{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3410823"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3410823","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη γενετικής συσχέτισης του λειτουργικού πολυμορφισμού N125S του γονιδίου της καθεψίνης G (CTSG) με την ανάπτυξη βασικοκυτταρικού καρκινώματος","abstract":"Εισαγωγή: Το Βασικοκυτταρικό Καρκίνωμα (ΒΚΚ), η πιο κοινή κακοήθεια του ανθρώπου παγκοσμίως, είναι ένα κακοήθες δερματικό νεόπλασμα, ικανό για εκτεταμένη καταστροφή ιστού. Η εμφάνισή του είναι το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης περιβαλλοντικών, φαινοτυπικών και γενετικών παραγόντων. Το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης (ΣΡΑ) έχει συσχετιστεί με διάφορους τύπους καρκίνου, μεταξύ άλλων και με το ΒΚΚ. Η εμπλοκή του έγκειται στην ύπαρξη ορισμένων γενετικών πολυμορφισμών, οι οποίοι έμμεσα συντελούν στην αύξηση των επιπέδων της ορμόνης αγγειοτενσίνη ΙΙ (Ang II). Η καθεψίνη G (CTSG) είναι μία πρωτεΐνη η οποία έχει αναγνωριστεί ως αναστολέας διαφόρων τύπου καρκίνου και μπορεί να μετατρέψει το Ang Ι σε Ang II. Σκοπός: Εξετάζεται ο ρόλος του λειτουργικού πολυμορφισμού N125S (rs45567233) του γονιδίου CTSG, στην παθογένεση του ΒΚΚ, αλλά και στην προστασία έναντι του συγκεκριμένου νεοπλάσματος. Επιπλέον, διερευνάται η σχέση των γονοτύπων των ατόμων ως προς το συγκεκριμένο πολυμορφισμό, με την επιθετικότητα του καρκινώματος, που ορίζεται από τον αντίστοιχο υπότυπο. Ασθενείς και Μέθοδοι: Εξετάστηκαν συνολικά 197 δείγματα DNA, που είχαν ληφθεί από 98 ασθενείς με ΒΚΚ και 99 υγιή άτομα, ελληνικής καταγωγής. Το τμήμα του γενωμικού DNA στο οποίο εμφανίζεται ο πολυμορφισμός N125S ενισχύθηκε με τη μέθοδο αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR). Ακολούθησε πέψη με τη χρήση του περιοριστικού ενζύμου Bsp1286I και ηλεκτροφόρηση των παραγόμενων θραυσμάτων DNA για τη διαπίστωση της ύπαρξης των αλληλομόρφων του πολυμορφισμού σε κάθε δείγμα. Μετά τη λήψη των αποτελεσμάτων, πραγματοποιήθηκε στατιστική ανάλυση, με πραγματοποίηση ελέγχου Fisher, για τον προσδιορισμό και τη σύγκριση των συχνοτήτων κάθε γονοτύπου του πολυμορφισμού N125S, μεταξύ ασθενών και υγιών ατόμων και ελέγχθηκαν ως προς τη συμμόρφωση τους με την εξίσωση Hardy-Weinberg. Τέλος, εξετάστηκαν οι παθολογοανατομικές εκθέσεις των ασθενών με εξακριβωμένο υπότυπο BKK, ως προς την επιθετικότητα της νεοπλασίας και το γονότυπο τους για τον N125S. Αποτελέσματα: Δεν προέκυψαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες, με τα αποτελέσματα να δείχνουν έλλειψη συσχέτισης του πολυμορφισμού με την ανάπτυξη βασικοκυτταρικού καρκινώματος και με την προστασία έναντι στη συγκεκριμένη νεοπλασία. Συμπεράσματα: Δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ του πολυμορφισμού N125S του γονιδίου CTSG και της παθογένεσης του ΒΚΚ.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το Βασικοκυτταρικό Καρκίνωμα (ΒΚΚ), η πιο κοινή κακοήθεια του ανθρώπου παγκοσμίως, είναι ένα κακοήθες δερματικό νεόπλασμα, ικανό για εκτεταμένη καταστροφή ιστού. Η εμφάνισή του είναι το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης περιβαλλοντικών, φαινοτυπικών και γενετικών παραγόντων. Το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης (ΣΡΑ) έχει συσχετιστεί με διάφορους τύπους καρκίνου, μεταξύ άλλων και με το ΒΚΚ. Η εμπλοκή του έγκειται στην ύπαρξη ορισμένων γενετικών πολυμορφισμών, οι οποίοι έμμεσα συντελούν στην αύξηση των επιπέδων της ορμόνης αγγειοτενσίνη ΙΙ (Ang II). Η καθεψίνη G (CTSG) είναι μία πρωτεΐνη η οποία έχει αναγνωριστεί ως αναστολέας διαφόρων τύπου καρκίνου και μπορεί να μετατρέψει το Ang Ι σε Ang II. Σκοπός: Εξετάζεται ο ρόλος του λειτουργικού πολυμορφισμού N125S (rs45567233) του γονιδίου CTSG, στην παθογένεση του ΒΚΚ, αλλά και στην προστασία έναντι του συγκεκριμένου νεοπλάσματος. Επιπλέον, διερευνάται η σχέση των γονοτύπων των ατόμων ως προς το συγκεκριμένο πολυμορφισμό, με την επιθετικότητα του καρκινώματος, που ορίζεται από τον αντίστοιχο υπότυπο. Ασθενείς και Μέθοδοι: Εξετάστηκαν συνολικά 197 δείγματα DNA, που είχαν ληφθεί από 98 ασθενείς με ΒΚΚ και 99 υγιή