{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3410596"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3410596","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίπτωση της επείγουσας καρδιοχειρουργικής επέμβασης σε ασθενείς που υποβάλλονται σε προγραμματισμένη και σε επείγουσα διαδερμική εμφύτευση αορτικής βαλβίδας: Συστηματική ανασκόπηση και μετά-ανάλυση","abstract":"Εισαγωγή: Η διαδερμική εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (Transcatheter Aortic Valve Implantation-TAVI) έχει καθιερωθεί ως θεραπευτική μέθοδος σε ασθενείς με σοβαρή αορτική στένωση (ΑΣ). Αν και η TAVI έχει συσχετιστεί με υψηλά ποσοστά επιτυχούς περι-επεμβατικής έκβασης, σπάνια απαιτείται μετατροπή σε καρδιοχειρουργική επέμβαση (ΚΕ), ενώ παραμένει άγνωστο εάν το ποσοστό αυτό είναι υψηλότερο σε ασθενείς που υποβάλλονται σε επείγουσα TAVI. Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης είναι να διερευνηθεί εάν οι ασθενείς που υπεβλήθησαν σε επείγουσα TAVI έχουν υψηλότερο κίνδυνο για επείγουσα μετατροπή σε ΚΕ. Υλικό και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, SCOPUS και Cochrane για μελέτες που συγκρίνουν την επείγουσα με τη προγραμματισμένη TAVI σε ασθενείς με σοβαρή ΑΣ. Για τη στατιστική ανάλυση, υπολογίσαμε τους δείκτες κινδύνου (Risk ratio-RR) με αντίστοιχα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης (Confidence interval-CI). Χρησιμοποιήθηκε μοντέλο τυχαίων αποτελεσμάτων (Mantel-Haenszel), για την εκτίμηση του συνολικού RR. Αποτελέσματα: Συνολικά επτά μελέτες με 71.909 ασθενείς, συμπεριελήφθησαν στην ανάλυσή μας. Μεταξύ αυτών, 5.108 ασθενείς υποβλήθηκαν σε επείγουσα TAVI, ενώ οι υπόλοιποι 66.801 υποβλήθηκαν σε προγραμματισμένη TAVI. Κατά τη διάρκεια της TAVI, η μετατροπή σε επείγουσα καρδιοχειρουργική επέμβαση δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων (RR:0,89, 95%CI:0,65-1,22). Παράλληλα, δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στην επιτυχή εμφύτευση της βαλβίδας (RR:0,99, 95%CI:0,97-1,00) μεταξύ των δύο επεμβάσεων. Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επείγουσα TAVI είχαν διάρκεια νοσηλείας περίπου 8 ημέρες περισσότερο (Mean Difference: 7.75, 95%CI:4.06-11.45,I2:99%). Η συνολική επίπτωση των περι-επεμβατικών αγγειακών επιπλοκών και της εμβολή της συσκευής ήταν χαμηλή και ήταν ήπια αυξημένη στην επείγουσα TAVI (RR: 1,52, 95%CI:0,72-3,22,I2=81%) και (RR: 1,45, 95%CI:0,68-3,06,I2=14%). Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επείγουσα TAVR είχαν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης οξείας νεφρικής βλάβης ενδονοσοκομειακά μετά την επέμβαση (RR:2.20, 95% CI:1.53-3.16,I2:55%). Η συχνότητα εμφάνισης αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου ενδονοσοκομειακά (RR: 1,06, 95% CI:0,84-1,34,I2=35%) και τα ποσοστά εμφύτευσης μόνιμου βηματοδότη μετ-επεμβατικά (RR: 1,01, 95%CI:0,93-1,11,I2=0%) ήταν συγκρίσιμα μεταξύ της επείγουσας και της προγραμματισμένης TAVI. Επιπλέον, η μέτρια ή σοβαρή παραβαλβιδική διαφυγή μετ-επεμβατικά (RR: 1,24, 95%CI:0,90-1,72,I2=47%), η ανάγκη εμφύτευσης δεύτερης βαλβίδας (RR: 1,26, 95% CI:0,69-2,28,I2=0%) και οποιοσδήποτε τύπος μείζονας ή απειλητικής για τη ζωή αιμορραγίας ενδονοσοκομειακά (RR: 1,16, 95% CI:0,78-1,72,I2=77%) δεν διέφεραν μεταξύ επείγουσας και προγραμματισμένης TAVI. Συμπέρασμα: Η συστηματική αυτή ανασκόπηση και μετα-ανάλυση υποδεικνύει ότι οι ασθενείς που υποβάλλονται σε επείγουσα TAVI δεν διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για μετατροπή σε επείγουσα καρδιοχειρουργική επέμβαση, ενώ εμφανίζουν και παρόμοια ποσοστά επιτυχούς εμφύτευσης της βαλβίδας. Συγκεκριμένα, η υψηλότερη θνητότητα, καθώς επίσης και η οξεία νεφρική βλάβη και η παρατεταμένη διάρκεια νοσηλείας στους ασθενείς που υποβάλλονται σε επείγουσα TAVI υποδηλώνει την παρουσία και άλλων παραγόντων που θα πρέπει να διερευνηθούν περαιτέρω.