έγκυες, λόγω ενδεχόμενης καθυστέρησης της σκελετικής ανάπτυξης των εμβρύων. Η ανεπιθύμητη ενέργεια του αποχρωματισμού των οδόντων περιορίζει τη χρήση τους σε παιδιά ηλικίας κάτω των 8 ετών. Τέλος, υπάρχουν κάποια προκλινικά δεδομένα, ότι οι τετρακυκλίνες μπορούν να δράσουν έναντι στην άσηπτη χαλάρωση των αρθροπλαστικών και στην καθυστέρηση της εξέλιξης της οστεοαρθρίτιδας.","abstract_has_math":false,"creators":["Πασσάδη Καλλιρόη-Αντωνία","Passadi Kalliroi-Antonia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:05Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3410546"],"render_values":[{"text":"uoadl:3410546","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410546","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410546","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3410546","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πασσάδη Καλλιρόη-Αντωνία","Passadi Kalliroi-Antonia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3410546","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410546"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι τετρακυκλίνες αντιπροσωπεύουν μια κατηγορία αντιβιοτικών ευρέος φάσματος που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία διαφόρων βακτηριακών λοιμώξεων. Ανήκουν στη κατηγορία των βακτηριοστατικών αντιβιοτικών και δρουν αναστέλλοντας τη βακτηριακή πρωτεϊνοσύνθεση. Δρουν κυρίως έναντι λοιμώξεων από Gram (+) και Gram (-) βακτήρια. Ταυτόχρονα με τις αντιβακτηριακές του ιδιότητες, παρουσιάζουν αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές δράσεις ενώ δρουν και ως αναστολείς των μεταλλοπρωτεασών. Λόγω των ιδιοτήτων αυτών, οι τετρακυκλίνες έχουν θεραπευτική χρησιμότητα σε μη λοιμώδεις καταστάσεις όπως η κοινή ακμή, η ροδόχρου ακμή και οι περιοδοντικές ασθένειες. Επιπλέον, οι τετρακυκλίνες έχουν δείξει πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα για τη θεραπεία διαφόρων μη μολυσματικών παθήσεων, συμπεριλαμβανομένης της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, των φλεγμονωδών νόσων του εντέρου και ορισμένων δερματολογικών διαταραχών Λόγω της χημικής τους δομής, οι τετρακυκλίνες μπορούν να συνδέονται με τα άλατα ασβεστίου του οστίτη ιστού. Η σχέση των τετρακυκλινών με τα οστά είναι πολλαπλή. Οι αντιβιοτικές ιδιότητες των τετρακυκλινών τις καθιστούν πολύτιμες στην αντιμετώπιση των οστικών και περιπροθετικών λοιμώξεων. Η ικανότητα των τετρακυκλινών να συσσωρεύονται και να αποθηκεύονται στον οστίτη ιστό, συνδεόμενοι με τα άλατα ασβεστίου, βρίσκει εφαρμογή στην εκτίμηση της οστικής παραγωγής και του οστικού μεταβολισμού. Συσσωρευόμενοι στον οστίτη ιστό, οι τετρακυκλίνες επηρεάζουν την οστική παραγωγή και την οστική απορρόφηση. Οι τετρακυκλίνες έχουν δοσοεξαρτώμενες επιδράσεις στην οστεοβλαστογένεση ενώ η δράση τους στην οστεοκλαστογένεση είναι κυρίως ανασταλτική. Πειραματικά δεδομένα, δείχνουν ότι οι τετρακυκλίνες αυξάνουν την οστική πυκνότητα μετά την εμμηνόπαυση. Η ικανότητα τους να διέρχονται από τον πλακουντιακό φραγμό, τις καθιστά δυνητικά μη ασφαλείς για χορήγηση σε έγκυες, λόγω ενδεχόμενης καθυστέρησης της σκελετικής ανάπτυξης των εμβρύων. Η ανεπιθύμητη ενέργεια του αποχρωματισμού των οδόντων περιορίζει τη χρήση τους σε παιδιά ηλικίας κάτω των 8 ετών. Τέλος, υπάρχουν κάποια προκλινικά δεδομένα, ότι οι τετρακυκλίνες μπορούν να δράσουν έναντι στην άσηπτη χαλάρωση των αρθροπλαστικών και στην καθυστέρηση της εξέλιξης της οστεοαρθρίτιδας.","Tetracyclines represent a class of broad-spectrum antibiotics used in the treatment of various bacterial infections. They belong to the class of bacteriostatic antibiotics and act by inhibiting bacterial protein synthesis. They work mainly against infections by Gram (+) and Gram (-) bacteria. At the same time, along with their antibacterial properties, they exhibit anti-inflammatory and antioxidant effects while also acting as metalloproteases inhibitors. Because of these properties, tetracyclines have therapeutic utility in noninfectious conditions such as acne vulgaris, rosacea, and periodontal disease. In addition, tetracyclines have shown promising results for the treatment of various noninfectious diseases, including rheumatoid arthritis, inflammatory bowel disease, and certain dermatologic disorders. Due to their chemical structure, tetracyclines can bind to the calcium of the bone tissue. The relationship of tetracyclines with bones is manifold. The antibiotic properties of tetracyclines make them valuable in the treatment of bone and periprosthetic infections. The ability of tetracyclines to accumulate and be stored in bone tissue, binding to calcium, finds application in the assessment of bone formation and bone metabolism. Accumulating in bone tissue, tetracyclines affect bone production and bone resorption. Tetracyclines have dose-dependent effects on osteoblastogenesis while their action on osteoclastogenesis is mainly inhibitory. Experimental data show that tetracyclines increase bone mineral density after menopause. Their ability to cross the placental barrier makes them potentially unsafe for administration to pregnant