{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3414446"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3414446","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εντερική θρέψη σε εγκαυματίες ασθενείς που νοσηλεύονται στη ΜΕΘ και επιπλοκές","abstract":"Εισαγωγή: Η φυσιολογική απόκριση σε ένα έγκαυμα εκτείνεται πέρα από το σημείο του τραυματισμού και μεταβάλλει τη λειτουργία διαφόρων οργάνων. Η παροδική αρχική υπομεταβολική φάση ακολουθείται γρήγορα από μια υπερμεταβολική φάση ως απόκριση στο στρες, η οποία μπορεί να εμμένει από μέρες σε εβδομάδες. Η αποτυχία αντιμετώπισης αυτών των καταβολικών αλλαγών λόγω υπερμεταβολισμού μπορεί να οδηγήσει σε καχεξία, αυξημένη οστική απορρόφηση, ανοσολογική δυσλειτουργία, εξασθενημένη επούλωση τραυμάτων και συνολικά αυξημένα ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας. Σκοπός: Η εκτίμηση της αποτελεσματικότητα της εντερικής θρέψης στη διατήρηση του θρεπτικού ισοζυγίου σε εγκαυματίες ασθενείς που νοσηλεύονται στη ΜΕΘ. Υλικό και Μέθοδος: συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης έρευνας πραγματοποιήθηκε αναζήτηση πρόσφατων επιστημονικών άρθρων από τις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar, με ημερομηνία δημοσίευσης μεταγενέστερη του 2010. Οι όροι αναζήτησης που χρησιμοποιήθηκαν ήταν οι εξής: “burned patients”, “major burn patient”, “critically ill”, “ICU”, “enteral nutrition”, “nutrition”, “nutritional balance”, “parenteral nutrition”, “nitrogen balance”, “muscle mass”, “clinical outcomes”, “protein – energy malnutrition”, “nutrition support”, “complications”. Αυτοί οι όροι αναζήτησης διεξήχθησαν σε συνδυασμό με τη χρήση συζεύξεων όπως “OR” και “AND” ανά περίπτωση Αποτελέσματα: Συνολικά συμπεριλήφθηκαν 5 αναδρομικές μελέτες οι οποίες περιλάμβαναν 1.305 ασθενείς με σοβαρά εγκαύματα. Από αυτούς τους ασθενείς, 827 έλαβαν πρώιμη εντερική θρέψη, 403 ασθενείς έλαβαν όψιμη εντερική θρέψη, 50 ασθενείς έλαβαν τυπική per os θρέψη και 25 ασθενείς έλαβαν παρεντερική θρέψη. Τα αποτελέσματα έδειξαν μείωση της ενδονοσοκομειακής θνησιμότητας, αύξηση της ενεργειακής πρόσληψης και βελτίωση της βαθμολογίας APACHE, μικρότερη πτώση των επιπέδων προλευκωματίνης – λευκωματίνης, μικρότερη μείωση της συγκέντρωσης τρανσφερίνης, μικρότερες τιμές C – αντιδρώσας πρωτεΐνης, μικρότερη μείωση του BMI, χαμηλότερο ποσοστό επιπλοκών και μόλυνσης / λοίμωξης, σημαντικά μικρότερη διάρκεια αντιβιοτικής θεραπείας, υψηλότερη συστημική θρέψη, μικρότερη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο και στη ΜΕΘ σε ασθενείς που έλαβαν εντερική θρέψη, και ιδιαίτερα πρώιμη εντερική θρέψη. Συμπεράσματα: Αν και δεν υπάρχουν οριστικές δοκιμές που να υποδεικνύουν ξεκάθαρη υπεροχή της πρώιμης θρέψης, οι κατευθυντήριες οδηγίες κλινικής πρακτικής συνιστούν την έναρξη εντερικής θρέψης σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς εντός 24 ωρών στα εγκαύματα και 24 – 48 ωρών σε πληθυσμούς μεικτών Μονάδων Εντατικής Θεραπείας. Τα σωρευτικά οφέλη που παρατηρούνται μπορεί να δικαιολογούν την ενσωμάτωση της πρώιμης εντερικής διατροφής ως μέρος των πρωτοκόλλων εντατικής θεραπείας. Ωστόσο, μια σημαντική πτυχή που μπορεί να περιορίσει τη χρήση της εντερικής οδού σε εγκαυματίες ασθενείς είναι η δυσλειτουργία του γαστρεντερικού σωλήνα και η εντερική ανεπάρκεια λόγω κοιλιακής υπέρτασης και συνδρόμου κοιλιακού διαμερίσματος. Σε αυτές τις περιπτώσεις συνιστάται παρεντερική θρέψη.