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η διαδερμική εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (Transcatheter Aortic Valve Implantation-TAVI) έχει καθιερωθεί ως θεραπευτική μέθοδος σε ασθενείς με σοβαρή αορτική στένωση (ΑΣ). Αν και η TAVI έχει συσχετιστεί με υψηλά ποσοστά επιτυχούς περι-επεμβατικής έκβασης, σπάνια απαιτείται μετατροπή σε καρδιοχειρουργική επέμβαση (ΚΕ), ενώ παραμένει άγνωστο εάν το ποσοστό αυτό είναι υψηλότερο σε ασθενείς που υποβάλλονται σε επείγουσα TAVI. Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης είναι να διερευνηθεί εάν οι ασθενείς που υπεβλήθησαν σε επείγουσα TAVI έχουν υψηλότερο κίνδυνο για επείγουσα μετατροπή σε ΚΕ. Υλικό και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, SCOPUS και Cochrane για μελέτες που συγκρίνουν την επείγουσα με τη προγραμματισμένη TAVI σε ασθενείς με σοβαρή ΑΣ. Για τη στατιστική ανάλυση, υπολογίσαμε τους δείκτες κινδύνου (Risk ratio-RR) με αντίστοιχα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης (Confidence interval-CI). Χρησιμοποιήθηκε μοντέλο τυχαίων αποτελεσμάτων (Mantel-Haenszel), για την εκτίμηση του συνολικού RR. Αποτελέσματα: Συνολικά επτά μελέτες με 71.909 ασθενείς, συμπεριελήφθησαν στην ανάλυσή μας. Μεταξύ αυτών, 5.108 ασθενείς υποβλήθηκαν σε επείγουσα TAVI, ενώ οι υπόλοιποι 66.801 υποβλήθηκαν σε προγραμματισμένη TAVI. Κατά τη διάρκεια της TAVI, η μετατροπή σε επείγουσα καρδιοχειρουργική επέμβαση δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων (RR:0,89, 95%CI:0,65-1,22). Παράλληλα, δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στην επιτυχή εμφύτευση της βαλβίδας (RR:0,99, 95%CI:0,97-1,00) μεταξύ των δύο επεμβάσεων. Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επείγουσα TAVI είχαν διάρκεια νοσηλείας περίπου 8 ημέρες περισσότερο (Mean Difference: 7.75, 95%CI:4.06-11.45,I2:99%). Η συνολική επίπτωση των περι-επεμβατικών αγγειακών επιπλοκών και της εμβολή της συσκευής ήταν χαμηλή και ήταν ήπια αυξημένη στην επείγουσα TAVI (RR: 1,52, 95%CI:0,72-3,22,I2=81%) και (RR: 1,45, 95%CI:0,68-3,06,I2=14%). Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επείγουσα TAVR είχαν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης οξείας νεφρικής βλάβης ενδονοσοκομειακά μετά την επέμβαση (RR:2.20, 95% CI:1.53-3.16,I2:55%). Η συχνότητα εμφάνισης αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου ενδονοσοκομειακά (RR: 1,06, 95% CI:0,84-1,34,I2=35%) και τα ποσοστά εμφύτευσης μόνιμου βηματοδότη μετ-επεμβατικά (RR: 1,01, 95%CI:0,93-1,11,I2=0%) ήταν συγκρίσιμα μεταξύ της επείγουσας και της προγραμματισμένης TAVI. Επιπλέον, η μέτρια ή σοβαρή παραβαλβιδική διαφυγή μετ-επεμβατικά (RR: 1,24, 95%CI:0,90-1,72,I2=47%), η ανάγκη εμφύτευσης δεύτερης βαλβίδας (RR: 1,26, 95% CI:0,69-2,28,I2=0%) και οποιοσδήποτε τύπος μείζονας ή απειλητικής για τη ζωή αιμορραγίας ενδονοσοκομειακά (RR: 1,16, 95% CI:0,78-1,72,I2=77%) δεν διέφεραν μεταξύ επείγουσας και προγραμματισμένης TAVI. Συμπέρασμα: Η συστηματική αυτή ανασκόπηση και μετα-ανάλυση υποδεικνύει ότι οι ασθενείς που υποβάλλονται σε επείγουσα TAVI δεν διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για μετατροπή σε επείγουσα καρδιοχειρουργική επέμβαση, ενώ εμφανίζουν και παρόμοια ποσοστά επιτυχούς εμφύτευσης