{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3410789"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3410789","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αξιολόγηση του καρδιομεταβολικού κινδύνου σε ασθενείς με απόφραξη φλέβας αμφιβληστροειδούς","abstract":"Εισαγωγή: Η απόφραξη φλέβας αμφιβληστροειδούς (ΑΦΑ) είναι μια σχετικά σπάνια οφθαλμική πάθηση με πολύπλοκη παθοφυσιολογία, η οποία ωστόσο σχετίζεται με τους κλασικούς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου. Σε αυτή τη μελέτη, συγκρίναμε την αρτηριακή σκληρία και την ενδοθηλιακή λειτουργία μεταξύ ασθενών με ΑΦΑ και υγιών μαρτύρων. Μέθοδοι: Εντάχθηκαν 28 ασθενείς με ΑΦΑ, είτε κεντρικής (ΑΚΦΑ) είτε κλαδικής (ΑΚΚΦΑ) εντόπισης, και 30 υγιείς μάρτυρες. Σε όλους τους συμμετέχοντες μετρήθηκαν: το perfused boundary region των υπογλώσσιων αγγείων (δείκτης του πάχους του ενδοθηλιακού γλυκοκάλυκα), (β) η ταχύτητα σφυγμικού κύματος (PWV), ο δείκτης ενίσχυσης (ΑΙx) και η κεντρική συστολική αρτηριακή πίεση (cSBP). Αποτελέσματα: Μεταξύ ασθενών και μαρτύρων δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε ότι αφορά την ηλικία, το φύλο και τους μείζονες παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου. Σε σύγκριση με τους μάρτυρες, οι ασθενείς με ΑΦΑ είχαν υψηλότερες τιμές για τα υπογλώσσια αγγεία διαμέτρου 5-25 μ, καθώς και αυξημένες τιμές κεντρικής συστολικής αρτηριακής πίεσης, PWV και AIx ( 0,05 για όλες τις συγκρίσεις). Συμπεράσματα: Οι ασθενείς με ΑΦΑ έχουν μειωμένο πάχος του ενδοθηλιακού γλυκοκάλυκα και αυξημένη αρτηριακή σκληρία σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες. Τα ευρήματα αυτά αναδεικνύουν το ρόλο της αθηροσκλήρυνσης και της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στην παθοφυσιολογία της νόσου, και τονίζουν τη χρησιμότητα αξιολόγησης της υποκλινικής καρδιαγγειακής νόσου στους συγκεκριμένους ασθενείς.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η απόφραξη φλέβας αμφιβληστροειδούς (ΑΦΑ) είναι μια σχετικά σπάνια οφθαλμική πάθηση με πολύπλοκη παθοφυσιολογία, η οποία ωστόσο σχετίζεται με τους κλασικούς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου. Σε αυτή τη μελέτη, συγκρίναμε την αρτηριακή σκληρία και την ενδοθηλιακή λειτουργία μεταξύ ασθενών με ΑΦΑ και υγιών μαρτύρων. Μέθοδοι: Εντάχθηκαν 28 ασθενείς με ΑΦΑ, είτε κεντρικής (ΑΚΦΑ) είτε κλαδικής (ΑΚΚΦΑ) εντόπισης, και 30 υγιείς μάρτυρες. Σε όλους τους συμμετέχοντες μετρήθηκαν: το perfused boundary region των υπογλώσσιων αγγείων (δείκτης του πάχους του ενδοθηλιακού γλυκοκάλυκα), (β) η ταχύτητα σφυγμικού κύματος (PWV), ο δείκτης ενίσχυσης (ΑΙx) και η κεντρική συστολική αρτηριακή πίεση (cSBP). Αποτελέσματα: Μεταξύ ασθενών και μαρτύρων δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε ότι αφορά την ηλικία, το φύλο και τους μείζονες παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου. Σε σύγκριση με τους μάρτυρες, οι ασθενείς με ΑΦΑ είχαν υψηλότερες τιμές για τα υπογλώσσια αγγεία διαμέτρου 5-25 μ, καθώς και αυξημένες τιμές κεντρικής συστολικής αρτηριακής πίεσης, PWV και AIx ( 0,05 για όλες τις συγκρίσεις). Συμπεράσματα: Οι ασθενείς με ΑΦΑ έχουν μειωμένο πάχος του ενδοθηλιακού γλυκοκάλυκα και αυξημένη αρτηριακή σκληρία σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες. Τα ευρήματα αυτά αναδεικνύουν το ρόλο της αθηροσκλήρυνσης και της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στην παθοφυσιολογία της νόσου, και τονίζουν τη χρησιμότητα αξιολόγησης της υποκλινικής καρδιαγγειακής νόσου στους συγκεκριμένους