women, due to the potential delay in fetal skeletal development. The adverse effect of tooth discoloration limits their use in children under 8 years of age. Finally, there are some preclinical data that tetracyclines can act against the aseptic loosening of arthroplasties and delay the progression of osteoarthritis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τετρακυκλίνες και oστά"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πασσάδη Καλλιρόη-Αντωνία","Passadi Kalliroi-Antonia"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Οι τετρακυκλίνες αντιπροσωπεύουν μια κατηγορία αντιβιοτικών ευρέος φάσματος που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία διαφόρων βακτηριακών λοιμώξεων. Ανήκουν στη κατηγορία των βακτηριοστατικών αντιβιοτικών και δρουν αναστέλλοντας τη βακτηριακή πρωτεϊνοσύνθεση. Δρουν κυρίως έναντι λοιμώξεων από Gram (+) και Gram (-) βακτήρια. Ταυτόχρονα με τις αντιβακτηριακές του ιδιότητες, παρουσιάζουν αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές δράσεις ενώ δρουν και ως αναστολείς των μεταλλοπρωτεασών. Λόγω των ιδιοτήτων αυτών, οι τετρακυκλίνες έχουν θεραπευτική χρησιμότητα σε μη λοιμώδεις καταστάσεις όπως η κοινή ακμή, η ροδόχρου ακμή και οι περιοδοντικές ασθένειες. Επιπλέον, οι τετρακυκλίνες έχουν δείξει πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα για τη θεραπεία διαφόρων μη μολυσματικών παθήσεων, συμπεριλαμβανομένης της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, των φλεγμονωδών νόσων του εντέρου και ορισμένων δερματολογικών διαταραχών Λόγω της χημικής τους δομής, οι τετρακυκλίνες μπορούν να συνδέονται με τα άλατα ασβεστίου του οστίτη ιστού. Η σχέση των τετρακυκλινών με τα οστά είναι πολλαπλή. Οι αντιβιοτικές ιδιότητες των τετρακυκλινών τις καθιστούν πολύτιμες στην αντιμετώπιση των οστικών και περιπροθετικών λοιμώξεων. Η ικανότητα των τετρακυκλινών να συσσωρεύονται και να αποθηκεύονται στον οστίτη ιστό, συνδεόμενοι με τα άλατα ασβεστίου, βρίσκει εφαρμογή στην εκτίμηση της οστικής παραγωγής και του οστικού μεταβολισμού. Συσσωρευόμενοι στον οστίτη ιστό, οι τετρακυκλίνες επηρεάζουν την οστική παραγωγή και την οστική απορρόφηση. Οι τετρακυκλίνες έχουν δοσοεξαρτώμενες επιδράσεις στην οστεοβλαστογένεση ενώ η δράση τους στην οστεοκλαστογένεση είναι κυρίως ανασταλτική. Πειραματικά δεδομένα, δείχνουν ότι οι τετρακυκλίνες αυξάνουν την οστική πυκνότητα μετά την εμμηνόπαυση. Η ικανότητα τους να διέρχονται από τον πλακουντιακό φραγμό, τις καθιστά δυνητικά μη ασφαλείς για χορήγηση σε έγκυες, λόγω ενδεχόμενης καθυστέρησης της σκελετικής ανάπτυξης των εμβρύων. Η ανεπιθύμητη ενέργεια του αποχρωματισμού των οδόντων περιορίζει τη χρήση τους σε παιδιά ηλικίας κάτω των 8 ετών. Τέλος, υπάρχουν κάποια προκλινικά δεδομένα, ότι οι τετρακυκλίνες μπορούν να δράσουν έναντι στην άσηπτη χαλάρωση των αρθροπλαστικών και στην καθυστέρηση της εξέλιξης της οστεοαρθρίτιδας.","Tetracyclines represent a class of broad-spectrum antibiotics used in the treatment of various bacterial infections. They belong to the class of bacteriostatic antibiotics and act by inhibiting bacterial protein synthesis. They work mainly against infections by Gram (+) and Gram (-) bacteria. At the same time, along with their antibacterial properties, they exhibit anti-inflammatory and antioxidant effects while also acting as metalloproteases inhibitors. Because of these properties, tetracyclines have therapeutic utility in noninfectious conditions such as acne vulgaris, rosacea, and periodontal disease. In addition, tetracyclines have shown promising results for the treatment of various noninfectious diseases, including rheumatoid arthritis, inflammatory bowel disease, and certain dermatologic disorders. Due to their chemical structure, tetracyclines can bind to the calcium of the bone tissue. The relationship of tetracyclines with bones is manifold. The antibiotic properties of tetracyclines make them valuable in the treatment of bone and periprosthetic infections. The ability of tetracyclines to accumulate and be stored in bone tissue, binding to calcium, finds application in the assessment of bone formation and bone metabolism. Accumulating in bone tissue, tetracyclines affect bone production and bone resorption. Tetracyclines have dose-dependent effects on osteoblastogenesis while their action on osteoclastogenesis is mainly inhibitory. Experimental data show that tetracyclines increase bone mineral density after menopause. Their ability to cross the placental barrier makes them potentially unsafe for administration to pregnant women, due to the potential delay in fetal skeletal development. The adverse effect of tooth discoloration limits their use in children under 8 years of age. Finally, there are some preclinical data that tetracyclines can act against the aseptic loosening of arthroplasties and delay the progression of osteoarthritis."],"dc:identifier":["uoadl:3410546","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410546"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Τετρακυκλίνες και oστά"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:05Z"}