{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3413025"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3413025","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μια αόρατη αναπηρία: Αφηγήσεις - Μαρτυρίες για την Μεσογειακή αναιμία του σήμερα.","abstract":"Η μεσογειακή αναιμία, ή αλλιώς θαλασσαιμία, αποτελεί μια γενετική διαταραχή. Πιο συγκεκριμένα, θαλασσαιμία είναι η ονομασία μιας ομάδας κληρονομικών παθήσεων που επηρεάζουν την παραγωγή της αιμοσφαιρίνης στο αίμα. Ιδιαίτερα, η μεσογειακή αναιμία είναι μια από τις πιο κοινές μορφές κληρονομικής αναιμίας παγκοσμίως. Τα άτομα με θαλασσαιμία, λόγω γονιδιακής ανωμαλίας, παράγουν είτε καθόλου είτε ελάχιστη αιμοσφαιρίνη, η οποία χρησιμοποιείται από τα ερυθρά αιμοσφαίρια για τη μεταφορά οξυγόνου στο σώμα. Αυτό καθιστά συχνά τα άτομα πολύ αναιμικά. Τα άτομα μεσογειακής, νοτιοασιατικής, νοτιοανατολικής ασιατικής και μεσανατολικής καταγωγής διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο, γενικά όμως πρόκειται για ένα αυξανόμενο παγκόσμιο πρόβλημα υγείας λόγω των εκτεταμένων μεταναστεύσεων του πληθυσμού. Υπάρχουν διάφοροι τύποι θαλασσαιμίας, οι οποίοι διακρίνονται σε α και β θαλασσαιμίες. Η μείζων β-θαλασσαιμία αποτελεί τον πιο σοβαρό τύπο. Επιπλέον, άλλοι τύποι περιλαμβάνουν την ενδιάμεση β-θαλασσαιμία, την μείζονα α- θαλασσαιμία και τη νόσο της αιμοσφαιρίνης. Είναι επίσης δυνατό να είναι κανείς \"φορέας\" της θαλασσαιμίας, αλλά να μην εκδηλώνει τη νόσο, δηλαδή να έχει, όπως λέγεται, το «στίγμα» ή το χαρακτηριστικό της θαλασσαιμίας. Αυτό δεν προκαλεί γενικά προβλήματα υγείας, αλλά υπάρχει αυξημένος κίνδυνος απόκτησης παιδιών με θαλασσαιμία. Επιπρόσθετα, οι ασθενείς με μεσογειακή αναιμία χρήζουν συχνών μεταγγίσεων αίματος, για την αύξηση των επιπέδων αιμοσφαιρίνης, και θεραπειών αποσιδήρωσης για τη διαχείριση των υψηλών επιπέδων σιδήρου στο αίμα και τους ιστούς, που προκαλούνται από τις μεταγγίσεις. Οι θεραπείες αυτές συμβάλλουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων και στην αντιμετώπιση των σοβαρών επιπλοκών της νόσου. Ωστόσο, οι πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα της Ιατρικής επιστήμης έχουν συμβάλλει σημαντικά στην βελτίωση της θεραπευτικής αντιμετώπισης των ατόμων που πάσχουν από μεσογειακή αναιμία. Ο σύγχρονος τρόπος διαχείρισης αυτής της ασθένειας έχει οδηγήσει στην αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης με τη χρήση νέων θεραπευτικών πρωτοκόλλων. Παράλληλα, η επιτυχία των προγραμμάτων πρόληψης 4 που εφαρμόζονται, συμπεριλαμβανομένων αυτών που υιοθετήθηκαν στη χώρα μας, γίνεται εμφανής από τη μείωση του ετησίου αριθμού γεννήσεων παιδιών με β- Μεσογειακή αναιμία. Η πρόωρη διάγνωση, η έγκαιρη θεραπεία, αλλά και η άμεση εφαρμογή σύγχρονων θεραπευτικών προσεγγίσεων μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής, των προοπτικών των ατόμων που πάσχουν από αυτήν την κατάσταση και του προσδόκιμου επιβίωσής τους. Η διαχείριση της μεσογειακής αναιμίας έχει φτάσει σε νέα ορόσημα, με νέες θεραπείες που υπόσχονται την αυγή μιας νέας εποχής. Παρόλο που η αναιμία αποτελεί μια χρόνια πάθηση, η εξέλιξη της ιατρικής και η κατανόηση της γενετικής βάσης της αναιμίας μαζί με τις θεραπευτικές μεθόδους που εφαρμόζονται έχουν βελτιώσει σημαντικά την ποιότητας ζωής των ατόμων που πάσχουν από αυτήν. Σε αυτή την έρευνα μας έδωσαν βιντεοσκοπημένες