{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3410592"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3410592","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διατήρηση της γονιμότητας σε ασθενείς με γυναικολογικές κακοήθειες, αυτοάνοσες παθήσεις, λοιπές παθήσεις και για κοινωνικούς λόγους","abstract":"Η υπογονιμότητα αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της παγκόσμιας υγείας στην σύγχρονη εποχή. Μεγάλο ποσοστό ερευνών έχει ασχοληθεί με το ζήτημα αυτό, αναλύοντας τους μηχανισμούς που οδηγούν σε αυτήν, προσπαθώντας παράλληλα να αναπτύξουν αποτελεσματικές και ασφαλείς μεθόδους διατήρησής της. Διάφοροι παράγοντες μπορούν να οδηγήσουν σε επηρεάσουν την αναπαραγωγική ικανότητα μιας γυναίκας, όπως περιβαλλοντικοί παράγοντες, , μία πλειάδα νοσημάτων κ.ά.. Στην τελευταία κατηγορία ανήκουν καλοήθη και κακοήθη νοσήματα τόσο του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος όσο και άλλων συστημάτων, αυτοάνοσα νοσήματα κ.ά.. Συχνά, το ίδιο το νόσημα δύναται να επηρεάσει τη γονιμότητα ενώ δεν είναι σπάνιο και οι ίδιες οι θεραπευτικές μέθοδοι που πρέπει να εφαρμοστούν να δρουν προς αυτήν την κατεύθυνση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η χορήγηση χημειοθεραπευτικών παραγόντων στο πλαίσιο αντιμετώπισης κάποιας κακοήθειας ή αυτοάνοσου νοσήματος. Έχουν αναπτυχθεί διάφορες μέθοδοι και προσεγγίσεις, οι οποίες εφαρμόζονται με σκοπό τη διατήρηση της γονιμότητας μια γυναίκας. Χωρίζονται σε μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, φαρμακευτικές και χειρουργικές προσεγγίσεις. Στην τελευταία κατηγορία ανήκουν, εκτός των άλλων, και τα χειρουργεία διατήρησης γονιμότητας σε καταστάσεις όπως ο γυναικολογικός καρκίνος. Παράλληλα, διενεργούνται τόσο κλινικές μελέτες όσο και πειραματικές σε ζωικά μοντέλα, με στόχο να αναπτυχθούν νέες, ακόμα πιο ασφαλείς μέθοδοι, οι οποίες θα μπορούν να ωφελήσουν ακόμα περισσότερες ασθενείς, διευρύνοντας έτσι τον «ορίζοντα» που υπάρχει σήμερα, όσον αφορά τα όρια που μπορούν να εφαρμοστούν οι μέθοδοι αυτές. Η ανασκόπηση αυτή έχει στόχο την επιμέρους ανάλυση των βασικών μεθόδων που εφαρμόζονται σήμερα με στόχο τη διατήρηση της γυναικείας υπογονιμότητας με βάση την σύγχρονη βιβλιογραφία.","abstract_html":"Η υπογονιμότητα αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της παγκόσμιας υγείας στην σύγχρονη εποχή. Μεγάλο ποσοστό ερευνών έχει ασχοληθεί με το ζήτημα αυτό, αναλύοντας τους μηχανισμούς που οδηγούν σε αυτήν, προσπαθώντας παράλληλα να αναπτύξουν αποτελεσματικές και ασφαλείς μεθόδους διατήρησής της. Διάφοροι παράγοντες μπορούν να οδηγήσουν σε επηρεάσουν την αναπαραγωγική ικανότητα μιας γυναίκας, όπως περιβαλλοντικοί παράγοντες, , μία πλειάδα νοσημάτων κ.ά.. Στην τελευταία κατηγορία ανήκουν καλοήθη και κακοήθη νοσήματα τόσο του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος όσο και άλλων συστημάτων, αυτοάνοσα νοσήματα κ.ά.. Συχνά, το ίδιο το νόσημα δύναται να επηρεάσει τη γονιμότητα ενώ δεν είναι σπάνιο και οι ίδιες οι θεραπευτικές μέθοδοι που πρέπει να εφαρμοστούν να δρουν προς αυτήν την κατεύθυνση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η χορήγηση χημειοθεραπευτικών παραγόντων στο πλαίσιο αντιμετώπισης κάποιας κακοήθειας ή αυτοάνοσου νοσήματος. Έχουν αναπτυχθεί διάφορες μέθοδοι και προσεγγίσεις, οι οποίες εφαρμόζονται με σκοπό τη διατήρηση της γονιμότητας μια γυναίκας. Χωρίζονται σε μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, φαρμακευτικές και χειρουργικές προσεγγίσεις. Στην τελευταία κατηγορία ανήκουν, εκτός των άλλων, και τα χειρουργεία διατήρησης γονιμότητας σε καταστάσεις όπως ο γυναικολογικός καρκίνος. Παράλληλα, διενεργούνται τόσο κλινικές μελέτες όσο και πειραματικές σε ζωικά μοντέλα, με στόχο να αναπτυχθούν νέες, ακόμα πιο ασφαλείς μέθοδοι, οι οποίες θα μπορούν να ωφελήσουν ακόμα περισσότερες ασθενείς, διευρύνοντας έτσι τον «ορίζοντα» που υπάρχει σήμερα, όσον αφορά τα όρια που μπορούν να εφαρμοστούν οι μέθοδοι αυτές. Η ανασκόπηση αυτή έχει στόχο την επιμέρους ανάλυση των βασικών μεθόδων που εφαρμόζονται σήμερα με στόχο τη διατήρηση της γυναικείας υπογονιμότητας με βάση την σύγχρονη βιβλιογραφία.