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η φυσιολογική απόκριση σε ένα έγκαυμα εκτείνεται πέρα από το σημείο του τραυματισμού και μεταβάλλει τη λειτουργία διαφόρων οργάνων. Η παροδική αρχική υπομεταβολική φάση ακολουθείται γρήγορα από μια υπερμεταβολική φάση ως απόκριση στο στρες, η οποία μπορεί να εμμένει από μέρες σε εβδομάδες. Η αποτυχία αντιμετώπισης αυτών των καταβολικών αλλαγών λόγω υπερμεταβολισμού μπορεί να οδηγήσει σε καχεξία, αυξημένη οστική απορρόφηση, ανοσολογική δυσλειτουργία, εξασθενημένη επούλωση τραυμάτων και συνολικά αυξημένα ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας. Σκοπός: Η εκτίμηση της αποτελεσματικότητα της εντερικής θρέψης στη διατήρηση του θρεπτικού ισοζυγίου σε εγκαυματίες ασθενείς που νοσηλεύονται στη ΜΕΘ. Υλικό και Μέθοδος: συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης έρευνας πραγματοποιήθηκε αναζήτηση πρόσφατων επιστημονικών άρθρων από τις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar, με ημερομηνία δημοσίευσης μεταγενέστερη του 2010. Οι όροι αναζήτησης που χρησιμοποιήθηκαν ήταν οι εξής: “burned patients”, “major burn patient”, “critically ill”, “ICU”, “enteral nutrition”, “nutrition”, “nutritional balance”, “parenteral nutrition”, “nitrogen balance”, “muscle mass”, “clinical outcomes”, “protein – energy malnutrition”, “nutrition support”, “complications”. Αυτοί οι όροι αναζήτησης διεξήχθησαν σε συνδυασμό με τη χρήση συζεύξεων όπως “OR” και “AND” ανά περίπτωση Αποτελέσματα: Συνολικά συμπεριλήφθηκαν 5 αναδρομικές μελέτες οι οποίες περιλάμβαναν 1.305 ασθενείς με σοβαρά εγκαύματα. Από αυτούς τους ασθενείς, 827 έλαβαν πρώιμη εντερική θρέψη, 403 ασθενείς έλαβαν όψιμη εντερική θρέψη, 50 ασθενείς έλαβαν τυπική per os θρέψη και 25 ασθενείς έλαβαν παρεντερική θρέψη. Τα αποτελέσματα έδειξαν μείωση της ενδονοσοκομειακής θνησιμότητας, αύξηση της ενεργειακής πρόσληψης και βελτίωση της βαθμολογίας APACHE, μικρότερη πτώση των επιπέδων προλευκωματίνης – λευκωματίνης, μικρότερη μείωση της συγκέντρωσης τρανσφερίνης, μικρότερες τιμές C – αντιδρώσας πρωτεΐνης, μικρότερη μείωση του BMI, χαμηλότερο ποσοστό επιπλοκών και μόλυνσης / λοίμωξης, σημαντικά μικρότερη διάρκεια αντιβιοτικής θεραπείας, υψηλότερη συστημική θρέψη, μικρότερη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο και στη ΜΕΘ σε ασθενείς που έλαβαν εντερική θρέψη, και ιδιαίτερα πρώιμη εντερική θρέψη. Συμπεράσματα: Αν και δεν υπάρχουν οριστικές δοκιμές που να υποδεικνύουν ξεκάθαρη υπεροχή της πρώιμης θρέψης, οι κατευθυντήριες οδηγίες κλινικής πρακτικής συνιστούν την έναρξη εντερικής θρέψης σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς εντός 24 ωρών στα εγκαύματα και 24 – 48 ωρών σε πληθυσμούς μεικτών Μονάδων Εντατικής Θεραπείας. Τα σωρευτικά οφέλη που παρατηρούνται μπορεί να δικαιολογούν την ενσωμάτωση της πρώιμης εντερικής διατροφής ως μέρος των πρωτοκόλλων εντατικής θεραπείας. Ωστόσο, μια σημαντική πτυχή που μπορεί να περιορίσει τη χρήση της εντερικής οδού σε εγκαυματίες ασθενείς είναι η δυσλειτουργία του γαστρεντερικού σωλήνα και η εντερική ανεπάρκεια λόγω κοιλιακής υπέρτασης και συνδρόμου κοιλιακού