συνεντεύξεις 10 πάσχοντες Θαλασσαιμίας καθώς, 2 Ιατροί και μια Νοσηλεύτρια - Προϊσταμένη της μονάδας μεσογειακής αναιμίας και δρεπανοκυτταρική νόσου του νοσοκομείου Ευαγγελισμός. Από τις συνεντεύξεις, προκύπτει ότι με τις εξελίξεις στην επιστήμη και την βελτίωση των θεραπευτικών αγωγών, οι πάσχοντες στις μέρες μας δεν κουβαλούν τον κοινωνικό στιγματισμό σε αντίθεση με το παρελθόν. Είναι λειτουργικοί πολίτες και ενεργά μέλη της κοινωνίας. Το προσδόκιμο ζωής έχει αλλάξει. Μεγαλώνουν, σπουδάζουν, κάνουν καριέρα και οικογένεια χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες όπως μας είπαν, αν ακολουθούν πίστα τα ιατρικά πρωτόκολλα. Οι πάσχοντες μας αναφέρουν ότι παρόλο που υπάρχουν εξελίξεις στην περίθαλψή τους, η διαχείριση της πάθησης απαιτεί συνεχή παρακολούθηση και συνεργασία με εξειδικευμένους επαγγελματίες υγείας, κάτι που του αφαιρεί πολύτιμο χρόνο από τις δραστηριότητες της καθημερινότητας. Σε αυτές τις αναφορές συμφώνησαν και οι επαγγελματίες υγείας, οι οποίοι συμπληρωματικά μας ανέφεραν ότι η ποιότητα ζωής των πασχόντων στις μέρες μας έχει φτάσει σε ένα πολύ καλό επίπεδο, σε σχέση με το παρελθόν, παρόλα αυτά, ως χρόνια πάθηση η οποία παρουσιάζεται συνήθως σε βρεφική ηλικία, πάντα αφήνει ένα ψυχολογικό αποτύπωμα σε αυτούς. Αν και η επιστήμη έχει κάνει μεγάλα βήματα, η νόσος παραμένει μη 100% ιάσιμη.","abstract_html":"Η μεσογειακή αναιμία, ή αλλιώς θαλασσαιμία, αποτελεί μια γενετική διαταραχή. Πιο συγκεκριμένα, θαλασσαιμία είναι η ονομασία μιας ομάδας κληρονομικών παθήσεων που επηρεάζουν την παραγωγή της αιμοσφαιρίνης στο αίμα. Ιδιαίτερα, η μεσογειακή αναιμία είναι μια από τις πιο κοινές μορφές κληρονομικής αναιμίας παγκοσμίως. Τα άτομα με θαλασσαιμία, λόγω γονιδιακής ανωμαλίας, παράγουν είτε καθόλου είτε ελάχιστη αιμοσφαιρίνη, η οποία χρησιμοποιείται από τα ερυθρά αιμοσφαίρια για τη μεταφορά οξυγόνου στο σώμα. Αυτό καθιστά συχνά τα άτομα πολύ αναιμικά. Τα άτομα μεσογειακής, νοτιοασιατικής, νοτιοανατολικής ασιατικής και μεσανατολικής καταγωγής διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο, γενικά όμως πρόκειται για ένα αυξανόμενο παγκόσμιο πρόβλημα υγείας λόγω των εκτεταμένων μεταναστεύσεων του πληθυσμού. Υπάρχουν διάφοροι τύποι θαλασσαιμίας, οι οποίοι διακρίνονται σε α και β θαλασσαιμίες. Η μείζων β-θαλασσαιμία αποτελεί τον πιο σοβαρό τύπο. Επιπλέον, άλλοι τύποι περιλαμβάνουν την ενδιάμεση β-θαλασσαιμία, την μείζονα α- θαλασσαιμία και τη νόσο της αιμοσφαιρίνης. Είναι επίσης δυνατό να είναι κανείς &quot;φορέας&quot; της θαλασσαιμίας, αλλά να μην εκδηλώνει τη νόσο, δηλαδή να έχει, όπως λέγεται, το «στίγμα» ή το χαρακτηριστικό της θαλασσαιμίας. Αυτό δεν προκαλεί γενικά προβλήματα υγείας, αλλά υπάρχει αυξημένος κίνδυνος απόκτησης παιδιών με θαλασσαιμία. Επιπρόσθετα, οι ασθενείς με μεσογειακή αναιμία χρήζουν συχνών μεταγγίσεων αίματος, για την αύξηση των επιπέδων αιμοσφαιρίνης, και θεραπειών αποσιδήρωσης για τη διαχείριση των υψηλών επιπέδων σιδήρου στο αίμα και τους ιστούς, που προκαλούνται από τις μεταγγίσεις. Οι θεραπείες αυτές συμβάλλουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων και στην αντιμετώπιση των σοβαρών επιπλοκών της νόσου. Ωστόσο, οι πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα της Ιατρικής επιστήμης έχουν συμβάλλει σημαντικά στην βελτίωση της θεραπευτικής αντιμετώπισης των ατόμων που πάσχουν