άτομα, ελληνικής καταγωγής. Το τμήμα του γενωμικού DNA στο οποίο εμφανίζεται ο πολυμορφισμός N125S ενισχύθηκε με τη μέθοδο αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR). Ακολούθησε πέψη με τη χρήση του περιοριστικού ενζύμου Bsp1286I και ηλεκτροφόρηση των παραγόμενων θραυσμάτων DNA για τη διαπίστωση της ύπαρξης των αλληλομόρφων του πολυμορφισμού σε κάθε δείγμα. Μετά τη λήψη των αποτελεσμάτων, πραγματοποιήθηκε στατιστική ανάλυση, με πραγματοποίηση ελέγχου Fisher, για τον προσδιορισμό και τη σύγκριση των συχνοτήτων κάθε γονοτύπου του πολυμορφισμού N125S, μεταξύ ασθενών και υγιών ατόμων και ελέγχθηκαν ως προς τη συμμόρφωση τους με την εξίσωση Hardy-Weinberg. Τέλος, εξετάστηκαν οι παθολογοανατομικές εκθέσεις των ασθενών με εξακριβωμένο υπότυπο BKK, ως προς την επιθετικότητα της νεοπλασίας και το γονότυπο τους για τον N125S. Αποτελέσματα: Δεν προέκυψαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες, με τα αποτελέσματα να δείχνουν έλλειψη συσχέτισης του πολυμορφισμού με την ανάπτυξη βασικοκυτταρικού καρκινώματος και με την προστασία έναντι στη συγκεκριμένη νεοπλασία. Συμπεράσματα: Δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ του πολυμορφισμού N125S του γονιδίου CTSG και της παθογένεσης του ΒΚΚ.","abstract_has_math":false,"creators":["Δούκα Άννα","Douka Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:07Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3410823"],"render_values":[{"text":"uoadl:3410823","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410823","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410823","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3410823","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δούκα Άννα","Douka Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3410823","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410823"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το Βασικοκυτταρικό Καρκίνωμα (ΒΚΚ), η πιο κοινή κακοήθεια του ανθρώπου παγκοσμίως, είναι ένα κακοήθες δερματικό νεόπλασμα, ικανό για εκτεταμένη καταστροφή ιστού. Η εμφάνισή του είναι το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης περιβαλλοντικών, φαινοτυπικών και γενετικών παραγόντων. Το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης (ΣΡΑ) έχει συσχετιστεί με διάφορους τύπους καρκίνου, μεταξύ άλλων και με το ΒΚΚ. Η εμπλοκή του έγκειται στην ύπαρξη ορισμένων γενετικών πολυμορφισμών, οι οποίοι έμμεσα συντελούν στην αύξηση των επιπέδων της ορμόνης αγγειοτενσίνη ΙΙ (Ang II). Η καθεψίνη G (CTSG) είναι μία πρωτεΐνη η οποία έχει αναγνωριστεί ως αναστολέας διαφόρων τύπου καρκίνου και μπορεί να μετατρέψει το Ang Ι σε Ang II. Σκοπός: Εξετάζεται ο ρόλος του λειτουργικού πολυμορφισμού N125S (rs45567233) του γονιδίου CTSG, στην παθογένεση του ΒΚΚ, αλλά και στην προστασία έναντι του συγκεκριμένου νεοπλάσματος. Επιπλέον, διερευνάται η σχέση των γονοτύπων των ατόμων ως προς το συγκεκριμένο πολυμορφισμό, με την επιθετικότητα του καρκινώματος, που ορίζεται από τον αντίστοιχο υπότυπο. Ασθενείς και Μέθοδοι: Εξετάστηκαν συνολικά 197 δείγματα DNA, που είχαν ληφθεί από 98 ασθενείς με ΒΚΚ και 99 υγιή άτομα, ελληνικής καταγωγής. Το τμήμα του γενωμικού DNA στο οποίο εμφανίζεται ο πολυμορφισμός N125S ενισχύθηκε με τη μέθοδο αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR). Ακολούθησε πέψη με τη χρήση του περιοριστικού ενζύμου Bsp1286I και ηλεκτροφόρηση των παραγόμενων θραυσμάτων DNA για τη διαπίστωση της ύπαρξης των αλληλομόρφων του πολυμορφισμού σε κάθε δείγμα. Μετά τη λήψη των αποτελεσμάτων, πραγματοποιήθηκε στατιστική ανάλυση, με πραγματοποίηση ελέγχου Fisher, για τον προσδιορισμό και τη σύγκριση των συχνοτήτων κάθε γονοτύπου του πολυμορφισμού N125S, μεταξύ ασθενών και υγιών ατόμων και ελέγχθηκαν ως προς τη συμμόρφωση τους με την εξίσωση Hardy-Weinberg. Τέλος, εξετάστηκαν οι παθολογοανατομικές εκθέσεις των ασθενών με εξακριβωμένο υπότυπο BKK, ως προς την επιθετικότητα της νεοπλασίας και το γονότυπο τους για τον N125S. Αποτελέσματα: Δεν προέκυψαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες, με τα αποτελέσματα να δείχνουν