διαμερίσματος. Σε αυτές τις περιπτώσεις συνιστάται παρεντερική θρέψη.","abstract_has_math":false,"creators":["Σανοζίδου Ελένη","Sanozidou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3414446"],"render_values":[{"text":"uoadl:3414446","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3414446","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3414446","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3414446","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σανοζίδου Ελένη","Sanozidou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3414446","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3414446"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η φυσιολογική απόκριση σε ένα έγκαυμα εκτείνεται πέρα από το σημείο του τραυματισμού και μεταβάλλει τη λειτουργία διαφόρων οργάνων. Η παροδική αρχική υπομεταβολική φάση ακολουθείται γρήγορα από μια υπερμεταβολική φάση ως απόκριση στο στρες, η οποία μπορεί να εμμένει από μέρες σε εβδομάδες. Η αποτυχία αντιμετώπισης αυτών των καταβολικών αλλαγών λόγω υπερμεταβολισμού μπορεί να οδηγήσει σε καχεξία, αυξημένη οστική απορρόφηση, ανοσολογική δυσλειτουργία, εξασθενημένη επούλωση τραυμάτων και συνολικά αυξημένα ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας. Σκοπός: Η εκτίμηση της αποτελεσματικότητα της εντερικής θρέψης στη διατήρηση του θρεπτικού ισοζυγίου σε εγκαυματίες ασθενείς που νοσηλεύονται στη ΜΕΘ. Υλικό και Μέθοδος: συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης έρευνας πραγματοποιήθηκε αναζήτηση πρόσφατων επιστημονικών άρθρων από τις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar, με ημερομηνία δημοσίευσης μεταγενέστερη του 2010. Οι όροι αναζήτησης που χρησιμοποιήθηκαν ήταν οι εξής: “burned patients”, “major burn patient”, “critically ill”, “ICU”, “enteral nutrition”, “nutrition”, “nutritional balance”, “parenteral nutrition”, “nitrogen balance”, “muscle mass”, “clinical outcomes”, “protein – energy malnutrition”, “nutrition support”, “complications”. Αυτοί οι όροι αναζήτησης διεξήχθησαν σε συνδυασμό με τη χρήση συζεύξεων όπως “OR” και “AND” ανά περίπτωση Αποτελέσματα: Συνολικά συμπεριλήφθηκαν 5 αναδρομικές μελέτες οι οποίες περιλάμβαναν 1.305 ασθενείς με σοβαρά εγκαύματα. Από αυτούς τους ασθενείς, 827 έλαβαν πρώιμη εντερική θρέψη, 403 ασθενείς έλαβαν όψιμη εντερική θρέψη, 50 ασθενείς έλαβαν τυπική per os θρέψη και 25 ασθενείς έλαβαν παρεντερική θρέψη. Τα αποτελέσματα έδειξαν μείωση της ενδονοσοκομειακής θνησιμότητας, αύξηση της ενεργειακής πρόσληψης και βελτίωση της βαθμολογίας APACHE, μικρότερη πτώση των επιπέδων προλευκωματίνης – λευκωματίνης, μικρότερη μείωση της συγκέντρωσης τρανσφερίνης, μικρότερες τιμές C – αντιδρώσας πρωτεΐνης, μικρότερη μείωση του BMI, χαμηλότερο ποσοστό επιπλοκών και μόλυνσης / λοίμωξης, σημαντικά μικρότερη διάρκεια αντιβιοτικής θεραπείας, υψηλότερη συστημική θρέψη, μικρότερη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο και στη ΜΕΘ σε ασθενείς που έλαβαν εντερική θρέψη, και ιδιαίτερα πρώιμη εντερική θρέψη. Συμπεράσματα: Αν και δεν υπάρχουν οριστικές δοκιμές που να υποδεικνύουν ξεκάθαρη υπεροχή της πρώιμης θρέψης, οι κατευθυντήριες οδηγίες κλινικής πρακτικής συνιστούν την έναρξη εντερικής θρέψης σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς εντός 24 ωρών στα εγκαύματα και 24 – 48 ωρών σε πληθυσμούς μεικτών Μονάδων Εντατικής Θεραπείας. Τα σωρευτικά οφέλη που παρατηρούνται μπορεί να δικαιολογούν την ενσωμάτωση της πρώιμης εντερικής διατροφής ως μέρος των πρωτοκόλλων εντατικής θεραπείας. Ωστόσο, μια σημαντική πτυχή που μπορεί να περιορίσει τη χρήση της εντερικής οδού σε εγκαυματίες ασθενείς είναι η δυσλειτουργία του γαστρεντερικού σωλήνα και η εντερική ανεπάρκεια λόγω κοιλιακής υπέρτασης και συνδρόμου κοιλιακού διαμερίσματος. Σε αυτές τις περιπτώσεις συνιστάται παρεντερική θρέψη.","Introduction: The physiological response to a burn extends beyond the site of injury and alters the function of various organs. The transient initial hypometabolic phase is quickly followed by a hypermetabolic phase in response to stress, which may persist for days to weeks. Failure to address these catabolic changes due to hypermetabolism can lead to cachexia, increased bone resorption, immune dysfunction, impaired wound healing, and overall increased morbidity and mortality rates. Purpose: To assess the effectiveness of enteral nutrition in maintaining nutritional balance in burn patients hospitalized in the ICU. Material and Method: Systematic literature review. In the context of this research, a search was made for recent scientific articles from the electronic databases PubMed and Google Scholar, with a publication date later than 2010. The search terms used were the following: \"burned patients\", \"major burn patient\", \"critically ill\" ”, “ICU”, “enteral nutrition”, “nutrition”, “nutritional balance”, “parenteral nutrition”, “nitrogen balance”, “muscle mass”, “clinical outcomes”, “protein – energy malnutrition”, “nutrition support \", “complications”. These search terms were combined using conjunctions such as “OR” and “AND” as appropriate Results: A total of 5 retrospective studies including 1,305 patients with severe burns were included. Of these patients, 827 received early enteral nutrition, 403 patients received late enteral nutrition, 50 patients received standard per os nutrition, and 25 patients received parenteral nutrition. The results showed a decrease in in-hospital mortality, an increase in energy intake and an improvement in the APACHE score, a smaller drop in prealbumin-albumin levels, a smaller decrease in transferrin concentration, smaller C-reactive protein values, a smaller decrease in BMI, a lower rate of complications and infection / infection, significantly shorter duration of antibiotic therapy, higher systemic nutrition, shorter hospital and ICU length of stay in enteral-fed patients, and especially early enteral nutrition. Conclusions: Although there are no definitive trials indicating clear superiority of early nutrition, clinical practice guidelines recommend initiation of enteral nutrition in critically ill patients within 24 hours in burn and 24 – 48 hours in mixed ICU populations. The cumulative benefits observed may justify the incorporation of early enteral nutrition as part of intensive care protocols. However, an important aspect that may limit the use of the enteral route in burn patients is gastrointestinal dysfunction and intestinal failure due to abdominal hypertension and abdominal compartment syndrome. In these cases, parenteral nutrition is recommended."