από μεσογειακή αναιμία. Ο σύγχρονος τρόπος διαχείρισης αυτής της ασθένειας έχει οδηγήσει στην αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης με τη χρήση νέων θεραπευτικών πρωτοκόλλων. Παράλληλα, η επιτυχία των προγραμμάτων πρόληψης 4 που εφαρμόζονται, συμπεριλαμβανομένων αυτών που υιοθετήθηκαν στη χώρα μας, γίνεται εμφανής από τη μείωση του ετησίου αριθμού γεννήσεων παιδιών με β- Μεσογειακή αναιμία. Η πρόωρη διάγνωση, η έγκαιρη θεραπεία, αλλά και η άμεση εφαρμογή σύγχρονων θεραπευτικών προσεγγίσεων μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής, των προοπτικών των ατόμων που πάσχουν από αυτήν την κατάσταση και του προσδόκιμου επιβίωσής τους. Η διαχείριση της μεσογειακής αναιμίας έχει φτάσει σε νέα ορόσημα, με νέες θεραπείες που υπόσχονται την αυγή μιας νέας εποχής. Παρόλο που η αναιμία αποτελεί μια χρόνια πάθηση, η εξέλιξη της ιατρικής και η κατανόηση της γενετικής βάσης της αναιμίας μαζί με τις θεραπευτικές μεθόδους που εφαρμόζονται έχουν βελτιώσει σημαντικά την ποιότητας ζωής των ατόμων που πάσχουν από αυτήν. Σε αυτή την έρευνα μας έδωσαν βιντεοσκοπημένες συνεντεύξεις 10 πάσχοντες Θαλασσαιμίας καθώς, 2 Ιατροί και μια Νοσηλεύτρια - Προϊσταμένη της μονάδας μεσογειακής αναιμίας και δρεπανοκυτταρική νόσου του νοσοκομείου Ευαγγελισμός. Από τις συνεντεύξεις, προκύπτει ότι με τις εξελίξεις στην επιστήμη και την βελτίωση των θεραπευτικών αγωγών, οι πάσχοντες στις μέρες μας δεν κουβαλούν τον κοινωνικό στιγματισμό σε αντίθεση με το παρελθόν. Είναι λειτουργικοί πολίτες και ενεργά μέλη της κοινωνίας. Το προσδόκιμο ζωής έχει αλλάξει. Μεγαλώνουν, σπουδάζουν, κάνουν καριέρα και οικογένεια χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες όπως μας είπαν, αν ακολουθούν πίστα τα ιατρικά πρωτόκολλα. Οι πάσχοντες μας αναφέρουν ότι παρόλο που υπάρχουν εξελίξεις στην περίθαλψή τους, η διαχείριση της πάθησης απαιτεί συνεχή παρακολούθηση και συνεργασία με εξειδικευμένους επαγγελματίες υγείας, κάτι που του αφαιρεί πολύτιμο χρόνο από τις δραστηριότητες της καθημερινότητας. Σε αυτές τις αναφορές συμφώνησαν και οι επαγγελματίες υγείας, οι οποίοι συμπληρωματικά μας ανέφεραν ότι η ποιότητα ζωής των πασχόντων στις μέρες μας έχει φτάσει σε ένα πολύ καλό επίπεδο, σε σχέση με το παρελθόν, παρόλα αυτά, ως χρόνια πάθηση η οποία παρουσιάζεται συνήθως σε βρεφική ηλικία, πάντα αφήνει ένα ψυχολογικό αποτύπωμα σε αυτούς. Αν και η επιστήμη έχει κάνει μεγάλα βήματα, η νόσος παραμένει μη 100% ιάσιμη.","abstract_has_math":false,"creators":["Μουζάκη Ιωάννα-Αδαμαντία","Mouzaki Ioanna-Adamantia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:11Z","subjects":["Γενικά έργα","General works"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3413025"],"render_values":[{"text":"uoadl:3413025","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3413025","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3413025","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3413025","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μουζάκη Ιωάννα-Αδαμαντία","Mouzaki Ioanna-Adamantia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γενικά έργα","General works"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3413025","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3413025"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μεσογειακή αναιμία, ή αλλιώς