της βαλβίδας. Συγκεκριμένα, η υψηλότερη θνητότητα, καθώς επίσης και η οξεία νεφρική βλάβη και η παρατεταμένη διάρκεια νοσηλείας στους ασθενείς που υποβάλλονται σε επείγουσα TAVI υποδηλώνει την παρουσία και άλλων παραγόντων που θα πρέπει να διερευνηθούν περαιτέρω.","abstract_has_math":false,"creators":["Κτενόπουλος Νικόλαος","Ktenopoulos Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:05Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3410596"],"render_values":[{"text":"uoadl:3410596","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410596","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410596","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3410596","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κτενόπουλος Νικόλαος","Ktenopoulos Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3410596","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410596"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η διαδερμική εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (Transcatheter Aortic Valve Implantation-TAVI) έχει καθιερωθεί ως θεραπευτική μέθοδος σε ασθενείς με σοβαρή αορτική στένωση (ΑΣ). Αν και η TAVI έχει συσχετιστεί με υψηλά ποσοστά επιτυχούς περι-επεμβατικής έκβασης, σπάνια απαιτείται μετατροπή σε καρδιοχειρουργική επέμβαση (ΚΕ), ενώ παραμένει άγνωστο εάν το ποσοστό αυτό είναι υψηλότερο σε ασθενείς που υποβάλλονται σε επείγουσα TAVI. Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης είναι να διερευνηθεί εάν οι ασθενείς που υπεβλήθησαν σε επείγουσα TAVI έχουν υψηλότερο κίνδυνο για επείγουσα μετατροπή σε ΚΕ. Υλικό και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, SCOPUS και Cochrane για μελέτες που συγκρίνουν την επείγουσα με τη προγραμματισμένη TAVI σε ασθενείς με σοβαρή ΑΣ. Για τη στατιστική ανάλυση, υπολογίσαμε τους δείκτες κινδύνου (Risk ratio-RR) με αντίστοιχα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης (Confidence interval-CI). Χρησιμοποιήθηκε μοντέλο τυχαίων αποτελεσμάτων (Mantel-Haenszel), για την εκτίμηση του συνολικού RR. Αποτελέσματα: Συνολικά επτά μελέτες με 71.909 ασθενείς, συμπεριελήφθησαν στην ανάλυσή μας. Μεταξύ αυτών, 5.108 ασθενείς υποβλήθηκαν σε επείγουσα TAVI, ενώ οι υπόλοιποι 66.801 υποβλήθηκαν σε προγραμματισμένη TAVI. Κατά τη διάρκεια της TAVI, η μετατροπή σε επείγουσα καρδιοχειρουργική επέμβαση δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων (RR:0,89, 95%CI:0,65-1,22). Παράλληλα, δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στην επιτυχή εμφύτευση της βαλβίδας (RR:0,99, 95%CI:0,97-1,00) μεταξύ των δύο επεμβάσεων. Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επείγουσα TAVI είχαν διάρκεια νοσηλείας περίπου 8 ημέρες περισσότερο (Mean Difference: 7.75, 95%CI:4.06-11.45,I2:99%). Η συνολική επίπτωση των περι-επεμβατικών αγγειακών επιπλοκών και της εμβολή της συσκευής ήταν χαμηλή και ήταν ήπια αυξημένη στην επείγουσα TAVI (RR: 1,52, 95%CI:0,72-3,22,I2=81%) και (RR: 1,45, 95%CI:0,68-3,06,I2=14%). Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επείγουσα TAVR είχαν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης οξείας νεφρικής βλάβης ενδονοσοκομειακά μετά την επέμβαση (RR:2.20, 95% CI:1.53-3.16,I2:55%). Η συχνότητα εμφάνισης αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου ενδονοσοκομειακά (RR: 1,06, 95% CI:0,84-1,34,I2=35%) και τα ποσοστά εμφύτευσης μόνιμου βηματοδότη μετ-επεμβατικά (RR: 1,01, 95%CI:0,93-1,11,I2=0%) ήταν συγκρίσιμα μεταξύ της επείγουσας και της προγραμματισμένης TAVI. Επιπλέον, η μέτρια ή σοβαρή παραβαλβιδική διαφυγή