έλλειψη συσχέτισης του πολυμορφισμού με την ανάπτυξη βασικοκυτταρικού καρκινώματος και με την προστασία έναντι στη συγκεκριμένη νεοπλασία. Συμπεράσματα: Δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ του πολυμορφισμού N125S του γονιδίου CTSG και της παθογένεσης του ΒΚΚ.","Background: Basal cell carcinoma (BCC) is the most common human malignancy worldwide and is a malignant skin neoplasm, which is capable of extensive tissue destruction. The occurrence of BCC is the result of a complex interaction between environmental, phenotypic, and genetic factors. The renin-angiotensin (RAS) system is associated with several types of cancer, including BCC. The involvement of RAS lies in the existence of certain genetic polymorphisms, which indirectly contribute to the increase in the levels of the hormone angiotensin II (Ang II). Cathepsin G is a protein that has been identified as an inhibitor many types of cancer and can also convert Ang I to Ang II. Aim: The role of the functional polymorphism N125S (rs45567233) of the CTSG gene in the pathogenesis of BCC, but also in protection against this specific neoplasm, is examined. The relationship of individuals' genotypes for the specific polymorphism with the aggressiveness of the carcinoma defined by the corresponding subtype is also investigated. Patients and Methods: A total of 197 DNA samples were examined, obtained from 98 patients with BCC and 99 healthy individuals, of Greek origin. The segment of genomic DNA in which the N125S polymorphism occurs was amplified by the polymerase chain reaction (PCR) method. PCR was followed by digestion with the Bsp1286I restriction enzyme, and electrophoresis of the generated DNA fragments, to determine the presence or absence of the polymorphism alleles in each sample. After obtaining the results, a statistical analysis was performed with the use of Fisher’s exact test, to determine and compare the frequencies of each genotype of the N125S polymorphism, between patients and healthy individuals. The frequencies were checked for their compliance with the Hardy-Weinberg equation. Finally, the pathologic reports of patients with a confirmed BCC subtype were examined in terms of tumor aggressiveness in relation to their N125S genotype. Results: There were no statistically significant differences between the two groups, with the results showing a lack of association of the polymorphism both with the development of basal cell carcinoma and with the protection against this specific neoplasia. Conclusions: There is no association between the N125S polymorphism of the CTSG gene and the pathogenesis of BCC."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη γενετικής συσχέτισης του λειτουργικού πολυμορφισμού N125S του γονιδίου της καθεψίνης G (CTSG) με την ανάπτυξη βασικοκυτταρικού καρκινώματος"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δούκα Άννα","Douka Anna"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το Βασικοκυτταρικό Καρκίνωμα (ΒΚΚ), η πιο κοινή κακοήθεια του ανθρώπου παγκοσμίως, είναι ένα κακοήθες δερματικό νεόπλασμα, ικανό για εκτεταμένη καταστροφή ιστού. Η εμφάνισή του είναι το αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης περιβαλλοντικών, φαινοτυπικών και γενετικών παραγόντων. Το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης (ΣΡΑ) έχει συσχετιστεί με διάφορους τύπους καρκίνου, μεταξύ άλλων και με το ΒΚΚ. Η εμπλοκή του έγκειται στην ύπαρξη ορισμένων γενετικών πολυμορφισμών, οι οποίοι έμμεσα συντελούν στην αύξηση των επιπέδων της ορμόνης αγγειοτενσίνη ΙΙ (Ang II). Η καθεψίνη G (CTSG) είναι μία πρωτεΐνη η οποία έχει αναγνωριστεί ως αναστολέας διαφόρων τύπου καρκίνου και μπορεί να μετατρέψει το Ang Ι σε Ang II. Σκοπός: Εξετάζεται ο ρόλος του λειτουργικού πολυμορφισμού N125S (rs45567233) του γονιδίου CTSG, στην παθογένεση του ΒΚΚ, αλλά και στην προστασία έναντι του συγκεκριμένου νεοπλάσματος. Επιπλέον, διερευνάται η σχέση των γονοτύπων των ατόμων ως προς το συγκεκριμένο πολυμορφισμό, με την επιθετικότητα του καρκινώματος, που ορίζεται από τον αντίστοιχο υπότυπο. Ασθενείς