θαλασσαιμία, αποτελεί μια γενετική διαταραχή. Πιο συγκεκριμένα, θαλασσαιμία είναι η ονομασία μιας ομάδας κληρονομικών παθήσεων που επηρεάζουν την παραγωγή της αιμοσφαιρίνης στο αίμα. Ιδιαίτερα, η μεσογειακή αναιμία είναι μια από τις πιο κοινές μορφές κληρονομικής αναιμίας παγκοσμίως. Τα άτομα με θαλασσαιμία, λόγω γονιδιακής ανωμαλίας, παράγουν είτε καθόλου είτε ελάχιστη αιμοσφαιρίνη, η οποία χρησιμοποιείται από τα ερυθρά αιμοσφαίρια για τη μεταφορά οξυγόνου στο σώμα. Αυτό καθιστά συχνά τα άτομα πολύ αναιμικά. Τα άτομα μεσογειακής, νοτιοασιατικής, νοτιοανατολικής ασιατικής και μεσανατολικής καταγωγής διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο, γενικά όμως πρόκειται για ένα αυξανόμενο παγκόσμιο πρόβλημα υγείας λόγω των εκτεταμένων μεταναστεύσεων του πληθυσμού. Υπάρχουν διάφοροι τύποι θαλασσαιμίας, οι οποίοι διακρίνονται σε α και β θαλασσαιμίες. Η μείζων β-θαλασσαιμία αποτελεί τον πιο σοβαρό τύπο. Επιπλέον, άλλοι τύποι περιλαμβάνουν την ενδιάμεση β-θαλασσαιμία, την μείζονα α- θαλασσαιμία και τη νόσο της αιμοσφαιρίνης. Είναι επίσης δυνατό να είναι κανείς \"φορέας\" της θαλασσαιμίας, αλλά να μην εκδηλώνει τη νόσο, δηλαδή να έχει, όπως λέγεται, το «στίγμα» ή το χαρακτηριστικό της θαλασσαιμίας. Αυτό δεν προκαλεί γενικά προβλήματα υγείας, αλλά υπάρχει αυξημένος κίνδυνος απόκτησης παιδιών με θαλασσαιμία. Επιπρόσθετα, οι ασθενείς με μεσογειακή αναιμία χρήζουν συχνών μεταγγίσεων αίματος, για την αύξηση των επιπέδων αιμοσφαιρίνης, και θεραπειών αποσιδήρωσης για τη διαχείριση των υψηλών επιπέδων σιδήρου στο αίμα και τους ιστούς, που προκαλούνται από τις μεταγγίσεις. Οι θεραπείες αυτές συμβάλλουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων και στην αντιμετώπιση των σοβαρών επιπλοκών της νόσου. Ωστόσο, οι πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα της Ιατρικής επιστήμης έχουν συμβάλλει σημαντικά στην βελτίωση της θεραπευτικής αντιμετώπισης των ατόμων που πάσχουν από μεσογειακή αναιμία. Ο σύγχρονος τρόπος διαχείρισης αυτής της ασθένειας έχει οδηγήσει στην αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης με τη χρήση νέων θεραπευτικών πρωτοκόλλων. Παράλληλα, η επιτυχία των προγραμμάτων πρόληψης 4 που εφαρμόζονται, συμπεριλαμβανομένων αυτών που υιοθετήθηκαν στη χώρα μας, γίνεται εμφανής από τη μείωση του ετησίου αριθμού γεννήσεων παιδιών με β- Μεσογειακή αναιμία. Η πρόωρη διάγνωση, η έγκαιρη θεραπεία, αλλά και η άμεση εφαρμογή σύγχρονων θεραπευτικών προσεγγίσεων μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής, των προοπτικών των ατόμων που πάσχουν από αυτήν την κατάσταση και του προσδόκιμου επιβίωσής τους. Η διαχείριση της μεσογειακής αναιμίας έχει φτάσει σε νέα ορόσημα, με νέες θεραπείες που υπόσχονται την αυγή μιας νέας εποχής. Παρόλο που η αναιμία αποτελεί μια χρόνια πάθηση, η εξέλιξη της ιατρικής και η κατανόηση της γενετικής βάσης της αναιμίας μαζί με τις θεραπευτικές μεθόδους που εφαρμόζονται έχουν βελτιώσει σημαντικά την ποιότητας ζωής των ατόμων που πάσχουν από αυτήν. Σε αυτή την έρευνα μας έδωσαν βιντεοσκοπημένες συνεντεύξεις 10 πάσχοντες Θαλασσαιμίας καθώς, 2 Ιατροί και μια Νοσηλεύτρια - Προϊσταμένη της μονάδας μεσογειακής αναιμίας και δρεπανοκυτταρική νόσου του νοσοκομείου Ευαγγελισμός. Από τις συνεντεύξεις, προκύπτει ότι με τις εξελίξεις στην επιστήμη και την βελτίωση των θεραπευτικών αγωγών, οι πάσχοντες στις μέρες