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαληός Θεόδωρος","Papalios Theodoros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:05Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3410592"],"render_values":[{"text":"uoadl:3410592","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410592","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410592","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3410592","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαληός Θεόδωρος","Papalios Theodoros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3410592","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410592"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η υπογονιμότητα αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της παγκόσμιας υγείας στην σύγχρονη εποχή. Μεγάλο ποσοστό ερευνών έχει ασχοληθεί με το ζήτημα αυτό, αναλύοντας τους μηχανισμούς που οδηγούν σε αυτήν, προσπαθώντας παράλληλα να αναπτύξουν αποτελεσματικές και ασφαλείς μεθόδους διατήρησής της. Διάφοροι παράγοντες μπορούν να οδηγήσουν σε επηρεάσουν την αναπαραγωγική ικανότητα μιας γυναίκας, όπως περιβαλλοντικοί παράγοντες, , μία πλειάδα νοσημάτων κ.ά.. Στην τελευταία κατηγορία ανήκουν καλοήθη και κακοήθη νοσήματα τόσο του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος όσο και άλλων συστημάτων, αυτοάνοσα νοσήματα κ.ά.. Συχνά, το ίδιο το νόσημα δύναται να επηρεάσει τη γονιμότητα ενώ δεν είναι σπάνιο και οι ίδιες οι θεραπευτικές μέθοδοι που πρέπει να εφαρμοστούν να δρουν προς αυτήν την κατεύθυνση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η χορήγηση χημειοθεραπευτικών παραγόντων στο πλαίσιο αντιμετώπισης κάποιας κακοήθειας ή αυτοάνοσου νοσήματος. Έχουν αναπτυχθεί διάφορες μέθοδοι και προσεγγίσεις, οι οποίες εφαρμόζονται με σκοπό τη διατήρηση της γονιμότητας μια γυναίκας. Χωρίζονται σε μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, φαρμακευτικές και χειρουργικές προσεγγίσεις. Στην τελευταία κατηγορία ανήκουν, εκτός των άλλων, και τα χειρουργεία διατήρησης γονιμότητας σε καταστάσεις όπως ο γυναικολογικός καρκίνος. Παράλληλα, διενεργούνται τόσο κλινικές μελέτες όσο και πειραματικές σε ζωικά μοντέλα, με στόχο να αναπτυχθούν νέες, ακόμα πιο ασφαλείς μέθοδοι, οι οποίες θα μπορούν να ωφελήσουν ακόμα περισσότερες ασθενείς, διευρύνοντας έτσι τον «ορίζοντα» που υπάρχει σήμερα, όσον αφορά τα όρια που μπορούν να εφαρμοστούν οι μέθοδοι αυτές. Η ανασκόπηση αυτή έχει στόχο την επιμέρους ανάλυση των βασικών μεθόδων που εφαρμόζονται σήμερα με στόχο τη διατήρηση της γυναικείας υπογονιμότητας με βάση την σύγχρονη βιβλιογραφία.","Infertility is one of the greatest global health challenges of modern times. A large amount of research has addressed this issue, analysing the mechanisms leading to it, while trying to develop effective and safe methods of maintaining it. Various factors can lead to an effect on a woman's reproductive capacity, such as environmental factors, a number of diseases, etc. The latter category includes benign and malignant diseases of the female reproductive system and other systems, autoimmune diseases, among others. Often, the disease itself can affect fertility, and it is not uncommon for the therapeutic methods to be applied, to act in this direction. A typical example is the administration of chemotherapeutic agents in the treatment of a malignancy or autoimmune disease. Various methods and approaches have been developed and applied with the aim of preserving a woman's fertility. They are divided into assisted reproduction methods, pharmaceutical and surgical approaches. The latter category includes, among others, fertility preservation surgery for conditions such as gynaecological cancer. At the same time, both clinical studies and experimental studies in animal models are being carried out, with the aim of developing new, even safer methods that can benefit even more patients, thus expanding the \"horizon\" that currently exists in terms of the limits to which these methods can be applied. This review aims to provide an individual analysis of the main methods currently used to preserve female infertility based on the current literature."