μετ-επεμβατικά (RR: 1,24, 95%CI:0,90-1,72,I2=47%), η ανάγκη εμφύτευσης δεύτερης βαλβίδας (RR: 1,26, 95% CI:0,69-2,28,I2=0%) και οποιοσδήποτε τύπος μείζονας ή απειλητικής για τη ζωή αιμορραγίας ενδονοσοκομειακά (RR: 1,16, 95% CI:0,78-1,72,I2=77%) δεν διέφεραν μεταξύ επείγουσας και προγραμματισμένης TAVI. Συμπέρασμα: Η συστηματική αυτή ανασκόπηση και μετα-ανάλυση υποδεικνύει ότι οι ασθενείς που υποβάλλονται σε επείγουσα TAVI δεν διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για μετατροπή σε επείγουσα καρδιοχειρουργική επέμβαση, ενώ εμφανίζουν και παρόμοια ποσοστά επιτυχούς εμφύτευσης της βαλβίδας. Συγκεκριμένα, η υψηλότερη θνητότητα, καθώς επίσης και η οξεία νεφρική βλάβη και η παρατεταμένη διάρκεια νοσηλείας στους ασθενείς που υποβάλλονται σε επείγουσα TAVI υποδηλώνει την παρουσία και άλλων παραγόντων που θα πρέπει να διερευνηθούν περαιτέρω.","Introduction: Transcatheter Aortic Valve Implantation (TAVI) has been established as a treatment modality in patients with severe aortic stenosis (AS). Although TAVI has been associated with high rates of procedural success, conversion to cardiac surgery (CS) is rarely required, and it remains unknown whether this rate is higher in patients undergoing urgent TAVI. Aim: The aim of our systematic review and meta-analysis is to investigate whether patients treated with urgent TAVI are under higher risk for urgent conversion to CS. Material & Methods: A systematic search of PubMed, SCOPUS and Cochrane databases was performed for studies comparing urgent versus elective TAVI in patients with severe AS. For the statistical analysis, we computed risk ratios (RR) with corresponding 95% confidence intervals (CIs). We employed a random-effects model (Mantel-Haenszel), to estimate the pooled RR. Results: A total of seven studies with 71.909 patients were included in our analysis. Among them, 5.108 patients underwent urgent TAVI, while the remaining 66.801 underwent an elective procedure. During TAVI, conversion to urgent CS did not differ significantly between the two groups (RR:0.89, 95%CI:0.65-1.22). Furthermore, no significant differences in device success (RR:0.99, 95%CI:0.97-1.00) were observed between the two groups. Patients who underwent urgent TAVI had approximately 8 days longer length of stay in the hospital (Mean Difference:7.75, 95%CI:4.06-11.45,I2:99%). The overall incidence of peri-operative vascular complications and device embolization was low and was mildly increased in urgent TAVI (RR: 1.52, 95%CI:0.72-3.22,I2=81%) and (RR: 1.45, 95%CI:0.68-3.06,I2=14%), while patients undergoing urgent TAVI had a higher risk of developing in-hospital acute kidney injury post-procedurally (RR:2.20, 95% CI:1.53-3.16,I2:55%). The incidence of in-hospital stroke (RR:1.06, 95% CI:0.84-1.34,I2=35%) and permanent pacemaker implantation post-procedurally (RR:1.01, 95%CI:0.93-1.11,I2=0%) were comparable between urgent and elective TAVI. In addition, post-procedural moderate or severe paravalvular leak (RR: 1.24, 95%CI:0.90-1.72,I2=47%), the need for second valve implantation (RR: 1.26, 95% CI: 0.69-2.28,I2=0%) and any type of major or life-threatening bleeding during the hospitalization (RR: 1.16, 95% CI:0.78-1.72,I2=77%), did not differ between the two groups. Conclusion: Our systematic review and meta-analysis have demonstrated that patients undergoing urgent TAVI are not at a higher risk for urgent cardiac surgery or device failure. Notably, the higher mortality, as well as acute kidney injury and prolonged hospitalization in patients undergoing urgent TAVI suggests the presence of other factors that should be further investigated."