μας δεν κουβαλούν τον κοινωνικό στιγματισμό σε αντίθεση με το παρελθόν. Είναι λειτουργικοί πολίτες και ενεργά μέλη της κοινωνίας. Το προσδόκιμο ζωής έχει αλλάξει. Μεγαλώνουν, σπουδάζουν, κάνουν καριέρα και οικογένεια χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες όπως μας είπαν, αν ακολουθούν πίστα τα ιατρικά πρωτόκολλα. Οι πάσχοντες μας αναφέρουν ότι παρόλο που υπάρχουν εξελίξεις στην περίθαλψή τους, η διαχείριση της πάθησης απαιτεί συνεχή παρακολούθηση και συνεργασία με εξειδικευμένους επαγγελματίες υγείας, κάτι που του αφαιρεί πολύτιμο χρόνο από τις δραστηριότητες της καθημερινότητας. Σε αυτές τις αναφορές συμφώνησαν και οι επαγγελματίες υγείας, οι οποίοι συμπληρωματικά μας ανέφεραν ότι η ποιότητα ζωής των πασχόντων στις μέρες μας έχει φτάσει σε ένα πολύ καλό επίπεδο, σε σχέση με το παρελθόν, παρόλα αυτά, ως χρόνια πάθηση η οποία παρουσιάζεται συνήθως σε βρεφική ηλικία, πάντα αφήνει ένα ψυχολογικό αποτύπωμα σε αυτούς. Αν και η επιστήμη έχει κάνει μεγάλα βήματα, η νόσος παραμένει μη 100% ιάσιμη.","Mediterranean anemia, or thalassemia is a genetic disorder. More specifically, thalassemia is the name of a group of inherited conditions that affect the production of hemoglobin in the blood. In particular, thalassemia is one of the most common forms of inherited anemia worldwide. People with thalassemia produce either no or little hemoglobin, which is used by red blood cells to carry oxygen around the body. This often makes people very anemic. People of Mediterranean, South Asian, South East Asian and Middle Eastern origin are at greater risk, but in general it is a growing global health problem due to extensive population migration. There are different types of thalassemia, which can be divided into thalassemia a and b. Major beta thalassemia is the most severe type. In addition, other types include intermediate beta-thalassemia, major alpha-thalassemia and hemoglobin disease. It is also possible to be a 'carrier' of thalassemia, also known as having the thalassemia trait; this does not generally cause health problems, but there is an increased risk of having children with thalassemia. In addition, patients with thalassemia require frequent blood transfusions and desensitization treatments to manage the high iron levels caused by transfusions, thus helping to alleviate symptoms. However, recent advances in medical science have contributed significantly to improving the treatment of people with thalassemia. The modern management of this disease has led to an increase in survival rates with the use of new treatment protocols. At the same time, the success of the prevention programmes implemented, including those adopted in our country, is evident from the reduction in the annual number of births of children with beta-Mediterranean anemia. Early diagnosis, early treatment and the immediate implementation of modern therapeutic approaches can contribute to improving the quality of life, the prospects of people suffering from this condition and the survival expectancy of patients. The management of thalassemia has reached new milestones, with new treatments promising the dawn of a new era. Although anemia is a chronic condition, advances in medicine and the understanding of the genetic basis of anemia, together with the therapeutic methods used, have