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διατήρηση της γονιμότητας σε ασθενείς με γυναικολογικές κακοήθειες, αυτοάνοσες παθήσεις, λοιπές παθήσεις και για κοινωνικούς λόγους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαληός Θεόδωρος","Papalios Theodoros"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η υπογονιμότητα αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της παγκόσμιας υγείας στην σύγχρονη εποχή. Μεγάλο ποσοστό ερευνών έχει ασχοληθεί με το ζήτημα αυτό, αναλύοντας τους μηχανισμούς που οδηγούν σε αυτήν, προσπαθώντας παράλληλα να αναπτύξουν αποτελεσματικές και ασφαλείς μεθόδους διατήρησής της. Διάφοροι παράγοντες μπορούν να οδηγήσουν σε επηρεάσουν την αναπαραγωγική ικανότητα μιας γυναίκας, όπως περιβαλλοντικοί παράγοντες, , μία πλειάδα νοσημάτων κ.ά.. Στην τελευταία κατηγορία ανήκουν καλοήθη και κακοήθη νοσήματα τόσο του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος όσο και άλλων συστημάτων, αυτοάνοσα νοσήματα κ.ά.. Συχνά, το ίδιο το νόσημα δύναται να επηρεάσει τη γονιμότητα ενώ δεν είναι σπάνιο και οι ίδιες οι θεραπευτικές μέθοδοι που πρέπει να εφαρμοστούν να δρουν προς αυτήν την κατεύθυνση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η χορήγηση χημειοθεραπευτικών παραγόντων στο πλαίσιο αντιμετώπισης κάποιας κακοήθειας ή αυτοάνοσου νοσήματος. Έχουν αναπτυχθεί διάφορες μέθοδοι και προσεγγίσεις, οι οποίες εφαρμόζονται με σκοπό τη διατήρηση της γονιμότητας μια γυναίκας. Χωρίζονται σε μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, φαρμακευτικές και χειρουργικές προσεγγίσεις. Στην τελευταία κατηγορία ανήκουν, εκτός των άλλων, και τα χειρουργεία διατήρησης γονιμότητας σε καταστάσεις όπως ο γυναικολογικός καρκίνος. Παράλληλα, διενεργούνται τόσο κλινικές μελέτες όσο και πειραματικές σε ζωικά μοντέλα, με στόχο να αναπτυχθούν νέες, ακόμα πιο ασφαλείς μέθοδοι, οι οποίες θα μπορούν να ωφελήσουν ακόμα περισσότερες ασθενείς, διευρύνοντας έτσι τον «ορίζοντα» που υπάρχει σήμερα, όσον αφορά τα όρια που μπορούν να εφαρμοστούν οι μέθοδοι αυτές. Η ανασκόπηση αυτή έχει στόχο την επιμέρους ανάλυση των βασικών μεθόδων που εφαρμόζονται σήμερα με στόχο τη διατήρηση της γυναικείας υπογονιμότητας με βάση την σύγχρονη βιβλιογραφία.","Infertility is one of the greatest global health challenges of modern times. A large amount of research has addressed this issue, analysing the mechanisms leading to it, while trying to develop effective and safe methods of maintaining it. Various factors can lead to an effect on a woman's reproductive capacity, such as environmental factors, a number of diseases, etc. The latter category includes benign and malignant diseases of the female reproductive system and other systems, autoimmune diseases, among others. Often, the disease itself can affect fertility, and it is not uncommon for the therapeutic methods to be applied, to act in this direction. A typical example is the administration of chemotherapeutic agents in the treatment of a malignancy or autoimmune disease. Various methods and approaches have been developed and applied with the aim of preserving a woman's fertility. They are divided into assisted reproduction methods, pharmaceutical and surgical approaches. The latter category includes, among others, fertility preservation surgery for conditions such as gynaecological cancer. At the same time, both clinical studies and experimental studies in animal models are being carried out, with the aim of developing new, even safer methods that can benefit even more patients, thus expanding the \"horizon\" that currently exists in terms of the limits to which these methods can be applied. This review aims to provide an individual analysis of the main methods currently used to preserve female infertility based on the current literature."],"dc:identifier":["uoadl:3410592","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410592"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διατήρηση της γονιμότητας σε ασθενείς με γυναικολογικές κακοήθειες, αυτοάνοσες παθήσεις, λοιπές παθήσεις και για κοινωνικούς λόγους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:05Z"}