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίπτωση της επείγουσας καρδιοχειρουργικής επέμβασης σε ασθενείς που υποβάλλονται σε προγραμματισμένη και σε επείγουσα διαδερμική εμφύτευση αορτικής βαλβίδας: Συστηματική ανασκόπηση και μετά-ανάλυση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κτενόπουλος Νικόλαος","Ktenopoulos Nikolaos"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η διαδερμική εμφύτευση αορτικής βαλβίδας (Transcatheter Aortic Valve Implantation-TAVI) έχει καθιερωθεί ως θεραπευτική μέθοδος σε ασθενείς με σοβαρή αορτική στένωση (ΑΣ). Αν και η TAVI έχει συσχετιστεί με υψηλά ποσοστά επιτυχούς περι-επεμβατικής έκβασης, σπάνια απαιτείται μετατροπή σε καρδιοχειρουργική επέμβαση (ΚΕ), ενώ παραμένει άγνωστο εάν το ποσοστό αυτό είναι υψηλότερο σε ασθενείς που υποβάλλονται σε επείγουσα TAVI. Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης είναι να διερευνηθεί εάν οι ασθενείς που υπεβλήθησαν σε επείγουσα TAVI έχουν υψηλότερο κίνδυνο για επείγουσα μετατροπή σε ΚΕ. Υλικό και Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, SCOPUS και Cochrane για μελέτες που συγκρίνουν την επείγουσα με τη προγραμματισμένη TAVI σε ασθενείς με σοβαρή ΑΣ. Για τη στατιστική ανάλυση, υπολογίσαμε τους δείκτες κινδύνου (Risk ratio-RR) με αντίστοιχα 95% διαστήματα εμπιστοσύνης (Confidence interval-CI). Χρησιμοποιήθηκε μοντέλο τυχαίων αποτελεσμάτων (Mantel-Haenszel), για την εκτίμηση του συνολικού RR. Αποτελέσματα: Συνολικά επτά μελέτες με 71.909 ασθενείς, συμπεριελήφθησαν στην ανάλυσή μας. Μεταξύ αυτών, 5.108 ασθενείς υποβλήθηκαν σε επείγουσα TAVI, ενώ οι υπόλοιποι 66.801 υποβλήθηκαν σε προγραμματισμένη TAVI. Κατά τη διάρκεια της TAVI, η μετατροπή σε επείγουσα καρδιοχειρουργική επέμβαση δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων (RR:0,89, 95%CI:0,65-1,22). Παράλληλα, δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στην επιτυχή εμφύτευση της βαλβίδας (RR:0,99, 95%CI:0,97-1,00) μεταξύ των δύο επεμβάσεων. Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επείγουσα TAVI είχαν διάρκεια νοσηλείας περίπου 8 ημέρες περισσότερο (Mean Difference: 7.75, 95%CI:4.06-11.45,I2:99%). Η συνολική επίπτωση των περι-επεμβατικών αγγειακών επιπλοκών και της εμβολή της συσκευής ήταν χαμηλή και ήταν ήπια αυξημένη στην επείγουσα TAVI (RR: 1,52, 95%CI:0,72-3,22,I2=81%) και (RR: 1,45, 95%CI:0,68-3,06,I2=14%). Οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επείγουσα TAVR είχαν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης οξείας νεφρικής βλάβης ενδονοσοκομειακά μετά την επέμβαση (RR:2.20, 95% CI:1.53-3.16,I2:55%). Η συχνότητα εμφάνισης αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου ενδονοσοκομειακά (RR: 1,06, 95% CI:0,84-1,34,I2=35%) και τα ποσοστά εμφύτευσης μόνιμου βηματοδότη μετ-επεμβατικά (RR: 1,01, 95%CI:0,93-1,11,I2=0%) ήταν συγκρίσιμα μεταξύ της επείγουσας και της προγραμματισμένης TAVI. Επιπλέον, η μέτρια ή σοβαρή παραβαλβιδική διαφυγή μετ-επεμβατικά (RR: 1,24, 95%CI:0,90-1,72,I2=47%), η ανάγκη εμφύτευσης δεύτερης βαλβίδας (RR: 1,26, 95% CI:0,69-2,28,I2=0%) και οποιοσδήποτε τύπος μείζονας ή απειλητικής για τη ζωή αιμορραγίας ενδονοσοκομειακά (RR: 1,16, 95% CI:0,78-1,72,I2=77%) δεν διέφεραν μεταξύ επείγουσας και προγραμματισμένης TAVI. Συμπέρασμα: Η συστηματική αυτή ανασκόπηση και μετα-ανάλυση υποδεικνύει ότι οι ασθενείς που υποβάλλονται σε επείγουσα TAVI δεν διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για μετατροπή σε επείγουσα