ασθενείς.","abstract_has_math":false,"creators":["Κόρακας Εμμανουήλ","Korakas Emmanouil"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:05Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3410789"],"render_values":[{"text":"uoadl:3410789","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410789","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410789","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3410789","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κόρακας Εμμανουήλ","Korakas Emmanouil"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3410789","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410789"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η απόφραξη φλέβας αμφιβληστροειδούς (ΑΦΑ) είναι μια σχετικά σπάνια οφθαλμική πάθηση με πολύπλοκη παθοφυσιολογία, η οποία ωστόσο σχετίζεται με τους κλασικούς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου. Σε αυτή τη μελέτη, συγκρίναμε την αρτηριακή σκληρία και την ενδοθηλιακή λειτουργία μεταξύ ασθενών με ΑΦΑ και υγιών μαρτύρων. Μέθοδοι: Εντάχθηκαν 28 ασθενείς με ΑΦΑ, είτε κεντρικής (ΑΚΦΑ) είτε κλαδικής (ΑΚΚΦΑ) εντόπισης, και 30 υγιείς μάρτυρες. Σε όλους τους συμμετέχοντες μετρήθηκαν: το perfused boundary region των υπογλώσσιων αγγείων (δείκτης του πάχους του ενδοθηλιακού γλυκοκάλυκα), (β) η ταχύτητα σφυγμικού κύματος (PWV), ο δείκτης ενίσχυσης (ΑΙx) και η κεντρική συστολική αρτηριακή πίεση (cSBP). Αποτελέσματα: Μεταξύ ασθενών και μαρτύρων δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε ότι αφορά την ηλικία, το φύλο και τους μείζονες παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου. Σε σύγκριση με τους μάρτυρες, οι ασθενείς με ΑΦΑ είχαν υψηλότερες τιμές για τα υπογλώσσια αγγεία διαμέτρου 5-25 μ, καθώς και αυξημένες τιμές κεντρικής συστολικής αρτηριακής πίεσης, PWV και AIx ( 0,05 για όλες τις συγκρίσεις). Συμπεράσματα: Οι ασθενείς με ΑΦΑ έχουν μειωμένο πάχος του ενδοθηλιακού γλυκοκάλυκα και αυξημένη αρτηριακή σκληρία σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες. Τα ευρήματα αυτά αναδεικνύουν το ρόλο της αθηροσκλήρυνσης και της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στην παθοφυσιολογία της νόσου, και τονίζουν τη χρησιμότητα αξιολόγησης της υποκλινικής καρδιαγγειακής νόσου στους συγκεκριμένους ασθενείς.","Background: Retinal vein occlusion (RVO) is a relatively uncommon condition with a complex pathophysiology, however, its association with traditional cardiovascular risk factors is well-established. In this study, we compared arterial stiffness and endothelial function between patients with RVO and healthy controls. Materials and methods: We enrolled 28 consecutive patients with RVO, either central (CRVO) or branch (BRVO), and 30 healthy controls. We measured: (a) perfused boundary region of the sublingual arterial microvessels (marker of endothelial glycocalyx thickness), (b) pulse wave velocity (PWV), augmentation index (AIx) and central systolic blood pressure (cSBP). Results: No statistically significant differences regarding age, gender and major cardiovascular risk factors were noted between patients and controls. Compared to controls, patients with RVO had higher PBR, PWV, Aix and cSBP values (p0,05). Conclusions: Patients with RVO have reduced endothelial glycocalyx thickness and increased arterial stiffness compared to healthy controls. These findings further elucidate the role of atherosclerosis and endothelial dysfunction in the pathophysiology of the disease and indicate the need for evaluation of