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εντερική θρέψη σε εγκαυματίες ασθενείς που νοσηλεύονται στη ΜΕΘ και επιπλοκές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σανοζίδου Ελένη","Sanozidou Eleni"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η φυσιολογική απόκριση σε ένα έγκαυμα εκτείνεται πέρα από το σημείο του τραυματισμού και μεταβάλλει τη λειτουργία διαφόρων οργάνων. Η παροδική αρχική υπομεταβολική φάση ακολουθείται γρήγορα από μια υπερμεταβολική φάση ως απόκριση στο στρες, η οποία μπορεί να εμμένει από μέρες σε εβδομάδες. Η αποτυχία αντιμετώπισης αυτών των καταβολικών αλλαγών λόγω υπερμεταβολισμού μπορεί να οδηγήσει σε καχεξία, αυξημένη οστική απορρόφηση, ανοσολογική δυσλειτουργία, εξασθενημένη επούλωση τραυμάτων και συνολικά αυξημένα ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας. Σκοπός: Η εκτίμηση της αποτελεσματικότητα της εντερικής θρέψης στη διατήρηση του θρεπτικού ισοζυγίου σε εγκαυματίες ασθενείς που νοσηλεύονται στη ΜΕΘ. Υλικό και Μέθοδος: συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης έρευνας πραγματοποιήθηκε αναζήτηση πρόσφατων επιστημονικών άρθρων από τις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar, με ημερομηνία δημοσίευσης μεταγενέστερη του 2010. Οι όροι αναζήτησης που χρησιμοποιήθηκαν ήταν οι εξής: “burned patients”, “major burn patient”, “critically ill”, “ICU”, “enteral nutrition”, “nutrition”, “nutritional balance”, “parenteral nutrition”, “nitrogen balance”, “muscle mass”, “clinical outcomes”, “protein – energy malnutrition”, “nutrition support”, “complications”. Αυτοί οι όροι αναζήτησης διεξήχθησαν σε συνδυασμό με τη χρήση συζεύξεων όπως “OR” και “AND” ανά περίπτωση Αποτελέσματα: Συνολικά συμπεριλήφθηκαν 5 αναδρομικές μελέτες οι οποίες περιλάμβαναν 1.305 ασθενείς με σοβαρά εγκαύματα. Από αυτούς τους ασθενείς, 827 έλαβαν πρώιμη εντερική θρέψη, 403 ασθενείς έλαβαν όψιμη εντερική θρέψη, 50 ασθενείς έλαβαν τυπική per os θρέψη και 25 ασθενείς έλαβαν παρεντερική θρέψη. Τα αποτελέσματα έδειξαν μείωση της ενδονοσοκομειακής θνησιμότητας, αύξηση της ενεργειακής πρόσληψης και βελτίωση της βαθμολογίας APACHE, μικρότερη πτώση των επιπέδων προλευκωματίνης – λευκωματίνης, μικρότερη μείωση της συγκέντρωσης τρανσφερίνης, μικρότερες τιμές C – αντιδρώσας πρωτεΐνης, μικρότερη μείωση του BMI, χαμηλότερο ποσοστό επιπλοκών και μόλυνσης / λοίμωξης, σημαντικά μικρότερη διάρκεια αντιβιοτικής θεραπείας, υψηλότερη συστημική θρέψη, μικρότερη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο και στη ΜΕΘ σε ασθενείς που έλαβαν εντερική θρέψη, και ιδιαίτερα πρώιμη εντερική θρέψη. Συμπεράσματα: Αν και δεν υπάρχουν οριστικές δοκιμές που να υποδεικνύουν ξεκάθαρη υπεροχή της πρώιμης θρέψης, οι κατευθυντήριες οδηγίες κλινικής πρακτικής συνιστούν την έναρξη εντερικής θρέψης σε βαρέως πάσχοντες ασθενείς εντός 24 ωρών στα εγκαύματα και 24 – 48 ωρών σε πληθυσμούς μεικτών Μονάδων Εντατικής Θεραπείας. Τα σωρευτικά οφέλη που παρατηρούνται μπορεί να δικαιολογούν την ενσωμάτωση της πρώιμης εντερικής διατροφής ως μέρος των πρωτοκόλλων εντατικής θεραπείας. Ωστόσο, μια σημαντική πτυχή που μπορεί να περιορίσει τη χρήση της εντερικής οδού σε εγκαυματίες ασθενείς