significantly improved the quality of life of people suffering from it. 6 In this research, 10 thalassemia sufferers gave us videotaped interviews as well as 2 Doctors and a Nurse - Head of the Mediterranean anemia unit of Evangelismos hospital. From the interviews it appears that with the developments in science and the improvement of therapeutic treatments, the sufferers nowadays do not carry the social stigmatization unlike in the past. They are functional citizens and active members of society. Life expectancy has changed. They grow up, study, have a career and a family without particular difficulties as we were told, if they follow the medical protocols. Our patients report that although there are developments in their care, the management of the condition requires constant monitoring and collaboration with specialized health professionals, which takes away valuable time from everyday activities. The health professionals also agreed with these reports, where they additionally told us that the quality of life of the sufferers nowadays has reached a very good level compared to the past, despite this, as a chronic condition which usually presents itself in infancy, there is always a psychological imprint on them. Although the medicine science has made great strides, the disease remains not 100% curable."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μια αόρατη αναπηρία: Αφηγήσεις - Μαρτυρίες για την Μεσογειακή αναιμία του σήμερα."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μουζάκη Ιωάννα-Αδαμαντία","Mouzaki Ioanna-Adamantia"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η μεσογειακή αναιμία, ή αλλιώς θαλασσαιμία, αποτελεί μια γενετική διαταραχή. Πιο συγκεκριμένα, θαλασσαιμία είναι η ονομασία μιας ομάδας κληρονομικών παθήσεων που επηρεάζουν την παραγωγή της αιμοσφαιρίνης στο αίμα. Ιδιαίτερα, η μεσογειακή αναιμία είναι μια από τις πιο κοινές μορφές κληρονομικής αναιμίας παγκοσμίως. Τα άτομα με θαλασσαιμία, λόγω γονιδιακής ανωμαλίας, παράγουν είτε καθόλου είτε ελάχιστη αιμοσφαιρίνη, η οποία χρησιμοποιείται από τα ερυθρά αιμοσφαίρια για τη μεταφορά οξυγόνου στο σώμα. Αυτό καθιστά συχνά τα άτομα πολύ αναιμικά. Τα άτομα μεσογειακής, νοτιοασιατικής, νοτιοανατολικής ασιατικής και μεσανατολικής καταγωγής διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο, γενικά όμως πρόκειται για ένα αυξανόμενο παγκόσμιο πρόβλημα υγείας λόγω των εκτεταμένων μεταναστεύσεων του πληθυσμού. Υπάρχουν διάφοροι τύποι θαλασσαιμίας, οι οποίοι διακρίνονται σε α και β θαλασσαιμίες. Η μείζων β-θαλασσαιμία αποτελεί τον πιο σοβαρό τύπο. Επιπλέον, άλλοι τύποι περιλαμβάνουν την ενδιάμεση β-θαλασσαιμία, την μείζονα α- θαλασσαιμία και τη νόσο της αιμοσφαιρίνης. Είναι επίσης δυνατό να είναι κανείς \"φορέας\" της θαλασσαιμίας, αλλά να μην εκδηλώνει τη νόσο, δηλαδή να έχει, όπως λέγεται, το «στίγμα» ή το χαρακτηριστικό της θαλασσαιμίας. Αυτό δεν προκαλεί γενικά προβλήματα υγείας, αλλά υπάρχει αυξημένος κίνδυνος απόκτησης παιδιών με θαλασσαιμία. Επιπρόσθετα, οι ασθενείς με μεσογειακή αναιμία χρήζουν συχνών μεταγγίσεων αίματος, για την αύξηση των επιπέδων αιμοσφαιρίνης, και θεραπειών αποσιδήρωσης για τη διαχείριση των υψηλών επιπέδων σιδήρου στο αίμα και τους ιστούς, που προκαλούνται από τις μεταγγίσεις. Οι θεραπείες αυτές συμβάλλουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων και στην αντιμετώπιση των σοβαρών επιπλοκών της νόσου. Ωστόσο, οι πρόσφατες εξελίξεις στον τομέα της Ιατρικής επιστήμης έχουν συμβάλλει σημαντικά στην βελτίωση της θεραπευτικής αντιμετώπισης των ατόμων που πάσχουν από μεσογειακή αναιμία. Ο σύγχρονος τρόπος διαχείρισης αυτής της ασθένειας έχει οδηγήσει στην αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης με τη χρήση νέων θεραπευτικών πρωτοκόλλων. Παράλληλα, η επιτυχία των προγραμμάτων πρόληψης 4 που εφαρμόζονται, συμπεριλαμβανομένων αυτών που υιοθετήθηκαν στη χώρα μας, γίνεται εμφανής από τη μείωση του ετησίου αριθμού γεννήσεων παιδιών με β- Μεσογειακή αναιμία. Η πρόωρη διάγνωση, η έγκαιρη θεραπεία, αλλά και η άμεση εφαρμογή σύγχρονων θεραπευτικών προσεγγίσεων μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της ποιότητας ζωής, των προοπτικών των ατόμων που πάσχουν από αυτήν την κατάσταση και του προσδόκιμου επιβίωσής τους. Η διαχείριση της μεσογειακής αναιμίας έχει φτάσει σε νέα ορόσημα, με νέες θεραπείες που υπόσχονται την αυγή μιας νέας εποχής. Παρόλο που η αναιμία αποτελεί μια χρόνια πάθηση, η εξέλιξη της ιατρικής και η κατανόηση της γενετικής βάσης της αναιμίας μαζί με τις θεραπευτικές μεθόδους που εφαρμόζονται έχουν βελτιώσει σημαντικά την ποιότητας ζωής των ατόμων που πάσχουν από αυτήν. Σε αυτή την έρευνα μας έδωσαν βιντεοσκοπημένες συνεντεύξεις 10 πάσχοντες Θαλασσαιμίας καθώς, 2 Ιατροί και μια Νοσηλεύτρια - Προϊσταμένη της μονάδας μεσογειακής αναιμίας και δρεπανοκυτταρική νόσου του νοσοκομείου Ευαγγελισμός. Από τις συνεντεύξεις, προκύπτει ότι με τις εξελίξεις στην επιστήμη και την βελτίωση των θεραπευτικών αγωγών, οι πάσχοντες στις μέρες μας δεν κουβαλούν τον κοινωνικό στιγματισμό σε αντίθεση με το παρελθόν. Είναι λειτουργικοί πολίτες και ενεργά μέλη της κοινωνίας. Το προσδόκιμο ζωής έχει αλλάξει. Μεγαλώνουν, σπουδάζουν, κάνουν καριέρα και οικογένεια χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες όπως μας είπαν, αν ακολουθούν πίστα τα ιατρικά πρωτόκολλα. Οι πάσχοντες μας αναφέρουν ότι παρόλο που υπάρχουν εξελίξεις στην περίθαλψή τους, η διαχείριση της πάθησης απαιτεί συνεχή παρακολούθηση και συνεργασία με εξειδικευμένους επαγγελματίες υγείας, κάτι που του αφαιρεί πολύτιμο χρόνο από τις δραστηριότητες της καθημερινότητας. Σε αυτές τις αναφορές συμφώνησαν και οι επαγγελματίες υγείας, οι οποίοι συμπληρωματικά μας ανέφεραν ότι η ποιότητα ζωής των πασχόντων στις μέρες μας έχει φτάσει σε ένα πολύ καλό επίπεδο, σε σχέση με το παρελθόν, παρόλα αυτά, ως χρόνια πάθηση η οποία παρουσιάζεται συνήθως σε βρεφική ηλικία, πάντα αφήνει ένα ψυχολογικό αποτύπωμα σε αυτούς. Αν και η επιστήμη έχει κάνει μεγάλα βήματα, η νόσος παραμένει μη 100% ιάσιμη.","Mediterranean anemia, or thalassemia is a genetic disorder. More specifically, thalassemia is the name of a group of inherited conditions that affect the production of hemoglobin in the blood. In particular, thalassemia is one of the most common forms of inherited anemia worldwide. People with thalassemia produce either no or little hemoglobin, which is used by red blood cells to carry oxygen around the body. This often makes people very anemic. People of Mediterranean, South Asian, South East Asian and Middle Eastern origin are at greater risk, but in general it is a growing global health problem due to extensive population