καρδιοχειρουργική επέμβαση, ενώ εμφανίζουν και παρόμοια ποσοστά επιτυχούς εμφύτευσης της βαλβίδας. Συγκεκριμένα, η υψηλότερη θνητότητα, καθώς επίσης και η οξεία νεφρική βλάβη και η παρατεταμένη διάρκεια νοσηλείας στους ασθενείς που υποβάλλονται σε επείγουσα TAVI υποδηλώνει την παρουσία και άλλων παραγόντων που θα πρέπει να διερευνηθούν περαιτέρω.","Introduction: Transcatheter Aortic Valve Implantation (TAVI) has been established as a treatment modality in patients with severe aortic stenosis (AS). Although TAVI has been associated with high rates of procedural success, conversion to cardiac surgery (CS) is rarely required, and it remains unknown whether this rate is higher in patients undergoing urgent TAVI. Aim: The aim of our systematic review and meta-analysis is to investigate whether patients treated with urgent TAVI are under higher risk for urgent conversion to CS. Material & Methods: A systematic search of PubMed, SCOPUS and Cochrane databases was performed for studies comparing urgent versus elective TAVI in patients with severe AS. For the statistical analysis, we computed risk ratios (RR) with corresponding 95% confidence intervals (CIs). We employed a random-effects model (Mantel-Haenszel), to estimate the pooled RR. Results: A total of seven studies with 71.909 patients were included in our analysis. Among them, 5.108 patients underwent urgent TAVI, while the remaining 66.801 underwent an elective procedure. During TAVI, conversion to urgent CS did not differ significantly between the two groups (RR:0.89, 95%CI:0.65-1.22). Furthermore, no significant differences in device success (RR:0.99, 95%CI:0.97-1.00) were observed between the two groups. Patients who underwent urgent TAVI had approximately 8 days longer length of stay in the hospital (Mean Difference:7.75, 95%CI:4.06-11.45,I2:99%). The overall incidence of peri-operative vascular complications and device embolization was low and was mildly increased in urgent TAVI (RR: 1.52, 95%CI:0.72-3.22,I2=81%) and (RR: 1.45, 95%CI:0.68-3.06,I2=14%), while patients undergoing urgent TAVI had a higher risk of developing in-hospital acute kidney injury post-procedurally (RR:2.20, 95% CI:1.53-3.16,I2:55%). The incidence of in-hospital stroke (RR:1.06, 95% CI:0.84-1.34,I2=35%) and permanent pacemaker implantation post-procedurally (RR:1.01, 95%CI:0.93-1.11,I2=0%) were comparable between urgent and elective TAVI. In addition, post-procedural moderate or severe paravalvular leak (RR: 1.24, 95%CI:0.90-1.72,I2=47%), the need for second valve implantation (RR: 1.26, 95% CI: 0.69-2.28,I2=0%) and any type of major or life-threatening bleeding during the hospitalization (RR: 1.16, 95% CI:0.78-1.72,I2=77%), did not differ between the two groups. Conclusion: Our systematic review and meta-analysis have demonstrated that patients undergoing urgent TAVI are not at a higher risk for urgent cardiac surgery or device failure. Notably, the higher mortality, as well as acute kidney injury and prolonged hospitalization in patients undergoing urgent TAVI suggests the presence of other factors that should be further investigated."],"dc:identifier":["uoadl:3410596","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410596"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επίπτωση της επείγουσας καρδιοχειρουργικής επέμβασης σε ασθενείς που υποβάλλονται σε προγραμματισμένη και σε επείγουσα διαδερμική εμφύτευση αορτικής βαλβίδας: Συστηματική ανασκόπηση και μετά-ανάλυση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:05Z"}