είναι η δυσλειτουργία του γαστρεντερικού σωλήνα και η εντερική ανεπάρκεια λόγω κοιλιακής υπέρτασης και συνδρόμου κοιλιακού διαμερίσματος. Σε αυτές τις περιπτώσεις συνιστάται παρεντερική θρέψη.","Introduction: The physiological response to a burn extends beyond the site of injury and alters the function of various organs. The transient initial hypometabolic phase is quickly followed by a hypermetabolic phase in response to stress, which may persist for days to weeks. Failure to address these catabolic changes due to hypermetabolism can lead to cachexia, increased bone resorption, immune dysfunction, impaired wound healing, and overall increased morbidity and mortality rates. Purpose: To assess the effectiveness of enteral nutrition in maintaining nutritional balance in burn patients hospitalized in the ICU. Material and Method: Systematic literature review. In the context of this research, a search was made for recent scientific articles from the electronic databases PubMed and Google Scholar, with a publication date later than 2010. The search terms used were the following: \"burned patients\", \"major burn patient\", \"critically ill\" ”, “ICU”, “enteral nutrition”, “nutrition”, “nutritional balance”, “parenteral nutrition”, “nitrogen balance”, “muscle mass”, “clinical outcomes”, “protein – energy malnutrition”, “nutrition support \", “complications”. These search terms were combined using conjunctions such as “OR” and “AND” as appropriate Results: A total of 5 retrospective studies including 1,305 patients with severe burns were included. Of these patients, 827 received early enteral nutrition, 403 patients received late enteral nutrition, 50 patients received standard per os nutrition, and 25 patients received parenteral nutrition. The results showed a decrease in in-hospital mortality, an increase in energy intake and an improvement in the APACHE score, a smaller drop in prealbumin-albumin levels, a smaller decrease in transferrin concentration, smaller C-reactive protein values, a smaller decrease in BMI, a lower rate of complications and infection / infection, significantly shorter duration of antibiotic therapy, higher systemic nutrition, shorter hospital and ICU length of stay in enteral-fed patients, and especially early enteral nutrition. Conclusions: Although there are no definitive trials indicating clear superiority of early nutrition, clinical practice guidelines recommend initiation of enteral nutrition in critically ill patients within 24 hours in burn and 24 – 48 hours in mixed ICU populations. The cumulative benefits observed may justify the incorporation of early enteral nutrition as part of intensive care protocols. However, an important aspect that may limit the use of the enteral route in burn patients is gastrointestinal dysfunction and intestinal failure due to abdominal hypertension and abdominal compartment syndrome. In these cases, parenteral nutrition is recommended."],"dc:identifier":["uoadl:3414446","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3414446"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εντερική θρέψη σε εγκαυματίες ασθενείς που νοσηλεύονται στη ΜΕΘ και επιπλοκές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:15Z"}