και Μέθοδοι: Εξετάστηκαν συνολικά 197 δείγματα DNA, που είχαν ληφθεί από 98 ασθενείς με ΒΚΚ και 99 υγιή άτομα, ελληνικής καταγωγής. Το τμήμα του γενωμικού DNA στο οποίο εμφανίζεται ο πολυμορφισμός N125S ενισχύθηκε με τη μέθοδο αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR). Ακολούθησε πέψη με τη χρήση του περιοριστικού ενζύμου Bsp1286I και ηλεκτροφόρηση των παραγόμενων θραυσμάτων DNA για τη διαπίστωση της ύπαρξης των αλληλομόρφων του πολυμορφισμού σε κάθε δείγμα. Μετά τη λήψη των αποτελεσμάτων, πραγματοποιήθηκε στατιστική ανάλυση, με πραγματοποίηση ελέγχου Fisher, για τον προσδιορισμό και τη σύγκριση των συχνοτήτων κάθε γονοτύπου του πολυμορφισμού N125S, μεταξύ ασθενών και υγιών ατόμων και ελέγχθηκαν ως προς τη συμμόρφωση τους με την εξίσωση Hardy-Weinberg. Τέλος, εξετάστηκαν οι παθολογοανατομικές εκθέσεις των ασθενών με εξακριβωμένο υπότυπο BKK, ως προς την επιθετικότητα της νεοπλασίας και το γονότυπο τους για τον N125S. Αποτελέσματα: Δεν προέκυψαν στατιστικά σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες, με τα αποτελέσματα να δείχνουν έλλειψη συσχέτισης του πολυμορφισμού με την ανάπτυξη βασικοκυτταρικού καρκινώματος και με την προστασία έναντι στη συγκεκριμένη νεοπλασία. Συμπεράσματα: Δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ του πολυμορφισμού N125S του γονιδίου CTSG και της παθογένεσης του ΒΚΚ.","Background: Basal cell carcinoma (BCC) is the most common human malignancy worldwide and is a malignant skin neoplasm, which is capable of extensive tissue destruction. The occurrence of BCC is the result of a complex interaction between environmental, phenotypic, and genetic factors. The renin-angiotensin (RAS) system is associated with several types of cancer, including BCC. The involvement of RAS lies in the existence of certain genetic polymorphisms, which indirectly contribute to the increase in the levels of the hormone angiotensin II (Ang II). Cathepsin G is a protein that has been identified as an inhibitor many types of cancer and can also convert Ang I to Ang II. Aim: The role of the functional polymorphism N125S (rs45567233) of the CTSG gene in the pathogenesis of BCC, but also in protection against this specific neoplasm, is examined. The relationship of individuals' genotypes for the specific polymorphism with the aggressiveness of the carcinoma defined by the corresponding subtype is also investigated. Patients and Methods: A total of 197 DNA samples were examined, obtained from 98 patients with BCC and 99 healthy individuals, of Greek origin. The segment of genomic DNA in which the N125S polymorphism occurs was amplified by the polymerase chain reaction (PCR) method. PCR was followed by digestion with the Bsp1286I restriction enzyme, and electrophoresis of the generated DNA fragments, to determine the presence or absence of the polymorphism alleles in each sample. After obtaining the results, a statistical analysis was performed with the use of Fisher’s exact test, to determine and compare the frequencies of each genotype of the N125S polymorphism, between patients and healthy individuals. The frequencies were checked for their compliance with the Hardy-Weinberg equation. Finally, the pathologic reports of patients with a confirmed BCC subtype were examined in terms of tumor aggressiveness in relation to their N125S genotype. Results: There were no statistically significant differences between the two groups, with the results showing a lack of association of the polymorphism both with the development of basal cell carcinoma and with the protection against this specific neoplasia. Conclusions: There is no association between the N125S polymorphism of the CTSG gene and the pathogenesis of BCC."],"dc:identifier":["uoadl:3410823","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3410823"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη γενετικής συσχέτισης του λειτουργικού πολυμορφισμού N125S του γονιδίου της καθεψίνης G (CTSG) με την ανάπτυξη βασικοκυτταρικού καρκινώματος"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:07Z"}