migration. There are different types of thalassemia, which can be divided into thalassemia a and b. Major beta thalassemia is the most severe type. In addition, other types include intermediate beta-thalassemia, major alpha-thalassemia and hemoglobin disease. It is also possible to be a 'carrier' of thalassemia, also known as having the thalassemia trait; this does not generally cause health problems, but there is an increased risk of having children with thalassemia. In addition, patients with thalassemia require frequent blood transfusions and desensitization treatments to manage the high iron levels caused by transfusions, thus helping to alleviate symptoms. However, recent advances in medical science have contributed significantly to improving the treatment of people with thalassemia. The modern management of this disease has led to an increase in survival rates with the use of new treatment protocols. At the same time, the success of the prevention programmes implemented, including those adopted in our country, is evident from the reduction in the annual number of births of children with beta-Mediterranean anemia. Early diagnosis, early treatment and the immediate implementation of modern therapeutic approaches can contribute to improving the quality of life, the prospects of people suffering from this condition and the survival expectancy of patients. The management of thalassemia has reached new milestones, with new treatments promising the dawn of a new era. Although anemia is a chronic condition, advances in medicine and the understanding of the genetic basis of anemia, together with the therapeutic methods used, have significantly improved the quality of life of people suffering from it. 6 In this research, 10 thalassemia sufferers gave us videotaped interviews as well as 2 Doctors and a Nurse - Head of the Mediterranean anemia unit of Evangelismos hospital. From the interviews it appears that with the developments in science and the improvement of therapeutic treatments, the sufferers nowadays do not carry the social stigmatization unlike in the past. They are functional citizens and active members of society. Life expectancy has changed. They grow up, study, have a career and a family without particular difficulties as we were told, if they follow the medical protocols. Our patients report that although there are developments in their care, the management of the condition requires constant monitoring and collaboration with specialized health professionals, which takes away valuable time from everyday activities. The health professionals also agreed with these reports, where they additionally told us that the quality of life of the sufferers nowadays has reached a very good level compared to the past, despite this, as a chronic condition which usually presents itself in infancy, there is always a psychological imprint on them. Although the medicine science has made great strides, the disease remains not 100% curable."],"dc:identifier":["uoadl:3413025","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3413025"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γενικά έργα","General works"],"dc:title":["Μια αόρατη αναπηρία: Αφηγήσεις - Μαρτυρίες για την Μεσογειακή αναιμία του σήμερα."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:11Z"}