subclinical cardiovascular disease in these patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αξιολόγηση του καρδιομεταβολικού κινδύνου σε ασθενείς με απόφραξη φλέβας αμφιβληστροειδούς"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κόρακας Εμμανουήλ","Korakas Emmanouil"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η απόφραξη φλέβας αμφιβληστροειδούς (ΑΦΑ) είναι μια σχετικά σπάνια οφθαλμική πάθηση με πολύπλοκη παθοφυσιολογία, η οποία ωστόσο σχετίζεται με τους κλασικούς παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου. Σε αυτή τη μελέτη, συγκρίναμε την αρτηριακή σκληρία και την ενδοθηλιακή λειτουργία μεταξύ ασθενών με ΑΦΑ και υγιών μαρτύρων. Μέθοδοι: Εντάχθηκαν 28 ασθενείς με ΑΦΑ, είτε κεντρικής (ΑΚΦΑ) είτε κλαδικής (ΑΚΚΦΑ) εντόπισης, και 30 υγιείς μάρτυρες. Σε όλους τους συμμετέχοντες μετρήθηκαν: το perfused boundary region των υπογλώσσιων αγγείων (δείκτης του πάχους του ενδοθηλιακού γλυκοκάλυκα), (β) η ταχύτητα σφυγμικού κύματος (PWV), ο δείκτης ενίσχυσης (ΑΙx) και η κεντρική συστολική αρτηριακή πίεση (cSBP). Αποτελέσματα: Μεταξύ ασθενών και μαρτύρων δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε ότι αφορά την ηλικία, το φύλο και τους μείζονες παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου. Σε σύγκριση με τους μάρτυρες, οι ασθενείς με ΑΦΑ είχαν υψηλότερες τιμές για τα υπογλώσσια αγγεία διαμέτρου 5-25 μ, καθώς και αυξημένες τιμές κεντρικής συστολικής αρτηριακής πίεσης, PWV και AIx ( 0,05 για όλες τις συγκρίσεις). Συμπεράσματα: Οι ασθενείς με ΑΦΑ έχουν μειωμένο πάχος του ενδοθηλιακού γλυκοκάλυκα και αυξημένη αρτηριακή σκληρία σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες. Τα ευρήματα αυτά αναδεικνύουν το ρόλο της αθηροσκλήρυνσης και της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας στην παθοφυσιολογία της νόσου, και τονίζουν τη χρησιμότητα αξιολόγησης της υποκλινικής καρδιαγγειακής νόσου στους συγκεκριμένους ασθενείς.","Background: Retinal vein occlusion (RVO) is a relatively uncommon condition with a complex pathophysiology, however, its association with traditional cardiovascular risk factors is well-established. In this study, we compared arterial stiffness and endothelial function between patients with RVO and healthy controls. Materials and methods: We enrolled 28 consecutive patients with RVO, either central (CRVO) or branch (BRVO), and 30 healthy controls. We measured: (a) perfused boundary region of the sublingual arterial microvessels (marker of endothelial glycocalyx thickness), (b) pulse wave velocity (PWV), augmentation index (AIx) and central systolic blood pressure (cSBP). Results: No statistically significant differences regarding age, gender and major cardiovascular risk factors were noted between patients and controls. Compared to controls, patients with RVO had higher PBR, PWV, Aix and cSBP values (p0,05). Conclusions: Patients with RVO have reduced endothelial glycocalyx thickness and increased arterial stiffness compared to healthy controls. These findings further elucidate the role of atherosclerosis and endothelial dysfunction in the pathophysiology of the disease and indicate the need for evaluation of subclinical cardiovascular disease in these patients."],"dc:identifier":["uoadl:3410789","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410789"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αξιολόγηση του καρδιομεταβολικού κινδύνου σε ασθενείς με απόφραξη φλέβας αμφιβληστροειδούς"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:05Z"}